Karanlığın Yolları - Cilt 04 - Kılıçlar Denizi

FANTASTİK [1]

R.A. Salvatore

(2012)

R. A. Salvatore _ (Karanlığın Yolları) Cilt4 Kılıçlar Denizi

ARKA BAHÇE YAYINCILIK

Karanlığın Yolları Serisi 4. Kitap

Kılıçlar Denizi

R. A.

Salvatore

Çeviri: Ali Seval

Tarayan: Eylem Yurtsever

ÖNDEYİŞ

Palalarını akıcı, kesin, dairesel hareketlerle savuruyor, onlarla zarif

ve aldatıcı kavisler çiziyordu. Karşısına fırsat çıktığında ileri adım atıp

kılıçlarından birini saldırıya açık gibi görünen omuzlardan birine doğru

indirdi. Fakat kel kafası güneş ışığında parlayan elf ondan daha hızlıydı.

Elf bir ayağını geri atıp uzun kılıçlarından birini sağlam bir savuşturma

hamlesiyle kaldırdıktan sonra dosdoğru ileri atılarak kamasıyla saplama

yaptı, akabinde tekrar ileri çıkıp kılıcıyla hamle yaptı.

Rakibi, elfın akıcı hareketlerine mükemmel bir uyum sağlayarak

dans etti, ikiz palalarını savunma durumunda hızla çevirdi ve iki

silah da aşağı doğru inip saplama yapan kılıcın üzerinden geçerek

çınladı. Elf tekrar gövde kısmının ortasına doğru sapladı ve üçüncü

hamlesinde daha aşağıyı hedefleyerek saldırdı.

Palalar yukarıdan aşağı doğru inerek klasik çifte-alçak-

perdeleme manevrasını sergiledi. Derken, kel kafalı çevik elf

perdeleme hamlesinin arasından tekme atmaya çabalarken ikiz

kılıçlar bir kez daha yükseldi.

Elfın tekmesi bir savaş hilesinden başka bir şey değildi ve palalar

yükseldiğinde, elf yere sinip hançerini fırlattı. Hançer, palalar onu

önleyebilecek kadar aşağı inmeden veya silahşor ayaklarını yere

sabitleyip yana kaçamadan önce savunmayı aştı.

5

Karın deşmek için yapılmış mükemmel bir atıştı ve zalim hançer

adamı karnından yakalamıştı.

"Bu kesinlikle Deudermont," diye haykırdı tayfanın biri, ses

tonunda çılgın bir tınıyla. "Bizi yine görüş menzilinde yakaladı!"

"Pöh, bizim kim olduğumuzu bilmesinin hiçbir yolu yok," diye

hatırlattı bir diğeri.

"Gemiyi resifin ve mendireğin etrafından dolaştır," diye

dümencisine talimat verdi Sheila Kree.

Yıllar boyu zorlu çalışmalarının getirdiği kaya sertliğindeki

kollara ve o yıllara dargınlığını gösteren yeşil gözlere sahip, uzun

boylu, iri yapılı, kızıl saçlı kadın hiddetle takibi izliyordu. Üç

yelkenli uşkuna, hafif donanımlı bir tüccar gemisini yağmalamak

için son derece faydalı olabilecek güçlü bir dönüş yapmıştı.

"Bizi görmelerini engellemek için bir sis oluştur," diye ekledi

gaddar korsan, Kanlı Güverte'nin o andaki büyücüsü olan

Bellany'ye haykırarak.

"Sismiş," diye söylendi büyücü kadın, kafasını sağa sola sallayıp

kuzguni siyah saçlarının omuzlarında dans etmesini sağlayarak.

Dilinden çok kılıcıyla konuşan korsan bunu anlayamadı. Bellany

omuz silkti ve en güçlü büyüsünü yapmaya koyuldu: bir ateştopu.

Büyüsünü bitirdiğinde patlamayı kendilerini takip eden, uzaktaki

gemiye değil —ki gemi menzilin çok dışmdaydı ve bu eğer

gerçekten Su Perisi ise böyle bir saldırıyı geri püskürtmekte hiç

güçlük çekmezdi— Kanlı Güverte'nm. ardındaki sulara nişanladı.

Alevler suyu yalarken dalga köpükleri itiraz içinde cızırdayıp

fokurdadı ve hızla giden geminin ardında kesif bir buhar bulutu

oluşturdu. Sheila Kree gülümsedi ve başını sallayarak büyücüyü

takdir etti. Kocaman gamzelere ve sararmış dişlerle dolu bir

gülümsemeye sahip, iri yapılı bir kadın olan dümencisi, Dünyanın

Omurgası'nm batı burnunun etrafındaki sulan dünyadaki herkesten

daha iyi bilirdi. Bu sularda, dalgaların resiflere çarpıp patlama

sesinden başka hiçbir şey kullanmadan en karanlık gecenin içinde

6

bile yolunu bulabilirdi. Deudermont'un gemisi, onlan tehlikeli

sulara doğru takip etmeye cüret edemeyecekti. Kısa süre sonra Kanlı

Güverte üçüncü mendireğin, kayalıklı dalgakıranın etrafından

dolaşacak ve eğer dilerse açık sulara çıkacak, ya da kıyıya doğru

dönüp resiflerle ve kayalarla dolu bir bölgeye girecekti —ki orası,

Sheila ile yoldaşlarının yuva dediği bir yerdi.

"Bu gemide bizim olduğumuzu bilmesinin hiçbir yolu yok," dedi

denizci tekrar.

Sheila Kree başıyla onayladı ve adamın haklı olmasını umdu —

muhtemelen haklı olduğuna inanıyordu, zira üç yelkenli bir uşkuna

olan Su Perisfnm kendisine has, alameti farika niteliğinde yelkenleri

varken, Kanlı Güverte sadece küçük ve önemsiz bir karavela gibi

görünüyordu. Fakat adam onun kim olduğunu düşünürse düşünsün,

Kılıç Sahili'ndeki diğer tüm akıllı korsanlar gibi, Sheila Kree'nin de

Deudermont'un efsanevi Su Perisfyle veya onun yetenekli ve

tehlikeli mürettebatıyla burun buruna gelmeye hiç niyeti yoktu.

Ayrıca Deudermont'un kendisini aradığı hakkında söylentiler

duymuştu, fakat meşhur korsan avcısının onu neden özel hedef

seçtiğini ancak tahmin edebilirdi. Güçlü kadın elini refleksif olarak

omzunun arkasına atıp üzerine damgalamış olduğu işarete dokundu;

bu işaret, onun yeni bulduğu gücün ve hırsın bir temsilcisiydi.

Kree'nin deniz ve kara grubunda hizmet veren tüm kadınlar gibi,

Sheila da, Luskan'da bir ahmaktan satın aldığı kudretli savaş

çekicinin bir işaretini taşıyordu: bu, Aegis-fang'in alametiydi.

Öyleyse Deudermont'un bu ani ilgisinin sebebi bu muydu?

Sheila Kree, savaş çekicinin geçmişi hakkında bir şeyler öğrenmiş,

onu daha evvel kimin taşıdığını bulmuştu. Silahın eski sahibi olan

sarhoş serseri Wulfgar'm, Kaptan Deudermont'un dostu olduğu

biliniyordu. Bu bir bağlantıydı, ama korsan kadın bundan emin

olamıyordu. Ne de olsa Wulfgar, Luskan'da Deudermont'a karşı

suikast girişiminden yargılanmamış mıydı?

Kısa bir süre sonra, Kanlı Güverte çok sayıdaki kaya ve resifin

arasından tehlikeli bir şekilde yolunu çizerek gizli ve korunaklı Altın

Koy'a doğru ilerlerken, Sheila Kree omuz silkerek tüm bu

düşünceleri aklından uzaklaştırdı. Usta dümenciliğe rağmen, Kanlı

Güverte birden fazla çıkıntılı sergene çarptı ve koya girdiklerinde

karavela iskele tarafına doğru çekiyordu.

7

Fakat bu sorun değildi, zira etrafı kule gibi yükselen çıkıntılı

kayalarla çevrilmiş korsan koyunda, Sheila ile mürettebatının

gemiyi tamir edecek donanımları vardı. Kanlı Güverte'yi,

Dünyanın Omurgası'nın en doğudaki ucunda yükselen bir tüneller

ve mağaralar şebekesinin tabanında bulunan geniş bir mağaraya

çektiler. Doğal tüneller, artık duvarlara sıralanmış meşaleler

sebebiyle dumana boğulmuştu ve kayalıklı mağaralar, hızla Kılıç

Sahili'nin kuzey kesimindeki en başanlı korsan çetesi halini alan

bu grubun edindiği ganimetlerle konforlu bir hale sokulmuştu.

Kara saçlı, minyon dişi büyücü iç çekti. Bu en son tamiratta

çoğu işi büyüsüyle birlikte kendisinin yapacağını tahmin ediyor

gibiydi.

"Şu Deudermont'a lanet olsun!" dedi Bellany.

"Korkaklığımıza lanet olsun, demek istedin herhalde," diye

belirtti leş kokulu bir deniz kurdu, kadının yanından geçerken.

Sheila Kree, homurdanan adamın önüne çıktı, ona horgörü dolu

bir bakış attıktan sonra ağzının tam ortasına şaman patlatıp adamı

yere devirdi.

"Bizi gördüğünü bile sanmıyorum," diye itiraz etti yerde yatan

adam, kafasını kaldırıp kızıl saçlı korsana katıksız bir dehşet

ifadesiyle bakarak.

Kanlı Güverte'mn dişi mürettebatından biri Sheila'ya karşı

çıkarsa, muhtemelen dayak yerdi, ama eğer erkeklerden biri gaddar

korsana karşı çizgiyi haddinden fazla aşarsa, büyük ihtimalle

geminin adını nereden aldığını öğrenirdi. Ne de olsa güverteden

denize adam atmak Sheila'nın en gözde eğlencelerinden biriydi.

Düşünceleri Deudermont'un en son ortaya çıkışına yoğunlaşmış

olan Sheila Kree, deniz kurdunun sürünerek uzaklaşmasına izin

verdi. Su Perisfnin gerçekten de onlan görmemiş olmasının

muhtemel olduğunu itiraf etmeliydi ve Deudennont ile mürettebatı

Kanlı Güverte'rim uzaktaki yelkenlerini tespit etmiş olsa bile,

büyük ihtimalle geminin kimliğini bilmiyorlardı.

Fakat Sheila Kree, Kaptan Deudermont söz konusu olunca

ihtiyatı elden bırakmayacaktı. Eğer kaptan ile deneyimli tayfası

hakikaten de onu bulmaya kararlıysa, o zaman onu burada, Altın

Koy'da, yani Sheila Kree ve mürettebatının çetin bir ogre klanıyla

paylaştığı kayalıklı kalede bulmalarını yeğlerdi.

8

*ş*«<^s»

Hançer adama net bir şekilde çarptı—

—ve sekip zarar vermeden yere düştü.

"Drizzt Do'Urden olsa böyle bir hileyi asla yutmazdı," diye tiz

ve melodik bir sesle şikayet etti kel kafalı elf Le'lorinel. Elfm altın

rengi ışıltıyla dolu mavi gözleri, her zaman yüzüne taktığı kara

maskenin ardından tehlikeli bir yoğunlukla parlıyordu. Bileğinin

hızlı bir hareketiyle kılıcı kınına geri döndü. "Yutsaydı bile, atıştan

sakınmak için yeterince ayağına çabuk veya hançeri önlemek üzere

bir palasını aşağı indirmek için yeterince eline çabuk davranırdı,"

diye sözünü bitirdi elf oflayarak.

"Ben Drizzt Do'Urden değilim," dedi basitçe, yan elf Tunevec.

Çatı katının yan tarafına ilerledi ve soluklanma çabasıyla

siperliklerden birine yaslandı.

"Mahskevic süratini telafi edebilmen için seni büyülü hızla

tılsımladı," diye yanıtladı elf, hançerini geri alıp kolsuz, açık

kahverengi tuniğini düzeltirken.

Tunevec rakibinin karşısında burnundan soludu. "Drizzt

Do'Urden'in nasıl dövüştüğünü dahi bilmiyorsun," diye ona

hatırlattı. "Hakikaten! Onu hiç savaşta gördün mü? Ona bu kadar

kolay bir şekilde atfettiğin o hareketlere —ki bana soracak olursan,

bunlar imkansız hareketler!— kendi gözünle şahit oldun mu?"

Le'lorinel bu mantıktan etkilendiyse bile, bunu hiç belli etmedi.

"Drowun dövüş stilinin ve yeteneklerinin hikayeleri kuzey

diyarlarında çok yaygın."

"Yaygın ve muhtemelen abartılmış," diye hatırlattı Tunevec.

Le'lorinel'in kel kafası, daha Tunevec bu sözleri bitirmeden önce

sağa sola sallanmaya başlamıştı bile. Zira elf, yan elf dövüş partnerine

Drizzt'in dövüş yeteneğini birçok defa detaylı olarak anlatmıştı.

"Sana bu idmanlara iştirak etmen için iyi para ödüyorum," dedi

Le'lorinel. "Drizzt Do'Urden hakkında sana söylediğim her sözün

doğru olduğuna inanmakla ve yetersiz yeteneklerinin el verdiğince

onun dövüş stilini taklit etmekle iyi edersin."

9

Belden yukarısı çıplak olan Tunevec, zayıf ve kaslı vücudunu bir

havluyla kuruladı. Havluyu Le'lorinel'e doğru uzattı, elf ise ona,

böyle bir başarısızlığın ardından alışıldık bir şekilde küçümseme

dolu bir bakış attı. Elf onun yanından geçti ve dosdoğru kulenin en

üst katına açılan yer kapısına ilerledi.

"Taştan deri tılsımın muhtemelen tükenmiş," dedi elf, bariz bir

tiksintiyle.

Çatı katında yalnız kalan Tunevec, çaresizce kıs kıs güldü ve

kafasını sağa sola salladı. Gömleğini almak için harekete geçti, fakat

daha oraya varmadan önce önünde bir parıltının belirdiğini fark etti.

Yan elf duraksadı ve yaşlı büyücü Mahskevic'in odanın içinde

belirmesini izledi.

"Onu bugün memnun ettin mi?" diye sordu boz sakallı, yaşlı

adam, daralmış boğazından zorla çekilip alınmış gibi çıkan bir sesle.

Mahskevic'in oldukça alaycı görünen, sarı dişlerle dolu

gülümsemesi, cevabı çoktan bildiğini gösteriyordu.

"Le'lorinel o adamı kafasına takmış," diye yanıtladı Tunevec.

"Mümkün olabileceğine inandığımdan da fazla hem de."

Mahskevic, sanki bu hiç önemli değilmiş gibi omuz silkti.

"Büyülerimi edinmek ve sana iyi para ödemek üzere benim için beş

yıldan uzun bir süre canla başla çalıştı," diye ona hatırlattı büyücü.

"Hatta seni, yani şu garip kara elf Drizzt Do'Urden'in hareketlerini

taklit etme konusunda gelecek vaat eden birini bulmak için bile

aylarca araştırma yaptık."

"Peki neden zaman kaybediyorsunuz ki?" diye karşılık verdi,

tepesi atan yan elf. "Neden Le'lorinel'e o rezil drowu bulmak ve

onu sonsuza kadar ortadan kaldırmak için eşlik etmiyorsun? Sonu

gelmeyen bu kılıç dövüşünden çok daha kolay olur gibi görünüyor."

Mahskevic, son derece sıradışı olan bu drowu —ki Le'lorinel ile

Mahskevic'in öğrendiği üzere, drowun marifetleri hakikaten de

takdire şayandı— hafife aldığını Tunevec'e net bir şekilde.belirtmek

istermişçesine kıs kıs güldü. "Dnzzt'in, Bruenor Battlehammer

adındaki bir cücenin dostu olduğu biliniyor," diye açıkladı büyücü.

"Bu ismi tanıyor musun?"

Gri gömleğini giyen Tunevec, yaşlı adama bakıp kafasını sağa

sola salladı.

"Mithril Salonu'nun Kralı," diye açıkladı Mahskevic. "Ya da en

10

azından öyleydi. Bir klan dolusu çılgın cüceyi karşıma almaya hiç

niyetim yok —cüceler, tüm büyücülerin felaketidir. Bruenor

Battlehammer'ı düşman edinmek, bana servetimi büyütüp sağlığımı

iyileştirmek için pek de iyi bir fırsat gibi görünmüyor.

"Bunun da ötesinde, şu Drizzt Do'Urden ile hiçbir alıp

veremediğim yok," diye ekledi Mahskevic. "Onu neden yok etmek

isteyeyim?"

"Çünkü Le'lorinel senin dostun."

"Le'lorinel," diye tekrarladı Mahskevic, tekrar aynı şekilde kıs

kıs gülerek. "O adamdan hoşlandığımı itiraf etmeliyim ve

dostluğumun gerektirdiği sorumlulukları yerine getirmek adına, sık

sık onu seçtiği bu yolun intihar niteliğinde bir ahmaklıktan başka bir

şey olmadığına ikna etmeye çalışıyorum."

"Bunların hiçbirine kulak asmadığına eminim," dedi Tunevec.

"Hiçbirine," diye hemfikir oldu Mahskevic. "Le'lorinel

Tere'brenequiette çok inatçı biri."

"Tabii eğer ismi buysa," diye homurdandı Tunevec. Yan elfin

sinirleri son derece bozuktu, özellikle de kılıç dövüşü partneri söz

konusu olduğunda. " 'Ne ekersen onu biçersin,' " diye tercüme etti.

Zira gerçekten de, Le'lorinel'in ismi, gayet yaygın bir Elf deyişinin

bir türevinden başka bir şey değildi.

"Saygı ve dostluğun felsefesi değil mi bu?" diye sordu yaşlı

büyücü.

"Ve intikamın," diye sertçe yanıtladı Tunevec.

Kulenin orta katlarındaki küçük, özel odasında bulunan

Le'lorinel, maskesini çıkarttı ve kendini yatağına bırakıverdi. Sinir

bozukluğuyla ve Drizzt Do'Urden'e duyduğu nefretle kanı

kaynıyordu.

"Kaç yıl alacak?" diye sordu elf ve sözünü bitirince,

parmağmdaki oniks yüzükle oynarken ufak bir kahkaha attı.

"Asırlar boyu mu? Önemli değil!"

Le'lorinel yüzüğü çıkarttı ve parlayan gözlerinin önüne kaldırdı.

11

Bu nesneyi Mahskevic'ten almak için iki yıl çalışması gerekmişti.

Bu, tılsımlan ihtiva etmesi için tasarlanmış büyülü bir yüzüktü. Bu

yüzükte dört tılsım vardı; Le'lorinel'in Drizzt Do'Urden'i öldürmek

için gerektiğini düşündüğü dört tılsım.

Elbette Le'lorinel, bu büyüleri o şekilde kullanmanın

muhtemelen iki rakibin de ölümüyle sonuçlanacağını biliyordu.

Bu önemli değildi.

Drizzt Do'Urden ölürse, Le'lorinel de öbür dünyaya memnun bir

şekilde gidebilirdi.

KIŞIMI

KARANLIĞIN İPUÇLARI

Yuvada olmak güzel bir şey. Buzyeli Vadisi 'nin rüzgârını

işitmek, beni canlandıran ve sanki hayatta oluğumu bana

hatırlatan ısırığını hissetmek çok güzel.

Bu başlı başına aşikâr bir şeymiş gibi görünüyor —yani

benim, bizim hayatta olmamız— fakat yine de, korkarım ki bu

basit gerçeğin önemini kolayca unutuyoruz. Gerçekten hayatta

olduğunuzu ya da en azından gerçekten hayatta oluşunuzun

değerini bilmeyi, her gündoğumunu izleyebileceğinizi ve her

günbatımının tadını çıkarabileceğinizi takdir etmeyi unutmak çok

kolay.

İkisinin arasındaki zaman zarfında, akşam karanlığından

sonraki tüm o saatlerde, her ne isterseniz yapabileceğinizi de.

Yolumuzun kesiştiği her kişinin, iyi ya da kötü bir hadise ve bir

anı olabileceği, bu saatleri sıkıntı yerine deneyimle

doldurabileceği, geçen anların monotonluğunu kırabileceği

ihtimalini gözden kaçırmak çok kolay. Diyorum ki, harcanan o

anlar, tekdüzelikle, rutinlerle geçen o saatler bizim

düşmanımızdır. Onlar, hayatın anları içindeki küçük ölüm

kesitleridir.

Evet, yuvada, bolca canavarın etrafta dolaştığı ve haydutların

her dönemeçte yollara tehlike saçtığı yaban Buzyeli Vadisi

topraklarında olmak güzel bir şey. Kendimi birçok yıldır

hissetmediğim kadar hayatta ve memnun hissediyorum. Karanlık

geçmişimin mirasıyla çok uzun süre mücadele ettim. Uzun

ömrümün gerçeğiyle, yani Bruenor'dan, Wulfgar'dan ve

Regis'ten çok sonra öleceğim gerçeğiyle çok uzun süre

cebelleştim.

Ve tabii Catti-brie 'den çok sonra.

Onun, bizim şu anda elimizde olan günlerin tadını

çıkartmadan, gitgide tükenen günlerini mahvetmekle nasıl da

ahmaklık ettim! Muhtemel —ve sadece muhtemel— bir geleceğin

yasını tutarken şimdiki zamanın akıp geçmişe karışmasına izin

vermekle ne büyük ahmaklık etmişim!

Hepimiz ölüyoruz, her geçen günün her geçen anında ölüme

gidiyoruz. Bu, varoluşun kaçınılmaz gerçeği. Bizi korkuyla felç

edebilecek, ya da bize sabırsızlıkla enerji verebilecek, bizi

keşfedip deneyimleme arzusuyla, her hareketten bir hatıra

14

çıkartma umuduyla —hayır, demirden bir iradeyle—

doldurabilecek bir gerçek. Güneş veya yıldız ışığının altında, açık

veya fırtınalı bir havada hayatta olmak. Parlak çiçeklerle dolu

bahçelerde olsun, derin karın içinde olsun, her adımda raks

etmek...

Yaşlıların ve hatta orta yaştakilerin unuttuğu bu gerçeği

gençler biliyor. Birçoğunun gençlere karşı sergilediği öfke ve

kıskançlığın kaynağı da bu işte. "Ah keşke şimdiki aklımla o yaşa

geri dönebilseydim!" Epey yaygın olan bu figanı birçok defa

işitmişimdir. Bu sözler beni epey eğlendiriyor, çünkü aslında bu

pişmanlık şöyle dile getirilmeli: "Keşke o zamanlar hissettiğim.

tutkuyu ve neşeyi yeniden elde edebilseydim!"

En sonunda hayatın anlamının bu olduğunu anladım ve bu

anlayışla birlikte hakikaten de o tutkuyu ve neşeyi buldum. O

tutku ve neşeye sahip bir şekilde, bu gerçeğin idrakiyle geçen

yirmi yıllık bir hayat, başı öne eğik, omuzları çökmüş bir halde

asırlar boyu yaşamaktan çok daha dolu dolu geçebilir.

Wulfgar 'in yanında tutuştuğum ilk savaşı hatırlıyorum. Onu,

bizden sayıca çok fazla olan kudretli devlere karşı, yüzümde

kocaman bir sırıtış ve yaşama sevinciyle savaşa sokmuştum.

Kaybedecek daha fazla şey elde ettikçe, o tutkunun azalmasına

izin vermiş olmam ne garip!

Bu mantığın ne kadar akılsızca olduğunu kavramam bu kadar

uzun bir süre aldı ve bana bazı acı kayıplara mâl oldu. Kristal

Parçası 'nı kasıtsız olarak Jarlaxle 'a teslim ettikten ve Artemis

Entreri ile aramdaki ilişkiyi en sonunda (umarım sonsuza kadar)

tamamladıktan sonra Buzyeli Vadisi'ne dönmem, hayatıma

gözlerimi açmam, etrafımdaki güzellikleri takdir etmem ve

yaşanacak heyecanlardan kaçmak yerine onların peşinden

koşmaya başlamam bu kadar uzun bir süre aldı.

Elbette ki hâlâ endişelerim ve korkularım var. Wulfgar bizden

ayrıldı —nereye gittiğini bilmiyorum— ve onun aklı, yüreği ve

vücudu için endişe duyuyorum. Ama yolunu kendisinin seçeceğini

ve o üçünün —yani aklının, yüreğinin ve vücudunun— iyiliği için

bizden uzaklaşmak zorunda olduğunu kabul ettim. Yollarımızın

tekrar kesişmesi, yuvaya dönen yolu bulması için dua ediyorum.

Ya korkularımızı dindirmek ya da onu kurtarmak üzere harekete

15

geçmemizi sağlamak için ondan bazı haberler gelmesi için de

dua ediyorum. ...

Ama elimden sadece sabırlı olmak ve kendimi en iyisine

inandırmak geliyor. Zira onun için duyduğum korkuları kara

kara düşünmeye başlarsam kendi hayatımın amacını alt etmiş

olurum.

İşte bunu yapmayacağım.

Etrafta birçok güzellik var.

Çok fazla canavar ve haydut var.

Çok fazla eğlence var.

—Drizzt Do'Urden

BOLUM 1

SIRT SIRTA

Drowun uzun beyaz saçları Catti-brie'nin omuzlarına

dökülüyor, çıplak kolunun ön tarafını gıdıklıyor ve kadının gür,

kestane rengi saçlan ise Drizzt'in kollannda ve göğsünde dans

ediyordu.

İkisi, Buzyeli Vadisi'ndeki en büyük göl olan Maer Dualdon'un

kıyısında sırt sırta vermiş oturuyor, hafif puslu yaz göğüne

bakıyorlardı. Tembel beyaz bulutlar hafifçe başlannın üzerinde

süzülüyor, pofuduk beyaz çizgileri, altlarından süzülen çok

sayıdaki iri schinlook akbabasına belirgin bir tezat oluşturuyordu.

Bugün çiftin ilgisini çeken şey, uçuşan çok sayıdaki kuş değil,

bulutlardı.

"Şurada zıpkına saplanmış bir boğumbaş alabalığı var," dedi

Catti-brie, ince ve uzun bir beyaz çizginin ucunda duran kıvrımlı

dikdörtgen şeklindeki sıradışı bir bulut oluşumuna bakarak.

"Bunu nasıl görebilirsin?" diye itiraz etti kara elf, kahkaha

atarak.

Catti-brie kafasını çevirip kara tenli, menekşe gözlü yoldaşına

baktı. "Sen nasıl göremezsin?" diye sordu. "Senin şu beyaz kaşlann

kadar net bir şekilde ortada."

Drizzt tekrar kahkaha attı, ama gülmesinin sebebi kadının

söylediği sözlerden ziyade onlan söyleyiş şekliydi. Kadın tekrar

17

On-Kasaba'nın dışındaki cüce madenlerinde yaşamaya başlamıştı

ve sert, kaba cücelerin mizacıyla aksanı yine bariz bir şekilde onu

etkiliyordu.

Drizzt de başını hafifçe kadına doğru çevirdi ve sağ gözü Catti-

brie'ninkinden sadece birkaç santim ötede durdu. Orada bir

kıvılcım —gözden kaçırılması imkansız bir kıvılcım— Wulfgar

onlardan ayrıldığından beri geçen aylardan sonra henüz yeni geri

dönen ve esasında daha önce hiç olmadığı kadar yoğun görünen

hoşnutluk ve mutluluk dolu bir bakış fark etti.

Drizzt kahkaha attı ve tekrar gökyüzüne baktı. "Senin şu balık

kaçtı," diye bildirdi, zira rüzgâr o ince hattı dağıtıp daha iri olan

buluttan ayırmıştı.

"O bir balık," diye ısrar etti Catti-brie huysuzca —ya da en

azından, kadın sesinin huysuzca çıkmasını sağlamış gibiydi.

Gülümseyen Drizzt tartışmayı uzatmadı.

"Seni lanet olası ahmak ufaklık!" diye hırıltıyla homurdandı

Bruenor Battlehammer, hiddeti arttıkça ağzından tükürükler

saçarak. Cüce durup ağır çizmesiyle yeri sertçe çiğnedi, sonra tek

boynuzlu miğferini hızla kafasına geçirdi ve gür, kızıl saçlan ezik

miğferin siperliğinin altında çılgınlar gibi uçuştu. "Ben burada

oturmuş konseyde bir dostum olduğunu düşünüyorum ve sen çıkıp

hiç mücadele etmeden Targoslu Kemp'in fiyatı belirlemesine izin

veriyorsun."

Yıllardır olmadığı kadar zayıf görünen ve kollarından birinde

dostlarıyla çıktığı son macerada aldığı feci yarayı taşıyan buçukluk

Regis sadece omuz silkti ve, "Targoslu Kemp sadece balıkçılar için

maden cevheri fiyatını tespit etti," diye yanıtladı.

"Zaten cevherin büyük bir bölümünü de balıkçılar satın alıyor!"

diye kükredi Bruenor. "Eğer hayatımı kolaylaştırmayacaksan seni

neden yeniden konseye dahil ettim ki, Gümbürgöbek?"

Regis bu tirat karşısında hafifçe gülümsedi. Onun konseye

yeniden dahil olmasının sebebinin cüce değil, en son sözcüleri

18

kendini bir yetinin midesinde bulduğu için onları temsil edecek

birine ihtiyaç duyan Yalnızorman halkının ona yalvarmış olması

olduğunu Bruenor'a hatırlatmayı düşündüyse de akıllı oynayıp bu

fikri kendine sakladı.

"Balıkçılar," dedi cüce ve yere, Regis'in tüylü, pabuçsuz

ayaklarının önüne tükürdü.

Buçukluk yine sadece gülümsedi ve yana adım atıp balgamdan

kaçındı. Bruenor'un ısırmaktan çok havladığını ve cücenin kısa süre

içinde —başka bir kriz patlak verir vermez— bu konuyu

bırakacağını biliyordu. Bruenor Battlehammer her zaman için kolay

parlayan biri olmuştu.

İkili patikada bir köşeyi dönüp de, hâlâ yosunlu kıyıda oturmuş

ve bulut hayallerine dalmış bir halde arkadaşlıklarının tadını

çıkartmakta olan Drizzt ile Catti-brie'yi net bir şekilde

gördüklerinde cüce hâlâ homurdanmaktaydı. Bruenor'un, biricik

evlatlık kızını Drizzt'le —ya da herhangi biriyle— böylesine sarmaş

dolaş bir halde oturduğunu görünce hiddetten köpüreceğini sanan

Regis nefesini tuttu, ama Bruenor sadece sakallı kafasını sağa sola

sallayıp hışımla öbür tarafa doğru yürüdü.

"Lanet olası ahmak elf," diyordu Regis ona yetiştiğinde. "Kızı

öpüp bu işi bitirsen ne olur sanki?"

Regis'in gülümsemesi neredeyse kulaklarına kadar yayıldı.

"Bunu yapmadığını nereden biliyorsun?" diye belirtti, sadece

cücenin yanaklarının saçı ve sakalı gibi alev kırmızısına

dönüştüğünü görmek için.

Elbette Regis, Bruenor'un ölümcül kavrayışından kaçmak için

hızlı davrandı.

Cüce sadece başını öne eğip homurdanarak küfürler yağdırdı ve

hışımla yoluna devam etti. Regis, o çizmelerin yosunlu ve yumuşak

bir toprak yolda böylesine gümbürdeyebildiğine inanmakta zorluk

çekti.

*&>>'*<&

Brynn Shander'm Konsey Salonu'ndaki gürültü patırtı Regis'i

19

hiç şaşırtmamıştı. Tüm On-Kasaba'daki en yüksek mevkie sahip

lider olan Muhtar Cassius, başkanlık ettiği tartışmayı çoğunlukla

prosedüre yönelik konulara çekerken, Regis ele alman maddelere

ilgi göstermeyi denedi —gerçekten denedi. Bundan önce On-

Kasaba hep bağımsız olarak veya tüm kasabalardan gelen

temsilcilerden oluşan bir konsey aracılığıyla yönetilmişti, ama

Cassius'un bu yöreye verdiği hizmetler o kadar büyüktü ki, o artık

sadece tek bir kasabanın —ki bu, On-Kasaba'daki en büyük

yerleşim yeri ve Cassius'un yuvası olan Brynn Shander idi—

temsilcisi sayılmıyordu. Elbette ki bu durum, On-Kasaba'nm en

büyük ikinci şehri olan Targos'un lideri Kemp'in hiç hoşuna

gitmiyordu. O ve Cassius sıklıkla sürtüşme yaşardı ve Cassius'un

mevkice yükselmesi, Brynn Shander'dan yeni bir konsey üyesi

atanması sonucunda Kemp kendini ikiye karşı tek hissediyordu.

Ama Cassius bütün bunların arasından sıyrılıp yükselmeye

devam ediyordu ve şu son birkaç ay içinde, inatçı Kemp bile adamın

genelde adil ve tarafsız davrandığını kerhen kabul etmek zorunda

kalmıştı.

Fakat Yalnızorman'dan gelen konsey üyesi için, Brynn

Shander'm konsey salonundaki barış ve işbirliği havası sadece

durumu daha da sıkıcı kılıyordu. Buçukluk iyi bir münazara ve

münakaşayı severdi, özellikle de merkez odaklarından biri kendisi

değilse ve aradan laflar sokuşturup duygulan körükleyerek

yoğunluğu arttırabilirse.

Ah o eski güzel günler!

Konu, sınırları karıştırmamak ve göldeki gerginliğin alev (

almasını engellemek üzere Maer Dualdon'un derin sularım belirli

balıkçı teknelerinin arasında bölüştürme meselesine geldiğinde

Regis uyanık kalmaya çalıştı —bunu gerçekten yaptı.

Sözde kalan bu konu On-Kasaba'da on yıllardan beri devam

ediyordu ve Regis hiçbir kuralın tekneleri o geniş gölün soğuk suları

üzerindeyken birbirinden uzak tutmayacağını biliyordu. Kurallar ne

olursa olsun, tekneler boğumbaşlann bulunduğu yere gidecekti.

Oyma süsler için mükemmel bir hammadde olan, aynı zamanda

yemeği de yapılan boğumbaş alabalıklan, kasabalann ekonomisinin

başlıca mahsûlüydü ve birçok kaba saba kişiyi servet edinmek için

On-Kasaba'ya çeken cazibeydi.

20

Bu odada, Buzyeli Vadisi'nin üç büyük gölünün kıyılarından çok

uzakta belirlenen bu kurallar, hiçe sayıldıklarında konsey üyelerinin

daha sonra çekecekleri tiratları güçlendirmek için kullanılacak olan

araçlardan başka bir şey değildi.

Yalnızorman'm konsey üyesi uyandığında tartışmanın konusu

(şükür ki) değişmiş, daha somut meselelere gelmişti, ki bu mesele

Regis'i doğrudan ilgilendiriyordu. Aslında buçukluk, gözlerini

açışını hızlandıran şeyin Cassius'un kendisine seslenmesi olduğunu

sadece bir saniye sonra fark edebildi.

"Uykunuzu böldüğüm için af buyurun," dedi Regis'e On-Kasaba

Muhtarı sessizce.

"Ben —ben şey, günlerdir gece gündüz çalışıyor, hazırlık

yapıyordum, ah şey, buraya gelmeden önce," diye kekeledi

buçukluk utanç içinde. "Bryn Shander'a gelmek de uzun bir

yürüyüş istiyor hani."

Gülümseyen Cassius elini kaldırdı ve kendini daha fazla rezil

etmeden buçukluğu susturdu. Regis'in hiçbir konuda bu gruba

mazeret sunmasına gerek yoktu. Onun kusurlarını ve değerini —ki

bu değer büyük ölçüde, buçukluğun kudretli arkadaşlarına

dayanıyordu— biliyorlardı.

"Öyleyse bizim için bu meseleyle ilgilenebilir misin?" diye

sertçe sordu, konsey üyeleri arasında Regis'ten en az hoşlanan kişi

olan Targoslu Kemp.

"Mesele mi?" diye sordu Regis.

Kemp başını önüne eğip sessizce küfrü bastı.

"Eşkıyalar meselesi," diye açıkladı Cassius. "Yeni görülen bu

çete Shaengarne kıyılarında ve Bremen'in güneyinde dolaştığından

dolayı, bunun dostlarınız için uzun bir yolculuk olacağını biliyoruz,

ama eğer siz ve yol arkadaşlarınız yöredeki yolları bir kez daha

güvence altına alabilirseniz, tarafımızdan kesinlikle takdir görecek

bir çaba olacaktır bu."

Regis arkasına yaslanıp kollarını (eskisi kadar bariz olmasa bile)

·n göbeğinin üzerinde kavuşturdu ve ruhu son derece okşanmış gibi

bir ifade takındı. 'Demek buymuş,' diye düşündü. Onun ve

dostlarının On-Kasaba halkına kahramanlık yapması için başka bir

nrsat. Regis'i tamamıyla gerekli bir üye yapan konu işte buydu,

fakat daha güçlü olan dostlarının kahramanlıklarında genellikle

21

küçük roller oynadığını itiraf eunek zorundaydı. Ama konsey

celselerinde Regis'in parladığı, Kemp kadar heybetli ve güçlü

durabildiği zamanlar işte bu anlardı. Cassius'un omuzlarına

yüklediği görevi düşünüp tarttı. Bremen, mevsim yaz sonu olduğu

için sığlaşmış olması gereken Shaengarne Nehrimin kıyısında,

kasabaların en batısında kalan yerleşim yeriydi.

"Zannımca, bu ongun içinde oraya varıp yolu güvence altına

alabiliriz," dedi Regis münasip bir şekilde duraksadıktan sonra.

Ne de olsa dostlarının bu işi kabul edeceğini biliyordu. Şu son

birkaç ay içinde kim bilir kaç defa canavarların ve eşkıyaların peşine

düşmüşlerdi. Bu, özellikle Drizzt ile Catti-brie'nin zevkle üstlendiği

ve Bruenor'un ise tüm şikayetlerine rağmen esasında aldırış

etmediği bir roldü.

Regis orada oturmuş, bu konuyu düşünürken, dostlarıyla birlikte

tekrar maceralarla dolu yollara döküleceklerini öğrendiğinde, kendi

neşesinin de kaçmamış olduğunu fark etti. Çıktıkları en son uzun

yolculukta, omzunu yaran bir goblin mızrağının kavurucu acısını

hissettiğinden beri —ki orada neredeyse ölüyordu— buçukluğun

mizacında bir değişiklik olmuştu. Regis bu değişimi o zaman fark

etmemişti. O sıralarda yaralı buçukluğun istediği tek şey,

Yalnızorman'daki konforlu, küçük evine geri dönmek, boğumbaş

kemiklerinden güzel oyma süsler yapmak ve Maer Dualdon

kıyısında boş boş balık tutmaktı. Fakat Yalnızorman'daki konforlu i

evine geldiğinde, Regis yarasını ona buna gösterirken beklediğinden

de büyük bir heyecan duyduğunu fark etmişti.

Bu sebeple, Drizzt ile diğerleri en yeni tehlikeyi savuşturmak için

yola koyulduğunda, Regis de üstüne düşen rolü oynamak için

neşeyle onlara katılacaktı.

Bremen'in güneyinde kalan yoldaki ilk ongunun sonuncusu

başka bir kasvetli gün şeklinde geçecek gibiydi. Tatarcıklar ve

sivrisinekler havada aç sürüler halinde vızıldıyordu. Buzyeli

Vadisi'nin dokuz aylık soğuk mevsim kıskacından kurtulmuş olan

22

çamurlu zemin, küçük at arabasının tekerleklerine ve yoldaşlannm

hareketlerini gölge gibi takip eden Drizzt'in yıpranmış çizmelerine

yapışıyordu.

Tek at tarafından çekilen arabayı Catti-brie sürüyordu. Kadının

üzerinde omzundan ayak parmaklarına kadar inen uzun, kirli, yün

bir elbise vardı ve saçları sıkı sıkıya toplanmıştı. Genç bir oğlan

kılığına girmiş olan Regis onun yanında oturuyordu ve buçukluğun

yüzü yaz güneşinin altında geçirdiği saatlerle pespembe yanmıştı.

Fakat içlerinde en rahatsız olanı Bruenor idi ve cüce bunun için

kendi kaşınmıştı. İyice gizlenmek için bir yolculuk kutusu inşa etmiş

ve onu at arabasının merkez kısmının altına çivilemişti. Günlerdir o

kutunun içinde yolculuk ediyordu.

Drizzt, çamurla kaplı arazide yolunu dikkatle seçiyor, günlerini

ihtiyatlı bir şekilde yürüyerek geçiriyordu. Buzyeli Vadisi'nin engin

tundrasında, grubun yakalamak üzere geldiği eşkıya çetesinden çok

daha büyük tehlikeler vardı. Geyik sürülerini Dünyanın

Omurgası'nın eteklerine kadar takip eden tundra yetilerinin birçoğu

muhtemelen o anda güneyde bulunsa bile, bazıları hâlâ etrafta

olabilirdi. Bu mevsimde devler ve goblinler sıklıkla uzaktaki

dağlardan aşağı iner, kolay av ve kolay ganimet ararlardı. Kayalıklar

ve bataklıklarla dolu bölgeleri geçerken Drizzt'in birçok defa

ölümcül, gri postlu yılanlardan kaçması gerekmişti. Bu yılanların

bazıları altı metreden uzundu ve hepsi de bir devi bile devirebilecek

kadar güçlü olan zehirli bir ısırığa sahipti.

Bütün bunları aklında tutan drowun yine de at arabasını bir

gözünün ucuyla görebilecek mesafede tutması ve dört bir yana

bakmıp etrafı taraması gerekliydi. Eğer bunun kolay bir av olmasını

istiyorsa, eşkıyalar onu görmeden önce o onları görmeliydi.

'Her halükârda kolay,' diye düşündü drow. Çetenin gayet iyi bir

eşkaline sahiplerdi ve haydutlar ne sayıca, ne de yetenek

bakımından onlardan üstün görünmüyordu. Fakat Drizzt,

önyargısının aşın bir özgüven getirmemesi gerektiğini neredeyse

sürekli olarak kendine hatırlatıyordu. Tek bir şanslı ok atışı, drowun

grubunu üç kişiye indirebilirdi.

işte durum buydu; böcekler rüzgâra rağmen sürüler halinde

uçuşuyor, güneş gözlerini yakıyordu, önüne çıkan her çamur

birikintisi onu yemeye hazır gri postlu bir yılan veya sinmiş

23

bekleyen bir tundra yetisi gizliyor olabilirdi, aynca söylenilenlere

göre tehlikeli bir haydut çetesi bu civarda dolanıp ona ve dostlarına

karşı tehdit oluşturuyordu.

Yani Drizzt Do'Urden'in keyfi son derece yerindeydi!

Küçük bir akıntıyı hızlı adımlarla aştıktan sonra kayarak durdu.

İnsan ayağı büyüklüğünde ve hızlı yürüyen bir adamın bırakacağı

aralıklarla oluşmuş ilginç su birikintileri görmüştü. Drow, en

yakındaki izin başına gidip onu incelemek için çömeldi. İzlerin

burada uzun süre dayanmadığını biliyordu, öyleyse bu ayak izi yeni

olmalıydı. Drizzt'in parmağı suyun içine parmak ucundan ikinci

boğumuna kadar gömüldü —işaretin derinliği de tutarlıydı ve bunun ;

olgun bir adamın izleri olduğunu gösteriyordu.

Drow ayağa kalktı ve elleri kamuflaj lı pelerinin kıvrımlarının i

altına, palalarının kabzalarına gitti. Parıltı sağ, Buz Ölüm ise sol

kalçasında, şimşek gibi dışarı çıkıp her türlü tehdidi kesip biçmeye

hazır bir şekilde bekliyordu.

Drizzt menekşe gözlerini kıstı ve bir elini kaldırıp güneş ışığına 1

karşı daha fazla siper etti. İzler yola, at arabasının pek yakında

geçeceği bir noktaya doğru gidiyordu.

Adam orada, yüzükoyun yere yatmış, çamur içinde bekliyordu.

Drizzt ona doğru yönelmek yerine yere sinerek etrafından daire

çizdi. Yolun öbür tarafına, ağır ağır ilerleyen at arabasının arkasına

geçip diğer tarafta buna benzer pusu noktalan olup olmadığına ,

bakmayı planlıyordu. Gri pelerininin kapüşonunu daha da aşağı

çekip beyaz saçlarını örttüğünden emin olduktan sonra tüm hızıyla

koşmaya başladı. Attığı her hevesli adımda, kara parmaklarıyla

ayalarını ovuşturuyordu.

Regis esneyip gerindikten sonra Catti-brie'ye yaslandı, kadının \

yanına sokulup iri, kahverengi gözlerini kapadı.

"Kestirmenin tam sırası yani," diye fısıldadı kadın.

"Bizi izleyen herhangi birine kestiriyormuş gibi görünmenin tam

sırası," diye düzeltti Regis. "Onları geride, yolun kenarında gördün j

mü?"

24

"Evet," dedi Catti-brie. "Pis bir ikili."

Kadın bir yandan konuşurken, diğer yandan bir elini dizginlerden

çekip at arabasının oturağının ön kısmından aşağı uzattı. Regis

kadının elinin nesneyi kavradığını gördü ve Catti-brie'nin yok edici

yayı Yürek Avcısı Taulmaril'in yerinde hazır bir şekilde onu

beklediğini görerek cesaret bulduğunu anladı.

Aslında buçukluk da bu gerçekle epey huzur buluyordu.

Regis bir elini sürücü sırasının arkasına uzattı ve at arabasının iç

kısmındaki ahşap döşemeye dalgınlıkla, ama sert bir şekilde vurarak

Bruenor'a tetikte ve hazır olma işaretini verdi.

"İşte başlıyoruz," diye bir saniye sonra buçukluğa fısıldadı Catti-

brie.

Regis gözlerini kapalı tuttu ve eliyle daha hızlı bir tempoyla

döşemeye vurmaya devam etti. Sol gözünü birazcık açarak dikizledi

ve üç tane pasaklı haydudun yolda onlara doğru yürüdüğünü gördü.

Catti-brie at arabasını durdurdu. "Ah, iyi yürekli beyler!" diye

haykırdı. "Bana ve oğluma yardım edebilir misiniz lütfen? Erkeğim

dağ geçidinde can verdi ve sanırım biz kaybolduk. Günlerdir ileri

geri gidip duruyoruz ve hangi yolun On-Kasaba'ya gittiğini

bilmiyoruz."

"Çok zekice," diye fısıldadı Regis. Sözlerini dudaklarını

şapırdatıp oturduğu yerde kıpırdanarak ve derin bir uykudaymış gibi

görünerek gizlemişti.

Buçukluk gerçekten de Catti-brie'nin onların son günlerde yolda

ileri geri hareket edişlerini örtme yönteminden etkilenmişti. Eğer

çete onları izliyorduysa, artık daha az şüphe edeceklerdi.

"Ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum!" diye yalvardı Catti-

brie, sesi tiz ve korku dolu bir tını takınarak. "Ben ve oğlum burada

bir başımıza kaldık ve kaybolduk!"

"Size yardım etçez," dedi ortada duran cılız, kızıl saçlı ve

neredeyse kemerine kadar sarkan bir sakala sahip olan adam.

"Ama bir bedeli var," diye açıkladı onun solunda duran, üçü

arasında en iri olan ve omuzlarının üzerine dayadığı iri bir savaş

baltası tutan haydut.

"Bedel mi?" diye sordu Catti-brie.

"Bedel at arabanız," dedi üçüncüsü, grup içinde aksan ve

görünüş itibarıyla en kibar olanı. Renkli bir tunik ve yelek giymişti

25

—kırmızı üstüne san— ve sol kalçasında kemerine yerleştirilmiş

kaliteli bir meç vardı.

Regis ile Catti-brie, hiç şaşılmamış bir halde bakıştılar.

Arkalarından gelen bir gümbürtü duydular. Regis, Bruenor'un

hışımla dışarı çıkıp her şeyi mahvetmemesi umuduyla dudağını

ısırdı. Planlarını dikkatle kurmuş, ilk hareketlerinden en son adıma

kadar her şeyi tasarlamışlardı.

Arka taraftan başka bir gürültü geldi, ama buçukluk çoktan

kolunu sürücü sırasının arkasına sallandırmış ve sesi örtmek için

döşemeye sertçe yumruk indirmişti.

Catti-brie'ye, kadının mavi gözlerindeki yoğunluğa baktı ve çok

yakında harekete geçme sırasının geleceğini anladı.

'En zorlusu o olacak,' dedi Catti-brie kendi kendine, sağ tarafta

duran ve üçü arasında en kibar görünen hayduda bakarak. Fakat

haydut sırasının öbür tarafında duran iri adama da baktı. Adamın o

canavanmsı baltasıyla onu ikiye bölebileceğinden bir an olsun

şüphe etmedi.

"Azcık da kadın eti," diye belirtti sol tarafta duran haydut, hevesli,

eksik dişli gülümsemesini göstererek. Ortadaki adam şeytanca

gülümsedi, ama sağ tarafta duranı diğer ikisine horgörüyle baktı.

"Pöh, dediğine göre kocasını kaybetmiş!" diye tartıştı iri yan

olanı. "Tahminimce şöyle iyi bir muameleye ihtiyacı vardır."

Ustura keskinliğindeki kılıcı Khazid'hea'mn bu soytannın

kasıklarına saplanmasının görüntüsü Catti-brie'nin zihninden

geçiverdi, ama kadın gülümsemesini gizlemeyi başardı.

"Belki de at arabanız yeterli olacaktır," diye açıkladı kibar eşkıya

ve Catti-brie adamın ona karşı oynayacağı tüm oyunlan ortadan

kaldırmamış olduğunu fark etti.

Evet, bu adamın niyetini gayet iyi anlıyordu. Bu haydut, iri

adamın kaslanyla kapmaya çalışacağı şeyi kendi cazibesiyle elde

etmeye çalışacaktı. Ne de olsa kadın buna razı olursa adam için daha

zevkli olurdu.

26

"Tabii içindeki her şey de," diye devam etti kibar eşkıya.

"Bağışladığınız mallan kabul etmek zorunda olmamız çok yazık,

ama korkanm bizim de burada, yollarda devriye gezerken hayatta

kalmamız gerekli."

"Öyleyse yaptığınız şey bu, öyle mi?" diye sordu Catti-brie.

"Ben de sizi bir avuç değersiz hırsız olarak belleyecektim."

İşte bu sözler adamların gözlerini genişletti!

"Sağda iki, solda üç tane var," diye Regis'e fısıldadı Catti-brie.

"Öndeki itler benim."

"Elbette ki seninler," diye yanıtladı Regis ve Catti-brie ona

şaşkınlıkla baktı.

Fakat bu şaşkınlık kısa ömürlü oldu. Sadece Catti-brie, Regis'in

kendisini ne kadar iyi tanıdığını ve muhtemelen eşkıyalarla

arasında geçen konuşma sırasında onun duygularım en az kendisi

kadar iyi çözümlemiş olduğunu hatırlayana kadar sürdü.

Buçukluğa doğru dönüp çarpıkça gülümseyerek hafif bir

hareket yaptıktan sonra bakışlannı tekrar eşkıyalara çevirdi.

"Hiçbir şey almaya yetkiniz veya hakkınız yok," dedi hırsızlara.

Adamların onun bu cesur tavnnm sadece içine düştüğü katıksız

dehşeti gizlemek için kullandığı bir maskeden ibaret olduğunu

düşünmesini sağlayacak kadar sesini titretmişti.

Regis esneyip gerindikten sonra gözlerini genişçe açtı,

şaşkınlığa ve dehşete kapılmış gibi yaptı. Cıyaklayarak arabanın

kenarından aşağı atladı ve çamurlu alana doğru kaçmaya başladı.

Catti-brie işareti alıp dimdik doğruldu, sadece tek bir çekişle

sahte yün elbisesini üzerinden aymp kenara fırlattı ve esasında

olduğu savaşçı kadını gözler önüne serdi. Khazid'hea, yani

ölümcül Kesici dışan çıktı ve kadın at arabasının sürücü sırasının

altına uzanıp yayını aldı. İleri atıldı ve sürücü makamından tek bir

adımda yere, atın yanma indi. Atı ani bir şekilde ileri çekti ve

hayvanın koca vücudunu, iri adamı diğer iki ortağından ayırmak

için kullandı.

«g*...^»

At arabasının sol tarafında bulunan üç serseri bu hareketi görüp

çamurun içinden ileri atıldı. Adamlar kılıçlarını çekip uluyarak j

hücuma geçti.

Yanlarındaki ufak bayırın arkasından çevik ve hızlı bir suret

yükseldi. Bir hayalet kadar sessizdi ve ayakları o kadar hızlı hareket

ediyordu ki, neredeyse yapış yapış zeminin üzerinde süzülüyor gibi I

görünüyordu.

Gri bir pelerinin kıvrımlarının altından parlayan ikiz palalar \

dışarı çıktı; hücum eden üçlüyü bembeyaz bir gülümseme ve

menekşe renginde gözler karşıladı.

"Burda, haklayın onu!" diye haykırdı bir serseri ve üçü birden I

drowun üzerine atıldı. İki saplama hamlesi ve vahşi bir kesişten

oluşan hareketleri düzensiz ve beceriksizdi.

Drizzt'in sağ kolu dosdoğru yana açılıp Buz Ölüm'ü mükemmel j

bir açıyla öne çıkartarak yandan gelen kesme hamlesini yukarı I

kaldırdı. Bu sırada sol eli yukarıdan dalıp içeri girdi ve Parıltı'nm 1

içbükey kısmını saplanan iki kılıcın üzerine indirdi. Parıltı geri ı

çekilirken Buz Ölüm aşağı indi ve ileri uzanmış iki kılıca çarptı, I

sonra Parıltı öbür taraftan tekrar aşağı inip iki kılıca birden tekrar j

vurdu. Geriye doğru yaptığı hafif bir dalış ve eğilme hareketi, ]

dramın kellesini çılgına dönmüş serserinin ters elle savurduğu I

kesme hamlesinden kurtardı ve Drizzt Buz Ölüm'ü, kılıç ıslık j

çalarak geçerken adamın elini şişleyecek kadar hızlı bir şekilde I

yukarı kaldırmayı başardı.

Serseri uluyup silahını bıraktı ve kılıç elinden uçtu.

Ama çok uzağa gidemedi, zira drovv çoktan sol eliyle harekete

geçmişti. Kılıç serbest kalıp dönmeye başladığı anda, drovv

Parıltı'yı savurup onu kanca gibi kavrayarak havada tuttu. Bunun ·

ardından gelen şey, üç serseriyi büyüleyen bir danstı. İkiz palalarla

yapılan hızlı hareketler kılıcı döndürerek havaya yükseltti. Kılıcın

altına, üstüne ve yan tarafına palalanyla vuran drovv, sanki silahın

kenarlarına vurarak bir şarkı çalıyormuş gibi görünüyordu.

Drizzt Buz Ölüm'le yaptığı yüksekten bir hareketle hamleyi 1

bitirdi ve kılıcı esas sahibine mükemmel bir şekilde geri verdi.

"Kesinlikle bundan iyisini yapabilirsin," dedi gülümseyen drovv, j

kılıcın kabzası afallamış olan serserinin eline kusursuz bir şekilde

düşerken.

Adam çığlık atıp silahını yere bıraktıktan sonra arkasını dönüp

tabanları yağladı.

"Bu Drizzit!" diye haykırdı bir diğeri, kaçan yoldaşına

katılırken.

Fakat üçüncüsü, ya korkudan, ya hiddetten, ya da ahmaklıktan

ileri atılıp saldırdı. Kılıcı çılgınlar gibi hareket etti, bir saplama

hamlesiyle ileri çıkıp geri döndükten sonra, tekrar ileri ve yükseğe

uzanıp gerisingeri, çarprazlamasma aşağı indi.

Daha doğrusu, aşağı inmeye başladı.

Drowun palalan yukan yükseldi ve her ikisi de kılıca iki defa

vurdu. Sonra Panltı silahın üzerinden aşarak kılıcı zorla aşağı

indirdi ve drow şiddetli bir saldırıya başladı. Palalan, üstün bir

rakiple karşı karşıya olan serserinin kılıcına sertçe, yanyana çarptı.

Silaha o kadar süratli ve şiddetli bir şekilde vuruyorlardı ki, çıkan

ses tek bir uzun nota gibiydi.

Adam kolunun uyuştuğunu kesinlikle hissediyordu, ama

rakibinin şiddetli hareketlerinden faydalanmaya çalışıp aniden ileri

çıktı; rakibine yaklaşıp drowun şimşek hızındaki ellerini etkisiz

kılmak için yapılmış bariz bir girişimdi bu.

Kendisini silahını yitirmiş bir halde buldu, fakat bunun nasıl

olduğunu anlayamadı. Serseri, düşmanını ayı kıskacına almak

üzere kollarını genişçe açarak ileri atıldı ve sadece havayı

yakalayabildi.

Her nasılsa arkasında bitivermiş olan drow, palasının arka

tarafını adamın apış arasına yerleştirip yukan iterek onu parmak

ucuna kaldırdığında, serseri bacaklannın arasında keskin bir acı

hissetmiş olmalıydı.

Drizzt palayı çabucak geri çekti ve adam yukan sıçrayıp öne

tökezlemek zorunda kaldı. Neredeyse yere serilecekti.

Derken Drizzt bir ayağını serserinin sırtına, kürek kemiklerinin

arasına yerleştirip bastırarak adamı yüzükoyun çamura gömdü.

"Senden kalkmanı isteyene kadar orada öylece yatmakla iyi

edersin," dedi Drizzt. Drow, dostlanmn iyi olduğundan emin olmak

·Çin at arabasına göz attıktan sonra, acelesiz bir tempoyla yola

koyulup kaçan çiftin izlerini takibe başladı.

*&»·<*&

Çamurun içinde bata çıka koşturan, kollarını çılgınlar gibi j

savuran ve durmadan "İmdat! İmdat!" diye haykıran Regis, j

korkmuş çocuk rolünü gayet iyi oynuyordu.

Catti-brie'nin ona sözünü ettiği iki adam ayağa kalkıp

buçukluğun yolunu kesti. Regis haykırdı, yana kaçmaya çalışıp i

tökezledi ve dizlerinin üzerine çöktü.

İki adam, yüzlerinde gaddar gülümsemeler ve ellerinde acımasız

silahlarla üzerine yürürken Regis, "Ah, beni öldürmeyin, lütfen j

beyim!" diye acınacak şekilde feryat etti.

"Ah, lütfen!" dedi Regis. "Alın, size babamın kolyesini J

vereyim!"

Regis gömleğinin altına elini uzatıp yakut bir kolye süsü çıkarttı 1

ve onu hareket edip sallanmasına yetecek uzunlukta bir zincirle

birlikte havaya kaldırdı.

Serseriler yaklaştı. Dönen mücevhere, onun yarattığı binlerce, ]

binlerce kıvılcıma ve ışığı büyüleyici bir şekilde yakalayıp I

tutuşlanna bakarken yüzlerindeki sıntış kaybolup meraklı bakışlara I

dönüştü.

Catti-brie tıns giden atı bıraktı, yayını ve sadağını yolun kenanna |

koydu, geçip giden at arabasından kaçınıp iri haydut ve kocal

baltasının tam karşısına çıkmak üzere yana sıçradı.

Adam ona atılgan ve beceriksiz bir şekilde saldırıp baltasını |

önünde savurduktan sonra geri döndürdü, yukarı kaldırdı ve

muazzam bir dikey yarma hareketiyle indirdi.

Çevik Catti-brie, bu üç hamleden sakınmakta pek güçlük

çekmedi. Üçüncü hamlenin başansızlığı üzerine balta yumuşak

zemine saplandı ve Catti-brie'ye rakibini hızlı bir şekilde öldürüp !

yoluna devam etmek için mükemmel bir fırsat verdi. Daha kibar I

olan haydudun atı gitmeye teşvik ettiğini işitti ve arabanın

gümbürdeyerek yanından geçtiğini, diğer iki eşkıyanın sürücü ]

sırasında oturmakta olduğunu gördü.

Onlar artık Bruenor'un sorunuydu.

30

Acele etmemeye karar verdi. Bu herifin müstehcen laflarından

hiç hoşlanmamıştı.

"Lanet mandal!" diye homurdandı Bruenor, zira eğreti

kompartımanının kapı kilidi tekerleklerden sıçrayan çamura

bulandığı için yerinden kıpırdamıyordu.

At arabası artık daha hızlı ilerliyor, her sıçrayışı daha da abartıyor

ve cücenin çılgınlar gibi sağa sola çarpmasına sebep oluyordu.

Bruenor en sonunda bir ayağını vücudunun altına yerleştirmeyi

başardıktan sonra diğerini de sağlama alıp kendini daracık bir

şekilde çömelmiş halde sabitledi. Bir kırmızı ejderhayı dahi

kıskandıracak şekilde kükredi ve tüm gücüyle yukarı ittirip at

arabasının zemin döşemesini parçalayarak kafasını çıkarttı.

"Şu şeyi biraz yavaşlatabilir misiniz acaba?" diye sordu iyi

giyimli eşkıya sürücü ve yanında oturan kızıl saçlı serseriye. İkisi de,

yüzlerinde son derece eğlendirici bir ifadeyle dönüp ona baktı.

Tabii bu eğlence, kızıl saçlı serseri bir hançer çekip oturma

sırasının üstünden vahşice Bruenor'a doğru atılana ve cüce, kollan

parçalanan kalaslara sıkışıp kalmış bir haldeyken pek de savunmaya

yönelik olmayan bir durumda kaldığını anlayana kadar sürdü.

Haydutlardan biri, orada ahmakça durmaktan ve dönen

mücevheri izlemekten son derece hoşnutmuş gibi görünüyordu.

Fakat diğeri sadece birkaç saniye izledikten sonra doğrulup dimdik

durdu ve kafasını dudaklan çırpılacak şekilde, sertçe sağa sola

salladı.

Bak şu işe, seni küçük üçkağıtçı!" diye böğürdü.

Regis sıçrayarak ayağa kalktı ve yakut süsü küçük, tombul eliyle

^fup yukan kaldırdı.

31

"Bana zarar vermesine izin verme!" diye haykırdı hipnotize

olmuş adama, diğeri iki eliyle birden Regis'in gırtlağına yapışmak

üzere ileri atılırken.

Fakat Regis göründüğünden daha hızlıydı ve çabucak geri kaçtı.

Yine de daha uzun olan adam avantajlıydı ve onu kolayca

yakalayabilirdi.

Tabii eğer, bu küçük oğlanın onun bir dostu, çok yakın bir dostu

olduğunu hiç şüphesiz bir şekilde bilen öbür haydut, yoldaşının

böğrüne sertçe çarpıp onu yere sermemiş olsaydı. Bir anda iki

haydut yerde yuvarlanıp debelenerek birbirilerine yumruklar ve

küfürler savurmaya başladı.

"Sen salaksın ve o bir düzenbaz!" diye haykırdı biri ve

yumruğunu diğerinin gözüne indirdi.

"Sen bir yabanisin ve o ufaklık bir dost!" diye yanıtladı diğeri ve

aynı şekilde adamın burnuna yumruğu indirerek karşılık verdi.

Regis iç çekti ve savaş sahnesine bakmak için döndü. Salonun

Yoldaşları'nm son zamanlardaki marifetlerinde olduğu gibi, bu sefer

de rolünü kusursuz bir şekilde oynamıştı. Ama yine de Drizzt'in bu

ikisini nasıl halledeceğini, palalarının görkemli bir şekildel

parlayışını düşünmeden ve kendisi de öyle bir şey yapabilmeyi

dilemeden edemedi.

Bruenor'un bu serserileri nasıl halledeceğini de düşündü. Cüce

yüzüne bir yumruk yer, bir tane de kendisi indirirdi, böğrüne bir devi

yere devirebilecek bir darbe alır, ama iki haydudu çamura devirenel

kadar boğuşmaya devam ederdi. Buçukluk bu işi onun gibi'

yapabilmeyi dilerdi. !?

"Yok," dedi Regis. Bruenor'un halinden anlar bir şekilde'

omzunu sıvazladı. İkisinin de kendine has yöntemleri olduğuna

karar verdi ve önünde, çamurun içinde debelenen rakiplere döndü.

Yeni evcili kaybediyordu.

Regis kendi silahını, yani Bruenor'un onun için yaptığı küçük

gürzü çıkarttı ve iki adam yerde debelenirken, işleri doğru yola

koymak için birkaç kez indirilen, iyi nişanlanmış darbelerden bonk

sesleri geldi.

Kısa süre içinde evcili avantajı eline geçirmişti ve Regis başarıya1

ulaşmak üzereydi.

Bir taşla iki kuş vurmuştu.

32

«^»·«^

Bir saplama yaparak ileri çıktı ve serseri baltasını serbest bırakıp

savunmacı bir şekilde önünde kaldırdı, saplama yapan kılıcı

durdurmak, ya da en azından savuşturmak için silahı bir o yana bir bu

yana salladı.

Catti-brie güçlü bir şekilde ilerledi. Vücudunu çok ileri

çıkardığının farkındaydı, yani en azından serserinin bakış açısına göre.

Zira bu adamın kendisini hafife alacağını biliyordu. Onu ilk

gördüğü zaman söylediği sözler, bu adamm kadınlara bakış açısını

Catti-brie'ye gayet iyi anlatmıştı.

Yemi yutan serseri baltasını ittirdi, baş kısmını kadına doğru

çevirdi ve ona vurmaya çalıştı.

Ayağını yere sabitleyerek yaptığı dönüş, kadının hantal silahın tam

yanından geçmesini sağladı ve adamm göğsünü Khazid'hea ile

deşebileceği halde ayağını kullanıp serserinin kasıklarına tekmeyi

bastı.

Kadın geri çekildi ve adam inleyerek tekrar toparlandı.

Catti-brie bekledi ve adamın yine saldırıya geçmesine izin verdi.

Adam, tahmin edilebileceği üzere, o güçlü —ve faydasız— yatay

kesme hamlelerinden birini daha yaptı. Bu sefer Catti-brie, sadece

savrularak geçen baltanın kendisini kıl payıyla sıyıracağı şekilde geri

çekildi. İleri çıktı, ellerini uzatmış olan adamın eriminin ötesine geçti,

sol ayağının üzerinde dönerek sağ ayağıyla geriye doğru tekme attı ve

tekrar adamın kasıklarına darbe indirdi.

Nedenini bilmiyordu, ama içinden böyle yapmak gelmişti.

Serseri tepki vermeye başlamadan, muhtemelen kasıklarından

yukarı doğru vücuduna yayılan mide bulandırıcı acıdan dahi

kurtulamadan önce, kadın tekrar tehlike menzilinden kaçmıştı.

Adam birazcık doğrulmayı başardı ve baltasını yükseğe kaldırıp

kükreyerek ileri atıldı —bu, çaresiz bir rakibin saldırışıydı.

Knazid'hea'nm kana susamış ucu adamm göbeğine saplanıp onu

durdurdu. Catti-brie bileğini hafifçe kıvırarak ölümcül kılıcı aşağı

kaydırdı ve kadının attığı hızlı bir adım onu adamla yüz yüze getirdi.

33

"Bahse girerim acıtıyordur," diye fısıldadı Catti-brie ve dizi sert

bir şekilde yukarı, adamın kasıklarına kalktı.

Catti-brie geri sıçradıktan sonra dönerek ileri atıldı, kılıcı aşağı

doğru inen baltanın açılı kısmının içinden geçti ve kaliteli kılıç

baltanın sapını sanki balmumundan yapılmışçasma kolayca kesti, j

Catti-brie tekrar hızla geri kaçtı, ama bunu yapmadan önce iyi

nişanlanmış bir tekme indirmeyi de ihmal etmedi.

Gözleri tamamen kaymış, yüzü katıksız bir acıyla buruşmuş olan 1

serseri onu takip etmeye çalıştı, ama Khazid'hea'nın daha evvel I

aşağı doğru yaptığı hamle adamın kemeriyle pantolonunun bağlarını j

kesmiş ve serserinin pantolonunu ayak bileklerine kadar indirmişti. 1

Adam, pantolonu tarafından engellenen dengesiz bir adım, sonra j

bir adım daha attı ve takılıp yüzükoyun çamurun içine devrildi. 1

Çamura bulanan, bariz bir şekilde vücuduna acı dalgalan yayılan 1

adam debelenerek dizlerinin üzerine doğruldu ve kendisine yaklaşan j

kadına doğru baltasını savurdu. Elinde sadece yanm bir balta sapıl

tuttuğunu ancak o zaman fark etmiş gibiydi. Savurduğu darbe kısa I

düştü ve adamı haddinden fazla sola çekti. Catti-brie hamlenin

ardından adama yanaştı, ayağını yabaninin omzuna yerleştirdi ve

onu iterek tekrar çamurun içine mıhladı.

Çamurdan körleşmiş olan serseri tekrar dizlerinin üzerine

doğruldu ve çılgınlar gibi sopayı savurdu.

Kadın tam arkasmdaydı.

Adamı tekrar çamura gömdü.

"Yerde kal," diye uyardı kadın.

Ağzından küfür, çamur ve kahverengi sular saçan inatçı serseri,

tekrar kalktı.

"Yerde kal," dedi Catti-brie, adamın onun sesine odaklanacağını

bilerek.

Adam bir bacağını dengesini sağlamak için yana attı ve vücut;

hareketini değiştirerek çaresizce sopayı savurdu.

Catti-brie, hem sopanın, hem de bacağın üzerinden sıçrayıp

adamın önünde yere kondu ve vücut devinimini değiştirerek

serserinin kasıklarına ağır bir tekme daha indirdi.

Adam bu sefer çamurun içinde bir cenin gibi kıvrıldı, küçük

iniltiler çıkarıp kasıklarını tutarak öylece kaldı ve kadın onun biri

daha ayağa kalkmayacağını anladı.

i

Regis'e bir bakış atıp sırıtan Catti-brie yayını almak üzere

harekete geçti.

Bruenor'un kolunu ve bacağını zorlamasını sağlayan şey

çaresizlikti. Eliyle ittirdi ve diziyle vücudunu destekledi.

Kalaslardan biri çatlayarak kınldı ve hızla gelen hançere karşı

kalkan görevi gördü. Bruenor her nasılsa, kalasın açısını ayarlayıp

hançeri kızıl saçlı adamın elinden söküp alabilecek kadar elini

serbest bırakmayı başardı.

'Ya da,' diye fark etti cüce, 'serseri hançeri bırakmaya karar

vermiştir.'

Adamın yumruğu kalasın arkasından gelip cücenin yüzüne sert

bir darbe indirdi. Bunun ardından bir sol ve sağ kroşe takip etti.

Bruenor'un savunma yapmasının hiçbir yolu yoktu, bu yüzden

yapmadı. Debelenip iki elini de zorlayarak serbest bırakmakla

meşgulken, adamın kendisine yumruk yağdırmasına izin verdi ve en

sonunda biraz ileri çıkıp savunma yapmayı başardı. Adamın yumruk

atan sol bileğini sağ eliyle kavradı ve sol eliyle, neredeyse haydudun

kafasını uçuracak kadar güçlü bir yumruk savurdu.

Ama, tıpkı Bruenor'un onun bileğini kavradığı gibi, serseri de

cücenin kolunu yakalamayı başarmıştı; böylece ikisi, hoplaya

sıçraya ilerleyen at arabasının arka kısmında bir kıskaç halinde

güreşmeye başladı.

"Gelsene be, Kenda!" diye haykırdı kızıl saçlı adam. "Ah, onu

yakaladık!" Dönüp Bruenor'a baktı, çirkin suratı cüceninkinden

ancak bir santim ötedeydi. "Şimdi nereye gitçeksin bakiim,

cücecik?"

"Konuşurken tükürük saçtığını sana söyleyen oldu mu hiç?" diye

sordu tiksinen Bruenor.

Adam cevap olarak sırıttı ve burnunu çekip cüceye tükürmek

üzere ağzını büyük bir balgamla doldurdu.

Bruenor'un tüm vücudu kasıldı ve cüce, tek bir dev kas gibi,

oelki de dev bir yılanın vücudu gibi saldırdı. Alnını çirkin haydudun

35

yüzüne gömerek adamın kafasını yukarı ittirdi, böylece serseri !

tükürdüğünde —her nasılsa yine de tükürmeyi başarmıştı—

gökyüzüne bakmaktaydı ve balgam dosdoğru havaya yükselip kendi j

yüzüne düştü.

Bruenor asılarak elini kurtardı, adamın kolunu serbest bıraktı ve

bir eliyle haydudun gırtlağına mengene gibi yapıştı, bu sırada diğer

eliyle de adamın kemerini kavradı. Serseri yukarı, cücenin kafasının j

üzerine kalktı ve hızla giden at arabasının yanından aşağı uçtu.

Bruenor, dizginleri bırakan ve sakince dönüp kaliteli meç kılıcını j

çeken diğer serserinin yüzündeki soğukkanlı ifadeyi gördü. Bruenor I

da sakince hareket ederek kendisini tahta. bölmeden tamamen I

çıkarttı ve sırtına elini atıp bol çentikli baltasını çekti.

Cüce, baltayı sağ omzuna dayayıp ayaklarını hoplayıp sıçrayan 1

at arabasında dengede durmak için iki yana açarak rahat bir tavırJ

takındı.

"Silahını bırakıp şu salak arabayı durdurmakla akıllık edersin,"

dedi rakibine, adam meçini havada savururken.

"Teslim olması gereken sensin," diye belirtti eşkıya, "ahmak]

cüce!" Sözünü bitirdiğinde ileri atıldı ve adamın erimiyle dengesinin]

ölçüsünü bilecek kadar deneyimli olan Bruenor gözünü dahi

kırpmadı.

Fakat rakibini birazcık da olsa hafife almıştı ve meçin uç kısmı

cücenin mithril göğüs zırhına battı ve dikiş yerinden geçerek

Bruenor'u sertçe şişledi.

"Ah," dedi Bruenor, hiç etkilenmemiş görünerek.

Eşkıya kılıcını geri çekti ve tekrar ileri atılmaya hazırlandı.'

"Hantal silahın benim hızım ve çevikliğimle boy ölçüşemez!" diye

ilan etti ve ileri atılmaya davrandı. "Hah!"

Bruenor'un güçlü bileğini kıvırmasıyla balta ileri doğru uçtu ve1

öne atılan haydudun göğsüne saplanıp adamı sürücü makamına geri

mıhlamadan önce havada tek bir kez döndü.

"Öyle miymiş?" diye sordu cüce. Bir ayağını eşkıyanın göğsüne

bastırdı ve asılarak silahını serbest bıraktı.

I

Bruenor'un at arabasını kontrol altına aldığını gören Catti-brie

yayını indirdi. Meç tutan eşkıyaya nişan almıştı ve eğer gerekseydi

onu vurup öldürebilirdi.

Bruenor Battlehammer'm o iki serseriyle başa çıkmak için

yardıma ihtiyaç duyacağına bir an olsun inandığından da değildi

hani.

Döndü ve sağ taraftan yaklaşan Regis'e baktı. Buçukluğun

ardından, omuzlarında esirini taşıyan itaatkâr evcili takip

etmekteydi.

"Bruenor'un devirdiği adam için bandajın var mı?" diye sordu

Catti-brie, fakat adamın hayatta olduğundan bile pek emin değildi.

Regis başıyla onaylamaya başladı, derken, "Solda!" diye

haykırdı.

Catti-brie TaulmariFi kaldırarak döndü ve hedefini seçti.

Drizzt'in çamura devirdiği adam ayağa kalkmaya davranmıştı.

Kadın, ardında kuyruk bırakıp şimşek gibi parlayarak adamın

kalkan kafasının yanından geçip zemine saplanan bir ok attı. Adam

durduğu yerde donup kaldı, inildiyor gibi görünüyordu.

"Olduğun yere geri yatsan iyi edersin," diye yoldan seslendi

Catti-brie.

Adam gerisingeri yattı.

İki saati aşkın bir süre sonra, kaçan iki haydut, kamp yerlerini

gizleyen kayalıklara açılan çalılıkların araşma hızla daldı. Hâlâ

tökezliyorlardı, hâlâ çılgın gibiydiler. Atların yanında hızla geçip

Çalıntı at arabasının arka tarafına gittiklerinde liderleri, grup

stratej istleri ve aynı zamanda aşçıları olan Jule Pepper'ı iri bir kazanı

karıştırırken buldular.

Bugün hiçbir şey yok mu?" diye sordu uzun boylu, esmer saçlı

kadm, elâ gözleriyle onları süzerek. Kadının ses tonu ve tavrı

8en?eği açık ediyordu, ama iki haydut da bunu anlayacak kadar zeki

egudi. Jule bir şeyler, muhtemelen kötü bir şeyler olduğunu

anlamıştı.

37

"Drizzit," dedi haydutlardan biri, nefes nefese kalmış bir halde. I

"Drizzit ile dostları bizi yakaladı."

"Drizzt mi?"

"Drizzit Dudden, lanet drow elfı," dedi diğeri. "Tam bir at!

arabasını kaldınyoduk —bir kadın ile çocuu vardı— derken drow I

oracıkta, üçümüzün arkasında bitiverdi. Zavallı Walken dosdoğru

onla yüzleşti.

"Zavallı Walken," dedi diğeri.

Görünüşe bakılırsa diğerlerinin anlayamamış olduğu bir şeyi fark

eden Jule gözlerini kapayıp başını sağa sola salladı. "Peki şu kadın,"]

diye sordu, "öylece at arabasını size teslim mi etti?"

"Biz kaçarken o da dövüşe tutuşuyordu," dedi pislik içindeki]

çiftin ikincisi. "Pek fazla göremedik."

"O mu?" diye sordu Jule. "Catti-brie mi demek istiyorsun?]

Bruenor Battlehammer'm kızı yani. Tuzağa düşmüşsünüz, sizil

ahmaklar!"

İkili şaşkınlık içinde birbirine baktı. "Hiç şüphen olmasın sadece!

bikaç kişiyi kaybettik," dedi içlerinden biri en sonunda, heybetli

kadına bakacak cesareti toplayarak. "Daa kötüsü de olabilirdi."

"Öyle mi?" diye şüpheyle sordu Jule. "Söyleyin bakalım, kara!

elfin panter yoldaşı ortaya çıktı mı?"

İkili tekrar birbirine baktı.

Cevap verircesine, kamp yerinde pes bir hırlama yankılandı,

sanki yerden geliyormuş ve üç haydudun vücuduna yayılıyormuş!

gibi tınladı. Kamp yerinin yan tarafındaki atlar kişneyip şaha kalkra

ve başlarını tedirginlikle sağa sola savurdu.

"Sanırım ortaya çıkmış," diye kendi sorusunu yanıtladı Jule ve!

derinden iç çekti.

Yan taraftan gelen bir hareket, havada uçan kara bir panlüj

ilgilerini çekti ve üçünün de başlarını çevirip o yöne bakmalarımı

sağladı. Karşılarındaki kocaman kara bir kediydi, en azından iki

metre uzunluğundaydı ve uzunca bir adamın göğsüne gelecek1

yükseklikteki kaslı omuzlara sahipti.

"Drow elfınin kedisi mi?" diye sordu kirli haydutlardan biri.

"Adının Guenhvvyvar olduğunu söylüyorlar," diye doğruladı!

Jule.

Gözlerini kediye dikmiş bakan diğer haydut çoktan gerilemeye

38

başlamıştı. Bir at arabasına çarptı, sırtını vererek etrafından dolaştı

ve ter içinde kalmış, tedirgin atların tam önüne geldi.

"Siz de kaçıp doğruca bana geldiniz," dedi Jule, bariz bir

horgörüyle. "Drovvun sizin kaçmanıza izin verdiğini kafanız

basmadı mı hiç?"

"Hayır, o meşguldü!" diye itiraz etti onun yanında kalmış olan

haydut.

Jule başını sağa sola salladı. Ne de olsa bu işin bu şekilde

sonlanmasına hiç şaşırmamıştı. Bu ahmak çetesiyle iş yaptığına göre

bu sonu hak ettiğini düşündü.

Guenhvvyvar kükreyip kamp yerinin ortasına sıçrayarak ikisinin

arasına kondu. Bu kudretli hayvanla dövüşmeyi aklından dahi

geçilmeyecek kadar akıllı olan Jule ellerini kaldırıp teslim oldu.

Yoldaslanna aynısını yapma talimatı vermek üzereydi ki, içlerinden

birinin yere yığıldığını duydu. Adam bayılıp kalmıştı.

Diğer haydut, Guenhwyvar'ın sıçrayışını görmedi bile. Arkasını

dönüp kaya çemberindeki açıklıktan dışarı koşturdu, çalıların

arasına daldı. Yolda yaptığı gibi, dostları dövüşürken onlan bırakıp

kaçmayı düşünüyordu. Çarpıp duran dallar yüzünden gözlerini

kırpıştırarak çalılıklardan çıkınca yanda duran kara bir siluet ve

kendisine bakan bir çift yoğun menekşe renginde göz gördü —bir

palanın kabzası hızla gelip yüzüne çarparak onu yere sermeden

sadece bir saniye önce tabii.

39

BÖLÜM 2

ÇATIŞMA

Yüzüne çarpan rüzgârın ve tuzlu suyun hissi güzeldi. Uzun san j

saçlan arkasında uçuşuyor, suyun parıltısına bakarken kristal mavisi

gözleri kısılıyordu. Wulfgar'ın yüz hatları, denizde geçirdiği

haftalarla pembeleşmiş olmasına rağmen hâlâ güçlü, amal

çocuksuydu. Fakat sezişi daha güçlü olan bir gözlemci için,]

Wulfgar'm gözlerinde bu genç görünüşünü yalanlayan bir hava, acl

bir hatıranın getirdiği bir hüzün mevcuttu.

Fakat artık bu melankoli onunla birlikte değildi, zira orada, Sm

PerisPnin pruvasında, Beornegar oğlu Wulfgar, Buzyeli Vadisi'nde

büyüyüp halkının âdetlerini öğrenirken ve Drizzt ile yanyanaj

savaşırken geçirdiği yıllarda hissettiği o adrenalin patlamasını tekrar

tadıyordu. Bunun keyfi yadsınamazdı; bu, bir savaşçının savaştan

önce duyduğu iç gıdıklayan, mağrur beklenti hissiydi.

Aynca savaşın kısa süre içinde başlayacağından hiç şüphesi

yoktu. Wulfgar, çok uzakta, panldayan sulann ötesinde kaçan

korsan gemisinin yelkenlerini görebiliyordu.

Bu, Sheila Kree'nin gemisi Kanlı Güverte miydi? Üvey]

babasının ona bir hediyesi olan kudretli çekici Aegis-fang o gemininl

içinde, bir korsanın ellerinde miydi?

Wulfgar bu soruyu düşünürken, sadece Aegis-fang'e bir kez

daha sahip olmanın düşüncesinin dahi onda uyandırdığı sayısız

40

hislerle birlikte yüzünü buruşturdu. Delly Curtie'yi ve kızlan olarak

evlat edindikleri bebek Colson'u Derinsu'da bırakmıştı. Barbar,

belirttiği üzere savaş çekicini geri alma amacıyla Su Perisi'yle

denize açılmışken, onlar Kaptan Deudermont'un güzel evinde

kalıyordu. Fakat Aegis-fang'in ve silahı tekrar eline geçirdiğinde ne

yapacağının düşüncesi hâlâ Wulfgar'ın allak bullak olmuş

kavrayışının ötesindeydi. Savaş çekicinin esasında ne mânâsı vardı?

Bruenor'dan bir hediye olan savaş çekici, cücenin ona duyduğu

sevginin, Wulfgar'ın cefalı, sert eğitimini daha iyi bir savaşçı ve

daha da önemlisi daha iyi bir adam olarak tamamlayışının bir

sembolü olması için tasarlanmıştı. Peki Wulfgar bunu hakikaten

başarabilmiş miydi? Savaş çekicini veya Bruenor'un sevgisini hak

ediyor muydu? Hiç şüphesiz, Cehennem'den dönüşünden beri vuku

bulan hadiseler bunun aksine işaret ediyordu. Son aylarda Wulfgar

yaptığı şeylerin çoğundan hiç gurur duymamıştı ve başta Catti-

brie'nin yüzüne tokadı basması olmak üzere, unutmak istediği

kabarık bir marifet listesi vardı.

Bu sebeple, Aegis-fang'in peşine düşmesi, düşüncelerini bir hale

yola koyarken Wulfgar'm gayet işine gelen bir rahatlama, onu

meşgul eden ve kesinlikle iyi amaca yönelik bir işti. Peki eğer

Aegis-fang ufuktaki o gemide veya ondan bir sonrakinde ise ve eğer

Wulfgar onu geri alırsa, silah onu nereye götürecekti? Buzyeli

Vadisi'ndeki dostlarının yanında hâlâ bir yeri var mıydı?

Maceralarla ve sert savaşlarla dolu hayata, Drizzt ve diğerleriyle

felaketin eşiğinde yaşamaya geri mi dönecekti?

Wulfgar'm düşünceleri tekrar Delly'ye ve çocuğa odaklandı.

Hayatının yeni gerçekleri, yani o ikisi göz önünde bulundurulunca,

önceki hayatına nasıl geri dönebilirdi ki? Yeni ailesine karşı olan

sorumlulukları düşünülürse bu dönüş ne mânâya gelirdi?

Kendisine dahi pek itiraf etmese bile, ona ket vuran şeyin

sorumluluklarından daha fazlası olduğunu fark eden Wulfgar bir

kahkaha patlatıverdi. Dünyanın Omurgası'nın doğu uzantılarına

konuşlanmış küçük bir krallık olan Auckney'den bebeği alma

sebebi sorumluluğu, esasında olduğu (ya da tekrar olmak istediği!)

ışının ondan, annesinin günahları, babasının korkaklığı ve

kaklığının cefasını çocuğun çekmesine izin vermemesini

lstemesiydi.

41

Onu Luskan'daki Korsan Palası Ham'na geri götüren şey de

sorumluluğu, sarhoşken yaptığı saçmalıklarla hayal kınklığma

uğrattığı eski dostlan Arumn, Delly ve hatta Josi Puddles'a olan!

boyun borcuydu. Delly'nin onunla ve çocukla birlikte gelmesini

istemesi de sorumluluk duygusundan kaynaklanmış anlık bi

güdüydü —zavallı kadına yaptığı rezil muameleyi telafi etm

fırsatını görmüş ve böylece ona keşfedilecek yeni bir yol önermişti

Wulfgar Delly'ye onunla beraber gelmesini teklif etme kara:

üzerinde pek düşünmemişti ve kadının şaşırtıcı bir şekilde kab

etmesinin ardından bile barbar, kadının bu seçiminin onun hayatini

nasıl da derinden etkileyeceğini fark etmemişti. Çünkü artık... artı

Delly ve üvey evladıyla arasındaki ilişki daha büyümüştü

Cömertliği —ve aslında, Wulfgar'm cömertliğe çocuğun haya

boyunca ihtiyaç duyacağından daha fazla ihtiyaç duyduğun

içgüdüsel olarak anlamış olması— sebebiyle aldığı bu çocuk şimı

onun kızı, onun kendi çocuğu olup çıkmıştı. Hem de her açıda:

Tıpkı uzun süre önce kendisinin Bruenor Battlehammer'ın çocu:

olup çıkması gibi. Wulfgar'm, bu yeni unvanın, yani baba olmanı:

ona getirdiği savunmasızlık hakkında daha evvel en ufak bir fi

dahi yoktu. Herhangi birinin onu gerçekten incitebileceğini da

evvel hiç aklına getirmemişti. Artık tek yapması gereken şe

Colson'un öz anasınınkilere çok benzeyen mavi gözlerine bakma

ve ondan sonra Wulfgar tüm dünyasının yerle bir edilebileceği

anlardı.

Barbar, aynı şekilde, Delly Curtie ile de aralarında hesal

kattığından çok daha fazlasının olduğunu anlamaya başlamıştı. Yini

cömertlik etme ve dönüşmüş olduğu serseriyi reddetme güdüsüyL

kendisine katılmaya davet ettiği bu kadın, artık sadece bir yi

arkadaşından çok daha önemli bir şeydi. Luskan'daj

ayrıldıklanndan beri geçen aylar içinde Wulfgar, Delly Curtie'y

tamamen farklı bir bakış açısıyla görmeye başlamış, kadımı

ruhunun ne kadar engin olduğunu, sefil yaşantısında hayatti

kalabilmek için takınmak zorunda kaldığı o iğneleyici ve sert tavnj

altında derinlere gömülmüş olan bilgeliği fark etmeye başlamıştı

Delly ona hayatında yaşadığı birkaç görkemli anı anlatmıştı —T|

bunların hiçbiri çok sayıdaki sevgilisinin kollarından birinde

geçmemişti. Kendini Korsan Palası'ndaki gecelere başlamaya

42

orlamadan önce Luskan'm sessiz nhtımlannda geçirdiği saatlerden

öz etmişti- Orada öylece oturup güneşin suyu ateşe verir gibi

görünerek uzaktaki okyanusun içine gömülüşünü izlediğini

anlatmıştı-

Delly, Luskan'ın gündüzcü halkının evlerine ve ailelerine

döndüğü, akşam insanlarının da maceralı, ama nihayetinde bomboş

gecelerinin koşturmacasma henüz kanşmadığı akşam karanlığım —

kendi tabiriyle sessizlik saatini— seviyordu. Delly'yi Korsan

Palasımda tanıdığı aylarda, birbirilerinin kollarında geçirdikleri

gecelerde, Wulfgar onda daha fazlasının olduğunu, kadının umut ve

hayallere sahip olduğunu ve etrafındaki insanlara karşı derin bir

kavrayışı bulunduğunu asla hayal dahi etmemişti. Erkekler onu

yatağa attıklarında sıklıkla onun kolay bir hedef olduğunu ve

istedikleri şeye ulaşmak için birkaç iltifatın yeteceğini sanırdı.

Wulfgar'ın Delly hakkında anladığı şey ise, bu sözlerin, bu

oyunların hiçbirinin onun için esasında bir şey ifade etmemiş

olduğuydu. Kadının sokaklarda güçlü olmak için kullanabileceği tek

şeyi vücuduydu ve bu yüzden insanların yardımını kazanmak, bilgi

edinmek, güvenlik sağlamak için vücudunu kullanmıştı, ki yaşadığı

yerde üçü de yoktu. Bütün o erkekler Delly'nin cehaletinden

faydalandıklarını sanırken, aslında Delly'nin onların şehvetleri

konusundaki zayıflıklarından faydalandığını anlamak Wulfgar'a

çok garip geliyordu.

Evet, Delly Curtie bu "kullanma" oyununu herkes kadar iyi

oynayabiliyordu ve aralarındaki çiçek açan bu ilişkinin ona bu kadar

muhteşem gelmesinin sebebi de buydu. Delly'nin onu hiçbir şekilde

kullanmadığını biliyor, kendisi de onu kullanmıyordu. Beraberlik

tarihlerinde ilk defa, ikisi de dürüst bir şekilde, herhangi bir hak

iddia etmeden veya planlar yapmadan birbirinin yoldaşlığının tadını

Çıkartıyordu.

Eğer Wulfgar bundan hoşlandığını itiraf etmezse bir yalancı

olurdu.

Eğer Delly Curtie'ye aşık olduğunu itiraf edemezse gerçekten de

blr yalancı, aynı zamanda bir korkak olurdu. İşte bu sebeple

^'erimişlerdi. Resmi olarak değil, yürekleri ve ruhlanyla. Wulfgar

y kadının, bu sıradışı yol arkadaşının, kendisini asla mümkün

buğunu dahi düşünmediği açılardan tamamladığını biliyordu.

43

"Katil sancağı dalgalanıyor!" diye bir ses geldi gözcü

sahanlığından. Bunun anlamı, Su Perisfnin önündeki geminin

gerçekten de bir korsan gemisi olduğuydu, zira cehaleti sebebiyle,]

gayet iyi tanınan bir korsan sancağını dalgalandırmaktaydı.

Önlerinde açık sudan başka bir şey olmadığı için, geminin kaçma1

şansı yoktu. Kılıç Sahili'ndeki hiçbir gemi Su Perisi'ni atlatamazdıJ

özellikle de yelken köprüsünün arka tarafında oturan ve uskunanın

ana yelkenine üst üste güçlü rüzgârlar çağıran kudretli büyücü

Robillard varken.

Wulfgar üst üste iki kez derin nefes aldı, ama bu, gerginliğin:

azaltmaya pek yaramadı.

'Ben bir savaşçıyım!' diye kendisine hatırlattı, ama bir diğeı

gerçeği, yani bir koca ve baba olduğunu öyle kolayca bir kenar;

bırakamıyordu.

Yüreğindeki bu değişiklik ona ne kadar da garip geliyord

Bundan sadece birkaç ay önce Luskan'a dehşet salan biriydi, gö:

dönmüş bir şekilde kavgalara karışıyor ve neredeyse intih

niteliğinde bir pervasızlıkla dövüşüyordu. Ama o zam

kaybedecek hiçbir şeyi yoktu ve ölümün acısını dindireceği

inanıyordu. Ama artık onun sorunu, kaybedeceği şeylerden

fazlası, yani eğer burada can verirse Delly ile Colson'un a

çekeceğini anlamasıydı.

'Peki ne için?' diye kendine sormadan edemedi barbar, 'bir savd

çekici için, bulmak istediğimden bile emin olmadığım bir geçmişi!

sembolü için.'

Wulfgar ön yelkene bağlı olan halata sıkıca tutundu, onu öyle siki

kavradı ki yumruklan bembeyaz kesildi. Barbar tekrar derim

rahatlatıcı bir nefes aldı ve vahşi bir hmltı halinde koyverdi. Bunları»

gerçek bir savaşçının yüreği için yasaklanmış olduğunu fark edej

Wulfgar, düşünceleri aklından uzaklaştırdı. 'Cesurca saldır.' İşte b

sözler onun mantrası, düsturuydu ve hakikaten de gerçek bİ

savaşçının hayatta kalma yöntemi buydu. 'Düşmanlannı ezersen v<J

çabuk olursan savaştan muhtemelen sağ kurtulursun. Tereddüt

sadece düşmana seni okla veya mızrakla vurma fırsatı verir.'

'Tereddüt, korkaklık seni yok eder.'

*

44

Su Perisi, gemiyle arasındaki mesafeyi hızla kapattı ve kısa süre

' inde geminin iki yelkenli bir karavela olduğu görünmeye başladı.

Temi kendisini takip edenlerin kim olduğunu anlar anlamaz korsan

-ancağı nasıl da hızlı bir şekilde iniverdi!

Su Perisi'vân kıç kısmındaki mancınık ve ön tarafındaki balista

atış yaptı ve ikisi de herhangi bir isabet kaydedemedi. Korsan gemisi

de" kendi mancmığıyla yaptığı, yaklaşan avcıya yetişemeyip kısa

düsen yetersiz bir atışla karşılık verdi.

"İkinci bir yaylım atışı?" diye sordu Kaptan Deudermont,

cemisinin büyücüsüne. Kaptan uzun boylu, dimdik duran, hâlâ

oriden çok kahverengi tellere sahip, kusursuzca tıraşlanmış keçi

sakalı olan bir adamdı.

"Yemlemek için mi?" diye yanıtladı Robillard. "Hayır, eğer bir

büyücüleri varsa yemi yutmayacak kadar ketum olmalı, yoksa

şimdiye kadar çoktan kendini gösterirdi. Esas menzile girip atış

yapın, ben de öyle yapacağım."

Deudermont başıyla onayladı ve korsan gemisini daha iyi

görebilmek için dürbününü gözüne doğru kaldırdı —artık

güvertedeki kişileri tek tek seçebiliyor, hepsinin dört bir yana

koşturduğunu görebiliyordu.

Su Perisi her geçen saniye gemiye daha da yaklaşıyor, yelkenleri

rüzgârı açgözlü bir şekilde topluyor, pruvası suyu yarıp havaya su

duvarları püskürtüyordu.

Deudermont arkasına, pupa güvertesinde mancınığı kullanan

topçularına baktı. İçlerinden biri, kaptanınkine benzeyen bir dürbün

kullanıyor ve elindeki işaretli değnekle ilerideki gemiye nişan

alıyordu. Dürbünü indirip kaptana baktı ve başıyla onayladı.

"Ana yelkene ateş," dedi Deudermont yanındaki tayfasına ve

haykırış yükselip hem hız hem de ses kazanarak güverteye yayıldı,

derken mancınık ve balista tekrar atış yaptı. Bu sefer, yanan bir zift

topu, çaresiz bir dönüş manevrası sergilerken feci şekilde yana yatan

korsan gemisinin yelkenlerini ve donanımını sıyırıp geçti. Ardında

incirlerle birlikte uçan balista mızrağı ise bir yelkeni yardı.

Bir saniye sonra göz kamaştıran bir ışık belirdi, Robillard'dan

yükselen bir yıldırım çatalı korsan gemisinin omurgasını su

Vlyesinden yardı ve etrafa ahşap parçalan saçtı.

Savunmaya çekiliyoruz!" diye Robillard'm haykırışı yükseldi

45

ve büyücü etrafında yan saydam bir küre meydana getirip gemininj

ortasına doğru ilerleyen Wulfgar'm yanından hışımla geçerek hızla

pruvaya koşturdu.

Korsan gemisinden misilleme olarak bir yıldırım çatalı yükseldi,|

ama Robillard'mki kadar parlak ve kavurucu değildi. Deniz savaş^

konusunda Faerûn'daki en iyi büyücülerden biri olduğu düşünüler

Robillard büyülü kalkanlarını yükseltmişti, böylece yıldınmır

bıraktığı darbeyi en aza indirgemiş ve onu Su Perisi'tm

pruvasmdaki bir karaltıdan ibaret kılmıştı, ki mağrur korsan avcısıj

yıllardır verdiği hizmetler sırasında bunun gibi birçok şerej

madalyası edinmişti.

Korsan gemisi kaçma manevrasına devam etti, ama çok dahi

çevik olan Su Perisi dosdoğru onun kaçış açısına doğru kırdı ve dah|

da hızlı yaklaşmaya başladı.

Deudermont Robillard'a bakarken gülümsedi, büyücü ellerüj

hevesle ovuşturuyordu, her türlü savunmayı yaracak büyüleri^

salıvermeye ve bunun ardından donanımı ve yelkenleri yakıp

edecek, korsan gemisini suyun ortasında hareketsiz bırakacs

muazzam bir ateştopu büyüsü yapmaya hazırdı.

Korsanlar muhtemelen ondan kısa süre sonra teslim olacaktı.

*$*·=*&

Bir saf dolusu okçu Su PerisVmn yan küpeştesine sıralanmışt

birkaçı bariz hedefler halinde önde duruyordu. Robillard bu birkaj

okçunun üzerine büyüler yapmış, onları tılsımsız oklarda!

etkilenmez kılmıştı, böylece ateşe davetiye çıkaran cesur kişile]

onlardı.

"Geçerken yaylım atışma tutun!" diye emretti grup lideri vi

hepsi yaylanyla oklarını kontrol etmeye, düz ve doğru şekildj

uçacak misilleri seçmeye başladı.

Onlann ardında Wulfgar gerginlikle volta atıyordu. Bu işi|

bitmesini istiyor —ki bu mükemmel derecede mantıklı ve akıllıc^

bir istekti— ama yine de bu hisleri için kendine lanet okuyordu.

"Ellerine hakim olmak için bi yudum ister misin?" dedi yas

46

h ılannııŞ bir tayfa, çıkartma ekibinin elden ele geçirdiği küçük rom

isesini ona uzatarak.

" Wulfgar ŞİŞeye uzun uzun, sertçe baktı. Aylar boyunca görünüş

'tibanyla saydam olan o nesnelerden birinin içine saklanmıştı. Aylar

boyunca, hayatının ve geçmişinin gerçeklerinden kaçmak için

beyhude bir çabayla korkularını ve feci hatıralarını şişeye

gömmüştü.

Kafasını sağa sola sallayıp volta atmaya geri döndü.

3ir saniye sonra yirmi yayın vızıltısı, birçok korsanın haykırışı

ve karşılıklı atışma sırasında vurulan birkaç Su Perisi tayfasının

çığlığı duyuldu.

Wulfgar çıkarma ekibinin geri kalanıyla birlikte yerini alması

gerektiğini biliyordu, ama yine de bunu yapamadı. Bacakları hareket

edip de Delly ile Colson'un zihninde canlanan görüntüsünün ötesine

geçemiyordu. Bunu nasıl yapabilirdi? Onlar Derinsu'da beklerken,

o nasıl burada olup bir savaş çekicinin peşinden gidebilirdi?

Bu soru Wulfgar'ın zihninde yüksek ve feci bir şekilde

yankılandı. Bir zamanlar olduğu her şey ona haykırıyordu.

Barbarların savaş tanrısı Tempus'un adının zihninde

gümbürdediğini, ona korkularını reddetmesini, kim olduğunu

hatırlamasını söylediğini duydu.

Beornegar oğlu Wulfgar, en yakınındaki adamların korkudan

etrafa kaçışmasına sebep olan bir kükreyişle küpeşteye doğru

hücuma geçti ve daha çıkarma ekibine emir verilmemiş, Robillard

alev patlamasını hazırlamaya yeni başlamış ve Su Perisi hızla

geçerken iki geminin arasında hâlâ beş metre mesafe olmasına

rağmen, küpeşteye çıktı ve ileri atıldı.

Ardından itiraz haykırışları, önünden ise şaşkınlık ve korku

feryatları yükseldi.

Ama Wulfgar'm duyduğu tek haykırış kendisininkiydi.

·empus!" diye bağırdı ve tüm korkularını, tüm tereddüdünü

reddetti.

"TempusP"

<&*·<*&

47

Kaptan Deudermont Robillard'ın yanma koşturdu, sıskfl

büyücüyü yakaladı ve kollannı iki yana mıhlayarak büyüsünü

bozdu.

"Ahmak herif." diye haykırdı Robillard, gözlerini açıp dj

kaptanın kendisini neden engellediğini fark ettiği anda.

Büyücü buna hiç şaşırmamıştı, zira mürettebata katıldığında!

beri Wulfgar Robillard'ın canını sıkıyordu. Eski yol arkadaşlar

Drizzt ile Catti-brie'nin aksine, bu barbar büyücü savaşın»

inceliklerini anlıyor gibi görünmüyordu. Robillard'a göre, en

önemlisi büyücü savaşıydı, kesinlikle yetersiz savaşçıları^

ahmaklıklarından çok daha önemliydi.

Robillard silkelenerek Deudermont'un ellerinden kurtuldu.

"Alevtopunu kısa sürede atacağım," diye ısrar etti. "Wulfgar ölüj

gittiğinde!"

Deudermont onu pek dinlemiyordu. Mürettebatına Su PerisPm

döndürmelerini ve okçularına atışlarını tek kişilik çıkarma ekibi™

yardım edebilecek şekilde nişanlamalarını emretti.

Wulfgar korsan gemisine çıkarken küpeşteye çarptı ve takıl]

öne devrilerek güverteye düştü. Kılıçlı korsanlar üzerine kapanan bl

gelgit dalgası gibi saldırdı —ama iki elinde de uzun zincirler tuta

barbar çoktan ayağa kalkıp kükremeye başlamıştı.

En yakındaki korsan kılıcını savurdu ve barbarın omzuna isabj

ettirdi, fakat Wulfgar hızla önkolunu kaldırıp dışarı doğru ittirdi vı

kılıcın derisini sıyırmaktan öteye gitmesini engelledi. Barbar D

hamleyi engellerken bir sağ kroşe savurarak adamın göğsüne sert bi

darbe indirdi ve korsanın ayaklarını yerden kesip güvertecj

uçmasına, sonra da harap bir halde sırtüstü yere yığılmasına sebef

oldu.

Zincirlerini savurup duran, tanrısına kükreyen barbar, göl

dönmüş bir şekilde saldırmaya ve önündeki korsanları hallal

pamuğu gibi dört bir yana dağıtmaya başladı. Adamlar daha öfii

bunun gibi bir şey görmemişti; neredeyse iki buçuk metî'

48

vundaki vahşi bir adamdı bu. Böylece çoğu Wulfgar'ın gök

·rnbürtüsünü andıran hücumundan kaçtı.

Zincirlerden biri ileri savrulup bir çift bacağa dolandı ve Wulfgar

. 1(jretli bir şekilde asılarak zavallı korsanın güverteye yığılmasına

ebep oldu. İkinci zincir de savrulup Wulfgar'ın solundaki bir

damın omzuna dolandı, tamamen vücudunun etrafından dönerek

onu sarmaladı ve gerginleşen ucu adamın göğsüne sertçe çarptı.

Wulfgar'ın zıncire asılısı, korsanın derisini dikkate değecek

derecede kaldırdı ve adamın hızla dönerek güverteye yığılmasına

sebep oldu.

""Kaçın!" diye haykırışlar geldi önünden. "Ah, herif iblisin teki!"

Zincirlerinin ikisi de çabucak bir yerlere dolanmıştı, bu yüzden

Wulfear onları bırakıp kemerinden bir çift küçük sopa çıkarttı. İleri

sıçrayıp hızla yana dalış yaptı, güruhun en ağır zırhlı üyesi ve

besbelli ki güverte tayfasının lideri olan korsanı yakalayıp küpeşteye

sıkıştırdı.

Korsan kaliteli kılıcıyla kesme yaptıysa da Wuîfgar geri sıçrayıp

hamleden kaçtıktan sonra bir kez daha kükreyerek yön değiştirdi.

Kaliteli, iri bir kalkan havaya yükseldi ve aslında bunun yeterli

olması gerekliydi, ama bu savaşçı daha evvel Wulfgar'm vahşi

hiddetiyle hiç yüzleşmemişti.

Barbarın yumruğu kalkana öyle bir çarptı ki, korsanın kolu

uyuştu. Wulfgar'm ikinci darbesi kalkanın üzerinden aşarak adamın

kolunu aşağı eğdi. Üçüncü darbesi tüm savunmaları ortadan kaldırdı

ve rakibi kılıcını tekrar savurma fırsatı bile bulamadan diğerlerini

takip eden dördüncü darbe ise korsanın miğferinin yan tarafına

inerek adamın yana doğru tökezlemesine sebep oldu.

v

Wulfgar adamın üzerine çullandı ve kaliteli zırhta iri ezikler

bırakıp korsanın tökezleyerek güverteye düşmesine sebep olan

umruklar yağdırdı. Fakat korsan tam anlamıyla güverteye

yğ'lamadı, zira Wulfgar onu ayak bileğinden tutup çekerek baş

a?ağı havaya kaldırdı.

hirlikt

uönüp tek bir uzun adım atan kudretli barbar, küpeştenin

·zerinde, yanında baş aşağı bir şekilde sarkan zırhlı bir korsanla

ha:

e öylece durdu. Wulfgar, görünüşe bakılırsa hiç çaba

camadan onu havada tutuyordu, hem de tek koluyla. Barbar,

Ulettebatm geri kalanına tehditkâr bir şekilde baktı. Tek bir adam

49

bile ona yaklaşmadı ve tek bir okçu bile yayını ona doğrj

kaldırmadı.

Fakat kaptan köprüsünden biri ona meydan okudu ve Wulfgari

dönüp baktığında korsan sihirbazın ona bakarken büyü yapmakta

olduğunu gördü.

Wulfgar bileğini kıvırarak elinde kalan diğer sopayı adaml

fırlattı ve büyücü kenara çekilip büyüsünü yanda kesmek zorunda

kaldı.

Fakat artık Wulfgar silahsızdı ve korsan tayfası barbann ezil

hücumunun ilk şokunu atlatmış gibi görünüyordu. Korsan kaptan

ortaya çıktı ve barbar devi alaşağı edene büyük bir hazine vereceğin]

vaat etti. Büyücü ise tekrar büyüsünü yapmaya koyuldu.

Deniz kurtları, gözlerinde cinayet dolu bakışlarla od I

yaklaşmaya başladı.

Su Perisi, barbann hemen ardından, okçulan ve çıkartma eku I

hazır bir halde korsan gemisinin yanma yanaştığında tüm mürettebat

durup doğruldu, hatta bazılan silahlannı bıraktı.

Başka bir yıldıran oku fırlatan Robillard, meşgul olan korsl

büyücüyü geminin öteki ucundaki küpeşteye uçurdu ve soğu

denize düşürdü.

Korsanlardan biri hücum emri verdi, ama bir çift ok göğsürl

saplanıp kaldığında sesi kesildi.

Su Perisinin tayfası çok iyi eğitimli, çok disiplinli ve çok

deneyimliydi. Dövüş daha başlamadan sona ermişti.

"Sanınm artık onu güverteye indirebilirsin," dedi Deudermoı

Wulfgar'a kısa bir süre sonra. Barbar hâlâ orada durmuş, zırjj

korsanı iki geminin arasındaki suyun üzerinde baş aşağı bir hala

tutuyor, fakat en azından artık iki elini birden kullanıyordu.

"Evet indir beni!" dedi utanç içindeki korsan, pahalı miğferinin

kafes siperliğini kaldırarak. "Ben Taskadale Malikânesi nin

Kontuyum! Talebim—"

"Sen bir korsansın," dedi Deudermont ona basitçe.

"Sadece biraz macera anyordum, o kadar," diye kibirli bil

şekilde yanıtladı adam. "Şimdi, lütfen şu ogre dostuna söyle de beni

yere bıraksın!"

Daha kaptan bir kelime edemeden, Wulfgar yanm tur döndü ve

kontu güverteye savurdu. Adam uçarak ana yelken direğine büyük

50

bir gümbürtüyle çarpıp direğin etrafında dönerek gürültülü bir

tangırtıylayereyiğlldL

"Taskadale Kontuymuş, artık her neyse," diye belirtti

Deudermont.

"Hiç etkilenmedim," diye yanıtladı Wulfgar ve onu Su Perisfm

seri götürecek olan yanaşma kalasına doğru ilerlemeye başladı.

Öfkeden köpürmüş olan Robillard öbür tarafta onu bekliyordu.

"Sana gemiye çıkmanı kim söyledi?" diye sordu hiddetli büyücü.

?'Tek bir büyüyle işlerini bitirebilirdim!"

"Öyleyse büyünü yapsaydın, büyücü," diye homurdandı Wulfgar

ve adamın yanından hışımla geçti. Duygularım ve güdülerini daha

kendisi bile çözümleyememişken, onlan başka birine açıklayacak

zamanı yoktu.

"Bir dahaki sefere yapmayacağımı sanma!" diye ardından

haykırdı Robillard, ama Wulfgar yoluna devam etti. "Başına yanan

yelken parçaları yağdığında, saçını tutuşturup derisini kaldırdığında

Wulfgar'a yazık olacak! Wulfgar'a yazık olacak—"

"Sakin ol," diye belirtti Deudermont, büyücünün yanma gelerek.

"Korsan gemisi ele geçirildi ve tek bir tayfa bile kaybedilmedi."

"Zaten öyle olacaktı," diye ısrar etti Robillard, "hem de daha az

tehlikeyle. Büyülü savunmalan inmişti, yelkenleri açıktaydı. Ben

lam—"

"Yeter, dostum," diye sözünü kesti Deudermont.

"Şu herif, şu Wulfgar ahmağın teki," diye yanıtladı Robillard.

"Tam bir barbar işte! Yüreği ve ruhu yabani, aynca taktikler ve

avantaj konusunda bir ork kadar anlayışı yok."

Daha evvel "VVulfgarTa denize yelken açmış olan ve bu savaşçıyı

yetiştiren kara elfı gayet iyi tanıyan Deudermont, bunun böyle

olmadığını biliyordu. Ama hiçbir şey söylemedi ve her zaman

mysuz olan Robillard'm küfürler savurup itiraz ederek hiddetini

Ç'kartmasma izin verdi.

aslında kaptan, Wulfgar'm Su Perisfne katılmasına izin verme

r'irını yeniden düşünmeye başlamıştı, fakat adama duyduğu

ol t - Ve say§1(^an dolayı ona en azından bu kadannı borçlu

jy l^Urıa banıyordu. Wulfgar'm kendini kurtannış olması Kaptan

dü ? errnont'u derinden etkilemişti, zira adamın en aşağı seviyeye

nu' kendisine suikast girişiminden dolayı Luskan'm gaddar

51

sulh yargıçlarının önünde yargılanışını görmüştü.

Kaptan Deudermont bu ithama o zaman da inanmamıştı —İd

Wulfgar'ın hâlâ hayatta olmasının tek sebebi buydu— fakat gururlJ

savaşçının başına feci bir şeyin geldiğini, sözlerle anlatılamayacak

bir hadisenin Wulfgar'ı en berbat deliğin en dibine batırma

olduğunu anlamıştı. Wulfgar Derinsu'daki rıhtıma geldiğinda

mürettebata katılıp gemiyle denize açılmayı ve Bruenol

Battlehammer'ın kendisi için yaptığı kudretli savaş çekicini gen

alması için kaptanın yardımını istediğinde, Deudermont bun]

gerçekten memnun olmuştu.

Fakat artık kaptan, Wulfgar'm yaralarının henüz tamama

iyileşmemiş olduğunu net bir şekilde görebiliyordu. Az önce yaptıi

saldırı pervasızdı, ahmakçaydı ve tüm mürettebatı tehlike}!

atabilirdi. Kaptan Deudermont buna müsamaha gösteremeze!

Wulfgar'la konuşması ve bu konuda sert olması gerekecekti. 1

Hatta bundan da öte, kaptan Deudermont, Sheila Kree ile ç&M

gemisini bulmaya öncelik tanımaya, Wulfgar'ın Aegis-fang'i ga

almasını sağlamaya ve onu Derinsu'da karaya bırakmaya o anda \|

oracıkta karar verdi.

Herkesin iyiliği için.

52

BOLUM 3

ÇANLAR ve ISLIKLAR

Devasa gargoyller otuz metre yükseklikten aşağı yan gözle

bakıyordu; insansı bir kertenkele savaşçının devasa, taştan heykeli

—belki de bir çeşit golem olabilirdi, ama muhtemelen sadece bir

oyma heykeldi— genişçe açılmış iki bacağının arasına yerleştirilmiş

olan kapıyı koruyordu. O karanlık girişin hemen içinde, çok sayıda

büyülü ışık raks edip uçuşuyor, bazılan tehditkâr bir şekilde etrafa

kıvılcımlar saçıyordu.

Le'lorinel bunların hiçbirinden etkilenmemişti. Elf, bu kişinin

kullandığı büyü ekollerini biliyordu, bu çalışmalar gözbağı ile

uzgörü sınıfındaydı ve elf ikisinden de korkmuyordu. Hayır, Kâhin

E'kressa'nm muhafızları ve büyülü korumaları deneyimli savaşçıyı

etkilemiyordu. Onlar gerçekten de göstermelikti. Le'lorinel kılıcını

b'le çekmedi, hatta karanlık girişten geçip dairesel bir koridora

Çıkarken, parlak gümüş miğferini çıkarttı.

E kressa dikomin tue?" diye sordu elf, gnom lisanını

»Ulanarak. Le'lorinel bir merdivenin başında durup cevap bekledi.

ı u essa dikomin tue?" diye tekrar sordu elf, daha yüksek ve

daha ısrarcı bir şekilde.

görünmeyen esintilerle birlikte bir cevap süzülüp geldi.

L , e 'orinel'in karanlık yönünü ne gibi karanlık ve feci maceralar

y°r- diye geldi Ortak Lisan'da konuşan, tiz, ama yine de

53

hırıltılı bir ses. "Kara ten kanla lekelendiğinde, hiç dinmeyen açlj

bitecek mi? Le'lorinel soylu drowu öldürdüğünde, gülümseyecej

mi, öfkesi geçecek mi?"

Le'lorinel işte o zaman bu uzgöıü gösterisi ve onun bariz hatalaj

karşısında gülümsedi.

"Yukarı—" diye soracak oldu elf.

"Yukarı gelebilirsin," diye çabucak sözü kesildi ve ses tonuylj

aceleci tavrı Le'lorinel'e, E'kressa'nm bu soruyu önceden bildigB

net bir şekilde belirtmek istediğini gösterdi.

Le'lorinel kıs kıs gülerek merdiveni tırmandı. Elf, merdivenin

başında yukarıdan sarkan mavi boncuklardan oluşan ve ardınm

hafif bir parıltı gelen bir kapı gördü. Kapıdan geçen Le'lorinel

besbelli ki E'kressa'nm ana görüşme odası olan daireye çıktı

Mekan oturmak için birçok halı ve minderle, mistik rünler I

ziynetlerle doluydu: şurada bir kafatası, orada devasa bir ya™

kanadı, duvarın yanında bir kaidenin üzerinde duran kristal bir küre

altın çerçevesi çarpık bir tasarıma sahip iri bir ayna...

Le'lorinel bundan önce, bu kadar çok basma kalıp büyücüİl

nesnesinin bir yere toplandığını hiç görmemişti. Mahskevic 1

çalışarak geçirdiği yılların ardından bunların hakikaten de ufak tefe!

nesneler olduğunu, sadece bir vitrinden ibaret olduğunu biliyordu!

tabii muhtemelen kristal küre dışında.

Fakat Le'lorinel bunlara hiç ilgi göstermedi, zira o and

E'kressa'yı incelemekteydi. Üzerinde ebrulili kırmızı desenle

bulunan koyu mavi cübbe giymiş, devasa koni şeklinde bir şapk

takmış olan gnom, neredeyse akıllardaki klasik büyücü portresi!

bir karikatürü gibi görünüyordu, tabii uzun boylu ve heybl

olmaması dışında. E'kressa taş çatlasa bir metre boyundaydı

Şapkanın altından kocaman, gri bir sakal ve çalı gibi kaşlar göründi

ve E'kressa kafasını geriye yatırdı, yüzü Le'lorinel'in olduğu y!

dönüktü, ama sanki elfe bakmıyor gibiydi.

O çalı gibi kaşların altında, bir çift saf beyaz göz görünüyordu.

Le'lorinel kahkahayı bastı. "Kör bir kâhin mi? Ne kadar j

sıradan."

"Büyülü görüşün güçlerinden şüphe mi duyuyorsun?" <W

yanıtladı E'kressa, diklenen bir kartalın kanatlan gibi kolla'1'

kaldırarak.

54

"Anlayabileceğinden çok daha fazla," diye kayıtsız bir şekilde

vaniüadı Le'lorinel.

E'kressa bu duruşu uzun bir süre korudu, ama Le'lorinel'in rahat

vn ve alaycı sırıtışı karşısında en sonunda pes etti. Omuz silken

e'kressa ellerini gözlerine atıp sahte beyaz lensleri parlayan gri

«özlerinden çıkarttı.

' "Köylüler karşısında işe yarıyor," diye açıkladı gÖzbağcı kâhin.

"Onları gerçekten etkiliyor! Ayrıca kör bir kâhine fazladan bir iki

sikke bırakmaya hevesli görünüyorlar."

"Köylüler kolay etkilenir," dedi Le'lorinel. "Ben etkilenmem."

"Ama yine de seni ve amacını bildim," diye çabucak belirtti

E'kressa.

"Tabii Mahskevic'i de tanıyorsun," diye soğukça yanıtladı elf.

E'kressa çizmeli ayağını yere vurdu ve sadece dört kalp atışı

boyunca süren huysuz bir tavır takındı. "Para getirdin mi?" diye

sordu kâhin kızgınlıkla.

Le'lorinel, gnomun hevesle bekleyen ellerine gümüş sikkelerle

dolu bir kese fırlattı. Gnom sikkeleri çıkartıp saymaya başladığında

Le'lorinel, "Neden kaç tane sikke olduğunu anlamak için inanılmaz

uzgörü güçlerini kullanmıyorsun?"diye sordu.

E'kressa'nın gözleri kocaman kaşlarının arasında kaybolacak

şekilde kısıldı. Gnom elini kesenin üzerinde gezdirip bir büyü sözü

mmldandı, bir saniye sonra başını sallayıp keseyi kenara koydu. "Bana

bunu yaptırdığın için senden daha fazla para almalıyım," diye belirtti.

"Kendi param saydığın için mi?" diye şüpheyle sordu Le'lorinel.

"Sana büyük uzgörü güçlerimden bir numara daha göstermeme

sebep olduğun için," diye yanıtladı gnom. "Parayı sayarak seni

bekletmediğim için."

Miktarın tam olduğunu anlamak için ufak bir büyü yeterliydi,"

·ye yanıtladı elf. "Bedelini ödemeye razı olmasaydım buraya gelir

mıydim?"

"Başka bir sınav mı?"

Le'lorinel inledi.

Sabırsızlık insanların hatasıdır, elflerin değil," diye ona hatırlattı

„?, essa- "Eğer amacının peşinden bu kadar sabırsız bir şekilde

j sen basma felaket geleceğini görüyorum."

uhteşem," diye geldi iğneleyici cevap.

55

"Bu işi hiç kolaylaştırmadığmm farkmdasındır," dedi gnorJ

duygusuz bir sesle.

"Drizzt Do'Urden'den kurtulmak için gereken tüm sabra saha

olduğum konusunda seni temin edebilirim, fakat zamanımı buradl

durarak harcamak istemiyorum," dedi Le'lorinel. "Yapmam gerekej

çok hazırlık var, E'kressa."

Gnom bir süre bunu düşündükten sonra omuz silkti. "Gerçekti

mi? Pekâlâ, kristal kürenin bize ne göstereceğini görelim bakalitti

Bize arayışının gidişatını ve umalım ki Le'lorinel'in bu savaJ

kazanıp kazanmayacağını göstersin.

"Gidişatı göstersin yeter," diye düzeltti Le'lorinel.

E'kressa duraksayıp yavaşça dönerek karşısındaki garip yaratığa

baktı. "Çoğu kişi bunun sonucunu öğrenmek isteyecektir," dedi. i

"Yine de hiçbir sonucun önceden kararlaştırılamayacağını

biliyorum, bunu sen de biliyorsun," diye yanıtladı Le'lorinel.

"Bir ihtimal var..."

"Ondan fazlası yok. Bana Drizzt Do'Urden ile karşılaşmamı

kazanacağımı, onu hak ettiği gibi öldüreceğimi ve kana bulana

kılıcımı drowun beyaz saçlarına sileceğimi söylersen ne yapmH

gerekir, ey yüce kâhin?"

"Sevinirsin?" diye iğneleyici bir sesle sordu E'kressa.

"Peki bana bu savaşı kaybedeceğimi söylersen ne yapmalıyım

ey yüce kâhin?" diye devam etti Le'lorinel. "Vaz geçemeyeceğe

davadan vaz mı geçmeliyim? Halkımı hiçe sayıp drow«

yaşamasına göz mü yummalıyım?"

"Bazıları onun iyi bir adam olduğunu düşünüyor."

"Gözbağları bazılarını kandırıyor, öyle değil mi?" diye belirtti

Le'lorinel.

E'kressa cevap verecek oldu, ama sadece iç geçilip omuz siLktı

ve kristal küresine doğru badi badi yürüdü. "Bana seni bekleyen m

hakkındaki düşüncelerini söyle," diye talimat verdi.

"Yaptığım ek ödeme gizliliği garantiliyor mu?" diye sordı

Le'lorinel.

E'kressa elfe, bu hakikaten de saçma bir soruymuş gibi baktı

"Eğer onunla karşılaşacak olursam, şu Drizzt denen adamı nede"

haberdar edeyim?" diye sordu. "Ayrıca dünyanın öbür ucundayke'

onunla nasıl karşılaşabilirim?"

56

"Öyleyse Ç°ktan onu gözetledin demektir."

F'kressa, elfin sesindeki hevesli tınıyı fark etti ve bu gergin ses

crnomun kibirle omuzlarını dikleştirip göğsünü kabartmasını

lağladt "Olabilir," dedi. "Olabilir."

' Le'lorinel cevap olarak, kararlı adımlarla ilerleyip kristal kürenin

" üne, enomun tam karşısına gelip durdu. "Bul onu."

F'kressa büyüsünü yapmaya başladı. Le'lorinel'in bilmediği bir

lisanda ve hiç tanıdık gelmeyen bir sesle garip sözler mırıldanırken

küçük kollarıyla başının üzerinde yüksek daireler çizdi.

Gri közler pat diye açılıverdi. E'kressa dikkatle öne doğru eğildi.

"Drizzt Do'Urden," dedi hafif ama sert bir sesle. "Günleri sayılı olan

drow, zira bu kadar bezdirici ve dikkatli bir planın sadece tek bir

sonucu olabilir.

"Drizzt Do'Urden," dedi gnom yine. Bu isim, dudaklarından

tıpkı büyüsünün mistik sözleri kadar ritmik ve sihirli bir şekilde

dökülmüştü. "Görüyorum... Görüyorum... Görüyorum..."

E'kressa duraksayıp bir "hmm" koyverdikten sonra doğruldu.

"Gülünç bir maske takan kel kafalı, aşın derecede hevesli bir elfm

eğri büğrü suratını görüyorum," diye açıkladı eğilip kristal kürenin

yanından Le'lorinel'in fal taşı gibi açık gözlerine bakarak. "Biraz

geri gitsen nasıl olur acaba?"

Le'lorinel'in omuzlan çöküverdi ve derinden gelen bir iç çekiş

duyuldu, ama elf istenileni yaptı.

E'kressa küçük, tombul ellerini ovuşturup büyünün devamını

mırıldandı ve tekrar kürenin üzerine eğildi. "Görüyorum," dedi tekrar.

"Kara kışın soğuğu ve kar diz boyu. Rüzgân duyuyorum... evet, evet,

rüzgârı duyuyorum esiyor kabaca ve koşuyor birkaç karaca."

"Karaca mı?" diye sözünü kesti Le'lorinel.

E'kressa doğruldu ve elfe dik dik baktı.

Karaca mı?" dedi Le'lorinel tekrar. "Kabaca ile kafiye olsun

d'ye dedin, değil mi?"

"Baş belasının tekisin."

^en de epey sinir bozuyorsun," diye yanıtladı elf. "Uzgörüye

var başlamaz neden kafiyeli konuşmak zorundasın ki? Bu

Cinler arasında bir kural falan mı yoksa?"

çi2 a ^r tercm meselesi!" diye yanıtladı tepesi atan gnom, sert

mesmı tekrar halıyla kaplı zemine vurarak.

57

/

"Ben etkilemen gereken bir köylü değilim," dedi Le'lorinel

"Kendini bu dertten ve ahmakça sözlerden kurtar, zira ne görsel, rl

de duysal atmosfer için fazladan para koparamayacaksın."

E'kressa sessizce birkaç küfür mırıldandıktan sonra tekra

küresine eğildi.

"Karacaymış," dedi Le'lorinel, burnundan soluyarak.

"Benimle bir kez daha alay edersen Drizzt'i aramak için sdfl

Cehennem'e yollarım, bilmiş ol," diye uyardı gnom.

"Ben ise, sana bu iyiliğinin karşılığım vermek için o yerden M

geri dönerim," diye yanıtladı Le'lorinel, hiç istifini bozmadan. "Seıj

temin ederim ki, bir gözbağını bir düşmandan, gerçek bir muhafil

ise bir ışık oyunundan ayırt edebilirim ve senin bile gözlerinde!

kaçacak bir gizliliğe sahibim."

"Ah, ama ben her şeyi görürüm, ahmak bir babanın ahmak oğlu

seni!" diye itiraz etti E'kressa.

Le'lorinel bu sözler karşısında sadece kahkaha attı ve bu, elfin

verip verebileceği en canlı tepkilerden biriydi, fakat elbet»

E'kressa'nm kibir dolu sözlerinin ne kadar ironik olduğundan M

haberi yoktu.

Derken, faydasız laf dalaşından eşit derecede bıkmış olan elf ve

gnom iç geçirdi. Gnom omuz silkerek öne eğildi ve tekrar krm

küresine dikkatle baktı.

"Gandalug Battlehammer'm iyi olmadığına dair söylentiler

duyulmuş," diye önerdi Le'lorinel.

E'kressa bazı mistik sözler mırıldandı ve minik kollarını kürenin

yuvarlak hatlarının üzerinde dolaştırdı.

"Gören gözler gidiyor Mithril Salonu'na, taht odasına ve perdj

yatağa, boğulmuş kederli bir karanlığa," diye başladı gnom, an

Le'lorinePin sabırsızlıkla boğazını temizlediğini duyunca durdu.«

E'kressa doğrulup oturdu ve elfe baktı. "Gandalug hasta

yatıyor," diye onayladı gnom, hem gizemli sesi, hem de işi daha di

kötüleştiren kafiyeleri bir kenara bırakarak. "Evet, hatta ölüu

döşeğinde."

"Etrafında rahipler var mı?"

"Cüce rahipler, evet," diye yanıtladı gnom. "Ki, ölün1

döşeğindeki krala sunacakları iyileştirme güçlerinin pek ftj

olmadığı söylenebilir. Elleri pek nazik değildir de.

58

"Bir işe yarayacağından değil hani," diye devam etti E'kressa,

·· "ıntüleri incelemek, önündeki imgeyi olduğu kadar sahnenin

°. ? ı de yakalamak için tekrar kürenin üzerine eğilerek. "Korkanm

manın verdiği hasar dışında bir yarası yok ve yakalandığı hastalık

zamanından evvel ölmeyen herkesi mutlaka devirecek olan

h stalık." E'kressa tekrar doğrulup oturdu ve gri gözünün üzerindeki

çalı gibi kaşı üfleyerek havalandırdı.

"Yaşlılık," diye açıkladı gnom. "Mithril Salonu'nun Dokuzuncu

Kralı yaşlılıktan ölmek üzere."

Bu kadannı zaten duymuş olan Le'lorinel başıyla onayladı. "Peki

Ya Bruenor Battlehammer?" diye sordu elf.

"Dokuzuncu Kral yatıyor ecel yatağında," dedi gnom abartılı bir

şekilde. "Onuncu Kral çıkıyor ertesi günün güneşiyle birlikte tahta!"

Le'lorinel kollarını kavuşturdu ve sinirli bir tavır takındı.

"Söylemeden edemedim," diye açıkladı gnom.

"Öyleyse senin söylemen daha iyi olmuş," diye yanıtladı elf.

"İlle de gerekiyorduysa."

"Gerekiyordu," dedi E'kressa, son sözü söyleme ihtiyacı

duyarak.

"Bruenor Battlehammer?" diye sordu elf.

Bunun üzerine gnom, kendi kendine mırıldanarak, hatta uzaktaki

cüce krallığında vuku bulan hadiseleri daha iyi duymak için bir

kulağını pürüzsüz yüzeye dayayarak uzun bir süre kristal küredeki

sahneyi inceledi.

E'kressa kısa bir süre sonra, kendinden emin bir şekilde, "Orada

değil," dedi. "Ki bu senin için çok iyi, zira eğer yanında kara elfle

oraya geri dönmüş olsaydı, bir cüce kalesine sızmayı düşünebilir

miydin?"

Ne gerekiyorsa yaparım," diye geldi sessiz ve kendinden emin

cevap.

b kressa kıs kıs gülecek oldu, ama Le'lorinel'in yüzündeki sert

ıtadeyi görünce durdu.

öenin için daha iyi, öyleyse," dedi gnom. Elini sallayıp görme

sindeki görüntüleri dağıttı ve başka bir uzgörü büyüsüne

a^. Mırıldanmaya devam ederken küreyle hiç ilgilenmeden

va ı -nnı aPacrı —bir işaret, bir tavsiye için dünya dışından bir

var|'ga sesleniyordu.

59

Düşüncelerinde, kızmış metal gibi alev alev parlayan garip bl

görüntü belirdi. Net bir şekilde iki sembol gören gnom, bu işaretleri

biliyordu, fakat onlan daha evvel hiç bu şekilde iç içe geçinil

görmemişti.

"Dumathoin ve Clangeddin," diye mırıldandı. "Dumathoin ili

Moradin."

"Üç cüce tanrısı mı?" diye sordu Le'lorinel, ama kaskatı kesikrJ

duran, gözleri seğiren E'kressa onu duymuş gibi görünmüyordu. 1

"Ama nasıl?" diye sordu gnom sessizce.

Daha Le'lorinel, kâhinin ne gördüğünü soramadan önel

E'kressa'nm gri gözleri bir anda fal taşı gibi açılıverdi. "Drizztj

bulman için, hakikaten de Bruenor'u bulman gerek," diye bildirJ

gnom.

"Öyleyse, Mithril Salonu'na gideceğim," diye mantık yürüttü

Le'lorinel.

"Hayır!" diye cıyakladı gnom. "Zira cücenin gözlerinde onun

için çok daha önemli bir görev var, bir kralın değil, bir babanı

görevi."

"Bilmece mi bu?"

E'kressa gür saçlı başını şiddetle salladı. "Cücenin elleriyle

yarattığı en kıymetli nesneyi bul," diye açıkladı gnom, "böyleoj

cüceden olma en kıymetli yaratıyı bulacaksın —şey, aslında iki tan

varmış, ama böylesi kulağa daha hoş geliyor," diye itiraf etti gnorfl.

Le'lorinel'in yüzünde bundan daha şaşkın bir ifade olamazdı. 1

"Bruenor Battlehammer evvel zaman içinde, demircili

yeteneklerinin ötesindeki bir güce ve büyüye sahip olan bir nesi

yarattı," diye açıkladı E'kressa. "Onu çok değer verdiği biri için yapı

O metal nesnenin cüceyi getinnesi, Mithril Salonu'nun tahtadaki

boşluktan daha kesindir. Dahası o nesne kara elfı de getirecek."

"Nedir o?" diye sordu Le'lorinel, sesindeki hevesli ton artık

barizdi. "Nerede?"

E'kressa küçük çalışma masasına ilerledi ve bir parşömen

parçası çıkarttı. Le'lorinel onun yanına gelmek için aceleyi

seğirtirken, gnom başka bir büyü yaptı ve bu seferki, bir öncel

büyüsünün zihnine kazıdığı görüntüyü parşömene aktar»

Parşömeni havaya kaldırıp marifetini sergiledi; cüce tanrılarının!

içe geçmiş sembollerinin mükemmel bir tasviriydi bu.

60

"Bu işareti bulunca, Le'lorinel, uzun yolunun sonuna varmış

olacaksın," diye açıkladı.

F'kressa tekrar büyü yapmaya girişti ve bu seter parşömenin

öbür tarafında çizgiler oluşturdu.

"Ya da bunu," dedi, bir öncekine çok benzeyen yeni işareti

Le'lorinel'e göstererek.

Elf parşömeni nazikçe alıp ona fal taşı gibi açık gözlerle baktı.

"Bir tanesi, Dağ Altındaki Sırların Bekçisi Dumathoin'in

'saretiyle örtülmüş olan Clangeddin sembolü. Diğeri ise, aynı

şekilde gizlenmiş Moradin işareti."

" Sayfayı, uzun süre önce yitip gitmiş bir medeniyetin yazmalarını

inceleyen bir bilge gibi nazikçe, saygıyla çeviren Le'lorinel başıyla

onayladı.

"Sanırım çok batıda," diye açıkladı gnom, Le'lorinel soruyu

soramadan önce. "Derinsu mu? Luskan mı? İkisinin arasında bir yer

mi? Emin olamıyorum."

"Ama o civarda olduğuna inanıyorsun, öyle mi?" diye sordu elf.

"Sana bunu uzgörün mü söyledi, yoksa bu, Buzyeli Vadisi'nin bu

yerlerin hemen kuzeyinde olduğu hesaba katılarak yapılmış

mantıksal bir tahmin mi?"

E'kressa bir süre bu sözleri düşündükten sonra sadece omuz

silkti. "Önemi var mı?"

Le'lorinel ona dik dik baktı.

"Takip edecek daha iyi bir yolun var mı?" diye sordu gnom.

"Sana iyi para ödedim," diye hatırlattı elf.

"Paranın karşılığı ellerinde duruyor, hem de on kat karşılığı,"

diye iddia etti gnom. Bugünkü performansından memnun olduğu

barizdi.

Le'lorinel başını eğip parşömene, kahverengi kağıda hiç

sılınmemek üzere kazınmış olan girift sembollere baktı.

Aralarındaki birinci elden bağlantıyı bilmiyorum," diye itiraf etti

"nom- Bu sembolün veya onu taşıyan nesnenin seni nasıl saplantına

geçeğini de bilmiyorum. Ama büyülerim bana yolunun sonunun

'rada yattığım söyledi. Bundan fazlasını bilmiyorum."

m '>" Ü- ^U y°'un sonu dediğin şey Le'lorinel için faydalı olacak

, ; iye sordu elf, daha evvel böyle bir kehanete inanmayacağını

***** olduğu halde.

61

"Bunu görmedim," diye kibirle yanıtladı gnom. "Tahmindi

bulunayım mı?"

Sadece soruyu sormakla bile hislerini açık ettiğini ancak o zam al

anlayan Le'lorinel savunmaya çekildi. "Kalsın," dedi elf.

"Kafiyeli de yapabilirim,", diye önerdi gnom, mağrur bir şekil M

sırıtarak.

Le'lorinel karşılığında ona söyleyebileceği kafiyeli bir şey«

olduğunu ve aslında bunun, zarif bir elf hançeri, kasılıp duran bi

gnomun dilini ağzından kesip alırken hevesle söylenilebilecek bi

şarkı olabileceğini belirtmeyi düşündü.

Fakat elf hiçbir şey söylemedi ve parşömenin üzerindeki imj

diğer tüm düşüncelerini bulanıklaştmrken bu fikir aklından uça

gitti.

Hayat boyu süren bir arayışın son menzili işte burada,

Le'lorinel'in ellerinde duruyordu.

Bu hesaba katılınca elf hiddetli değildi.

Bu hesaba katılınca, elfın düşüneceği birçok soru. yapacağı

birçok hazırlık, aşacağı birçok korku ve sözde kahraman DrM

Do'Urden'in aslında bir sahtekâr olduğunun açığa çıkışı hakkın*

kuracağı birçok hayal vardı.

Chogurugga, beş tane devasa minderin üzerine uzanmış, si«

dişlerle dolu ağzına iri koyun eti parçalan tıkıştırıyordu. Üç mdH

boyundaki dişi ogre pek uzun değildi, ama kadim meşe ağaçH

kadar kaim bacakları ve geniş beliyle, kocaman vücudu üç yüz elli

kilodan ağır çekiyordu.

Altın Koy'daki en büyük daire olan merkezi mağaranın içinde

birçok erkek hizmetkâr onun etrafında koşturuyor, onu besle}B

mutlu ediyordu. Sıradışı, egzotik görünüşü sebebiyle zaten ?

zaman Chogurugga'yla ilgilenirlerdi. Teni, klanının normal refH

olan sarı değil, açık menekşeydi ve uzun, yağlı, mavi-siyah saçla|M

kusursuz bir şekilde uyuyordu. Gözleri renk bakımından ten«

saçlarının arasında bir tondaydı, üzerine vuran ışığa göre ya kcB

mor, ya da maviden bir ton koyu gibi görünüyordu.

62

fhogurugga hakikaten de Yumruk Klanı'nın yirmi erkeğinin onu

artmasına alışıktı, ama insan korsanlara bağlandığından beri —

S" , u bağlılık, klanın dişilerini daha da yüksek bir mevkie

tartmıştı— erkekler ona yemek ve süslü takılar sunmak için tam

ilamıyla birbirileriyle didişiyordu.

Tabii ki, Dünyanın Omurgası'nın bu kısımlarında dolaşan en iri,

yabani ve en çirkin ogre olan, Altın Koy'un sert angaryacısı

Rloos dışında. Çoğu Bloog'un tam bir ogre olmadığı, onda biraz

dağ devi kanı olduğunu fısıldaşıyordu. Dört metreye yakın boyuna

ve Chogurugga'nm bacakları kadar kalın kollarına bakılınca bu

söylentilere inanmak işten değildi.

Chogurugga, Sheila Kree'nin yardımıyla Altın Koy'un ogre

tarafının başı haline gelmişti, ama Bloog kas gücüne sahipti ve

istediği zaman klanın esas patronu olup çıkıyordu. Sheila Kree

hayatlarına girdiğinden ve Bloog'a muhteşem güce sahip bir hediye,

tek bir kudretli darbeyle mağaraları genişlemıesine olanak tanıyan

bir savaş çekici verdiğinden beri erkek ogre daha da yabanileşmişti.

"Yine geri gelmiş siz?" dedi dişi ogre, Sheila ile Bellany

mağaraya girdiklerinde. "Pekim bu sefer Chogurugga'ya neler

getirdi siz bakiim?"

"Hasar görmüş bir gemi," diye iğneleyici bir şekilde yanıtladı

korsan lideri. "Sence onu yiyebilir misin?"

Bloog'un odanın kenarından gelen kahkahası uzaktaki bir gök

gürültüsü gibi yankılandı.

Chogurugga ona dik dik baktı. "Benim artık Bathunk'ım var,"

diye hatırlattı dişi. "Bloog'a ihtiyaç yok."

Bloog kaşlarını çattı ve bu da kaşlarını derin gözlerinin üzerinde

dışarı doğru çıkmasını sağladı. Bu bakış, eğer bir kas yığını olan bu

yaratıktan gelmeseydi epey komik olabilirdi. Chogurugga ile

Bloog'un yabani oğlu Bathunk, son zamanlarda çift arasında sıklıkla

mesele haline geliyordu. Normalde ogre toplumunda, bir şefin oğlu

büyüyüp babası kadar güçlü ve vahşi bir hal almaya başlarsa ve o

a°a hâlâ gençse, daha yaşlı olan yabani, kabiledeki yerini güvence

a lr>a almak için çocuğu sık sık pataklardı. Eğer bu işe yaramazsa

·ocuk öldürülür, ya da en iyi ihtimalle kabileden kovulurdu. Ama bu

'radan bir ogre grubu değildi. Yumruk Klanı alışıldık ataerkil düzen

rıne anaerkil aile yapısıyla yönetiliyordu ve Chogurugga

63

Bloog'un bu şekilde davranmasına müsamaha göstermiyordu -

azından Bathunk'a karşı.

"Açık sulara yeni çıkmıştık ki, ufukta tanıdık bir görünü

belirdi," diye açıkladı bariz bir bezginlikle. Chogurugga il

Bloog'un efsanevi "Bathunk" kavgalanndan birine daha şaha

olmayı hiç istemiyordu.

"Chogurugga' nm tahmini üç yelken," dedi dişi ogre, konu»

değiştirme yemini yutup dört parmağını havaya kaldırarak.

Sheila Kree, Bellany'e hoşnutsuz bir bakış attı —dişi ogrenl

kendisine duyduğu saygının biraz olsun azalmasını istemiyordu*

sonra yüzünde aynı ifadeyle Chogurugga'ya doğru döndü. "İnatI

bir herif," diye itiraf etti. "Hatta günün birinde bizi Altın Koyl

kadar takip edecek."

Bloog tekrar kıs kıs güldü ve Chogurugga da kahkaha attı; ika

de taze insan etinin düşüncesiyle neşelenmişti.

Hiç gülecek havada olmamasına rağmen Sheila Kree de onla

katıldı, ama hemen sonra Bellany'ye kendisini takip etmesini işafl

etti ve odanın öbür tarafındaki çıkışa, dağın daha üst seviyelerindeki

kendi karargahına giden tünellere doğru ilerlemeye başladı.

Sheila'nm odası ogre liderleri tarafından paylaşılan mağara k&M

geniş değildi, ama mobilyaları açısından neredeyse hazcı felsefenin

bir tezahürüydü. Süslü lambalar, pürüzlü duvarların üzerindeki ha

bir kuytuyu hafifçe aydınlatıyordu ve üst üste serilmiş olan kaM

halılar öyle yüksekti ki, iki kadın tam anlamıyla hoplaya sıçrjB

yürüyordu.

"Şu Deudermont'tan usanmaya başladım," dedi Shei

büyücüye.

"O da muhtemelen bunu umuyordur," diye yanıtladı Bella»

"Belki de kaçmaktan vaz geçecek ve açık sularda Su PeriseM

çarpışacak kadar usanmamızı bekliyordur."

Sheila en güvendiği yoldaşına bakıp onunla hemfikir olduğ»

belirtmek için gülümsedi ve başım salladı. Huysuz kor»

Bellany'nin birçok açıdan kendisinin iyi yansı olduğunu biliyordu

Her zaman düşünüp taşman, her zaman olayların sonuçlan*1

hesaplayan bilge ve zeki büyücü, yıllardır Kanlı GüvertaM

mürettebatına yapılmış en büyük eklentiydi. Sheila ona keSfl

şekilde güveniyordu —Sheila Aegis-fang'in mithrilden kafasında*

64

aSık deseni bir arma olarak kullanmaya karar verdiğinde, onu

- rinde ilk taşıyan kişi Bellany olmuştu. Hatta Sheila, Bellany'yi

' Hi kardeşi gibi seviyordu; haddinden fazla kibirli olmasına,

, ila'nm gaddar zevklerine oranla esirlerine biraz fazla merhametli

iyi kalpli davranmasına rağmen, Sheila Bellany'nin dediği

I rhangi bir şeyi kulak ardı etmemesi gerektiğini biliyordu.

Deudermont'un gemisi şu son birkaç ay içinde Kanlı Güverte'yi

cık denizde üç kez önüne katmıştı, fakat Sheila Su Perisi'nm onlan

ilk seferinde gördüğünden emin değildi ve diğer iki hadisede ise

onların kim olduğunu tespit edebildiklerinden şüpheliydi. Ama belki

de Bellany haklıydı. Belki de Deudermont'un kendisinden kaçıp

duran korsanlan yakalama yöntemi buydu. Kaçmaktan usanana

kadar onları kovalıyordu ve en sonunda korsan gemileri onunla

savaşmak üzere tornistan edince...

Su Perisi'yle açık sularda savaşa tutuşmanın düşüncesiyle

birlikte Sheila Kree'nin tüyleri ürperdi.

"Kolay kolay yutacağımız bir yem değil," dedi Sheila. Su

Perisi'nm yıkım niteliğindeki efsanevi büyücüsü Robillard'la karşı

karşıya gelmeye hiç niyetli olmayan Bellany'nin yüzünde beliren

ifade kesinlikle rahatlama doluydu.

"Denizde değil," diye devam etti Sheila Kree, odanın yan

tarafına, Altın Koy'daki karanlık mağaralarda bulunan az sayıdaki

yarıktan birine, yani küçük koya ve ötesindeki resiflere yukarıdan

bakan bir pencereye doğru ilerleyerek. "Ama peşimize takılarak kâr

etmemizi engelliyor ve ona bunu ödetmemiz gerek."

"Belki de günün birinde bizi Altın Koy'a kadar takip edecek

kadar ahmakça davranır da, Chogurugga ile klanının geminin

güvertesine taşlar yağdırmasını sağlarız," diye yanıtladı Bellany.

Soğuk sulara ve dalgalara bakan, Kanlı Güverte ile birlikte orada

daha büyük hazineler ve daha fazla şöhret edinmek için yelken

aÇmış olması gereken Sheila Kree, böyle bir sabır

gösterebileceğinden o kadar emin değildi.

Bunun gibi kişisel bir savaşı kazanmanın başka yollan da vardı.

65

BÖLÜM 4

İŞARET

İşte Yalmzormanh Regis'in en çok hoşlandığı konsey toplaı

cinsi buydu. Buçukluk, ellerini başının ardında kavuşturmuş

halde minderli sandalyesinde arkasına yaslandı. Breme:

doğusundaki yolda ele geçirilen esirler konsey üyelerinin huzu;

çıkarıldığında, buçukluğun çocuksu yüzünde memnuniyet dolu

ifade vardı. İki tanesi orada değildi; biri göğsünde yeni açılmış o:

yarayı iyileştirmekle meşguldü (yani muhtemelen) diğeri 1

dostlann haydut çetesinin lideri olduğunu düşündüğü kadın— M

ayrı olarak huzura çıkarılmak üzere başka bir odada tutuluyordu. I

Yalnızorman'm temsilcisinden hiç hoşlanmayan Doğul imanı

Sözcüsü Tamaroot, Regis'in kulağına alaycı ve sessiz bir şekiM

"Böyle kudretli dostlara sahip olmak muhteşem bir şey olsa gerejM

dedi.

Odada kendisine yakın oturan diğer üç konsey üyesinin onu net

bir şekilde duyması için daha yüksek sesle, "Şu ikisi," diye yanıtlaj

buçukluk. Buçukluk dördünün ve öbür tarafta duran beş kişi

birkaçının —ki buna Muhtar Cassius da dahildi— ilgisini üze

çektiğinden emin olmak için duraksadıktan sonra savaşmış oldî

—daha doğrusu birbirileriyle savaşmak zorunda bıraktığı-

haydudu işaret etti. "İkisini de ben hakladım, hem de yar

almadan," diye sözünü bitirdi buçukluk.

66

Tamaroot diklenerek sandalyesine oturdu.

Regis kıvırcık kahverengi buklelerini düzleştirdi ve ellerini tekrar

mm ardında kavuşturdu. Gülümsemesini tutamadı.

Giriş yapıldıktan ve kimsenin karşı çıkmadığı anlaşıldıktan sonra

r ssius beklenen hükmü verdi. "Yolda kimseyi öldürmediğiniz için

_-en azından biz bilmiyoruz— hayatlarınız bağışlanacak," dedi.

"Bruenor'un baltasının burada olmayan adamda açtığı yara herifi

oldürmezse tabii," diye lafa karıştı, grubun en genç ve sıklıkla en

inceliksiz üyesi olan Caer-Konig sözcüsü. Bu sözler kulağa kötü

ildiği halde, odayı birkaç hafif kıkırtı süsledi.

" Cassius boğazını temizleyerek onları ciddiyete davet etti. "Ama

suçlarınız affedilmedi," diye devam etti muhtar. "On yıl süreliğine,

Maer Dualdon sularında, Konsey Üyesi Kemp'in seçtiği bir gemide

hizmet vermekle yükümlüsünüz. Yakaladığınız her balık On-

Kasaba'nın ortak fonuna bağışlanacak, tabii Kemp'in tekne ve

muhafızlar için girdiği masraflar düşülecek ve son derece kıt bir

şekilde besleneceksiniz. Bu, konseyin hükmüdür. Kabul ediyor

musunuz?"

"Başka seçeneğimiz var mı?" dedi haydutlardan biri, Catti-

brie'nin üstesinden geldiği iri adam.

"Hak ettiğinizden fazlası bu," diye söze karıştı Kemp, Cassius

cevap veremeden önce. "Luskan otoriteleri tarafından yakalanmış

olsaydınız, Esir Karnavalıma çıkartılır ve neşeyle izleyip çığlıklar

atan bir kalabalığın önünde ölene kadar işkence görürdünüz. Eğer

tercihiniz buysa, ona benzer bir şeyler ayarlayabiliriz."

Sözünü bitirdiğinde Cassius'a baktı ve muhtar başını sertçe

sallayarak Targoslu konsey üyesinin heybetli konuşmasını onayladı.

"Öyleyse hangisi olacak?" diye gruba sordu Cassius.

Cevabı tahmin etmek gayet kolaydı ve homurdanan adamlardan

oluşan grup odadan ve Brynn Shander'dan çıkarılıp hapishaneleri

olacak geminin onları beklediği Targos'a götürüldü.

Onlar dışarı çıkar çıkmaz Cassius, Regis ve diğerlerinin

Ç'kardıkları iyi ise övgü niteliğinde konseyin tebrik alkışı tutmasını

istedi.

Regis bunun tadını çıkardı.

Korkanın ki bu gruba, yani Salonun Yoldaşları'na bir daha

t]yaç duyacağız, hem de kısa süre içinde," dedi Cassius birkaç

67

saniye sonra ve odadaki kapı muhafızlanna el etti. İçlerinden bi

odadan çıktı ve yakalanıp esir edilmiş olmasına rağmen soylu rl

tavır sergileyen Jule Pepper ile birlikte döndü.

Regis kadına makul ölçüde saygıyla baktı. Uzun boylu kadı J

kara saçlan panldıyordu, ama zeki gözleri kadar değil. Sanki bütül

bu olanlar sadece sıkıntı verici bir hadiseden ibaretmiş, sanki ong

yakalayan bu sefil yaratıklar ona uzun vadeli veya yıkım niteliğini!

bir şeyler yapamayacakmış gibi boyun eğmez bir tavırla din»

duruyordu.

Yoldayken üzerinde bulunan işlevsel tunik ve tozluklar artık

gitmiş, yerlerini Jule'un vücut yapısındaki bir kadına gfl

fazlasıyla kısa olduğu için omuz altından giymek zorunda kaldlH

kolsuz, basit, gri bir elbiseye bırakmıştı. Elbise hakikaten de ba

bir kumaş parçasından ibaretti ve neredeyse şekilsizdi, ama yine «

her nasılsa, elbisenin içindeki kadın, onu biçimli ve gayet gefl

olan göğüslerini sadece birazcık gözler önüne serecek seki J

giyerek son derece çekici bir görünüm kazandırmıştı. HaH

elbisenin bir yanı yırtılmıştı —Regis bunu Jule'un kasM

yaptığından şüpheleniyordu— ve kadın o yırtmacın arasından

düzgün, biçimli bacaklarından birini göstermekten jfl

kalmıyordu.

"Jule Pepper," dedi Cassius merakla ve bir parça iğnelemeyle

dolu bir sesle. "Pepper ailesinden, ki onlar da?.."

"Ebeveynlerimin bana verdiği isimle mi esir edilmem gerek

yani?" diye yanıtladı kadın, derin, çınlayan bir ses ve her kelimeyi

kısaltıp gevrek, vurgulu bir hale getiren sert bir doğu aksanıyla

"Taşıyacağım ismi kendim seçmeme izin yok mu?"

"Gelenekler böyle," dedi Cassius tatsızca.

"Sıradan kimselerin gelenekleri," diye kendinden emin bir s

yanıtladı Jule. "Mücevher parlar, karabiber de çeşni olur." Sözl

çekici bir sıntışla bitirdi ve konsey üyelerinin birçoğunun —m

da dahil olmak üzere on erkek ve bir kadın— oturdukları y

rahatsızlıkla kıpırdanmasına sebep oldu.

Regis de bocalamıştı, ama etkileyici kadının bariz fızi

çekiminin ötesine bakmaya çalıştı ve Jule'un insanları kulla

konusundaki kurnazlığı daha da çok dikkatini çekti. Buçuk

onun sakınılması gereken biri olduğunu biliyordu ama yine de bu

68

yaratığı daha kapsamlı bir şekilde incelemeye duyduğu

Ski inkâr edemezdi.

"İsteğin1 ve özgür iradem dışında neden burada tutulduğumu

bilir" miyim?" dedi kadın birkaç saniye sonra grup tekrar

S tıâmda —hatta içlerinden biri sanki yanıp tutuşan vücudundaki

vı dışarı çıkarmaya çalışıyormuş gibi kendi yakasını

çekiştirmekteydi.

Cassius burnundan soludu ve bir elini geçiştirircesine kadına

doeru salladı. "Elbette ki, On-Kasaba'ya karşı suç işlemekten," diye

yanıtladı.

* "Öyleyse suçlarımı sıralayın," diye talep etti Jule. "Hiçbir şey

yapmadım."

"Çeten—" diye yanıtlayacak oldu Cassius.

"Çetem falan yok benim," diye sözünü kesti Jule, kısılan

gözlerinden kıvılcımlar saçarak. "O haydutlarla karşılaştığımda On-

Kasaba'ya doğru ilerlemekteydim. O zaman onların kim olduğunu

ve neden orada olduklannı bilmiyordum, ama ateşleri sıcaktı,

yemekleri kabul edilebilir nitelikteydi ve her çeşit yol arkadaşı

aralıksız rüzgârın iniltisinden daha iyi görünüyordu."

"Saçma!" diye iddia etti konsey üyelerinden biri. "Korkuya

kapılmış ikili yanma döndüğünde onları tanıyormuş gibi

konuşuyordun —bunu bizzat Drizzt Do'Urden'den işittim ve o kara

elfe güveniyorum!"

"Doğru," diye hemfikir oldu başka bir konsey üyesi.

"Peki bana ne dediğimi tam olarak söyler misiniz lütfen?" diye

yanıtladı kadın ve yüzündeki sırıtış, adamların verebileceği

cevaplardan korkmadığını gösteriyordu. "Ahmaklarla konuşurken

Drizzt, Catti-brie ve Bruenor'dan söz ettim. Kesinlikle ben de,

Buzyeli Vadisi'ne gelecek her akıllı kimsenin olacağı üzere, bu

konuda bilgiliyim. O salakların ahmakça bir şey yaptığından ve

ondan sonra drow ile yoldaşları tarafından tuzağa düşürüldüğünden

soz etmedim mi? Diyorum ki, bunu yaptıklarına göre bir gıdım

zekaları yok."

Konsey üyeleri kendi aralarında mırıldanmaya başladı ve Regis,

yüzünde kadının başka hiçbir şeyine olmasa bile kurnazlığına

uyduğu saygıyı gösteren bir gülümsemeyle Jule'a dik dik baktı.

badının çekici ve şekilli bedenine, yolda gösterdiği kurnazlığa ve

69

yaptığı dikkatli hazırlıklara bakan buçukluk, onun bu bağlarda!

kılma bile zarar gelmeden kurtulacağını anladı.

Aynı zamanda Regis, her ne söylerse söylesin Jule PepjM

denilen bu kadının o eşkıya çetesinin lideri olduğunu da biliyordu!

LLBu meseleyi tartışacağız," dedi Cassius kısa süre sonra, zm

konsey üyelerinin arasında geçen özel konuşmalar git gide yüksel*

hararetli tartışmalara dönüşüyor ve uzlaşmazlıklar belirgin m

şekilde görülmeye başlıyordu.

Jule Cassius'a bilgiç bilgiç gülümsedi. "Öyleyse gitmekte sert»

miyim?"

"Sana verdiğimiz odaya geri dönmeye davetlisin," diye yanıtlj

daha yaşlı ve kavrayışı daha yüksek olan muhtar, muhafızlara işafl

ederek.

Muhafızlar kadının iki yanma geldi. Jule, Cassius'a son ktfl

eksiksiz üstünlükle dolu bir bakış attı ve odadan çıkmak uza

döndü, bunu yaparken de erkek konsey üyelerini tekrar terleteoH

şekilde omuzlarını mükemmel bir şekilde savurdu.

Tam anlamıyla etkilenmiş olan Regis bütün bunlara sırıttı ama

bir saniye sonra, Jule dönüşünü tamamladığında, buçukluâH

gülümsemesi kayboldu ve ağzı bir karış açılmış bir halde baka kaldı

Kadının sağ omzunun arkasında garip bir işaret görmüştü, buçukluk

bu armayı kesinlikle tanıyordu.

"Bekleyin!" diye haykıran buçukluk sandalyesinden aşağı atladı

ve masanın etrafından dolaşmakla zaman kaybetmek yerine kafasH

eğip altından ilerledi.

Muhafızlar ile Jule durup hep birlikte dönerek bu ani kargaşaya

baktılar.

"Arkanı dön," diye talimat verdi buçukluk. "Arkanı dön!"

Konuşurken elini Jule'a doğru salladı ve kadın ona gözlerine

inanamaz bir şekilde baktı; bakışlarındaki merak yerini dondurucu

bir ifadeye bıraktı.

"Cassius, onu döndür!" diye yalvardı buçukluk.

Cassius da ona en az Jule kadar şaşkın bir şekilde baktı.

Regis onu beklemedi. Buçukluk koşturarak Jule'un yanına geldi,

sağ kolunu kavradı ve çekerek onu çevirmeye davrandı. Kadın ?

anlığına direndi, ama göründüğünden daha güçlü olan buçukluk sertçe

asıldı ve kadını işareti kısaca görecek kadar çevirmeyi başardı.

70

"İste orada!" dedi Regis, parmağını ithamla kadına doğru

sallayarak

;ayarak.

Tule kendisini çekerek buçukluğun elinden kurtardı, ama artık iş

geçmiş, tüm konsey üyeleri ne olduğunu görmek için ileri

' tmıs Cassius ona doğru ilerlemeye başlamış ve Jule'a arkasını

5 - mesi, veya kadın rıza göstermezse muhafızların onu döndürmesi

aeçmiş, tünı konsey üyeleri ne olduğunu görmek için ileri

*krnıs Cassius ona doğru ilerlemeye başlamış ve Jule'a arkasını

için işaret vermişti.

' Kuz<mni siyah saçlı kadın, en sonunda kafasını bıkkınlıkla sağa

sola sallayarak döndü.

Re°is işareti daha iyi görmek için yakındaki bir sandalyenin

Üzerine çıktı, ama keskin gözlerinin kendisini aldatmadığını, kadının

sırtındaki armanın Bruenor Battlehammer'a özgü bir işaret

olduğunu, dahası Bruenor'un bu işareti hayatında sadece bir kez,

AeCTis-fang'in yan kısmında kullandığını daha onu incelemeden

önce biliyordu. Üstelik arma, sanki ısıtılmış Aegis-fang ile kadının

tenine damga basılmışçasma, savaş çekicinin üzerindeki işaretle

tamı tanıma aynı boydaydı.

Regis neredeyse bayılacaktı. "Bunu nereden edindin?" diye

sordu.

"Bir haydut işareti," diye belirtti Cassius. "Derim ki, herhangi bir

lonca için alışıldık bir şey."

"Alışıldık değil," diye yanıtladı Regis, kafasını sağa sola

sallayarak. "Bu işaret değil."

"Onu tanıyor musun?" diye sordu muhtar.

"Dostlarım onunla konuşacak," diye yanıtladı Regis. "Derhal."

"Onunla işimiz bittiğinde," diye ısrar etti Konsey Üyesi

Tamaroot.

"Derhal," diye bastırdı Regis, dönüp adamla yüzleşerek. "Aksi

takdirde, üvey oğlunun hayatı muhtemelen pamuk ipliğine

bağlıyken yaşanan gecikmeyi Kral Bruenor'a siz kendiniz

anlatırsınız, iyi yürekli Tamaroot."

işte bu sözler odada mırıltılar yükselmesini sağladı.

Jule Pepper Regis'e dik dik baktı ve buçukluk, kadının onun

neden bahsettiği konusunda, yani bu işaretin önemi hakkında pek az

bllgisi olduğunu sezdi.

Buçukluk, kadının iyiliği için, söyleyeceklerinin gerçek olması

gerektiğini biliyordu.

71

*&·>·*&

Birkaç gece sonra Drizzt Bruenor'u, Maer Dualdon ile İM

Dineshıre adındaki iki gölün arasında, Brynn Shander'l

kuzeydoğusunda, cüce madenlerinin bulunduğu küçük, kayalıM

vadide, Bruenor Yokuşu adındaki sessiz ve karanlık yerde buldj

Bruenor nereye giderse gitsin bunun gibi kendine özel mekanlar

edinir ve onlara hep Bruenor Yokuşu adını verirdi. Bunun sebebi*

kibrinden cok davetsiz misafirleri uyarmaktı.

Burası cücenin tefekkür etme yeri, mevkiinin getirdiği gündelik

sorunlar ve sıkıntılardan ötede, meseleleri düşünüp taşınabildiği

sessizlik mekanıydı. Pratik ve dünyevi bir fıkır yapısına sahip olan

Bruenor'un, karanlık gecelerde bağlarını biraz olsun koparabildiği,

ruhunun bi'r cücenin hayal gücünden daha yüksek bir yerlere

tırmanmasına izm verebildiği tek yer burasıydı. Bruenor'un bütün

olan bitenin mânâsını ve hepsinin sonunu düşünüp taşınabildiği yfl

burasıydı. . .'

Drizzt, Mithril Salonu'ndayken de Bruenor u kişisel yokuşunu!

tepesinde' bulurdu. Yochlolun Wulfgar'ı aldığı, hepsinin cüce*

üvey oğlunun öldüğünü sandığı o zamanlarda da şimdi olduğu gfl

görünürdü. 1

Drow, yıldızların altından kayıp geçen bulutlar kadar sessize!

cücenin arkasından yanaştı ve sabırla bekledi.

"Onu ikinci kez kaybetmenin daha kolay olacağını sanırsın!

diye belirtti Bruenor en sonunda. "Özellikle de bizi terk etmed«

önce tam bir ork gibi davrandığı için."

"Onu kaybettiğini bilmiyorsun," diye hatırlattı drow.

"Dünyada ona benzer başka bir işaret yok," dedi Bruenor.

"Ayrıca hırsız onu bir çekicin kafasından aldığını söyledi."

Hakikaten de Jule, konsey salonundaki karşılaşmanın hemen

ardından onunla konuştuklarında heybetli dostlara gönüllü olarak

birçok bilgi sunmuştu. Bu armanın kasıtlı olduğunu, dişi bir gemi

kaptanı tarafından kendisine verildiğim itiraf etmişti. Baskı

yapıldığında Jule, Sheıla Kree adındaki o kadının bir korsan

72

5unu ve bu özel işareti, küçük çetesinde en güvendiği kişilere

İırdığım itiraf etmişti.

Drizzt dostuna çok acıyordu. Jule'un, korsan çetesinin fiziksel

rak in °lan vegane üyelerinin Sheila Kree'nin yelken bağlayıp

° nevra yapmak için yanında bulundurduğu bir ogre klanı

1 idu^unu söylediğini belirtecekti. Görünüşe bakılırsa Wulfgar bu

k'neklere katılmamıştı. Fakat drow bunu kendine sakladı, çünkü

hundan çıkabilecek diğer mânâ —ki eğer Wulfgar korsanlarla ortak

değilse bu çok açıktı— daha da beterdi.

"Sence oğlumu Kree denilen şu kancık mı öldürdü?" diye sordu,

kendi zihni de bariz bir şekilde aynı mantığı takip eden Bruenor.

"Yoksa başka bir itti de onu öldürdükten sonra çekici bu korsana mı

sattı?"

"Vvulfgar'm öldüğünü sanmıyorum," diye yanıtladı Drizzt hiç

tereddüt etmeden.

Bruenor dönüp ona merakla baktı.

"Wulfgar çekici satmış olabilir," diye belirtti Drizzt ve

Bruenor'un bakışı daha da şüpheli bir hal aldı. "Bizden kaçtığında

geçmişini inkâr etmişti," diye hatırlattı drow. "Belki de o çekiçten

kurtulması, önünde gördüğü yolda atılacak başka bir adımdan

ibaretti."

"Tabii, ya da sadece paraya sıkışmış olabilir," dedi Bruenor.

Sesinde öyle bir iğneleme vardı ki, Drizzt sessizleşerek iddiasının

çürütülmesine izin verdi.

Aslında drow daha kendisini dahi ikna edememişti. Wulfgar'ın

Aegıs-fang ile olan bağını ve barbarın kollarından birini kesip

atmayı ne kadar isterse, savaş çekicinden ayrılmayı da ancak o kadar

isteyeceğini biliyordu.

"Öyleyse bir hırsızlık," dedi Drizzt biraz duraksadıktan sonra.

Eğer Wulfgar tahmin ettiğimiz gibi Luskan'a veya Derinsu'ya

gittiyse, muhtemelen kendini hırsızların arasında bulmuştur."

"Katillerin arasında," diye belirtti Bruenor ve kafasını kaldırıp

yıldjzh göğe baktı.

Bunu bilemeyiz," dedi Drizzt ona sessizce.

Cüce sadece omuz silkti ve omuzları tekrar aşağı indiğinde

nzzt'e şimdiye dek hiç olmadığı kadar çökmüş göründü.

Ertesi sabah, kara bulutlar Dünyanın Omurgası'ndan esen

73

rüzgârlarla birlikte gümbürdeyerek geldi ve beraberinde tüm yöreJ

sellerle boğup yumuşak toprağı bir bataklığa çevirecek olan şiddetli

bir yağmur tehlikesi getirdi. Drizzt ile Catti-brie yine de Cljfl

Kasaba'dan yola koyulup Luskan'a, dört dostun da duymak içjl

vahim bir ihtiyaç duyduğu haberlere doğru hızla ilerlemeyi

başladılar.

BOLUM 5

AŞKIN DÜRÜSTLÜĞÜ

Korsan avcısı gemi, Derinsu'nun uzun nhtımındaki palamarına

yanaştığında Su Perisf nden karaya sıçrayan ilk kişi VVulfgar oldu.

Barbar, henüz gemi muntazaman yanaşıp bağlanmadan önce

iskeleye atladı ve kıyıya doğru ilerlerken attığı adımlar uzun ve

kararlıydı.

"Onu tekrar gemiye alacak mısın?" diye sordu Robillard

Deudermont'a, ikisi güvertenenin ortasında durmuş, VVulfgar'ın

gidişini izlerken.

"Ses tonun bunu yapmamı istemediğine işaret ediyor," diye

yanıtladı kaptan ve dönüp güvenilir büyücü dostuna baktı.

Robillard omuz silkti.

"Senin saldırı planını bozduğu için mi?" diye sordu Deudermont.

"Düşüncesiz hareketleriyle mürettebatın güvenliğini tehlikeye

attığı için," diye yanıtladı büyücü, ama ses tonunda hiç nefret yoktu,

sadece nesnellik vardı. "Bu adama karşı kendini borçlu hissettiğini

»ılıyorum, Kaptan, fakat sebebinin ne olduğunu kavrayamıyorum.

Ama Wulfgar, ne Drizzt ne de Catti-brie. O ikisi disiplinliydi ve

murettebatımızın bir parçası olarak üzerlerine düşeni nasıl

yapmaları gerektiğini anlıyorlardı. Bu adam ise daha çok... daha çok

arkle Harpel gibi diyesim geliyor! Bir yol buluyor ve ardında

""aktıkları için doğuracağı sonuçlan hiç düşünmeden o yolu takip

75

ediyor. Evet, bu yolculuğumuzda iki tane başanlı çatışma yaşadıll

bir korsan gemisi batırdık ve diğerini limana çektik—"

"Ayrıca iki mürettebatı da neredeyse büsbütün ele geçirdik," diyl

ekledi Deudermont.

"Yine de," diye fikrini belirtti büyücü, "o iki dövüşte de felaketi!

eşiğinde dolaştık." Aslında Deudermont'u ikna etmesinin gerekl

olmadığını, kaptanın da tıpkı kendisi gibi, Wulfgar'ıJ

davranışlarının hiç de iyi örnek teşkil etmediğini anladığrrj

biliyordu.

"Her zaman felaketin eşiğindeyiz," dedi Deudermont.

"Bu sefer kenara çok yaklaştık," diye ısrar etti büyücü, "ve bim

büyük bir düşüş bekliyordu."

"Wulfgar'ı tekrar davet etmemi istemiyorsun."

Büyücü yine çekimser bir şekilde omuz silkti. "Yıllar önce

Korsan Adalan'nda Su Perisi'ni zorluktan kurtarmış olan Wulfgar|

görmek istiyorum," diye açıkladı Robillard. "Kendisini Salonun YH

Arkadaşları, veya Drizzt Do'Urden'in şu çetesine ne isim veriliyorsa

°nun için bu kadar önemli kılmış olan Wulfgar'ın yanında savaşmak

istiyorum. Mithril Salonu'nu geri almak için savaşmış ve kara elfler

cüce krallığına saldırdığında dostlarını kurtarmak için hayatım

verrniş olan —yani en azından öyle sanılmıştı— Wulfgar'jl

yanında. Bu muhteşem barbar savaşçı hakkında duyduğum bütün bu

hikayelere rağmen, benim tanıdığım VVulfgar, Haydut Morik gibi

hırsızlarla takılan, sana suikast girişiminde bulunmakla itham edilen

bir adam."

"O işte parmağı yoktu," diye ısrar etti Deudermont, ama kaptan

bunu inkâr ederken dahi yüzünü buruşturdu, zira zehrin ve Esir

Karnavalımın hatırası acı vericiydi.

Deudermont o gün Luskan'da, Wulfgar'm hayatını gaddar sulh

yargıcından kurtarmakla çok şey kaybetmişti. Deudermont, o sulh

yargıçlarının, merhameti hak etmediklerini inandığı kimselerle

işbirliği yapıp onlara merhamet göstererek, önemli bir kuzey limanı

°lan o şehrin liderlerinin gözünde Su Perisi'nin namına gölge

düşürmüştü. Çünkü Deudermont onlann gösterisini mahvetmiş, hiç

beklenmedik bir şekilde sanıkların affını istemiş ve bütün bunları

Wulfgar'm onun hayatına kast etme işinde bir parmağı olmadığın3

dair herhangi bir somut kanıt göstermeden yapmıştı.

76

"Belki de yoktu," diye kabul etti Robillard. "Ayrıca itiraf

eliyim ki, senin onun canını bağışlaman, kusurları her ne olursa

e. n v/ulfgar'm bu yolculukta gösterdiği karaktere dayanıyordu.

A ma onu Su Perisi'ne alma kararın, barbarın açık sularda

sergilediği sağduyudan dolayı değildi."

Kaptan Deudermont büyücünün dürüst ve adil sözlerini

, azrnetmek için uzun bir süre bekledi. Robillard huysuz ve

c]ay1Cı olabilirdi, aşın derecede aksiydi ve kendi sonlarını kendi

elleriyle hazırladıklarına inandığı kişilere karşı acımasızdı. Fakat

bu konuda, sözleri içtendi, doğruydu, basit ve reddedilemez bir

gözleme dayanıyordu. Bu gerçek Deudermont'a acı veriyordu.

Köhne bir tavernada fedailik yapan VVülfgar'la Luskan'da

karşılaştığında, iri adamın şanlı şöhretli hayatının çöktüğünü

görmüş ve Wulfgar'ı o yaşamdan sıyırıp almaya çalışmıştı.

Wulfgar onu açıkça reddetmiş, hatta gerçek kimliğini kaptana itiraf

etmeyi dahi reddetmişti. Bunun ardından suikast girişimi gelmiş ve

Deudemıont bilincini yitirmiş bir şekilde ölüm döşeğinde yatarken

Wulfgar itham edilmişti.

Kaptan, o gün Esir Karnavalı'nda sulh yargıcının cinai

eğlencesini neden bozduğundan, ortak kanıya ve mevcut olan çok

sayıdaki somut delile rağmen, içinde öyle bir güdüyü neden

hissetmiş olduğundan hâlâ emin değildi. Ona merhamet ve güven

göstermesinin ardından bile, Wulfgar ona pek minnettar ve dostça

davranmamıştı.

Beraat ettiği o gün, Luskan'm kapılarının dışında birbirilerinden

ayrıldıklarında, Wulfgar kaptanın ona sunduğu Su Perisfyle denize

açılma teklifini tekrar geri çevirdiğinde Deudemıont büyük bir acı

duymuştu. Kaptan bir zamanlar bu adamdan hoşlanıyor ve

kendisini, "YVulfgar'm ölümünden sonraki o yıllarda onunla birlikte

takdire şayan bir şekilde denizlere yelken açmış olan Drizzt ile

Catti-brie'nin iyi bir dostu olarak görüyordu. Evet, "VVulfgar'm

tekrar şerefli bir konuma tırmanmasına yardım etmeyi can-ı

gönülden istiyordu. İşte bu yüzden, Wulfgar yanında bir kadın ve

t)lr çocukla Derinsu'da, tam karşılarındaki bu uzun iskelede

belirdiğinde ve Deudermont ile denize açılmak istediğini,

kaybettiği savaş çekicini aradığım açıkladığında, kaptan gerçekten

de Çok sevinmişti.

77

Deudermont bu davranışın ardında görünenden fazlam

olduğunu fark etmiş ve bunda yanılmamıştı. O zaman da, tıpjj

şimdi bildiği gibi, Wulfgar'm kaybettiği silahından fazlasını, dahi

evvel olduğu kişiyi aradığını anlamıştı.

Ama aynı zamanda Robillard'm gözlemleri de isabetliye};

Wulfgar ongünler boyunca yaptıklan rutin devriye gezilerinde

hiçbir sorun getirmemiş olsa da, Su PerisVnm girdiği iki savaşta di

hiç iyi iş çıkartmamıştı. Cesur muydu? Evet. Düşman için yıkın

niteliğinde miydi? Evet. Ama vahşi ve saldırgan VVulfgJ

mürettebatın bir parçası olmamış, daha alışıldık ve daha risksiz olan

taktiğin, yani korsanları uzaktan teslim almak için RobillardB

büyücülük gücünü kullanma yönteminin işe yaramasına şans

tanımamıştı. Deudermont, VVulfgar'ın neden bu savaş hiddetim

girdiğinden emin değildi. Deneyimli kaptan, o içsel saa

heyecanının, her insanın mantıksal korkularını aşmak için ihtiyaç

duyduğu o vahşi adrenalin patlamasının gereğini anlıyordu, ama

"VVulfgar'ın hiddet patlamaları bunun dahi ötesinde gibi

görünüyordu. Bu hiddet barbar efsanelerindekilere benziyordu —ki

o efsaneler, Su Perisfnin geleceği için iyiye alamet değildi.

"Denize açılmadan önce onunla konuşurum," diye önerdi

Deudermont.

"Zaten konuştun," diye ona hatırlattı büyücü.

Deudermont ona baktı ve hafifçe omuz silkti. "Öyleyse bir daha

konuşurum," dedi.

Robillard gözlerini kıstı.

"Eğer bu da etkili olmazsa, VVulfgar'ı dümen yekesinde

görevlendiririz." diye açıkladı kaptan, Robillard geleceği bariz olan

şikayetlerine başlay/amadan önce, "güverte altında ve dövüşten

uzakta."

"Dümen tayfamızın bir eşi daha yok," dedi Robillard.

"En keskin dönüşleri yaparken "VVulfgar'ın eşsiz gücünü

memnuniyetle kabul edeceklerdir."

Hiç de ikna olmuş gibi görünmeyen Robillard burnundan

soludu. "Muhtemelen bizi önümüzdeki korsan gemisine bodoslama

çarptırır," diye sessizce homurdandı büyücü, oradan uzaklaşırken.

Durumun ciddiyetine rağmen, Deudermont Robillard'm alışıldık

bir şekilde söylenerek uzaklaşmasını izlerken gülmeden edemedjM

78

«£*>·<*?>

Kanıdan içeri hızla girip de Delly'nin kendisini beklediğini

-ördüğünde, Wulfgar'm yaşadığı şaşkınlık eksiksiz ve eziciydi.

Hafif çarpık gülümsemesi ve açık elâ gözleriyle kadını kesinlikle

fark etmişti, ama onu tanımakta güçlük çekiyordu. Wulfgar, Delly'yi

sefalet içinde yaşayan bir garson kız ve uzun, pis bir yolculukta bir

yol arkadaşı olarak tanımıştı. Artık Kaptan Deudermont'un güzel

evinde ardında bütün o yardımcılar ve imkanlar varken, hiç de aynı

kişi gibi görünmüyordu.

Daha evvel koyu kahverengi saçlarını hemen her zaman toplardı,

bunun büyük bir sebebi Korsan Palasımda bulunan bol sayıdaki bitli

kişiydi. Ama artık saçları şaşaalı bir şekilde omuzlarında raks

ediyor, ipeksi, parlak ve daha koyu görünüyordu. Elbette ki bu, açık

elâ gözlerinin —ki Wulfgar bunlann olağanüstü gözler olduğunu

fark etti— daha da fazla parlamasını sağlıyordu. Delly daha önceleri

sade ve neredeyse şekilsiz elbiseler, uzuvlarının cılız görünmesine

yol açan önlük ve iç gömlekleri giyerdi. Ama şimdi, kısa kesim

beyaz bluz ve dar kalıplı, mavi bir elbise içindeydi.

Barbar sadece kısa bir süre için (zira o anda aniden başka şeyler

düşüncelerini doldurmuştu!) Faerûn'un zengin kadınlarının güzellik

açısından köylü kadınlar karşısında ne kadar avantajlı olduğunu

düşündü. Delly ile birlikte ilk geldiklerinde, Deudermont Derinsu

sosyetesinden birçoğunun katıldığı bir parti vermişti. Delly de

Wulfgar da kendilerini oraya çok yabancı hissetmişti, ama kadın için

durum daha kötüydü, zira güzellik konusundaki yetersiz imkanları

her an ilgi çekmişti.

^ulfgar bunun artık böyle olmadığını anladı. Eğer Deudermont

'imanda kaldığı süre zarfında, sıkça düzenlediği o partilerden birini

verırse, Delly Curtie oradaki her kadından daha güzel olurdu!

Vvfılfgar nefes almakta güçlük çekiyordu. Her zaman Delly'yi

^°Ş> hatta alımlı bulurdu ve Luskan'dan yaptıkları yolculukta,

Wulfgar kadmm ruhunun derinliğini daha iyi anlamaya

aŞ'adığında, Delly'nin güzelliği onun için daha da artmıştı. Şimdi,

79

o dürüst sevgi ve saygı bu güzel görüntüyle birleşince, son üç ayjl

denizde geçirmiş olan barbara fazla gelmişti.

Delly'nin üzerine atılıp ona sıkıca sarıldı, kadının sözlerjl

dudağına öpücük üstüne öpücük kondurarak kesti, onu rahatça

yerden kaldırdı ve yüzünü kahverengi saçlarına gömdü ve zarifi

artık cılız değil, zarif görünüyordu— boynunu hafif hafif ısır^

Delly onun kollannda ne kadar da küçücük duruyordu, zira Wulfgat

ondan yaklaşık elli santim daha uzun ve neredeyse üç kat ağırdı*

Wulfgar hiç çaba sarf eteneden kadını kaldırıp yana çevirdi, bir

kolunu dizlerinin altından kaydırdı ve onu daha rahat bir şekil(]e

kollanna almış oldu.

Delly'nin ayaklannm çıplak olduğunu fark etti ve ayaklarının

bile ona daha güzel göründüğünü düşününce kahkaha attı.

"Benimle dalga mı geçiyorsun?" diye sordu Delly ve Wulfgaı

kadının köylü aksanının hatırladığından daha az olduğunu, kadının

"geçiyorsun" kelimesindeki "r" harfini de vurguladığını fark ettiB

"Seninle dalga geçmek mi?" diye sordu Wulfgar ve daha da

büyük bir kahkaha attı. "Seninle sevişiyorum," diye düzeltti ve onu

tekrar öptü. Sonra dönerek dans etmeye başladı ve özel odalarının

kapısına giderken onu kollannda bebek gibi savurdu.

Tam eşikten geçmek üzereydiler ki Colson ağlamaya başladı.

İkili o gecenin ilerleyen saatlerinde biraz başbaşa kalabilecek

zaman buldular ve şafak vaktinden evvel tekrar seviştiler. Sabahın

ilk eğimli ışıklan odalannın doğu penceresinden parlarken, Wulfgaf

sevgilisinin yanma yan yatmış, eliyle kadının boynunu, yüzünü ve

omuzlarını okşuyordu.

"Kesinlikle eve dönmen iyi oldu," dedi Delly sessizce ve minicin

elini kaldınp Wulfgar'ın kaslı önkolunu okşadı. "Sensizken çc*

yalnızdım."

"Belki de Deudermont'la denizde geçirdiğim günlerin sonu

gelmiştir," diye yanıtladı Wulfgar.

Delly ona merakla baktı. "Çekicini buldun öyleyse?" diye sordu-

80

, vsan neden bunu bana söylemek için bu kadar bekledin?"

\Vılfear daha kadın sözlerini bitirmeden kafasını sağa sola

maya başlamıştı. "Ne ondan ne de Sheila Kree'den bir haber

Sa " diye yanıtladı. "Bana kalırsa, korsan denizin dibini boyladı ve

A gis-fang'î de beraberinde götürdü."

''Ama bunu bilmiyorsun."

VVulfgar sırtüstü uzandı ve iki eliyle yüzünü ovuşturdu.

"O zaman Deudermont'la işinin bittiğini nasıl söylersin?" diye

sordu Delly.

"Nasıl söylemem?" dedi Wulfgar. "Sen ve Colson buradayken

nasıl olmaz? Artık hayatım bu ve bu çok iyi bir hayat! Artık ihtiyaç

duymadığım bir silahın peşinden koşturacağım diye bunu tehlikeye

nıi atmalıyım yani? Hayır, eğer Deudermont ile tayfası Sheila

Kree'den bir haber alırsa, onu benim yardımım olmadan

avlayacaklarına ve savaş çekicini bana getireceklerine dair güvenim

sonsuz."

Şimdi de Delly dirseklerinin üzerine doğruldu ve yumuşak çarşaf

çıplak göğsünden aşağı kaydı. Sinirli bir şekilde kafasını sallayarak

yüzüne dolanmış kahverengi saçlarını silkeledikten sonra Wulfgar'a

onu hiç takdir etmediğini belirten sert bir bakış attı.

"Ağzından ne kadar ahmakça sözler dökülüyor öyle?" diye

sordu.

"Gitmemi mi tercih edersin yani?" diye sordu Wulfgar, biçimli

bir çeneye sahip yüzünde bir parça şüphe belirerek.

Birçok yıldır bu yüzde bir erkek çocuğunun cazibesi, Wulfgar'm

gök mavisi gözlerinden yansıyan bir masumiyet olmuştu. Fakat artık

bu yoktu. Delly'yle birlikte odalarına çekilmeden önce yüzündeki

tüm sakallan tıraş etmişti, ama Wulfgar'm yüzü o san sakallar

olmadan neredeyse yabancı görünüyordu. İçten bir duygu

kargaşasının somut sonuçlan olan çizgiler ve kınşıklıklar genç bir

adamın belirtileri değildi, fakat Wulfgar henüz sadece yinnili

yaşlanndaydı.

'Şimdi daha da ahmakça konuştun işte!" diye azarladı Delly.

bitmeni istemediğimi biliyorsun —bunu biliyorsun! Yatağımı

başka kimsenin paylaşmadığını da biliyorsun.

Ama gitmelisin," diye ciddiyetle devam etti Delly ve tekrar

Yatağa uzandı. "Eğer Deudermont ile tayfası gidip korsanı sensiz

81

bulursa ve çekicini geri almaya çalışırken içlerinden bazıları ölürse!

nasıl bir vicdan azabı duyarsın? Sana çekici ve haberM

getirdiklerinde, bu sırada onlar senin işini yaparken ve sen burad|

güven içinde otururken nasıl hissedeceksin?"

Wulfgar Delly'ye dikkatle bakıp kadının yüzünü inceledi ve

hakikaten de ona bu sözleri söylemekten acı duyduğunu fark ettiH

"Josi Puddles o lanet çekici çalıp korsana satmakla salaklık etti;'

diye sözünü bitirdi kadın.

"Bazıları ölebilir," diye hemfikir oldu Wulfgar. "Sheila Kree

gaddar biri olarak tanınıyor ve haberlere bakılırsa etrafını çetin fl

tayfayla donatmış. Öyleyse senin mantığına göre, hiçbirimiz, M

Deudermont, ne de Wulfgar onun ve Aegis-fang'in peşine

düşmemeli."

"Bu benim mantığım falan değil," diyerek tartışmaya devam etti

Delly. "Deudermont ile tayfası korsan avcılığını kendileri seçiyor—

bunu onlara sen yaptırmıyorsun. Bu onların işi ve kadın senin

çekicini hiç almamış olsaydı bile Sheila Kree'nin peşine düşerlerdi."

"Öyleyse başladığımız yere döndük demektir," diye çıkanm

yaptı Wulfgar kıs kıs gülerek. "Bırakalım Deudermont ile yetenekli

tayfası çekici bulabilirlerse bulsunlar—"

"Hiç de bile!" diye hiddetle adamın sözünü kesti Delly. "Onlann

görevi gidip korsanları avlamak, burası kesin. Senin görevin ise

çekicini bulana kadar onlarla olmak. Senin görevin bir zamanlar

olduğun kişiye dönmek için çekicini ve kendini bulmak."

Wulfgar yatağa uzandı ve iri, nasırlı elleriyle tekrar yüzünü

ovuşturdu. "Belki de tekrar gitmek istemiyorumdur."

"Belki de istemiyorsun," dedi Delly. "Ama eski yaşamına gen

dönene kadar bu seçimi yapmak sana düşmüyor. Ancak eskiden

olduğun kişiyi bulduğun zaman nereye gitmek istediğine dürüstçe

karar verebilirsin, sevgilim. O mevziye varana kadar hep kara kara

düşünür ve ulaşmak istersin."

Bundan sonra kadın sessizleşti ve Wulfgar'ın verecek cevabı

yoktu. Birçok defa iç geçirdi ve birçok defa kadının sözlerim

çürütmeye çalıştı, ama izlemeye çalıştığı her yol kaçınılmaz t»1

şekilde çıkmaz sokak oluyordu.

"Delly Curtie ne zaman yaşam konusunda bu kadar bilge om

çıktı?" diye sordu mağlup olmuş Wulfgar kısa bir süre sonra, i

82

Delly sırıttı ve dönüp onunla yüz yüze geldi. "Her zaman bilge

lmus olabilirim," diye yanıtladı işveli bir sesle. "Ya da hiç

°1 tıayabürrim- Sana sadece düşündüğümü söylüyorum ve

A"sunduğum şey de, daha yükseğe tırmanmadan önce belirli bir

viyeye geri dönmen gerektiği. Bir zamanlar olduğun yere geri

dönmelisin, böylece takip etmeyi en çok istediğin yolu bulabilirsin,

yalnızca yürümen gerektiğini düşündüğün yolu değil."

"O yere geri dönmüştüm," diye yanıtladı VVulfgar tüm

ciddiyetiyle ve yüzünden kara bir bulut geçti. "Tıpkı eskiden olduğu

gibi, onlarla tekrar Buzyeli Vadisi'ndeydim ve onlardan kendi

seçimimle ayrıldım."

"Daha iyi bir yol sana seslendiği için mi?" diye sordu Delly.

"Yoksa o zaman geri dönmeye hazır olmadığın için mi? Aralarında

biraz fark var."

Wulfgar'ın verecek cevabı kalmamıştı ve bunu biliyordu. Delly

ile hemfikir olup olmadığından emin değildi, ama ertesi gün

Deudennont ile Su Perisi kendisini çağırdığında buna yanıt verdi.

BÖLÜM 6

FELAKETİN YOLLARI

Le'lorinel, her zaman olduğu gibi savunma hareketleri yapıyor,

ikiz palalannı öfkeli bir dans halinde savurup duran rakibinin

dövüşe öncülük eünesine izin veriyordu. Elf savuşturma yapıp geri

çekildi, kolayca eğilip kurtuldu ve yana doğru hızla dönüp şiddetle

saldıran Tunevec'in hemen yanından geçmesini sağladı.

Dövüşü kaybettiğini zanneden, Le'lorinel'in kesinlikle onun

kusurlarından şikayet edip söyleneceğini düşünen Tunevec

tökezledi ve sessizce lanet okudu. Gözlerini kapadı ve sırtına veya

Le'lorinel bugün özellikle adilik yapmak istiyorsa kıçına gelecek

kılıç darbesini bekledi.

Hiçbir darbe gelmedi.

Tunevec arkasını dönüp baktığında, kel kafalı elfin silahlarını

kınlarına sokmuş bir halde duvara yaslandığını gördü.

"Dövüşü bitirme zahmetine dahi girmiyor musun yani?" diye

sordu Tunevec.

Le'lorinel, sanki bunun bir önemi yokmuş gibi ona boş boş baktı-

Elf kafasını kaldırıp kulenin bu tarafındaki tek pencereye baktı, bı

Mahskevic'in çalışma odasının penceresiydi. Le'lorinel, büyücünün

o pencerenin ardında daha fazla cevap bulmakta olduğunu biliyorum

"Gel," dedi Tunevec ve palalannı önünde kaldınp birbiri^

çarptı. "Bana son bir dövüş için para ödedin, öyleyse dövüşelim!

84

i e'lorinel en sonunda dönüp sabırsız savaşçıya baktı, "işimiz

·tti Şu anda ve sonsuza dek."

"Bana son dövüş için para ödedin ve son dövüş bitmedi," diye

itiraz etti Tunevec.

"Bitti- Paranı al ve defol git. Senin hizmetine daha fazla

ihtiyacım yok."

Tunevec elfe umutsuz bir inançsızlıkla baktı. Aylardır birlikte

, |_ dövüşü yapıyorlardı ve şimdi bu kadar kayıtsız, bu kadar

duygusuz bir şekilde kovulmuştu!

"palalar sende kalsın!" diye belirtti Le'lorinel. Artık Tunevec'e

değil, yukarıdaki o pencereye bakıyordu.

Tunevec gözlerine inanamadan elfe bakarak orada uzun bir süre

öylece durdu. En sonunda her şeyi anladı, kovulmuş olması gerçeği

ağzında kötü bir tat bırakmıştı. Palaları Le'lorinel'in ayaklarının

dibine fırlatıp arkasını döndü ve küfürler savurarak hışımla odadan

çıktı.

Le'lorinel palaları yerden alma veya Tunevec'e bakma

zahmetine dahi girmedi. Dövüşçü işini yapmıştı —pek iyi değildi,

ama amacına faydalı bir şekilde hizmet etmişti— ve artık o iş

bitmişti.

Birkaç saniye sonra Le'lorinel, Mahskevic'in çalışma odasının

eşiğinin önünde, kapıyı çalmak üzere elini kaldırmış bir halde

durmuştu, ama tereddüt içindeydi. Le'lorinel Mahskevic'in bütün

bunlardan hiç hoşnut olmadığını biliyordu. Aynca büyücü, elf

E'kressa'dan döndüğünden beri epey somurtkan görünüyordu.

Le'lorinel kapıyı çalmak için kendini toplayamadan önce kapı

sanki kendi kendine hareket ederek açıldı ve Mahskevic'in

görüntüsünü elfın gözlerinin önüne serdi. Büyücü, çalışma

masasının ardında oturuyordu; uzun, sivri, mavi sihirbaz şapkası

kıvrılmış bir halde sola doğru yatık duruyordu; meşe ağacından

yapılmış çalışma masasının üzerinde birkaç büyük büyü kitabı açık

duruyordu ve bu kitaplara Gümüşaylı ozan Talasay tarafından

baleme alman vakayiname de dahildi. Bu kitapta Mithril Salonu'nda

yakın zamanda yaşanan hadiseler detaylı bir şekilde anlatılmıştı ve

una, cüce anayurdunun duergarlar ile gölge ejderhası

asvetparıltısı'ndan geri almışı, Bruenor'un Kral oluşu, kara

lerin beraberlerinde —Bruenor'un büyük babası— Gandalug

85

Battlehammer ile gelişi ve en son olarak da, Karanlıkaltı birliklerine!

karsı kazanılan büyük zaferin ardından Bruenor'un tahtı Gandalug'ai

bırakıp Buzyeli Vadisi'ne dönüşü de dahildi. Le'lorinel o kitap içij

büyük bir meblağ ödemişti ve içindeki her şeyi kelimesi kelimesine

biliyordu.

Büyücünün masasının üzerindeki kitapların arasında ve bir kısmı

içlerinden birinin altında kalan bir parşömen vardı. Le'lorinel bj

parşömeni büyücü için yazmış, E'kressa'nm uzgörüsünde

kullandığı sözleri kelimesi kelimesine kağıda geçirmişti.

"Seni işim bittiğinde çağıracağımı söylemiştim," diye belirtti,

bugün çok huysuz görünen Mahskevic, kafasını dahi kaldırmadan.

"Bunca yılın ardından birazcık sabırlı olamaz mısın?"

"Tunevec gitti," diye yanıtladı Le'lorinel. "Kovuldu ve gitti."

Mahskevic işte şimdi kafasını kaldırıp baktı, yüzünde endişeli bir

bakış vardı. "Onu öldürmedin değil mi?" diye sordu büyücü.

Le'lorinel gülümsedi. "Benim o denli kötü bir yaratık olduğumu

mu düşünüyorsun?"

"Senin mantıklı düşüncenin ötesinde saplantılı olduğunu

düşünüyorum," diye dobra dobra yanıtladı büyücü. "Belki de

arkanda, Drizzt Do'Urden'i takibinden haberdar edecek şahitler

bırakmak istemiyorsundur."

"Öyleyse E'kressa ölmüş olmalıydı, değil mi?"

Mahskevic bu sözleri bir anlığına düşündü, sonra bu basit

mantığı kabul ederek omuz silkti. "Ama Tunevec gitti mı?"

Le'lorinel başıyla onayladı.

"Ne yazık. O genç ve yetenekli savaşçıdan hoşlanmaya

başlamıştım. Senin de hoşlanmaya başladığını sanıyordum."

"Pek iyi bir savaşçı değil,'' diye yanıtladı elf, sanki tek önemli

olan buymuş gibi.

"O dikkate değer kara elfı taklit etmesi gereken dövüş

partnerinden istediğin standartlara uygun değil," diye yanıtladı

Mahskevic derhal. "Peki ama kim olabilir ki?"

"Ne öğrendin?" diye sordu Le'lorinel.

"Dağ Altındaki Sırlar Bekçisi Dumathoin ile cücelerin savaş

tanrısı Clangeddin'in iç içe geçmiş sembolleri," diye açıkladı

büyücü. "E'kressa yanılmamış."

"Bruenor Battlehammer'm sembolü," diye belirtti Le'lorinel.

86

"Aslında değil," diye cevapladı Mahskevic. "Bildiğim kadarıyla

or tarafından sadece tek bir kez kullanılmış bir sembol.

R'ldiğin üzere kendisi epey başarılı bir demirciydi."

Konuşurken elini sallayıp Le'lorinePi yanma çağırdı ve elf yanma

İdiğinde Talasay'ın çalışmalarındaki birkaç çizimi işaret etti:

bunlar göze çarpmayan silahlar ve bir göğüs levhasıydı.

"Bruenor'un işleri," diye belirtti Mahskevic ve hakikaten de

resimlerin başlıkları bunu doğruluyordu. "Fakat E'kressa'nın sana

verdiğine benzer bir işaret göremiyorum. Buradaki," diye açıkladı,

eöğüs levhasının en alt köşesindeki küçük işareti göstererek.

"Bruenor'un ve Battlehammer Klanı'nm arması burada, kupanın

üzerinde ise Bruenor'un çift 'B' işareti var."

Le'lorinel çizimi incelemek için öne eğildi ve Mahskevic'in

belirttiği üzere cüce klanının köpüklü bira kupası sancağıyla

Bruenor'un kendine has armasını gördü. Elf elbette ki daha evvel

bütün bunları gözden geçirmişti, fakat görünüşe bakılırsa Mahskevic,

Le'lorinel'in bulamadığı ipuçlarını keşfediyordu.

"Görebildiğim kadarıyla, Bruenor bu yaygın armayı bütün

işlerinde kullanmış," diye açıkladı büyücü.

"Kâhin bana böyle söylemedi."

"Ah," dedi büyücü, eğri büğrü ve kemikli parmaklarından birini

havaya kaldırarak, "ama bir de bu var." Sözünü bitirdiğinde iri

kitabın başka bir sayfasındaki başka bir çizimi açtı; bu seferki büyük

bir detayla, bir kaide üzerinde duran muhteşem bir savaş çekicini,

yani Aegıs-fang'i betimliyordu.

"Bunun suretini çizen sanatçı dikkate değer bir iş yapmış," dedi

Mahskevic. "Adam hakikaten de detaycı biriymiş!"

Dört inç çapında dairesel bir büyüteci kaldırıp resmin üzerine

koydu ve savaş çekicini büyüttü. İşte E'kressa'nın Le'lorinel'e

verdiği işaret şüphe götürmez bir şekilde oradaydı.

"Aegis-fang," dedi elf sessizce.

"Bruenor tarafından üvey evlatlarından biri için yapıldı," diye

belirtti Mahskevic. Bu sözler E'kressa'nın üstü kapalı kehanetinin

biraz daha gün ışığına çıkmasını sağlar ve kibirli, havalı kâhine

ınanıhrlık kazandırır gibiydi.

Cücenin elleriyle yarattığı en kıymetli nesneyi bul, böylece

Uceden olma en kıymetli yaratıyı bulacaksın," demişti gnom kâhin

87

ve cüceden olma iki yaratıdan, yani şimdi besbelli anlaşıldığı üzerej

çocuklarından birini kast ettiğini itiraf etmişti.

"Wulfgar'ı bulmak için Aegis-fang'i mi bulmalıyım?" diye sordu

Le'lorinel şüpheli bir şekilde, zira ikisinin de bildiği ve kitabın?

belirttiği kadanyla Wulfgar —Bruenor Aegis-fang'i onun için

yaratmıştı— drow elfleri Mithril Salonu'na saldırdığı sırada Lolth'un

bir yardımcısı, yani bir yochlol tarafından öldürülmüştü.

"E'kressa Wulfgar'ın ismini vermemiş," diye yanıtladı

Mahskevic. "Belki de Catti-brie'yi kast ediyordu."

"Çekici bulmalıyım ki, Catti-brie'yi, sonra Bruenor

Battlehammer'ı ve sonra Drizzt Do'Urden'i bulayım," dedi

Le'lorinel hüsranla iç çekerek.

"Dövüşmek için epey zorlu bir takım," dedi Mahskevic vaj

çarpıkça gülümsedi. "Bana burada eşlik etmenden memnuniyet

duyarım," dedi. "Daha yapılacak çok işim var ve genç bir adam

değilim. Bir çırak işime yarayabilir, sen ise dikkate değer bir

kavrayışa ve zekaya sahip olduğunu kanıtladın."

"Öyleyse işim bitene kadar beklemen gerekecek," dedi inatçı elf

sertçe. "Labii hayatta kalıp geri dönebilirsem."

"Yani birçok konuda dikkate değer bir zeka," diye sevimsizce

sözüne açıklık getirdi büyücü.

Le'lorinel sırıttı ve buna hiç alınmadı.

"Drizzt'in etrafını çevrelemiş olan dostlar büyük bir şöhrete

sahip," diye belirtti Mahskevic.

"Bruenor Battlehammer veya Catti-brie'yle, ya da Drizzt

Do'Urden haricinde herhangi biriyle savaşmak niyetinde değilim,"

dedi elf. "Fakat belki de Drizzt'in dostlarını öldürmek biraz adaletli

olacaktır."

Mahskevic derinden hırlayıp Talasay'm kitabını hızla kapattı,

kendini iterek masadan kalkıp dimdik durdu ve elfe ters ters baktı.

"Bu o kelimenin her anlamıyla vicdansızca bir davranış olur," diye

azarladı. "Bu kara elfe karşı garazın ve nefretin, onu tatmin etmek

için masumların canını alacağın kadar büyük mü?"

Dudaklarını birbirine sıkıca bastıran Le'lorinel ona soğukça baktı.

"Eğer öyleyse, sana seçtiğin yolu daha da ciddi bir şekilde gözden

geçirmen için yalvarırım," diye ekledi büyücü. "Açıklanması

imkansız olan bu arayışında adalet olduğunu iddia ediyorsun, fakat

88

.. ıeSine alakasız bir cinayeti hiçbir şey —dikkat et, hiçbir şey—

klı çıkaramaz. Beni duyuyor musun, oğlum? Sözlerim, anlaşılmaz

sebepten dolayı Drizzt Do'Urden'e karşı duyduğun nefretle

^'düğün o inatçı duvarın ötesine geçiyor mu?"

''Kadın veya cüce hakkında söylediğim sözlerde ciddi değildim,"

H've itiraf etti Le'lorinel ve elf görünüş itibarıyla rahatladı, yüz hatları

yumuşadı ve bakışları yere çevrildi.

"Kendine daha yapıcı bir arayış bulamaz mısın?" diye

samimiyetle sordu Mahskevic. "Drizzt'e duyduğun nefretle, kara

elfın olup olabileceğinden daha fazla esirsin."

"?'Esirim çünkü gerçeği biliyorum," diye hemfikir oldu Le'lorinel,

0 melodik, alto sesiyle. "Mithril Salonu'ndan ve On-Kasaba'dan bu

kadar uzaklardayken bile, onun kahramanlıklarının hikayelerini

duymak kalbimi derinden yaralıyor."

"Kurtuluşa inanmıyor musun?"

"Drizzt için değil, hiçbir kara elf için değil."

"İnatçı bir tavır," diye belirtti Mahskevic, bir eliyle yumuşacık

sakalını bilmiş bilmiş okşayarak. "Günün birinde muhtemelen

pişman olacağın bir tavır."

"Belki de gerçeği bildiğim için çoktan pişmanındır," diye

yanıtladı elf. "Cahil olmak ve kahraman Drizzt hakkında ozan

sarkılan söylemek daha iyi olurdu."

"Alay etmek sana yakışmıyor."

"Dürüstlük çoğunlukla acı verir."

Mahskevic cevap verecek oldu, ama sadece ellerini havaya

kaldırdı ve mağlup olmuşçasma kahkaha atıp gür saçlı başını sağa

sola salladı.

"Yeter," dedi. "Yeter. Bu, sıklıkla üzerinde koşturduğumuz

çember bir yol. Bunu tasvip etmediğimi biliyorsun."

Dikkat ettim," dedi kararından dönmeyen Le'lorinel, "Ve

önemsemiyorum."

Galiba yanılmışım," diye yüksek sesle düşündü Mahskevic.

alıba sen uygun bir çırak olarak hizmet vermek için gerekli

"«eliklerden yoksunsun."'

tğer bu sözleri Le'lorinel'i yaralamak için söylemiş idiyse, fena

ilde başarısız olmuş demekti, zira elf sadece arkasını döndü ve

saklnce odayı terk etti.

89

Mahskevic derinden iç çekip avuçlarını indirdi ve masası»

dayandı. Yıllar zarfında Le'lorinel'den hoşlanır olmuş, elf\

kendisine bir çırak, hatta bir oğul gibi gönneye başlamıştı, ama elfm

intihar niteliğindeki saplantısı, huzurunu bozuyor ve onu

telaşlandınyordu. Onun umut ve dileklerini paramparça eden bir

gerçekti bu.

Aynı zamanda Mahskevic, elfm bu kadar takıntılı olduğu hain

drow hakkında bir şeyler öğrenmek için de büyük çaba sarf etmişti

ve Gümüşay'ın çok doğusundaki bu kesimlerde Drizzt hakkındaki

bilgiler yetersiz de olsa, büyücünün öğrendiği her şey bu sıradışı

kara elfm şerefli ve terbiyeli biri olduğuna işaret ediyordu. Bu

sebeple, Le'lorinel'in bu takibe başlamasına izin verip vermemesi

gerektiğini, feci bir adaletsizlik gibi görünen bu davranışa karşı

tepkisiz kalırsa ahlaki olarak şerefine gölge düşüp düşmeyeceğini

kestiremiyordu.

Ertesi sabah da bu meseleyi düşünmekteydi ki, Le'lorinel onu

taştan gri kulesinin orta katlarında olan küçük bir balkondaki baharat

bahçesinde buldu.

"Nakil büyülerinde deneyimlisin," dedi elf. "Sanırım, gideceğim

yeri tasvip etmediğin için bu büyüyü satın almak bana pahalıya mal

olacaktır, ama Kılıç Sahili ndeki Luskan'a büyülü bir yolculuk

karşılığında, şafaktan akşam karanlığına kadar iki ongun daha

çalışmaya razıyım."

Mahskevic baharat bitkilerinden kafasını kaldırıp bakmadı bile,

fakat yabani ot ayıklama işine, bu öneriyi düşünüp tartacak kadar ara

verdi. "Hakikaten de tasvip etmiyorum," dedi sessizce. "Bir kez

daha bu ahmaklığa bir son vermen için sana yalvarıyorum."

"Bir kez daha bunun seni alakadar etmediğini söylüyorum," diye

lafı yapıştırdı elf. "Bana yardım edeceksen et. Etmeyeceksen,

sanının Gümüşay'da basit bir nakil büyüsü yapmaya razı olacak bir

büyücü bulmam gayet kolay olacaktır."

Mahskevic doğruldu, hatta elini destek için beline dayayıp sırtını

bükerek gerindi ve ağnyan kaslannı açtı. Sonra ağır ağır döndü ve

özgüven dolu elfe heybetli bir bakış attı.

"Öyle mi?" diye sordu büyücü. Dik bakışları elfm eline,

Le'lorinel'e satmış ve içine onun istediği büyüleri yerleştirmiş

olduğu oniks yüzüğe kayarak.

90

r p'lorinel, büyücünün bakışlannı takip edip onun ilgisini çekmiş

nesnenin ne olduğunu anlamakta fazla zorlanmadı.

° "Sanırım yeterince paran olacaktır," diye belirtti büyücü. "Zira

attığım yüzük hakkında fikrimi değiştirdim ve onu satın

Le'lorinel gülümsedi. "Dünyanın tüm altınlarım versen de

yetmez."

"Ver şunu," dedi Mahskevic, elini uzatarak. "Sana paranı geri

vereceğim."

Le'lorinel arkasını dönüp balkonu terk etti, dosdoğru

merdivenlere ilerledi ve aşağı inmeye başladı.

Hiddetli Mahskevic ona kulenin hemen dışında yetişti.

"Bu ahmaklık!" dedi, hızla koşturup kendinden kısa boylu olan

elfm yolunu keserek. "Mantığın ve ahlakın ötesindeki bir intikam

hissiyle gözün dönmüş!"

"Ahlak mı?" diye tekrarladı Le'lorinel, duyduklarına

inanamayarak. "Bir drow elfınin aslında ne olduğunu gördüğüm için

mi? Drizzt Do'Urden'in aslında nasıl biri olduğunu bildiğim ve git gide

artan şöhretine katlanmayacağım için mi? Birçok konuda bilgesin,

yaşlı büyücü ve bunca yılı senin eğitimde geçirdiğim için şimdi daha

iyiyim, ama üstlendiğim bu görev hakkında hiçbir şey bilmiyorsun."

"Muhtemelen kendini öldürteceğini biliyorum."

Le'lorinel ona karşı çıkmadan omuz silkti. "Eğer bu görevden

vaz geçersem, çoktan ölmüşüm demektir."

Mahskevic haykırdı ve kafasını hiddetle sağa sola salladı.

"Delilik!" diye bağırdı. "Bu delilikten başka bir şey değil ve buna

göz yummayacağım!"

"Bunu durduramazsın," dedi Le'lorinel ve yaşlı adamın

yanından geçip gitmeye davrandı, ama Mahskevic hızla hareket

edip tekrar yolunu kesti.

"Hafife alma—" diyecek oldu Mahskevic, ama bir hançerin ucu

aniden gırtlağına dayandığında sözü yanda kaldı.

"Tavsiyen sana kalsın," diye tehdit etti Le'lorinel. "Bugün ne

büyüler hazırladın? Savaş büyüleri mi? Bunun pek muhtemel

olmadığını biliyorum ve repertuarında birkaç tane olsa bile, onları

Sapacak şansı bulacağını sanıyor musun? İyi düşün, büyücü. Birkaç

saniye uzun bir süredir."

91

"Le'lorinel," dedi Mahskevic, elinden geldiğince sakın bir sesle

"Sadece dostluğumuzun hatırına silahlarımı indireceğim,'" dedj

elf sessizce ve hançer gırtlağından uzaklaştığında Mahskevic daha

rahat nefes alır oldu. "Bana yolumda yardım edeceğini ummuştum

ama zaman yaklaştıkça bana yardım çabalarının azalacağa

biliyordum. Bu yüzden beni yan yolda bırakışmı affediyorum, ama

seni uyarayım, hiç kimsenin önümü kesmesine tahammül

etmeyeceğim. Çok uzun süre bekledim, hazırlandım ve şimdi gü^

gelip çattı. Başka bir sebepten olmasa da, beraber geçirdiğimiz

yıllann anısına benim için iyilik dile."

Le'lorinel öylece uzaklaştı.

Büyücü, Le'lorinerin çoktan yürüyüp gözden kaybolduğu boş

yola bakarken, birkaç saniye sonra tanıdık bir ses Mahskevic'üj

arkasından "Aklını yitirmiş," dedi. Mahskevic dönüp baktığında

Tunevec'in oldukça rahat bir şekilde orada durduğunu gördü.

"Ben de vaz geçmesini sağlamayı umuyordum," diye açıkladı

Tunevec. "Üçümüzün burada gül gibi geçinip gidebileceğimizi

düşünüyordum."

"İkimiz yapanz, öyleyse?" diye sordu Mahskevic ve Tunevec

başıyla onayladı, zira o ve büyücü bu çıraklık meselesini çoktan

konuşmuşlardı.

"Le'lorinel, şu Drizzt Do'Urden hakkında şikayet ettiğini

duyduğum ilk elf değil," dedi Tunevec, ikili kuleye geri dönerken.

"Yalnız drowun Gümüşay'da AlustriePi ziyaret ettiği zamanlarda,

birçok vatandaş açıktan açığa şikayet ediyordu ve bunların

çoğunluğu da açık tenli elflerdi. Işık elfleri ve kara elfler arasındaki

düşmanlık hiç abartı değil."

Mahskevic omzunun üzerinden ardına, Le'lorinel'in yürüyüp

gitmiş olduğu yola özlemle baktı. "Haklısın," dedi, kalbinde

hüzünle.

Yaşlı büyücü derinden iç çekerek dostunu, hayatının şu son

birkaç yılının büyük bir bölümünü bıraktı.

*$*>»<*$?

Yüzlerce mil ötedeki kayalıklı bir yolda, Sheila mürettebatından

... asinin önünde durmaktaydı.

pn <nivendiği çalışanlarından biri olan ve yanaşma grupları için

-verte kumandanlığı yapan Gayselle Wayfarer, küçük ama güçlü,

t stane rengindeki bir kısrağın üstünde oturuyordu. Büyücü Bellany

va uzun boylu, fidan gibi Jule Pepper kadar zayıf ve alışıldık bir

oüzelliğe sahip olmasa bile, Gayselle iticilikten çok uzaktı. San

açlarını kısa kesim tutmasına rağmen, saçlannda mavi gözlerinin

yumuşaklığına ve açık ten rengine güzel bir uyum gösteren bir

gürlük ve parıltı hissi vardı. Gemide geçirdiği günlere rağmen teni

yumuşacıktı. Tıpkı atı gibi kaslı bir yapıya sahip, kısa boylu bir

kadın olan Gayselle, belki de Kanlı Güverte'de silahlar konusundaki

en yetenekli kişiydi —tabii Sheila Kree'den sonra. Kısa kılıç ve

hançer kullanıyordu. Hançeri, Sheila Kree'ye şimdiye kadar hizmet

etmiş herkesten daha iyi fırlatabiliyordu.

"Bellany bunu onaylamayacak," dedi Gayselle.

"Eğer görev tamamlanırsa, Bellany bundan memnun kalacak,"

diye yanıtladı Sheila Kree.

Etrafına, Gayselle'in seçtiği yol arkadaşlanna ekşimiş bir yüzle

baktı, bunlar üç tane yabani yan-ogre idi. Bu üçü at sürmek yerine

koşacaklardı, zira hiçbir at onlardan birini sırtında taşıyamazdı.

Gayselle'in, küçük bir sandalın onlan beklemekte olduğu Luskan

limanına yapacağı yolculuğu hiç yavaşlatacak gibi

görünmüyorlardı, zira ogre kanlan onlara uzun, hızlı adımlar ve

insan ötesi bir dayanıklılık veriyordu.

"iksirleri aldın mı?" diye sordu korsan kaptanı.

Gayselle kahverengi yolculuk pelerininin bir yenini kaldınp

birkaç küçük şişeciği gözler önüne serdi. "Yol arkadaşlanm Luskan

kapılarından girecek ve Derinsu limanında dolaşacak kadar insan

pro görünecek," diye kaptanı temin etti atlı kadın.

Eğer Su Perisi limandaysa..."

Deudermont'un evinin yanma yaklaşmayacağız," diye sözünü

blt"-di Gayselle.

neıla Kree bir şey daha belirtecek oldu, ama bunun zeki ve

e basıyı

em'lr Gayselle, yani mürettebatında Bellany'den sonra onun

ve KSlm }a^1yan ikinci kişi olduğunu kendisine hatırlatıp duraksadı

a onayladı. Gayselle sadece bu işte arzulanan sonucu

93

anlamakla kalmıyor, aynı zamanda eğer ilk plan mümkün olmazSa

izleyeceği farklı yolları da biliyordu. Bu işi halledecekti ve Kaptatl

Deudermont ile Su Perisi'ndeki diğer aptallar, Sheila Kree'nin

peşinden gitmeye devam etmenin o kadar da akıllıca bir ^

olmadığını anlayacaktı.

KISIM 2

İZ SÜRMEK

insanoğlunun ne kadar pervasız olabileceği sık sık bew

şaşırtmıştır.

Yani diğer iyi ve akıllı ırklarla karşılaştırılınca dernei

istiyorum. Zira insanlarla kara elfler, goblinler veya diğer benci}

gaddar ırkları karşılaştırmanın hiçbir anlamı yoktur

Menzoberranzan kesinlikle güvenli bir yer değil ve çoğu kara elf

madde bedenlerinin doğal çöküşünden çok evvel ölür, ama berice

bunun sebebi daha ziyade hırs, yobazlık ve biraz da kibirdir

Kendine sonsuz güven duyan her bir kara elf, kendi ölümünün

ihtimalini pek nadir aklında canlandırır ve bunu yaptığında ise

çoğunlukla, Lolth 'a kaotik bir şekilde hizmet ederek ölmesinin

ona sonsuz bir şan ve Örümcek Kraliçe'nin yanında cennet

getireceğini düşünerek kendini kandırır.

Aynısı, sapkın sebepleri ne olursa olsun, sıklıkla ölümlerine

dosdoğru hücum eden yaratıklar olan goblinler için de geçerlidir.

insanlar da dahil birçok ırk, tehlikeli davranışlarını, hatta

savaşı haklı çıkartmak için ilahi bir güce hizmet savını kullanır ve

daha büyük bir iyilik davası uğruna can vermenin kişiyi yücelten

bir şey olduğu inancı da epey doğrudur.

Ama bağnazlar ve çeşitli savaşçı kültürler bir yana, iyi ve

akıllı varlıklar arasında en pervasızının çoğunlukla insanlar

olduğunu düşünürüm. Birçok zengin insanın tatil yapmak, Maer

Dualdon 'un soğuk ve ölümcül sularında yelken açmak, veya

Kelvin Yığını 'na tırmanmak —ki bu çok tehlikeli bir iştir— için

On-Kasaba'ya geldiğini görmüşümdür. Küçük bir başarı elde

etmek için her şeyi tehlikeye atarlar.

Kararlılıklarını ve kendilerine olan güvenlerini takdir

ediyorum.

Her şeyi tehlikeye atmaya bu kadar gönüllü olmalarının,

insanların kısa ömür süresinden kaynaklandığını düşünüyorum-

Kırk yaşındaki bir insan hayatını tehlikeye atarsa yirmi, belki

kırk, sıradışı durumlarda ise altmış yıl kaybedebilir Ama kırt

yaşındaki bir elf birkaç asırlık hayatını tehlikeye atmış olur! Bu

sebeple insan olmakta, ışık veya karanlık elflerinin ve cüceleri

asla anlayamayacağı bir acelecilik hissi vardır

Bu acelecilik hissiyle birlikte ise, bir el fin veya cücenin aslo

bilemeyeceği bir yaşama tutkusu gelir. Bunu —yaşama sevincini

96

hırsızhğı, geçen saatleri, günleri deneyimle ve neşeyle

s, ıAunna ihtiyacını— her gün Catti-brie hin güzel yüzünde

yüyorum. Garip bir çelişkidir ki, VVulfgar'ın öldüğünü

ndığımız zamanlarda o sabırsızlığın daha da arttığını

' örmüştüm. Bu konuda Catti-brie ile konuştuğumda, büyük

idsisel tehlikeler pahasına olsa dahi her şeyi deneyimleme

hevesinin çoğunlukla, sevdikleri birini kaybeden insanlarda

görüldüğünü anladım. Sanki kendi ölümlerinin yaklaştığını

hatırlamaları, geri kalan günlere ve yıllara hayattan

olabildiğince fazla şey koparma ihtiyacını körüklüyormuş gibi.

"Dünyaya ne kadar muhteşem bir bakış açısı bu. Görünüşe

bakılırsa bir o kadar da acı, zira sıklıkla tekdüze geçen bir maziyi

telafi etmek için sevdikleri birinin kaybı gerekiyor.

Peki ya benim, yani yedi, hatta belki de sekiz asır

yaşayabilecek bir kişinin izlemesi gereken yol ne? Toril elflerinde

yaygın olarak gönlldüğü şekilde, kolay yolu seçip tefekkürle dolu

yerleşik bir hayat mı yaşamalıyım? Her gece yıldızların altında

dans edip gündüzleri düşe dalarak etrafındaki dünyayı daha iyi

görebilmek için içime mi kapanmalıyım? İkisi de hakikaten

değerli uğraşlar ve gece göğünün altında raks etmek asla

bırakmayacağım bir neşe. Ama benim için daha fazlasının olması

gerektiğini biliyorum. Maceranın ve yeni deneyimlerin peşinden

koşmalıyım. Bu konuda Catti-brie ile diğer insanları örnek alıyor

ve her güzel gün doğumunda kendime daha zengin olan yolu

hatırlatıyorum.

Kayıp saatler ne kadar az olursa, hayat o kadar dolu dolu

geçer ve belli bir açıdan bakılınca, yirmi otuz yıllık bir hayat,

birkaç asır süren bir hayattan daha uzun olabilir. Kendinden on

kat yaşlı olan birçok deneyimli drowdan daha iyi dövüşebilen

Artemis Entreri gibi bir savaşçının başarılarını başka nasıl

açıklayabiliriz? Dünyadaki en başarılı sihirbazların, elfler değil

"e, büyülü Dokunun inceliklerini tefekkür etmek için asırlar

yerine on yıllara sahip olan insanlar olmasını başka nasıl

açıklayabiliriz?

Yüzeye gelip de Catti-brie gibi bir yol arkadaşı bulmak benim

Çm hakikaten bir lütuftu. Zira bunun varoluş misyonum

augıma, sadece gayem değil, aynı zamanda hayatın ta kendisi

97

olduğuna inanıyorum. Irkımın ömür süresini, insanların yaşama

bakış açısı olan yoğunlukla birleştirebilirsem gelecekte kim bilir

ne gibi fırsatlar edinebilirim. Daha sabırlı ve ağırbaşlı yolu

kaybedecek ne kadar çok şeyim olduğunu bana hatırlatan

tabelalarla dolu olan dolambaçlı patikayı, hem dağdan, hem

vadiden kaçınıp ovalardan ilerleyen ve derinlik korkusu

yüzünden yükseklere ulaşmayı heba eden rotayı seçersem kim

bilir ne gibi neşeleri kaçırırım.

Elfler çoğunlukla insanlarla kişisel ilişkiye girmekten kaçınır

ve onlara âşık olmayı reddederler, çünkü elflerin zaman çerçevesi

bazında onlarla uzun süreli bir beraberliğin imkansızlığım

bilirler.

Heyhat, bu felsefe basmakalıp olmaya mahkumdur.

Bazen hatırlamamız gerekir ki, bir gündoğumu sadece birkaç

dakika sürer.

Ama onun güzelliği sonsuza kadar kalbimizde parlayabilir.

—Drizzt Do'Urden

BOLUM 7

UYGUNSUZ ARKADAŞ

Bu yağmurlu sabah vaktinde Luskan kapısına gelen ziyaretçinin

silvan vücut hatlarını ve abanoz renkli derisini fark ettiği anda

öylece düşüp ölecekmiş gibi görünen muhafızın garip bir şekilde

beti benzi atmıştı. Kekeleyip mınldanan adam uzun baltasının sapını

iki eliyle öyle bir kavramıştı ki, parmak boğumlan da en az yüzü

kadar bembeyaz kesilmişti. En sonunda kekeleyerek konuşmayı

başardı, "Durun!"

"Kıpırdamıyoruz ki," diye yanıtladı Catti-brie, adama merakla

bakarak. "Sadece burada durmuş ter dökmeni izliyoruz."

Adam hınltı veya inilti olabilecek bir ses çıkarttıktan sonra, sanki

cesaretini toplamış gibi destek çağırdı ve çiftin karşısına dikilip uzun

baltasını savunma durumunda önünde tuttu. "Durun!" dedi tekrar,

ikisi de hiç kıpırdamamış olduğu halde.

"Senin bir drow olduğunu sandı," dedi Catti-brie hoşnutsuzca.

"Bir yüksek elfın teninin bile güneşin altında kararabileceğini

kafası basmıyor," diye yanıtladı Drizzt derinden iç geçirerek. "Güzel

yaz havasının cilveleri işte."

Bu saçma sözlerle kafası kansan muhafız ona dik dik baktı ve

^e istiyorsunuz?" diye sordu. "Buraya neden geldiniz?"

Luskan'a girmek için," dedi Catti-brie. "Bu kadarını kendi

ba?ma tahmin edemedin galiba?"

99

^1

"Bu kadar alay ettiğiniz yeter!" diye haykırdı muhafız ve uzun

baltasını tehdıtkâr bir şekilde Catti-brie'ye doğru savurdu.

Asker daha hareketi fark edemeden, kara bir el ileri uzanıp silah!

metal kafasının hemen altından kavrayıverdı.

"Bunların hiçbirine gerek yok," diye belirtti Drizzt, kavrayışın,

sağlamlaştırmak için sıkışmış silahın yanma doğru ilen çıkarak.

"Ben, biz Luskan'a yabancı değiliz ve seni temin edebilirim ki,

şimdiye kadar hiç kötü karşılanmamıştık." i

Ürkmüş askerin arkasından, "Gözlenme inanamıyorum, bu Drizzt

Do'Urden!" diye bir haykırış geldi. Adamın destek çağnsına yetişmek

için aceleyle koşturan iki askerden biriydi bu. " Yanında ise Cattı-brie,

daha evvel hiç olmadığı kadar cüceden çok insana benziyor!"

"Ah bu ikisi hiç beklemeyeceğin ve hiç hoşlanmayacağın bir

yere sokmadan önce silahını ortadan kaldırsan iyi olur, seni ahmak!"

dedi yeni gelenlerin ikincisi. "Bu çiftin adını hiç duymadın mı?

Yıllar boyu Su Perisi'yle denizlere yelken açtılar ve yargılamamız

için bize o kadar çok korsan teslim ettiler ki, hepsine muhafızlık

edecek kadar askerimiz dahi yoktur!"

İlk asker acı acı yutkundu ve Drizzt uzun baltayı bıraktığı anda

silahı hızla çekip yolu açtı. "Afedersiniz," dedi beceriksizce

reverans yaparak. "Bilmiyordum... bir kara el f görünce..." Banz bu

mahcubiyetle sözünü kesiverdı.

"Nereden bilebilirdin ki?" diye cömertçe karşılık verdi Dnzzt.

"Bir yıldan uzun bir süredir buraya gelmemış-tik."

"Sadece üç aydır görevdeyim," diye yanıt .adı rahatlayan asker.

"Birim bu kadar^ çabuk gömmek zoru nda kalsaydık yazık

olurdu " dedi arkasındaki askerlerden bin, içten bir kahkaha atarak.

"Dnzzt ile Catti-bne'yi tehdit etmek! Bu dosdoğru toprağın altını

boylamana ve karının da dul kalmasına sebep olur!"

Drizzt ile Catti-brie iltifatı hafifçe sırıtarak ve başlanm sallayaraK

kabul ettiler ve bunu geçiştirmeye çalıştılar. ICara elf için iltifatlar, en

az hakaretler kadar rahatsız ediciydi ve D eudermont ile korsaı

avlamanın doğal yan etkilerinden bin de, Kılıç SahıMj

kuzeyindeki liman kasabalannda biraz koru ş-öhret sahibi olmaK*

"Luskan'ı şereflendirmenize sebep olan nedir?" diye sordu, d»

bilgili olan askerlerden biri. Adamın tavrı, IT>rizzt ile Catti-bne fl

onu tanımalan gerektiğini düşünmesini sağla rmştı.

100

"Eski bir dostu arıyoruz," diye yanıtladı Drizzt. "Onun

skan'da olduğuna inanmak için sebeplerimiz var."

"Luskan'da çok insan var," diye yanıtladı diğer deneyimli asker.

"Bir barbar," diye açıkladı Catti-brie. "Benden yaklaşık bir metre

Haha uzun boylu ve san saçlı. Onu görseydiniz muhtemelen

unutmazdınız."

gn yakındaki asker başıyla onayladı, ama yüzünden kara bir

bulut eeçti ve adam yoldaşına doğru döndü.

"Adı nedir?" diye sordu diğeri. "Wulfgar mı?"

Drizzt'in bu kanıtı duyduğunda hissettiği heyecan, iki adamın

yüzündeki ifadeyle birlikte kursağında kaldı. Askerlerin yüzünde,

Drizzt'in derhal dostunun başına feci bir şey geldiğini düşünmesine

sebep olan ciddi bakışlar vardı.

"Onu gördünüz," diye bildirdi drow, tıpkı kendisi gibi

muhafızlann endişesini fark etmiş olan Catti-brie'yi yatıştırmak için

elini uzatarak.

"Benimle gelseniz iyi olur, Üstat Drizzt," dedi askerlerin en yaşlı

olanı.

"Başı dertte mi?" diye sordu Drizzt.

"Öldü mü?" diye sordu Catti-brie, Drizzt'in aklından geçenlerin

aslını dile getirerek.

"Başı dertte idi ve şimdiye kadar ölmüşse biraz olsun şaşırmam,"

diye yanıtladı asker. "Benimle gelin, sizi daha fazla cevap

sunabilecek birine götüreyim."

Luskan'm dolambaçlı caddeleri boyunca askeri takip edip şehir

merkezine doğru ilerlediler ve en sonunda tüm şehirdeki en büyük

binalardan birine girdiler. Burası hem hapishanenin hem de

Şehirdeki resmi memurlann çoğunluğunun bulunduğu binaydı.

Görünüşe bakılırsa önemli bir adam olan asker, neredeyse her bir

koridora mevzilenmiş olan çok sayıdaki muhafızların hiçbir

«rafından durdurulmadan başı çekti, birkaç merdiven çıktı ve her

,r kapının üzerinde bir sulh yargıcının isminin yazdığı bir alana

geldi.

Üzerinde Sulh Yargıcı Bardoun yazan bir kapının önünde durdu

e Çifte endişeli bir bakış attıktan sonra kapıyı yüksek sesle vurdu.

^lr," diye buyurucu bir cevap geldi,

adanın içinde iki tane kara cübbeli adam, üzeri kağıtlarla dolu

101

^1

olan iri bir masanın başında karşı karşıya durmaktaydı. Yakında olan

ve ayakta duran adam, atmacaya benzer yüz hatları ve uzun, g^

kaşlann altında gizlenmiş kısık gözleriyle tamı tamına Luskan'm

kötü şöhretli adalet adamlanndan biriydi. Bardoun, yani masanın

arkasında oturan adam ise bariz bir şekilde meslektaşından çok daha

gençti, kesinlikle otuzunu aşmamıştı. Gür, kahverengi saçlara, ayn,

renkte gözlere ve tertemiz tıraşlanmış, çocuksu bir yüze sahipti.

"Af buyurun, Sulh Yargıcı," dedi asker, sesinde tedirgin bir

tınıyla, "yanımdaki iki kahraman; Drizzt Do'Urden ve cüce kralı

Bruenor Battlehammer'm kızı Catti-brie, kayıp bir dostlannın

arayışıyla Luskan'a gelmişler."

"İçeri buyurun," dedi Bardoun dostane bir sesle. Fakat ayakta

duran meslektaşı ikisini, özellikle de kara elfı dikkatle inceledi.

"Drizzt ile Catti-brie Deudermont ile birlikte denizlerde—" diye

anlatmaya başladı asker, ama Bardoun bir elini kaldırarak onu

susturdu.

"Marifetlerini gayet iyi biliyoruz," dedi sulh yargıcı. "Bizi yalnız

bırakabilirsin."

Asker reverans yapıp ikiliye göz kırptıktan sonra odadan aynldı

ve kapıyı ardından kapadı.

"Meslektaşım, Sulh Yargıcı Callanan," diye takdim etti Bardoun

ve ayağa kalkıp ikiliye yaklaşmalarını işaret etti. "Elbette elimizden

geldiğince yardımcı olacağız," dedi. "Deudermont bazı sulh

yargıçlarının gözünden düşmüş olmasına rağmen, birçoğumuz onun

ve cesur mürettebatının güzel şehrimizin etrafındaki sulan korkunç

korsanlardan temizlemek için yaptığı çalışmalan can-ı gönülden

takdir ediyor."

Drizzt Catti-brie'ye baktı. İkisi de, Kılıç Sahili'ne yelken açan en

iyi adamlardan biri olan, yiğit çabalanna yardımcı olması için

Derinsu Lordlan tarafından kendisine üç yelkenli bir uşkuna tahsis

edilen Kaptan Deudennont'un, kanun icra eden memurların

gözünden düşmesine şaşırmıştı.

"Askeriniz, eski bir dostumuzu bulmamıza yardım01

olabileceğinize işaret etti," diye açıkladı Drizzt. "Adı Vvülfgar. Açık

tenli, sarı saçlı, iri bir kuzeyli. Onun burada olduğunu-

Bardoun'un yüzünden geçen bulut ve Callanan'm çehresinde aniden

beliren kaşlan çatık ifade sebebiyle cümlesini yanda kesti.

102

"Eğef ° adamın dostuysanız, belki de Luskan'da bulunmasanız

. a jyi olur," diye belirtti Callanan alayla burnundan soluyarak.

Rardoun kendini toplayıp tekrar sandalyesine oturdu. "Hakikaten

A Wulfgarl yakından tanırız," dedi. "Belki de haddinden fazla

yakından" _

rjrizzt ile Catti-brie'ye, küçük devlet dairesinin yan duvarında

-ıran sandalyelere oturmalarını işaret ettikten sonra onlara

ttfulfgar'm Luskan yasalarını çiğneyişini, Deudermont'a suikast

düzenleme girişiminden itham edilip hüküm giyişini (ki Catti-brie

hu noktada, "İmkansız!" diyerek adamın sözünü kesmişti), Esir

Karnavalı'nda idamın eşiğine gelişini ve ölümünden sadece birkaç

dakika önce Deudermont'un bizzat onu kurtarışını anlattı.

"İyi yürekli kaptanın yaptığı ahmakça bir hareketti," diye ekledi

Callanan. "Onu gözden düşüren de buydu. Suçlu bir adamın

Karnaval'dan özgürce çıkıp gitmesinden hoşlanmayız."

"Neden hoşlandığınızı bilirim," dedi Drizzt, maksadından daha

sert bir sesle.

Drow, zalim ve sadist Esir Karnavalı'ndan hiç hazzetmezdi, aynı

zamanda Luskan'm sulh yargıçlarına söyleyeceği pek iyi sözleri de

yoktu. Drow ve Catti-brie Deudermont ile birlikte açık denizlerde

korsanları esir aldıklarında, sıklıkla kaptanı Luskan yerine

Derinsu'ya gitmeye teşvik ederdi. Aynı şekilde Esir Karnavalı'nı hiç

sevmeyen Deudermont da, büyük şehir çok daha uzakta olsa bile

çoğunlukla bunu kabul ederdi.

Ses tonundaki sertliği fark eden Drizzt, nispeten nazik olan

Bardoun'a doğru döndü ve, "en azından, bazılarınızın," dedi.

"Dürüstçe konuşuyorsunuz," diye karşılık verdi Bardoun.

"Sizinle hemfikir olmasam bile buna saygı duyuyorum.

Deudermont dostunuzu idamdan kurtardı, ama sınır dışı edilmekten

değil. O, beraberinde küçük dostuyla birlikte Luskan'dan kovuldu,

fakat söylentilere bakılırsa Haydut Morik geri dönmüş."

Görünüşe bakılırsa yeterli derecede nüfuza sahip bir şekilde

dönmüş, zira sürgün emrini çiğnediği için onu yakalayıp zindana

'kmamamız konusunda talimat aldık," dedi Callanan, bariz bir

tiksintiyle.

"Haydut Morik mi?" diye sordu Catti-brie.

oardoun, sanki o adamın büyük bir önemi yokmuş gibi elini

103

salladı. "Önemsiz bir sokak serserisi," diye açıkladı.

"Wulfgar'la birlikte mi geziyordu?"

"Evet, ikisi arkadaş olarak bilinirdi ve o gün hayatlar,

bağışlanmayan bir çift korsanla beraber Deudermont'un canına kast

etmekten ikisi birlikte hüküm giydiler."

Drizzt, Bardoun'un sözleri karşısında Callanan'm gaddarca

sırıtışını gözden kaçırmadı. Luskan'ın Esir Karnavalımın ne kadar

sadistçe bir şey olduğunu Drizzt'e bir kez daha kanıtlayan bir

sırıtıştı bu.

Drizzt ile Catti-brie tekrar bakıştılar.

"Morik'i nerede bulabiliriz?" diye sordu kadın, kararlı

tartışmaya mahal vermeyen bir ses tonuyla.

"Çöplüklerde," diye yanıtladı Callanan. "Ya da belki de

lağımlarda."

"Yarım-Ay Sokak'ı deneyebilirsiniz," diye ekledi Sulh Yargıcı

Bardoun. "O bölgede sıkça görülür, özellikle de Korsan Palası

adındaki bir tavernada."

Bu isim Drizzt'in kulağına tanıdık gelmişti ve mekanı

hatırladığında başını sallayarak onayladı. Oraya Deudennont ile

geçirdiği günlerde değil, ondan çok önce, Mithril Salonu'nu geri

almak üzere yola koyulduklarında Wulfgar ile birlikte gelmişti.

Birlikte Korsan Palası'na girmişlerdi ve Wulfgar muazzam bir bar

kavgası başlatmıştı.

"Dostunuz Wulfgar'ın büyük bir şöhrete kavuştuğu yer de

orasıdır," dedi Callanan.

Drizzt başıyla onayladı, Catti-brie de öyle. "Sunduğunuz bilgi

için teşekkürler," dedi drow. "Dostumuzu bulacağımızdan eminim."

Reverans yapıp gitmeye davrandı, ama Bardoun arkasından

seslenince kapı eşiğinde durdu.

"Eğer Wulfgar'ı Luskan'da bulursanız, ona bir iyilik edin ve onu

buradan çok, çok uzaklara götürün," dedi sulh yargıcı. "Buradan ve

onun iyiliği için Haydut Morik adındaki o sıçandan çok uzaklara.'

Drizzt dönüp başıyla onayladıktan sonra odayı terk etti. Catti-

brie ile birlikte Luskan'ın daha iyi olan caddelerinden birinde bir

pansiyon kiraladılar ve günün geri kalan kısmını, geçmiş günler1,

bundan önceki yolculuklarında bu şehirden geçişlerini yad edip

şehrin içinde gezinerek geçirdiler. Hava bu mevsime göre iyiyd'-

104

lak güneş, güz vakti renk değişimine başlamış olan yaprakların

? rinde ışıldıyordu ve şehirdeki birçok mekan kesinlikle muazzam

u- güzellikteydi. Derken, yürüyüş yapıp gördükleri manzaraların ve

havanın tadını çıkartmakta olan Drizzt ile Catti-brie, insanların

lara ağızlan bir kanş açılmış bir halde aval aval baktığına, hatta

h'rkaç çocuğun kara elften tüm hızlanyla kaçtığına dikkat ettiler.

Drizzt bu tip şeylere canını sıkmazdı. Catti-brie yanmdayken

sıkamazdı.

İkili sabırla gecenin çökmesini bekledi, zira geceleyin Haydut

Morik ve görünüşe bakılırsa Wulfgar gibi kişileri bulmak için daha

fazla Şansları vardı.

İkili, alacakaranlıktan kısa süre sonra mekana girdiğinde Korsan

Palası pek kalabalık değildi, fakat Drizzt'e sanki yüz çift göz aniden

kendisine odaklanmış gibi geldi. Bunlann en çok dikkat çekeni,

hancının tam karşısında, bann başında oturan cılız bir adamdan

gelen dehşet ve aynı zamanda tehdit dolu dik bakışlardı. Hancı da

umulmadık bir şekilde çıkagelen bu yeni ziyaretçiye odaklandığında

elindeki bezle tezgahı silmeyi tamamen kesmişti. Drizzt yıllar önce

bu mekana geldiğinde, kalabalık, loş tavernanın gürültü patırtı ve

karmaşası içinde, kenarda köşede otunnuş, kapüşonunu kafasında

ve başını öne eğik tutmuştu.

Drizzt hancıya başıyla selam verdi ve dosdoğru ona yöneldi.

Sıska adam cıyaklayıp oturduğu yerden kalktı ve odanın en ücra

köşesine kaçtı.

"Selamlar, iyi yürekli beyim," dedi Drizzt hancıya. "Müşterinizin

paniğe kapılmış olmasına rağmen sizi temin ederim ki, buraya kötü

bir maksatla gelmedim."

"Josi Puddles işte," diye karşılık verdi hancı, fakat kendisinin de

dükkanına bir kara elfın çıkagelmesi karşısında biraz ürkmüş olduğu

barizdi. "Ona aldırış etmeyin." Adam elini uzattı, fakat hemen geri

Çekti ve tekrar uzatmadan önce önlüğüne sildi. "Arumn Gardpeck

hizmetinizdedir."

Drizzt Do'Urden," diye yanıtladı drow, adamın elini şaşırtacak

erecede güçlü olan eliyle sıkarak. "Dostum ise Catti-brie."

Arumn ikiliye merakla baktı, sanki onlan tanımış gibi yüz ifadesi

yumuşadı.

Birini anyoruz," diye söze başladı Drizzt.

105

^1

"Wulfgar," dedi Arumn emin bir şekilde ve cevabının drow üe

kadının yüzlerinde bıraktığı şaşkın ifade karşısında sırıttı. "Evet

bana sizden bahsetmişti. İkinizden de."

"Burada mı?" diye sordu Catti-brie.

"Uzun süre önce gitti," dedi cılız adam, yani Josi, öne çıkma

cesaretini göstererek. "Sadece Delly'yi almak için bir kez gerj

geldi."

"Delly mi?"

"Eskiden burada çalışan kız," diye açıkladı Arumn. "Her zaman

Wulfgar'dan hoşlanmıştı. Barbar onu almak için geri geldi ve üçü

Luskan'ı terk etti —Sanırım Derinsu'ya gittiler."

"Üçü mü?" diye sordu Drizzt, üçüncü şahsın Morik olduğunu

düşünerek.

"Wulfgar, Delly ve bebek," diye açıkladı Josi.

"Bebek mi?" diye sordu Drizzt ile Catti-brie aynı anda.

Duyduklanna inanamaz bir halde birbirilerine baktılar. Arumn'a

döndüklerinde, bu konuda söyleyebilecek hiçbir şeyi olmayan hancı

sadece omuz silkti.

"Bu aylar Önceydi," diye ekledi Josi Puddles. "O zamandan beri

onlardan bir haber almadık."

Drizzt bütün bunları hazmetmeye çalışarak duraksadı. Görünüşe

bakılırsa, onu en nihayet bulduklarında Wulfgar'ın onlara anlatacak

iyi bir hikayesi olacaktı —tabii eğer hâlâ hayattaysa. "Aslında

buraya, Wulfgar hakkında bilgi sahibi olabileceğini duyduğumuz

birini bulmak için gelmiştik," diye açıkladı drovv. "Morik adında bir

adam."

Arkadan hızla hareket eden ayakların sesi geldi ve ikili dönüp

baktıklarında kara pelerinli birinin hızla tavernadan çıktığını

gördüler

"Aradığınız Morik o işte," diye açıkladı Arumn.

Drizzt ile Catti-brie hızla dışarı koşturdular ve neredeyse bomboş

olan Yanm-Ay Sokak'ta etraflarına bakmdılar, ama gölgelerin ustası

olan Morik ortalıklarda yoktu.

Drizzt Korsan Palası'mn ahşap verandasının yanındaki yumuşak

toprağa diz çöktü ve bir çizme işaretini gösterdi. Catti-brie'ye

gülümsedi ve sol tarafı işaret etti. Bu, yetenekli kolcu için kolayc3

takip edilecek bir izdi.

106

*&*'<*§>

"Parlak bi oğlansın, diil mi?" dedi pislik içindeki yaşlı şehvet

düşkünü adam. Le'lorinel'i duvara ittirdi ve leş kokulu yüzünü

elfınkine yaklaştırdı.

Le'lorinel adamın ötesine, diğer dört yaşlı ayyaşa baktı. Yaşlı

ahmak, uçkur olarak kullandığı ipi çözmeye başlarken hepsi birden

uluyarak kahkaha atıyordu.

Aniden durdu ve elfm önünde yavaşça yere doğru kaydı, aniden

titremeye başlayan elleri aşağı, kasıklarına yükselen dizin çarptığı

yere doğru indi.

Leİorinel duvardan uzaklaşıp bir kılıç çekti ve kılıcın düz

kısmını sefil yaşlı adamın kafasının üzerine koyarak hiç de kibar

olmayan bir hareketle onu yere itti.

"Basit bir soru sormak için geldim," diye diğerlerine açıkladı elf,

ki artık adamlar kahkaha atmıyordu.

Sabık denizciler, sabık korsanlar olan yaşlı sefiller tedirginlikle

birbirilerine baktılar.

"İyi çocuk ol," dedi kel kafalı bir adam, feci şekilde çarpılmış

bacaklarının üzerine doğrularak. "Şu Tookie, sadece sana şaka

yapıyodu canım."

"Basit bir soru," dedi Le'lorinel tekrar.

Elf, Luskan'm liman kesimindeki bu pis tavernaya gelmiş,

E'kressa'nm hazırladığı gözbağı görüntülerini göstermiş ve bu

işaretin anlamını sormuştu.

"Belki de o kadar basit diildir," diye yanıtladı kel kafalı deniz

kurdu. "İşaret hakkında soru soruyosun, ama biçok kişi işaret

taşıyo."

"Ki o işaretleri taşıyanların bi çoğu onu göstermeye hevesli

uıildir," dedi yaşlı adamlardan bir diğeri.

Le'lorinel yan tarafta bir hareket tespit etti ve Tookie'nin hızla

yerden kalkıp sertçe üzerine atıldığını gördü. Hızla çekilip döndü ve

kılıcı yandan aşağı doğru savurdu. Maksadı adamı kesmek değil —

Kİ Le'lorinel herifin bunu kesinlikle hak ettiğini düşünüyordu— onu

107

hantal dengesiz bir şekilde kılıçtan kaçmaya zorlamaktı. Bundan I

son a basit bir şekilde eğilip ilen adım atan elf, saldırganın arkasına

geçmiş oldu. Tookie'yı sırtından sertçe iten elf, adamın taş zemine

yüzükoyun kapaklanmasına sebep oldu.

Ama diğer ikisi ilen çıkmıştı; bir tanesine elinde balık

temizlemek ıçm kullanılan krvnmlı bir bıçak, diğerinde ise kısa blr

^^e'bnneTm sağ eli kılıcı savunma hareketiyle kaldırdı, bu sırada

elfm sol eli beline gittikten sonra hızla ileri atıldı.

Kol kancalı adam, göğsüne dennce gömülmüş bir hançerle

birlikte feryat edip hırıltıyla soluyarak devrildi.

Le'lonnel ileri atıldı, diğer saldırgan ise gen sıçrayıp ellerin,

kaldırarak teslim oldu ve kıvrımlı bıçağı yere attı.

"Basit bir soru," diye tekrarladı elf, sıktığı dışlennın arasından.

Le'lorinel'in altın panltılı mavi gözlenndeki bakış, bu savaşçının

hepsim hiç düşünmeden katledeceği konusunda odadaki kimsede

şüphe bırakmıyordu.

"Onu hiç görmedim," diye yanıtladı bıçağı yere atmış olan adam.

"Ama benim için bunu soruşturup öğreneceksiniz, degıl mı/

diye sordu Le'lorinel. "Hepiniz."

"Ah evet evlat, sana cevap bulcaz," dedi bir iıgen.

Hâlâ yerde yatan ve yüzü Le'lorinel'e dönüic olmayan adam

aniden ayağa kalktı ve hızla kapıya doğru koşturup kendim dış an

alacakaranhğa attı. Bir diğen onu takıp etmek için ayağa kalktı, ad

Le'lonnel yana adım atıp hançeri ölmek üzere olan adamın

eö&sünden çekip fırlatmaya hazır bir halde tuttu.

g%asıt bir soru," dedi Le'lonnel bir kez daha. "Bana istediğim

cevabı bulursanız sızı ödüllendınnm. Başansız_ olursanız... Kİ

duvara mıhlanıp kalmış, nefes almak ıçm mücadele yeren, hay—

son anlamda banz bir şekilde acı çeken adamabakarak sozunubrürj

Le'lonnel açık kapıya doğru ilerledi, sadece hançen kıvnırıi

bıçakla kendisine saldırmış olan adamın tuniğine silecek kadj

duraksadı ve yanından geçip giderken hançeri alaycı bir sekili

adamın boğazına, sonra da omzuna doğru kaydırdı.

<^».<^>

108

Küçük siluet, bir karaltı halinde görünecek bir hızla hareket

ederek ara sokaktan dışarı çıktı ve ellerindeki bir çift gümüşi hançeri

jondürüp savurdu.

Saldırısı neredeyse mükemmeldi, sol eliyle alçaktan Drizzt'in

böğrüne doğru kesme yaptıktan sonra bir savaş numarası

sergileyerek durdu ve geniş bir yay halinde soldan hamle yaparak

hançeri drowun ensesinin yan tarafına doğru ittirdi.

Neredeyse mükemmeldi.

Drizzt bunun bir hile olduğunu anlamış, ilk saldırıyı

önemsememiş ve ikinci hamleye odaklanmıştı. Kara elf Morik'in

elini yakaladı ve bunu yaparken parmaklannı haydudunkilerin

üzerine kapayacak şekilde kendi elini çevirdi.

Morik bu harekete zeki bir şekilde ayak uydurdu ve ilk hamlesini

tamamlamaya çalıştı, ama Drizzt fazlasıyla hızlı ve dengeliydi.

Zaten muhteşem olan ayak hareketleri büyülü bilekliklerle daha da

fazla sürat kazanan drow, göz kamaştıran bir hızla kaçtı. Drow,

Morik'in yukan kaldırdığı kolunun altından kayıp döndükten sonra

haydudun tam yanından koşarak geçti. Bunu yaparken kolu büktü

ve kesme yapan diğer hançerin eriminden dışan çıktı.

Morik de dönmeye başladı, fakat Drizzt sadece parmak uçlannı

kıvınp sıktı ve Morik'in yumruğunun üstündeki boğumlara baskı

yaparak haydudun koluna şiddetli bir acı dalgası yaydı. Hançer yere

düştü ve Morik bir dizinin üzerine çöktü.

Catti-brie, Morik daha misilleme yapmayı dahi düşünemeden

haydudun diğer elini kavradı ve tuttu.

"Ah, lütfen beni öldürmeyin," diye yalvardı haydut.

"Mücevherleri aldırn... kiralık katile söyledim... Wulfgar'ı izledim...

dediğiniz her şeyi yaptım!"

Drizzt Catti-brie'ye hayretle baktı ve adamın elindeki baskısını

azaltıp asılarak Morik'i ayağa kaldırdı.

Jarlaxle'a ihanet etmedim," diye haykırdı Morik. "Asla

etmedim!"

anaxle mı?" diye sordu Catti-brie, duyduğuna inanamayarak.

'Kim olduğumuzu sanıyor bu?"

yi soru," dedi Drizzt, bir cevap beklentisiyle Morik'e bakarak.

ız Jarlaxle'ın ajanlan değil misiniz?" diye sordu haydut. Bir

1'ye SOnra, bariz: bir rahatlamayla yüzü aydınlandı ve hafifçe,

109

utanmış bir şekilde kıs kıs güldü. "Ama öyleyse, kim..." Sözünü

yarıda kesti ve gülümsemesi genişledi. "Siz Wulfgar'ın

dostlarısınız," dedi, gülümsemesi neredeyse kulaklarına kadar

vararak.

Drizzt de Catti-brie de adamı bıraktı ve Morik yere düşen

hançerini alıp iki silahını da kemerine yerleştirdi. "Memnun

oldum!" dedi coşkuyla, elini onlara doğru uzatarak. "Wulfgar bana

ikiniz hakkında çok şey anlattı!"

"Görünüşe bakılırsa senin ve Wulfgar'ın anlatacağınız birkaç

hikaye var," diye belirtti Drizzt.

Morik tekrar kıs kıs güldü ve kafasını sağa sola salladı. Ne

drovvun, ne de kadının uzattığı eli sıkmayacağı belli olduğunda

Morik elini geri çekip kalçasına götürdü ve sildi. "Anlatacak çok

hikaye var!" diye açıkladı. "Luskan'dan Acukney'e kadar uzanan

savaş ve aşk hikayeleri."

"Jarlaxle'ı nereden tanıyorsun?" diye sordu Catti-brie. "Wulfgar

nerede?"

"Sizi temin ederim ki, tamamen birbirinden bağımsız hadiseler,"

diye yanıtladı Morik. "En azından iri dostumu en son gördüğümde

öyleydi. Bir süre önce, yanında Delly Curtie ve Auckney'deki

hoppa bir lorddan aldığı çocukla birlikte Luskan'dan ayrıldı."

"Çocuğu kaçırdı mı?" diye sordu Drizzt şüpheyle.

"Kurtardı," diye yanıtladı Morik. "Korkmuş genç bir kadının piç

evladıydı ve kesinlikle o hoppa lord veya iğrenç ablası tarafından

öldürülecekti." Derinden iç geçirdi. "Uzun ve karmaşık bir hikaye.

Onu Wulfgar'm ağzından duymanız daha iyi olur."

"Hayatta mı?"

"En son öyle duydum," diye yanıtladı Morik. "Hayattaydı ve...

sanınm Derinsu'ya doğru yola koyulmuştu. Kaptan Deudermont'u

bulmaya çalışacaktı ve kaybettiği savaş çekicini bulması için

kaptanın kendisine yardım etmesini umuyordu."

Catti-brie derinden ve rahatlamış bir şekilde iç çekti.

"Savaş çekicini nasıl kaybetti?" diye sordu Drizzt.

"Ahmak Josi Puddles onu son derece nahoş bir korsan ola°

Sheila Kree'ye sattı," diye yanıtladı Morik. "O korsan kadın

tehlikeli biri, ama sanınm Wulfgar tekrar cesaretini topladı, işte t>'

yüzden Sheila Kree'ye hizmet edenlerden olmayı istemem!" Cat"

110

br|e'ye bakmakta olan Drizzt'e göz gezdirdi, ikisinin de duygulan

net bir şekilde yüzlerinden yansıyordu. "Onun öldüğünü

sanlyordunuz," dedi Morik.

"Aslında, sadece Aegis-fang'den alınmış olabilecek bir işaret

taŞIyan bir eşkıya, kadın eşkıya bulduk," diye açıkladı Drizzt. "O

silahın Wulfgar için ne kadar kıymetli olduğunu ve o haydudun daha

önceki çetesiyle işbirliği içinde olmadığını biliyorduk."

"O silahı bırakacağını asla düşünmezdik, tabii ölmediği sürece,"

diye itiraf etti Catti-brie.

"Sanırım sana bir yemek, ya da en azından bir içki borçluyuz,"

dedi Drizzt Morik'e. Haydudun yüzü bu fikirle birlikte

aydınlanıverdi.

Üçü birlikte Korsan Palası'na doğru yola koyuldular ve Morik

halinden gayet memnun görünüyordu.

"Sen de bize Jarlaxle'ı nereden tanıdığını anlatabilirsin," diye

belirtti Drizzt, hanın kapısından girerlerken ve Morik'in omuzlan

gpzle görülür şekilde çöküverdi.

Haydut onlara kara elflerin Luskan'a gelişini, Jarlaxle'm

yardakçıları ve o garip paralı askerin kendisi tarafından ziyaret

edilişini ve kendisine Wulfgar'ı izlemesinin emredilişini anlattı.

Wulfgar Luskan'dan ve Morik'in hayatından çıktıktan sonra kara

elflerle yaşadığı daha yeni maceralan anlattı ve barbarla iletişimi

kaybettiğinde Jarlaxle'ın kendisine verdiği cezayı gizli tutmaya

özen gösterdi. Yine de, hikayenin o bölümüne geldiğinde, eli

refleksif bir şekilde yüzüne, Morik'in tüm kalbiyle nefret ettiği bir

kara elf olan gaddar Rai-guy tarafından yüzünde bırakılan yanık

izme gitti.

Catti-brie ile Drizzt bütün bu hikaye boyunca derin bir endişeyle

bakıştılar. Eğer Jarlaxle dostlanyla ilgileniyorduysa, belki Wulfgar o

kadar da güvende sayılmazdı. Fakat kafalannı daha da kanştıran şey,

enhkeli Jarlaxle'ın neden Wulfgar'la ilgileniyor olabileceği

sorusuydu.

v ^orık, aylardır Jarlaxle veya teğmenleriyle bir ilişkisi olmadığı

ed 0X^m bir dana görmeyi ummadığı konusunda ikiliyi temin

baerek sözlerine devam etti. "O insan kiralık katil ortaya çıkıp da

ya^ açmamı söyledikten sonra," diye açıkladı Morik. "Öyle

p mı zaten ve daha yeni geri döndüm. O çeteyi peşime

111

"Gemiden epeyce ganimet kaldırmış olmalılar," diye mantık

yürüttü Deudermont.

Yük kayıtları herhangi bir egzotik veya istisnai maldan

bahsetmese de, Memnon'dan gelen tüccar gemisinin deposunda

kalmış stoklar onun ağır bir kumaş yükü taşıdığına işaret ediyordu

"Düşük değerdeki mallar," diye yanıtladı Robillard. "Sadece

gemiye hasar verip mürettebatı öldürdüklerine deysin diye yüklü

miktarda mal çalmak zorunda kalmışlar. Eğer depolarını

doldurmuşlarsa, muhtemelen hızla karaya gidiyorlardır." Durup bir

parmağını ıslattı ve havaya kaldırdı. "Aynca öyle bir yolculuk için

rüzgâr onlardan yana."

"Bizden de yana," dedi kaptan sertçe. Yakınlarda duran

teğmenlerinden birine seslendi, hayatta kalan herhangi birinin olup

olmadığının son bir kez kontrol edilmesini ve derhal Su Perisfne

dönülmesini emretti.

Av başlamıştı.

Kaptan Deudermont ile Robillard'dan pek uzakta olmayan Wulfgar

konuşulanları kelimesi kelimesine duydu. Bu katliam sahnesinin

sadece birkaç saatlik olduğuna hemfikirdi. Yükle dolu korsan gemisi

güvenli limana doğru tüm hızıyla ilerliyor olsa bile, deposu bomboş

olan hızlı Ski Perisi güçlü rüzgârla ona çabucak yetişirdi.

Barbar gözlerini kapadı ve yaklaşan savaşı düşündü. Su Perisi

Derinsu'dan tekrar denize açıldığından beri yaşayacağı ilk hareketli

olay olacaktı. Bu, Wulfgar için hakikatin ortaya çıkacağı,

kararlılığının ve irade gücünün, azalan metanetine galebe çalmak

zorunda kalacağı bir an olacaktı. Etrafındaki ölü tüccar denizcilere,

kana susamış korsanlar tarafından katledilmiş adamlara baktı. 0

katiller, muhtemelen kısa süre sonra başlanna gelecek hazin akıbeti,

karanlık sularda soğuk, yalnız bir ölüme mahkum olmayı veya

yakalanmayı ve yargılanıp idam edilmek üzere Derinsu'ya, hatta

Luskan'a götürülmeyi hak ediyordu.

Wulfgar, bu masum denizcilerin intikamını almasının görevi,

114

tanrı vergisi savaşçılık yeteneklerini bu vahşi dünyaya adalet

getirmek, çaresiz ve masundan emniyete almak için kullanmasının

ise sorumluluğu olduğunu kendisine hatırlattı.

Hasar görmüş tüccar karavelasının güvertesinde duran Wulfgar

bilinçli bir şekilde her türlü asil özelliği, her ideali kendisinde

bulmaya çalıştı. Katliam sahnesinin ortasında dikilen Wulfrar

görev ve sorumluluk içgüdülerini, eski dostlarının —başka birinin

İyiliği için kendim tehlikeye atmakta hiç tereddüt etmeyecek olan

Drizzt'in— cefakârhğını kendinde bulmaya çalıştı.

Ama Delly ile Colson'u, keder ve yoksullukla belleri bükülmüş

bir halde dünyanın acımasızlığı karşısında bir başlanna dururken

aklında canlandırmaktan kendini alamıyordu.

Böğründe hissettiği bir dirsek barbann düşüncelerinden sıyrılıp

etrafına bakmasını ve onu dürten teğmen haricinde hasarlı

karavelanın güvertesinde kalan tek kişinin kendisi olduğunu fark

etmesini sağladı. Yanaşma kalasına doğru teğmeni takip etti ve attı&ı

her adımın Robıllard tarafından izlendiğine dikkat etti.

Su Perisfmn güvertesine geri dönen barbar, tüccar gemisindeki

dehşet vencı sahneye son bir kez baktı ve harekete geçme zamanı

geldiğinde hatırlamak üzere, ölü tüccarla™ görüntülerim zihnine

kazıdı.

Bunu yaparken Delly ile Colson'un aklında canlanan

görüntülerini bastırmak, kim olduğunu ve kim olması gerektiğini

kendine hatırlatmak için büyük bir çaba sarf etti

*P»»ç^J

Sağduyuya ve birazcık da Robıllard'm büyüsüne baş vuran Su

E feS1 Şafak vaktınden kısa süre sonra korsan gemisini ufukta

prdu. ikinci bir güverteye ve bir mancınığa sahip olan in, üç

FiKenl, gemi çetin görünüyordu. Deudermont, mürettebatın

rçogunun ellennde yayıarla korsan gemısinm güvertesinde

oturduğunu bu mesafeden bile görebiliyordu.

Carling Badeen mi?" diye Deudermont'a sordu Robıllard, hızla

alan uskunanın pruvasındaki kaptanın yanma gelerek

115

"Olabilir," diye yanıtladı kaptan, dönüp ince yapılı dostuna

bakarak.

Su Perisi, Kılıç Sahili'nin kötü şöhretli korsanlarının başında

gelen Carling Badeen'i yıllardır kovalamaktaydı. Görünüşe

bakılırsa, ele avuca sığmayan korsanı en sonunda yakalamışlardı.

Bilindiği üzere Badeen'in gemisi iri ama yavaş; çetin bir şekilde

zırhlı ve silahlıydı. Aynı zamanda yetenekli bir okçu tayfasına ve bir

çift ünlü büyücüye sahipti. Korsan Badeen, kendi türünün en kana

susamışlarından olarak bilinirdi ve kesinlikle tüccar gemisindeki

vahşet sahnesi Badeen'in marifetlerine uyuyordu.

"Eğer bu oysa, en iyi performansımızı sergilemeliyiz, yoksa

mürettebattan birçok kişiyi kaybederiz," diye belirtti Robillard.

Dürbününden bakan Deudermont ona karşı çıkmadı.

"Son zamanlar bolca yaptığımız türden bir hata

mürettebatımızdan birçok kişinin hayatına mâl olabilir," diye

üsteledi büyücü.

Deudermont dürbünü eğip gizemli dostuna baktıktan sonra

Robillard'm mantığını kavradı ve geminin orta kısmında, sancak

tarafındaki küpeştede duran Wulfgar'a attığı yan bakışı fark etti.

"Hataları ona gösterildi," diye hatırlattı Deudermont.

"Daha onları yaparken bile hata olduklarını anladığı hatalar,"

diye karşılık verdi Robillard. "Bu meseleler başladığında iri

dostumuz mantığı değil, duygulan, korkusu ve hiddeti tarafından

kontrol ediliyor. Hatalarını ona açıkladığın zaman zihninin mantıklı

yönüne hitap ediyorsun ve o zaman sözlerin anlaşılıyor. Ama savaş

kızıştığında o aklı başında zihin, o mantıklı düşünce yeteneği, yenni

çok daha ilkel ve görünüşe bakılırsa kontrolsüz bir şeye bırakıyor."

Deudermont, biraz savunmaya çekilmiş olsa da, dikkatli bir

şekilde dinledi. Yine de, aksinin geçerli olması için beslediği

umutlara rağmen, büyücü dostunun sözlerini yadsıyamıyordu. Aynı

şekilde, eğer Wulfgar akılsızca hareket edip Robillard'm savaşa yön

verişini engellerse, bunun mürettebatın geri kalanı İÇ"1

doğurabileceği sonuçlan görmezden gelemiyordu. Ne de olsa

Bardeen'ın gemisinde iki büyücü ve bol sayıda tehlikeli okçu vardı.

"Bu savaşı, hantal geminin etrafında daireler çizerek

kazanacağız," diye devam etti Robillard. "Hızlı, tepki venneye hazır

ve manevralarda etkili olmalıyız."

116

Deudermont başıyla onayladı, zira hakikaten de Su Perisi'nin

A ha iri °'an gemı'erin birçoğuna karşı kullandığı ana silahı manevra

ujiiyetiydi. Sıklıkla bir korsan gemisine bordadan yanaşıp düşman

İvertesine ölümcül bir ok yağmuru başlatırdı. Bu sebeple

jLbillard'ın sözlerinin doğru olduğu barizdi.

"Manevralarda etkili," diye tekrarladı büyücü ve Deudermont

büyücünün aslında ne demek istediğini anlayıverdi.

"VVulfgar'a dümen tayfasında iş vermemi istiyorsun."

"Su Perisi'nde olan herkesin can güvenliği için en iyisi neyse

onu yapmanı istiyorum," diye yanıtladı Robillard. "Bunun gibi bir

aemiyi nasıl mağlup edeceğimizi biliyoruz, Kaptan. Sizden tek

isteğim, bunu daha önce denediğimiz yöntemle yapmamıza izin

vermen ve bu kanşıma tehlikeli bir madde katmaman. VVulfgar'm

kudretli bir savaşçı olduğunu inkâr edemem, ama bir zamanlar

bizimle yelken açmış olan dostlannın aksine, bu adamın sağı solu

belli değil."

Robillard devam edecek oldu, ama Deudermont bir elini kaldınp

hafifçe başıyla onaylayarak onu susturdu. Bu hareketi, tartışmada

yenilgiyi kabul ettiğini gösteriyordu. Wulfgar hakikaten de önceki

çatışmalarda tehlikeli şeyler yapmıştı ve şimdi o çetin korsan

gemisine karşı böyle hareket etmesi felaket getirebilirdi.

Deudermont bir dostunun egosu yüzünden bunu riske atmaya

niyetli miydi?

VVulfgar'a daha yakından baktı. İri adam küpeştenin başında

durmuş, yumruklannı sıkmış, mavi gözleri içsel alevlerle parlar bir

halde dikkatle avlanna bakıyordu.

«jŞfc..^

Wulfgar isteksizce geminin aşağı güvertesine indi —orada

olmayı tercih ettiğini fark edince isteksizliği daha da arttı. Kaptanın

Kobillard'ın yanından ayrıldıktan sonra onunla konuşmak için

Yanına gelişini izlemişti, ama yine de, Deudermont ona dümenci

ayfasının çalışmakta olduğu kıç tarafındaki ambara inmesini

söylediğinde Wulfgar şaşırmıştı. Normalde Su Perisinin

117

dümencileri yukarıdaki dümenin etrafında çalışırdı, ama savaş

başladığında dümenin başındaki rotacı aşağı güvertedeki tayfaya

talimatlarını verir, onlar da güçlü ve güvenilir bir şekilde gemiyi

istendiği gibi döndürürdü.

Wulfgar daha evvel elle çalışan dümen teçhizatını hiç

kullanmamıştı ve orasının kendi yeteneklerinden en yüksek

derecede faydanın sağlanacağı bir yer olduğunu pek düşünmüyordu

"Ekşi surat," dedi dümenci tayfasının şefi olan Grimsley,

"Büyücülerin ve okçuların yolundan çekilmiş olduuna sevinmelisin

bence."

Wulfgar cevap vermedi, sadece gidip ağır dümen sopasını aldı.

"Sanırım seni buraya gücün yüzünden indirdi," diye devam etti

Grimsley ve Wulfgar, kaba, yaşlı deniz kurdunun onun gururunu

okşamaya çalıştığını fark etti.

Barbar işin asimi biliyordu. Eğer Deudermont hakikaten de onun

büyük gücünü gemi manevralannda kullanmak isteseydi, Wulfgar'ı

güvertedeki ana yelken halatlarının başına geçirirdi. Yıllar önce,

eski Su Perisfnde, Wulfgar gemiyi muhteşem ve güçlü bir şekilde

döndürüp pruvasını sudan kaldırmış ve imkansız gibi görünen bir

manevra sergileyip günü kurtarmıştı.

Ama artık görünüşe bakılırsa, Deudermont ona bu işte bile

güvenmiyordu ve savaşı görmesine dahi izin vermeyecekti.

Wulfgar bundan biraz olsun hoşlanmıyordu, ama kendisine

bunun Deudermont'un gemisi olduğunu hatırlattı. Kaptanı

sorgulamak onun haddine düşmezdi, özellikle de savaşa girmek

üzereyken

Birkaç saniye sonra ilk teyakkuz haykırışları yankılandı. VVulfgar

yakınlarda bir yerde patlayan bir alev topunun yarattığı karmaşanın

seslerini duydu.

"Üçüncü işarete çekin," diye haykırdı Grimsley.

Wulfgar ve uzun dümen kalasmdaki diğer adam sertçe asılıp

kalasın ön ucunu, duvarın üzerinde, merkezin sol tarafındaki üçuoSf

işarete denk gelecek şekilde döndürdüler.

"Soldakine geri getirin!" diye çığlık attı Grimsley.

İkili hemen tepki verdi ve Su Perisi keskin bir dönüşten çıktı-

Wulfgar yukarıdan gelen haykırışları, yay kirişlen^,

vızıltılarını, mancınığın sesini ve büyücülerin meydana getirdi

118

patlamaları duydu. Bu sesler soylu barbarın savaşçı kimliğini

derinden etkiliyordu.

Savaşçı mı?

Savaşa katılmasına güvenilmezken, tüm hayatı boyunca

eğitimini gördüğü işi yapmasına izin verilmezken Wulfgar

kendisine nasıl savaşçı diyebilirdi? Kim olduğunu düşünmeden

edemedi. Yol arkadaşları —kendisinden daha az savaş yeteneğine

ve güce sahip olan kişiler— hemen üstünde savaşa karışmışken, o

burada bir katır görevi görmekle yetiniyordu.

VVulfgar sıradaki talimata, yani "İki sağa," emrine hırlayarak

cevap verdi ve yukandan gelen çılgınca haykınşlan takip eden

Gnmsley sola doğru sert, Su Perisfnm kaldırabileceği kadar keskin

bir dönüş istediğinde dümen kalasına sertçe asıldı.

Wulfgar kalası gidebileceği kadar sola çekerken, kirişler ve

dümen itirazla gıcırdadı ve Su Perisi öyle şiddetli bir şekilde yan

yattı ki, Wulfgar'ın ardında kalası tutan adam dengesini kaybetti.

"Sakın ol! Sakin ol!" diye haykırdı Grimsley, kudretli barbara.

"Mürettebatı güverteden düşürmemen gerekiyor, salak herif!"

Wulfgar biraz sakinleşti ve hak ettiği azan kabul etti. Zaten, yaşlı

deniz kurdunun haykırıp durduğu belirli talimatlar dışında

Gnmsley'i pek dinlemiyordu. Dikkati daha çok yukandan gelen

savaş seslerine, feryat ve çığlıklara, büyücülük ve mancınıkların ardı

arkası kesilmeyen gümbürtülerine yoğunlaşmıştı.

Orada, yukanda onun yerine başkalan tehlikedeydi.

"Pöh, endişen olmasın," diye belirtti Grimsley, Wulfgar'm

yüzündeki ekşimiş ifadeyi bariz bir şekilde fark ederek. "Hiç şüphen

olmasın, Deudennont ile adamlan kazanacaktır!"

vVulfgar zaten bundan hiç şüphe duymuyordu. Kaptan

eudermont ile tayfası, bu savaşları onun gelişinden çok uzun süre

cesınden ben başarıyla tamamlamaktaydı. Ama VVulfgar'in

yeğini dağlayan şey bu değildi. Olması gereken yeri biliyordu ve

ası orası değildi, ama hissi açıdan zayıflığı yüzünden Kaptan

^m]°nVun sorumluluğu doğrultusunda onu

^evlendırebıleceği tek yerdi.

viZ!İdennde aİ6V t0plan Patlıy°r' Ş™Şekler çatırdıyor, yay kirişleri

felatıv^H VC manc;nıklar alevli yüklenni yüksek bir sesle

119

yordu. Savaş yaklaşık bir saat boyunca devam ettikten sonra,

Grimsley aracılığıyla, tayfanın yön donanımını yukarıdaki dümene

yeniden bağlayabileceği talimatı geldi ve Wulfgar'm yanında

çalışan adam, Grimsley'in hemen ardından zafer sahnesine bakmak

için hevesle güverteye koşturdu.

Wulfgar kıç tarafındaki depoda yalnız başına kaldı, güverteye

çıkıp yüzünü gösteremeyecek kadar utanmış, onun yerine başka

birinin öldüğünü göremeyecek kadar korkmuş bir halde sırtım

duvara dayayıp oturdu.

Kısa süre sonra merdivenlerden birinin indiğini duydu ve gelen

kişinin, basamaklarda dengesini korumak için lacivert cübbesinin

eteklerini yukarı çeken Robillard olduğunu görünce şaşırdı.

"Kontrol dümene geri verildi," dedi büyücü. "Korsan

gemisinden kurtarabileceğimiz mallan taşıyarak yardımcı olamaz

mısın?"

Wulfgar ona dik dik baktı. Barbar otururken bile, sanki

büyücünün üzerinde heyula gibi yükseliyor gibiydi. Wulfgar

adamdan üç kat ağırdı ve kollan Robillard'm sıskacık bacaklanndan

daha kalındı. Görünüş itibanyla Wulfgar pek çaba harcamadan

büyücüyü parça parça edebilirdi.

Robillard'm gözü barbardan biraz olsun korktuysa bile bunu hiç

belli etmedi.

"Bunu bana sen yaptın," diye belirtti Wulfgar.

"Ne yaptım?"

"Beni buraya tıkan Kaptan Deudermont'un değil, senin

sözlerindi," diye açıklık getirdi YVulfgar. "Bunu sen yaptın."

"Hayır, sevgili Wulfgar," dedi Robillard zehir gibi bir sesle. "Sen

yaptın."

Wulfgar çenesini kaldırdı ve meydan okur gibi baktı.

"Muhtemelen zor bir savaşla karşı karşıyayken, Kaptan

Deudermont'un seni bu yere indirmekten başka çaresi yoktu," diye

neşeyle açıkladı büyücü. "Senin kendi küstahlığın ve bağımsızlığı11

ona başka bir seçenek bırakmıyordu. Dizginlenemez öfkeni ve

kendini beğenmiş görüşlerini tatmin etmek için mürettebatımızda11

insan kaybetmeyi göze alacağımızı mı sandın?"

Wulfgar ileri çıkıp ayağa kalktı ve sanki üstüne atılıp büyücünün

gırtlağına yapışacakmış gibi hazır durdu.

"Son savaşlarda hareketlerine yön vermiş olan şey sözün

120

ttj5im gibi bir görüşten başka ne olabilir ki —tabii su katılmamış

bir ahmaklık değilse?" diye devam etti Robillard, etkilenmiş veya

jjrainleşmiş görünmeden. "Biz bir takımız, disiplinliyiz ve

ı,epimizin üzerine düşen bir görev var. Biri kendisine verilen rolü

oynamadığı zaman, uyum içinde çalışacağı yerde birbirine rağmen

çalışan zayıf bir takım oluruz. Buna müsamaha gösteremeyiz. Ne

senin için, ne de başkası için. Bu yüzden hakaretlerini, ithamlarım ve

hos tehditlerini kendine sakla, aksi takdirde kendini suda yüzerken

bulabilirsin."

Wulfgar'm gözleri biraz genişledi ve kasıtlı bir şekilde takındığı

sabırlı tavra ihanet etti.

"Seni temin ederim, karadan çok uzaktayız," diye sözünü bitirdi

Robillard ve merdiveni tırmanmaya başladı. Fakat yan yolda durup

dönerek VVulfgar'a baktı. "Bugünkü savaştan hiç zevk almadıysan,

belki de bir dahaki sefere Dermsu'dan denize açılacağımız zaman

geride kalmakla akıllılık edersin.

"Evet, belki de bu en iyisi olacaktır," diye devam etti Robillard

biraz duraksayıp düşünceli bir tavır takındıktan sonra. "Karaya geri

dön, Wulfgar. Buraya ait değilsin."

Büyücü gitti, ama Wulfgar onu takip etmedi. Barbar, bunun

yerine tekrar duvara yaslanıp aşağı kadar kayarak oturdu. Bir

zamanlar kim olduğunu ve şimdi kim olduğunu düşündü —

yüzleşmek istemediği feci bir gerçekti bu.

Geleceğe bakıp da, kim olmak istediğini dahi düşünemiyordu.

121

BÖLÜM 9

KESİŞEN YOLLAR... NEREDEYSE

Le'lorinel, Luskan'daki Dollemand Sokağı'nda yürümekteydi.

Elfm adımlan heyecan ve hevesini belli ediyordu. Gideceği yer özel

bir daireydi ve elf orada Sheila Kree'nin bir vekiliyle buluşacaktı.

Artık her şey, Drizzt Do'Urden'e ve adaletin sağlanmasına giden

yolun parçalan yerli yerine oturuyor gibiydi.

Elf aniden durdu ve yan sokaktan çıkan iki pelerinli siluete doğru

hızla döndü. Elleri kılıcına ve hançerine uzanan Le'lorinel, bu

ikisinin bir tehdit oluşturmadığını fark edince duraksayıp derin bir

nefes almak zorunda kaldı. Hatta adamlar elfe hiç aldınş etmeden

sokağın aksi istikametinde ilerleyip yollarına devam etti.

"Çok gerginsin," diye sessizce kendini azarladı elf, ellerini

gevşetip kılıcıyla hançerini kmlanna geri bırakırken.

Uzaklaşan ikiliye son bir bakış atan Le'lorinel, bir kahkaha

patlattı ve tekrar binaya doğru dönüp Drizzt Do'Urden'e giden

yolda ilerlemeye devam etti.

Dollemand Sokağı'nda diğer yöne doğru ilerleyen Drizzt

122

ratti-brie, onların bir tehdit oluşturduğunu düşünen Le'lorinel'in

niden kendilerine doğru dönüşünü fark etmediler bile. Eğer Drizzt

elerininin başlığını yüzüne çekmemiş olsaydı, belirgin, uzun, gür,

hevaz saçları, intikam güden elfîn onu net bir şekilde tanımasına

sebep olurdu.

Haydut Morik ile buluşup Wulfgar'dan haber almak üzere ayrı

vönde ilerleyen ikilinin adımlan da en az Le'lorinel'inkiler kadar

hevesliydi- Haydudu kararlaştırılan yerde, yani Arumn Gardpeck'in

iCorsan Palası Hanı'ndaki arka masalardan birinde buldular. Morik,

ilci dost kendisine yaklaşırken gülümsedi ve köpüklü bira bardağını

kaldırdı.

"Demek bilgi edindin, öyle mi?" diye sordu Catti-brie, haydudun

karşısındaki oturma sırasına kayarak yerleşirken.

"Bulabileceğim kadarıyla," diye yanıtladı Morik. Drizzt'in

kendisine verdiği para kesesini kaldırıp masaya koyarken

gülümsemesi soluverdi. "Bir kısmını geri almak isteyebilirsiniz,"

diye itiraf etti Morik ve keseyi ikiliye doğru ittirdi.

"Göreceğiz bakalım," dedi Drizzt, keseyi ona geri göndererek.

Morik omuz silkti, ama keseye uzanmadı. "Sheila Kree hakkında

öğrenilecek pek fazla bir şey yoktu," diye söze başladı. "Başka birini

değil de onu soruşturmaktan hiç de memnun kalmadığımı belirterek

size dürüst davranmış olacağım. Onun hakkında gerçek bir bilgiye

sahip olan yegane kimseler onun çok sayıdaki kumandanları. Hepsi

kadın ve hiçbiri erkeklerden hoşlanmıyor. Kree hakkında fazla soru

soran erkekler çoğunlukla ya ölüyor, ya da kaçmak zorunda kalıyor,

ki ikisine de hiç niyetim yok."

"Ama biraz bilgi edindiğini söylemiştin," diye teşvik etti Catti-

brie.

Morik başıyla onaylayıp birasından kocaman bir yudum aldı.

Luskan'ın kuzeyinde bir yerlerde, muhtemelen Dünyanın

omurgası'nın batı ucunda bulunan bol sayıdaki koylardan birinde,

kendi özel limanında faaliyette bulunduğu söylentiler arasında. Bu,

ulağa mantıklı geliyor, zira son zamanlarda Luskan'da pek az

unmuş ve güneydeki sulara yelken açtığı hiç görülmemiş. Onun

fecisinin şimdiye kadar Derinsu'da görüldüğünü hiç sanmıyorum."

Urızzt Catti-brie'ye baktı ve ikisi sessizce hemfikir oldular.

derırıont ile birlikte uzun bir süre korsan kovalamış, çoğunlukla

123

Derinsu Limanı'nın güneyindeki sularda faaliyet göstermişlerdi ve

ikisi de korsan Kree'nin adını hiç duymamıştı.

"Gemisinin adı ne?" diye sordu Catti-brie.

"Kanlı Güverte," diye yanıtladı Morik. "Hakkıyla kazanılmış bir

isim. Sheila kurbanlarını güverteden denize atmaktan büyük zevk

alıyor da." Bariz bir şekilde ürperip bir yudum daha aldı. "Tüm

öğrenebildiğim bu kadar," diye sözünü bitirdi ve para kesesini tekrar

Drizzt'e doğru ittirdi.

"Beklediğimden fazlasını öğrenmişsin," diye yanıtladı drow

keseyi bir kez daha Morik'e göndererek. Bu sefer, kısa süre

duraksayıp onaylayıcı bir bakış atan Morik, keseyi alıp hızla ortadan

kaldırdı.

"Bir şey daha var," dedi haydut, ikili gitmek üzere ayağa

kalktığında. "Aldığım tüm duyumlara göre Sheila son zamanlarda

pek fazla görülmemiş. Deudermont'un peşinde olduğunu bildiği

için saklanıyor olabilir."

"Sahip olduğu bu şöhretle ve Wulfgar'm çekiciyle, sence Su

Perisfîü alaşağı edebileceğini düşünmez mi?" diye sordu Catti-brie.

Daha kadın bu soruyu bitirmeden Morik yüksek sesle kahkaha

attı. "Kree ahmak değil ve açık sularda Su Perisi'yle boy ölçüşmeye

kalkışmak için birinin ahmak olması gerek. Su PerisVnin denizde

olmasının tek bir amacı var ve gemi ile mürettebatı görevlerini

mükemmel bir başarıyla yapıyor. Savaş çekici Kree'de olabilir, ama

Deudermont'un da Robillard'ı var ve herif feci bir şey! Aynca

Wulfgar da Deudermont ile. Hayır, Kree gizleniyor ve bu akıllıca bir

davranış. Fakat bu size bir avantaj sağlayabilir."

Duraksadı ve ilgilerini üzerinde tuttuğundan emin olmak istedi.

Kesinlikle ilgileri onun üzerindeydi.

"Kree buranın kuzeyindeki suları herkesten iyi biliyor," diye

açıkladı Morik. "Kesinlikle, zamanının çoğunu güneyde geçiren

Deudermont'tan daha iyi biliyor. Eğer saklanıyorsa, iyi yürekli

kaptan onu bulmakta zorlanacaktır. Sanırım, Kanlı Güverte y

ufukta bile görmeden önce Su Perisi'nin daha epey yolculu

yapması gerekecek."

Drizzt ile Catti-brie yine birbirilerine meraklı bakışlar attüa

"Wulfgar'ı bulmak istiyorsak Luskan'da kalsak daha iyi olur,' ûy

önerdi drow.

124

"Su Perisi artık Luskan'a pek fazla uğramıyor," diye belirtti Morik.

"Geminin büyücüsü Büyünün Sahipkulesi'nden pek hoşlanmıyor da."

"Ayrıca Kaptan Deudermont namına leke düşürdü, öyle değil

,«j?" diye sordu Catti-brie.

Morik'in yüz ifadesinde şaşkınlık vardı. "Deudermont ile tayfası,

en yaşlı elflerin hafızalarından bile uzun süredir Kılıç Sahili'nde

görülen en büyük korsan avcıları," dedi.

"Seni ve Wulfgar'ı serbest bırakmasından bahsediyordum,"

diyerek kasıtsız bir sıntışla sözüne açıklık getirdi Catti-brie. "Esir

Karnavalı 'ndaki davranışının sulh yargıçlan tarafından hiç hoş

karşılanmadığını işittik."

"Hepsi gerizekalı," diye homurdandı Morik. "Ama evet,

Deudermont'un namı o gün —politika yerine adalet doğrultusunda

hareket ettiği gün— bir darbe yedi. Bizi öldürmelerine izin verseydi,

kişisel olarak daha iyi bir durumda olurdu, ama..."

"İyi ki buna izin vennedi," diye onun yerine bitirdi Drizzt.

"Deuderaıont karnavaldan hiç hoşlanmamıştır zaten," diye

belirtti Catti-brie.

"Öyleyse kaptanın gemisi için daha elverişli bir liman bulmuş

olması muhtemeldir," diye devam etti Morik. "Tahminimce

Derinsu'dur, zira kaptan en çok orada tanınıyor —aynı zamanda

orada son derece muhteşem bir evi var."

Drizzt tekrar Catti-brie'ye baktı. "On gün içinde orada

olabiliriz," diye önerdi ve kadın başıyla onayladı.

"Memnun oldum, Morik, zamanını ayırdığın için teşekkür

ederiz," dedi drow. Reverans yaptı ve gitmek üzere döndü.

"Tıpkı bir paladin gibi tanınıyorsun, kara elf," diye belirtti Morik,

İki dostun da son bir kez kendine dönmesine sebep olarak. "Erdemli

ve sağ duyulusun. Haydut Morik gibilerle iş yapmak şanına leke

iüşürmez mı?"

Drizzt, her nasılsa sevecenlikle, kendini küçümseyecek ve aynı

amanda Morik'in sözlerinin ne kadar saçma olduğunu açıkça

c ırtecek şekilde gülümsedi. "Duyduklarıma bakılırsa, sen

ulrgar'm dostuydun. Wulfgar'ı en güvenilir yoldaşlanmdan biri

ayarım."

^enm tanıdığın Wulfgar mı, yoksa benim tanıdığım YVulfgar

' diye sordu Morik. "Galiba ikisi aynı kişi değil."

125

"Galiba aynı kişiler," diye yanıtladı Drizzt ve tekrar reverans

yaptı. Catti-bne de eğilip selam verdikten sonra ikili oradan ayrıl*.

«^»·"<a»

Le'lorinel tavernanın arka tarafındaki odaya ihtiyatla, ellerini

kılıcının ve hançerinin kabzasına atarak girdi. Bir kadın

Le'lorinel onun Sheila Kree'nin temsilcisi olduğunu

düşünüyordu— odanın öbür ucunda oturuyordu. Bir masanın

arkasında değil, duvann önünde, açıktaydı. İki yanında iki iri

muhafız vardı. Le'lorinel bu yabanilerin damarlarında insan

kanından fazlasının —muhtemelen ork, hatta biraz ogre kanı—

olduğunu tahmin etti.

"îçeri buyur," dedi kadm dostane ve kayıtsız bir tavırla. Ellerini

kaldırıp elfe silah taşımadığını gösterdi. "Bir görüşme istedin ve

işte istediğin oldu."

Le'lorinel sadece biraz rahatladı, bir eli silahının kabzasından

aşağı kaydı. Sağa sola attığı bir bakışla küçük ve seyrekçe döşenmiş

odada gizlenmiş birinin olmadığını gören elf bir adım öne çıktı.

Hiç yoktan bir sağ kroşe, bihaber elfin çenesinin yanma çarpan

sert bir yumruk geldi.

Tökezleyen Le'lorinel'in yere yığılmasını engelleyen tek şey

uzaktaki duvardı. Elf, vücudunu saran baş döndürücü, sersemletici

dalgalara karşı debelendi ve bir denge merkezi bulabilmek için

büyük çaba sarf etti.

Saldırıyla birlikte gizlilik büyüsü bozulan ve üçü arasında en

irisi olan en son muhafız beliriverdi. Birkaç çarpık, sarı dişle

birlikte şeytanca gülümseyen yabani, ileri çıkıp ağır bir yumruK

daha attı ve bu seferki darbesi afallayan elfin ciğerlerindeki havayı

boşalttı.

Le'lorinel hançerine ve kılıcına elini attı, ama bir aparku

halinde gelen üçüncü darbe, elfin çenesinin tam altına yerleşti

Le'lorinel'i havaya yükseltti. Le'lorinel'in gördüğü en son f

diğer ikisinin üzerine yürüdüğü ve bir tanesinin iri yumruklan

zincirlerle sanlı olduğuydu.

126

Aşağı doğru atılan bir yumruk elfin başının yanına çarptı ve

Te'lorinel'in kafasına çok sayıda kıvılcımlar saçan patlamalar

oluşturdu.

Sonra her şey karardı.

"Bilgi vermek büyük bir bedel değil," dedi Val-Doussen

dokunaklı bir şekilde —ki her şeyi dokunaklı bir sesle söylerdi.

Cübbesinin bol yenlerini kuzgun kanadı gibi görünecek şekilde

sallayarak. "Sizden istediğim çok mu?"

Drizzt başını öne eğdi ve parmaklarını gür, beyaz saçlarına

daldırdı, bunu yaparken de gözünün kenarıyla Catti-brie'ye baktı.

İkili, On-Kasaba'ya seyahat edecek veya Bruenor'a bir mesaj

iletebilecek olan bir sihirbaz bulma umuduyla Luskan'm büyücüler

loncası Büyünün Sahipkulesi'ne gelmişti. Cücenin feci şekilde

endişeli olduğunu biliyorlardı ve hayatta olduğunu doğrulamış

olmasalar da Wulfgar hakkında öğrendikleri şeyler kesinlikle

olumlu bir yöne işaret ediyordu.

Birkaç ongünlüğüne Buzyeli Vadisi'ne bir yolculuk düzenlemeyi

planlayan bu kara cübbeli, eksantrik Val-Doussen'e

yönlendirilmişlerdi. Büyücüden pek fazla bir şey istediklerini

düşünmüyorlardı, fakat eğer gerekli olursa ona ödeme yapmaya

hazırlardı. Ama gümüş saçlı ve sakallı sihirbaz Drizzt'e, özellikle de

drowun köklerine büyük bir ilgi göstermişti.

Kendisinden istendiği gibi bilgiyi Bruenor'a iletecekti, fakat tek

Şartı Drizzt'in ona Menzoberranzan'daki kara elf toplumu hakkında

detaylı bilgi vennesiydi.

Zamanım yok," dedi Drizzt bir kez daha. "Güneye, Derinsu'ya

g'tmem gerekiyor."

.. oelki de buradaki büyücü dostumuz bizi acilen Derinsu'ya

derebilir," diye belirtti Catti-brie, aniden doğaçlama yaparak.

' oussen ise tedirginlikle sakalını çekiştirmeye başladı.

Q clanın öbür tarafında duran ve lonca liderlerinden biri olan

abere adındaki diğer büyücü, çatlaklar içindeki yaşlı yüz

127

hatlannda katıksız bir endişe ifadesiyle kollarını çılgınlar g^-

sallamaya başladı.

"Pekâlâ, pekâlâ," dedi Val-Doussen, Catti-brie'nin önerisi

üzerine oynayarak. "Evet, bu biraz çaba gerektiriyor, aırı

yapılmayacak iş değil. Elbette bir bedel karşılığında, hem de maddi

bir bedel. Evet, bir düşüneyim bakalım... sizi bin altın ve iki c%

boyunca Menzoberranzan hikayeleri anlatmanız karşısında

Derinsu'ya götürebilirim. Evet, evet, bu olur. Aynca elbette kj

bunun ardından planladığım üzere On-Kasaba'ya gidecek ve

Bruenor ile konuşacağım —ama bunun da bedeli bir gün boyunca

kara elf hikayesi anlatman olur."

Gözleri hevesle parlayarak Drizzt'e baktı, ama kara elf sadece

başını olumsuz anlamda salladı.

"Anlatacak hikayem yok," diye belirtti Drizzt. "Orayı fazla

tanıyamadan önce yurdumdan ayrıldım. Aslında eminim ki, diğer

birçok kişi, muhtemelen buna sen de dahilsin, Menzoberranzan

hakkında benden fazla şey biliyordur."

Val-Doussen'in yüzü asılıverdi. "Öyleyse bir günlük hikaye

anlatırsın, ben de mektubunuzu Bruenor'a götürürüm."

"Menzoberranzan hikayesi yok," diye sertçe yanıtladı Drizzt.

Pelerinin katlarının arasına elini attı ve Bruenor için yazdığı

mektubu çıkarttı. "Sana bu mektubu, zaten gideceğin yer olan Brynn

Shander'daki bir konsey üyesine götürüp onu Yalnızorman'dan

Regis'e iletmesini söylemen için yirmi altın vereceğim —ki bu

küçük iyilik için büyük bir bedel."

"Küçük iyilik mi?" diye sordu Val-Doussen dokunaklı bir

şekilde.

"Bu meseleyi tartışmakla bile, senin istediğim şeyi yapmak için

harcayacağından fazla zaman harcadık," diye yanıtladı Drizzt.

"Hikayelerimi dinleyeceğim!" diye ısrar etti büyücü.

"Başka birinden dinlersin," diye lafı yapıştırdı Drizzt. Hemen

ardında Catti-brie ile birlikte orayı terk etmek üzere ayağa kalktı.

İkili kapıya varmak üzereyken Cannabere arkalarından seslendi-

"Dediğinizi yapacak."

Drizzt dönüp lonca başkanına, sonra da oflayıp puflayan va'

Doussen'e baktı.

Cannabere hüsrana uğramış büyücüye bir bakış attıktan son

128

nrizzt'e doğru dönüp başıyla selam verdi. Derinden iç geçiren Val-

nnussen gidip mesajı aldı. Ücretini almak için elini uzatmaya

davrandığında ise Cannabere, "Size bir iyilik olarak Drizzt

no'Urden, Su Perisi'yle çıkardığınız işlere şükranımızla birlikte,"

jjye ekledi.

Val-D°ussen tekrar homurdandı, ama mektubu sinirle kavrayıp

hızla arkasını döndü.

Büyücü hışımla odadan çıkarken, Drizzt adamın gönlünü almak

için "Belki de bir daha buluştuğumuz zaman sana birkaç hikaye

anlatırım," dedi.

Drow, lonca başkanına baktı, sihirbaz ise sadece kibarca reverans

yaptı ve Drizzt ile Catti-brie, Luskan'm doğru kapısına, Derinsu'ya

doğru yollarına devam ettiler.

*&»·<*&

Sert yüksek, dik sırtlı, ahşap bir sandalyede kaskatı otururken,

sıkıca bağlanmış ipler Le'lorinel'in bileklerinde derin kesikler

açıyordu. Hatta boynuna sarılmış deriden bir bant elfı sıkı bir şekilde

yerinde tutuyor ve acıyla yüzünü buruşturmasına sebep oluyordu.

Aldığı darbelerden dolayı çürüyüp şişmiş olan bir gözü tam

olarak açılmıyor, iki omzu da acıyor, morarmış çürükleri

görülüyordu, zira elfm üzerinde artık bir tunik yoktu, aslında

üzerinde fazla giysi yoktu.

Gözleri ortama alışan Le'lorinel, aynı dörtlünün —üç yabani

muhafız ve kahverengi saçlı, normal vücut yapılı kadın— hâlâ

odada olduğunu gördü. Muhafızlar yan tarafta bekliyor, kadın ise

tam karşısında durmuş dik dik esirine bakıyordu.

"Hanımım alenen kendisini soruşturanlardan hoşlanmaz," diye

belirtti kadın, gözleri Le'lorinel'in yapılı vücudunun üzerinde

gezinerek.

'Hanımın dostla düşmanı ayırt edemiyor," diye yanıtladı, her

2aman cüretkâr olan Le'lorinel.

Bazı şeyleri ayırt etmek güçtür," diyerek hemfikir oldu kadın ve

sülümseyip esiri gözden geçirmeye devam etti.

129

Le'lorinel alayla sırıttı ve kadın yan tarafa doğru başıyla işaret

verdi. Yabani muhafızlardan biri anında esirin yanma geldi ve

suratına sert bir şamar indirdi.

"Bu tavrın ölümüne sebep olacak," diye sakince belirtti kadın.

Şimdi dik dik bakma sırası Le'lorinel'deydi.

"Sheila Kree hakkında sorular sorarak tüm Luskan'ı dolaştın"

diye devam etti kadın birkaç saniye sonra. "Konu nedir? Otoritelerle

rai birliktesin? Belki de o sefil Deudermont ilesindir?"

"Yalnızım ve Gümüşay'm batısında hiç dostum yok," diye

yanıtladı Le'lorinel eşit derecede sakin bir sesle.

"Ama irtibat kurmayı umduğun birinin adını biliyorsun ve o adı

seni dinleyen herkese fütursuzca söyledin."

"Öyle değil," diye yanıtladı elf. "Kree hakkında sadece bir grupla

konuştum, bunun da sebebi onlann beni ona götürebileceğini

düşünmemdi."

Kadın tekrar işaret verdi ve yabani tekrar Le'lorinel'in suratına

vurdu.

"Sheila Kree" diye düzeltti kadın.

Le'lorinel sözle cevap vermedi ama hafifçe, saygıyla başını eğdi.

"Öyleyse hemen, burada açıklamalı, sözlerini de dikkatle

seçmelisin," dedi kadın. "Neden patronumu arıyorsun?"

"Bir kâhinin sözleri üzerine," diye itiraf etti Le'lorinel. "Bana o

resmi çizen kişi kâhindi."

Elf sözünü bitirirken, kadın Aegis-fang'in sembolünün, yani

Sheila Kree'nin korsan çetesiyle bu kadar ilgili olan sembolün tasvir

edildiği parşömeni kaldırdı.

"Başka birinin peşindeyim, tehlikeli bir düşman ve Kr —Sheila

Kree'nin peşinde düşecek biri," diye açıkladı Le'lorinel. "Yeri veya

zamanı bilmiyorum, ama kâhinin sözlerine bakılırsa, bu hainle

savaşma emelime ancak Sheila Kree'nin yanındayken

ulaşabileceğim, tabii eğer o işaretin üzerinde olduğu silahı taşıyan

kişi gerçekten Sheila Kree ise."

"Tehlikeli bir düşman mı?" diye kurnazca sordu kadın. "Kaptan

Deudermont olmasın?"

"Drizzt Do'Urden," diye açıkça belirtti Le'lorinel, gei'?e8

saklamak için bir sebep görmeyerek —özellikle de, o anda ıy

düşünülmemiş her türlü söz elfın görevi ve hayatı için tehlıKe

130

^bilecekken. "Bir kara elf ve bir zamanlar o silahın sahibi olan

kişinin dostu."

"Bir drow mu?" diye şüpheyle sordu kadın, bu garip ismi

»öpıdığına dair hiçbir emare östermeden.

"Öyle," dedi Le'lorinel öfieyerek. "Kuzey diyarının kahramanı.

Buzyeli Vadisi —ve diğer birçok yerin ahalisi— tarafından pek

seviliyor."

Kadının yüz ifadesi, sanki böyle bir drow hakkında bir şeyler

jyynuışçasma garip bir ifade aldı, ama korsan omuz silkerek bu

konuyu geçiştirdi. "Sheila Kree'nin peşinde, öyle mi?" diye sordu.

0muz silkme sırası Le'lorinel'deydi —tabii sımsıkı duran

bağlan bunu yapmasına izin verseydi. "Sadece kâhinin bana

dediğini biliyorum ve bu görüyü gerçekleştirmek için yüzlerce mil

yoldan geldim. O kara elfı öldürmeye niyetliyim."

"Peki öyleyse, patronumla gireceğin herhangi bir ilişki ne

oluyor?" diye sordu kadın. "O sadece senin emellerin için bir aletten

mi ibaret?"

"O... yuvası, kalesi, gemisi veya her neyin içinde yaşıyorsa orası

sadece varılacak bir menzil, evet," diye itiraf etti Le'lorinel. "Şu an

içinse, kaptanınızla hiçbir ilişkim yok. Bu durum değişse bile,

muhtemelen ondan çok benimle ilgili olacaktır, zira..." elf durdu ve

bağlarına baktı.

Kadın uzun bir süre elfi inceledi ve bu garip hikayeyi düşünüp

tarttı, sonra tekrar yabani muhafızlarına doğru başını sallayıp onlara

hafif, ama net bir işaret verdi.

Bir tanesi uzun, testeremsi bir bıçak çekip hızla Le'lorinePe

doğru ilerledi. Elf sonunun geldiğini düşündü, ama derken yabani

yaratık sandalyenin arkasına geçip Le'lorinel'in bileğindeki bağlan

kesti. Odanın yan tarafındaki gölgelerin içinden başka bir yabani

muhafız, ellerinde, silahlar ve tılsımlı yüzük hariç olmak üzere

Le lorinel'in giysileri ve eşyalanyla birlikte çıkageldi.

Le'lorinel, üç yabaninin tasvip etmeyen sert bakışlarını

6°nııezden gelmek için büyük bir çaba sarf ederek kadına baktı ve

°rsarıın yüzüğü —Le'lorinel'in Drizzt Do'Urden ile yapacağı

Va?ı kazanmak için çaresizce ihtiyaç duyduğu yüzüğü—

Parmağına takmış olduğunu gördü.

ilahları 'da geri verin," diye muhafızlara emretti kadın ve üç

yabani de duraksayıp duyduklanna inanamamış bir halde —ya da

belki de aval aval— kadına baktı.

"Sheila Kree'ye giden yol tehlikelerle doludur," diye açıkladı

kadın. "Büyük olasılıkla silahlarına ihtiyaç duyacaksın. Bu

yolculukta beni hayal kınkhğına uğratmazsan belki de hikayeni

Sheila Kree'ye anlatacak kadar yaşamayı başanrsın, fakat seni

dinler mi, yoksa sadece zevk için öldürür mü, onu zaman

gösterecek."

Le'lorinerin bu sözlerle yetinmesi gerekti. Elf giysilerini aldı ve

acele etmemeye, kaba muhafızlar karşısında haysiyetini korumaya

gayret göstererek giyindi.

Kısa süre sonra beşi birden Luskan'm kuzey kapısından çıkıp

yola koyuldu.

BÖLÜM 10

KAHROLASI KIŞ

"Drizzt'ten," dedi Cassius, parşömeni Regis'e uzatarak.

"Luskan'dan gelen ve hiç de dostane olmayan biri tarafından verildi.

En azından ona soracak olursan çok önemli bir büyücüymüş."

Regis rulo halindeki kurdeleli mektubu aldı ve fiyongu açtı.

"Sanırım memnun olacaksın," diye teşvik etti Cassius.

Buçukluk kafasını kaldırıp kuşkuyla adama baktı. "Okudun mu

yani?"

"Luskan'dan gelen büyücü, adı Val-Doussen —ve büyük bir

zekaya sahip olduğunu iddia eden kişi— mektubu iletmem gereken

kişinin adını unutmuş," diye tatsızca açıkladı Cassius. "Bu sebeple,

evet, onu dikkatle okudum ve içeriğine bakılırsa ya sana, ya Bruenor

Battlehammer'a, ya da ikinize birden yazılmış."

Regis tatmin olmuş gibi başıyla onayladı, fakat aslında

Cassius'un bu kadannı mektubu okumadan da anlayabileceğini

Diliyordu. Drizzt ile Catti-brie başka kime mesaj yollayabilirdi ki?

..at Drizzt'in ne yazdığını çok merak eden buçukluk bu konuyu

Gelemedi. Mektubu açtı ve sözleri hızla taradı.

Jüzü bir gülümsemeyle aydınlandı.

Galiba barbar hâlâ hayatta," diye belirtti Cassius.

Uyle görünüyor," dedi buçukluk. "Ya da en azından, kadının

- nnde gördüğümüz işaret hepimizin korktuğu şey demek değil."

133

Cassius başıyla onayladı, ama Regis adamın yüzünden geçen

belli belirsiz bulutu görmeden edemedi.

"Sorun nedir?" diye sordu buçukluk.

"Hiçbir şey."

"Hiçbir şeyden fazlası var," diye tahmin etti Regis ve o hafif

çatık kaşlı bakışın sebebinin kendi sözleri olduğunu anladı.

"Kadın," diye mantık yürüttü. "Kadına ne oldu?"

"Gitti," diye itiraf etti Cassius.

"Öldü mü?"

"Kaçtı," diye düzeltti muhtar. "Bir ongun önce. Konsey Üyesi

Kemp onu zorunlu hizmet için bir Targos balıkçı gemisine gönderdi

—diğer serserileri görevlendirdiği gemiden başka bir gemiye, zira

aralarında en tehlikelisinin o olduğunu biliyordu. Gemi suya

açıldıktan kısa süre sonra kadın güverteden suya atladı."

"Öyleyse Maer Dualdon'da donup ölmüştür," diye mantık

yürüttü Regis, zira gölü ve yılın bu zamanı bir yana, yaz ortasında

bile o soğuk sularda kimsenin uzun süre hayatta kalamayacağını

gayet iyi biliyordu.

"Mürettebat da öyle sandı," dedi Cassius. "Üzerinde bir çeşit

tılsım olsa gerek, zira kısa bir mesafe ötede, Targos'un batı

yakasında sudan çıkarken görülmüş."

"Öyleyse sudan çıkıp soğuk havaya maruz kalmaktan ölmüş,

gölün güney kıyısında yatıyordur," dedi buçukluk, "ya da

neredeyse ölü gibi sersemlemiş bir halde suyun kenarında

dolaşıyordur."

Cassius buçukluğun her sözüyle birlikte kafasını sağa sola

sallıyordu. "Görünüşe bakılırsa Jule Pepper zeki biri," dedi.

"Ortalıklarda yok ve şehrin batı ucundaki bir çiftlik evinden giysiler

çalınmış. Muhtemelen çoktan Buzyeli Vadisi'nden çıkan yolda

ilerliyordur ve ona gayet hoşnut bir şekilde veda ediyorum."

Regis aynı şekilde düşünmüyordu. Jule Pepper'm dostların*

karşı bir tehdit oluşturup oluşturmayacağını merak ediyordu. Ju

bariz bir şekilde Drizzt'in kim olduğunu biliyordu ve muhteme

drowa garazı vardı. Eğer eski çetesine geri dönüyorduysa, droW J

yollarının bir kez daha kesişmesi olasıydı. _. ^

Regis sakinleşmeye çabaladı ve haklarında endişe ettl8*

dostunun Drizzt ile Catti-brıe olduğunu kendisine hatırlattı.

134

jule Pepper'ın yolu o ikiliye denk gelirse kadının halinin duman

0lacağmı düşündü ve bu konuyu burada bıraktı.

"Bruenor'a gitmeliyim," dedi Cassius'a. Regis parşömeni sıkı

sıkıya elinde tutup hızla muhtarın evinden çıktı ve o sabah cüce

madenlerine doğru yola koyulacağını bildiği bir tüccar kervanını

yakalama umuduyla Brynn Shander sokaklarında aceleyle koşturdu.

Şansı yaver gitmiş ve hububat torbalarıyla dolu bir at arabasında

yolculuk yapmak üzere tüccarlan ikna etmeyi başarmıştı. Neredeyse

tüm yol boyunca uyudu.

Regis gecenin geç saatlerinde en sonunda cüceye rastladığında

Bruenof'u huysuz bir ruh hali içinde buldu —ki Drizzt ile Catti-brie

On-Kasaba'dan ayrıldığından beri cüce genellikle bu ruh

halindeydi.

"Zayıf taş getirip duruyorsunuz!" diye hırladı kızıl sakallı cüce

kral, yüzleri ve sakallan toz toprak içinde olan bir çift genç

madenciye. Bruenor küçük el arabasında kendisine sunulan kaya

örneklerinden birini kaldırdı ve onu tek eliyle un ufak etti. "Bunda

değerli bir cevher olduğunu mu sanıyorsunuz?" diye sordu

gördüklerine inanamamış bir halde.

"Zorlu bir kazıydı," diye belirtti, henüz kara sakalı kalın

boynunun yansına dahi enşmemiş olan genç cücelerden biri. "En

derin delikte tepe taklak asılı duruyorduk..."

"Pöh! Beni mızmızlanmanızı çekecek biri sanıyorsunuz galiba!"

diye kükredi Bruenor. Cüce kral, dişlerini ve yumruklarını bıkarak

vahşice gürledi ve sanki tüm hiddetini vücudundan atıyormuş gibi

sarsıldı.

"Kralım!" diye haykırdı kara sakallı cüce. "Gidip daha iyi tas

getireceğiz!"

"Pöh!" diye burnundan soludu Bruenor.

Dönüp tüm vücudunu sertçe yüklü el arabasına çarpıp arabayı

nevirdi. Bruenor sanki bu patlama tüm gerginliğini almışçasına orada

e terini beline atmış bir şekilde durup, devrilmiş el arabasına ve kondora

baÇilmış olan taşlara baktı. Gözlerini kapadı.

L 'A?ağı tünellere geri gitmeniz gerekli değil," dedi sakince iki

Ce°^ye; "Gidin üstünüzü başınızı temizleyin ve biraz yemek yiyin. O

duln"" ço^unda bir sorun yok —kendi gözlerimle görüp kulaklanmla

ydugum kadanyla bir çekidüzene ihtiyacı olan sizin kralınız."

135

"Emredersiniz, kralım," dedi iki genç cüce aynı anda.

Derken Regis öbür taraftan geldi ve arkalarını dönüp

homurdanarak uzaklaşmakta olan ikiliye başıyla selam verdi.

Buçukluk, Bruenor'a yaklaşıp bir elini cücenin omzuna koydu

Cüce kralı neredeyse çizmelerinden dışarı fırlayacaktı. Yüzünde

hiddet dolu bir ifadeyle hışımla döndü.

"Ne yaptığını sanıyorsun be?" diye kükredi, fakat bunun sadece

Regis olduğunu gördüğünde epey sakinleşti. "Konsey toplantısında

olman gerekmiyor muydu senin?"

"Bensiz de başlarının çaresine bakabilirler," diye gülümseyerek

yanıtladı buçukluk. "Sanırım senin bana daha fazla ihtiyacın var."

Bruenor ona merakla baktı, Regis ise sadece döndü ve cücenin

bakışlannı koridora, oradan uzaklaşan iki genç cüceye doğru

çevirmesini sağladı. "Suç mu işlediler?" diye iğneleyici bir şekilde

sordu buçukluk.

Bruenor bir taşı tekmeleyip onu duvara doğru uçurdu. Yine

patlayacak raddede hiddet ve hüsran içinde görünüyordu. Fakat bu

kara bulut çabucak geçip yerini daha alışıldık olan bir kasvet

havasına bıraktı ve cücenin omuzlan çöküverdi. Başını öne eğip

yavaşça sağa sola salladı.

"Oğlumu yine kaybedemem," diye ağzından baklayı çıkarttı.

Regis anında Bruenor'un yanma geldi ve bir elini teskin

edercesine cücenin omzuna koydu. Cüce kafasını kaldınp dostuna

baktığı anda Regis'in yüzüne kocaman bir gülümseme yayıldı ve

buçukluk parşömeni kaldırdı. "Drizzt'ten geldi," diye açıkladı.

Daha sözler Regis'in ağzından tamamen çıkmamıştı ki, Bruenor

parşömeni kaptığı gibi açtı.

"O ve Catti-brie oğlumu bulmuşlar!" diye uludu cüce, ama

okumaya devam ettikçe sesi kesildi.

"Hayır, ama Wulfgar'm Aegis-fang'den nasıl ayrıldığını

öğrenmişler," diye çabucak ekledi Regis, zira barbann ölmüş

olabileceğine dair endişelerinin başlıca sebebi ne de olsa buydu.

"Gidiyoruz," diye ilan etti Bruenor.

"Gidiyor muyuz?" diye tekrarladı Regis. "Nereye gidiyoruz?"

"Drizzt ile Catti-brie'yi bulmaya. Oğlumu bulmaya!" drye

kükredi cüce. Koridor boyunca hışımla koşturdu. "Bu gece y°la

çıkıyoruz, Gümbürgöbek. Hazırlansan iyi olur."

136

"Ama..." diye cevap vermeye çalıştı Regis. Bir çift itiraz

cümlesinin başlangıcını kekeledi, ki bunların başında, mevsimin

On-Kasaba'dan dışarı çıkmak üzere yola koyulmak için epey geç

olduğu geliyordu. Hızla güzün sonuna yaklaşıyorlardı ve yörenin

Üzerine çöreklenmeye aç olan kış yüzünden, Buzyeli Vadisi şimdiye

kadar hiç o kadar da uzun bir güz mevsimi yaşamamıştı.

"Luskan'a varacağız, endişen olmasın, Gümbürgöbek!" diye

uludu Bruenor.

"Yanına cüce almalısın," diye kekeledi Regis, hızla koşturup

Bruenor'a yetişerek. "Evet, kış karlarında ilerleyebilecek ve

savaşabilecek güçlü cüceler..."

"Halkımdan birilerine ihtiyacım yok," diye onu temin etti

Bruenor. "Yanımda sen varsın ve oğlumu bulmama yardım etme

fırsatını kaçırmayacağını biliyorum."

Asıl etkili olan Bruenor'un dediği şey değil onu söyleyiş

şekliydi, aleyhtar bir fikri dinlemeye dahi niyetinin olmadığını

şüphesiz bir şekilde gösteren, net bir beyandı bu.

Regis anlaşılmaz birkaç söz kekeledikten sonra ofladı ve pes

etmiş bir şekilde iç geçirdi. "Yol için tüm malzemelerim

Yalmzorman'da," diye şikayet etmeyi başardı buçukluk.

"İhtiyacın olan her şey burada, benim mağaralarımda mevcut,"

dedi Bruenor. "Yola koyulduğumuzda Brynn Shander'dan geçeriz,

böylece Cassius'a mazeretini bildirebilirsin —evinle ve eşyalarınla

o ilgilenecektir."

"Ne demezsin," diye mırıldandı Regis tamamen iğneleyici bir

tonlamayla, zira bu yöreyi en son terk edişinde, Buzyeli Vadisi'nden

her çıkışında olduğu üzere, geri döndüğünde hiçbir şeyin bıraktığı

gibi kendisini beklediğini görememişti. On-Kasaba halkı yeterince

dürüst komşulardı, ama —kısa süreliğine boş bırakılacağı bilinse

bile— terk edilmiş evleri talan etmeye gelince akbabalara

dönerlerdi.

Bruenor'un karanna sadık kalan buçukluk ve cüce, hemen o gece

yola koyuldular. Kristalimsi gökyüzünün altında ve soğuk rüzgânn

eŞİiğinde, Brynn Shander'ın ufuktaki ışıklarını takip ederek

ilerlediler. Şafak vaktinden hemen önce şehre vardılar ve Regis

sabırh olması için yalvardığı halde, Bruenor başı çekerek dosdoğru

^assius'un evine gitti ve kapıyı gümbür gümbür çalarak sadece

137

Cassius'u değil, komşularının da büyük bir bölümünü uykusundan

etti.

Cassius en sonunda mahmur gözlerle kapıyı açtığında cüce, "Beş

dakikan var!" diye böğürdü ve Regis'i içeri itekledi.

Bruenor'un sayışma göre kararlaştırılan vakit dolduğunda, cüce

bir omuzla kapıyı açarak içeri daldı, buçukluğun yakasına yapıştı

Cassius'a hiç de samimi gelmeyen birkaç özür sözü söyledi ve

Regis'i çekiştirerek kapıdan dışan çıkardı. Bruenor tüm şehir

boyunca buçukluğu ite kaka götürerek batı kapısından dışarı çıkardı

"Cassius balıkçıların sert bir bora beklediğini söyledi," diyordu

Regis üst üste, ama kararlı Bruenor onu duyuyorsa bile bunu hiç

belli etmiyordu. "Rüzgâr ve yağmur zaten kötü olacak, ama eğer kar

ve sulusepkene dönerse..."

"Sadece bir fırtına yahu," dedi Bruenor alayla burnundan

soluyarak. "Beni hiçbir fırtına durduramaz, Gürnbürgöbek, sen de

durduramazsın. Seni oraya götüreceğim!"

"Yılın bu zamanında bol sayıda yeti vardır," diye uyardı Regis.

"Baltamı sağlam ve keskin tutmam ne iyi olmuş," diye karşılık

verdi Bruenor. "Pek kalın kafalı yaratıklar."

Aynı gece fırtına başladı. Soğuk, aman vermeyen ve içe işleyen

yağmur, hızla esen rüzgârla birlikte onları dikey değil yatay bir

şekilde sırılsıklam ediyordu.

Sefil ve iliklerine kadar ıslanmış bir halde olan Regis,

Bruenor'un rüzgârın şiddetinden dolayı kendisin duymadığım

bildiği halde sürekli olarak şikayet ediyordu. En azından Rüzgâr tam

arkalarından esiyor ve onları iterek büyük bir hızla ilerlemelerini

sağlıyordu, ki Bruenor yüzünde kocaman bir gülümsemeyle bunu

sık sık dile getiriyordu.

Ama Regis işin aslını biliyordu, cüce de öyle. Fırtına

güneydoğudan, dağlardan, yani en nahoş ve çoğunlukla en meşum

olan yönden geliyordu. Buzyeli Vadisi'nde bunun gibi fırtınalar eğer

beklendiği üzere gelişirse Karayel Fırtınası adını alırdı. Eğer bora

vadiden geçip denize ulaşırsa, soğuk poyraz onu orada, hareketli

buzların üzerinde bazen günlerce tutardı.

İkili geceyi geçirmek için bir çiftlik evinde mola verdi ve hoş

karşılandı, fakat kendilerine evin içinde değil, ancak çifti*

hayvanlarıyla birlikte ağılda uyuyabilecekleri söylendi. Küçük bir

138

teşe sokulmuş, elbiselerini kurumak üzere yukandaki çatı kirişine

astığı için neredeyse çıplak olan Regis bir kez daha Bmenor'un

sağduyusuna hitap etmeyi denedi.

Buçukluk bu hedefi bulmasının epey zor olduğunu öğrendi.

"Karayel," dedi Regis. "Fırtına bir ongun boyunca sürebilir ve

daha da soğuyabilir."

"Henüz bir Karayel değil," diye yanıtladı cüce huysuzca.

"Bitmesini bekleyebiliriz. Burada kalırız —veya belki de

gremen'e gideriz. Ama bu fırtınada vadiyi aşmaya çalışmak

sonumuz olur!"

"Pöh! Sadece birkaç damla yağmur bu," diye homurdandı

Bruenor. Ev sahiplerinin onlara ikram ettiği koyun etinden kocaman

bir ısınk aldı. "Daha kötüsünü de gördüm —Mithril Salonu'nda

parmak kadar çocukken bundan çok daha beterlerinin içinde oyun

oynardım. Oradaki dağlara yağan karı bir görmelisin,

Gümbürgöbek. Sadece bir kez bile yağsa iki cüce boyu kar tutar!"

"O dediğinin dörtte biri, yolda tıkanıp kalmamıza yeter zaten,"

diye yanıtladı Regis, "ve sadece yetilerin bizi bulabileceği bir yerde

bizi donmuş, ölü bir şekilde bırakır."

"Pöh!" diyerek burnundan soludu Bruenor. "Hiçbir kar beni

oğluma gitmekten alıkoyamaz, yoksa ben de sakallı bir gnomum!

İstiyorsan sen geri dönebilirsin —Targos'a gayet kolay varırsın,

onlar da gölden seni yuvana götürürler. Ama ben uykumu alır almaz

yola devam ediyorum. Luskan'm kapılarını görünceye ve Drizzt'in

sözünü ettiği şu Korsan Palası adındaki tavernayı buluncaya kadar

da durmayacağım." ^\^^

Regis kaşları çatık ifadesini gizlemeye çalıştı ve başıyla

onayladı. \T

"Yaptığın seçimlerden seni biraz olsun suçlu tumTüyörurrı," dedi

Bruenor. "Eğer devam etmeye gönlün razı gelmiyorsa geri

dönebilirsin."

"Ama sen devam mı edeceksin?" diye sordu Regis.

"Sonuna kadar."

Tüm sağduyusu ona çığlık çığlığa itiraz etse de, Regis'in

gönlünün razı gelmediği şey, dostunu yoldaki tehlikeler karşısında

yalnız bırakmaktı. Bruenor ertesi gün oradan ayrıldığında, Regis de

onun yanındaydı.

139

Ertesi gün değişen tek şey rüzgârın artık güneydoğu yerine

kuzeybatıdan eserek yağmuru yüzlerine çarpmasıydı. Bu da onları

daha da sefil bir hale sokup ilerleyişlerini dikkate değer bir şekilde

yavaşlatıyordu. Bruenor şikayet etmiyor, tek kelime bile

konuşmuyor, sadece şiddetli boraya doğru eğilip yoluna devam

ediyordu.

Regis de cefakârca onunla birlikte- gidiyordu, fakat buçukluk,

cücenin biraz arkasında ve solunda duruyor, yağmuru ve rüzgârın

etkisini biraz olsun azaltmak için Bruenor'un iri bedenini

kullanıyordu.

Cüce o gün biraz daha kuzeye doğru giden bir rota takip etmeye

razı oldu. Bu rota onları yol üzerindeki başka bir çiftlik evine,

ziyaretçi ağırlamaya gayet alışkın olan bir ocağa götürecekti. Öyle

ki, cüce ile buçukluk çiftlik evine vardıklannda, Luskan'a gitmek

üzere yola koyulmuş olan başka bir grupla karşılaştı. İki gün önce,

arabalarının tekerleklerinin çamura saplanıp kalacağından

korktukları için çiftliğe gelmişlerdi.

"Mevsim çok erken," diye ikiliye açıkladı sürücü. "Yer daha

donmadı, bu yüzden ilerleme şansımız yok."

"Görünüşe bakılırsa kışı Bremen'de geçireceğiz," diye

homurdandı gruptan bir diğeri.

"Bu ne ilk, ne de son olacak," dedi sürücü. "İsterseniz sizi

Bremen'e götürebiliriz."

"Bremen'e gitmiyoruz," diye açıkladı Bruenor, başka bir koyun

eti yemeğinin ısırıkları arasından. "Luskan'a gidiyoruz."

Diğer grubun her bir ferdi, duyduklarına inanamamış gibi

birbirilerine baktı ve hem Regis, hem de Bruenor "Karayel"

sözünün birkaç kez sarf edildiğini işitti.

"Çamura saplanıp kalacak at arabamız yok," diye açıkladı

Bruenor.

"Küçük bacaklarının yansından fazlasına erişecek derinlikte bir

çamur," dedi bir diğeri, sadece Bruenor ona tehditkâr bir bakış atana

kadar süren bir kahkahayla.

Diğer grup, hatta baş sürücü bile ikiliye daha mantıklı

davranmalarını söyleyip durdu, ama en sonunda konuşan Bruenor

değil Regis oldu. "Sizinle yolda karşılaşacağız. Bir dahaki bahara.

Siz giderken biz dönüyor olacağız."

140

Bu sözler Bruenor'un kocaman bir kahkaha patlatmasını sağladı

ve ertesi günün şafak vaktinden önce, çiftlik evindeki aileden veya

diğer gruptan herhangi biri daha gözlerini bile açmadan, cüce ile

buçukluk tekrar yola koyulmuş, soğuk rüzgâra doğru eğilerek

ilerlemeye başlamışlardı. Uzun bir süre boyunca bulup

bulabilecekleri son rahat geceyi yaşadıklarını, küçük bir ateş

yakmaya dahi yetecek korunaklı bir yer bulmakta zorlanacaklarını,

onları muhtemelen yoğun karlarla örtülmüş derin çamurların

beklediğini biliyorlardı.

Ama aynı zamanda, Drizzt ile Catti-brie'nin ve belki Wulfgar'ın

onları beklediğini de biliyorlardı.

Kuru elbiseleri kalmamış, rüzgâr amansızca soğumuş ve yağmur

sulusepkenle kara dönüşmüş olduğu halde, üçüncü, dördüncü ve

beşinci günlerde Regis'in ağzından tek bir kelime şikayet dahi

çıkmadı. Tek sıra halinde, bata çıka yollarına devam ettiler. Çamur

attığı her adımı zorlaştmyor ve kar neredeyse beline kadar geliyor

olmasına rağmen Bruenor, katıksız gücü ve kararlılığıyla önden

gidip Regis için yolu açıyordu. \

Beşinci gece, korunmak için kardan bir kubbe\inşa ettiler ve

Bmenor küçük bir ateş yakmayı başardı, ama ikisi de artık

ayaklarını hissedemiyordu. O anda karın yağış şiddetine bakarak,

ertesi sabah kalktıklarında karın Bruenor'un miğferindeki boynuzu

örtecek kadar derin olacağını tahmin ediyorlardı.

"Seni yanıma almamalıydım," diye ciddiyetle kabul etti. Bunlar,

Regis'in boyun eğmez cüceden şimdiye kadar işittiği, yenilgiyim

kabul etmeye en yakın sözlerdi. "Oğlumu baharda geri getirmeleri

için Drizzt ile Catti-brie'ye güvenmeliydim."

"Neredeyse vadiden çıktık sayılır," diye yanıtladı Regis, elinden

geldiğince hevesli konuşmaya çalışarak. Buçukluğun dediği

doğruydu. Hava şartlarına rağmen, büyük bir mesafe kat etmişlerdi

ve dağ geçidi ufukta belirmişti, fakat hâlâ bir günlük mesafede

duruyordu. "Fırtına yetileri uzak tuttu."

"Çünkü o kahrolasıca şeyler bizden daha akıllı," diye söylendi

Bruenor, ısıtma çabasıyla ayak parmaklarını tam anlamıyla ateşe

sokarken.

O gece, rüzgârın ve fırtınanın kardan kubbeyi kafalarına

^kınasından korktukları için uyumakta zorluk çektiler. Öyle ki,

141

Regis karanlıkta uyandığında, her şey durgun —çok durgun!^

görünüyordu. Ölmüş olduğunu adı gibi biliyordu.

Ona günler gibi gelen bir süre boyunca orada yattı, en sonunda

üstündeki kardan kubbe aydınlanmaya, hatta parlamaya başladı.

Regis rahatlayarak nefes verdi, peki ama Bruenor neredeydi?

Buçukluk yana doğru yuvarlanıp dirseklerinin üzerine doğruldu ve

etrafına bakındı. O loş ışıkta, en sonunda Bruenor'un uyku

tulumunun dağınık bir şekilde kenara atılmış olduğunu gördü. Daha

neler olduğunu soramadan önce, iglonun girişindeki alçak tünelden

gelen bir gürültü duydu ve nefesim tuttu.

Gelen Bruenor'du ve Regis'in onu günlerdir görmediği kadar

hafif giyinmişti.

"Güneş çıktı," dedi cüce, yüzünde kocaman bir gülümsemeyle.

"Kar da hızla eriyor. Çatı kafamıza erimeden önce eşyalarımızı

toplayıp buradan çıksak iyi olur!"

O gün pek uzağa gidemediler, zira ısınan hava karlan hızla

eritiyor ve çamuru neredeyse aşılması imkansız kılıyordu. Fakat en

azından artık soğuktan donmuyorlardı, bu yüzden bu yavaşlamayı

sineye çektiler. Bruenor kamp kurabilecekleri kuru bir yer bulmayı

başardı. Doyurucu bir yemeğin tadını çıkardıktan sonra, kurt

ulumaları ve yeti hırlamalarıyla dolu, ürkütücü bir gece geçirdiler.

Yine de biraz uyumayı başardılar, ama uyandıklarında bunun iyi

bir şey olup olmadığını düşünmeden edemediler. İşaretlere bakılırsa,

gece vaktinde bir kurt gelmiş ve erzaklarının büyük bir bölümünü

aşırmıştı.

Kayıplarına ve bitkinliklerine rağmen, o gün geçidin girişine iyi

bir ruh haliyle çıktılar. Buraya hiç kar düşmemişti, zemin kayalıklı

ve kuruydu. O gece korunaklı kaya duvarların arasında kamp

kurdular ve karanlıkta başka ışıklar belirdiğinde epey şaşırdılar.

Yarığın doğu duvarında, daha yüksekte bir çeşit kamp yeri vardı.

"Pekâlâ, git bir bak bakalım neymiş," diye buyurdu Bruenor

Regis'e.

Regis ona kuşkuyla baktı.

"Sinsi olan sensin, değil mi?" dedi cüce.

Regis çaresizce kıs kıs gülerek, yemeğinin tadını çıkartmakta

olduğu kayadan kalktı, birkaç kez geğırdi ve dolu midesini

ovuşturdu.

142

«Dostlarımıza sokulmadan önce ne kadar gazın varsa çıkar," diye

tavsiye etti cüce. J

· Regis tekrar geğirdı. göbeğini okşadı, sonra (Bruenor ile

birlikteyken her zaman yaptrğı üzere) pes etmiş bir halde iç

geçirerek arkasını döndü ve karanlık geceye k ortah>

toparlama ışını Bruenor a bıraktı.

Dik bir kaya yüzeyine sessizce t.rmanarak kamp yerine

yaklaşırken, pışen geyik etinin kokusu buçukluğun onu

göndermekle Bruenor urı belki de doğru lşı yaptlğım dü^ünmesim

sağladı Muhtemelen, avlarım paylaşmaya gönüllü bir kolcu grubu

veya onlardan önce vadiyi terk etmiş ve Luskan'a yolculukta onlan

muhatız olarak işe almaktan memnuniyet duyacak bir

takımına rastlayacaktı.

Rahatlık hayallerine dalıp gitmiş, o leziz kokulu geyık erini! şöyle

bir ısırmaya can atmakta olan Regıs, neredeyse yüzünde kolaman

bir gülümsemeyle çıkıntıdan kafasını uzatacaktı. Fakat İhtiyat

buçukluğu zaptetti ve bu iyi bir şeydi. Yavaşça kendini yukarı Lkıp

çıkıntının kenarından goz ucuyla bakan buçukluk bunların

veya tüccar değil orklar olduğunu gördü, iri, leş kokulu, cirkın, ^LU

orklar. Yeti postları giyen vahş, dağ orklan, gözlen dönmüş bir

şekilde geyikten et kopartıyor, kıkırdak ve kemıklen kırarak yiyor,

bırbınlerme küfürler savuruyor ve pişen leşten kapabilecekleri her

bir parça ıçm itişip kakışıyordu.

Kollannm zayıfladığını fark etmesi Reg,s'm bırkaç sanıyesini

a di ve buçukluğun on metrelik uçurumdan düşmemek için sıkıca

Sunması gerekti. Çıghk atmamak ve fazla yüksek sesle solumamak

1 nH T\ ? Sarf Cdf bUÇUklUk' kendlni k^ kenarının

altındaki çıkıntıya yavaşça bıraktı.

ve R*lden,0İSa' bu gTev burada biterdi' z'ra Regıs hızla aşağı iner

veBruenor un yanına koşturup ona buradan kazanılabilecek bir şey

ge d!?1 S7urdl- Ar amk' S°n blrka? «*** Yollarda görüp

katkS forluk!an.at'atmf^ ve dostlanmn kahramanlıklarına

F*kıda bulunmak ,çın buyuk çabalar sarf etmenin getirdiği özgüven

bahSerlara "T"11 dlfrlennm Sal°nun Yoldaşlarından

dolu o, o ne'" i!786 SU,'ekh °larak °nU atl™nın verdiği sinirle

verdi T kg'S' g6n dÖnmC Zama",mn gelmed,ğine karar

143

Buçukluk, hem kendisi, hem de Bruenor için güzel bir geyik eti

yemeği koparacaktı. Ama nasıl?

Buçukluk birazcık yana doğru ilerledi. Ateş ışığının aydınlattı^

alandan çıktıktan sonra çıkıntının kenanndan tekrar baktı. Orklar

hâlâ yemeklerine dalmış bir haldeydi. İkisi aynı et parçasına el

attığında neredeyse bir kavga patlak verecekti, hatta birinci ork,

diğerinin uzanan kolunu ısırmaya çalıştı.

Bunun ardından kopan kargaşa sırasında Regis çıkıntının üzerine

tırmandı, yüzükoyun yere yattı ve bir kayanın arkasına süründü.

Birkaç saniye sonra, kamp yerinde bir hır gür daha patlak verdi ve

buçukluk rotasını belirleyip git gide daha da yaklaştı.

"Ah, işte şimdi yaptım yapacağımı," diye kelimeleri ağzıyla

şekillendirdi Regis. "Kendimi öldüreceğim kesin. Ya da daha kötüsü,

yakalanınm ve Bruenor beni bulmaya gelince canından olur!"

Bu ihtimal, küçük buçukluğun omuzlanna ağır bir sorumluluk

bindiriyordu. Regis, cücenin vahşi bir düşman olduğunu ve orklann

onun gazabını feci bir şekilde tadacağını biliyordu, ama yaratıklar iri

ve güçlüydü, aynca sayılan altıydı.

Dostunun ölümüne sebep olabileceği düşüncesi neredeyse

buçukluğu geri döndürecekti.

Neredeyse.

Sonunda çirkin yabanilerin kokusunu duyabilecek ve daha

önemlisi onlan detaylı bir şekilde görebilecek kadar yaklaşmıştı. Bu

detaylardan biri de, içlerinden birinin Regis'in kopçasını kolayca

açabileceğinden emin olduğu epey pahalı bir altın bilezik

taşıdığıydı.

Aklında bir plan oluşmaya başladı.

Orkun bilezikli elinde iri bir geyik budu vardı. Pis yaratık eti

çiğneyip durduğu ağzına götürdükten sonra indiriyor ve sonra tekrar

götürüyordu. Bu hareketi sürekli ve tahmin edilebilir bir şekilde

yapıyordu. ?

Regis o orkun sol tarafındaki yaratıkla yaşayacağı didişmeyi

sabırla bekledi, bir didişme olacağından emindi, zira hepsi birbıriyl<

itişip kakışıyordu. Bilezikli ork, sol tarafından gelen yaratığı gen

püskürterek geyik etini savunmak üzere sağa doğru çektığmde'

küçük bir el gölgelerin arasından ileri uzanıp tombul, mim

parmaklannm ufak bir hareketiyle bileziği aşırdı.

144

Buçukluk elim aşağı indirdi ama geri çekmek yerine sağa doğru

uzattı ve ganimeti sağ tarafta oturan orkun cebine bıraktı. Bilezik

cebe hafif ve sessizce girdi ve Regis zincirin ucunu cebin kenarından

sarkar bir şekilde bırakmaya dikkat etti.

Buçukluk derhal kayasının arkasına geçip beklemeye başladı.

Bir saniye sonra bileziği çaldığı orkun şaşkına döndüğünü gördü.

"Kim aldı?" diye sordu ork kendi yabani lisanında. Regis bunun

bir kısmını anladı.

"Ne aldı?" diye kabadayılık tasladı sol Taraftaki ork. "En iyi

parçayı sen kaptın be, şişko!" \

"Benim zinciri çalmışın!" diye hırladı soyulmuş olaırork. Geyik

budunu savurduğu gibi diğer orkun kafasına geçirdi. \

"Ama Tuko onu naşı aldı ki?" diye sordu gruptan bis diğeri.

Kaderin cilvesidir ki, bu konuşan cebinden zincir sarkan qrkun ta

kendisiydi. "Bütün gece elini Tuko'dan uzak tutuyodun!"

Bir anlığına ortalık yatıştı. Regis nefesini tuttu.

"Ah haklısın, di mi Ginick?" diye sordu soyulmuş ork ^e Regis

sesindeki kurnaz tondan, kalın kafalı yabaninin bir şey görmüş

olduğunu anladı.

Bunun ardından feci bir arbede geldi. Regis'in soyduğu ork ileri

atılıp geyik budunu iki eliyle sopa gibi tutarak Ginick'in kafasına

doğru savurdu. Hedeflenen ork kalın kollarından/biriyle darbeyi

önledi ve hızla ayağa kalkıp öbür yaratığı belinden kavradı ve onu

ittirerek öbür taraftaki Tuko'nun üzerine devken. Kısa süre içinde

altısı birden dövüşe karıştı —birbirilerinih saçlarını çekmeye,

kemiklerle vurmaya, yumruk atıp ısırmaya başladı.

Regis kısa süre sonra, elinde aç bir cüceyi ve daha aç bir

buçukluğu doyurmaya yetip artacak kadar geyik etiyle oradan

uzaklaştı.

Sol bileğinde ise yeni edindiği, haksız yere suçlanan bir ork

hırsızın cebinden düşmüş altın bir bilezik vardı.

145

BOLUM 11

AYRILAN YOLLAR

"Biraz büyücü sihriyle daha hızlı yolculuk ederdik," diye belirtti

Catti-brie. Bu, Drizzt'in Val-Doussen'in teklifini geri çevirişi

hakkında kadının drovva iyi niyetle de olsa ilk sitem edişi değildi.

"Sanırım geri dönüş yolunda olurduk, Wulfgar da yanımızda

olurdu."

"Gün be gün daha çok bir cüceye benziyorsun," diye karşılık

verdi Drizzt, leziz bir yahninin pişmekte olduğu ateşi dürtüklemek

için bir dal kullanarak. "Şu anda üzerinde bulunduğumuz yol gibi

açık mekanlardan hoşlanmadığını fark ettiğin an endişelenmeye

başlamalısın.

"Hayır, dur bir dakika!" diye iğneleyici bir şekilde haykırdı drow,

sanki aniden gerçeği fark etmiş gibi. "Zaten bundan hoşlanmadığını

belirtmemiş miydin?"

"Gevezelik etmeye devam et bakalım, Drizzt Do'Urden," diye

sessizce söylendi Catti-brie. "Kılıçlarını savurmakta iyi olabilirsin,

ama can yakan okları yakalamakta ne kadar iyisin bakalım?"

"Yayının kirişini çoktan kestim," diye kayıtsız bir şekilde

yanıtladı drow, öne doğru eğilip üzerinden buhar tüten yahninin

tadına bakarak.

Catti-brie, oturmakta olduğu devrilmiş ağaç kütüğüne dayalı

duran Taulmaril'e göz atacak oldu. Fakat yüzüne zoraki bir

146

gülümseme yerleştirdi ve tekrar iğneleyici dostuna döndü. "Sanırım

mevsimin son yolculuğuna çıkan Su Perisi'ni kaçırdık," dedi Catti-

brie, bu sefer ciddiyetle.

Gerçekten de, güz mevsimi hızla geçip giderken, şu son birkaç

günde rüzgâr biraz şiddetlenmişti. Deudermont genellikle yılın bu

zamanlarında Su Perisf yle denize açılır, daha sıcak iklimlere ve

daha faal korsanlara geri dönmeden önce birkaç ongun boyunca

perinsu'nun kuzeyindeki sulan kolaçan ederdi.

Bunu Drizzt de biliyordu ve biçimli yüzünde beliren çatık kaşlı

bakış bunu net bir şekilde açık ediyordu. O ve Catti-brie

Sahipkulesi'nden ayrıldıklarından beri bu küçük ihtimal drowun

canını sıkıyor ve Val-Doussen'in teklifini reddetmesinin fazlasıyla

bencilce bir davranış olup olmadığını düşünmesine neden oluyordu.

"Ahmak büyücünün tek istediği biraz konuşmaktı," diye devam

etti kadın. "Birkaç saatini ayırman onu mutlu ederdi ve o da bizi bir

ongunluk yürüyüşten kurtarmış olurdu —ayrıca hayır, yoldan

korktuğum veya rahatsız olduğum falan yok ve bunu sen de

biliyorsun! Koca dünyada yollarda senin yanında olmaktan başka

isteyeceğim bir şey yok, ama düşünmemiz gereken diğerleri var ve

başını daha fazla derde sokmadan Wulfgar'ı bulmamız hem onun,

hem de Bruenor'un hayrına olur."

Drizzt, eğer gerçekten de Deudermont ve Su PerisVmn. tayfasıyla

beraberse VVulfgar'ın emin ellerde, en az Salonun Yoldaşlan kadar

güçlü müttefikler arasında olduğunu hatırlatacaktı. Fakat bu sözleri

kendisine sakladı ve Catti-brie'nin savını daha dikkatli düşündü.

Böylece, refleksif olarak savunmaya çekilip bir cevap yetiştirmek

yerine, kadının ne dediğini gerçekten anlamış oldu.

Catti-brie'nin haklı olduğunu, tekrar bir araya gelmelerinin

Wulfgar için, aslında hepsi için daha iyi olacağını biliyordu. Belki de

birkaç saatini Val-Doussen ile konuşmaya ayırmış olmalıydı.

"Bari neden reddettiğini söyle," diye nazikçe teşvik etti Catti-

brie. "Bir büyücünün gözlerini açıp kapayana kadar bizi

Derinsu'ya götürmesini sağlayabilirdin ve bunun iyi bir şey

oldu ğunu düşündüğünü biliyorum. Lâkin öyle yapmadın,

nedenini söyler misin?"

"Val-Doussen bir bilgin değil," diye yanıtladı Drizzt.

Catti-brie öne doğru eğilip kaşığı drowun elinden kaptıktan sonra

147

yahniye daldırdı ve gür, uzun, kestane rengi saçlannı geriye atarak

yemekten bir yudum aldı. Bu sırada, soru dolu gözlerinde dro\va

detaya inmesini belirten bir ifadeyle Drizzt'e bakmaya devam etti.

"Menzoberranzan'a duyduğu ilginin tek sebebi kişisel kazançtı,"

diye belirtti Drizzt. "Dünyayı daha iyi bir yer haline getirme arzusu

falan yoktu, sadece ona kendi çıkarına kullanabileceği bazı

avantajlar sunacak bir şeyler söylememi umuyordu."

Catti-brie hâlâ drowa bakıyordu ve hiçbir şey anlamadığı barizdi.

Drizzt'in sözleri doğru bile olsa, gaddar ırkıyla arasındaki ilişki göz

önünde bulundurulduğunda bunun onun için ne önemi olabilirdi ki?

"Drowlann gizemlerinden bazılannı açık etmemi umuyordu,"

diye devam etti Drizzt, yoldaşının ifadesi karşısında bana mısın

demeden.

"Açık etseydin bile, Menzobenanzan'ı bildiğim kadanyla, Val-

Doussen denilen adam senin sözlerini kendi sonunu getirmekten

başka bir şey için kullanamazdı," diye samimiyetle belirtti Catti-

brie, zira o egzotik kara elf şehrinde bulunmuştu ve mekanın büyük

gücünü gayet iyi biliyordu.

Drizzt omuz silkip kaşığa uzandı, ama Catti-brie, yüzünde

kocaman bir gülümsemeyle onu çekip Drizzt'ten uzaklaştırdı.

Gülümsemesini paylaşmayan Drizzt geri çekilip kadına baktı.

Derin bir şekilde yoğunlaşmıştı, mantığını açıklamaya ihtiyaç

duyuyordu. "Val-Doussen benim sözlerimden kişisel kazanç elde

etmeyi, hikayelerimi kendi emelleri için kullanmayı umuyordu, hem

de ona hakkında bilgi verdiğim kişileri tehlikeye atmak pahasına.

Menzoberranzan'da yaşayan ırkım veya Bruenor'un Mithril Salonu

olması fark etmez, bunu yapmak gaddarca olurdu."

"Ben olsam Battlehammer Klanı 'yla drowlan bir tutmaz—" diye

başladı Catti-brie.

"Tutmuyorum," diye onu temin etti Drizzt. "Burada sözünü

ettiğim şey sadece benim prensiplerim. Eğer Val-Doussen, yaratıklan

etkisiz hale getirmek üzere bir saldın düzenlemek için goblın

yerleşkelerinden biri hakkında bilgi istiyor olsaydı, buna seve seve

razı olurdum, çünkü öyle bir goblin yerleşkesinin kısa süre içinde

yakınlardaki canhlann başına bela açacağından emin olurdum."

"Peki senin halkın Mithril Salonu'na gelmedi mi?" diye sordu

Catti-brie, onun mantığını takip ederek.

148

"Bir kez," diye kabul etti Drizzt. "Ama bildiğim kadarıyla, ırkım

yağma ve yıkım arayışıyla yüzeye geri dönmeyi planlamıyor."

"Bildiğin kadarıyla."

"Ayrıca, Val-Doussen'e vereceğim hiçbir bilgi, yapılacak

herhangi bir kara elf akınını engelleyemezdi," diye devam etti

Drizzt, Catti-brie kendisini bir mantık tuzağına düşürmesin diye

sözlerini dikkatle seçerek. "Hayır, muhtemelen o ahmak, büyük bir

soygun girişiminde bulunmak için yalnız başına veya başkalarıyla

birlikte Menzoberranzan'a giderdi. Bunun sonucunda da büyük

ihtimalle kara elfleri cinayi bir intikam hissine sürüklerdi."

Catt>brie başka bir soru soracak oldu, ama bunun yerine dik

oturup ve dostuna baktı. En sonunda başını öne doğru sallayıp, "Bu

konuda biraz fazla zarının var."dedi.

Drizzt ne sözlü olarak, ne de vücut diliyle ona karşı çıkmadı.

"Ama hiç de şerefli olmayan amaçlar güden kişilerin seviyesine

inmemen gerektiğini anlıyorum."

"Buna saygı duyuyor musun?" diye sordu Drizzt.

Catti-brie onaylıyormuş gibi başını salladı.

"Öyleyse ver şu kaşığı," dedi kara elf, daha güçlü bir şekilde.

"Açlıktan ölüyorum!"

Catti-brie cevap olarak öne çıkıp kaşığı tencereye daldırdıktan

sonra Drizzt'in bekleyen dudaklarına doğru götürdü. En son anda,

dramın lavanta renkli gözleri yemekten tüten buhar sebebiyle

kapanmışken, kadın kaşığı geri çekip kendi dudaklarına götürdü.

yükseliyordu. Yarığın yan taraflannda birkaç tane ağaç vardı; bunlar

hakikaten de, yere sıkıca tutunmayı veya köklerini kayalıklı zeminin

derinlerine salmayı başaramamış olan küçük, cılız ağaçlardı.

Le'lorinel bu mekanın pusu için biçilmiş kaftan olduğunu fark

etti, ama ne elfm, ne de grubun diğer dört üyesinin böyle bir

ihtimalden biraz olsun endişelendiği yoktu. Bu yarığın sahibi Sheila

Kree ile haydutlarıydı. Le'lorinel, grubun lideri olan Genrıy

adındaki kahverengi saçlı kadını, birkaç kez tepelere doğru hafif

işaretler verirken yakaladı. O yerlerde nöbetçi askerlerin

konuşlanmış olduğu barizdi.

Fakat hiç kimse birbirine seslenemezdi, zira hiçbiri bir iki düzine

adım ötesindekinin sesini duyamazdı. Le'lorinel uzaktan bir yerden,

bu yanğm içinden geçen ve onlar güneye doğru ilerlerken soldaki

duvann olduğu tarafta yerin altından akan nehrin sürekli şarkısını

duyabiliyordu. Tam karşılannda, belli bir mesafe ötede ise, çağlayan

sular kayalıklı kıyıya gümbürtüyle çarpıyordu. Rüzgâr arkalanndan

esip kulaklarına dolmaktaydı, zira Buzyeli Vadisi'nin ayaz

rüzgârlan tundradan bu dağ geçidini kullanarak geçiyordu.

Le'lorinel, görünüşte yaşamaya elverişsiz ve ıssız olan bu

mekanda garip bir şekilde kendisini rahat hissediyordu. Hiç

hoşlanmadığı kalabalık toplumların karmaşasından uzakta olan elfı

bir özgürlük hissi sarmıştı. 'Belki de şu Sheila Kree ile ilişkimden

daha fazlası da çıkar,' diye düşündü Le'lorinel. 'Belki de Drizzt

Do'Urden ile meselem halledildikten sonra, Kree'nin çetesinde

kalıp tam bu yarıkta nöbetçi asker olabilirim.'

Elbette bütün bunlar, elfm ölümcül kara elfle karşılaşmasından

sonra hayatta kalıp kalmamasına bağlıydı ve aslında, eğer Le'lorinel

o tılsımlı yüzüğü Genny'den geri almanın bir yolunu bulamazsa,

hayatta kalması hakikaten de düşük bir ihtimal gibi görünüyordu.

O yüzük olmadan Le'lorinel kara elfle yüzleşmeye cesar;'.

edebilir miydi?

Elfin içini, ayaz rüzgârdan değil, düşüncelerinden doğan bir

ürperti sardı.

Grup birkaç küçük giriş boşluğunun önünden geçti; bunlar sol

tarafta doksan metre yükselen ve Kree'nin yuvası olan dağın içme,

nehrin üstüne serpilmiş mağaralar silsilesine açılan doğa'

menfezlerdi. Yanğm daha aşağısında bir köşeyi döndükten sonra

150

aeniş, doğal bir ara bölüme ve daha büyük bir mağara girişine

geldiler. Burası nehrin bir zamanlar kireçtaşmdan kayaları yararak

geçtiği ağızdı. Sağ taraftaki girintili duvarda bulunan yalçın

kayaların arasında üç muhafız, gölgelere çekilmiş bir halde

neredeyse çiğ olan koyun etlerini kemirip ellerindeki kemikleri

fırlatıyorlardı. Ağır silahlan da ellerinin altındaydı. Bu mekana

kadar Le'lorinel'e eşlik eden üçlü gibi, bu muhafızlar da iriydi. Bariz

bir şekilde insan ile ogre meleziydiler ve damarlarındaki ogre kanı

kesinlikle ağır basıyordu.

Grubun yaklaşması karşısında huzursuzlaştılar ama hiçbiri o

kadar da endişeli görünmüyordu. Le'lorinel yarıktaki nöbetçi

askerlerin muhtemelen onları davetsiz misafirleri konusunda

uyarmış olduğunu anladı.

"Patron nerede?" diye sordu Genny.

"Chogurugga odasında," diye cevap olarak homurdandı

muhafızlardan biri.

"Chogurugga değil," dedi Genny. "Sheila Kree. Esas patron."

Le'lorinel öğrenin bu sözleri karşısında kadının yüzünde beliren

kaşlan çatık bakışı gözden kaçınnadı. Elf burada muhtemelen

korsanlar ile ogreler arasında bir çeşit güç mücadelesinin

yaşanmakta olduğunu derhal anladı.

Muhafızlardan biri homurdanıp çirkin, san dişlerini gösterdikten

sonra mağaranın arka tarafını işaret etti.

Üç refakatçi asker meşaleler çıkanp onlan yaktılar. Yolcular, çok

sayıdaki olağanüstü doğal oluşum arasında yollarını bularak

ilerlediler. Le'lorinel ilk başta akarsuyun etraflarını kuşatmış

olduğunu, tünelin yan taraflanndan geniş, zarif şelaleler halinde

çağladığını sandı, fakat elf daha yakından bakınca gerçeği gördü.

Bunlar su değil, eski nehrin geride bıraktığı kaya oluşumlarıydı.

Yağan her yağmurla birlikte eriyip damlamaktan dolayı hâlâ parlak

ve kaygan olan katılaşmış kireçtaşımn oluşturduğu şelale

Şekilleriydi.

Ana tünelden dışan birçok yol uzanıyordu. Birçoğu yukan

meyledip döne döne dağın içine gidiyor, diğerleri bu seviyede

kollara ayrılıp çoğunlukla kayalarla dolu, geniş mağaralar

oluşturuyordu. Bu sebeple birçok şekil, açık havaya alışkın olan

e'fin düşüncelerini dolduruyordu. Kayalann üzerinde hayvanların,

151

silahların, birbirine sarılmış sevgililerin, büyük ormanların veya

Le'lorinel'in hayal gücü ona her ne gösteriyorsa onların şekillen

mevcuttu! Le'lorinel bir orman sakini, bir ay yaratığıydı ve daha

önce hiç yeraltında bulunmamıştı. Elf, cüceleri, buçuklukları,

gnomları veya gökyüzünün altındaki dünyada yaşamaktansa

yeraltında hayat sürmeyi seçen diğer tüm ırkları hayatında ilk defa

takdir etti.

'Hayır, tüm ırkları değil,' diye derhal kendisine hatırlattı

Le'lorinel. 'Drovvlan, ışıksız mağaralarda yaşayan abanoz derili

şeytanları değil.' Burada kesinlikle bir güzellik vardı, ama bu sadece

meşalelerin ışığında görülen bir güzellikti.

Grup, meşalelerin çatırtıları haricinde neredeyse çıt çıkarmadan

ilerliyordu, zira zemin kilden, pürüzsüz ve yumuşaktı. Bir

süreliğine, çağlar öncesinin ana nehir yatağı olan merkezi mağarada

aşağı indiler ve birkaç muhafız mevziinin yanından geçtiler. Bu

mevziilerde çoğunlukla yan ogreler bulunuyordu, bir tanesinde bir

çift gerçek ogre ve bir diğerinde ise sıradan görünüşlü insanlar vardı

—kıyafetlerine ve dost oldukları kişilere bakılırsa bu adamlar

korsandı.

Yaklaşan buluşma, yani Sheila Kree'den edeceği her şeyden

önemli rica konusunda fazlasıyla endişeli olan Le'lorinel bütün

bunları pek ilgi göstermeden aklının bir kenarına yazdı. Le'lorinel,

Kree'nin yardımıyla uzun ve yürek burkan bir yolun sonunu

bulabilirdi. Kree'nin gözüne giremezse, Le'lorinel muhtemelen kısa

sürede ölüp gider ve şu yan geçitlerden birine atılıp unutulurdu.

Elf için daha kötü olanı ise, bu takdirde Drizzt Do'Urden'in

hayatta kalacak olmasıydı.

Genny aniden çark edip dar bir yan geçitte ilerlemeye başladı.

Genny ile Le'lorinel'in sert taştan oluşmuş alçak tavanın altından

dizlerinin ve ellerinin üzerine çöküp emekleyerek ilerlemesi gerekti.

Daha iri olan üç yol arkadaşı ise karınlarının üzerine yere yatıp

emeklemek zorunda kaldı. Diğer tarafta şaşırtıcı bir oluşuma sahip,

iri bir mağara vardı; yukarı ve sola doğru genişliyordu ve sarkıtlarla

dolu tavanı metrelerce yüksekteydi.

Fakat Genny mağaraya göz dahi atmadı, bunun yerine zemindeki

küçük bir deliğe odaklandı ve duvarlardan birine yerleştirilmiş

merdivene doğru ilerledi. Önden Genny gitti, ardından bir muhafız

152

0nu takip etti, sonra Le'lorinel ve onun ardından diğer iki muhafız

merdivenden aşağı indi.

Çok aşağıda, belki de yüz adım indikten sonra başka bir koridora

erekliler ve kısa sürede başka bir mağaraya çıktılar. Burası, güneybatı

kısmı açık olan ve kayalıklı koy ile ardındaki denize bakan geniş bir

mağaraydı. Nehir denizle kucaklaşıyor, duvarlardaki ve tavandaki

birçok açık yerden sular taşıyordu.

Kanlı Güverte mağaranın içindeydi ve batıdaki duvara

yanaştırılıp bağlanmıştı. Denizciler geminin dört bir yanında dolaşıp

donanımdaki ve gemi omurgasmdaki hasarları onanyordu.

"Bu kadar çok şey gördüğüne göre, Sheila Kree'nin seni kabul

etmesi için bildiğin tüm tanrılara dua etmekle iyi edersin," diye elfe

fısıldadı Genny. "Buradan sadece iki çıkış yolu vardır; bir dost

olarak, ya da bir ceset olarak."

Hepsi de korsan olan ve geminin etrafında dönüp duran serseri

çetesine bakan Le'lorinel, bu sözlerden bir an olsun şüphe etmedi.

Genny başka bir çıkışa doğru başı çekti. Bu seferki, geminin

yanaştığı mağaranın arka tarafından tekrar yukarıya, dağın içine

çıkıyordu. Geçitler duman kokuyordu ve baştan başa meşalelerle

aydınlanmıştı. Bu yüzden refakatçi muhafızlar ellerindeki meşaleleri

söndürüp kenara bıraktılar. Giderek dağın daha yükseklerine

tırmandılar, depo odalarının ve kışlaların yanından, Le'lorinel'e

sadece korsanlara ayrılmış gibi görünen bir alanın ve ogre klanını

barındıran başka bir leş kokulu bölümün içinden geçtiler.

Vahşi ogrelerin yanından geçerlerken, elfm üzerine birçok aç

bakış yöneldi, ama hiçbiri Le'lorinel'e dokunacak kadar dahi

yaklaşmadı. Elf, sırf ogrelerin hiçbir sorun çıkartmaması

gerçeğinden dolayı, Kree'ye duydukları saygının olağanüstü

olduğunu fark etti. Le'lorinel'in ogreler konusunda yeteri kadar

deneyimi vardı; yaratıkların genellikle ele avuca sığmadığını ve

karşılarına çıkan kendilerinden küçük her türlü insansıyı yemeye

hevesli ölduklannı biliyordu.

Kısa süre sonra dağın en üst seviyelerine geldiler ve sıra halinde

dizilmiş kapılarla dolu açık bir dairede durdular. Genny diğer

dördüne orada beklemelerini işaret etti, merkezdeki eşiğe gidip

kapıyı çaldı ve içinden geçip kaybolduktan kısa bir süre sonra geri

döndü.

153

"Gel," diye Le'lorinel'e emretti.

Üç yabani muhafız, elfle beraber gitmek için harekete geçti sğinde

Genny elini şöyle bir kaldırarak onları durdurdu. "Gidin bir şeyler

yiyin," diye yan ogrelere talimat verdi kumral saçlı kadın.

Le'lorinel giden yan ogrelere ilgiyle baktı. Bunun, Sheıla-

Kree'nin Genny'nin sözüne güvendiğine mi, yoksa korsanıa bunu

umursamayacak kadar özgüven duyduğuna veya iyi korunci uğuna

mı işaret ettiğini kestiremiyordu.

Le'lorinel en sonuncusunun geçerli olduğuna kanaat getirdi.

Hafif bir pantolon ve ince, kolsuz bir gömlekten başka hiçbir şey

giymemiş olan Sheile Kree odanın içinde, kürk yığınlannın arasında

duruyor, penceresinden engin sulara bakıyordu. Genny, Le'lorineVi

takdim ettiğinde korsan kadın, çilli yüzünde parlayan bir

gülümsemeyle dönüp baktı. Yeşil gözleri topladığı kızıl kâkülünün

altında ışıldıyordu.

"Bana hayatım için endişelendiğin söylendi, elf," diye belirtti

korsan lideri. "İlgin beni çok duygulandırdı."

Le'lorinel ona merakla baktı.

"Genny'e bakılırsa, beni bir kara elf konusunda uyarmaya

gelmişsin," diye sözüne açıklık getirdi korsan.

"Bir kara elfı öldürmeye geldim," diye düzeltti Le'lorinel. "Aynı

zamanda hareketlerimin size kazanç sağlayacak olması sadece

talihli bir rastlantıdan ibaret."

Sheila Kree kocaman bir kahkaha patlattı ve ilerleyip Le'lc rinel'in

tam önüne geldi. Elfın önünde heyula gibi dikildi. Korsanın gözleri

Le'lorinel'in zarif, hatta narin vücudu üzerinde yukandan aşağrı doğru

gezindi. "Senin için mi, benim için mi talihli?"

"Sanınm ikimiz için de," diye yanıtladı Le'lorinel.

"Buraya geldiğine göre bu drowdan epey nefret ediyor

olmalısın," diye belirtti Sheila Kree.

"Hayal edebileceğinizden bile fazla."

"Peki bana nedenini söyler misin?"

"Uzun hikaye," dedi Le'lorinel.

"Kış hızla yaklaştığına ve Kanlı Güverte koya yanaşma

olduğuna göre zamanım var," dedi Sheila Kree tekrar Lcahkaha

atarak. Kolunu savurup yerdeki kürk yığınlarından birini gösterdi ve

Le'lorinel'e ona katılmasını işaret etti.

154

O ikindi vaktinin geri kalan kısmını konuşarak geçirdiler.

Le'lorinel, Drizzt Do'Urden'in yaptığı birçok kötülüğü çarpıtılmış da

olsa, samimi bir şekilde anlattı. Sheila Kree, Genny ve elf hikayeye

başladıktan kısa süre sonra onlara katılmış olan üçüncü kadın Bellany

onu dikkatle dinlediler. Üçü de epey eğlenmiş ve ilgilenmiş

görünüyordu ve zaman geçtikçe Le'lorinel daha da rahatladı.

Hikaye bittiğinde, Bellany ile Genny onu alkışladı, ama sadece

bir anlığına durup bir işaret görmek için Sheila'ya baktıktan sonra.

"İyi bir hikayeydi," diye karar verdi korsan lideri. "Sözlerine

inanıyorum. Anlamalısın ki, serbestçe dolaşmana izin vermeden

önce kontrol etmemiz gereken çok şey olacak."

"Elbette," diye hemfikir oldu Le'lorinel, hafifçe başını eğerek.

"Silahlarını vereceksin ve seni bir odaya yerleştireceğiz," diye

açıkladı Sheila. "Şu an sana verilecek bir görevim yok, bu yüzden

dinlenip uzun yolculuğunun yorgunluğunu üzerinden atabilirsin."

Korsan sözünü bitirdiğinde elini uzattı.

Le'lorinel sadece kısa bir süreliğinde meseleyi düşünüp tarttıktan

sonra Kree ile ortaklarının —özellikle de Le'lorinel'in, bir büyü

kullanıcısı, muhtemelen bir kara büyücü olduğunu anladığı

Bellany— aslında silahlan teslim etme işini sadece sembolik bir

seviyede tuttuğuna karar verdi. Asabi korsana gülümseyen elf,

hançerini ve kılıcını teslim etti.

"Bunun komik olduğunu sanıyorsun galiba," dedi Drizzt tersçe,

sesi sadece nefes almaya çalışırken çıkan hırıltılarla bölünerek.

Toprağın üzerinde yüzükoyun yatıyordu ve üç yüz kiloluk panter

üzerine kıvrılıp kurulmuştu. Kendisi Catti-brie ile yahni için

Şakacıktan savaşmaya devam ederken biraz avlanması için

Guenhwyvar'ı çağırmıştı, fakat kadın Guen'in kulağına bir şeyler

fısıldamış ve bariz bir şekilde hemcinsinden yana olan kedi güçlü bir

zıplayışla Drizzt'i yere devirmişti.

Birkaç metre ötede oturan Catti-brie yahnisinin tadını

Çıkarıyordu.

155

"Biraz komik görünüyorsun ama," diye itiraf etti kadın,

yediği lokmaların arasından.

Drizzt debelendi ve neredeyse panterin altından kaçmayı

başaracaktı. Guenhwyvar iri patilerinden birini drowun omzuna

bastırdı, uzun pençelerini çıkardı ve onu olduğu yerde tuttu.

"Debelenmeye devam edersen Guen kendine güzel bir ziyafet

çekecek," diye belirtti Catti-brie.

Drizzt'in lavanta renkli gözleri kısıldı. "Hâlâ karşılığım

vermen gibi küçük bir mesele var," dedi sessizce.

Catti-brie homurdandı ve onun yanına gidip dizlerinin üzerine

çöktü. Yahniyle dolu kaşığı kaldırdı ve soğuşun diye hafifçe

üfleyerek onu Drizzt'e doğru yavaşça, alaycı bir şekilde

götürmeye başladı. Kaşık neredeyse Drizzt'in ağzına varmak

üzereydi ki, kadın onu aniden geri çekti ve yemek Catti-brie'nin

ağzında kayboluverdi.

Fakat Guenhwyvar'ın dağılarak gri bir bulut halini aldığını

gören kadının gülümsemesi hızla kayboldu. Kedi itiraz etti, ama

sahibinin, yani Drizzt'in onu gönderişini reddedemezdi.

Catti-brie fişek gibi ormana kaçtı, Drizzt de hızla peşine

takıldı.

Drow kısa bir mesafe ötede ileri sıçrayıp beline dolanarak

kadım yakaladı ve onu geriye doğru devirip altına aldıktan sonra

hayrete şayan çevikliğini ve yanıltıcı gücünü kullanarak kadını

çevirip yere mıhladı. Ateş ışığı ağaçların ve çalıların ardında

kaybolmuştu, kadının güzel yüz hatlarını sadece yarım ayın ve

yıldızların ışığı aydınlatıyordu.

"Karşılık dediğin bu muydu?" diye alaycı bir şekilde sordu

kadın, Drizzt üzerine binmiş bir halde kollarını kafasının

üzerinde yere mıhlamışken.

"Bu sadece başlangıç," diye söz verdi drow.

Catti-brie kahkaha atmaya başladı, ama aniden durdu.

Drizzt'e attığı bakışları ciddi, hatta endişeli bir hal aldı.

"Ne oldu?" diye sordu drow, biraz geri çekilip kadının

kollarını bırakarak.

"Şansımız yaver giderse Wulfgar'ı bulacağız," dedi Catti-

brie.

"Evet, umudumuz bu," diye hemfikir oldu drow.

156

"Bu konuda ne hissediyorsun peki?" diye açık açık sordu

kadın.

Drizzt daha da doğruldu ve kadına dik dik baktı. "Nasıl

hissetmeliyim?"

"Kıskanıyor musun?" diye sordu Catti-brie. "Wulfgar'm

dönüşünün —tabii eğer bizimle birlikte dönerse demek

istiyorum— hayatında değişmesini istemediğin şeyleri

değiştireceğinden korkuyor musun?"

Catti-brie'nin dolambaçsız tavrı ve dürüstlüğü karşısında

ezilip kalmış olan Drizzt çaresizce güldü. Drow aralarında bir

şeylerin —-oldukça gecikmiş ama yine de muhteşem ve

beklenmedik bir şeylerin— alevlenmekte olduğunu biliyordu.

Catti-brie bir zamanlar Wulfgar'a âşıktı, hatta Mithril

Salonu'nda ölmeden önce onunla nişanlıydı. Peki şimdi Wulfgar;

Catti-brie'nin yüzüne sert bir tokat attıktan sonra kaçıp giden

Wulfgar değil, bir zamanlar tanıdıkları, Catti-brie'nin kalbini

çalmış adam olarak geri dönerse ne olurdu?

"Wulfgar'ın dönüşünün ilişkimizi menfi olarak

etkilememesini umuyor muyum?" diye sordu. "Elbette ki

umuyorum. Bunu demişken, Wulfgar'm bize dönmesini umuyor

muyum? Elbette ki umuyorum. İçine düştüğü karanlıktan çıkıp

tekrar ikimizin de bir zamanlar tanıdığı ve sevdiği adam olmuş

olması için duacıyım."

Catti-brie rahatça kuruldu ve sözünü kesmedi, kadının ilgili

ifadesi drowu bu konuyu açmaya teşvik etti.

Drizzt omuz silkerek başladı. "Hayatımı kıskançlık içinde

yaşamak istemiyorum," dedi. "Özellikle de gerçek dostlarımdan

hiçbiri hakkında böyle şeyler düşünemem. Wulfgar'ın dönüşünü

en az senin kadar istiyorum. Bir zamanlar beraber maceralara

çıktığım gururlu ve soylu barbar hayatıma geri dönerse

mutluluğum çok daha artacak.

"Dostluğumuz ve onun nereye varabileceği konusuna

gelince," diye sessizce devam etti Drizzt, rezil Menzoberranzan'ı

terk etmesini ve o zamandan beri önüne çıkan birçok çetin

macerayı atlatıp zorlu seçimleri yapmasını sağlayan o özgüven,

içsel doğruluk hissiyle.

Hüzünle gülümsedi ve omuz silkti. "Hayatımı elimden

157

geldiğince iyi yaşamaya çalışıyorum," dedi. Durust, iyi niyetli

davranıyor, iyi dostluklar umut ediyorum ve en hayırlısı neyse

onun olmasını umuyorum. Wulfgar bize dönse de donmese de,

sadece karşında gördüğün bu drow o abılırım. Eğer

yüreklerimizden, aramızda daha fazlasının olması geçiyorsa,

olacaktır. Aksı takdirde..." Durdu, gülümsedi ve tekrar omuz

silkti

"Yine gevezelik etmeye başladın işte "dedi Cattı-bne. "Hiç

çenem kapatıp da beni öpmen gerektiği aklına geldi mı?

BOLUM 12

LAVANTA GÖZLÜ HEYKEL

"Sessiz çekin, öküz herifler," diye sessizce azarladı Gayselle,

küçük kayık Derinsu Limanı'nın heybetli ışıklarına yaklaşırken.

"Kimse fark etmeden kıyıya çıkmayı umuyorum."

Nazik bir dokunuştan yoksun, iri, kaslı kollara sahip üç yan ogre

kürekçi kendi aralarında homurdandıysa da küreklerin su

şapırdatmasını engellemeye çaba gösterdiler —tabii ki başansız

oldular. Ellerinden gelenin en iyisini yaptıklannı bilen Gayselle

buna katlandı. Bu iş bitince ve adını dahi bilmediği —Şişko, Huysuz

ve Şapşal Tavşan lakaplarını yakıştırdığı— yol arkadaşlanndan

uzaklaşabileceği zaman gelince çok memnun olacaktı.

Kayığın burnunda ayakta duruyor, kıyıda bulunan ve limana

girişi için ona yol gösterebilecek olan bazı işaret noktalarını

görmeye çalışıyordu. Şu son birkaç yılda birçok defa Derinsu'ya

yanaşmak zorunda kalmıştı ve bu mekanı iyi biliyordu. O anda her

şeyden çok, uzun iskeleler ve büyük gemilerden kaçınmak, birkaç

sikke karşılığında geçici bir palamann kolayca kiralanabileceği,

daha küçük, daha nadir teftiş ve kontrol edilen doklara ulaşmaktı.

Bu karanlık akşam vaktinde rıhtımda çok az muhafızın

dolaştığını rahatlayarak fark etti. Yan ogrelerin sulan şapırdatmasına

rağmen kayık, uzun iskelelerin güneyindeki küçük doklardan

oluşmuş alana süzülmekte pek zorluk çekmedi.

159

Gayselle arkasını döndü ve içinde üç tane şişecik bulunan küçük

çantayı en yakınındaki yabani olan Huysuz'a uzattı. "İçin ve insan

suretine burunun," dedi. Huysuz çantayı alırken ona müstehcen bir

bakış attığmdaysa Gayselle, "Erkek bir insanın suretine. Sheila Kree

kısa bir süre için bile olsa bir kadın kılığına girmenize müsamaha

göstermez," diye ekledi.

Bu sözler yabanilerin biraz daha homurdanmasına sebep oldu

ama üçü de bir şişecik alıp içlerindeki sıvıyı kafalarına dikti. Tek tek

fiziksel hatları değişim geçirerek insan erkeklerinkine benzedi.

Gayselle tatminle başını salladı ve önünde uzanan yolu düşünüp

taşınarak birkaç uzun, derin nefes aldı. Elbette ki hedefin evinin

konumunu biliyordu. O ev, rıhtımlardan pek uzakta değildi ve

kayalıklı bir koyun üzerindeki bir tepeye inşa edilmişti. Bu pis işi

çabucak bitirmeleri gerektiğini biliyordu, zira polimorfoz iksiri

etkisini uzun süre korumayacaktı ve Gayselle'in isteyebileceği en

son şey, Derinsu sokaklarında üç tane yan ogre eşliğinde dolaşmak

olurdu.

Kadın, eğer iksirlerin etkisi geçer ve yol arkadaşlarının davetsiz

misafir olduğu bariz bir şekilde ortaya çıkarsa, onları terk edip

şehrin derinliklerine, onu Sheila Kree'ye geri götürebilecek

dostlarının olduğu yerlere kendi başına gideceğine hemen o anda

karar verdi.

Kayığı daha küçük olan doklardan birine yanaştırdılar ve gelgit

dalgalarıyla hafifçe iskeleye çarpıp duran bir düzine benzer kayığın

yanma bağladılar. Etrafta kimse olmadığından, Gayselle ile üç

"insan" refakatçisi tüm hızlarıyla kuzeye yönelip rıhtımlardan

ayrıldılar ve onları Kaptan Deudermont'un evine götürecek olan

dolambaçlı caddelere çıktılar.

Kısa bir mesafe ötede, Drizzt ile Catti-brie Derinsu'nun kuzey

kapısından içeri girdi. Drow, neredeyse tüm nöbetçi askerlerin ona

attığı sert bakışları kolayca üzerinden silkeledi. İçlerinden birkaçı

onun kim olduğunu anladı ve bunu tedirgin yoldaşlarına söyledi*

160

ama sıradan bir yüzey sakinin bir drowa duyduğu korkuyu

dindirmek için birkaç yatıştırıcı sözden fazlası gerekirdi.

Bu, Drizzt'i hiç rahatsız etmiyordu, zira bu sahneyi daha önce

belki de yüz kere yaşamıştı.

"Seni tanıyorlar, endişen olmasın," diye ona fısıldadı Catti-brie.

"Bazıları," diye hemfikir oldu drow.

"Yeterince," dedi kadın kesin bir sesle. "Tüm dünyanın senin

adını bilmesini umuyor olamazsın."

Drizzt bu sözlerle kıs kıs güldü ve başını sallayıp kadınla

hemfikir oldu. "Aynca hayatımda ne başarırsam başarayım, bu

bakışlara katlanmak zorunda kalacağımı da biliyorum."

Samimiyetle gülümsedi ve omuz silkti. "Katlanmak doğru kelime

değil," diye kadını temin etti. "Artık değil."

Catti-brie cevap verecek oldu ama karşı çıkan sözleri Drizzt'in

yumuşatıcı gülümsemesiyle alt edilince duraksadı. Tüm bu yıllar

boyunca, Buzyeli Vadisi'nde, Mithril Salonumda, Gümüşay'da,

hatta burada, Derinsu'da ve Deudermont ile birlikte denizlere yelken

açtıkları zaman zarfında Kılıç Sahili'nde uğradıkları her bir

kasabada, bu kabul edilme mücadelesini dostuyla birlikte vermişti.

O anda Catti-brie, birçok açıdan bu bakışlardan Drizzt'in

olduğundan daha fazla rahatsız olduğunu anladı. Bu sefer kendisini

onun önderliğini kabul etmeye, bu bakışları üzerinden silkelemeye

zorladı, zira Drizzt aynen öyle yapıyordu. Bunu drowun

gülümsemesinin samimiyetinden anlıyordu.

Drizzt durdu ve muhafızlara doğru döndü ve drowun en

yakınındaki çift şaşkınlıkla yerinden uğradı.

"Su Perisi limanda mı?" diye sordu drow.

"S-Su Perisi mi?" diye cevap olarak kekeledi içlerinden biri.

"Nerede mi? Ne?"

Daha yaşlı bir asker, telaşlanmış ikilinin önüne çıktı. "Kaptan

Deudermont henüz gelmedi," diye açıkladı. "Ama kış gelmeden

önce en azından son bir defa konaklaması bekleniyor."

Drizzt teşekkür edip selam vermek için elini alnına götürdükten

sonra arkasını döndü ve Catti-brie ile birlikte oradan uzaklaştı.

161

Bu akşam Delly Curtie'nin keyfi yerindeydi. Wulfgar'ın kısa

süre içinde Aegis-fang ile birlikte geri döneceği ve kocasıyla birlikte

en sonunda hayatlarına devam edebileceklerini hissediyordu.

Delly bunun ne anlama geldiğinden pek emin değildi. Luskan'a

ve Arumn Gardpeck ile birlikte yaşadıklan Korsan Palası'ndaki

hayatlarına geri mi döneceklerdi? Hiç sanmıyordu. Hayır, Delly,

Wulfgar'ın Aegis-fang'i arayışında sadece çekici geri almaktan

daha fazlası olduğunu biliyordu —sadece öyle olsaydı, Delly gidip

de silahı araması için Wulfgar'ı yüreklendireceğine onu bundan

caydırmaya çalışırdı.

Bu arayış "VVulfgar'ın kendisini, geçmişini ve yüreğini

bulmasıyla alakalıydı. Delly, VVulfgar'ın bunu başardığında

yuvasına —Buzyeli Vadisi'ndeki gerçek yuvasına— giden yolu da

bulacağına inanıyordu.

"Biz de onunla oraya gideceğiz," dedi Colson'a, kız bebeği kol

mesafesinde ileri uzatarak.

Buzyeli Vadisi'nin düşüncesi Delly'ye cazip geliyordu. O

yörenin zorluklarından, muazzam karlardan ve güçlü rüzgârlardan;

goblinlerden, yetilerden ve diğer tehlikelerden haberdardı. Ama

Luskan'ın pis sokaklannda yetişmiş olan Delly için, Buzyeli

Vadisi'nde bir temizlik, dürüstlük ve saflık hissi vardı. Aynca ne de

olsa, sevdiği adamın, gün be gün daha fazla âşık olduğu adamın

yanında olacaktı. VVulfgar kendi özünü bulduğunda, aralarındaki

ilişkinin daha da güçleneceğini biliyordu.

Derken şarkı söylemeye, odanın içinde zarafetle dans etmeye ve

bir o yana bir bu yana giderken Colson'u sağa sola savurmaya

başladı.

"Baba yakında dönecek," diye kızına söz verdi ve Colson, sanki

anlamış gibi güldü.

Ve Delly dans etti.

Tüm dünya güzelliklerle ve imkanlarla dolu gibi görünüyordu.

Kaptan Deudermont'un evi, hakikaten de Derinsu halkın10

162

standartlarına göre bile saray sayılırdı, iki katlıydı ve bir düzineden

fazla odası vardı. Giriş kısmına büyük, geniş bir merdiven hakimdi,

aynı zamanda iki adet iri, ahşap çifte kapıya sahip kubbeli bir bölüm

de vardı; bu kapılann her birinin üzerinde, üç yelkenli uskunanm bir

yansının oyma tasviri bulunuyordu. Böylece, kapılar kapandığında

Su Perisfnm resmi net bir şekilde görünüyordu. Arka taraftaki

ikinci bir merdiven ise, kayalıklı koyu ve denizi yukandan gören

resim odasına çıkıyordu.

Burası Görkem Şehri, kanunlar şehri Derinsu idi. Fakat meşhur

Derinsu Muhafızlan'nm bol sayıdaki devriye birliklerine ve halkın

medeniyet seviyesine rağmen, Deudermont'unki de dahil olmak

üzere, büyük evlerin birçoğunda özel muhafızlar bulunurdu.

Deudermont işe iki kişi almıştı. Bunlar eski asker, eski denizciydi

ve ikisi de yıllar önce Su Perisf nde hizmet vermişti. En az, işe

alınmış muhafız oldukları kadar dost, nöbetçi asker olduklan kadar

da misafir sayılıyorlardı. İşlerini ciddiye aldıkları halde,

görevlerinde tembellik yapmaktan kendilerini alamıyorlardı, zira

her gün kaçınılmaz bir şekilde hadisesiz geçiyordu. Bu sebeple iki

muhafız, ev işlerine yardım ediyor, deniz rüzgânyla dağılan

kiremitleri onarma veya neredeyse sürekli olarak yaptığı ahşap

kaplamalan boyama konusunda Delly ile birlikte çalışıyorlardı.

Yemek pişirip temizlik yapıyorlardı. Silahlannı bazen taşıyor, bazen

taşımıyorlardı, zira tıpkı Deudermont gibi onlar da, orada sadece

caydırıcı bir unsur olarak bulunduklanm biliyorlardı. Derinsu

hırsızlan muhafızlı evlerden sakmırdı.

Bu sebeple, o karanlık gecede Deudermont'un evinin başına

gelecek şey için tamamıyla hazırlıksızlardı.

Deudermont'un kapısının önüne gelen ilk kişi Gayselle idi.

Yanında polimorfoz iksirini kullanmış ve Kaptan Deudermont'un

fiziksel özelliklerine gayet yakın bir surete bürünmüş yabanilerden

biri vardı. Hatta o kadar iyiydi ki, Gayselle kendisini, bu yabaniyi

Şapşal-tavşan olarak adlandırmakla doğru yapıp yapmadığını merak

ederken buldu. Etrafına bakmıp sokaklann sessiz olduğunu gören

Gayselle, yolun sonunda, iki çalının arasında duran Şişko'ya başıyla

işaret verdi. Yabani, yüzünde gaddar bir sıntışla, derhal bir boğa gibi

ayağmı yere sürtüp hız almaya başladı.

Çalman çifte kapılardan biri, sadece iki üç parmak açıldı, zira

163

tahmin edildiği gibi bir zincirle korunuyordu. Temiz bir sakal

tıraşına, kısa ve esmer saçlara, gözlerini öğle güneşinden bile

koruyabilecekmiş gibi görünecek kadar çatık kaşlara sahip iri bir

adam yanıtladı.

"Size yardım edebilir miyim?.."

Fakat kadının arkasında duran ve hiç şüphesiz Kapta

Deudermont'a benzeyen adamı görünce sesi kesildi.

"Size Kaptan Deudermont'un kardeşini getirdim," diye yanıtlad

Gayselle. "Uzun süre önce kaybettiği kardeşiyle konuşmak istiyor.'

Muhafızın gözleri sadece bir anlığına genişledi, fakat ada"

derhal çelik gibi, profesyonel tavrını takındı. "Memnun oldum,'

dedi, "ama korkarım ki kardeşiniz şu anda Derinsu'da değil. Ban

nerede kalacağınızı söyleyin, ben de kasabaya dönünce kendisin

ileteyim."

"Pek fazla paramız yok," diye derhal yanıtladı Gayselle. "Uzun

süredir yollardaydık. Burada kalabilmeyi umuyorduk."

Muhafız sadece kısa bir süreliğine bunu düşündükten sonra

kafasını sağa sola salladı. Bu şaşırtıcı gelişmeye rağmen, bunun gibi

hadiseler konusunda kendisine verilen emirler kesindi, özellikle de

evde bir kadın ve çocuğu misafirken. Açıklamaya, onlara kusura

bakmamalannı ve çok sayıdaki handan birinde makul bir fiyata

kalabilecek bir yer bulabileceklerini söylemeye başladı.

Gayselle onu dinlemiyordu bile. Kayıtsız bir şekilde arkasına

dönüp yolun sonunda duran hevesli yan ogreye baktı. Korsan

hafifçe başını sallayıp işaret verdi ve Şişko hücuma geçti.

"Belki de grubumun üçüncü üyesine kapıyı açarsın," dedi kadın

tatlı tatlı.

Muhafız tekrar kafasını sağa sola salladı. "Şüpheliyim—" diye

başladı, ama yarı ogre tüm hızıyla hücum edip kapılara çarptığında

ve ahşabı parçalayıp kapı zincirini kırdığında adamın hem sözleri,

hem de nefesi kesildi. Muhafız geriye doğru uçup yere yığıldı ve

yan ogre tökezleyerek adamın üzerine düştü.

Gayselle ile Deudermont'un kılığına girmiş olan yan ogre

silahlarını çekerek içeri girdiler. Yan ogre gözbağı görüntüsünü

üzerinden silkeledi ve insan suretinden çıktı.

Yere serilmiş olan muhafız, debelenerek yan öğrenin altından

kurtulmaya çalışırken haykırmaya başladı, fakat Gayselle elinde

164

hançeriyle hemen yanında bitiverdi. Kadın, hızlı ve kesin bir

hareketle adamın boğazını deşti.

Diğer muhafız, giriş kısmının yan tarafındaki kapıdan çıkageldi.

Derken yüz ifadesi katıksız bir dehşete bürünen adam merdivenlere

doğru fırladı.

Gayselle'in hançeri adamın bacağının arka tarafına saplanıp diz

kirişini yardı. Muhafız inatla yoluna devam edip topallayarak

merdivenleri çıkmaya ve haykırmaya başladı. Şapşal-tavşan ona

yetişti ve korkunç bir güçle onu merdivenlerden koparıp zemin

katma fırlattı. Diğer yan ogre orada muhafızı beklemekteydi.

Hâla insan suretinde olan Huysuz içeri girdi ve kapılan sakince

kapattı, fakat içlerinden biri artık menteşelerinin üzerinde sağlam

durmuyordu.

Delly, aşağı kattan gelip şarkısını sonlandıran acı haykınşı net bir

şekilde duydu. Serseriler arasında büyümüş, sayısız kavga görüp

sayısız arbedeye kanşmış olan kadın, aşağıda neler döndüğünü

derhal anladı.

"Tannlar adına," diye mınldandı, kendisini ve Colson'u ele

vermemek için dudaklanm ısınp feryadını bastırarak.

Çocuğu sıkıca göğsüne bastırdı ve hızla kapıya yöneldi. Kapıyı

aralayıp dışan baktıktan sonra sonuna kadar açtı. Sadece ağır

pabuçlannı ayaklanndan silkeleyecek kadar duraksadı —zira yerini

açık edeceklerini biliyordu— sonra duvar ile tırabzanlar arasında

sessizce ilerledi. Aşağıdaki giriş holünden tespit edilmek istemediği

için neredeyse duvarla bir oldu, zira gürültülere —homurtulara ve

ağır yumruk seslerine— bakılacak olursa saldırganlar oradaydı.

Delly eğer yalnız başına olsaydı, hızla merdivenlerden aşağı iner ve

dövüşe katılırdı, ama kollanna Colson'u tutan kadının tek düşüncesi

çocuğunun güvenliğiydi.

On merdivenleri geçen Delly bir yan koridora girdi ve hızla

koşarak Deudermont'un odasının içinden geçip arka taraftaki

merdivenlere çıktı. Attığı her adımla nefesini tutarak aşağı indi, zira

165

evde, hatta tam altındaki odada diğerlerinin olup olmadığım

bilmesinin hiçbir yolu yoktu.

Yukarıdan gelen bir gürültü duydu ve pek az seçeneğinin

olduğunu anladı. Böylece kapıdan geçip özenle dekore edilmiş

çizim odasına daldı. Geniş odanın karşı tarafındaki pencerelerden

biri açıktı. İçeri ayaz bir rüzgâr esiyor, açık perdelerden birini perde

kuşağının alt kısmından havalandırıyordu.

Delly bu yolu düşünüp tarttı. O geniş pencereler koya inen

kayalıklı uçuruma bakıyordu. Pabuçlarını çıkarttığı için kendisine

lanet okudu, ama bunun pek bir şey değiştirmeyeceğini adı gibi

biliyordu. Uçurum çok dik ve tehlikeliydi —davetsiz misafirlerin

içeri o yolla girdiğinden şüpheliydi— ve kollannda Colson varken o

yolu denemeye cesaret edemezdi.

Peki nereye gidecekti?

Odanın ana kapılarına, giriş kısmına açılan bir koridora doğru

döndü. Koridorda yan odalar vardı ve bunlara bir çöp bacasının

bulunduğu mutfak da dahildi. Colson ile birlikte orada

saklanabileceklerini düşünen Delly kapılara doğru koşturdu ve

onlan araladı —fakat heyula gibi siluetlerin yaklaştığını gördüğü

anda kapılan hızla kapattı ve demir kilit sürgüsünü çekti. Kapıların

öbür tarafından koşan ayak sesleri işitti, bunun ardından biri kilitli

kapılara tüm hızıyla kendini çaldığında çıkan olağanüstü çarpma

sesi geldi.

Delly nereye kaçması gerektiğini kestiremeyerek etrafına,

merdivenlere ve açık pencereye baktı. Eli ayağına öyle bir

dolaşmıştı ki başka bir siluetin odaya sessizce girdiğini fark etmedi.

Dışandaki yabani, kapıya tekrar çarptı ve ahşap çatlamaya

başladı. Delly güçlü bir adamın ahşaba sertçe vurduğunu duydu.

Kadın geri çekildi.

Bundan sonra yine koşan ayak sesleri duyuldu ve bir diğeri

kendini sertçe kapılara çaldı. Kapılar kırılarak açıldı ve iri, heyula

gibi siluetlerden biri etrafa saçılan ahşap parçalanyla birlikte yere

yığıldı. İçeri bir kadın girdi; yanında bir yabani vardı ve kapıyı kıran

yaratık da ayağa kalktığında kadının yanında iki muhafızı oldu.

Bunlar Delly Curtie'nin şimdiye kadar gördüğü en çirkin ve heybetli

yabanilerdi. Luskan dışında pek az deneyim edinmiş olduğundan

onlann ne olduğunu bilmiyordu, ama benekli yeşilimsi derilerinde11

166

ve kocaman vücutlanndan bu yaratıklann bir çeşit dev soyundan

geldiğini anladı.

"Bak sen, güzel şey," dedi garip kadın, yüzünde gaddar bir

gülümsemeyle. "Parti bitmeden gitmeyi düşünmüyordun, değil mi?"

Delly merdivenlere döndü ama o yöne doğru bir hamlede

bulunmadı, zira bir diğer yabaninin yavaşça aşağı indiğini ve attığı

her adımda ona hevesle baktığını gördü.

Delly arkasında duran pencereyi, Wulfgar ile birlikte önünde

durup batan güneşi veya yıldızların karanlık sular üzerindeki

yansımasını seyrederek saatler geçirdikleri pencereyi düşündü.

Yakalanmadan bu işten kurtulamazdı, ama yine de bu yolu seçmeyi,

kendini ve Colson'u kayalann üzerine fırlatıp bu işkenceyi hızla ve

merhametli bir şekilde sonlandırmayı ciddi ciddi düşündü.

Delly Curtie bu tip serserileri iyi bilirdi ve kesinlikle sonunun

geldiğini anlamıştı.

Kadın ile iki yoldaşı ona doğru bir adım attılar.

'Pencere,' diye karar verdi Delly. Arkasını dönüp fırladı, kesin ve

acısız bir sonu garantilemek için uzağa ve açığa sıçramaya kararlıydı.

Ama üçüncü dev soyu o sırada merdivenlerden inmişti ve

Delly'nin bu tereddüdü intihar niteliğindeki kaçışını engellemiş

oldu. Yabani, kadını iri kollanndan biriyle rahatça yakaladı ve onu

sıkıca iri göğsüne bastırdı.

Kahkaha atarak döndü ve diğer iki ogre yoldaşı ulumayla kanşık

kahkaha atarak ona katıldı. Fakat kadın hiç eğlenmiş gibi

görünmüyordu. Onu tepeden tırnağa süzerek Delly'ye yaklaştı.

"Sen Deudermont'un kadınısın, değil mi?" diye sordu.

"Hayır," diye dürüstçe yanıtladı Delly, ama korkudan titrediği

için samimiyeti ses tonuna yansımamıştı.

Kendisi için değil Colson için korkuyordu, fakat şu birkaç

saniyenin —muhtemelen hayatının son birkaç saniyesinin—

şimdiye kadar yaşamış olduğu en feci şey olacağını biliyordu.

Garip kadın sakince, gülümseyerek ona yaklaştı. "Deudermont

senin kocan mı?"

"Hayır," diye yanıtladı Delly, biraz daha özgüven dolu bir sesle.

Kadın onun yüzüne sert bir tokat indirdi ve Delly bu darbeyle

birlikte birkaç adım tökezledi. Fakat serserilerden biri onu derhal

çekerek tekrar vuruş menziline soktu.

167

"O körpe bişii," dedi yabani, yüzünde müstehcen bir

gülümsemeyle Delly'nin kolunu sıkarak. "Onu yemeden önce onla

oymycaz!"

Odadaki diğer iki yabani kahkaha atmaya başladı, hatta

içlerinden biri kalçasını kabaca ileri geri hareket ettirdi.

Delly dizlerinin bağının çözüldüğünü hissetti, ama kısa süre

içinde ondan zorla kopanlacak olan fedakârlığın ötesinde bir

görevinin olduğunu fark ederek dişlerini sıkıp cesaretini topladı.

"Bana istediğinizi yapın," dedi. "Eğer bebeğimi incitmezseniz

ben de onu sizin için zevkli kılarım."

Delly bunu dediğinde garip kadının gözleri kısıldı. Kadın

kesinlikle Delly'nin herhangi bir şekilde kontrolü ele geçirmesinden

memnun kalmamıştı. "Sonra eğlenirsiniz," dedi üç yoldaşına, sonra

elini sallayarak tek tek yabanileri işaret etti. "Şimdi gidip biraz

ganimet toplayın. Ganimet olmadan patronun karşısına çıkmak

istemezsiniz, değil mi?"

Delly'yi tutan yabani bu sözler karşısında gerginleşti, ama kadını

bırakmadı. Fakat yoldaşları çılgınlar gibi, patronlannm isteğini

tatmin etmek için birbirilerini ezercesine harekete geçti.

"Lütfen," dedi Delly kadına. "Sana bir tehdit oluşturmuyorum ve

sorun çıkartmayacağım. Lütfen bebeğimi incitme. Sen bir kadınsın,

anlaman gerek."

"Çeneni kapat," diye sertçe sözünü kesti yabancı kadın.

"İkisini de yiycez!" diye haykırdı Delly'yi tutan dev soyu,

kadının sert ses tonundan cesaret bularak.

Kadın elini kaldrrıp ileri çıktı ve Delly korkudan sindi. Fakat bu

seferki tokat Delly'ye değil, şaşkına dönmüş yabaniyeydi. Kadın bir

kez daha Delly'yi süzerek geri çekildi.

"Bebek konusunu düşüneceğim," dedi sakince.

"Lütfen," diye yalvardı Delly.

"Senin işin bitti ve bunu biliyorsun," diye devam etti kadın,

Delly'yi duymazdan gelerek. "Ama bize en iyi ganimetlerin nerede

olduğunu söylersen, ufaklığa merhamet edebiliriz. Hatta onu kendi

bebeğim olarak almayı bile düşünebilirim."

Delly bu feci düşünce karşısında yüzünü buruşturmamak için

büyük çaba sarf etti.

Ona doğru eğilip çocuğa bakan yabancı kadının gülümsemesi

168

genişledi. "Ne de olsa bizi şehir muhafızlarına ispiyonlayamaz,

değil mi?"

Delly o noktada yapıcı bir şeyler söylemesi, bu hadisenin

çılgınlığını ve dehşetini üzerinden atması ve Colson'un iyiliği için

kadının suyuna gitmesi gerektiğini biliyordu. Ama bütün bunlar

kaldıramayacağı kadar fazlaydı; kısa süre içinde öleceğini kesin bir

şekilde anlamıştı, kızı ölümcül bir tehlike içindeydi ve bu konuda

yapabileceği hiçbir şey yoktu. Kekeleyip homurdandı ve en sonunda

hiçbir şey söylemedi.

Kadın yumruğunu sıkıp Delly'nin yüzüne sert bir darbe indirdi.

Delly devrilirken, yabancı kadın, Colson'u kollarından çekip aldı.

Delly devrilirken uzandı ve bebeği tutmaya çalıştı, ama iri

yabani, kocaman önkollanndan biriyle göğsünden ittirerek kadının

düşüşünü hızlandırdı. Delly sertçe sırtüstü yere yapıştı ve yabani

onun tepesine binmekte hiç zaman kaybetmedi.

Yan taraftan gelen bir şangırtı Delly'ye kısa bir zaman

kazandırdı. Tüm gözler, paramparça olmuş yemek takımının —son

derece pahalı bir yemek takımının— ortasında duran diğer

yabanilere çevrildi.

"Onu taşıyacak bir şeyler bulsana, ahmak!" diye haykırdı kadın.

Etrafına bakındı ve en sonunda bakışları ağır, uzun perdelere

kenetlendi. Bunun ardından yaratığa çabuk olmasının işaret etti.

Bıkkınlıkla iç geçirip ileri çıktı ve Delly'nin üzerine çıkmış olan

yabaninin kaburgalanna sert bir tekme indirdi. "Şu cadı kanyı öldür

gitsin," dedi.

Yabani ona, şimdiye kadar hiçbirinin atmadığı kadar cüretkâr bir

bakış attı ve kafasını sağa sola salladı.

Kadın, Delly'yi hüsrana boğacak şekilde sadece elini salladı ve

yaratığa izin verdi.

Delly gözlerini kapadı ve zihnini vücudundan uzaklaştırmaya

çalıştı.

Yemek takımını devirmiş olan serseri, odanın içinde aceleyle

koşturup açık pencerenin yanındaki perdeye geldi ve tek bir sert

asılışla onu yerinden söktü. Yabani, yemek takımının sağlam

parçalarını almak için geri dönecek oldu, ama perdeyi söktüğünde

gözler önüne serilmiş garip heykeli gördüğünde durup kaldı. Bu,

tam boy bir elf heykeliydi; üzerinde bir maceracının kıyafetleri vardı

169

ve görünüşe bakılırsa abanoz renkli bir maddeden, kara taş veya

ahşaptan yapılmıştı. Gözleri kapalıydı ve iki ihtişamlı palası

göğsünün üzerinde çaprazlanmış bir şekilde duruyordu.

"Ne?" dedi yabani.

"Ne?" dedi tekrar, elini uzatıp heykelin yumuşak tenini

hissedince.

Gözler bir anda açılıverdi. Delip geçen, lavanta gözler dev

soyunun olduğu yerde donup kalmasına neden oldu. Bu gözler

yabaniye bu dünyadaki zamanının hızla sona ermekte olduğunu hiç

Şüphesiz bir şekilde söyler gibiydi.

"Heykel" yabaninin farkına bile varamadığı bir süratle harekete

geçti ve palalan sola ve sağa doğru açıldı. Drow elfi kendi etrafında

döndü ve devinim kazanarak daha da güçlü kesikler attı. Bir çifte

kesme hamlesiyle birbirini takip eden palalar afallayıp kalmış olan yarı

öğrenin vücudunu omzundan beline kadar yardı. Hızla atılan bir adım,

di"owun yere devrilen yabaninin yanına geçmesini sağladı. Kara elf sağ

elindeki silahı tutuş yönünü değiştirdi ve tılsımlı palalarından birini yan

öğrenin sırtına derince gömerek omurgasını yardı. Bunun ardından yan

yarıya dönerek, diğer kılıçla yaptığı yıkım niteliğindeki bir savurma

hamlesiyle yaratığın diz kirişlerini —ikisini birden— kesti.

Ölen yan ogre yere devrilirken, Drizzt kenara çekildi.

"Sanınm kadının üzerinden kalksan iyi olur," dedi Drizzt kayıtsız

bir sesle, Delly'nin üzerinde duran ve Drizzt'e gözlerine inanamamış

bir halde bakan diğer yabaniye.

Korsan kadın, "Öldürün onu!" diye hırlayamadan önce üçüncü yan

°gre, odayı aşarak Drizzt'e hücum etti ve bunu yaparken açık

pencerenin tam önünden geçmesi gerekti. Yolun yansında, uçan kara

bir siluet yabaninin ilerleyişini durdurdu. Deşen dişlerden ve yaran

Pençelerden oluşan üç yüz kiloluk bir karanlık, yan öğrenin Drizzt'e

doğru ilerleyişini kesti ve onu odanın merkezine geri fırlattı.

Yabani çılgınlar gibi debelendi, ama panterin doğal silahlan ve

katıksız gücü üstündü. Guenhvvyvar önkollardan birini ısrnp kafasını

170

sağa sola sallayarak kemiği kırdı ve deriyi kopardı. Bu sırada panterin

ön pençeleri, çılgına dönmüş yabaninin diğer koluyla

engelleyemeyeceği kadar hızlı bir şekilde yüzünü tırmalamaya devam

ediyordu. Guenhvvyvar'ın güçlü arka bacakları, yarı öğrenin

bacaklarına ve göğsüne tutundu, pençeleri çıkarak deriyi yardı ve

kopardı.

Hâlâ yaşayan yan ogre, yuvarlanarak Delly'nin üzerinden çekildi

ve ayağa kalktı. Ağır, geniş kılıcını kaldırdı ve tek bir darbeyle drowu

ikiye yarmayı düşünerek hücum etti.

Çevik drow kolayca yana çekilip bu darbeden kurtulurken kılıç

sadece havayı yarabildi. Bunun ardından Drizzt Panltı'yı yabaninin

göbeğine sapladı ve tekrar kaçtı.

Yan ogre yarasını tuttu, ama sadece bir anlığına. Sonra dosdoğru bir

saplama yaparak ileri çıktı.

Drizzt'in sol elinde duran Buz Ölüm geniş kılıcı kolayca yana

savurdu. Drizzt adım attı ve ileri çıkan yabaninin yanma geçti ve

yaratığı tekrar Panltı'yla sertçe şişledi. Bu sefer palanın ucu iri bir

kaburgayı çentti.

Yan ogre kükreyip döndü ve Drizzt'i ikiye bölmeyi umarak silahını

çılgınlar gibi savurdu. Kılıç yine sadece havayı yarabildi.

Afallayan yan ogre duraksadı, zira rakibi ortalıklarda yoktu.

"Güçlü, ama yavaş," diye geldi drowun sesi yabaninin arkasından.

"Berbat bir terkiptir."

Yan ogre korkuyla uluyup yana sıçradı, ama Buz Ölüm daha

hızlıydı ve boynunun yan kısmına sertçe inivermişti. Yan ogre, elini

yanlmış boynuna götürerek üç koşar adım attıktan sonra tökezleyip bir

dizinin üzerine çöktü, ardından yere yığılıp ıstırap içinde kıvrandı.

Drizzt işini bitirmek için yaratığa doğru ilerlemeye başladı ama yön

değiştirip bir anda durdu ve odanın kınk kapılannın yanındaki duvara

sinmiş olan kadına dik dik baktı. Kız bebek kadının kollannın

arasındaydı ve dar, ölümcül bir hançer çocuğun gırtlağına dayanmıştı.

"Bir kara elfın Derinsu'da işi ne?" diye sordu kadın. Soğukkanlı ve

kendinden emin görünmeye çalışıyordu, ama korktuğu barizdi. "Eğer

bu evi kendin yağmalamak istiyorsan onu sana bırakırım. Seni temin

ederim ki, otoritelerle konuşmaya hiç niyetli değilim." Kadın

duraksayıp dikkatle Drizzt'e baktı ve en sonunda yüzünde tanımadan

doğan bir gülümseme belirdi.

171

"Sen ışıksız derinliklerden akıncı gruplarıyla gelmiş bir drow

değilsin," diye belirtti kadın. "Sen Deudermont'la birlikte yolculuk

ettin."

Drizzt başını eğip selam verdi ve az önce feci şekilde yaralamış

olduğu, o anda kadına doğru sürünmeye başlamış olan yan ogreyi

durdurma zahmetine bile girmedi. Odanın öbür tarafındaki

Guenhvvyvar, diğer yan ogreyi kendi kanından oluşmuş bir gölün

içinde paramparça ve ölmüş bir halde bırakarak, kadına paralel bir

şekilde duvara yakın ilerledi.

"Peki sen kimsin ve Deudermont'un evine neden izinsiz geldin?"

diye sordu Drizzt. "Beraberinde ise hiç de kabul görmeyecek

yoldaşlar getirmişsin."

"Colson'u bana ver!" diye yalvardı diğer kadın —bu Delly Curtie

olmalıydı. Kadın hâlâ yerdeydi ve dirseklerinin üzerine doğrulmuştu.

"Ah, lütfen. O hiçbir şey yapmadı."

"Kes!" diye Delly'ye kükredi korsan. O feci hançeri inadına

çocuğun boğazının üzerinde çevirip durarak Drizzt'e baktı.

"Çocuğunu geri alacak, canlı olarak," diye açıkladı korsan kadın.

"Buradan serbest bir şekilde çıkıp gittiğim zaman."

"Sadece sahip olduğunu sandığın şeyle pazarlık ediyorsun," diye

belirtti Drizzt, ileri doğru bir adım atarken.

Yan ogre o sırada patronunun yanına gelmeyi başarmıştı. Büyük

bir çaba sarf eden yaratık, kollarıyla duvara tutunup kendini

bacaklarının üzerine çekerek kadının önünde güç bela dizlerine

doğruldu.

Gayselle yaratığa hafif bir bakış attıktan sonra eli parladı ve

hançeri yabaninin gırtlağının derinlerine gömüldü. Yaratık boğulup

ölerek devrildi.

Savaş konusunda acemi olmadığı bariz olan kadın, bir saniyede

hançeri tekrar çocuğun gırtlağına dayadı. Bu süratli hareket Delly'nin

haykırmasına ve Drizzt ile Guwnhwyvar'ın bir anlığına korsana

doğru hamle yapmasına sebep oldu. Bu hamle epey kısa sürdü, zira

hançer çok hızlı bir şekilde yerine geri dönmüştü ve kadının onu

kullanacağına hiç şüphe yoktu.

"Onu yanıma alamazdım, aynı zamanda koca gevezenin geride

kalmasına izin veremezdim," diye açıkladı kadın, drow onun ölen yan

ogre yoldaşına baktığında.

172

"Ben de senin çocukla birlikte kaçmana izin veremem," diye

yanıtladı drow.

"Verebilirsin, zira pek az seçeneğin var," diye bildirdi kadın. "Bu

mekanı terk edeceğim ve bebeği hiç hasar görmemiş olarak nerede

bulabileceğinize dair size haber yollayacağım."

"Hayır," diye düzeltti Drizzt. "Bebeği annesine verecek, sonra da

burayı bir daha dönmemek üzere terk edeceksin."

Kadın bu fikir karşısında kahkahayı bastı. "Panter dostun, daha

sokağa çıkmadan beni enseler," dedi.

"Sana söz veriyorum," diye önerdi Drizzt.

Kadın, tekrar kahkaha attı. "Bir drow elfınin sözüne mi inanacağım

yani?"

"Peki ben bir hırsız ve bir katilin sözüne mi inanayım?" diye derhal

lafı yapıştırdı Drizzt.

"Ama başka seçeneğin yok, drow," dedi kadın, bebeği yüzüne

yaklaştırıp ona garip, soğuk bir ifadeyle bakarak ve hançerin düz

kısmını Colson'un boğazında gezdirerek.

Delly Curtie tekrar inledi ve yüzünü ellerinin arasına gömdü.

"Peki beni nasıl durduracaksın, drow?"

Bu sözler kadının ağzından çıkar çıkmaz, odanın içinden, yerde

yatan Delly Curtie'nin üzerinden yıldırıma benzeyen, mavi kuyruklu

bir panltı uçtu, Colson'un narin teninin hemen yanından geçti, korsan

kadının gözlerinin tam ortasında patlayıp onu duvara çarptı ve oraya

mıhladı.

Kadının kollan iki yana açılıp spazmlar geçirerek sarsılmaya

başladı ve bebek ellerinden düştü.

Ama yere düşmedi, zira Drizzt, yay kirişinin tanıdık sesini duyduğu

anda ileri doğru yuvarlanmış ve turunu tamamladığında duvara

mıhlanmış olan kadının tam önüne gelmişti. Drow ileri uzattığı

kollarıyla Colson'u nazikçe yakaladı. Ayağa kalktı ve korsana baktı.

Kadın çoktan ölmüştü. Kollan birkaç kez daha kasılarak sarsıldı,

vücudu gevşedi ve orada, kafatası duvara mıhlanmış bir halde asılı

kaldı.

"İşte böyle," dedi ona Drizzt yine de.

173

BÖLÜM 13

YAKLAŞAN KIŞ

"Bu yerden hiç hoşlanmamışımdır," diye homurdandı Bruenor,

Regis ile birlikte Luskan'm kuzey kapısında dururken. Meraklı ve

şüpheli muhafızlar tarafından uzun, çok uzun bir suredir kapıda

bekletiliyorlardı. .

"Bizi yakında içeri alırlar," diye yanıtladı Regıs. Mevsim

değışıklıklennde hep böyle olurlar —ne de olsa tüm pisliklerin

dağlardan aşağı indiği zamanlar bunlardır. Aynı şekilde eşkıyaların,

sanki hep buraya aıtlermiş gibi yaparak şehre donduğu zaman da

öyle."

Bruenor yere tükürdü. ?

En sonunda, onlan ilk durdurmuş olan muhafız yanında daha

yaşlı bir askerle geri döndü. ^

"Dostum sızın Buzyeli Vadısi'nden geldiğinizi söyledi, dedi

daha yaşlı olan adam. "Peki kış sonrasında satmak için ne mallar

getirdiniz?" „ ,.

"Kendimi getirdim ve bu senin için yeterli olmalı, diye

homurdandı Bruenor. Asker ona tehdıtkâr bir bakış attı.

"Yolda olan dostlarımızla buluşmaya geldik," diye çabucak dana

sakin bir ses tonuyla araya girdi Regıs.

Patlaması muhtemel olan —zira şu günlerde Bruenor

Battlehammer'ın içinde olduğu her hadise patlamaya yakındı.

174

sürtüşmeyi engelleme çabasıyla Bruenor ile askerin arasına girdi.

Cüce kayıp evladını bulmak için sabırsızdı ve yoluna çıkıp onu

engelleyenlerin vay halineydi.

"Ben On-Kasaba'da bir konsey üyesiyim," diye açıkladı

buçukluk. "Yalnızorman'dan Regis. Belki de ismimi

duymuşsunuzdur?"

Bruenor'un tavrından sinirleri gerilmiş olan asker, buçukluğun

ayaklarının önüne tükürdü. "Duymadım."

"Yoldaşım ise Bruenor Battlehammer'ın ta kendisi," dedi Regis

oldukça dramatik bir sesle. "On-Kasaba'daki Battlehammer

Klanı'«in Lideri ve kısa süre sonra yeniden Mithril Salonu'nun

Kralı olacak."

"Onun ismini de duymadım."

"Ah, yakında duyacaksın," diye homurdandı Bruenor. Regis'in

etrafından dolaşmaya çalıştıysa da buçukluk hareket ederek onun

önünde kalmayı başardı.

"Sert birisin demek, öyle mi?" dedi asker.

"Lütfen, iyi yürekli beyim, bu saçmalık bu kadar yeter," diye

yalvardı Regis. "Bruenor'un sinirleri çok bozuk, zira oğlunu

kaybetti, ki oğlunun Kaptan Deudermont ile denizlere yelken açtığı

rivayet ediliyor."

İşte bu sözler yaşlı askerin yüzüne meraklı bir bakış getirdi. "Su

PerisVnâe yolculuk eden bir cüce olduğunu hiç duymadık," dedi.

"Onun oğlu bir cüce değil, bir insan savaşçı, mağrur ve güçlü

biri," diye açıkladı Regis. "Adı Wulfgar." Buçukluk ilerleme

kaydettiğini sanıyordu, ama Wulfgar'm ismini sarf ettiği anda,

askerin yüzünde son derece dehşet ve hiddet dolu bir ifade belirdi.

"Eğer o öküze oğlum diyorsan Luskan'da yerin yok demektir!"

diye ilan etti asker.

Regis iç geçirdi, zira az sonra ne olacağını çok iyi biliyordu. Bol

çentikli balta ayaklarının yanma düştü. En azından Bruenor adamı

ikiye bölmeyecekti. Buçukluk, ikisinin arasında kalmayı başarmak

için cücenin hareketlerini tahmin etmeye çalıştı, ama Bruenor onu

rahatça yerden kaldırıp döndürdü ve arkasında yere bıraktı.

"Olduğun yerde kalıyorsun," diye talimat verdi cüce, boğumlu,

eğri büğrü parmaklarından birini buçukluğun yüzüne doğru

sallayarak.

175

Cüce arkasını döndüğünde, asker çoktan kılıcını çekmişti.

Bruenor kılıca bakıp kahkahayı bastı. "Oğlum hakkında bir şey

mi diyordun?" diye sordu.

"Onun bir öküz olduğunu söyledim," dedi adam, civarda yeteri

kadar destek bulunduğundan emin olmak için etrafına bakmdıktan

sonra. "Wulfgar denilen o herife edebileceğim daha milyonlarca

hakaret var, ki bunlara katil ve haydut da dahil!"

Neredeyse cümlesini bitirebilecekti.

Neredeyse kılıcını zamanında kaldırıp Bruenor'un fırlattığı şeyi

önleyebilecekti —Bruenor'un fırlattığı şey ise kendi vücuduydu.

Drizzt dönüp baktığında, Catti-brie'yi giysileri yırtık pırtık olmuş

ve kirlenmiş bir halde, dışarıda, pencere pervazına dayanmış

dururken ve elinde Taulmaril, yüzünde sert bir ifadeyle pencereye

bakarken gördü.

"Epey geciktin," diye belirtti drow, ama esprisi Catti-brie

üzerinde etkili olmadı —birini öldürdükten bu kadar kısa bir süre

sonra olamazdı. Sanki Drizzt'in ötesine bakıyordu ve onun sözlerini

duymamış gibiydi. Az önce yaptığı şey acaba günün birinde onu

daha az rahatsız edecek miydi?

Catti-brie adındaki kadının büyük bir kısmı bunun olmamasını

umuyordu.

Delly Curtie sıçrayarak ayağa kalktı ve Drizzt'e, ağlayan

bebeğinin çağrısına doğru koşturdu. Kadın ona yaklaştıkça

yavaşladı, zira gülümseyen kara elf hiçbir zarar görmemiş, fakat

bariz bir şekilde huzursuzlaşmış olan Colson'u kaldırıp

memnuniyetle annesine uzattı.

"Tam arkamdan gelseydin çok daha kolay olurdu," dedi Drizzt

Catti-brie'ye. "Birçok sorundan kurtulmuş olurduk."

"Bunlar sana elf soyundan gelmiş gibi mi görünüyor?" diye

hırladı kadın, kendi gözlerini —Derinsu gecesinin loş ışığında

drovvunkilere nazaran son derece zayıf olan insan gözlerini— işaret

ederek. "Bunun kolay bir tırmanış olduğunu mu sanıyorsun?"

176

Drizzt sırıtmaya devam ederek omuz silkti. Ne de olsa

kayalıklara tırmanmak ona hiç zor gelmemişti.

"Öyleyse tekrar aşağı in," diye ısrar etti Catti-brie. Bir bacağını

pencereden içeri savurup hafifçe odaya girdi. Çok hızlı hareket

etmedi, zira pantolonunun bacak kısmı yarılmıştı ve bacağı

kanıyordu. "Sonra da gözlerini kapayıp yukarı çık ve bana o ıslak

kayalara tırmanmanın ne kadar kolay olduğundan o zaman bahset."

Tökezleyerek odaya girdi ve dengesini tamamen kazanmadan

önce birkaç adım ilerledi —bu hareketi ise onu Delly Curtie ile

bebeğin tam önüne getirdi.

"Catti-brie," dedi kadın. Ses tonu, son derece dost canlısı ve

minnettar olsa da, Catti-brie'yi görünce biraz rahatsız olduğunu açık

ediyordu.

Buzyeli Vadili kadın hafifçe eğilip selam verdi. "Sen de,

tahminimde yanılmıyorsam Delly Curtie olmalısın," diye yanıtladı.

"Dostumla ben Luskan'dan, Arumn Gardpeck'in tavernasından

yeni geldik de."

Delly hafifçe kıkırdadı ve dövüş başladığından beri ilk defa nefes

almış gibi göründü. Bakışlarını Catti-brie'den Drizzt'e çevirdi;

ikisini de Wulfgar'm ona anlattığı hikayelerden tanıyordu. "Daha

önce hiç drow elfı görmemiştim," dedi Delly. "Ama kocamdan sizin

hakkınızda çok şey duydum."

Catti-brie, istemese bile bu bakış karşısında mavi gözleri

genişleyerek dondu. Drizzt'e baktı ve drowun onu bilmiş bilmiş

incelediğini gördü. Sadece sırıttı, kafasını sağa sola salladı ve

bakışlarını tekrar Delly'ye çevirdi.

"Yani Wulfgar'dan," dedi Delly dosdoğru.

"Wulfgar kocan mı?" diye açık açık sordu Catti-brie.

"Öyle," diye itiraf etti Delly, alt dudağını ısırarak.

Catti-brie kadının hissiyatını kusursuz bir şekilde okudu.

Delly'nin korktuğunu anladı. Fiziksel bir zarardan değil, Catti-

brie'nin Wulfgar'm hayatına dönüşünün bir şekilde onların ilişkisini

tehlikeye atmasından korkuyordu. Ama Delly aynı zamanda

kararsızdı, zira çiftin az önce onu ve bebeğini kesin ölümden

kurtarmış olduğunu düşününce Catti-brie ile Drizzt'in gelişinden

rahatsız olamazdı.

"Onu bulmaya geldik," diye açıkladı Drizzt. "Yuvaya, Buzyeli

177

Vadısi'ne geri dönme zamanının gelip gelmediğini görmeye

Gördüğün gibi, o artık yalnız değil," dedi Delly drowa.

"Onun..." Kendinden bahsedecekti ki durup Colson u gösterdi.

"Onun ilgilenmesi gereken bir çocuğu var."

"Bunu duyduk, ama görünüşe bakılırsa kafa karıştıran bir

hikaye," dedi Catti-brie ona yaklaşırken. "Kızı kucağıma alabilir

mi DeUy hâlâ ağlayan bebeği daha da sıkı tuttu. "Korktu," diye

açıkladı. "Annesinin kollarında kalması en iyisi olur."

Catti-brie gülümsedi ve ona samimi, sıcak bir ifadeyle baktı.

Drızzt Delly ile Catti-brie'yı çizim odasında bırakıp bu gurubun

ne kadar da kana susamış olduğunu kendi gözleriyle doğruladığında,

bu kurtarışın getirdiği sevinç son derece solgunlaşmıştı. Giriş

kısmında katledilmiş olan ıkı muhafızı buldu; bin kapının yanında,

diğeri ise merdivenlerde yatıyordu. Bundan sonra evin onune çıktı

ve en sonunda bir cevap duyuncaya kadar durmadan haykırdı.

"Gidip muhafizları getirin," dedi Drızzt komşuya. Burada feci

bir cinayet yaşandı!" ,.. -^ ,ı > · i n A

Drow Delly ile Catti-brie'nm yanına dondu. Delly yi kollarında

çocukla birlikte oturmuş, bebeğin ağlamasını önlemeye çalışırken,

Catti-bne'yı ise yanında yere kıvrılıp yatmış Guenhwyvar ile

birlikte pencerenin önünde durmuş, dışan bakarken buldu.

"Bizim şu VVulfgar hakkında anlatacağı sıkı bir hikayesi var,

dedi Catti-brie Dnzzt'e.

Drow Delly Curtie'ye baktı.

"Sık 'sık ikinizden bahsediyor,'" dedi DeUy. "Geçtiği yollan

bilmelisiniz." ,',__. « . · ,; j„xn

"Pek yakında öğreniriz," dedi Drızzt. "Ama şimdi degıl

Otonteler her an gelebilir." Kara elf sözünü bitimken^etrafim

bakındı ve gözlen tek tek davetsiz mısafırlenn cesetlerine odaklandL

"Bu saldırıya neyin sebebiyet verdiği konusunda herhangi bir ruam

var mı?" diye Delly'ye sordu.

"Deudermont'un birçok düşmanı var," diye ona hatırlattı pencere

kenannda duran Cattı-bne, konuşurken dönüp bakma zahmetine

bÜ -CS» *şmda bir şey değil," diye hemfikir oldu DeUy

178

"Kaptan Deudermont'un kellesini uçurmak isteyen çok kişi var, ama

bildiğim kadarıyla yaşanan özel bir hadise yok."

Drizzt cevap vermeden önce duraksadı ve Delly'ye, Wulfgar'm

çekicini taşıdığı söylenen o korsan konusunda ne bildiğini sormayı

düşündü. Tekrar ölü saldırganlara göz gezdirdi ve bakışlannı kadına

odakladı.

Buzyeli Vadisi'nde Jule PepperTa olan karşılaşmasını ve Haydut

Morik ile yaptığı konuşmayı hesaba katan drow, parçalann yerine

oturduğunu fark etti. Ön kapıdan içeri giren otoritelerin gürültüsüne

aldınş etmeden odanın öbür tarafına gitti ve Catti-brie'nin okuyla

ınıhlanmtş bir şekilde hâlâ duvarda asılı duran ölü kadının yanma

geldi.

"Ne yapıyorsun?" diye sordu Catti-brie, Drizzt ölü kadının kanlı

tuniğinin yakasına asıldığında. "O lanet oku çıkar da yere devrilsin."

Ölü kadının, en son avının görüntüsünden Catti-brie'nin

sinirlerinin bozulduğu barizdi, ama Drizzt bu kadını yere devinneye

çalışmıyordu. Tam tersine, o andaki duruş şekli ona en iyi bakış

açısını sağlıyordu.

Palalanndan birini çekti ve keskin kenannı kullanarak kumaşı

düşürüp ölü kadının omzunun arka kısmını açıkta bırakacak kadar

tuniği yardı.

Gördüğüne hiç şaşırmayan drow başıyla onayladı.

En sonunda Colson'u susturmayı başarmış olan Delly, oturduğu

yerden, "Ne oldu?" diye sordu.

Catti-brie'nin yüz ifadesi, aynı şeyi sormak üzere olduğunu

gösteriyordu, fakat Drizzt'in kadına baktığı açıyı düşündüğü ve

dramın kara yüzünde beliren bakışı tanıdığı anda değişiverdi.

"Aegis-fang'in işareti," diye doğruladı Drizzt. "Sheila Kree'nin

işareti."

"Bu ne demek?" diye sordu endişeye kapılan Delly. Oturduğu

yerden kalkıp drowa doğru ilerlerken bebeğini sanki canlı, duygusal

bir zırhmışçasma sıkı sıkıya tuttu. "Bu, Wulfgar ile Kaptan

Deudermont'un Sheila Kree'yi yakaladığı ve bu yüzden onun

dostlannm misilleme yapmaya çalıştığı anlamına gelebilirini?" diye

sordu, tedirginlikle bir drowa, bir pencerenin önündeki kadına

bakarak. "Yoksa Sheila Su Perisi 'ni çoktan batırdı da şimdi Kaptan

Deudermont ile tayfasıyla bağlantılı olan her şeyi yok etmeye mi

179

geliyor demek?" Sözünü bitirirken tedirginlikle dolup taşan sesi

yükseldi. . .. ..

"Veya korsanın Kaptan Deudermont'un onun peşine duştugunu

öğrendiği ve ilk darbeyi indirmek istediği anlamına geliyor olabilir,"

diye yanıtladı Drizzt, hiç de inandırıcı olmayan bir sesle.

"Ya da hiçbir manaya gelmiyordur," diye ekledi Cattı-bne.

"Sadece bir rastlantıdır."

İkisi kadına baktı, ama Catti-brie dahil hiçbiri, bir an olsun buna

inanmadı. .

Bir saniye sonra kapı hışımla açıldı ve bir grup asker odaya

doluştu Bazıları derhal kara elfe doğru dönüp karşılarında bir drow

gördükleri için haykırmaya başladı, ama diğerleri Dnzzt'ı, ya da en

azından Delly Curtie'yi tanıdı ve kadının tavrından tehlikenin

geçmiş olduğunu anladı. Bu askerler yoldaşlarını sakinleştırdı.

Catti-brie, kollarında bebeği tutan Delly Curtie'ı çekiştirerek

oradan götürdü ve Guenhwyvar'a kendisini takip etmesini söyledi.

Bu sırada Drizzt yaşanan hadiseyi detaylı bir şekilde anlattı. Drow

bununla yetinmedi ve muhtemelen Sheila Kree ile Kaptan

Deudermont arasında büyümekte olan özel kan davasını da açıkladı.

Evin etrafında bol sayıda askerin muhafızlık yapmasını sağlaya

Drizzt, kadınlara katılmak için üst kata çıktı.

Onlan iyi bir ruh halinde buldu. Catti-brie Colson'u sallıyor

Delly ise elinde bir bardak şarapla yatağa uzanmış dinleniyordu.

Catti-brie kadına başıyla işaret verdi ve Delly başka bir soz

gerek duymadan derhal Wulfgar'ın hikayesini anlatmaya başladı

Drizzt ile Catti-brie'ye barbarın Luskan'da pisliğe batışını, Esi

Karnavah'ndaki mahkemesini, Morik ile birlikte kuzeye kaçışını v

çocuğu elde etmesini sağlayan koşulları anlattı.

"Wulfgar Korsan Palası'na geri döndüğünde çok şaşırmıştım,

diye sözünü bitirdi Delly. "Benim için!"

Bunu söylerken Catti-brie'ye biraz tedirgin, biraz da üstünlük

taslayan bir bakış atmadan edemedi. Fakat kestane renkli saçlara

sahip olan kadının yüz ifadesi hiç değişmedi.

"Özür dilemeye gelmişti, ama bu özrü hepimize borçluydu," diye

devam etti Delly. "Üçümüz —kocam, ben ve çocuğum—

Wulfgar'ın Aegis-fang'i geri alması için Kaptan Deudermont u

bulmak üzere şehirden ayrıldık. Şu anda denizde," diye sozunu

180

bitirdi Delly, batı penceresinden dışarı bakarak. "Yani öyle olmasını

umuyorum."

"Sheila Kree henüz Su Perisfyle karşılaşmadı," dedi Drizzt ona.

"Ya da karşılaştıysa bile, gemisi o soğuk suların en dibinde

yatıyordur ve Wulfgar Derinsu'ya dönmek üzeredir."

"Bunu bilemezsin," dedi Delly.

"Ama öğreneceğiz," diye belirtti Catti-brie kararlılıkla.

"Kış hızla yaklaşıyor," diye belirtti Kaptan Deudermont

Wulfgar'a, ikisi, muazzam bir süratle giden Su Perisfnin

küpeştesinin başında dururken. Son birkaç ongünde hiçbir korsan

gemisi görmemişlerdi ve Luskan'dan güney yolculuğuna çıkan son

birkaç grup haricinde tüccar gemilerine de rastlamamışlardı.

Buzyeli Vadisi'nde yetişmiş olan ve mevsim değişimini —bu

kadar kuzeyde belirgin ve ani bir şekilde yaşanan bir değişimdi bu—

iyi bilen Wulfgar ona karşı çıkmadı. O da işaretleri görmüştü;

belirgin bir şekilde soğuyan ve yön değiştirip artık daha çok

kuzeybatıdan, Hareketli Buz Denizi'nin soğuk sularının üzerinden

esen rüzgâra dikkat etmişti.

"Luskan'a yanaşmayacak, dosdoğru Derinsu'ya gideceğiz," diye

açıkladı Deudermont. "Orada gemiyi kış yolculuğuna

hazırlayacağız."

"Öyleyse kışın limanda kalmaya niyetli değilsin," diye mantık

yürüttü Wulfgar.

"Hayır, ama rotamız Derinsu Limanı'nm kuzeyi değil, güneyi

olacak," diye üstüne basa basa açıkladı Deudermont. "Belki Baldur

Kapısı civarında, belki de daha güneyde devriye gezeceğiz.

Robillard hareketli bir kışı tercih ettiğini söyledi ve birçok kez

Korsan Adalan'nın bahsini açtı."

Deudermont'un sözlerinden çok tonundan konuyu nereye

getirdiğini anlayan Wulfgar acı acı başıyla onayladı. Kaptan ona

kibarca Derinsu'da karaya çıkıp Delly ve Colson ile orada kalmasını

söylüyordu.

181

"Güçlü bir kola ihtiyacın olacak," dedi Wulfgar, hiç de ikna edici

olmayan bir sesle.

"Sheila Kree'yi Derinsu'nun güneyindeki sularda bulmamız pek

muhtemel değil," dedi Deudermont net bir şekilde. "Kanlı

Güverte'nin asla Görkemler Şehri'nin güneyinde gezdiği

görülmedi. Kış aylannda limana yanaşmasıyla —artık o liman her

neredeyse— tanınıyor."

İşte, açık ve net bir şekilde söylemişti. Wulfgar gücenmemek için

büyük bir çaba sarf ederek ona baktı. Mantıksal olarak kaptanın

düşüncesini anlıyordu. Son zamanlarda Su Pera/'ne pek faydası

dokunmadığını da kabul etmeliydi. Sadece bu bile barbarın derhal

savaşa tutuşmak istemesine sebep olsa da, Wulfgar Deudermont'un

sadece tek bir savaşçının duygularından daha fazla endişeleneceği

şey olduğunu anlıyordu.

"VVulfgar bu sözleri sarf etmekte büyük bir zorluk çekse de

nazikçe, "Kışı ailemle geçireceğim. Tabii eğer mevsim boyunca

evinizde kalmamıza izin verebilirseniz," dedi.

"Elbette," dedi Deudermont. Gülümsedi ve kibarca Wulfgar'ın

omzunu sıvazladı, ki bunu yapmak için gözle görülür bir şekilde

yukarı uzanması gerekti. "Ailenle zamanın tadını çıkar," dedi

sessizce ve büyük bir şefkatle. "Sözüm söz olsun, baharda Sheila

Kree'yi arayacağız ve Aegis-fang hakkıyla sahibinin ellerine geri

dönecek."

Wulfgar'm her bir zerresi bu senaryoyu reddetmek,

Deudermont'a ezik bir savaşçı olmadığını, savaşa geri dönmenin bir

yolunu bulacağını ve daha da önemlisi, çatlak bir mürettebat

tarafından kendisinden talep edilen disiplini göstereceğini haykırmak

istiyordu. Eskiden olduğu kişiye dönmenin yolunu bulacağını,

Beornegar oğlu Wulfgar adındaki savaşçı adamın bu duygusal

zindandan kurtulup geri dönmeyi beklediğini açıklamak istiyordu.

Ama "VVulfgar bu düşünceleri zaptetti. Son zamanlarda savaşlarda '

gösterdiği tehlikeli başarısızlıkların ışığında, Deudermont'a karşı

çıkmak onun haddine düşmüyordu. Kaptanın onu gemiden

uzaklaştırmak için kullandığı kibar mazereti nezaketle kabul

etmeliydi.

Bu ongun içinde Derinsu'da olacaklardı ve "VVulfgar orada

kalacaktı.

182

«j^e.o^j»

Ertesi sabahın erken saatlerinde Delly Curtie, Drizzt ile Catti-

brie'yi, eşyalannı toplayıp Deudermont'un evinden aynlmaya

hazırlanırken buldu.

"Su Perisi muhtemelen yakında dönecektir," diye açıkladı

ikiliye.

"Muhtemelen," diye tekrarladı Drizzt. "Ama korkanm ki daha

şimdiden, kuzeydeki sularda Kree ile Su Perisi'nin karşılaşması

konusunda bazı haberler olabilir. Luskan'a gidip bazı dostlanmızla

buluşacak ve bizi Kree'ye ya da "VVulfgar'a götürecek bir yolu takip

edeceğiz."

Delly sadece bir anlığına bunu düşündü. "Bana toparlanıp

Colson'u hazırlamak için biraz zaman verin," dedi.

Catti-brie, daha Delly bu düşüncesini seslendirmeyi bitirmeden

başını sağa sola sallamaya başlamıştı. "Bizi yavaşlatırsın," dedi.

"Eğer Wulfgar'ı bulmaya gidiyorsamz, yerim sizin yanmızdır,"

diye sertçe yanıtladı kadın.

"Wulfgar'ı bulup bulmayacağımızı bilmiyoruz," diye dürüstlük

ve ölçülü bir sakinlikle yanıtladı Catti-brie. "Wulfgar kısa süre

içinde Su Perisfy\e birlikte buraya dönecek de olabilir. Hâl

böyleyse, burada kalıp onunla buluşman ve bildiklerini anlatman

daha iyi olur."

"Eğer bizimle gelirsen ve Su Perisi Derinsu Limanı'na yanaşırsa,

Wulfgar senin için feci şekilde endişelenecektir," dedi Drizzt. "Sen

burada kal —muhafızlar seni ve çocuğunu koruyacak."

Delly, yumuşak yüz hatlannda bariz bir kaygıyla bir süre ikiliye

göz gezdirdi. Catti-brie bu bakışı açıkça gördü ve kesin bir şekilde

anladı.

"Eğer Wulfgar ile ilk biz karşılaşırsak, onunla birlikte buraya geri

döneriz," dedi ve Delly gözle görülür derecede rahatladı.

Bir saniye sonra kadın başını sallayıp razı oldu.

Drizzt ile Catti-brie, Deudermont'un evinin ve Delly ile

Colson'un gece gündüz korunacağı konusunda otoritelerden teminat

183

aldıktan sonra kısa süre içinde oradan ayrıldılar.

"Yolumuz bir ileri bir geri gidiyor," diye belirtti Catti-brie drowa,

ikisi büyük şehrin kuzey kapısından çıkarlarken. "Bu arada Wulfgar

da denizlerde ileri geri gidip duruyor. Sadece yollarımızın pek

yakında kesişeceğini umabiliriz, fakat sanınm biz Luskan'a girerken

o Derinsu'da karaya çıkacak."

Drizzt Catti-brie'nin esprili sözleri karşısında gülümsemedi.

Sadece kadına dikkatle bakıp ona önceki gece yapılan saldırıdan

çıkabilecek mânâları gözden geçirme süresi tanıdı ve sonra acı acı,

"Yalnızca Su PerisPnin hâlâ yüzdüğünü ve Wulfgar'ın hâlâ hayatta

olduğunu ummalıyız," dedi.

KISIM 3

KANLI PATİKA

Catti-brie bir kez daha beni kendi tanıdığımdan daha iyi

tanıdığını gösterdi. Wulfgar 'in içine düştüğü karanlık çukurdan

dışarı tırmanmakta, tekrar bir zamanlar olduğu savaşçıya

dönüşmekte olduğunu öğrendiğimizde, biraz korku ve biraz

kıskançlık duyduğumu itiraf etmeliyim. Bir zamanlar Catti-

brie 'nin kalbini çalmış olan adam olarak mı geri dönecekti? Ya

da gerçekten de onun kalbini hiç çalmış mıydı? Planladıkları

evlilikleri her iki taraf için de elverişli bir durumun sonucu

muydu? Küçük grubumuzdaki yegane insanlar olan, yaş ve

güzellik açısından birbirine uyan iki kişinin mantıklı bir

birleşimi miydi?

Sanırım her ikisinin de payı var ve kıskançlığımın sebebi de

bu. Çünkü Catti-brie için hayal dahi edemeyeceğim kadar özel

biri haline gelmiş olduğumu anlasam da, bir kısmım benden

önce hiç kimsenin bunu yapamamış olmasını diliyor, ikimiz için

de yeni ve heyecan verici olan birçok hissi paylaştığımızdan

emin olsam da, bunun gibi duyguları başkasıyla paylaşmış

olması ihtimalini düşünmeyi hiç sevmiyorum, hatta o kişi çok

yakın bir dostum olsa da.

Belki de özellikle o kişi çok yakın bir dostum olduğu için.

Bütün bunları kabul etsem de, derin bir nefes alıp tüm

korkularımı ve kıskançlıklarımı uzaklaştırmam gerektiğini

biliyorum. Catti-brie adındaki bu kadını sevdiğimi ve onu bu

noktaya getiren tüm deneyimlerin bir terkibi sonucunda olduğu

gibi sevdiğimi kendime hatırlatmam gerek, insan ebeveynlerinin

hiç ölmemiş olmasını tercih eder miydim? Bir açıdan bakınca,

elbette! Fakat eğer ölmemiş olsalardı, Catti-brie Bruenor'un

evlatlık kızı olmayacak ve büyük ihtimalle Buzyeli Vadisi 'nde

asla yaşamayacaktı. Böylece tanışmamız hiç de muhtemel

olmayacaktı. Bunun da ötesinde, eğer alışıldık insan usulleriyle

yetiştirilmiş olsaydı, asla şimdi olduğu savaşçıya, maceracı

ruhumu benimle en iyi paylaşan kişiye, yolların zorluklarını

espri anlayışıyla ve her şeyi göze alarak kabul eden, güçlüklerle

ve bu dünyanın canavarlanyla yüzleşirken birçok şeyi —her

şeyi— tehlikeye atmama izin veren o kadına dönüşmeyecekti.

Bana göre, bir şeyin değerini sonradan anlamak faydasız bir

beceridir. Bizler, hepimiz, hayatlarımızda sayısız koşullar

186

sonucunda bir yere geliriz. Eğer hayatta olduğumuz yeri

beğenmiyorsak ilerlemek, seçtiğimiz yol bize uymuyorsa

başkasını bulmak ve hakikaten yaşamımızın rotası buysa onun

üzerinde mutlulukla yol almak hepimizin sorumluluğudur.

Geçmişimizde yaşanan en kötü şeyleri dahi değiştirmek, şimdi

olduğumuz kişiyi temelinden değiştirmek demektir ve bana

kalırsa bunun iyi mi kötü mü olduğunu tahmin etmek

imkansızdır.

Bu yüzden geçmişteki deneyimlerimi koruyor, Catti-brie 'nin

kendi deneyimlerini korumasına izin veriyor ve her ikimiz için de

pişmanfık duymamaya çalışıyorum. Sadece şu anda birlikte

yaşadığımız hayatı daha büyük ve daha güzel bir şeye

dönüştürmeye çalışıyorum.

Peki öyleyse JVulfgar 'a ne demeli? Bir eşi ve kan yoluyla ne

kendisine ne de eşine ait olan bir çocuğu var Yine de, Delly

Curtie'nin bebeği sanki kendisininmiş gibi sevdiği, yüzündeki

ifadeden, çocuğa zarar gelmemesi için kendini feda etmeye hazır

oluşundan belliydi. Sanırım aynı şey Wulfgar için de geçerli

olmalı, çünkü yaşadığı zorlu sınavlara ve son zamanlardaki

davranışlarına rağmen, ruhunun derinliklerinde, duygusal

açıdan sertleşmiş kabuğunun altında onun nasıl biri olduğunu

biliyorum.

Bir zamanlar Catti-brie'yi sevmiş olduğu halde, Delly'den

duyduğum sözlerden, onun da Delly Curtie adındaki bu kadını

sevdiğini biliyorum.

Şu aşk denilen gizeme ne demeli? Anlaşılması en zor olan bu

büyüyü oluşturan nedir? Birçok defa insanların tek aşklarının,

ruhlarına bağlı olan tek kişinin eşleri olduğunu söylediğini

işitmişimdir. Kesinlikle Catti-brie 'ye karşı böyle hissediyorum ve

onun da benim için aynı şeyleri hissetmesini umuyorum. Ama

mantıksal açıdan bu mümkün mü? Bu dünyada bir kişinin

ruhunu tamamlayacak başka birinin olması mümkün mü? Bu

birbiri için yaratılmış iki kişi meselesi mi, yoksa koşulların

oluşturduğu bir durum mu?

Bilinçli yaratıkların birçok kişiyi sevme özelliği var da kader

yerine koşullar mı onları bir araya getiriyor?

Mantıklı düşününce, ikincisinin doğru olduğunu biliyorum.

187

Wulfgar ya da Catti-brie, ya da ben dünyanın başka bir yerinde

yaşıyor olsaydık, muhtemelen ruhumuzu tamamlayan o özel

kişiyi yine bulurduk ve bu başka biri olurdu. Mantıklı düşününce,

çeşitli ırklar ve büyük nüfuslarla dolu bir dünyada durumun

böyle olduğu sonucuna varıyorum. Yoksa birbiri için yaratılmış

gerçek âşıklar nasıl tanışabilir ki? Ben düşünen, akıllı bir

yaratığım ve gerçeğin böyle olduğunu biliyorum.

Peki neden Catti-brie'ye baktığımda, bütün bu mantıklı

çıkarımların hiçbir mânâsı kalmıyor? Daha o henüz genç bir

kadın —aslında daha çok bir kız çocuğu— iken Kelvin Yığını 'nın

yamacında onunla ilk kez karşılaştığımız zamanı hatırlıyorum.

O anda onun mavi gözlerine baktığımı, gülümseyişinin

sıcaklığını ve yüreğindeki samimiyeti hissedişimi —ki yüzey

dünyasına geldiğimden beri böyle bir şeyle pek

karşılaşmamıştım— ve aramızda bir bağ kurulduğunu,

açıklayamayacağım bir tılsımın oluştuğunu hatırlıyorum. Onun

büyüyüşünü izlerken aramızdaki bu bağın daha da güçlenişini

düşünüyorum.

Peki bunun sebebi koşullar mı yoksa kader mi? Mantığın ne

dediğini biliyorum.

Ama kalbimin de ne dediğini biliyorum.

Bu kader. Catti-brie o özel kişi.

Belki koşullar bazılarının —hatta birçoğunun— uygun bir eş

bulmasına olanak tanır, ama hayatta sadece bunu bulmaktan

çok daha fazlası var. Belki de bazıları, diğerlerinden daha

şanslıdır.

Catti-brie'nin mavi gözlerine baktığımda, gülümseyişinin

sıcaklığını ve yüreğindeki samimiyeti hissettiğimde, şanslılardan

biri olduğumu anlıyorum.

—Drizzt Do'Urden

188

BOLUM 14

DOĞRULAMA

"Gözünü ve kulaklarını elfın üzerinde tutuyor musun?" diye

Bellany'ye sordu Sheila Kree, kadın o rüzgârlı güz gününde özel

odasında korsan liderine katıldığında.

"Le'lorinel Kanlı Güverte'de çalışıyor ve şikayet edip

tartışmadan görevlerini yerine getiriyor," diye yanıtladı büyücü

kadın.

"Bir casustan da bunu beklerim zaten."

Bellany omuz silkip esmer saçlarını geriye taradı. Yüz ifadesi

Sheila Kree'nin şüphelerine inanmadığını gösteriyordu.

"Le'lorinel'i özel olarak, izinsiz ziyaret ettim. Büyüyle. Le'lorinel

odanın boş olduğunu sanıyordu. Elfın hikayesinden şüphe etmemi

sağlayacak hiçbir şey görüp duymadım."

"Bir kara elf," diye belirtti Sheila Kree, denize bakan açık

bölüme doğru giderek ve saçlan içeri doluşan tuzlu rüzgârla

havalanarak. "Le'lorinel'in sözlerine bakılırsa peşimize bir kara elf

düşecekmiş." Yan yanya döndü ve o anda her şeye inanabilecekmiş

gibi görünen Bellany'ye baktı.

"Eğer bu Drizzt Do'Urden denilen kara elf gerçekten peşimize

takılırsa, o zaman o elften kurtulmadığımıza seviniriz," diye mantık

yürüttü büyücü kadın.

Sheila tekrar denize doğru döndü ve sanki bu imkansız

189

görünüyormuş gibi kafasını sağa sola salladı. "Peki Le'lorinel'm bir

casus olduğuna karar vermemiz için daha ne kadar beklememiz

gerek?" diye sordu.

"Zaten Kanlı Güverte limandayken onu gemiden denize

atamayız," dedi Bellany kıs kıs gülerek ve kadının bu sözleri

Sheila'nın da moralini düzeltti. "Sanırım kış pek uzun olmayacak."

Bu, ikisinin buna benzer bir tartışmayı ilk yapışları değildi.

Le'lorinel, bir kara elf ile bir cüce kralının —Sheila'nın Josi

Puddles'tan adil bir şekilde satın aldığına inandığı— savaş çekicini

geri almaya geleceği konusundaki o çılgın hikayeyle birlikte ortaya

çıktığından beri, patron ve büyücü danışmam, bu garip elfın

akıbetini tartışarak sayısız saatler ve sonu gelmeyen günler

geçirmişlerdi. Bellany o tartışmaların birçoğunda, Sheila'nın

Le'lorinel'm ertesi şafak vaktinde öleceğim sanmasını sağlamıştı.

Fakat elf hep hayatta kalıyordu.

"Bi ziyaretçi var, patroniçe," diye gırtlağın derinlerinden çıkan bir

ses geldi kapıdan. Yan ogre muhafız, ardında uzun, zarif, esmer saçlı

bir kadınla birlikte içeri girdi. Kadının iki yanında da bir çift yan ogre

bulunuyordu. Yeni gelen kişinin kim olduğunu gördüklerinde hem

Sheila'nın hem de Bellany'nin ağzı bir kanş açık kaldı.

"Jule Pepper," dedi Sheila gözlerine manamayarak. "Şimdiye

kadar On-Kasaba'nın yansına sahip olduğunu düşünüyordum!"

Eski patronunun ses tonundan cesaret bulduğu bariz olan esmer

saçlı kadın, kollannı silkerek iki yanındaki yabanilerden kurtardı ve

odada ilerleyip hem Sheila'ya, hem Bellany'ye sanldı.

"Gayet iyi iş çıkanyordum," diye kedi gibi mınldandı eşkıya

kadın. "Altımda çalışan hatın sayılır güce sahip bir çetem vardı ve

son derece güvenli görünen faaliyetler içindeydim. Yani öyle

sanıyordum. Ta ki o rezil drow elfı ile dostlan ortaya çıkıp partimi

bozana kadar."

Sheila Kree ile Bellany şaşkınlıkla birbirilerine doğru döndüler

ve korsan lideri hayrete düşmüş bir halde burnundan soludu. "Bir

kara elf mi?" diye sordu Jule'a. "Adı da Drızzt Do'Urden olamaz

herhalde, değil mi?"

igto.aÇJ

r

Büyücülerin ve ruhbanların yardımı olmadan, uzgörü ve iletişim

büyüleri olmadan dahi haberler Kılıç Sahili'nin kuzey uzantılarında

hızla yayılırdı, hele bu haberler kanunların sınırlamaları ve ölçüleri

dışında yaşayan kişilerle ilgiliyse. Daha da önemlisi, o günün

kahramanı böyle soylu davranışlarıyla tanınmayan bir ırka dahilse.

Kaptan Deudermont'un evinde yaşanan hadisenin haberleri

tavernadan tavernaya, sokaktan sokağa, gemiden gemiye, limandan

limana yayılıyordu. Gizemli bir kara elf ile iki yoldaşının —ki

içlerinden biri devasa bir kediydi— iyi yürekli kaptanın evine karşı

yapılmış bir hırsızlık ve suikast girişimini nasıl bozdukları

anlatılıyordu. Drizzt ile Wulfgar, hatta Drizzt ile Deudermont

arasındaki bağlantıyı pek az kişi kurabiliyordu, fakat bazıları bir

zamanlar Su Perisfüâe bir kara elfm bulunduğunu biliyordu. Büyük

bir ilgi toplayan ilginç bir hikayeydi, ama şehrin göbeğinde yaşayan

ve soylu, kahraman bir vatandaşa karşı yapılan bu gibi girişimlerin

pek nadiren kendi içinde gelişen durumlar olduğunu bilen halk için,

bu mesele çok daha ilginçti. Meşhur kaptanın evinde yaşananlardan

kesinlikle daha fazlasının olduğuna dair işaretler vardı.

Böylece hikaye sahil boyunca hızla yayıldı, hatta bir noktada

ilerlemek için bir büyücü yardımı dahi aldı ve hadisenin haberleri

Luskan'a Drizzt ve Catti-brie'den çok daha önce ulaşmış,, kuzeye

çok daha hızlı varmış oldu.

Sheila Kree, kara elf henüz şehrin güney kapısından girmeden

önce Gayselle'in ölüm haberini almıştı.

Korsan özel dairesinde hışımla geziniyor, masaları deviriyor ve

feci küfürler savuruyordu. Bağırıp çağırmak, tokatlayabilmek için

içeri bir çift yan ogre çağırdı ve öfkesini uzun, çok uzun bir süre

onlardan çıkardı.

En sonunda devam edemeyecek kadar yorulan kızıl saçlı korsan

kadın, muhafızlara gitme izni verdi ve küfürler mırıldanmaya devam

ederken yığılıp kalabileceği bir sandalyeyi yerden kaldırdı.

Bu ona hiç mantıklı gelmiyordu. Bu salak kara elf de kimdi —

Jule Pepper'm On-Kasaba'da güçlü bir çete kurma girişimlerini

mahveden de oydu— ve nasıl olup da tam zamanında Kaptan

Deudermont'un evine gelip Gayselle'in grubunu önlemeyi

başarmıştı? Sheila Kree gözlerini kapatıp tüm bunları hazmetti.

"Yeniden dekorasyon mu yapıyorsun?" diye bir ses geldi kapı

191

eşiğinden ve Sheila gözlerini açtığında Bellany'yi yüzünde şaşkın

bir gülümsemeyle kapıda dururken gördü.

"Gayselle'e ne olduğunu duydun mu?" diye sordu Sheila.

Büyücü kadın bunun bir önemi yokmuş gibi kahkaha attı.

"Kaybedeceğimiz son kişi o olmayacak."

"Son zamanlarda ismi lazım değil bir drow elfı hakkında fazla

şey duymaya başladığımı düşünüyorum," diye belirtti Sheila.

"Görünüşe bakılırsa bir düşman edindik," diyerek hemfikir oldu

Bellany. "Önceden uyarılmış olmamız ne büyük şans."

"Elf nerede?"

"Her gün olduğu gibi, gemide çalışıyor. Le'lorinel kendisine

verilen tüm görevleri tek bir kelime etmeden yerine getiriyor."

"Onun hayatında tek bir amacı var."

"İsmi lazım değil kara elf," diye hemfikir oldu Bellany.

"Le'lorinel'in küçük çetemizde daha büyük bir adım atmasının

zamanı geldi mi?"

"En azından konuşmanın zamanı geldi," diye yanıtladı Sheila ve

Bellany'ye bunun iki kez söylenmesi gerekmiyordu. Başıyla

onaylayıp döndü, Jule Pepper'm dönüşü ve Derinsu'daki felaketin

haberleriyle birlikte hikayesi çok daha ilginç bir hal almış olan elfı

getirmek için aşağı katlara doğru yola koyuldu.

"İlk geldiğinde işini bitirip senden kurtulmayı düşünmüştüm,"

diye dobra dobra belirtti Sheila Kree. Korsan, iri muhafızlarına

başıyla işaret verdi ve yabaniler hızla koşturup Le'lorinel'i sıkıca

kollarından kavradı.

"Sana yalan söylemedim, bunu hak edecek hiçbir şey yapma—"

diye itiraz etmeye başladı Le'lorinel.

"Ah, hak ettiğini alacaksın," diye elfı temin etti Sheila Kree. İleri

çıkıp elfin gömleğini kavradı ve gaddarca sırıtıp aniden asılarak

gömleği yırttı. Böylece elfı yan beline kadar çıplak bırakmış oldu.

İki yan ogre kıkırdadı. Sheila Kree odanın arka tarafındaki kapıyı

işaret etti ve yabaniler esiri oraya sürükleyip kapıdan geçirerek

192

küçük bir odaya soktular. Odada, bir duvarın yanındaki sıcak alev

çukuru ve merkezde duran bel hizasındaki bir kütük haricinde hiçbir

mobilya yoktu.

"Ne yapıyorsunuz?" diye sordu Le'lorinel, içinde bulunduğu

bariz soruna rağmen ses tonunu sakin tutarak.

"Canın yanacak," diye söz verdi Sheila Kree, yan ogreler elfı

kütüğün başına çekiştirip oraya sıkıca mıhlarken.

Le'lorinel yabanilerin güçlü baskısına karşı beyhude yere

debelendi.

"Şimdi bana şu Drizzt Do'Urden denilen drow eltinden tekrar

bahset bakalım," diye belirtti Sheila.

"Her şeyi anlattım, hem de dürüstçe," diye itiraz etti Le'lorinel.

"Bir daha anlat," dedi Sheila.

"Evet, anlat," diye geldi başka bir ses. Bu, odaya o anda giren

Bellany'nin sesiydi. "Bizim için aniden bu kadar önemli hale gelen

şu etkileyici karakteri anlat."

"Kaptan Deudermont'un evinde yaşanan cinayetin haberini

duydum," dedi Le'lorinel, yarı ogreler biraz daha sertçe

bastırdığında inleyerek. "Drizzt Do'Urden'in güçlü bir düşman

olduğu konusunda sizi uyarmıştım."

"Ama sen onu mağlup edebileceğini düşünüyorsun," diye belirtti

Sheila.

"Ondan azı için hazırlanmadım."

"Peki acı için hazırlandın mı?" diye sordu Sheila gaddarca.

Le'lorinel muazzam bir ısı hissetti.

"Bunu hak etmiyorum!" diye itiraz etti elf, ama kızmış metal

sırtına sertçe bastırıldığında cümlesi ıstırap dolu bir haykırışla son

buldu.

Yanan derinin mide bulandırıcı kokusu odaya hakim oldu.

"Şimdi, bize şu Drizzt Do'Urden'i bir daha anlat bakalım," diye

emretti Sheila Kree bir süre sonra, Le'lorinel bilincini kazanıp

kendisine geldiğinde. "Onun ölmesi konusunda neden bu kadar

kararlı olduğun da dahil, her şeyi anlat."

Hâlâ kütüğün üstünde tutulan Le'lorinel, korsana uzun uzun,

sertçe baktı.

"Ah, şu salağı bırakın," dedi Sheila yan ogrelere, "ve defolup

gidin, ikiniz de!"

193

İkili kendilerine verilen emri yerine getirip odadan hızla çıktılar.

Le'lorinel büyük bir çaba sarf ederek doğruldu.

Bellany elfm titreyen ellerine doğru bir gömlek fırlattı. "Onu

giymeden önce bir süre beklemek isteyebilirsin," diye açıkladı

büyücü kadın.

Le'lorinel başıyla onayladı ve yeni yaralan esnetme çabasıyla

art arda gerindi.

"Hepsini duymak istiyorum," dedi Sheila. "Artık bunu bana

borçlusun."

Le'lorinel bir anlığına korsanı izledikten sonra dönüp omzunun

arkasına bakarak işareti, Aegis-fang'in armasını, yani Sheila'nm

çetesinde hiyerarşiye dahil olmanın simgesini gördü.

Gözleri tehditkâr bir şekilde kısılmış, dişleri işaretin acı dolu

yakışını reddedecek şekilde sıkılmış olan elf tekrar Sheila'ya baktı.

"Her şeyi anlatacağım ve Drizzt Do'Urden ölene, kendi ellerimle

katledilene kadar rahat edemeyeceğimden emin olacaksınız."

Daha sonra Sheila, Bellany ve Jule Pepper hep birlikte oturup

Le'lorinel'in onlara Drizzt Do'Urden ile yoldaşlan —ki görünüşe

göre savaş çekicini geri almak için Sheila'nm peşine

düşmüşlerdi— hakkında anlattığı şeyleri hazmetmeye

çalışıyorlardı.

"Le'lorinel bize geldiği için şanslıyız," diye itiraf etti Bellany.

"Sence elf, drowu yenebilir mi?" diye sordu Sheila şüpheyle

burnundan soluyarak. "Lanet drowlar. Hayatımda hiç içlerinden

birini görmedim. Görmek de istemedim."

"Le'lorinel'in bu kara elfe karşı bir şansı olup olmadığına dair

hiçbir fikrim yok," diye dürüstçe cevap verdi Bellany. "Elfin

Drizzt'e duyduğu nefretin katıksız olduğunu biliyorum ve şartlar ne

olursa olsun, eğer Drizzt Do'Urden bize karşı çıkarsa Le'lorinel'in

saldırıda başı çekeceğinden emin olabiliriz. Sadece bu bile bir

kazançtır." Sözünü bitirdiğinde bakışlannı Jule Pepper'a, yani

aralannda Drizzt ve dostlanyla karşılaşmış olan tek kişiye çevirdi.

"O gruba karşı bahis oynamaya bile çekinirim," dedi Jule.

"Takım çalışmalan kusursuz, birlikte savaşarak geçirdikleri yıllann

deneyimine sahipler ve hepsi, hatta o şişko buçukluk bile çetin bir

rakip."

"Peki ötekilerden ne haber?" diye sordu bariz bir şekilde

194

tedirginleşmiş olan korsan lideri. "Cüce kralı Bruenor mesela?

Karşımıza bir ordu çıkarır mı dersin?"

Bunu ne Jule ne de Bellany bilebilirdi. "Le'lorinel bize çok şey

anlattı," dedi dişi büyücü, "ama bilgi hiç de tam sayılmaz."

"Buzyeli Vadisi'nde onlarla karşılaştığımda, cüce dostlarıyla

birlikte çalışıyordu, ama kendi klanından bir destek görmüyordu,"

diye belirtti Jule. "Fakat eğer Bruenor çetenizin gücünü öğrenirse

Battlehammer Klanı'nın gazabını uyandırabilir."

"Öyleyse?" diye sordu Sheila.

"Öyleyse denize açılırız, kış fırtınası olsun olmasın," diye hızla

yanıtladı Bellany. Sheila kadını azarlamak üzereydi, ama Jule'un da

başını sallayarak onunla hemfikir olduğunu gördü ve gerçekten de

kış vaktinde kuzey Kılıç Sahili'nin buzlu sulan, bir ordu dolusu

saldırgan cücenin oluşturduğu tehdidin yanında pek önemsiz

görünüyordu.

"Wulfgar Luskan'dayken, Korsan Palası'ndaki Arumn Gardpeck

için çalıştığı biliniyordu," diye önerdi o günlerde Luskan'da

bulunmuş olan Jule.

"Bana savaş çekicini satan Arumn'un o ahmak arkadaşıydı,"

diye belirtti Sheila.

"Ama onun yol arkadaşı benim eski bir arkadaşımdı," diye

devam etti Jule. "Haydut Morik diye bilinen sinsi, ufak tefek bir

hırsız."

Sheila ile Bellany birbirilerine bakıp başlanyla onayladılar.

Sheila Morik hakkında bir şeyler duymuştu, ama detaylı olarak

değil. Fakat Bellany adamı gayet iyi tanırdı, ya da en azından

Büyünün Sahipkulesi'ndeki çıraklık günleri sırasında tanıyordu.

Jule'a bakıp şehvet düşkünü Morik hakkında bildiği şeyleri gözden

geçirdi ve bu güzel, çekici kadının "eski bir arkadaştan" kastının ne

olduğunu anladı.

"Ah, tanrılar adına," diye öfledi Sheila Kree birkaç saniye sonra,

birçok şey bir anda açığa kavuştuğunda başı öne düşerek.

İki yoldaşı da ona merakla baktı.

"Deudermont bizi takip ediyor," diye açıkladı Sheila Kree.

"Sizce neyin peşinde?"

"Herhangi bir şeyin peşinde olup olmadığını biliyor muyuz ki?"

diye yanıtladı Bellany, ama cümlesini tamamlarken sanki neler

195

döndüğünü anlamaya başlamış gibi duraksadı.

"Şimdi ise Drizzt ile kız arkadaşı Deudermont'un evinde bizi

bekliyor," diye devam etti Sheila.

"Öyleyse Deudermont da Aegis-fang'in peşinde," diye mantık

yürüttü Jule Pepper. "Hepsi bağlantılı. Ama Wulfgar Drizzt veya

Buzyeli Vadisi'nden diğer herhangi biriyle birlikte değil —ya da

değildi. Öyleyse..."

"Wulfgar Deudermont ile birlikte olabilir," diye bitirdi Bellany.

"Hiç şüpheniz olmasın, bunun hesabını Josi Puddles'tan

soracağım," dedi Sheila Kree sertçe, sandalyesinde arkasına

yaslanarak.

"NVulfgar'ın nerede olabileceğini bilmiyoruz," diye belirtti Jule

Pepper. "Deudermont'un önümüzdeki mevsimde muhtemelen

Derinsu'nun kuzeyine yelken açmayacağını biliyoruz, demek

oluyor ki eğer Wulfgar Deudermont ile birlikteyse..."

Sheila hırlayıp ayağa sıçrayarak bir yumruğunu açık ayasına

vurduğunda Jule durdu. "Herhangi bir seçim yapacak kadar çok şey

bilmiyoruz," diye homurdandı. "Daha fazla bilgi edinmemiz gerek."

Bunun ardından rahatsız bir sessizlik yaşandı ve bu sessizlik en

sonunda Jule Pepper tarafından bozuldu. "Morik," dedi kadın

Bellany ile Sheila ona merakla baktılar.

"Haydut Morik'in bağlantıları Luskan sokaklarmdaki tüm

haydutlardan daha iyidir," diye açıkladı Bellany. "Aynca az önce

söylediğin gibi, daha evvel Wulfgar ile bir ilgisi de var. Belki de bize

verecek bazı cevaplan vardır."

Sheila bir süre bunu düşünüp tarttı. "Onu bana getir," diye

mevsime rağmen büyülü güçleriyle Luskan'a kolayca gidebilecek

olan Bellany'e emretti.

Bellany başıyla onayladı ve tek bir kelime etmeden odadan

aynldı.

"Kara elfler ve savaş çekiçleri," dedi Sheila, o ve Jule yalnız

kaldıklannda. "Garip ve güzel bir elf ziyaretçi..."

"Güzel olmasa da, ilginç biri," diye hemfikir oldu Jule.

"Görünüşünü, özellikle de kara maskeyi beğendiğimi itiraf

etmeliyim."

Sheila Kree tüm bunlann çılgınlığına kahkahayı bastı ve başını

sertçe sağa sola sallayıp uzun, kızıl saçlarının uçuşmasına neden

196

oldu. "Eğer Le'lorinel bu işten sağ çıkarsa, yoldaşlanma bir elf

ekleyeceğim," diye açıkladı.

"Son derece gizemli, güzel ve ilginç bir elf," diye kahkaha atarak

hemfikir oldu Jule. "Fakat birazcık deli."

Sheila ona duyduklarına inanamamış gibi baktı. "Hepimiz öyle

değil miyiz?"

BÖLÜM 15

HUYSUZ BİR CÜCEYLE İÇKİ İÇMEK

Drizzt ile Catti-brie, Luskan'daki Korsan Palası'na girdiklerinde

onları, "İkinizi kendi başınıza yola salmamam gerektiğini

bilmeliydim," diyen yüksek, kabadayı bir ses karşıladı. Bmenor ile

Regis, barda Arumn Gardpeck'in tam karşısında oturuyor, ikisi de

zorlu yolculukları dolayısıyla biraz hırpalanmış görünüyordu.

"Geleceğinizi sanmıyordum," diye belirtti Drizzt, dostlarının

yanma bir sandalye çekerek. "Mevsim ilerledi."

"Düşündüğünden daha da fazla hem de," diye homurdandı Regis

ve Drizzt ile Catti-brie olaya açıklık getirmesi için Bruenor'a baktı.

"Pöh, küçük bir fırtına, endişelenecek bir şey değil yani," diye

böğürdü cüce.

"Bir dağ devi için küçük sayılırdı," diye sessizce mırıldandı Regis

ve Bruenor burnundan soludu.

"Dostuma ve kızıma biraz şarap koy bakalım," diye Arumn'a

seslendi Bmenor, ki Ammn çoktan bunu yapmaya koyulmuştu.

İçkiler servis edildiği ve Arumn ikiliye başıyla selam verip uzaklaştığı

anda kızıl sakallı cücenin yüz ifadesi son derece ciddileşti.

"Pekâlâ, oğlum nerede?" diye sordu.

"Bildiğimiz kadarıyla, Deudermont ile birlikte Su Perisinde,"

diye yanıtladı Catti-brie.

"Buradaki limanda değiller," diye belirtti Regis.

198

"Derinsu'da da değiller, fakat kış öncesinde limana yanaşabilirler,"

diye açıkladı Drizzt. "Kaptan Deudermont'un izlediği normal plan

budur, yaklaşan soğuk mevsimden önce gemiyi muntazam bir şekilde

erzakla doldurmak."

"Öyleyse muhtemelen güneye yelken açacaklardır," diye ekledi

Catti-brie. "Bahara kadar da Derinsu'ya dönmeyeceklerdir."

Bruenor tekrar burnundan soludu, ama ağzı birayla doluydu ve

yansını Regis'in üstüne tükürdü. "Öyleyse neden buradasınız?" diye

sordu. "Eğer oğlum kısa süre içinde Derinsu'ya varacak ve yarım yıl

boyunca geri dönmeyecekse neden onu görmek için orada

kalmadınız?"

"Haber bıraktık," diye açıkladı Drizzt.

"Haber mi?" diye duyduklarına inanamamış bir şekilde tekrarladı

cüce. "Ne gibi bir habermiş? Merhaba mı? Hoş geldin mi? Kışın sıkı

giyin falan mı? Seni lanet olası ahmak elf, oğlumu bize geri getirmen

için sana güveniyordum."

"Durum karışık," diye yanıtladı Drizzt.

Catti-brie, Arumn Gardpeck ile Josi Puddles'm sessizce onlara

sokulmakta olduğunu ancak o zaman gördü. İkisi de dört dosta doğru

kulak kabartmaktaydı. Fakat onlan azarlamadı, zira bu konunun onlan

da ilgilendirdiğini biliyordu.

"Delly'yi bulduk," dedi, ikisine doğru dönüp bakarak. "Çocuğu,

yani Colson'u da."

"Delly'ciğim nasıl?" diye sordu Arumn ve Catti-brie Josi

Puddles'm endişeyle dudağım kemirdiğini gözden kaçırmadı. Catti-

brie o adamın muhtemelen kıza âşık olduğunu anladı.

"Gayet iyi, küçük kız da öyle," diye belirtti Drizzt. "Fakat oraya

gittiğimiz sırada onlan büyük bir tehlike içinde bulduk."

Dinleyen dört kişi de bu meşum sözler karşısında ona baktı.

"Korsan Sheila Kree, yani biz öyle olduğunu tahmin ediyoruz,"

diye açıkladı Drizzt. "Henüz bilmediğim bir sebepten dolayı,

Derinsu'ya bir baskın grubu yollamaya kalkışmış."

"Oğlumu mu anyor?" diye sordu Bruenor.

"Ya da tüm mevsim boyunca peşini hiç bırakmayan Deudermont'a

gözdağı vermek istiyordur," diye belirtti bu tip meselelerde gayet

deneyimli olan ve tavernasına sürekli olarak gelen bol sayıdaki

denizciden bir sürü dedikodu dinleyen Arumn.

199

"İki seçenekten biri. Bu yüzden hangisi olduğunu anlamak için

buraya geri döndük," diye yanıtladı Drizzt.

"Su Perisfnm hâlâ suda olduğunu biliyor muyuz?" diye sordu

Regis.

Buçukluk, bu sözlerin kendi ağzından çıktığını duyar duymaz

gözleri genişledi ve dudağını ısırdı. Yüzünü buruşturması, geminin

yok edilmesi gibi bir ihtimalin Bruenor'un omuzlanna çok ağır bir

yük gibi bineceğini biraz geç fark ettiğini net bir şekilde

gösteriyordu.

Yine de bu, samimi ve Drizzt ile Catti-brie'nin, Luskan'a

varmadan uzun zaman önce Arumn'a sormayı planladığı bir

soruydu. İkisi de yüzlerinde soru dolu bir ifadeyle Arumn'a baktı.

"Suda olmadığına dair hiçbir şey işitmedim," diye yanıtladı

Arumn. "Ama eğer Sheila Kree Su Perisfm batırmışsa, bizim

burada bunu öğrenmemiz aylar alabilir. Fakat bunu yapmış

olabileceğine inanmıyorum. Rıhtımlardaki söylentilere göre, kimse

açık denizde Su Perisfyle boy ölçüşemezmiş."

"Sana yalvannm bu konuda bir şeyler öğrenmeye çalış," dedi

Drizzt ona.

Gürbüz hancı başıyla onayladıktan sonra Josi'ye onun da

soruşturmaya başlamasını işaret etti.

"Sheila Kree'nin, Su Perisfnm yanma yaklaştığından bile

şüpheliyim," dedi Drizzt, Bruenor'u rahatlatacak, inandırıcı bir

sesle. "Ya da yaklaştıysa bile, Kaptan Deudermont'un evine o

saldınyı düzenleyenler yok edilmiş haydut çetesinden arta kalan ve

Sheila'nm gemisinin yok edilmesiyle mürettebatın kaybının

intikamını almak isteyenlerdir. Beş yıl boyunca Kaptan Deudermont

ile birlikte denizlere yelken açtım ve Su Perisfne üstün gelebilecek

tek bir gemiye bile rastlamadım."

"Ya da büyücüsü Robillard'a," diye ekledi Catti-brie.

Bruenor ikisine de dik dik bakmaya devam etti. Cücenin, kayıp

oğlu için endişenin son raddesinde olduğu besbelliydi.

"Peki bekleyecek miyiz yani?" diye sordu birkaç saniye sonra.

Bu fikirden pek memnun olmadığı ses tonundan bariz bir şekilde

anlaşılıyordu.

"Kış, Su Perisfnm Sheila Kree'nin gemisini takibini

erteleyecek," diye açıkladı Drizzt, sadece yol arkadaşlan duyabilsin

200

diye sesini alçaltarak. "Aynı zamanda muhtemelen Sheila Kree'yi de

mevsim boyunca soğuk sulardan uzak tutacaktır. Bir yerlere demir

atmış olmalı."

İşte bu Bruenor'u biraz yatıştırmıştı. "Öyleyse onu bulacağız,"

dedi cüce kararlılıkla, "ve savaş çekicimi geri alacağız."

"Kısmetse Wulfgar da bize katılacak," diye ekledi Catti-brie.

"Aegis-fang'i bir daha taşıyacak. Kendisinin ve çekicin nereye ait

olduğunu bulacak."

Bruenor bu umut dolu hislerin şerefine bira kupasını kaldırdı ve

diğerleri de ona katıldı. Hepsi de Catti-brie'nin bu senaryosunun

olabileceğinin en iyimseri olduğunu ve muhtemelen hepsini çok

daha karanlık bir yolun beklediğini biliyordu.

Yol arkadaşları bunun ardından yaptıkları tartışmada, önlerindeki

birkaç gün boyunca Luskan'da kalıp liman kesimi de dahil olmak

üzere yakın çevreyi araştırmaya karar verdiler. Arumn, Josi ve onu

bulduklarından sonra Haydut Morik Su Perisi ile Sheila Kree

konusunda ellerinden geldiğince soruşturma yapacaklardı. Belki de

bu plan Wulfgar'a onlara yetişme fırsatı verecekti, tabii Derinsu'da

haberleri alırsa ve niyeti buysa. Aynı zamanda Su Perisfnin Derinsu

yolunda Luskan'da konaklaması muhtemeldi. Drizzt eğer gemi

Luskan'a gelecekse bunu pek yakında yapacağını biliyordu, zira

mevsim ilerlemekteydi.

Drizzt dördü için içki sipariş etti ve diğerlerini içmeye

başlamadan önce durdurdu. Bruenor'unkini destekleyecek şekilde,

ikinci kez kadeh kaldırdı.

"Haberler On-Kasaba'dan ilk ayrılışımızda umup

umabileceğimizden çok daha parlak çıktı," diye hepsine hatırlattı.

"Bildiğimiz kadarıyla dostumuz hayatta ve yanında iyi, güvenilir

kişiler var."

"Wulfgar'a!" dedi Regis, Drizzt duraksadığmda.

"Ve Delly Curtie ile Colson'a," diye ekledi Catti-brie, Bruenor'a

ve daha da keskin bir şekilde Drizzt'e bakıp gülümseyerek.

"Dostumuz kendisine iyi bir eş bulmuş ve dikkatli gözetimi altında

büyüyüp güçlenecek bir çocuk edinmiş."

"Ben derim ki, oğul yetiştirmeyi bir ustadan öğrenmiş," diye

belirtti Drizzt, Bruenor'a doğru sırıtarak.

"Ne yazık ki, aynı usta, kız çocuğu yetiştirmek konusunda o

201

kadar çok şey bilmiyor," diye ekledi Catti-brie, tabii bu alaycı sözleri

söylemeden önce Bruenor'un içkisini içmeye başladığı anı bekledi.

Tahmin edilebileceği üzere, cüce içkisini püskürttü ve Regis

tekrar sırılsıklam oldu.

<^e.o<Ş>

Küçük konutunun kapısını açıp da minyon, esmer saçlı bir

kadının kendisini beklediğini görünce, Haydut Morik'in yüzünde

hoşnutsuzluktan uzak, meraklı bir ifade belirdi.

"Belki de yanlış kapıyı çaldın," diye önerdi Morik, kara gözleri

kadını büyük bir ilgiyle tepeden tırnağa süzerken. Kadın alımlı

biriydi, Morik'in her zaman çekici bulduğu o kusursuz tavra ve zeka

parıltısına sahipti.

"Birçoğu Haydut Morik'in kapısına yanlış kapı diyebilir," diye

yanıtladı kadın. "Ama hayır, benim gelmeyi amaçladığım yer

burasıydı." Hafifçe, işveyle gülümsedi ve tıpkı Morik'in kendisine

baktığı gibi haydudu süzdü. "Epey yaşlanmışsın," dedi.

Bu cazibeli yaratığın geçmişte Morik'i tanıdığına dair yapılan bu

atıf haydudun ilgisini çekti. Kadına dikkatle bakıp adını çıkartmaya

çalıştı.

"Belki de yatağımızı sallamak için büyü yapsam hatırlamana

yardımcı olur," diye belirtti kadın. "Ya da biz sevişirken etrafımızda

dönüp durmaları için renkli ışıklar oluştursam."

"Bellany!" diye aniden haykırdı Morik. "Bellany Tundash!

Aradan kaç yıl geçti?"

Hakikaten de Morik büyücüyü yıllardır, kadının Büyünün

Sahipkulesi'nde bir çırak olduğu zamandan beri görmemişti. Ah o

ne vahşi biriydi! Neredeyse her gece büyücüler loncasından gizlice

sıvışır ve Luskan'ın daha vahşi olan sokaklannda eğlenmeye

çıkardı. Eğlenceye çıkan diğer bir sürü kadın gibi, Bellany de

kaçınılmaz bir şekilde kendini birkaç sefer Morik'in yanında ve

Morik'in yatağında bulmuştu.

Morik bu birkaç seferin muhteşem geçtiğini hatırladı.

"O kadar çok yıl olmadı, Morik," diye yanıtladı Bellany. "Ben de

202

senin için diğerlerinden daha özel olduğumu sanıyordum."

Şımarıkça somurttu ve Morik'in dizlerinin bağının çözülmesine

sebep olacak şekilde dudaklarını büzdü. "Beni derhal tanıyıp

kollarına alacak ve tutkuyla öpeceksin sanmıştım."

"Telafi etmem gereken bir hata!" dedi Morik, yüzünde parlak ve

hevesli bir ifadeyle kollarım açıp ileri atılarak.

O gece Catti-brie ile Regis erken vakitte odalarına çekildiler, ama

cücenin konuşmaya ihtiyacı olduğunu düşünen Drizzt, Bruenor ile

birlikte tavernada kaldı.

"Bu iş bittiğinde seninle Derinsu'ya gitmeliyiz," dedi drovv.

"Colson'un büyük babasından bahsettiğini duymak beni çok mutlu

eder."

"Çocuk konuşuyor mu?" diye sordu Bruenor.

"Hayır, henüz değil," diye yanıtladı Drizzt kahkaha atarak. "Ama

pek yakında konuşur."

Bruenor sadece başıyla onayladı, bu meseleyle hiç de

ilgilenmiyormuş gibi görünüyordu.

"İyi bir annesi var," dedi Drizzt bir süre sonra. "Babasının

karakterini de biliyoruz. Colson iyi bir kız olacak."

"Colson," diye mırıldandı Bruenor ve kupasmdaki biranın

yansını bir yudumda içti. "Aptal bir isim."

"Elfçe," diye açıkladı Drizzt. "İki mânâsı var ve bebeğe kusursuz

bir şekilde uyuyor. 'Col,' 'değil' demek. Böylece isim tam

anlamıyla 'kimsenin oğlu değil' ya da 'kızı değil' olarak tercüme

edilir. Fakat bir arada düşünülürse, Colson 'karanlık kasabadan'

anlamına geliyor. Delly Curtie'nin Wulfgar'ın çocuğu nasıl aldığı

konusunda anlattığı hikaye göz önünde bulundurulursa bu çok

münasip bir isim."

Bruenor tekrar öfledi ve kupasını bitirdi.

"Bu haberlere heyecanlanacağını düşünmüştüm," demeye cüret

etti drow. "Senin, yani kayıp bir çocuğu kendi evladınmış gibi

sevmenin neşesini herkesten iyi bilen kişinin."

203

"Pöh<" diye burnundan soludu Bruenor.

"Ayrıca sanırım Wulfgar pek yakında senin için kendi kanından

torunlar yapacaktır," diye belirtti Dnzzt, Bruenor'un önüne bir bira

kupası daha sürerken. .

'Torun mu*?" diye şüpheyle tekrarladı Bruenor ve sandalyesinde

dönüp dosdoğru drowa baktı. "Wulfgar'm bemm öz oğlum

olduğunu farzetmiş olmuyor musun?

"Öyle mir diye sordu Bruenor. "Ayn geçirdiğimiz birkaç yılın

onun Cattı-brie'ye yaptığı şeyi yüreğimden silip attığını

sanıyorsun" Cüce tekrar burnundan soluyup elim bıkkınlıkla

havaya kaldırdı, sonra da tezgaha doğru dönüp yem içkisini

avucunda tutarak mırıldandı, "'Belki de onu, kızıma yaptığı kotu

muamele karşılığında ağzının ortasına okkalı bir yumruk indirmek

için anyorumdur." ,„-.'. 11T^ i. ı * ^

"Endişen bariz ve gerçekti," dedi Dnzzt. Kabul etsen de

etmesen de Wulfgar'ı affettin.

"Ben de öyle " diye çabucak ekledi Dnzzt, cüce donup kısılmış,

tehdıtkâr gözlerle kendisine baktığında. "Catti-brie de öyle. Wulfgar

karanlık bir yerdeydi, ama öğrendiğimiz kadanyla tekrar ışığa doğru

tırmanmaya başlamış gibi görünüyor/

Bu sözler Bruenor'un yüz ifadesini epey yumuşattı ve bunun

ardından burnundan soluması o kadar da kesin değildi.

"Colson'dan hoşlanacaksın" dedi Dnzzt kahkaha atarak. Delly

Curtie'den de öyle." ,',.'*?'_, ,

"Colson " diye tekrarladı Bruenor, kendi ağzından çıkan ismin

tınısını dikkatle dinleyerek. Drizzt'e baktı ve kafasını sağa sola

salladı, fakat hoşnutsuzluk gösterisine devam etmek istiyorduysa

bile feci şekilde başansız oluyordu.

"Öyleyse artık benim olmayan bir oğuldan onun olmayan bir kız

çocuğu torunum var," dedi Bruenor bir süre sonra, düşünceyle dolu

birkaç saniyeliğine Dnzzt ile o kendi içkilerine kapandıklarında.

"İsin eğlencesinin yarısının o lanet veletleri peydahlamakta

olduğunu içimizden birinin şimdiye kadar anlamış olması

"Peki Bruenor günün birinde kendi öz oğlunu peydahlayacak

mı?" diye sordu Dnzzt. "Bir cüce çocuk yani?"

204

Cüce dönüp duyduklarına inanamamış gibi Drizzt'e baktı, ama

bir saniyeliğine bu sözleri düşündükten sonra omuz silkti.

"Yapabilirim," dedi. Birasına baktı, ve Drizzt cücenin yüzünün daha

ciddi ve biraz hüzünlü bir ifade takındığını fark etti. "Genç biri

olmadığımın farkında mısın, elf?" diye sordu. "Asırların gelip

geçişini gördüm ve Catti-brie ile Wulfgar'm babasının babasının

babasının babasının daha ilk şafak vakitlerinin sıcaklığını

hissetmediği zamanları hatırlıyorum. Hiç şüphen olmasın kendimi

yaşlı hissediyorum! Bunu kemiklerimde hissediyorum."

"Asırlar boyu taş dövmek adamı böyle yapar işte," dedi Drizzt,

fakat bu4aubaliliği o anda cücenin ruh hâline etki edemedi.

"Kızımın ve oğlumun büyüdüğünü görüyorum, şimdi de herifin

bir çocuğu var..." Bruenor'un sesi kısıldı ve cüce derinden iç

geçirdikten sonra kupasında kalan birayı fondipleyip dönerek

dosdoğru Drizzt'e baktı. "O çocuk da büyüyüp ölecek ve ben hâlâ

ağrıyan kemiklerimle birlikte burada olacağım."

Drizzt bunu anlıyordu, zira uzun ömürlü bir yaratık olarak o da

Bruenor'un ikilemini kesin bir şekilde görebiliyordu. Elfler —kara

elf olsun, yüzey elfi olsun— veya cüceler daha kısa ömürlü

ırklardan yani insanlar, buçukluklar ve gnomlardan dost edinince,

arkadaşlarının yaşlanıp ölmesini izlemenin beklentisini taşırdı.

Drizzt bunun elfler ve cücelerin klanlar halinde kendi başlarına

yaşamasının sebeplerinden biri olduğunu biliyordu. Kabul etseler

de, etmeseler de sebebi tam olarak buydu —böylece iki ırk da

kendilerini duygusal yıpranmadan korumaya çalışıyordu.

"Belki de bu yüzden kendi tülümüzle takılmamız gerekirdi, değil

mi elf?" diye sözünü bitirdi Bruenor, gözünün ucuyla Drizzt'e

kurnaz bir bakış atarak.

Drizzt'in yüz ifadesi yerini duygudaşlıktan meraka bıraktı.

Bruenor az önce Catti-brie'den uzak durması için onu uyarmış mıydı

yoksa? Bu, hakikaten de drowu hazırlıksız yakalamış ve Bruenor'a

öylece bakakalmışken sandalyesinde arkasına yaslanmasma sebep

olmuştu! En sonunda Catti-brie'ye duyduğu hisleri itiraf etmesi için

kendine izin vermişken bu cüce engeliyle mi karşı karşıya kalmıştı?

Yoksa Bruenor haklıydı ve Drizzt ahmakça mı davranıyordu?

Drow kendini toplayıp düşüncelerine bir çeki düzen vermek için

uzun, çok uzun bir süre boyunca durdu.

205

"Pöh!" diye burnundan soludu Bruenor.

"Ayrıca sanırım Wulfgar pek yakında senin için kendi kanından

torunlar yapacaktır," diye belirtti Drizzt, Bruenor'un önüne bir bira

kupası daha sürerken.

"Torun mu?" diye şüpheyle tekrarladı Bruenor ve sandalyesinde

dönüp dosdoğru drowa baktı. "Wulfgar'm benim öz oğlum

olduğunu farzetmiş olmuyor musun?"

"Öyle."

"Öyle mi?" diye sordu Bruenor. "Ayrı geçirdiğimiz birkaç yılın

onun Catti-brie'ye yaptığı şeyi yüreğimden silip attığını

sanıyorsun." Cüce tekrar burnundan soluyup elini bıkkınlıkla

havaya kaldırdı, sonra da tezgaha doğru dönüp yeni içkisini

avucunda tutarak mırıldandı, "Belki de onu, kızıma yaptığı kötü

muamele karşılığında ağzının ortasına okkalı bir yumruk indirmek

için arıyorumdur."

"Endişen bariz ve gerçekti," dedi Drizzt. "Kabul etsen de

etmesen de Wulfgar'ı affettin.

"Ben de öyle," diye çabucak ekledi Drizzt, cüce dönüp kısılmış,

tehditkâr gözlerle kendisine baktığında. "Catti-brie de öyle. Wulfgar

karanlık bir yerdeydi, ama öğrendiğimiz kadanyla tekrar ışığa doğru

tırmanmaya başlamış gibi görünüyor."

Bu sözler Bruenor'un yüz ifadesini epey yumuşattı ve bunun

ardından burnundan soluması o kadar da kesin değildi.

"Colson'dan hoşlanacaksın," dedi Drizzt kahkaha atarak. "Delly

Curtie'den de öyle."

"Colson," diye tekrarladı Bruenor, kendi ağzından çıkan ismin

tınısını dikkatle dinleyerek. Drizzt'e baktı ve kafasını sağa sola

salladı, fakat hoşnutsuzluk gösterisine devam etmek istiyorduysa

bile feci şekilde başarısız oluyordu.

"Öyleyse artık benim olmayan bir oğuldan onun olmayan bir kız

çocuğu torunum var," dedi Bruenor bir süre sonra, düşünceyle dolu

birkaç saniyeliğine Drizzt ile o kendi içkilerine kapandıklarında.

"İşin eğlencesinin yarısının o lanet veletleri peydahlamakta

olduğunu içimizden birinin şimdiye kadar anlamış olması

gerekirdi!"

"Peki Bruenor günün birinde kendi öz oğlunu peydahlayacak

mı?" diye sordu Drizzt. "Bir cüce çocuk yani?"

204

Cüce dönüp duyduklarına inanamamış gibi Drizzt'e baktı, ama

bir saniyeliğine bu sözleri düşündükten sonra omuz silkti.

"Yapabilirim," dedi. Birasına baktı, ve Drizzt cücenin yüzünün daha

ciddi ve biraz hüzünlü bir ifade takındığını fark etti. "Genç biri

olmadığımın farkında mısın, elf?" diye sordu. "Asırların gelip

geçişini gördüm ve Catti-brie ile Wulfgar'm babasının babasının

babasının babasının daha ilk şafak vakitlerinin sıcaklığını

hissetmediği zamanları hatırlıyorum. Hiç şüphen olmasın kendimi

yaşlı hissediyorum! Bunu kemiklerimde hissediyorum."

"Asırlar boyu taş dövmek adamı böyle yapar işte," dedi Drizzt,

fakat bu laubaliliği o anda cücenin ruh hâline etki edemedi.

"Kızımın ve oğlumun büyüdüğünü görüyorum, şimdi de herifin

bir çocuğu var..." Bruenor'un sesi kısıldı ve cüce derinden iç

geçirdikten sonra kupasında kalan birayı fondipleyip dönerek

dosdoğru Drizzt'e baktı. "O çocuk da büyüyüp ölecek ve ben hâlâ

ağrıyan kemiklerimle birlikte burada olacağım."

Drizzt bunu anlıyordu, zira uzun ömürlü bir yaratık olarak o da

Bruenor'un ikilemini kesin bir şekilde görebiliyordu. Elfler —kara

elf olsun, yüzey elfı olsun— veya cüceler daha kısa ömürlü

ırklardan yani insanlar, buçukluklar ve gnomlardan dost edinince,

arkadaşlarının yaşlanıp ölmesini izlemenin beklentisini taşırdı.

Drizzt bunun elfler ve cücelerin klanlar halinde kendi başlarına

yaşamasının sebeplerinden biri olduğunu biliyordu. Kabul etseler

de, etmeseler de sebebi tam olarak buydu —böylece iki ırk da

kendilerini duygusal yıpranmadan korumaya çalışıyordu.

"Belki de bu yüzden kendi türümüzle takılmamız gerekirdi, değil

mi elf?" diye sözünü bitirdi Bruenor, gözünün ucuyla Drizzt'e

kurnaz bir bakış atarak.

Drizzt'in yüz ifadesi yerini duygudaşlıktan meraka bıraktı.

Bruenor az önce Catti-brie'den uzak durması için onu uyarmış mıydı

yoksa? Bu, hakikaten de drowu hazırlıksız yakalamış ve Bruenor'a

öylece bakakalmışken sandalyesinde arkasına yaslanmasına sebep

olmuştu! En sonunda Catti-brie'ye duyduğu hisleri itiraf etmesi için

kendine izin vermişken bu cüce engeliyle mi karşı karşıya kalmıştı?

Yoksa Bruenor haklıydı ve Drizzt ahmakça mı davranıyordu?

Drow kendini toplayıp düşüncelerine bir çeki düzen vermek için

uzun, çok uzun bir süre boyunca durdu.

205

"Ya da belki de içimizden acıdan saklanan kişiler, öyle bir acıya

giden yoldaki neşeleri asla bilemeyecektir," dedi Drizzt en sonunda.

"Bence en iyisi—"

"En iyisi ne?" diye sözünü kesti Bruenor. "İçlerinden birine aşık

olmak mı? Evlenmek mi, eli?"

Drizzt hâlâ Bruenor'un konuyu nereye getirdiğini bilmiyordu.

Ona vaz geçmesini mi söylüyor, Catti-brie'ye âşık olmayı

düşündüğü için dahi bir ahmak olduğunu mu ima ediyordu?

Sonra Bruenor elini açık etti.

"Evet, içlerinden birine aşık olmak," dedi alayla burnundan

soluyarak, ama Drizzt bu sözlerin eşit derecede kendi kendine

yöneltilmiş olduğunu anladı. "Ya da kendi çocuğunmuş gibi

yetiştirmek üzere içlerinden birini evlat edinmek. Kahretsin, belki de

birden fazlasını!"

Bruenor Drizzt'e bir bakış attı ve parlak kızıl bıyıklarının

arasından bembeyaz dişlerle dolu gülümsemesi göründü. Kupasını

tokuşturmak için Drizzt'e doğru kaldırdı. "Öyleyse ikimize içelim,

elf!" diye patladı. "Bir çift ahmağız, ama gülümseyen ahmaklarız!"

Drizzt kendi kadehini kaldırarak memnuniyetle tokuşturdu.

Bruenor'un onu inceden inceye (yani bir cücenin yapabileceği

kadarıyla) sevdasından vaz geçirmeye çalışmadığını, sadece

Drizzt'in içinde bulunduğu durumun derinliğini anlamasını

sağlamaya çalıştığını ancak o zaman fark etti.

İçkilerine geri döndüler. Bruenor kupa üstüne kupa devirdi, ama

Drizzt kaliteli şarapla dolu kadehini avuçlarının içinde döndürüp

durdu.

İkisinden biri tekrar ağzını açmadan Önce dakikalar geçti ve tüm

ciddiyetiyle konuşur gibi çıkan bir tonlamayla —ki bu, sözlerini çok

daha komik kılıyordu— sessizliği bozan kişi Bruenor oldu. "Hey,

elf, bir sonraki torunum siyah beyaz çizgili olmayacak değil mi?"

"Kızıl sakallan olmadığı sürece," diye yanıtladı Drizzt hiç istifini

bozmadan.

vşv..»^

"Wulfgar adındaki kocaman bir barbarla birlikte yolculuk ettiğini

duydum," dedi Bellany Morik'e, haydut, ertesi günün şafağından

uzun bir süre sonra en nihayet uyandığında.

"Wulfgar mı?" diye sordu Morik, koyu gözlerini ovuşturup

uykusunu dağıtarak ve parmaklarını mat kara saçlarına daldırarak.

"Wulfgar'ı aylardır görmedim."

Bellany'nin kendisini dikkatle incelediğini fark etmedi.

"Sanırım Deudermont'u bulmak için güneye gitti," diye devam etti

Morik ve merakla Bellany'e baktı. "Ben senin için yeterince erkek

değil miyim yani?" diye sordu.

Esmer saçlı büyücü tarafsız bir tavırla zoraki bir şekilde güldü ve

haydudun sorusunu kasten yanıtlamadı. "Sadece bir dostum için

soruyorum," dedi.

Morik'in gülümsemesi son derece kabaydı. "İkiniz birden, ha?"

diye sordu. "Yeterince erkek değil miyim yani?"

Bellany derinden iç geçirip yatağın yan tarafına doğru yuvarlandı,

çarşaflan vücuduna doladı ve ayağa kalkarken arkasından çekti.

Morik kadının çıplak omzundaki o ilginç işareti ancak o zaman

fark etti.

"Demek Wulfgar ile aylardır konuşmadın, öyle mi?" diye sordu

kadın, giysilerine doğru ilerlerken.

"Neden soruyorsun?"

Sorudaki şüphe tınısı, büyücü kadının dönüp Morik'e bakmasına

sebep oldu. Haydut ise yatakta yan yatmış ve bir dirseğinin üzerine

doğrulmuş duruyordu.

"Bir dostum onun hakkında bilgi edinmek istiyor," dedi Bellany,

epey kısa ve öz bir şekilde.

"Görünüşe bakılırsa aniden birçok kişi onun hakkında bilgi

edinmek istemeye başladı," diye belirtti haydut, sırtüstü uzanıp bir

koluyla gözlerini kapadı.

"Mesela bir kara elf gibi mi?" diye sordu Bellany.

Morik kolunun altından baktı ve yüzündeki ifade bu soruyu gayet

açık bir şekilde yanıtlamış oldu.

Büyücü kadın, sandalyelerden birinin üzerinde duran cübbesini

kaldınp da içinden ince, kara bir değnek çıkardığında haydudun

gözleri daha da genişledi. Bellany o değneği Morik'e doğrultmadı,

ama tehdidi barizdi.

207

"Hemen giyin," dedi Bellany. "Hanımım seninle konuşacak."

"Hanımın mı?"

"Şu anda açıklayacak zamanım yok," diye yanıtladı Bellany.

"Önümüzde uzun bir yol var ve bize hız kazandıracak büyülere

sahip olsam da, bir saat içinde Luskan'dan aynlsak daha iyi olur."

Morik alayla güldü. "Nereye gideceğiz?" diye sordu. "Şehri terk

etmeye hiç niyetim..."

Bellany yatağın basma geri gelip bir dizini seksi bir pozla şiltenin

üzerine koyduğunda ve aşağı doğru eğilip bir parmağını büzdüğü

dudaklarının üzerine koyduğunda haydudun sesi kesildi.

"Bu işi halletmemizin iki yolu var, Morik," diye sessiz sakin —

şaşkına dönmüş zavallı haydudun kaldıramayacağı kadar sakin—

açıkladı. "Bir tanesi, eminim ki senin için çok zevkli olacak ve

Luskan'a geri dönmen garanti edilecek, ki döndüğünde dostlann hiç

şüphesiz ne kadar hoşnut gülümsediğin konusunda yorum yapacak."

Morik birkaç saniye boyunca çekici kadına baktı. "Diğer yolu

söyleme zahmetine dahi girme," diyerek razı oldu.

"Arumn Gardpeck onu görmemiş," diye haber verdi Catti-brie,

"Korsan Palası'nm diğer herhangi bir müdavimi de öyle —ki

Haydut Morik'i neredeyse her gün görüyorlarmış."

Drizzt bu sözleri dikkatle düşünüp tarttı. Morik'in ortalıklarda

olmayışının —ne dairesindeydi, ne de sıkça takıldığı mekanlardan

birinde— rastlantıdan başka bir şey olmaması elbette muhtemeldi.

Morik gibi bir adam her zaman hareket halindeydi, bir işten başka

bir işe, bir hırsızlıktan diğerine koşturup dururdu.

Ama dört dost, imkanları dahilindeki tüm kaynaklarını

kullanarak —ki buna Luskan kasaba muhafızları da dahildi—

haydudu aramaya başlayalı bir günden uzun süre geçmişti ve

adamın izine rastlayamamışlardı. Derinsu'da Sheila Kree'nin

adamlarıyla yaşanan hadise ve Morik'in Wulfgar'm bir arkadaşı

oluşunun bilinmesi göz önünde bulundurulunca, Drizzt haydudun

ortadan kayboluşundan memnun değildi.

208

"Sahipkulesi'ne haber saldın mı?" diye Regis'e sordu Drizzt.

"Hepsi büyücüden ziyade soyguncu," diye yanıtladı buçukluk.

"Ama evet, nerede olduğunu tespit eder etmez Su Perisi hdeki

Robillard'a haberi iletecekler. Onları bu işi yapmaya ikna etmem

yarım keseden fazla altına mâl oldu."

"Sana bu işi bağlamak üzere kullanmak için tam bir kese

vermiştim," diye tatsızca belirtti Bruenor.

"Yakut süsümü kullandığım halde onları işi yapmaya ikna

etmem yarım keseden fazla altına mâl oldu," diye sözüne açıklık

getirdi Regis.

Braenor başını öne eğip sağa sola salladı. "Pekâlâ, görünüşe göre

yarım keseye yakın altınımı sana borç vermiş oldum,

Gümbürgöbek." Bunu alenen ve şahitler önünde belirtmeye dikkat

etmişti.

"Büyücüler Su Perisi'mn akıbeti konusunda herhangi bir şey

söyledi mi?" diye sordu Catti-brie. "Hâlâ yüzüp yüzmediğini

biliyorlar mı?"

"Aksine işaret edecek hiçbir şey görmediklerini söylediler," diye

yanıtladı Regis. "Limanlarda bağlantıları var ve buna bol sayıda

korsan da dahil. Eğer Su Perisi Luskan yakınlarında bir yerde batmış

olsaydı, bunun kutlaması derhal ve yüksek sesle yapılırdı."

Bu esasında pek kanıt teşkil etmiyordu, ama diğer üçü bu sözleri

umutla karşıladı.

"Bu da bizi Morik konusuna geri getiriyor," dedi Drizzt. "Eğer

Kree, Deudermont ile Wulfgar'a gözdağı vermek üzere ilk darbeyi

indirmek istiyorsa, Morik onun için bir hedef olmuş olabilir."

"Deudermont'un o haydutla ne gibi bir bağlantısı olabilir ki?"

diye sordu Catti-brie. Kusursuz derecede mantıklı bir soruydu ve

Drizzt'in buna verecek bir cevabı olmadığı barizdi.

"Belki Morik Sheila Kree ile birlik olmuştur," diye mantık

yürüttü Regis. "Belki muhbirlik yapıyordur?"

Daha buçukluk sözlerini bitirmeden önce Drizzt kafasını sağa

sola sallamaya başlamıştı. Morik ile yaptığı kısa görüşmede, adamın

böyle bir şey yapacağı izlenimini edinmemişti. Fakat Morik'in

sadakatini satın almanın zor bir şey olmadığını kabul etmeliydi.

"Kree hakkında ne biliyoruz?" diye sordu drow.

"Buraya yakın bir yerlerde olmadığını biliyoruz," diye

209

sabırsızlıkla yanıtladı Bruenor. "Konusu açılmışken, burada durarak

zaman kaybettiğimizi de biliyoruz!"

"Doğru söylüyor," diye hemfikir oldu Catti-brie.

"Ama kış kuzeye çörekleniyor," diye belirtti Regis. "Belki de

arayışımıza güneyden başlamalıyız."

"Tüm işaretler Sheila Kree'nin kuzeye gittiğini gösteriyor," diye

derhal yanıtladı Drizzt. "Morik ve Josi Puddles'tan duyduğumuz

söylentiler onun kuzeyde bir yerlerde olduğuna işaret ediyor."

"Burasıyla Hareketli Buz Denizi arasında çok uzun bir kıyı şeridi

var," dedi Bruenor.

"Öyleyse beklemeliyiz, değil mi?" diye çabucak önerdi Regis.

"Öyleyse harekete geçmeliyiz!" diye çıkıştı Bruenor aynı

derecede atılgan bir şekilde. Drizzt ile Catti-brie cüceyle hemfikir

olduğu için, dört arkadaş o günün ilerleyen vakitlerinde, Morik ile

Bellany'den sadece birkaç saat sonra Luskan'dan ayrıldı. Ama bol

sayıda büyülü tılsımın desteğiyle ilerleyen ve nereye gideceklerini

bilen ikili, kısa süre içinde onlardan çok, çok uzaklaşmıştı.

BÖLÜM 16

UMULMADIK ARKADAŞLIK

Uşkuna Derinsu'nun bol sayıdaki uzun iskelelerinden birine

yanaşır yanaşmaz Su Perisf nden karaya çıkan ilk kişi alışıldığı

üzere Wulfgar oldu. Delly ile Colson'u tekrar görme beklentisinin

heyecanına sahip olsa da, bugün barbann adımlan hiç de canlı

değildi. Deudermont'un bir ongünden uzun süre önce onunla yaptığı

en son konuşma, Wulfgar'ın birçok şeyi düşünmesine sebep olmuş,

onu bir aynaya bakmaya zorlamıştı.

Wulfgar aynada gördüğü yansımadan memnun değildi.

Kaptan Deudermont'un bir dostu olduğunu biliyordu. Hatta

dürüst bir dosttu ve Morik ile birlikte onun canına kast ettiklerine

dair somut delil olmasına rağmen hayatını bağışlamıştı. Başka

kimse Wulfgar'a inanmazken Deudermont inanmıştı. Wulfgar'ı tek

bir soru dahi sormadan Esir Karnavalı ndan kurtarmış ve barbann

onu öldürmek için tasarlanmış bir komploda parmağı olmadığını

doğrulaması için ona neredeyse yalvarmıştı. Deudermont Wulfgar'ı

Su Perisf ne memnuniyetle kabul etmiş ve ele avuca sığmayan

Sheila Kree'yi bulma çabasıyla korsan avcısı uskunamn rotasını

birçok defa değiştirmişti. Yuva limana dönüş yollarında

Deudermont'un onu özellikle bakmaya zorladığı aynadaki görüntü

karşısında hiddeti köpürse de, Wulfgar o görüntüdeki dürüstlüğü

çürütemezdi.

211

Deudermont mümkün olduğunca nazik bir şekilde, ona neye

dönüşmüş olduğunu söylemişti.

Wulfgar artık o gerçeği reddedemezdi. Su Perafyle denize

açıldığı günlerin, en azından bu mevsim için sona erdiğini

biliyordu. Eğer Su Perisi kış zamanında genellikle izlediği rotayı —

ki aslında kış zamanı mümkün olan tek rotayı— seçip güneye

gidecekse Kree ile karşılaşma şansı çok azdı. Gemi Kree'yi

bulmayacaksa, Wulfgar'ı yanlarına almanın ne anlamı vardı ki,

özellikle de barbar savaşçı ve onun içgüdüsel taktikleri mürettebata

zarar verirken?

Wulfgar sorunun merkezinin bu olduğunu biliyordu. Aynadaki

gerçek de buydu. Daha önce Beornegar'm gururlu oğlu kendini bir

savaşçıdan daha azı olarak hiç düşünmemişti. Wulfgar hayatında

birçok defa hiç gurur duymayacağı şeyler yapmıştı —bunların en

göze çarpanı ise Catti-brie'ye tokat attığı zamandı. Ama o

zamanlarda bile Wulfgar'm tutunabileceği tek bir şey vardı. O bir

savaşçıydı, Buzyeli Vadisi'nden çıkmış en iyi ve Alageyik

Kabilesi'nden veya diğer herhangi bir kabileden çıkmış en efsanevi

dövüşçülerden biriydi. Bileğinin gücü ve sağlam iradesiyle barbar

kabilelerini bir araya getiren savaşçı oydu. Çekicini savurup

mağaranın tavamndaki dev buzul sarkıtı yerinden sökerek doğal

mızrağı büyük beyaz ejder Buz Ölüm'ün sırtına indiren kişi oydu.

Calimport güneşine ve kiralık katillere göğüs geren, buçukluk

dostunu kurtarmak için kötü şöhretli bir haydudun lonca binasında

yolunu yararak açan kişi oydu. Hepsinden öte, Drizzt Do'Urden'in

yoldaşıydı, nereye gitse efsaneler yazan Salon'un Yoldaşlan'ndan

biriydi.

Ama artık değildi. Su Perisinde korsanlarla savaşma

konusundaki felaket niteliğinde girişimlerinden sonra, "kudretli

savaşçı" unvanını kendine yakıştıramıyordu. Dürüst ve anlayışlı bir

dostu olan Deudermont VVulfgar'm gözlerinin içine bakıp ona

gerçeği göstermişti ve o gerçek küçük düşürücüydü. VVulfgar

duygusal krizlerinden kurtulmasını sağlayan o cesur yüreği tekrar

bulabilecek miydi? On-Kasaba kabilelerini birleştirmiş, Mithril

Salonu'nun geri alınmasına katkıda bulunmuş, buçukluk dostunu

kurtarmak için Toril boyunca kötü şöhretli bir kiralık katili

kovalamış olan o savaşçıya tekrar dönüşebilecek miydi?

212

Yoksa Errtu bunu sonsuza dek ondan çalmış mıydı? İblis

gerçekten de Beornegar'm oğlunun derini erindeki o ruhu bozmuş

muydu? İblis onun kimliğini ebediyen değiştirmiş miydi?

Derinsu sokaklarında yürüyüp Deudermont'un evinin bulunduğu

küçük tepeye doğru ilerleyen Wulfgar, bir zamanlar olduğu adamın,

bir zamanlar olduğu savaşçının ebediyen kaybolmuş olma ihtimalini

reddedemiyordu.

Kimdi O?

Neredeyse Kaptan Deudermont'un konağının ön kapısına varana

ve o tanımadık, keskin ses ona durup kim olduğunu söylemesini

emredene kadar düşünceler içinde kaldı.

Wulfgar kafasını kaldırıp baktı, kristal mavisi gözleri etrafı taradı

ve evin çevresinde duran çok sayıdaki askeri fark etti. Aynı zamanda

ön kapılann kilidinin yanında kırılmış ahşabın daha açık olan

rengine dikkat etti.

Wulfgar içinin burkulduğunu hissetti ve savaşçı içgüdüleri ona

burada bir şeylerin feci şekilde yanlış gittiğini, yüreği ise, Delly ile

Colson'un tehlike içinde olduğunu söylüyordu. Wulfgar, yan yanya

hiddetten, yan yarıya dehşetten kaynaklanan bir hırlamayla eve

doğru koşmaya başladı. İri mızraklı baltalanyla yolunu kesmek için

aceleyle harekete geçen üç askerin farkına dahi varmadı.

"Bırakın geçsin!" diye bir haykınş geldi en son saniyede,

Wulfgar yolunu kesen askerlere bodoslama girişmeden hemen önce.

"Wulfgar geri dönmüş! Su Perisi limanda!"

Askerler aynldı ve en arkadaki akıllılık edip aceleyle kapıyı açtı,

yoksa Wulfgar kesinlikle onu paramparça ederdi. Barbar hışımla eve

girdi.

Fakat Delly'yi, kollannda sıkı sıkıya tuttuğu Colson ile birlikte

merdivenlerden inerken gördüğünde, giriş bölümünde aniden

kayarak duruverdi.

Kadın ona baktı, merdivenleri inene kadar gülümsemeyi başardı

—aşağı inince ise ağlamaya başladı, yüzünden yaşlar süzüldü ve

Delly koşarak kendini Vvulfgar'ın bekleyen kollarına, hafif

kucaklayışına bıraktı.

Birbirilerinin desteğine ihtiyaç duyarak, orada öylece sanlmış

halde dururken zaman ikisi için donmuş gibiydi. Wulfgar hakikaten

de saatler boyunca öyle kalabilirdi, ama arkasından gelen Kaptan

213

Deudermont'un şaşkınlık içindeki sesini ve Robillard'dan yükselen

küfürleri duydu.

Wulfgar nazikçe Delly'yi geri çekti ve ikisi içeri girdiğinde onlara

doğru döndü. Üçü öylece orada duruyor, boş boş etrafa bakıyordu ve

Delly en sonunda sadece, "Sheila Kree," diyerek bu gerçeküstü

sahneye açıklık getirdiğinde, bakışları daha da şaşkın bir hal aldı.

Deudermont daha sonra Wulfgar'ı yalnız yakaladı. Barbar

pencerenin önünde durmuş, çok aşağıda kayalıklara çarpan

dalgalara bakıyordu. Drizzt ile Catti-brie'nin, Delly ve Colson'u

kurtarmak için içeri girdiği pencereydi bu.

"Buzyeli Vadisi'nde iyi dostlar bırakmışsın," dedi kaptan,

Wulfgar'm yanma gidip adama bakmak yerine dalgalan izleyerek.

Wulfgar'dan cevap çıkmayınca, Deudermont ona baktı ve adamın

yüzündeki ifadenin acı dolu olduğunu fark etti.

"Sence burada kalıp Delly ile çocuğu korumuş mu olmalıydın?"

diye açık açık sordu kaptan. Wulfgar kafasını ona doğru eğerken o

da ona baktı. Barbann kaşları çatık değildi, ama adam hiç de mutlu

görünmüyordu.

"Görünüşe bakılırsa sen öyle düşünüyorsun," dedi barbar

nükteyle.

"Neden böyle diyorsun?" diye sordu kaptan. "Derinsu'dan bir

sonraki ayrılışımızda belki de Su Perisfyle yolculuğa çıkmamanın

daha iyi olacağını ima ettiğim için mi? Bunun ne anlamı olur ki?

Bize Sheila Kree'yi yakalamak için katıldın ve onu güneyde

bulmayacağız, ki kesinlikle güneye gideceğiz."

"Bundan sonra bile mi?" diye sordu Wulfgar. Biraz şaşırmış

görünüyordu. "Kree senin evine bir saldırı düzenledikten sonra

yani? İki dostun ölüp gitmiş, onun kiralık katilleri tarafından

öldürülmüşken bile mi?"

"Kış kasıp kavurmaya başladıktan sonra kuzeye yelken

açamayız," diye yanıtladı Deudemont. "Bu sebeple, rotamız

güneye. Orada da cinayet ve yıkım konusunda Sheila Kree'ye denk

214

korsanlar bulacağız. Ama evime yapılan bu saldırıyı unutacağımı

sanma sakın," diye ekledi kaptan, tehlikeli bir şekilde yüzünü

buruşturarak. "Ilık bahar rüzgârları esmeye başladığında, Su Perisi

geri dönecek ve Kree'yi bulup ona bunu ödetmek için gerekirse

dosdoğru Hareketli Buz Denizime girecek."

Deudermont duraksayıp Wulfgar'a baktı ve barbar dönüp onun

bakışlarına karşılık verene kadar hiç kıpırdamadı. "Elbette kara elf

dostumuz hedefi bizden önce bulmazsa," diye belirtti kaptan.

Wulfgar tekrar yüzünü buruşturup denize doğru döndü.

"Saldın neredeyse bir ay önce gerçekleşmiş," diye devam etti

Deudennont. "Drizzt muhtemelen şimdi Luskan'm epey

kuzeyindedir ve çoktan ava başlamıştır."

Wulfgar başıyla onayladı ve bu sözler karşısında gözünü dahi

kırpmadı, ama kaptan onun gerçekten de ikiye bölünmüş olduğunu

görebiliyordu.

"Sanırım Drow ile Catti-brie bu savaşta eski dostlarının

yoldaşlığını memnuniyetle kabul edecektir," demeye cesaret etti

kaptan.

"Bunu dileyerek Drizzt'in başına bir bela açmak ister misin

yani?" diye tüm ciddiyetiyle sordu Wulfgar. Bu feci sözleri

söylerken yüzünde buz gibi bir bakışla Deudermont'a döndü. Bu

bakış iğneleme, hiddet ve biraz da teslimiyet taşıyordu.

Deudermont birkaç saniyeliğine bakışlanna karşılık vererek

adamı ölçüp tarttı. Sonra sadece omuz silkti ve, "Nasıl istersen.

Ama sana söylemeliyim ki, Buzyeli Vadili Wulfgar, kendine

acımak sana hiç yakışmıyor."dedi.

Kaptan bu sözlerden sonra arkasını dönüp odadan çıktı ve

VVulfgar'ı son derece huzursuz edici düşüncelerle başbaşa bıraktı.

"Kaptan dilediğimiz kadar kalabileceğimizi söyledi," diye

Delly'ye açıkladı Wulfgar, aynı gece. "Kışın ve baharda. Bir iş

bulurum —bir demirci atölyesine hiç yabancı değilimdir— ve belki

de önümüzdeki sene kendi evimize çıkanz."

215

"Derinsu'da mı?" diye sordu kadın, epey endişeli bir sesle.

"Belki de. Ya da Luskan'da, ya da Colson'un büyümesi için

neresinin en iyi olduğunu düşünüyorsan orada."

"Buzyeli Vadisi?" diye hiç tereddütsüz sordu kadın ve

Wulfgar'm omuzlan çöküverdi.

"Zor bir yöredir, sıkıntıyla doludur," diye yanıtladı Wulfgar,

gerçekleri dile getirmeye çalışarak.

"Güçlü adamlarla dolu," diye ekledi Wulfgar. "Kahramanlarla

dolu."

Wulfgar'm ifadesi bu oyunu oynamaktan usanmış olduğunu net

bir şekilde gösteriyordu. "Boğazkesenler ve hırsızlarla dolu," dedi

sertçe. "Dürüst diyarlardan kaçan kimselerle dolu ve bir kızın

büyüyüp kadın olmasına elverişli bir yer değil."

"Orada büyümüş son derece güçlü ve doğru bir kadın tanıyorum

ben," diye üsteledi inatçı Delly Curtie.

Kızgın ve gergin görünen Wulfgar etrafına bakındı ve Delly onu

köşeye sıkıştırmış olduğunu anladı. Gitgide artan huysuz tavnna

bakan Delly onu köşeye sıkıştırmasının iyi bir şey olup olmadığını

düşünmeden edemedi ve sadece kocasını bu tuzaktan kurtarmak için

yakın gelecekte Derinsu'da kalmayı önermek üzereydi.

Ama Wulfgar gerçeği dobra dobra itiraf etti. "Buzyeli Vadisi'ne

dönmeyeceğim. Orası eskiden olduğum kişinin yeri, şimdi

olduğumun değil ve o mekanı bir daha görmeyi hiç istemiyorum.

Halkımın kabileleri yollannı bensiz bulsunlar."

"Sana yardım etmenin yolunu bulmaya çalıştıkları halde

dostlann da kendi yollannı sensiz bulsun, öyle mi?"

Wulfgar bu suçlayıcı sözler karşısında dişlerini sıkarak ona uzun

bir süre baktı. Mesele kapanmış gibi döndü ve gömleğini aldı, ama

Delly Curtie o kadar kolay geri çekilmeyecekti.

"Dürüst bir işten bahsediyorsun," dedi adamın ardından ve

Wulfgar dönüp bakmadığı halde duraksadı. "Kaptan Deuderaıont

ile korsan avlamak gibi dürüst bir iş mi? Hiç şüphesiz sana iyi para

ödeyecek ve aynı zamanda çekicini de geri alacaktır."

Wulfgar tehditkâr bir şekilde döndü. "Aegis-fang benim değil,"

diye bildirdi ve Delly ona haykırmamak için alt dudağını ısırmak

zorunda kaldı. "Ölmüş olan bir adama, artık var olmayan bir

savaşçıya aitti."

216

"Bunu kast ediyor olamazsın!" diye haykırdı Delly, dosdoğru

adamın yanına gidip ona sarılarak.

Ama Wulfgar onu kol hizasına itti ve kadının bu itirazına

uzlaşmaya yanaşmayan bir bakışla cevap verdi.

"Drizzt ile Catti-brie'yi bulup beni ve küçük kızı kurtardıkları

için onlara teşekkür etmeyi dahi istemiyor musun?" diye sordu bariz

bir şekilde incinmiş olan kadın. "Yoksa bu senin için önemli bir şey

değil mi?"

Yüzündeki ifade yumuşayan Wulfgar Delly'yi kendine çekerek

ona sıkıca sarıldı. "Bu benim için her şey demek," diye kulağına

fısıldadı. "Her şey. Eğer Drizzt ve Catti-brie ile tekrar karşılaşırsam

onlara teşekkür edeceğim. Ama onları bulmaya gitmeyeceğim —

buna gerek yok. Neler hissettiğimi biliyorlar."

Delly Curtie bu sanlısın tadını çıkarttı ve tartışmanın burada

bitmesine izin verdi. Fakat Wulfgar'm kendisini kandırdığını

biliyordu. Drizzt ile Catti-brie'nin onun gerçekten neler hissettiğini

bilmesinin hiçbir yolu yoktu."

Daha adamın kendisi bile bilmezken onlar nasıl bilebilirdi ki?

Delly bu noktada üzerine düşenin ne olduğunu kestiremiyordu;

savaşçıyı köklerine dönmeye mi itmeliydi, yoksa edinmeye çalışır

gibi göründüğü bu yeni kimliğine göz mü yummalıydı? Eskiden

olduğu kişiye dönüşmesi onu incitir miydi, yoksa bir demirci olarak

sıradan bir hayata başlarsa heybetli, kahramanlıklarla dolu geçmişi

sonsuza kadar peşini bırakmaz mıydı?

Delly Curtie'nin buna verilecek bir cevabı yoktu.

Sonraki birkaç gün boyunca Wulfgar'm morali bozuktu. Delly

ve Colson ile rahatlıyor, onları içinde gümbürdeyen duygusal

karmaşaya karşı bir kalkan olarak kullanıyordu. Ama Delly'nin dahi

bundan usanmaya başladığını net bir şekilde görebiliyordu. Kadın

ona birden fazla defa, pek yakında güneye doğru denize açılacakları

zaman onu Su Perisi'ne alması için Kaptan Deudermont'u ikna

etmesini önermişti

217

Wulfgar bu önerilerin asıl sebebini anlıyordu: onun sürekli olarak

homurdanışını dinlemek, kontrol edemediği duygularla parçalara

aynlmasını öylece oturup izlemek zorunda olan Delly'nin yaşadığı

hüsrandı.

O birkaç gün içinde sıklıkla evden dışarı çıktı, hatta Derinsu'da

çalışan bol sayıdaki demirciden birinde iş bulmayı dahi başardı.

Su Perisi denize açıldığında Wulfgar o işteydi.

O günden sonra da o işteydi ki, son derece umulmadık biri onu

görmeye geldi.

"Gördüğüm kadarıyla o devasa kaslarınla bir işe yarıyorsun," dedi

büyücü Robillard.

VVulfgar adama gözlerine inanamayarak baktı ve yüzündeki ifade

yerini şaşkınlıktan şüpheye bıraktı. Orada öylece dururken kullandığı

çekici sıkıca tuttu ve herhangi bir çeşit büyü yapmaya başladığı anda

aleti adamın suratının ortasına fırlatmaya hazır bir şekilde onu ölçüp

tarttı. Zira VVulfgar Su Perisinin limandan ayrıldığını ve Robillard'm

korsan kültüründe diğer büyücülerin onun kılığına girebileceği kadar

meşhur olduğunu biliyordu. Deudermont'un evine yapılan saldırıdan

sonra, barbar hiçbir şeyi şansa bırakmayacaktı.

"Bu benim, VVulfgar," dedi Robillard kıs kıs gülerek. Barbarın

yüzündeki her bir şüphe işaretini gördüğü barizdi. "Kaptan ile

mürettebata birkaç gün içinde katılacağım —bunun gibi durumlar

için gemide kurduğum bir mekana beni nakledecek küçük bir büyüm

var."

"Bildiğim kadarıyla bunu daha önce hiç yapmamıştın," diye

belirtti VVulfgar. Şüphesi hiç geçmemişti ve çekici şimdiye kadar hiç

tutmadığı kadar sıkıca kavramıştı.

"Daha evvel kafası karışık bir barbara hemşirelik etmem hiç

gerekmemişti de ondan," diye lafı yapıştırdı Robillard.

"Bak buraya," diye geldi kaba bir ses. Teni de kurumdan en az

saçı kadar kararmış olan, koca göbekli, kıllı ve sakallı, çam yarması

bir adam içeri girdi. "Satın mı alacan, tamir mi ettircen?"

"Sadece VVulfgar ile konuşmak istiyorum," dedi Robillard kısa ve

öz biçimde.

Demirci yere tükürdükten sonra kirli bir bez parçasıyla ağzını

sildi. "Ona konuşması için para ödemiyorum," dedi. "Çalışması için

para ödüyorum!"

218

"Göreceğiz," diye yanıtladı büyücü. Tekrar Wulfgar'a doğru

döndü, ama demirci hışımla ileri atılıp bir parmağını büyücüye

doğru salladı ve sözlerim tekrarladı.

Robillard sıkılmış yüz ifadesiyle Wulfgar'a döndü ve barbar,

eğer çabuk sinirlenen patronunu sakinleştirmezse kısa süre içinde

kendi işinde çalışıyor olabileceğini anladı. Nazikçe demircinin

omzunu sıvazladı ve hayatı boyunca demircilik yapmış olan adamın

gücünü yanında cüce bırakan bir kuvvetle patronunu çekiştirerek

uzaklaştı.

Wulfgar Robillard'in yanma geri döndüğünde yüzünde hiddetli

bir ifade vardı. "Ne istiyorsun, büyücü?" diye sertçe sordu. "Buraya

benimle alay etmeye mi geldin? Ben karadayken Su Perisi'nin çok

daha iyi olduğunu söylemeye mi geldin?"

"Hmm," dedi Robillard çenesini kaşırken. "Sanırım bu sözlerde

gerçeklik payı var."

Wulfgar'm kristal mavisi gözleri tehditkâr bir şekilde kısıldı.

"Ama hayır, benim iri, ahmak... artık her neyimsen," diye belirtti

Robillard, sanki Wulfgar'm tehditkâr duruşundan biraz olsun gözü

korktuysa bile bunu göstermemeye çalışır gibi. "Sanırım buraya

geldim çünkü yufka yürekliyim."

"Gayet iyi gizliyorsun."

"Kasıtlı olarak," diye hiç tereddütsüz yanıtladı büyücü. "Öyleyse

söyle bakalım, bütün kışı Deudermont'un evinde kalıp... burada

çalışarak mı geçirmeyi planlıyorsun?" Bu soruyu bitirdiğinde alayla

burnundan soludu.

"Kaptanın evini terk etmemi mi istersin?" diye cevap olarak

sordu Wulfgar. "Ev için planların mı var? Çünkü eğer varsa seve

seve ve derhal terk ederim."

"Sakin ol bakalım, hiddetli dev," dedi Robillard son derece

aşağılayıcı bir tonlamayla. "Ev için hiçbir planım yok, zira sana

çoktan belirttiğim üzere kısa süre içinde Su Perisfnde olacağım ve

karada sözü edilebilecek bir ailem de yok. Daha dikkatli olmalısın."

"Öyleyse sadece evden çıkmamı istiyorsun," diye sonuca vardı

Wulfgar. "Evden ve Deudermont'un hayatından çıkmamı."

"Bu tamamen farklı bir bakış açısı," diye tatsızlıkla yanıtladı

Robillard. "Sana evden çıkmanı istediğimi mi söyledim, yoksa

orada kalmayı planladığını mı sordum?"

219

Kelime oyunlarından ve şu Robillard denilen adamdan usanmış

olan Wulfgar hafifçe hırladı ve işinin başına dönüp ağır çekiciyle

metale sert darbeler indirmeye başladı. "Kaptan kalabileceğimi

söyledi," dedi. "Bu yüzden kendi evime çıkabilecek kadar para

kazanana kadar orada kalmayı planlıyorum. Bana kalsa şu anda

çıkardım —kimseye borçlu kalmak istemiyorum— ama Delly ile

Colson'a bakmam gerek."

"Aslında tam tersi," diye mırıldandı Robillard, ama VVulfgar'ın

duyabileceği kadar yüksek bir sesle —ki barbar bunu kasıtlı olarak

yaptığını biliyordu.

"Mükemmel bir plan," dedi büyücü daha yüksek sesle. "Eski

dostların senin elinde tutaıayı başaramayacak kadar ahmak olduğun

o büyülü savaş çekicini geri almak için yollara koyulmuşken ve

muhtemelen kendilerini öldürtecekken sen bu planı uygulayacaksın.

Akıllı, genç Wulfgar!"

Wulfgar işinden kalkıp doğruldu, çekici elinden düştü ve ağzı

hayretler içinde bir karış açıldı.

"Bu doğru, değil mi?" diye sakince sordu hiç istifini bozmayan

büyücü.

VVulfgar cevap vermeye kalkıştı, ama bu haşin ve dosdoğru

saldırıya karşı kalkan olarak kullanabileceği hiçbir söz yoktu. Bir

cevap yetiştirse, kendini daha iyi hissetmek için o sözleri sarf etse

bile, basit gerçek Robillard'm gözlemlerinin doğru oluşuydu.

"Olan biteni değiştiremem," dedi mağlup olan barbar, yere eğilip

çekicini alırken.

"Ama yaptığın yanlışları düzeltmeye çalışabilirsin," diye belirtti

Robillard. "Kimsin sen Buzyeli Vadili Wulfgar? Daha da önemlisi,

kim olmak istiyorsun?"

Robillard'm keskin ses tonunda ve kollarını göğsünde sıkıca

kavuşturmuş bir halde, yüzünde katıksız bir üstünlük ifadesiyle sert,

kasıntı duruşunda hiçbir dostluk belirtisi yoktu. Ama yine de,

büyücünün Wulfgar'm içinde bulunduğu zor durumla ilgileniyor

olması dahi barbarı şaşırtmıştı. Robillard'm onun hakkında

ilgilendiği tek şeyin onu Su Perisfnden uzak tutmak olduğunu

sanıyordu, ki bunu sanmak için geçerli sebepleri vardı.

VVulfgar'ın Robillard'a attığı hiddetli bakış yavaş yavaş

yumuşayıp kendini hor gören bir gülümsemeye bıraktı. "Karşında

220

gördüğüm kişiyim işte," dedi ve kollarını iki yana açıp kasten

deriden demirci önlüğünü sergiledi. "Ne azı, ne fazlası."

"Bir yalanın içinde yaşayan adam kısa sürede o yalan tarafından

mahvedilir," diye belirtti Robillard.

VVulfgar'in gülümsemesi kaşları çatık bir ifadeye dönüştü.

"Demirci "VVulfgar mı?" diye şüpheyle sordu Robillard ve

burnundan soludu. "Sen bir işçi değilsin ve bu yeni arayışının seni

gerçeklerden saklayacağını düşünerek kendini kandırıyorsun. Sen

bir savaşçı olarak doğdun, bir savaşçı olarak yetiştirilip eğitildin ve

her zaman savaştan hoşlandın. Wulfgar kim bilir kaç kere

dudaklarında Tempus'un Şarkısı ile savaşa girmiştir?"

"Tempus," dedi Wulfgar horgörüyle. "Tempus beni terk etti."

"Tempus seninleydi ve savaşçının düsturuna duyduğun inanç

seni o zorlu sınavlardan geçirdi," diye güçlü bir şekilde karşılık

verdi Robillard. "Tüm sınavlarından."

"Neler yaşadığımı bilemezsin."

"Neler yaşadığın umurumda değil," diye yanıtladı Robillard. Bu

iddiası ve ses tonundaki kaüksız güç hissi Wulfgar'ı kesinlikle geri

çekilmek zorunda bıraktı. "Sadece şu anda karşımda gördüğümü

umursuyorum ve o da gerçek kimliğiyle yüzleşme cesareti olmadığı için

bir yalanın içinde yaşayıp kendisine ve etrafina acı getiren bir adam."

"Bir savaşçı mı?" diye şüpheyle sordu "VVulfgar. "Fakat yine de beni

o arayıştan uzak tutan kişi Robillard'm ta kendisi. Beni Su Perisf nden

atmasını Kaptan Deudermont'a söyleyen kişi Robillard."

"Su Perisf ne ait olmadığından eminim," diye sakince yanıtladı

büyücü. "En azından şimdi değilsin. Su Perisi, kişisel iblislerini

haklamak için dosdoğru hücum eden birine göre bir yer değil.

Başarılıyız çünkü hepimiz korsanlara karşı üzerimize düşeni

biliyoruz. Ama senin buraya, Derinsu'daki bir demirci dükkanına

ait olmadığını da biliyorum. Sözlerime şimdi ve burada kulak ver,

Buzyeli Vadili Wulfgar. Dostların feci bir tehlikeye doğru gidiyor

ve kabul etsen de, etmesen de bunu senin için yapıyorlar. Onlara

şimdi katılmaz, ya da en azından yollarını değiştirmeleri için

onlarla konuşmaya gitmezsen, bunun bazı sonuçları olacak. Eğer

Drizzt Do'Urden ile Catti-brie Aegis-fang'in arayışıyla kendilerini

tehlikeye atarsa, sonuç ne olursa olsun, hayatının geri kalan

kısmında hep kendini suçlayacaksın. Çekici kaybetmekteki

221

ahmaklığından değil, onlara katılacak cesareti gösteremediğin

için."

Büyücü aniden sözlerini bitirdi ve öylece durup barbara baktı.

Wulfgar bu sözlerdeki gerçeklik payını hazmederken yüzünde bomboş

bir bakış vardı.

"Bir ay önce yola çıktılar," dedi Wulfgar, fakat ses tonu artık o kadar

inandırıcı değildi. "Her yerde olabilirler."

"Kesinlikle Luskan'dan geçtiler," diye yanıtladı Robillard. "Seni

hemen bugün oraya götürebilirim ve ondan sonrası içinse arayışında

sana yardımcı olacak bağlantılarım var."

"Arayışa sen de mi katilacaksın?"

"Eski dostlarını aramaya evet," diye yanıtladı Robillard. "Aegis-

fang'i aramaya? Bunu göreceğiz, ama benim meselem gibi

görünmüyor."

Wulfgar sanki hafif bir rüzgâr tarafından yere serilebilecekmiş gibi

duruyordu. Bomboş bakarak, ağırlığını bir ayağından diğerine vererek

ileri geri sallandı.

"Bu fırsatı tepme," diye onu uyardı Robillard. "Peşini bırakmayan

sorulara yanıt bulabilmen ve daima omuzlarına yük gibi binecek olan o

suçluluk duygusunu üzerinden atabilmen için tek şansın. Bunu sana

öneriyorum, ama hayatın yollan aynı fırsatın bir daha karşına

çıkabileceğini ummaya cüret edemeyeceğin kadar çok beklenmedik

dönemeçle doludur."

"Neden?" diye sessizce sordu Wulfgar.

"Şu anda içinde bulunduğun duruma bakış açımı gayet açık bir

şekilde anlattım, seçtiğin yanlış yolu düzeltmek için bazı adımlar atman

gerektiğini düşündüğümü de," diye yanıtladı Robillards, ama Wulfgar

daha büyücü sözlerini bitirmeden kafasını sağa sola sallamaya

başlamıştı.

"Hayır," diyerek sözüne açıklık getirdi Wulfgar. "Neden sen?"

Robillard hemen cevap vermeyince Wulfgar devam etti. "Bana hiç

dostluk göstermemiş olmana ve benim seni hiç arkadaş edinmeye

çalışmamış olmama rağmen bana yardım etmeyi teklif ediyorsun. Bana

tavsiye verip yardım sunuyorsun. Neden? Bunun sebebi Drizzt ve Catti-

brie ile olan dostluğun mu? Yoksa benden kurtulmaya, beni kıymetli Su

Perisi'nden çok, çok uzaklarda tutmaya duyduğun arzu mu?"

Robillard ona kurnazca baktı ve, "Evet," diye yanıtladı.

222

BOLUM 17

MORIK'İN BAKIŞ AÇISI

"Ben diyorum ki, bir esir için biraz fazlasıyla arkadaş canlısı," diye

Bellany'ye belirtti Sheila Kree, Morik'le yaptıkları, üç saat süren,

yorucu sorgunun ardından. Morik bu sorgu sırasında Wulfgar, Drizzt

ve Catti-brie hakkında tüm bildiklerini gönüllü olarak anlatmış ve

Sheila özellikle kara elf hakkındaki her bir sözü dikkatle dinlemişti.

"Morik'in düsturu kendim korumaktır," diye açıkladı Bellany.

"Bundan fazlası değil. Kendi canını kurtarmak için gerekirse

Wulfgar'ın kalbine kendi eliyle hançeri saplar. Drizzt ile Wulfgar'm

karşımıza çıkmasından memnun kalmayacaktır. Hatta savaştan uzak

durmanın ve biz eski yoldaşını öldürürken bize yardım etmemenin

bir yolunu bulabilir. Ama bize karşı gelerek hayatını tehlikeye

atmayacaktır. Aynı şekilde ona sunabileceğimizi bildiği daha iyi bir

geleceği de tehlikeye atmayacaktır. Bu onun yöntemi değil."

Sheila, kişisel kazancın ortak sadakatten üstün olması fikrini

gayet kolay kabul edebiliyordu. Kesinlikle boğazkesen tayfasının

kendisine duyduğu tüm sadakatin kaynağı da buydu. Sadece tehdit

ve vaatle bir arada tuttuğu bir mürettebattı —tek sebebi hepsinin de

en iyi kişisel kazancın Sheila Kree nin komutasında bulunacağını

bilmesiydi. Aynı şekilde, eğer çeteden ayrılmaya çalışırlarsa

ölümcül korsan lideriyle onun seçkin komutan grubunun gazabıyla

yüzleşeceklerini de biliyorlardı.

223

Odanın yan tarafında oturan Jule Pepper, Morik'in doğru

söylediğinden daha da emindi, bunun büyük bir sebebi Alan Koy'a

Bellany ile birlikte geldiğinden beri sergilediği davranışlardı. Morik'in

söylediği her şey, kadının On-Kasaba'da kaldığı kısa süre içinde Dnzzt

hakkında öğrendikleriyle kusursuz bir şekilde örtüşüyordu.

"Eğer drow ile Catti-brie savaş çekicini almak için gelmeye

niyetliyse, Bruenor ve buçukluk Regis'in de onlara katılmasını

umabiliriz," dedi. "Ayrıca Dnzzt'in yanında taşıdığı panter yoldaşını

da gözardı etmeyin."

"Hiçbirini unutmayacağım," diye onu temin etti Sheıla Kree.

"Le'lorinel'in bize geldiğinden memnunum."

"Le'lorinePin buraya gelmesi bütün bunlar arasında en talihli şey

olabilir," diye hemfikir oldu Bellany.

"Morik şimdi elfle mi dövüşecek?" diye sordu korsan lideri, zira

Drizzt ile kafayı bozmuş olan Le'lorinel, korsan sığmağına gelen ve

nefretlik kara elf karşısında birinci elden deneyimi olan haydutla

özel bir görüşme talep etmişti.

Jule Pepper bu soru karşısında kahkaha attı. Jule Altın Koy a

geldiğinde, Le'lorinel onunla saatler geçirmiş, Drizzt'in yaptığını

gördüğü her hareketi —hatta savaşla ilgisi olmayanları bile— taklit

etmesini sağlamıştı. Le'lorinel, adımını ne kadar uzun attığından,

başını konuşurken nasıl yana yatırdığına kadar, nefret ettiği drow

hakkındaki her şeyi öğrenmek istemişti. Jule, Monk'ın elfe

muhtemelen değerli bir şeyler gösteremeyeceğini biliyordu, ama

aynı şekilde, Le'lorinel'in adamın her hareketini ve sözünü tekrar

tekrar baştan almasını isteyeceğinin de farkındaydı. Jule daha önce

bu kadar katıksız bir saplantıya sahip birini görmemişti.

"Monk daha şimdiden Le'lorinel'in yanına gitti, şüphesiz Dnzzt

ile Catti-brie'ye yakalanma hadisesini baştan anlatıyordur," diye

yanıtladı Bellany, Jule'a bir bakış atarak.

"Onlan büyünle izle," diye büyücü kadına talimat verdi Sheıla.

"Le'lorinel'in konuştuğu her söze, Morık'e doğru yaptığı her türlü

"Hâlâ düşmanlanmızm elfı dikkat dağıtması için gönderdiğinden

mı korkuyorsun?" diye sordu Bellany.

"Le'lorinel'in gelişi hiç de rastlantı gibi değildi," diye belirtti

Jule.

224

"Daha çok korktuğum şey, o salak elfın onlar bizi bulmadan önce

gidip Drizzt ile dostlannı bulması," diye açıkladı Sheila. "O grup,

Manastır Yangı'nm veya Altın Koy'un izine rastlamadan ongünler

harcayabilir ve o kadar güçlü düşmanlann dosdoğru içeri girmesini

tercih ederim."

"Onlan buraya çekmek için bir işaret ateşi yakmak istiyorum,"

dedi Jule sessizce. "O grupla alacağım var ve onlara her şeyin

bedelini ödetmeye niyetliyim."

"Üzerlerinde taşıdıklan bolca büyülü hazineden bahsenneye

gerek bile yok," diye hemfikir oldu Bellany. "Guenhvvyvar gibi bir

yol arkadaşına ahşabileceğimi düşünüyorum, sen de kara elfin

söylentiye göre muhteşem olan o palalan beline asılıyken çok güzel

durmaz mısın Sheila?"

Sheila Kree başıyla onaylayıp gaddarca gülümsedi. "Ama o

grupla, onlann değil kendi şartlanmızla karşılaşmalıyız," dedi.

"Hazır olduğumuzda ve kış onlan biraz yorduğunda grubu buraya

çekeceğiz. Bunca yıldır inatçı ahmak elfin kavuşmak için yanıp

tutuştuğu dövüşü Le'lorinel'e bahşedeceğiz ve Drizzt'in hemen

oracıkta ölmesini umacağız. Eğer ölmezse, aramızda hazineyi

bölüşecek daha az kişi kalır."

"Konusu açılmışken," diye söze kanştı Jule, "Ogre dostlanmızm

birçoğunun ortalıklarda gezip kırlarda avlandığını gördüm. Bana

kalırsa, Drizzt Do'Urden ile olan bu mesele bitene kadar onlan

buraya yakın tutmakla akıllılık etmiş oluruz."

"Tek seferde sadece birkaçı dışan çıkacak," diye yanıtladı Sheila.

"Bunu çoktan Chogurugga'ya söyledim."

Bellany kısa süre sonra odadan aynldı ve hadiselerin gelişmesi

karşısında gülümsemeden edemedi. Normalde kış aylan feci şekilde

olaysız geçerdi, ama bu kış iyi bir savaş, daha iyi bir hazine ve genç

büyücünün Luskan'daki çıraklık günlerinde Haydut Morik ile

kurduğu arkadaşlığın çok daha fazlasını sunacaktı.

İyi bir kış olacaktı.

Ama Bellany, Sheila Kree'nin Le'lorinel konusunda haklı

olduğunu biliyordu. Eğer dikkatli olmazlarsa, deli elfin Drizzt'e olan

saplantısı bir felaket doğurabilirdi.

Bellany dosdoğru odasına gitti ve uzgörü büyüleri için gerekli

olan bileşenleri bir araya topladı. Sheila Kree'nin Le'lorinel'e tahsis

225

ettiği geniş, kayalıklı mağaraya odaklandı, elf ile Morik'in silahlarla

dans edişini ve Le'lorinel'in Morik'e üst üste, o garip kara elf

hakkında bildiği her şeyi anlatmasını söyleşini izledi.

"Aramızda bir dövüş olmadığını sana kaç kere söylemek

zorundayım?" diye öfkeyle sordu Morik, iki elinde de bir hançerle

birlikte kollarını aşağı doğru iki yana açarak. "Drow ile dostunun

becerisini anladıktan sonra dövüşe devam etmeye hiç niyetim

yoktu."

"Devam etmeye niyetin yoktu," diye vurgulayarak tekrarladı

Le'lorinel. "Öyleyse başladınız demektir. Ayrıca kara elfin

becerisini anladığını da itiraf ettin. Hemen şimdi göster bana, yoksa

sana kendi becerimi gösteririm!"

Morik başını yana eğip elfe zoraki bir şekilde gülerek bu zıpçıktı

tehdidi geçiştirdi. Ya da en azından öyle gibi göründü. Aslında

Le'lorinel Morik'i epey huzursuz etmişti. Haydut yıllardır zorlu

sokaklarda muhtemel düşmanlarını ve dostlarını fark ederek hayatta

kalmayı başarmıştı. Ne zaman dövüşeceğini, ne zaman blöf

yapacağını ve ne zaman kaçacağını içgüdüsel olarak bilirdi.

Bu karşılaşma hızla üçüncü kategoriye doğru yönelmekteydi,

zira Morik Le'lorinel'i ölçüp tartamıyordu. Elfin saplantısının

okuyabileceğinin ötesinde olduğunu, deliliğe yakın bir yerlerde

gezdiğini fark etti. Bunu elfin o komik kara maskenin ardından

bakan mavi ve altın rengi gözlerindeki katıksız yoğunluktan

görebiliyordu. Eğer gerekli bilgiyi vermezse ve görünüşe bakılırsa

bunu elfin kabul edeceği biçimde yapmazsa, Le'lorinel ona

gerçekten de saldırır mıydı? Morik bundan ve rakibinin kendisinden

üstün olabileceğinden bir an olsun şüphe etmedi. Drizzt Do'Urden

onun en iyi saldın manevrasını rahatlıkla alt etmiş, istediği takdirde

Morik'i saniyeler içinde öldürebilecek bir karşı hamle sergilemeye

başlamıştı ve eğer Le'lorinel Drizzt'e adil bir şekilde meydan

okuyabilecek seviyedeyse...

"Onun ölmesini istiyorsun, ama neden?" diye sordu haydut.

226

"Bu benim meselem, senin değil," diye tersçe yanıtladı

Le'lorinel.

"Sana yardım edemez veya etmeyecekmişim gibi bana hiddet

kusuyorsun," dedi Morik, sesine belirgin bir sakinlik katarak. "Belki

de bir yolu vardır—"

"Bu benim kavgam, senin değil," diye geldi cevap, Morik'in

hançerleri kadar keskin bir şekilde.

"Ah, ama Drizzt ve dostlanna karşı tek başına mı savaşacaksın?"

diye sordu haydut. "Drovva karşı harika ve mağlup edici bir saldın

hamlesine başladığında, sakince yan tarafta duran Catti-brie

tarafından vurulup öldürülebilirsin. Onun yayı—"

"Taulmaril, Guenhwyvar ve diğerleri hakkındaki her şeyi

biliyorum," diye onu temin etti elf. "Drizzt'i kendi şartlanma göre

yakalayacak ve adaletin gerektirdiği gibi onu yüz yüze mağlup

edeceğim."

Morik kahkaha attı. "O kadar da kötü bir adam değil," diyecek

oldu, ama Le'lorinel'in gözlerinde büyüyen o vahşi patlama

hayduda cümlesinin gidişatını değiştirmesini tavsiye etti. "Belki de

gidip kendine bir kadm bulmalısın," diye ekledi haydut. "Elf veya

insan —etrafta epey çekici kadın var. Biriyle seviş, dostum. İşte

adalet budur!"

Ellin kendisiyle hemfikir olmasını hiç beklemediği halde,

Le'lorinel'in Morik'e bakarken takındığı yüz ifadesi o kadar şüpheci

ve duyduğuna inanamamış bir haldeydi ki, haydut şaşırdı.

"Kaç yaşındasın?" diye üsteledi Morik. "Yetmiş? Elli? Daha da

mı az? Siz elfler söz konusu olunca bunu kestirmek çok zor ve evet

bunun için sizi kıskanıyorum. Ama yadsınamayacak kadar

yakışıklısın, tüm kadmlann hoşlandığı zarif bir güzelliğe sahipsin.

Öyleyse git kendine bir sevgili bul, dostum. Hatta iki tane bul!

Önünde seni bekleyen asırlarca hayatı Drizzt Do'Urden ile

savaşarak tehlikeye atma."

Le'lorinel ileri doğru bir adım attı ve Morik hızla geri çekildi.

Eğer Le'lorinel yaklaşmaya devam ederse rakibinin maskeli yüzüne

bir hançer fırlatmak için hafifçe ellerini büktü.

"Yaşayamam!" diye hiddetle haykırdı elf. "Adaletin yerini

bulduğunu göreceğim! Bir kara elfin yüzey diyarında dolaşıp

dostluk ve iyilik numaraları yapması bile, benim olduğum,

227

inandığım her şeye bir hakaret demektir! Drizzt Do'Urden adındaki

sahte kahraman, drowlan ait oldukları ışıksız derinliklere püskürten

tüm atalarıma karşı bir hakarettir."

"Peki eğer Drizzt o ışıksız derinliklere geri çekilseydi onun

peşinden gider miydin?" diye sordu Morik, elfın sert mantık

duvarında bir yarık bulduğunu düşünerek.

"Eğer gücüm yetseydi tüm drowlan öldürürdüm," diye dudak

bükerek cevap verdi Le'lorinel. "Tüm ırkın kökünü kurutur ve

yaptığımdan gurur duyardım. Matronlarmı ve katil akıncılarını

öldürürdüm. Hançerimi her bir drow çocuğun kalbine saplardım!"

Elf her bir cümleyle ilerliyor Morik de akıllıca geri çekiliyor,

hançerleri hâlâ hazır bir halde ellerini önünde tutarak elfın ölümcül

eriminden uzakta duruyor ve kabaran fırtınayı yatıştırmak için

ellerini sallıyordu.

Le'lorinel en sonunda yaklaşmayı kesti ve durup ona dik dik

baktı. "Şimdi, Morik, bana Drizzt Do'Urden ile aranızda geçen

hareketleri gösterecek misin, yoksa senin savaş becerini özel olarak

test edip karşılaşmanızdan bildiğim kadarını kullanarak Drizzt

Do'Urden'in yeteneğini mi ölçeceğim?"

Morik iç geçirip başını sallayarak razı oldu. Bundan sonra

Le'lorinel'i Drizzt'in o gece Luskan'daki arka sokakta durduğu

şekilde yerleştirdi ve elfe saldın, savunma hamlelerini gösterdi.

Le'lorinel'in beklenilen ısrarı üzerine bunu tekrar ve tekrar ve

tekrar yaptı.

Bellany tüm bu hadiseyi epey eğlenerek izledi. Morik'in akıcı

hareketlerini izlemekten hoşlanıyordu, fakat Le'lorinel'in savaşta

ondan bile daha güzel olduğunu reddedemezdi. Elfın yeteneği ve

zarafeti daha fazlaydı. Bellany, Morik'in yanlış algısı karşısında

kahkahayı bastı.

İkili çeşitli dövüş danslarını en sonunda bitirdiğinde, Bellany

Morik'in tartışma cesaretini bulduğunu gördü. "İyi bir dövüşçü,

muhteşem bir savaşçısın. Yeteneklerini sorgulamıyorum, dostum.

228

Ama seni uyarıyorum, Drizzt Do'Urden iyi, hem de çok iyi. Belki

de kuzey diyarmdaki herkesten daha iyi. Bunu sadece onunla

yaşadığım kısa karşılaşmadan değil, birlikte olduğumuz zaman

Wulfgar'm bana anlattığı hikayelerden biliyorum. Hiddetinde

samimi olduğunu görüyorum, ama sana yalvarırını seçimini bir daha

gözden geçir. Drizzt Do'Urden çok iyi ve dostları da hakikaten

kudretli. Eğer bu yolda devam edersen seni öldürecektir. Asırlarını

boş yere harcamış olacaksın!"

Morik eğilip reverans yaptıktan sonra hızla uzaklaştı. Bellany

onun kendi odasına gelmekte olduğundan şüphelendi. Bu

düşünceden hoşlandı, zira Morik ile Le'lorinel'in kılıç oyunlarını

izlemek onu kesinlikle heyecanlandırmıştı. Hayduda gerçeği

söylememeye karar verdi. En azından şimdilik.

Bu çok eğlenceliydi.

Morik, Le'lorinel'in dövüş odasından ayrıldığında hakikaten de

Bellany'ye gitmeyi düşündü. Elf onu etkilemekten çok eğlendirmişti

—Morik Le'lorinel'i, kendi haline bırakılsa daha iyi olacak bir kara

elfe karşı ettiği intikam yeminini tutmak için hayatın muhtemel

neşelerini ve deneyimlerini harcayan, su katılmamış bir ahmak

olduğunu düşünüyordu. Morik'in bakış açısına göre asıl mesele

Drizzt'in iyi veya kötü biri olması değildi. Le'lorinePin davasının

değerinin tek ölçütü, Drizzt'in onun peşinde olup olmamasıydı. Eğer

drow onun peşindeyse, Le'lorinel ilk darbeyi indirmekle akıllılık

ederdi, ama değilse, elf kesinlikle bir ahmaktı.

açmayı başardı ve içinden geçip uçurum yamacının üzerinde, çok

aşağılarda kayalara çarpan dalgalardan belki de yetmiş metre

yüksekte olan bir çıkıntıya geldi.

Morik kayalıklı çıkıntıdan aşağı dönerek inen, yangın zeminine

kadar uzanıp dağın öbür tarafına açılan ve kendisini Sheila Kree'den

uzaklara götürebilecek olan patikayı gözden geçirdi. Muhtemelen

yangı gözetleyen nöbetçileri nispeten rahat bir şekilde aşabilir, pek

az çaba sarf ederek çok, çok uzaklara gidebilirdi.

Elbette fırtına bulutlan kuzeybatıda, Hareketli Buz Denizi 'nin

üzerinde toplanıyordu ve rüzgâr ayazdı. Mevsim ona üstün

gelmeden önce Luskan'a varmakta güçlük çekerdi ve bunu basarsa

bile hiç de hoş bir yolculuk olmazdı. Aynca Bellany, onu Luskan'da

bulabileceğini çoktan kanıtlamıştı.

Morik diğer muhtemel yollan düşündüğünde sınttı. Nerede

olduğundan emin değildi —Bellany oraya gelirlerken onlan bir

noktadan diğerine sıçratan büyüler kullanmıştı— ama kışa karşı

muhtemel bir sığmaktan pek uzakta olmadığını düşünüyordu.

"Ah, Lord Feringal, ziyaretçi bekliyor musun?" diye fısıldadı

haydut. Fakat söylediği her kelimeyle gülüyor ve Auckney'ye

kaçma fikrini ciddi olarak düşünmüyordu —Altın Koy'a oranla

Auckney'nin nerede olduğunu kestirebileceğinden de değildi hani.

Münasip giysiler olmadan Morik'in, bir keresinde Auckney Lordu

Feringal'ı kandırmak için kullandığı bir karakter olan Derinsu Lordu

Brandeburg'ün kılığına girmesi hiç kolay olmazdı.

Morik soğuk dağlara kaçma fikrine gülüyordu ve bu düşüncesi

hiç ciddi değildi. Sadece, eğer isterse büyük ihtimalle oradan

kaçabileceğini bilmek Morik'e huzur veriyordu.

Bunu hesaba katan Morik, korsanlann ona epey özgürlük tanımış

olmasına şaşırmıyordu. Onu Luskan'a geri götürmeyi ve bir daha

rahatsız etmemeyi teklif etselerdi dahi, bu teklifi kabul edeceğinden

emin değildi. Oradaki yaşamın zor—hatta Morik'in kurnazlığına ve

ününe sahip biri için daha da zor— olmasına rağmen koydaki hayat

gayet kolay görünüyordu. Aynca Bellany bunun daha da hoş olması

için bir şeyler yapıyordu.

Peki ya Wulfgar? Ya Drizzt Do'lirden ve Catti-brie?

Morik soğuk sulara baktı ve eski yol arkadaşına olan boyun

borcunu ciddi ciddi düşündü. Evet Wulfgar'ı önemsiyordu. Orada

230

ve o anda karannı verdi; eğer Wulfgar Aegis-fang'i geri almak için

Altın Koy'a gelirse, Sheila Kree ve özellikle de Bellany'yi onu yok

etmeye değil esir almaya çalışmaya ikna edecekti.

Deli Le'lorinel ile yaptığı görüşmeyi hesaba katan Morik, Drizzt

söz konusu olursa bu işin daha zor olacağını biliyordu. Fakat omuz

silkerek bu ihtimali aklından uzaklaştırabilirdi.

Hem Haydut Morik, Drizzt Do'Urden veya Catti-brie'ye ne

borçluydu ki?

Esmer saçlı, ufak tefek hırsız gerindi ve ayaz rüzgârdan

korunmak için kollannı göğsünde kavuşturdu. Bellany'yi ve onun

sıcak yatağım düşününce derhal kadının odasına doğru yola

koyuldu.

Le'lorinel, Morik gittikten sonra antrenman odasında somurtkan

bir şekilde durmuş, adamın son sözlerini düşünüyordu.

Le'lorinel Morik'in yanıldığını biliyordu. Elf, adamın Drizzt'in

dövüş becerileri hakkındaki yargısından şüphe etmiyordu, zira

Drizzt'in marifetlerinin hikayelerini çok iyi biliyordu. Fakat Morik,

onun sadece bu dövüş için yıllar boyu yaptığı hazırlıklan, Drizzt

Do'Urden'i mağlup edebilmek için katlandığı büyük zorluklan

bilmiyordu.

Ama Le'lorinel Morik'in uyansını öylece aklından atamıyordu.

'Drizzt ile gerçekten dövüşeceğim,' diye sessizce tekrarlayıp durdu

elf, gerekli büyüleri ihtiva eden yüzükle oynayarak. Her şey tam

olarak Le'lorinel'in hazırlayıp tasarladığı gibi gitse bile,

muhtemelen o dövüşten bir değil iki ölü çıkacaktı.

'Öyle olsun.'

231

BOLUM 18

YOLLA DUMANIN BİRLEŞTİĞİ YER

Kat kat kürk giyen ve Buzyeli Vadisi'nin sert diyarında yaşadıkları

yıllarla kanlan soğuğa alışmış olan dört yoldaş, Luskan'm az

kuzeyinde onlan bekleyen kış soğuğundan pek rahatsız olmuyordu.

Kar bazı yerlerde derindi, bazı yerlerde ise patikalar buzluydu ama

grup bata çıka ilerlemeye devam ediyordu. Bruenor, Catti-brie ile

Regis'in önünden gidip tıknaz vücuduyla onlara yol açıyor, Drizzt ise

gruba paralel ilerleyip yön gösteriyordu.

Mevsim ve zorlu arazi göz önünde bulundurulunca muhteşem bir

ilerleme kaydediyorlardı, ama elbette Bruenor homurdanacak bir sebep

buluyordu. "Lanet cılız elf işte, buz tabakasını bile kırmıyor!" diye

söylendi, zira Drizzt karın buzlu yüzeyinde yan yanya kayarak, yan

yanya koşarak giderken, cüce bel hizasından yüksekteki bir kar

yığınının arasında zorlukla ilerliyordu. "Ona daha fazla yemek

yedirmek ve şu cılız vücudunu biraz etlendirmek gerek!"

Cücenin ardından gelen Catti-brie sadece gülümsedi. O da, Bruenor

da biliyordu ki, Drizzt'in zarafetinin aslı kilodan çok denge

meselesiydi. Drow, ağırlığını mükemmel bir şekilde vücuduna

dağıtmayı iyi biliyordu ve her zaman dengede olduğu için, eğer karın

çökmeye başladığını hissederse derhal ağırlığını bir ayağından diğerine

veriyordu. Catti-brie yaklaşık olarak Drizzt ile eş kilodaydı, hatta

ondan biraz daha hafifti, ama onun gibi hareket etmesinin mümkün

232

olmadığını biliyordu.

Karın içinden bata çıka yürümek yerine üstünde ilerlediği için,

Drizzt etrafında uzanan bembeyaz araziyi gayet iyi görebiliyordu. Çok

uzakta olmayan bir patika gördü —bu yeni açılmış bir yoldu, yani tıpkı

şimdi Bruenor'un yaptığı gibi, biri ya da bir şey karın içinden

ilerlemişti.

"Durun!" diye seslendi drow. Drizzt bu sözü söylerken garip bir şey

daha fark etti. Belli bir mesafe ötede, sanki bir bacadan tutuyormuş gibi

ince bir sütun halinde yükselen bir duman kümesi vardı. Bunu sadece

bir saniyeliğine inceledikten sonra, o yöne doğru ilerliyor gibi görünen

patikaya tekrar baktı. Bu ikisinin bir şekilde bağlantılı olup olmadığını

merak etti. Belki de bir avcının veya inzivaya çekilmiş birinin eviydi.

Biraz dinlenmenin hepsine iyi geleceğine karar veren Drizzt

patikaya doğru hızla ilerledi. Luskan'dan çıkalı yaklaşık bir ongun

geçmişti ve sadece iki kez iyi bir sığınak bulmuş, yani ilk geceyi ve

ondan sonrakini bir mağarada geçirmişlerdi.

Drizzt, karın içindeki patikaya vardığında ve kendi ayağının iki

katından büyük ayak izleri gördüğünde o sığınak konusunda pek

umudu kalmadı.

"Ne buldun bakayım, elf?" diye seslendi Bruenor.

Drizzt gruba sessiz olmalarını ve yanına gelmelerini işaret etti.

"Galiba büyük orklar," diye belirtti, hepsi yanına geldiğinde. "Ya da

küçük ogreler."

"Ya da barbarlar," diye belirtti Bruenor. "Herifler bir insanda

gördüğüm en büyük ayaklara sahip."

Drizzt, yere eğilip gözlerini neredeyse bir santim kalana kadar

yaklaştırarak net görünen izlerden birini daha dikkatli inceledi. "Bunlar

çok ağır ve izleri bırakan her kimse sert çizmeler giyiyormuş,

VVulfgar'ın halkının giydiği geyik derisinden çizmeler değil," diye

açıkladı.

"Öyleyse ogreler," dedi Catti-brie. "Ya da büyük orklar."

"Bu dağlarda onlardan bolca var," dedi Regis.

"O duman sütununa doğru gidiyor," dedi Drizzt, ilerideki ince

duman çizgisini işaret ederek.

"Bu dumanı yapan onların dostları olabilir," diye mantık yürüttü

Bruenor. Cüce, kurnaz bir gülümsemeyle Regis'e doğru döndü. "Git

bir bak bakalım, Gümbürgöbek."

233

Bruenor ile birlikte Luskan'a giderlerken rastladıkları en son ork

kampında galiba gereğinden iyi iş çıkarmış olduğunu düşünen Regis'in

beti benzi attı. Buçukluk sorumluluklarından kaçmayacaktı, ama eğer

bunlar ogreler idiyse düşmanı ondan feci şekilde üstün olurdu. Aynca

Regis, buçuklukların ogrelerin en gözde yemeklerinden biri olduğunu

biliyordu.

Regis daldığı düşüncelerden sıynldığrnda, Drizzt'in kendisine

bakmakta ve sanki buçukluğun tüm düşüncelerini okumuş gibi

gülümsemekte olduğunu gördü.

"Bu Regis'e göre bir iş değil," dedi kara elf.

"Luskan'a giderken yapü," diye itiraz etti Bruenor. "Hem de gayet

iyi yaptı."

"Ama karda olmaz," diye yanıtladı Drizzt. "Hiçbir hırsız bu

bembeyaz alanda saklanacak uygun bir yer bulamaz. Hayır, hep

beraber gidip karşımızda düşman mı dost mu bulacağımızı görelim

bakalım."

"Peki ya ogrelerse?" diye sordu Catti-brie. "Sence savaşmak için

biraz zaman ayırabilir miyiz?"

Drizzt'in yüz ifadesi bu fikrin hiç de nahoş olmadığını gösteriyordu,

ama drow kafasını sağa sola salladı. "Eğer bize ilişmezlerse, biz de

onlara ilişmemekle iyi ederiz," dedi. "Ama ne öğrenebileceksek

öğrenelim —bu gece için sığınacak bir yer ve iyi yemek bulabiliriz."

Drizzt biraz önden ve yan taraftan ilerlerken, Bruenor açılmış

patikada başı çekti. Cüce iri baltasını çıkanp sapını kalkan tutan eline

vurdu ve tek boynuzlu miğferini başına sıkıca yerleştirdi; bir dövüş için

çoktan hazırdı. Onun ardından gelen Catti-brie, Taulmaril'e bir ok

yerleştirip kirişi tarttı.

Eğer bunlar ogreler veya orklarsa ve düzgün bir sığınak inşa

etmişlerse, Catti-brie o sığınağı gece çökmeden çok uzun süre önce ele

geçirmiş olmayı bekliyordu. Bruenor Battlehammer'ı, cücenin bu

ırklann ikisiyle de dövüşmekten asla kaçmayacağını bilecek kadar iyi

tanıyordu.

<p».<*şj

"Ateş için odun toplama sırası sende," diye kardeşi Jeddith'e

hırladı Donbago ve genç adamı kapıya doğru itekledi. "Eğer odun

getirmezsen sabaha kadar hepimiz donmuş olacağız!"

"Evet, biliyorum," diye homurdandı genç asker, bir elini yağlı

saçlarına daldırıp bitlerini kaşıyarak. "Lanet kış. Henüz bu kadar

soğuk olmamalı."

Taş kuledeki diğer iki asker homurdanarak onunla hemfikir oldu.

Bu sene kış Dünyanın Omurgası'na erken ve güçlü gelmiş, basit

kulenin taşlarının arasından içeri dalıp askerleri ısıran ayaz rüzgârı

da beraberinde getirmişti. Şöminede yanan bir ateşleri vardı ama

giderek azalıyordu ve geceyi çıkartmaya yetecek kadar odunları

yoktu. Fakat etrafta bulunabilecek bolca odun olduğundan hiçbiri

endişeli değildi.

"Eğer bana yardım edersen şömineyi alev alev yakacak kadar

odun getirebiliriz," diye gözlemledi Jeddith, ama Donbago kule

gözcülüğü sırasının kendisinde olduğu konusunda bir şeyler

homurdandı ve Jeddith dış kapıya doğru giderken kendisi de

merdivenlere yöneldi.

İkinci kattaki sahanlığa vardığında açık kapıdan fısıldayarak esen

bir rüzgâr Donbago'nun ilerlemesini sağladı ve orada dış

garnizonun iki askerine rastladı.

"Pekâlâ, yukarıda kim var?" diye azarladı Donbago.

"Kimse," diye yanıtladı ikiliden biri, daire şeklindeki zeminin

merkezinden tavanın merkezine çıkan merdiveni işaret ederek.

"Kapı donup sıkışmış."

Donbago homurdamp merdivenin başına gitti ve nöbetçi

yoldaşının metal kapıya sert darbeler indirişini izledi. Buzu

kırmaları zamanlarını aldı, bu yüzden Donbago çatıda değildi ve

kuleden on metre uzakta, bir ağacın arkasından çıkan kocaman

ogreden habersiz bir halde yere eğilmiş odun toplayan Jeddith'in

kafatasının ağır sopadan gelen tek bir güçlü darbeyle ezilişini

çaresizlik içinde izlemek zorunda kalmadı.

Jeddith ses çıkartmadan devrildi ve yağmacı ogre onu

çekiştirerek göz önünden kaldırdı.

Kulenin arka tarafındaki yabani daha gürültücüydü. Kaim bir

ipin ucuna bağlanmış fırlatma kancasını kulenin en üstteki kenarına

takmaya çalışıyordu, ama çıkarttığı gürültü, askerlerin çatı kapısına

235

vuruş sesleri tarafından gizleniyordu.

Donbago ile yoldaşı sıkışmış kapıyı açmayı başaramadan önce,

yan ogre boğumlu ipi güçlü elleriyle sıkıca tuttu ve kule duvannın

üzerine yaklaşık on metre ilerleyerek çatıya çıktı.

Kapı açılıp Donbago gürültüyle dışarı çıkarken, yabani dönüp

sırtına astığı iri baltasına uzandı.

Yan ogre kükreyerek adamın üzerine atıldı, ama sadece kenara

devirmeyi başarabildi. Şans Donbago'dan yanaydı ve yan öğrenin

baltası ağır kayışa takıldı. Yine de adam kulenin çatı sahanlığına

uçtu ve nefesi kesildi.

Nefes almaya çalışan Donbago, haykınp da çatıya tırmanan

yoldaşını uyarmayı dahi başaramadı. Yan ogre baltasını çekerek

serbest bıraktı.

Yabani yaratık, yoldaşını ikiye bölerken Donbago irkilip yüzünü

buruşturdu, kılıcını çekti ve kendini zorlayarak ayağa kalkıp

saldırdı. Yabaniye yaklaşırken yoldaşının, dostunun vücudunun

yansının çatı kapısının dışında hayatının son anlannda debelenirken

gördüğünde hiddetinin kendisine öncülük etmesine izin verdi.

Deneyimli bir savaşçı olan Donbago bu görüntünün onu pervasız bir

harekete sevk etmesine izin vermedi. Hızla ve hiddetle saldırdı,

fakat bunu ölçülü bir şekilde yaptı. Çılgın bir savurma hamlesi gibi

görünen bir hareket yaptıktan sonra yabaninin güçlü karşı hamlesi

hiçbir şeye çarpmadan vücudunu sıyınp geçtiğinde kılıcını geri

çekti.

Donbago işte şimdi bir saplama ve bir saplama daha yaparak ileri

çıkıp yabaninin bağırsaklannı yanp yan ogreyi geri püskürttü.

Yan ogre feryat edip geri çekilmeye çalıştı, ama kaygan zeminde

dengesini kaybedip sertçe yere yığıldı.

Donbago muazzam bir savurma hamlesiyle ileri atıldı, ama kılıç

aşağı inerken yan öğrenin kocaman bacağı yukan kalkıp tekme attı

ve adama çarparak askeri geriye doğru takla atacak şekilde savurdu.

Fakat Donbago darbesini indirmeyi yine de başarmıştı ve paçavralar

içindeki yan öğrenin tekrar ayağa kalkmak için çaba sarf etmesi

gerekti.

Donbago ondan önce kalkıp saplama ve kesme yaptı. Bir

hedefine, bir ölü dostuna bakıyor, hiddetinin onu körüklemesine izin

veriyordu. Yan ogre saldınrken bile derin bir kesik atmayı başardı.

236

Yine de saldın halindeyken yan tarafa kaçamadı ve o feci baltadan

sıyınp geçen bir darbe aldı. Bunun ardından yüzüne, burnunu kıran,

iki yanağmdaki elmacık kemiklerini çatlatan ve geri tökezleyip

duvara çarpmasına sebep olan ağır bir yumruk yedi.

Duvara yığıldı ve gözünün önünde uçuşan kara noktacıklan

silkeleyip uzaklaştırarak savunma durumuna geçmesi gerektiğini,

yabaninin daha şimdiden üzerine çullanmakta olduğunu ve ezilip

ikiye bölüneceğini kendisine hatırlattı.

Afallamış, kan revan içinde kalmış Donbago, karnının

derinlerinden yükselen bir hınltıyla kendini zorlayarak ayağa kalktı.

Ölümcül darbe olacağını bildiği o şeyi engellemek için kılıcını

açması bir şekilde önünde kaldırdı.

Ama yan ogre orada değildi. Açık çatı kapısının yanında ayakta

duruyordu, daha doğrusu bir dizinin üzerine çökmüştü. Göbeğini

kavramış, iç organlanmn dışan dökülmesini engelliyordu, çirkin

yüzünde ise katıksız şaşkınlık ve dehşetle dolu bir ifade vardı.

Yaratığın yarasının ölümcül olup olmadığına karar vermesini

beklemek istemeyen Donbago kulenin çatısında hızla koşturup

kılıcını arka arkaya yan öğrenin kaldırdığı koluna indirdi. Kolu en

sonunda kenara savurduğunda ise, adam tüm gücü ve enerjisiyle

darbeler indirmeye devam etti. Hiddeti, gözünün önünde yeniden

beliren ölü yoldaşının görüntüsü ve aniden kardeşi için duyduğu

korkuyla—

Kardeşi!

Donbago haykınp vurdu ve yaratığın kafatasım çatlatıp onu

yüzükoyun yere yığdı. Yan ogre hareket etmeyi kestikten uzun süre

sonrasına kadar vurdu ve o çirkin kafasını bir et yığınına dönüştürdü.

Sonra ayağa kalkıp açık çatı kapısına doğru tökezledi ve bir

yandan da neredeyse ikiye bölünmüş olan dostunu çekmeye çalıştı.

Bu işe yaramadığında, Donbago adamı düşüşün bölünmüş cesede

hasar vermemesi için mümkün olduğunca aşağı sarkıttıktan sonra

içeri attı.

Dehşeti ve gözyaşlannı burnunu çekerek silkeleyen Donbago,

kuleyi güvence altına almalan ve birinin dışan çıkıp kardeşini

bulması için diğerlerine seslendi.

Ama aşağıdan dövüş seslerinin geldiğini işitti ve kimsenin

kendisini duymadığını anladı.

237

Aşağı inip onlara katılacak gücü olmayan Donbago elindeki

diğer seçenekleri düşündü. Aynı zamanda ardından yukarı tırmanan

başka yabaniler de olabileceğinden endişeliydi.

Çatı kapısından ve aşağıdaki odada duran ölü dostunun

görüntüsünden yüzünü çevirecek oldu, ama başka bir askerin ikinci

katın yan tarafındaki sahanlığa çıkmak için merdivenlerden yukarı

koşturduğunu görünce durdu.

"Ogreler!" diye haykırdı adam, merdivene doğru tökezleyerek.

Neredeyse merdivenin başına gelmeyi başardı, fakat derken

sahanlıkta onun ardından bir yarı ogre çıkageldi ve elinde tuttuğu bir

zincire bağlanmış olan fırlatma kancasını adama savurdu. Asker

merdiveni kavradığı anda, kanca adamın omzuna takıldı.

Donbago haykırdı ve onun yanma inmeye davrandı, ama yarı

ogre insan ötesi güçteki tek bir kudretli çekişle adamı merdivenden

âdeta kopardı. Bunu o kadar anlık, o kadar vahşi bir şekilde yaptı ki,

Donbago adamın öylece ortadan kaybolmasının bir göz yanılması

olduğunu kendisine hatırlatmak zorunda kaldı.

Ya da en azından bir kısmı kendine hatırlattı, zira adamın

kopmuş kolu hâlâ merdiveni tutuyordu.

Donbago sahanlığa tam zamanında baktı ve yan ogre, adamı

yumruklayıp taş zemine yığarken yoldaşının son anlarını gördü.

Bunun ardından yabani yukarı bakıp Donbago'yu gördü ve

gaddarca gülümsedi.

Hırpalanmış olan Donbago çatı kapısından yuvarlanarak

uzaklaştı ve hızla metal kapıyı çevirip kapattı. Bunun ardından

tekrar metal levhanın üzerine yuvarlanıp vücut ağırlığını bir kilit

sürgüsü gibi kullandı.

Kulenin çatısındaki ölü ogreye attığı bir bakış ona burada

saldırıya açık olduğunu hatırlattı. Uzaktaki dövüş gürültüsü dışında

aşağıdan gelen hiçbir ses duymayan Donbago ayağa kalkıp çatının

kenarına koşturdu ve oraya takılmış olan fırlatma kancasını çekip

çıkarttı. Çatı kapısının üzerine ağırlık yapmak için geri

yuvarlanırken kancayı da beraberinde götürdü ve kulenin yanından

sarkan halatı topladı.

Birkaç saniye sonra altından gelen ilk sarsıntılı darbeyi hissetti.

Bu, ağzındaki dişlerin zangırdamasına sebep olan, gök gürültüsüne

benzer bir darbeydi.

238

*pv*qj

Drizzt kule kapısının aralanmış olduğuna dikkat etti ve yakındaki

ağaçların yanında, kann üzerinde bulunan kan kırmızısı lekeyi fark

etti. Bunun ardından kulenin tepesinden gelen haykırışı duydu.

Dostlarına tetikte ve hazır olmalarını işaret ettikten sonra kulenin

yan tarafına doğru depara kalkıp neler döndüğünü ve savaşa en iyi

hangi noktada uyum sağlayabileceğini kestirmeye çalıştı.

Catti-brie ile Bruenor ogre patikasında kaldılar, ama Drizzt'e

işaret ederek ihtiyatla hareket ettiler. Regis, drowu şaşırtacak

şekilde, ikiliyle birlikte kalmadı. Buçukluk sol tarafa doğru koşturdu

ve kara elfın aksi istikametinde kulenin yanma geçti. Kann içinde

bata çıka ilerledikten sonra gölgeden gölgeye koşarak, yere sinmiş

bir halde kalıp hızla hareket ederek arka tarafa doğru ilerledi.

Regis'in alışıldığı üzere kenarda köşede saklanacak bir nokta

aramakta olduğunu düşünen Drizzt sıntmadan edemedi.

Fakat tehlikenin acil olduğunu ve savaşın hakikaten de çoktan

başlamış olduğunu fark eder etmez bu gülümseme yüzünden silinip

gitti. Tuniği ve yüzü kan içinde kalmış bir adamın açık kule

kapısından dışan koşturup yardım için haykırarak yana doğru

kaçtığım gördü.

Heyula gibi bir yaratık, yani iri ve çirkin bir ogre adamm hemen

ardından yakın takipteydi ve çoktan kana bulamış olduğu sopasını

havaya kaldırmıştı.

Adam birkaç adım öndeydi, ama Drizzt bunun bu kadar derin

karda fazla uzun sürmeyeceğini biliyordu. Öğrenin daha uzun ve

güçlü olan bacaklan arayı hızla kapatacaktı ve o sopa ise...

Drizzt kuleden uzaklaşıp bu ikiliyi takibe başladı. Bruenor ile Catti-

brie'ye hızla bir el işareti yapıp neye niyetli olduğunu göstenneyi ve

onların kuleye girmesi gerektiğini belirtmeyi başardı. Hafif adımlany la

kar yığmlannın üzerinde kalarak koşmaya devam etti.

Drizzt ilk başta öğrenin kaçan adama kendinden önce

varacağından korktu, ama adam bir hız patlaması yaşadı ve kendini

bir çıkıntının kenanndan aşağı bırakıp karda yuvarlanmaya başladı.

239

Ogre çıkıntının kenarında durdu ve Drizzt ona haykırdı. Yabani,

hızla dönüp de kendisine meydan okuyan kişiyle yüzleşmekten

gayet mutlu göründü. Elbette, kendisine meydan okuyan kişinin

başka bir insan değil de bir drow elfı olduğunu fark eden öğrenin

gözlerindeki hevesli parıltı kayboldu ve aptal sırıtışı yerini şaşkın bir

yüz ifadesine bıraktı.

Drizzt palalarını girdap gibi savurarak ve rakibini hızla

öldürmeyi umarak şiddetle saldırdı. Bunun ardından yaralı adamla

ilgilenebilir ve dostlarına yardım etmek için kuleye geri dönebilirdi.

Ama bu yabani sıradan bir ogre değildi. Üç metrelik bir kas ve

kemik yığını olan bu yaratık deneyimli bir savaşçıydı ve çivili, ağır

sopasını şaşırtıcı bir hızla kullanabilecek kadar çevikti.

Drizzt'in hevesi neredeyse ona pahalıya mâl olacaktı, zira

palalanyla birbirine ters yaylar çizerek ileri atıldığında, ayağına

çabuk ogre geri çekilip menzilden dışarı çıktı ve sopasını muazzam

bir kuvvetle geri getirip bir palayı da beraberinde savurdu. Drizzt

silahı elinde tutmayı zor başardı. Eğer düşürseydi, onu bu derin

karın içinde bir daha asla bulamayabilirdi.

Drizzt sadece sağ elindeki diğer kılıcını darbenin önünden

kaçırmakla kalmayıp kana bulanmış öğrenin geçip giden koluna bir

kesik atmayı da başardı. Fakat yabani, esas saldırısını yapmak

pahasına acıyı kabullendi. Ağır bacağını kaldırdı ve sopasını

savuruşunu güçlü bir tekmeyle takip etti. Tekme Drizzt'in omzuna

çarptı ve drowun havada dönerek birkaç metre öteye uçup kara

yığılmasına sebep oldu.

Drow hatasını işte o zaman anladı ve bu hatayı hızla kendine

gelebileceği bir yer olan açık arazide yapmış olduğuna şükretti. Eğer

kulenin içinde bunun gibi bir tekme yeseydi, muhtemelen duvardaki

kırmızı bir lekeden ibaret olacağını biliyordu.

DroAvun verdiği işareti gördüler, ama ne Bruenor ne de Catti-brie,

bir öğrenin peşinden koşan Drizzt'i yalnız bırakacak değildi —tabii

kulenin içinden gelen yardım çağrısını, şimdiye kadar hiç

240

duymadıkları kadar açması olan o çığlığı işitinceye kadar.

"O lanet atışlarını kafamdan yüksek bir yere yap!" diye kızma

haykırdı Bruenor. Cüce omuzlannı öne eğip kule kapısına doğru

koşarak hız, devinim ve hiddet kazandı.

Taulmaril'i doğrultup hazırlamış bir halde cücenin sadece birkaç

metre ardından gelen Catti-brie ona ayak uydurmak için büyük bir

çaba sarf etmek zorunda kaldı.

Cücenin saldırısı hiç de gizli veya sessiz değildi ve tahmin

edilebileceği üzere, Bruenor kapı eşiğinde başka bir iri yaratık

tarafından karşılandı. Cücenin baltası sert bir kesme yaptı. Catti-

brie'nin oku yaratığın göğsüne çarptı. Tıknaz cücenin devinimiyle

birleşen bu iki darbe, Bruenor'un kulenin en alt katının ana

bölümüne hışımla girmesini sağladı.

Bir yan ogre ve türünün güçlü bir örneği olan bu rakibin işi

bitmemişti. Sopasıyla karşı hamle yapmayı ve Bruenor'un

omzundan seken sert bir darbe indirmeyi başardı.

"Bundan iyisini yapmalısın!" diye böğürdü cüce, esasında darbe

canını acıtmış olduğu halde.

Acısına rağmen gülümseyen Bruenor baltasını savurdu. Yan

ogre geri çekilip cücenin eriminden kaçtı ama karşı hamlesine çok

çabuk başladı. Bruenor'un tersten gelen hamlesi net bir şekilde

yaratığın kaburgalannı buldu, hızını kesip niyetlendiği saldınyı

bozdu.

Yan ogre tökezleyip Bruenor'a ayaklarını sağlam basıp tekrar

saldınya başlama zamanı tanıdı. Bir sonraki darbe baltanın kör

yüzüyle değil, pürüzlü, bol tırtıklı kafasıylaydı ve tartaklanmış

yabaninin göğsünden aşağı kocaman bir yank açtı.

Fakat daha Bruenor görünürdeki zaferini kutlayamadan önce,

ikinci bir yan ogre merdivenlerden fırlayıp ölümcül yara almış

yoldaşına çarptı ve ikisi birlikte Bruenor'un üzerine kapaklanıp

cüceyi neredeyse bir tonluk et ve kemik yığınının altında bıraktı.

Bruenor'un o noktada Catti-brie'ye feci şekilde ihtiyacı vardı,

ama yukarıdan gelen bir haykınş, belki başka birinin de ihtiyacı

olduğunu cüceye belirtti.

«^»·<*%»

Kulenin arka tarafında, duvarın temeline yakın duran ve dikkatle

dinleyen Regis, Bruenor'un hücumunu duydu. Fakat kulenin

etrafından dolaşıp cüceye katılmak gibi bir dürtüsü yoktu, zira

Bruenor'un taktikleri dosdoğruydu, kasa karşı kas, yumruğa karşı

yumruk temelliydi.

Ogrelere karşı bu stratejiye dahil olursa Regis alacağı ilk

darbeden öteye gidemezdi.

Yukarıdan gelen bir haykırış buçukluğu sarstı. Ellerini atıp

çatlaklarla dolu soğuk taşın üzerinde tutunma noktalan bularak

tırmanmaya başladı. Yansına kadar çıktığında zavallı parmaklan

çizik ve kan içinde kalmıştı, fakat yanıltıcı bir hızla hareket ederek

ilerlemeye, ustaca tutunacak yerler bulmaya ve tepeye yaklaşmaya

devam etti.

Bir haykınş ve çarpma sesi duydu, bunun ardından da itişme

sesleri geldi. Tüm hızıyla yukarı çıkmaya başladı ve neredeyse

kayıp düşüyordu. Son anda tutundu —ki bunu başarmasının büyük

bir sebebi şanstı.

En sonunda elini kulenin en tepesine koydu ve gizlice baktı.

Gördüğü şey neredeyse aşağı atlamasına neden olacak cinstendi.

Zavallı Donbago durmadan çığlık atıyor, sadece kapıyı kapalı

tutmayı, gözlerini kapayıp tüm dehşetini bir kenara bırakmayı

istiyordu. Deneyimli bir savaşçıydı ve birçok çatışma görmüş,

birçok dostunu kaybetmişti.

Ama kardeşini değil.

Jeddith'in alaşağı edildiğini ve muhtemelen ölmüş olduğunu

yüreğinin derinlerinde biliyordu. Kulenin kaybedildiğini ve hiçbir

kaçışın olmadığını da. Belki de eğer yeterince orada kalıp kapıyı

kapalı tutmak için vücudunu kullanırsa, yabaniler usanıp giderdi. Ne

de olsa ogrelerin inatçı ve kurnaz olmadığını biliyordu.

Yani en azından birçoğu öyle değildi.

Donbago ısıyı ilk başta pek fark etmedi, fakat yanan kösele

kokusu aldı. Kıçında keskin bir acı hasıl olana kadar hiçbir şey

242

anlamadı. Adam refleksif olarak yuvarlandı, ama kapıyı kapalı

tutması gerektiğini anlayarak derhal durdu.

Tekrar üstüne çıkmaya çalıştı, ama metal sıcaktı —çok sıcak!

Aşağıdaki ogreler onu meşalelerle ısıtıyor olmalıydı.

Donbago, çizmelerinin onu ısıdan korumasını umarak kapının

üzerinde zıplayıp durdu. Yoldaşlanndan biri kuleden çıktığında bir

haykırış duydu ve birkaç saniye sonra ön kapıdan bir kükreyiş geldi.

Zıplıyordu ve çizmelerinden dumanlar tütüyordu. Çılgınlar gibi

etrafına bakınıp kapının üzerine koyabileceği bir şey, belki de

gevşemiş bir kule taşı aradı.

Aşağıdaki ogre kapıya muazzam bir darbe indirdiğinde Donbago

âdeta uçtu. Donbago geri dönene kadar gelen ikinci bir darbe

kapının açılmasına sebep oldu. İnanılmaz bir hızla dışarı bir yabani

çıktı. Çatıya bir yoldaşı tarafından itildiği barizdi.

Hâlâ kırıklar içindeki yüzünden vücuduna acı dalgalan yayılan

Donbago, derhal ve şiddetli bir şekilde dövüşe tutuşup indirdiği her

darbede kardeşini düşündü. Adamın şiddetiyle hakikaten şaşırmış

görünen ogreye birkaç kere vurmayı başardı, ama derken yabaninin

yoldaşı çatıya çıktı. İki ağır sopa ileri geri gidip üzerine doğru

savruluyordu.

Eğildi, kaçtı, fazlasıyla güçlü olan darbeleri önlemeye dahi

çalışmadı ve çaresizlikten doğan saldırgan tutumu, ilk yabaniye

ciddi bir kesik daha atıp yaratığı yere devirmesine olanak tanıdı.

Donbago darbe alıp sırtüstü yere yığıldı ve kılıcı elinden uçtu.

Yiğit asker daha neler döndüğünü anlayamadan güçlü bir elin ayak

bileğini kavradığını hissetti.

Bir saniye sonra kudretli öğrenin kolunun ucunda baş aşağı

sarkmış duruyordu.

Drizzt karda yuvarlandı, devinime karşı mücadele etmek yerine

daha da hız kazandı ve öğrenin tekmesinin kendisini bu zorlu

rakipten mümkün olduğunca uzağa savurmasına izin verdi. Ayağa

kalkıp ogreyle dosdoğru yüzleşmek, onu daha iyi ölçüp tartmak ve

243

bu dövüşü daha alışıldık bir hale sokmak istiyordu. Bu darbeyi

almasına sebep olan tek şeyin rakibini küçümsemesi olduğunu ve

büyük bir hata yaptığını düşünüyordu.

En sonunda ayağını yere sabitleyip ayağa kalkmaya

başladığında, öğrenin ona yetiştiğini ve başka bir şiddetli saldın için

üzerine yürümekte olduğunu görünce tekrar şaşırdı.

Yabani hızlı hareket ediyordu —ogrelerle savaşma konusunda

acemi olmayan Drizzt'in bu hantal türden bekleyeceğinden çok

daha hızlıydı.

Sopa yukarıdan aşağı sola doğru savrularak üzerine gelip drowu

sağa kaçmak zorunda bıraktı. Ogre hamlesini çabucak durdurdu ve

sopasını odun kesen birinin yapacağı gibi iki eliyle birden tutup

kafasının üzerine kaldırdı ve Drizzt'in kaçmakta olduğu yeni yere

doğru, Drizzt'in gücündeki birinin durdurmayı veya savuşturmayı

umamayacağı bir kuvvetle indirdi.

Drizzt kendini yere atıp sola yuvarlandı, yaratığın yan tarafında

ayağa kalktı ve hızla geri çekilip kendisiyle yabani arasındaki

mesafeyi açtı. Neredeyse rakibinin bir kez daha üzerine çullanmış

olmasını beklediğinden hazır bir şekilde döndü.

Fakat bu sefer ogre yerinde kalmıştı. Drizzt'e bakarken sırıttı ve

kemerinden seramik bir şişecik çıkarttı —Drizzt o kemerde birkaç

boş şişe yuvasının olduğa dikkat etti— ve ağzına götürüp dişleriyle

kırarak iksiri içti.

Öğrenin kollan, artan gücüyle, büyük bir devin gücüyle birlikte

neredeyse derhal şişmeye başladı.

Drizzt bu bilmeceyi çözdüğü için artık kendini daha iyi

hissediyordu. Öğrenin bir hız iksiri içtiği barizdi ve şimdi ise bir güç

iksiri almıştı —özelliklerini geliştiren başka büyülü iksirler de içmiş

olması muhtemeldi. Drow artık gerçeği biliyordu ve rakibini daha

iyi tahmin edebilirdi.

Drizzt Guenhwyvar'm evvelsi geceyi onunla birlikte geçirmiş ve

o an için heykelciğin gücünü tüketmiş olmasına pişmandı. Panteri

çağıramazdı ve tam da bu sırada onun yardımına ihtiyacı var gibi

görünüyordu.

Ogre sopasını oradan oraya savurup hiddetle ve tatlı avını

haklamanın beklentisiyle uluyarak saldırdı. Drizzt dizlerinin üzerine

çökmek zorunda kaldı, aksi takdirde yabaninin zaferi hızlı olurdu.

244

Ama artık Drizzt'in bir planı vardı. Ogre alışık olduğundan daha

hızlı hareket ediyordu ve arttırılmış gücüyle sopasını muazzam,

çoğunlukla dönüşsüz bir devinimle savuracaktı. Belki de Drizzt

bunu yaratığın aleyhine çevirebilir, öğrenin dengesini bozup açığını

yakalamak için bu hatalı yön değişimini kullanabilirdi.

Drow ayağa kalkıp yana kaçtı —yani öyle göründü— sonra hızla

geri geldi ve dosdoğru ileri fırlayıp yaratığın yanından geçerken

bacağına sert bir darbe indirdi.

Yoluna devam edip yuvarlandı ve ayağa kalkarken dönüp

rakibiyle yüzleşti. Kesilen bacağın etrafında parlak kan görmeyi

umuyordu.

Ogre, sanki o gaddar pala darbesinin büyük bir kısmını teninden

başka bir şey emmişçesine hiç kan kaybetmiyordu.

Drizzt'in zihninde olasılıklar dönüp duruyordu. Böyle şeyler

yapabilen, çeşitli seviyelerde cesaret aşılayabilen iksirler olduğunu

duymuştu.

"Ah, Guen," dedi drow acı acı, zira zorlu bir rakibe çatmış

olduğunu biliyordu.

Cüce bu iki ağır vücudun baskısı —özellikle de mağlup ettiği ölü

rakibinin ağırlığı— altında nefessiz kalıp kalmayacağını merak etti.

Debelenip bacaklannı içeri topladıktan sonra ayaklannı sağlam

şekilde yere basmaya uğraştı ve tüm gücüyle itti. Kısa, şişkin kaslan

güçlü bir şekilde gerildi.

Kafasını ölü yabaninin kalçasının altından çıkarmayı başardı,

fakat ölü olanın üzerinde yatan diğer yaratık onu kavramak için

güçlü eliyle uzandığında cüce tekrar kafasını eğdi.

Ogre cücenin peşinden el yordamıyla yokluyordu ve kollan hâlâ

iki yanında sıkışık duran Bruenor bu kavrayışa karşı koyamazdı.

Bu sebeple eli ısınp hiddetli bir köpek gibi yapışarak dişlerini

kenetledi ve yabaninin parmaklannm eklem yerlerini kütürdetti.

Yan ogre uluyup elini geri çekti, ama cücenin güçlü çenesi hâlâ

sıkı sıkıya yapışıktı. Bruenor şiddetle asıldı. Yabani, ölen yoldaşını

pençeleyerek uzaklaştınp yer açmak için biraz döndükten sonra ölü

öğrenin kalçasını kaldınp sertçe asılarak cüceyi koluyla beraber

altından çekti.

Yabani, cüceye yumruk atmak için diğer kolunu kaldırdı, ama

Bruenor serbest kaldıktan sonra hiç tereddüt etmedi. Havadaki önkolu

iki eliyle birden kavrayıp sertçe ısırmaya devam ederek dosdoğru geri

koşturdu, döndü ve kolu büküp yan öğrenin arkasına geçti.

"Bu senin için!" diye haykırdı cüce, en sonunda ısırmayı

bırakarak, zira o sırada yarı öğrenin dengesini bozmuş, bir anlığına

açık kapı eşiğine bakar şekilde çaresiz bırakmıştı. Bruenor tüm gücü

ve kaldırma kuvvetiyle ilerleyerek yabaniyi hızlı adım atmaya

zorladı. Büyük bir güçle iten cüce, yaratığı kapı eşiğinden geçirip

dışan attı.

Catti-brie'nin oku onu orada karşılayıp göğsünün tam ortasına

gömüldü.

Yan ogre geriye doğru tökezledi, daha doğrusu tökezlemeye

başladı, zira Bruenor yaratığı bıraktığı anda birkaç adım gerinmiş,

hız kazanmak için sert çizmelerini bir boğa gibi taş zemine sürtmüş

ve hücuma geçmişti. Böylece, yan ogre geri tökezlerken Bruenor

ileri sıçrayıp yabaninin beline sertçe çarptı.

Yaratık yine kapıdan dışan tökezledi ve göğsüne bir ok daha

saplandı.

Yan ogre dizlerinin üzerine çöktü ve göğsündeki iki oku titreyen

ellerle kavradı.

Catti-brie onu tekrar vurdu, bu sefer tam yüzünün ortasından.

"Merdivenlerde daha fazlası var!" diye ona haykırdı Bruenor.

"Haydi gel, kızım, sana ihtiyacım var!"

Catti-brie, az önce devirmiş olduğu yabaninin yanından geçip

içeri koşmaya hazır bir şekilde ileri atıldı, fakat yukandan bir çığlık

sesi daha geldi. Kafasını kaldınp baktığında, debelenip inleyen bir

adamın kule çatısının kenanndan aşağı sarktığını, bir yan öğrenin

adamı ayak bileklerinden tuttuğunu gördü.

Taulmaril'i yukan kaldınp yabaninin yüzüne nişan aldı, zira

Catti-brie adamın, kulenin yanında derin bir yığın halinde olan karda

bu düşüşten sağ kurtulabileceğini düşünüyor, aynı zamanda şu anda

onu yakalamış olan yaratıktan kurtulmasının hiçbir şansı olmadığını

da biliyordu.

246

Ama yan ogre de kadını gördü. Gaddarca sıntarak kendi silahını

kaldırdı —bu iri bir sopaydı— ve debelenen adamı kesinlikle

paramparça edecek bir darbe için hazırladı.

Catti-brie refleksif olarak çığlık attı.

Kule çatısının arka tarafındaki Regis bu çığlığı duydu. O yöne

bakınca zavallı askerin çok zor durumda olduğunu fark etti. Ama

yan ogreye zamanında ulaşamazdı ve ulaşsaydı dahi küçük gürzüyle

bu canavar kadar iri bir şeye karşı ne yapabilirdi ki?

Askerin yiğit dövüşüyle yaralanmış ama ölmemiş olan diğer yan

ogre, yoldaşına katılmak için tekrar harekete geçmişti. Kenardan

bakan buçukluğun farkına varmadan çatıda koşturdu.

Regis sadece içgüdüsel bir hareketle —eğer buçukluk bunun

üzerinde düşünseydi, hareketi yapmaktan ziyade olduğu yerde

korkudan bayılabi lirdi— kendim çekip çatıya çıktı ve yan yanya

koşup yan yanya karda süzülerek, koşmakta olan yan öğrenin

öndeki topuğu ile arkadaki baş parmağının arasına kaydı.

Yabani takıldı, ama öne doğru tökezlerken attığı tekme zavallı

buçukluğu sarsıp tartakladı ve kısa bir mesafe öteye savurdu.

Kontrolden çıkan yan ogre devinim kazandı ve yoldaşının geniş

sırtına bodoslama çarptı.

Catti-brie atış yapma konusunda —tıpkı Kaptan Deudemıont'un

evinde Delly'yi esir alan korsana yaptığı gibi— şansını denemekten

başka seçenek göremiyordu.

Yarı ogre görünüşe bakılırsa bunu tahmin etti; bu yüzden adama

savuracağı darbeyi erteleyip geri çekildi ve ok ardında ışıktan bir

kuyruk bırakarak hiç zarar vermeden önünden geçip gitti.

Adamın sonunun kesinlikle geldiğini düşünen Catti-brie irkildi

247

Fakat başka bir ok yerleştirmek için sadağına uzanamadan önce yan

ogre aniden öne yalpaladı ve çatının kenanndan dışan açıldı.

Havadayken adamı bıraktı ve asker çığlıklar atarak karın içine düştü.

Yan ogre de ellerini çaresizce sallayarak inişe geçti.

Kesilen nefesini düzeltmeye uğraşan, kaburgalan feci şekilde

çürümüş olan hırpalanmış buçukluk, debelenerek ayağa kalktı ve

çelme takmış olduğu yan ogreyle yüzleşti. Bu sırada yaratık da

meşum bir şekilde ona doğru döndü. Yaratığın yüzündeki bakış

katıksız bir tehdit içeriyor, feci bir ölüm vaat ediyordu.

Hırlayarak buçukluğa doğru uzun bir adım attı.

Regis küçük gürzüne baktı —bu yabaninin katıksız cüssesi ve

gücü karşısında kesinlikle önemsiz bir silahtı— ve iç geçirerek onu

yere attı. Kapüşonunu hafifçe çekip selam veren buçukluk arkasını

dönüp dosdoğru kulenin arka tarafına kaçtı ve her adımında çığlık

attı. Kenardan aşağı inişin ne demek olduğunu biliyordu. En az on

metreydi ve kulenin arka tarafı, ön tarafının aksine rüzgârla

düzleşmiş kayalarla neredeyse tertemizdi.

Yine de buçukluk hiç yavaşlamadı. İleri sıçrayıp çatının

kenanndan yuvarlandı. Yan ogre ise attığı her adımla kükreyerek,

hiç yavaşlamadan onun hemen ardından dalışa geçti.

Kavisli merdivendeki bir yan ogreye saldıran Bruenor'un

bulunduğu alçak zemin ona avantaj sağlamıştı. Yabani sopasını

dosdoğru cücenin üzerine indirdiyse de Bruenor —Battlehammer

Klam'nm "köpüklü bira kupası" sancağıyla süslü olan— kaliteli

kalkanını kafasının üzerine kaldınp kusursuz bir şekilde açılandırdı.

Cücenin kolu bu darbeyi kabul edip savuşturacak kadar güçlüydü.

Yarı ogre bunu takip eden karşı saldmda o kadar şanslı değildi.

248

Bruenor'un keskin baltasıyla yaptığı kudretli bir savuruş, yabaninin

ayak bileğine sertçe çarptı, kemiği kırdı ve derin, çok derin bir yarık

açtı. Yan ogre acıyla uludu ve yarılmış bileğini tutmak için refleksif

olarak aşağı eğildi. Bruenor duvara doğru harekete geçip sıçrayarak

üç basamak çıktı ve eğilmiş yan ogreden bir basamak yukanya

geldi. Cüce dönüp kendini sabitledi ve kendisiyle yüzleşmek için

dönen yabaninin önüne kalkanını kaldırdı. Kısa, kaslı bacaklanyla

sertçe kalkan Bruenor tüm gücüyle ittirdi.

Yarı ogre merdivenden aşağı yuvarlandı. Uzun bir düşüş

olmamasına rağmen yaratık için felaketle sonuçlandı, zira yan ogre

dengesini korumaya çalışırken kmk ayak bileğinin üzerine sert bir

iniş yaptı. Uluyarak yana devrildi.

Kararan görüşü birkaç saniye sonra geri geldiğinde dönüp baktı.

Ağzı vahşi bir kükremeyle açılmış, yüzü hevesli bir hiddetle

buruşmuş ve o feci baltayı iki eliyle birden kavramış olan kızıl

sakallı cücenin üzerine uçtuğunu gördü.

Cüce çarpışma anında vücudunu gerdi ve baltayı sert, güçlü bir

şekilde savurarak yan öğrenin kafasını yansına kadar kesti.

"Umanm acımıştır," diye homurdandı Bruenor, ayağa kalkarken.

Baltasmdaki kanlı pisliğe bakıp irkildi, fakat sonra omuz silkti ve

silahını ölü yaratığın kürklü, pis tuniğine sildi.

Drizzt hızla geri çekilip bir ağaca sırtını verdikten sonra gök

gürültüsünü andıran darbeden sakınmak için eğildi ve ağacın

arkasına geçti.

Öğrenin sopası körpe ağaca sertçe çarptı ve ondan daha güçlü

çıkıp canlı ağacı kırdı.

Drizzt devrilen ağaca bakıp da eğer bu darbeden kaçmamış

olsaydı kendi narin bedeninin ne hale gelmiş olabileceğini aklında

canlandmrken yüksek sesle inledi. Fakat bunu uzun uzadıya

düşünecek zamanı yoktu, zira arttınlmış bir hızla hareket eden ve dev

gücüne sahip kaslarıyla sopasını rahatça kullanan ogre yakın

takipteydi. Devrilen ağacın üzerinden atlayıp tekrar sopasını savurdu.

249

Drizzt kendim yüzükoyun karın içine attı ve sopa ıslık çalarak

üstünden geçti. Drow, hayret verici bir hız ve zarafetle bacaklarını

vücudunun altma alıp ayağa kalktı ve öğrenin Drizzt'in az önce

yattığı yere doğru çaprazlamasına, süratle indirdiği ters hamlesinden

sıçrayarak kurtuldu. Dromın havadayken yaptığı hamlelere destek

olan bir ağırlığı yoktu, ama yine de palalarını hızlı, değişik yönlü

kesmeler halinde savurup sivri uçlarını öğrenin geniş göğsüne

batırdı.

Drow hafifçe yere indi ve gerisingeri havaya sıçradı. Bunu

yaparken vücudunu bükerek kenardan gelen sopanın üzerinden yan

parende attı. Yere indiğinde parendenin yönünü değiştirdi ve

kılıçlarından birini sertçe öğrenin karnına sapladı. Yine beklediği

kadar etkili bir yara açamamıştı, fakat bu gerçeğe hayıflanmak için

duraksamadı. Öğrenin kalçasının etrafından dolaşıp sağ palasının

tutuş yönünü değiştirdi ve öğrenin ağacı andıran bacağının arkasına

sertçe sapladı.

Drizzt depara kalkıp dosdoğru ileri koştu, devrilmiş başka bir

ağacın üzerinden atladı, bir çift meşenin etrafından dolaştı ve tahmin

edilebileceği üzere saldırmakta olan rakibiyle yüzleşti.

Ogre onun peşinden iki meşenin arkasına gitti, ama Drizzt'in bir

avantajı vardı, zira yabani ikisinin de etrafından dolaşmak

zorundayken, drow birbirine yakın büyümüş ağaçların arasından

geçebiliyordu. Ayrı yönde yaptığı birkaç ayrı dönüşle dışarı çıkarak

öğrenin sabit bir tempo tutturmasına sebep olduktan sonra, yabani

henüz düzgün bir şekilde dönüp savunmasını hazırlayamadan önce

iki ağacın arasından hızla fırladı.

Drow yine çift darbe indirip bir kesik ve bir çizik atmayı başardı.

Sağ eliyle yaptığı hamleyi vücuduyla takip ederek tam bir daire

çizdikten sonra bir kez daha depar attı. Uluyan ogre ise yine yakın

takipteydi.

Bu, dakikalar boyunca bu şekilde devam etti; Drizzt vur kaç

taktiği uygulayıp ogreyi yormayı, muhtemelen geçici tılsımlar olan

iksirlerin etkisinin tükenmesini umuyordu.

Drizzt tekrar tekrar küçük darbeler indirdi, fakat bunun daha iyi

olan savaşçının tarafsız jüriler tarafından zaferle ödüllendirileceği

bir maharet müsabakası olmadığını biliyordu. Bu ölümüne bir

dövüştü; dromın kusursuz hareket ve vuruşları ne kadar estetik

250

görünse de, önemli olan tek darbe sonuncusuydu. Öğrenin katıksız

gücünü ve sopasının ağırlığı altında bir ağaç daha ikiye yarılıp

devrildiğinde zihninde beliren görüntüleri hesaba katan Drizzt, bu

yaratıktan alacağı ilk net darbenin muhtemelen dövüşün son darbesi

olacağını anladı.

Drow tüm hızıyla karla kaplı bir çıkıntının üzerine çıkıp kendini

bıraktı ve sırtüstü aşağı kayarak tepenin dibine indi. Hızla ayağa

sıçradı ve kendisini takip eden rakibine doğru döndü. Drow bir

darbe daha indirmeyi, ya da daha ziyade bu avantajsız yerden

kaçmayı umuyordu.

Ama ogre orada değildi ve Drizzt yabaninin onun hemen ardında

yere indiğini duyunca, arttırılmış hızıyla gücünü başka bir şekilde

kullandığını anladı.

Ogre çıkıntının kenarından ileri sıçramış ve kayıp dönen drowun

üstünden aşmıştı.

Drizzt hatasını fark etti.

Şaşkına dönen yarı ogre, kuleden ve yere düşen esirinden birkaç

metre öteye sırtüstü yapıştı. Fakat hiç de incinmiş görünmeden

derhal harekete geçti ve ayağa kalktı.

Catti-brie saldırısını, karna nişanlanmış başka bir kuyruklu okla

başlattıktan sonra yayını kenara atıp Khazid'hea'yı çekti. Hevesli

kılıç telepatik olarak ona yaratığı ikiye bölmesini söyledi.

Yabani, bir eliyle karnındaki yarayı tutarken diğeriyle sanki onu

yakalamak istermiş gibi kadına doğru uzandı. Khazid'hea'nın parıltısı

bu ihtimali ortadan kaldırdı ve iri parmaklan koparıp havaya saçtı.

Catti-brie şiddetle saldırıp avantajı ele geçirdi ve asla elinden

bırakmadı. Keskin kenarlı kılıcını ileri geri savurdu ve hamlelerine

yön verme zahmetine girmek için dahi duraksamadı.

Zaten elinde bu kılıç varken bunu yapmasına gerek yoktu.

Yan öğrenin ağır giysileri ve kürklü zırhı sanki incecik kağıt

parçalanymış gibi yarıldı ve sadece birkaç saniye içinde yaratığın

üzerini parlak kırmızı hatlar kapladı.

251

Yan ogre, kadına yumruk savurmayı başardı, ama Khazid'hea

araya girip keskin kenarıyla yumruğu önledi, yan öğrenin elini yardı

ve bu kesiği kaim bileğine kadar sürdürdü.

Yaratık nasıl da uludu!

Ama bir saniye sonra, Catti-brie Khazid'hea'yı yukan savurup

yabaninin gırtlağını deştiğinde bu çığlık kesildi. Yan ogre yere

yığıldı ve Catti-brie kenara sıçrayıp kılıcıyla art arda kesikler attı.

"Kızım!" diye haykırdı Bruenor. Kuleden çıkıp da kızının kana

bulanmış olduğunu görünce dehşete kapılıp şaşkına dönmüştü.

Hızla kadının yanma koştu ve Catti-brie parlayan Khazid'hea ile

birlikte döndüğünde cüceyi neredeyse ikiye bölecekti.

"Bu lanet kılıç var ya!" diye ona haykırdı Bruenor, geri çekilip

kollannı savunma pozisyonunda kaldırarak.

Catti-brie aniden durdu ve keskin kılıca hayretler içinde baktı.

Bruenor haklıydı. Catti-brie'nin adamın kuleden düşüşünü

gördüğünde yaşadığı hiddet ve dehşet anında, askerin, onun

kaçırdığı ok atışı yüzünden düşmüş olması konusunda kendini

suçladığı anda, bilinçli kılıç Khazid'hea bir kez daha düşüncelerine

sızıp onu gözü dönmüş bir vahşete sürüklemişti.

Catti-brie çaresizlikle kahkaha attı. Kana bulanmış yüzünün

arasından paralayan bembeyaz dişleri komik görünüyordu. Kılıcın

keskin kısmını kara sapladı.

"Kızım?" diye ihtiyatla sordu Bruenor.

"Sanınm ikimizin de bir banyoya ihtiyacı var," dedi Catti-brie

ona, bariz bir şekilde kontrolü tekrar ele geçirerek.

Kule çatısının kenannda asılı duran Regis, kollannı bacaklannı

sallayarak üzerinden uçan ve kayalıklı zemine doğru hızla inişe

geçen yan öğrenin hatasını anlayıp anlamamış olduğunu merak etti.

Yabani boğuk bir iniltiyle taşa çarptı ve birkaç kez sekti.

Buçukluk kendini çekip tekrar kulenin çatısına çıktı ve yan

öğrenin inatla ayağa kalkmaya çalıştığını gördü. Yaratık bir kez

tökezleyip tekrar yere devrildi, ama yine ayağa kalkmaya çalıştı.

252

Regis küçük gürzünü bulup nişan aldı. Gürzü atarken ogreye

ıslık çaldı, böylece yabani yaratık kafasını kaldırıp tam zamanında

bakarak silahı suratının ortasına yedi. Sanki taşa çarpan metal gibi

keskin bir ses geldi ve yarı ogre orada uzun bir süre öylece durup

Regis'e baktı.

Buçukluk nefesini tuttu, on metre aşağı uçan gürzün bundan

fazla hasar verememiş olmasına inanamıyordu.

Fakat vermişti. Yaratık yere devrildi ve bir daha kalkmadı.

Regis'in küçük vücuduna ürpertiler yayıldı ve buçukluk bu

savaşta yaptığı şeyleri, hiç gerek yokken kendisini dövüşe

bulaştırmış olduğunu düşünmek için biraz duraksadı. Buçukluk

meseleye bu açıdan bakmamak, başı dertte olanlara yardım

edebilmek adına hiç düşünmeden kendi canlannı tehlikeye atan

arkadaş grubunun prensipleri doğrultusunda hareket etmiş olduğunu

kendine hatırlatmak için büyük bir çaba sarf etti.

Regis ne ilk, ne de son kez olmak üzere, kendisine yeni bir

arkadaş grubu edinse daha iyi olup olmayacağını sorguladı.

Drizzt öğrenin kudretli savuruşunun hangi yönden geleceğini

sadece tahmin edebilirdi ve eğer yanlış tahmin ederse, yaklaşan

darbeye balıklama atlamış olacağını biliyordu. Tepki vermesi

gereken o yarım saniyede her şey kendiliğinden gelişti. Savaşçı

içgüdüleri öğrenin dövüş stilini gözden geçirdi ve ona net bir şekilde

yaratığın her saldırıyı sağdan sola bir hamleyle başlattığını söyledi.

Bu sebeple Drizzt sola gitti ve büyülü ayak bileklikleri onu

hızlandırıp çılgınlar gibi koşmasını sağladı.

Sopa Drizzt'in hemen ardından geçti, drow dönüp sıçrarken ona

çarptı ve uzun bir mesafe boyunca havada dönerek uçmasına sebep

oldu. Kar düşüşünü yumuşattı, ama ayağa kalktığında sadece tek bir

palasının elinde olduğunu gördü. Sağ kolu tamamen uyuşmuştu ve

omzuyla böğründe feci bir acı vardı. Drow başını yere eğip yüzünü

buruşturdu. Omzu geri itildiği için kesinlikle yerinden çıkmıştı.

Drizzt'in pek vakti yoktu, zira ogre peşinden geliyordu —fakat

253

drow küçük bir umutla, yaratığın az önce olduğu kadar hızlı hareket

etmediğine dikkat etti.

Drizzt uzaklaştı, koşarken arkasını döndü ve tam manâsıyla

kendini ters bir şekilde bir ağaca fırlatıp omzunu yerine oturtmak

için ağacın sert gövdesini kullandı. Vücuduna yayılan acı dalgası

midesini burktu ve gözünün önünde kara benekler uçuşmasına

sebep oldu. Neredeyse bayılacaktı, ama eğer bu anlık zayıflığa yenik

düşerse öğrenin onu paramparça edeceğini biliyordu.

Ağacın etrafından dolaşıp yalpalayarak uzaklaştı ve biraz daha

zaman kazandı. Artık iksirlerden en az birinin etkisi geçtiğine göre,

yabaniyle arasındaki mesafeyi ne kadar da kolay bir şekilde

açabileceğini biliyordu.

Attığı her adım Drizzt'i rahatlatıyordu. Omzundaki acı daha

şimdiden azalmıştı ve parmaklarını tekrar hissedebiliyordu.

Düşürdüğü palasına erişmek için dolambaçlı bir yol izledi ve

görünüşe bakılırsa dövüşü kazandığını sanan aptal ogre onu hızla

takip etti.

Drizzt durup döndü, lavanta renkli gözleri kendisine yaklaşan

yabaniyi âdeta delip geçiyordu. Rakipler çarpışmadan hemen önce

bakışları buluştu ve öğrenin özgüveni yok olup gitti.

Bu sefer kara elf onu hafife almayacaktı.

Drizzt öğrenin gözlerini kendininkilerle hapis tutarak şiddetle

saldırdı. Palaları sanki kendi iradeleriyle hareket ediyor gibi,

mükemmel bir uyum ve göz kamaştıran bir hıza sahipti —büyülü

hızının etkisi geçen ve dev gücü azalmakta olan öğrenin başa

çıkamayacağı kadar hızlılardı. Ogre savunmak yerine saldırı

konumuna geçmeye çalışıp çılgınca bir darbe savurdu, ama daha bu

hamleyi tamamlayamadan Drizzt yaratığın arkasına geçiverdi.

Ogreyi drowun pala kesiklerine karşı dirençli kılan o diğer iksir de

etkisini yitirmeye başlamıştı.

Bu sefer hem Parıltı, hem Buz Ölüm ogreye arkadan saplandı;

biri bir böbreği deşti, diğeri ise yabaninin diz kirişini yardı.

Drizzt şiddetle saldırıyor ama kontrollü bir kusursuzlukla hareket

ediyordu. Rakibinin etrafında dönerek onu şişleyip kesiyor ve

sürekli hayati noktalara nişan alıyordu.

Muzaffer drow kısa süre sonra palalarım kınlarına soktu. Savaş

adrenalini geçtiği için sağ kolu tekrar uyuşmaya başladı. Attığı her

254

adımla yalpalayan ve bunun gibi bir düşmanı hafife aldığı için

kendisine lanet yağdıran drow kuleye geri döndü. Bruenor ile

Regis'i açık kapının önünde otururken buldu. İkisi de hırpalanmış

görünüyordu. Yanda duran ve afallamış, yaralı bir adamla ilgilenen

Catti-brie ise baştan ayağa kana bulanmıştı.

"Daha o korsan Kree'yi bulamadan hepimiz bir savaşta can

versek ne iyi olur değil mi?" diye homurdandı Bruenor.

BOLUM 19

WULFGAR'IN SEÇİMİ

Ölmemişti. Düşüşün ardından kendine geldikten sonra

Donbago'nun onlara yaptığı yön tarifine uyan Catti-brie ile Regis,

askerin kardeşini kuleden pek uzak olmayan bir çalının arkasında

buldular. Kafası kan revan içindeydi ve acıyordu. Yarasının etrafına

bandaj sanp onu mümkün olduğunca rahat ettirmeye çalıştılar, fakat

sersemlemiş bir halde sayıklayan adamın acilen bir şifacıya

görünmesi gerektiği barizdi.

"Yaşıyor," diye askere bildirdi Catti-brie, Regis ile birlikte yaralı

adamı Donbago'nun kuleye yaslanmış bir halde oturmakta olduğu

yere taşırlarken.

Donbago'nun yüzünden yaşlar süzüldü. "Teşekkür ederim," dedi

tekrar tekrar. "Her kimseniz, benim ve kardeşimin hayatını

kurtardığınız için size teşekkür ederim."

"Kulede canlı biri daha var," diye bildirdi dışarı çıkan Bruenor.

"En sonunda uyandın ha?" diye Donbago'ya sordu. Asker ise

takdirle başını salladı.

"Ayrıca o ahmak yan ogreciklerden birini canlı ele geçirdik,"

diye ekledi Bruenor. "Mendebur şey."

"Bu adamı derhal bir şifacıya götürmemiz gerek," dedi Catti-

brie, Regis ile birlikte, bilincini yan yarıya yitirmiş olan Jeddith'i

kardeşinin yanma hafifçe yerleştirmeyi başardıklannda.

256

"Auckney," diye dayattı Donbago. "Bizi Auckney'ye

götürmelisiniz."

Drizzt kapıdan çıktı ve adamı net bir şekilde duydu. O ve Catti-

brie birbirilerine meraklı bakışlar attılar, zira bu kasabanın ismini

Delly Curtie'nin onlara Wulfgar ve bebek hakkında anlattığı

hikayeden tanıyorlardı.

"Auckney ne kadar uzakta?" diye sordu drow Donbago'ya.

Adam dönüp Drizzt'e baktı ve gözleri fal taşı gibi açıldı. Düşüp

bayılacakmış gibi görünüyordu.

"Bu tepkiyle sıkça karşılaşır," diye söze karıştı Regis,

Donbago'nun omzunu sıvazlayarak. "Seni affedecektir."

"Drow mu?" diye sordu Donbago, Regis'e bakmak için

dönmeye çalışarak, fakat gözlerini kara elften ayırmayı

başaramayarak.

"İyi bir drow," diye açıkladı Regis. "Bir süre sonra ondan

hoşlanmaya başlarsın."

"Pöh, elf elftir!" diyerek burnundan soludu Bruenor.

"Afedersin, iyi drow," diye kekeledi Donbago. Kafasının

karıştığı barizdi; bir yandan bu grubun onu ve kardeşini kurtarmış

olması, diğer yandan şeytani kara elf ırkı hakkında tüm bildikleriyle

duygulan ikiye bölünmüştü.

"Özre gerek yok," diye yanıtladı Drizzt, "ama bir cevap versen

iyi olurdu."

Donbago bu sözleri birkaç saniye düşündükten sonra üst üste

kafasını yukan aşağı salladı. "Auckney," dedi. "Birkaç günden fazla

değil, tabii hava bozmazsa."

"Bozsa da birkaç gün," dedi Bruenor. "Gayet iyi öyleyse.

Elimizde taşıyacak iki kişi ve kasıklanndan bağlayıp sürükleyecek

bir yan ogrecik var."

"Sanınm yaratık yürüyebilir," diye belirtti Drizzt. "Sürüklemek

için biraz fazla ağır."

Drizzt battaniye ve etraftan topladığı dallardan bir çift sedye

yaptı ve grup kısa süre içinde yola koyuldu. Yan öğrenin o kadar da

kötü yaralanmamış olduğu ortaya çıktı. Bu iyi bir şeydi, zira

Bruenor Jeddith'i ardından sürükleyebiliyordu, ama drovvun yaralı

kolu diğer sedyeyi çekecek gücü ona vermiyordu. Böylece bu işi

esire yaptırdılar, Catti-brie'yi de Taulmaril'i hazırlayıp kirişe bir ok

257

yerleştirmiş halde onun arkasından yürüttüler.

Hava bozmadı ve bitkin grup, tüm yaralarına rağmen büyük bir

ilerleme kaydedip Auckney sınırlarına üç günden az bir süre içinde

vardı.

Çok renkli kabarcıklar patlayıp etrafında yok olmaya

başladığında Wulfgar arka arkaya gözlerini kırpıştırdı. Büyüden hiç

hoşlanmamış olan ve bu konuda pek bir şey bilmeyen barbar içinde

bulduğu yeni çevreye uyum sağlamak için uzun bir süre sarf etti,

zira artık büyük Derinsu şehrinde değildi. Bir bina —dal misali

uzanan kollanyla canlı bir ağaç gibi görünen ve kendine has bir

tasarıma sahip olan bir kule— tıpkı Robillard'in söz vermiş olduğu

gibi Luskan'a geldiğini Wulfgar'a belli etti.

"Yüzünde net bir şüphe görüyorum," diye belirtti büyücü

tatsızca. "Hemfikir olduğumuzu sanıyordum—"

"Sen hemfikir oldun," diye sözünü kesti Wulfgar, "kendinle."

"Bunun senin için en iyisi olduğunu düşünmüyorsun öyleyse?"

diye şüpheyle sordu Robillard. "Derinsu'nun güvenli sınırlarında

Delly Curtie ile birlikte olmak ve güvenli bir demirci dükkanında

kalmaktan memnun olursun demek?"

Bu sözler kesinlikle barbarın içine oturmuştu, ama Wulfgar'm bu

cılız adamı boğazlamasını istemesine sebep olan esas şey

Robillard'ın küçümseyici ses tonuydu. Robillard'm yüzüne

tükürmekten korktuğu için dönüp de büyücüye bakmadı. Kendisine

bu kadar yakınken bu çetin büyücüyle savaşmaktan korkmuyordu,

ama eğer dövüşürlerse ve Robillard'ı ikiye bölerse, Derinsu'ya

kadar yürüyecek uzun bir yolu olurdu.

"Bu konuyu seninle bir daha tartışmayacağım, Buzyeli Vadili

Wulfgar," diye belirtti Robillard. "Ya da Derinsulu Wulfgar veya

Wulfgar'ın her nereye ait olması gerektiğine inanıyorsan oralı

Wulfgar. Sana zaten hak ettiğinden fazlasını, senin gibi birine

normalde sunacağımdan fazlasını sundum. Bugün iyi ve cömert bir

ruh halinde olmalıyım."

258

Wulfgar kaşlarını çatıp ona baktı, ama bu sadece Robillard'm

kahkahayı basmasına sebep oldu.

"Şehrin tam merkezindesin," diye devam etti Robillard. "Güney

kapısından Derinsu'ya, Delly'ye ve demirci olarak seçtiğin işine

giden yola çıkarsın. Kuzey kapısından ise, dostlanna ve gerçek

yuvan olduğuna inandığım yere giden yola. Güney rotasını

kuzeyden çok daha kolay bir yol olarak göreceğini düşünüyorum,

Beornegar oğlu VVulfgar."

Wulfgar yanıtlamadı, hatta Robillard'm o anda kendisine attığı

inceleyici bakışa karşılık vermedi. Büyücünün onun hangi yolu

seçmesi gerektiğini düşündüğünü biliyordu.

"Daha zor olan yolda yürümeleri gerekirken, kolay olanı

seçenleri her zaman korkak olarak görmüşümdür," diye belirtti

Robillard. "Sen de öyle, değil mi?"

"Bu, söylediğin kadar kolay bir şey değil," diye sessizce yanıtladı

NVulfgar.

"Muhtemelen hayal edebileceğimden bile daha zordur," dedi

büyücü. Wulfgar ilk defa büyücünün sesinde duygudaş bir tını

yakaladı. "Katlandığın onca şeyi, yüreğini bu denli zayıflatan o

acıların hiçbirini bilmiyorum. Ama eskiden ve şimdi kim olduğunu

biliyorum ve gayet emin bir şekilde söyleyebilirim ki, karanlığın

içine yürüyüp ölmen, bir demirci ocağının ateşinin ardına

saklanmaya çalışmandan daha iyidir.

"Bunlar senin seçeneklerin," diye sözünü bitirdi büyücü. "Hoşça

kal, artık nasıl kalacaksan!" Bunu söyleyen Robillard tekrar

kollarını sallayıp başka bir büyü yapmaya koyuldu.

Aklı başka yerde olan ve kuzeye bakan Wulfgar iş işten geçene

kadar bunu fark etmedi. Dönüp baktığında o çok renkli

kabarcıkların, ortadan kaybolmakta olan büyücünün etrafında

belirdiğini gördü. Az önce büyücünün durduğu yerde bir bohça ve

iri, baltaya benzer bir keski bulunuyordu. Pek kullanışlı bir silah

değildi, ama en azından tasarım ve dövüş stili açısından o kudretli

savaş çekicini andırıyordu ve muazzam bir hasar verebilecek

cinstendi. Bohçanın içinde yol için erzak bulunduğunu daha göz

atmadan anladı.

Wulfgar şimdiye dek hiç olmadığı kadar yalnızdı ve Luskan'ın

tam merkezinde duruyordu. Derken bu mekanda olmaması

259

gerektiğini fark etti. Sulh yargıçlarının ve muhafızların hafızasının o

kadar da kuvvetli olmamasını sadece umut edebilirdi.

Ama nereye gidecekti? Birkaç tur attı. Her şey çok kafa

karıştırıcı, çok korkunçtu ve döndüğü her köşe başında Robillard'ın

meşum sözleri zihninde yankılanıyordu.

Kısa süre sonra, Buzyeli Vadili Wulfgar Luskan'm kuzey

kapısından çıktı ve soğuk kırlarda yalnız başına yol almaya başladı.

Dostlar kendilerine atılan şaşkınlık ve dehşet dolu bakışlar

eşliğinde küçük Auckney köyünde ilerleyip Lord Feringal ile

Leydi Meralda'mn şatosuna girdi. Artık rahatça yürüyebilen

Donbago, onlara yön gösterdi ve karşılarında bir yarı ogre görünce

—kara elfin sözünü etmeye gerek dahi yok— silahlarına

sarılanları gruptan uzaklaştırdı.

Donbago, kapıda durmuş hırlayan bir gnom muhafızın

liderliğindeki bir asker güruhunu ikna ederek onları içeri soktu.

Gnom diğer askerleri harekete geçirip işe yaramalarım sağladı; bir

kısmı Donbago'nun bilinci yerinde olmayan zavallı Jeddith'i bir

şifacınm yanma taşımasına yardım etti, ötekiler ise yabani yan

ogreyi adım başı tartaklayarak aşağıdaki zindanlara götürdü.

Bunun ardından Liam Woodgate adındaki hiddetli gnom, beş

dostu bir iç odaya götürüp onları Temigast denilen kurnaz

görünüşlü, yaşlı adama takdim etti.

"Drizzt Do'Urden," diye tekrarladı Temigast, bu ismi söylerken

onu tanıdığını belirtmek için başını yukarı aşağı sallayarak.

"Duyduğuma göre On-Kasaba'nm kolcusuymuşsunuz. Siz ise, iyi

yürekli cüce, Mithril Salonu'nun Kralı değil misiniz?"

"Bir zamanlar öyleydim ve bir daha olacağım, tabii şu

gördüğün dostlarım ölümüme sebep olmazsa," diye yanıtladı

Bruenor.

"Lordunuz ve leydinizle tanışabilir miyiz?" diye sordu Catti-

brie. Regis ile Bruenor ona merakla bakarken, Wulfgar'm o anda

kendi çocuğu gibi yetiştirdiği bebeğin öz anası olan şu kadını

260

görmeyi en az Catti-brie kadar isteyen Drizzt gülümsedi.

"Liam size huzura kabulünüz için münasip bir şekilde

temizlenip giyinebileceğiniz bir yere kadar eşlik edecek," diye

açıkladı Vekilharç Temigast. "Hazır olduğunuzda, size Auckney

Lordu ve Leydi'siyle bir görüşme ayarlanacak."

Bruenor her türlü kişiyle tanışacak kadar iyi göründüğü

hakkında homurdanarak sadece yüzüne biraz su çarptı, fakat

Drizzt ile Regis tamamen yıkandılar. Başka bir odada olan Catti-

brie can-ı gönülden karşıladığı köpüklü bir banyo yapmakla

kalmadı, Leydi Meralda'nm ona gönderdiği bol sayıdaki güzel

elbiseyi deneyerek uzun bir süre geçirdi.

Kısa süre sonra dördü Auck Şatosu'nun büyük görüşme

salonunda duruyordu. Karşılarında otuzlu yaşlarında, kıvırcık

esmer saçları ve gür, siyah keçi sakalı olan Lord Feringal ile

kuzguni saçlara, ipeksi bir tene ve kocaman odayı aydınlatan bir

gülümsemeye sahip, kocasından daha genç ve yadsınmaz derecede

güzel olan Leydi Meralda duruyordu.

Auckney Lordu sürekli olarak kaşları çatık bir ifadeye sahip

olsa da, Meralda'nm gülümsemesi bir an olsun azalmadı.

"Sanırım şimdi bir ödül istiyorsunuzdur," dedi makamdaki

üçüncü kişi. Bu, Feringal'in solunda ve biraz arkasında oturan —

ki yörenin âdetlerine göre bu durum onun Feringal'in ablası

olduğunu gösteriyordu— kurnaz görünümlü ve irice bir kadındı.

Yol yorgunu dört yoldaşın arkasında duran Vekilharç Temigast

boğazını temizledi.

"Dikkatimizi bir an olsun çekmeye yetecek kadar altınınız

olduğunu mu sanıyorsunuz?" diye ona hırladı Bruenor.

"Paraya ihtiyacımız yok," diye söze karıştı Drizzt, ortamı sakin

tutma çabasıyla. Ne de olsa Bruenor daha yeni yıkanmak zorunda

kalmıştı ve bu zaten huysuz olan cüceyi her zaman daha da kötü

bir havaya sokardı. "Buraya sadece Donbago ile iki yaralı adamı

yuvalarına getirmek ve tabii esiri teslim etmek için geldik. Fakat

sizden bu yabaniden Sheila Kree adındaki kötü şöhretli bir korsan

hakkında bilgi edinebilirseniz bunu bize iletmenizi rica edeceğiz.

Kree'nin peşindeyiz."

"Elbette ki öğrenebileceğimiz her şeyi sizinle paylaşacağız,"

diye yanıtladı Leydi Meralda, artık her ne diyecektiyse kocasının

261

sözünü ağzına tıkarak. "Daha da fazlasını. Neye ihtiyacınız varsa,

size borçluyuz."

Drizzt yan tarafta oturan kadının kaşlarını çattığını gözden

kaçırmadı ve bunun sebebinin hem kadının genel huysuz mizacı,

hem de Auckney Leydi si'nin köylü ağzıyla konuşmasından

hoşlanmaması olduğunu biliyordu.

"Eğer dilerseniz kışı burada geçirebilirsiniz," diye devam etti

Meralda.

Feringal ona ilk başta şaşkınlık, sonra da onay dolu bir bakış attı.

"Sizin için kasabada boş bir ev ayarlayabili—" diyecek oldu

geride oturan kadın.

"Onlar burada, şatoda kalacak, Priscilla," diye ilan etti Auckney

Leydisi.

"Hiç sanmıyorum—" diye tartışmaya kalktı Priscilla.

"Senden tek bir kelime daha duyarsam onlara senin odam tahsis

ederim," dedi Meralda ve dört yoldaşa göz kırptı.

"Feri!" diye kükredi Priscilla.

"Kes sesini, sevgili ablacığım," dedi Feringal, dostlara baş belası

ablasına karşı sıklıkla böyle çıkışlar yapmak zorunda kaldığını

gösteren kızgın bir ses tonuyla. "Bizi seçkin konuklarımızın önünde

mahcup etme —sadık askerlerimden üçünü kurtaran ve o yabani

ogrelere verdiğimiz kayıpların intikamını alan konuklar."

"Uzak diyarlar ve ejderha hazineleri hakkında hikayeleri olan

dostlar," diye ekledi Meralda, gözlerinde bir parıltıyla.

"Korkarım sadece bu gece kalacağız," dedi Drizzt. "Hiç şüphesiz

yolumuz zorlu ve uzun olacak. Bahar gelmeden, yani gemisiyle

tekrar güvenli denizlere açılıp Luskan sularında daha fazla ziyan

çıkarmadan önce şu korsan Kree'yi bulup cezalandırmaya

kararlıyız."

Meralda'nın hayal kırıklığına uğradığı barizdi, ama kalıp

kalmamalannı hiç umursamıyormuş gibi görünen Feringal başıyla

onayladı.

Auckney Lordu ve Leydisi o gece kahramanların şerefine

muhteşem bir ziyafet verdi. Donbago da bu ziyafete katılmayı

başardı ve onlara kardeşiyle diğer adamın durumunun daha iyiye

gittiğini, iyileşecek gibi göründüklerini haber verdi.

Yiyip içtiler (Bruenor ile Regis diğerlerinin toplamından daha

262

fazla yedi!) ve kahkahalar attılar. Yıpranmış ve iyi eskitilmiş

çizmeleriyle millerce yol kat etmiş olan yoldaşlar, Leydi

Meralda'nın isteği üzerine uzak diyarlar hakkında hikayeler

anlattılar.

Çok sonra Catti-brie Drizzt'e şöyle bir göz kırpıp başıyla işaret

vermeyi başardı ve drowu yandaki bir odaya götürüp orada yalnız

kaldı. İkisi birlikte, yanyana vasat bir çizime ama canlı renklere

sahip bir duvar halısının altındaki bir divana oturdular.

"Sence ona bebekten söz etmeli miyiz?" diye sordu Catti-brie,

elini Drizzt'in narin ama güçlü önkoluna koyarak

"Korkarım bu ona ilk rahatlamasından sonra sadece acı getirir,"

diye yanıtladı drow. "Belki günün birinde, ama şimdi değil."

"Ah, bize katılmalısınız!" diyerek araya girdi Meralda, kapıdan

içeri dalıp ikisinin önünde durarak. "Kral Bruenor bize krallığını

çalan karanlık bir ejderha hakkında muhteşem bir hikaye anlatıyor."

"Gayet iyi bildiğimiz bir hikaye," diye yanıtladı Catti-brie

gülümseyerek.

"Ama onu bir kez daha dinlememek kabalık olur," dedi Drizzt

ayağa kalkarak. Catti-brie'nin elini tutup kadını kaldırdı ve ikisi

birlikte Meralda'nın yanından geçip gitmeye davrandı.

"Sizce onu bulabilecek misiniz?" diye sordu Auckney Hanımı,

ikisi yanından geçerken.

İkili durdu ve aynı anda dönüp ona baktı.

"Grubunuzun diğer üyesini," diye açıkladı Meralda. "Cücenin

sözlerine bakılırsa Mithril Salonu'nu geri almak için sizinle gelen

kişiyi." Duraksadı ve ikisine de derin bir bakış attı. "Wulfgar

dediğiniz adamı."

Drizzt ile Catti-brie bir anlığına sessiz kaldı. Kadının sinirleri

kopma raddesinde gerilmişti, dudağını ısırıyor ve bir işaret

görebilmek için drowa bakıyordu.

"Onu bulmayı ve tek parça halinde bulmayı ümit ediyoruz," diye

sessizce yanıtladı Drizzt, bütün odanın bu sohbeti duymasını

önlemeye çalışarak.

"Benim bu konuyla bir ilgim var..."

"Her şeyi biliyoruz," diye sözünü kesti Catti-brie.

Leydi Meralda dimdik durdu, dengesini yitirmemek için

mücadele verdiği barizdi.

263

"Çocuk sağlıklı ve güvende," diye onu temin etti Drizzt.

"Peki ona ne ad verdiler?"

"Colson."

Meralda iç geçirip kendini toparladı. Yeşil gözlerinde bir hüzün

vardı, ama bir saniye sonra gülümsemeyi başardı. "Gelin," dedi

sessizce. "Gidip cücenin hikayesini dinleyelim."

"Onu taşımaya yetecek kadar ip bulur bulmaz esiri asacağız,"

diye grubu temin etti Lord Feringal, ertesi sabahın erken

vakitlerinde, Auckney Şatosu'nun antresinde toplanıp yola

koyulmak için hazırlık yapmaya başladıklarında.

"Yaratık güçlü olmasıyla övünüyor," diye devam etti adam

sırıtarak. "Ama dün gece nasıl da inledi!"

Drizzt irkildi Catti-brie ile Regis de öyle, ama Bruenor sadece

başıyla onayladı.

"Yabani hakikaten de daha büyük bir çetenin üyesiymiş," dedi

Feringal. "Muhtemelen korsan çetesi, ama aptal yaratık bu sözün

anlamını bilmiyor gibi."

"Belki de Kree'dir," dedi drow. "Yağmacı grubun nereden

geldiğine dair bir fikriniz var mı?"

"Dağ çıkıntısının güney kıyısından," diye yanıtladı Feringal.

"Öğrenin bunu açıktan açığa itiraf etmesini sağlayamadık, ama

Manastır Yangı hakkında bir şeyler bildiğine inanıyoruz. Kışın

geçitler karla kaplıyken çok zor bir yolculuk olacaktır."

"Zor, ama denemeğe değer," diye yanıtladı Drizzt.

Derken odaya Leydi Meralda girdi. Sabahın bu erken saatinde en

az önceki gece olduğu kadar güzel görünüyordu. Drizzt ile Catti-

brie'ye tek tek baktı ve onlara minnetle gülümsedi.

Hem kadın, hem de drow, Feringal'm bu sessiz bakışmalar

karşısında kaşlarını çatmadan edemediğini fark etti. Bu konudaki

yarası hâlâ tazeydi ve Feringal'in Bruenor'un önceki gece anlattığı

hikayelerde Wulfgar'ın ismini tanımış olduğu barizdi. Bu da ona

büyük bir acı vermişti.

264

Hiç şüphesiz, hüsran içindeki Auckney Lordu tüm hiddetini yan

ogre esirinden çıkartmıştı.

Dört yoldaş aynı sabah, bulutlar doğuda toplandığı halde

Auckney Şatosu'nu ve krallığını terk etti. Kahramanlann aynlışı

için hiçbir tezahürat veya alkış yoktu.

Sadece Leydi Meralda, iki kapı kulesinin arasındaki siperlerde,

kalın bir kürke sannmış duruyor ve onlan izliyordu.

Drizzt ile Catti-brie, bu mesafeden bile kadının yeşil gözlerindeki

acı ve umut kanşımını görebiliyorlardı.

KISIM 4

ANLAM ARAYIŞI

fiava berbattı. Soğuk rüzgâr parmaklarımı ısırıyor, acı

Vef$cek şekilde gözlerimin üzerinde buzdan tabakalar

olu^Liy°r^u- Her geçit tehlikeyle doluydu —düşmeyi bekleyen bir

çığ, üzerimize atlamaya hazır bir canavar. Her geceyi ne çeşit

for sığınak bulabilmişsek (tabii eğer sığınak bulacak kadar

şarishysak) onun içinde gömülüp kalabileceğimiz ve dışarı

çjjctimayıp kesin bir ölümle yüzleşebileceğimizin bilinciyle

„eçiriyorduk.

Ölümcül tehlike içinde olan sadece ben değil en yakın

doStlarımdı da.

Hayatımda hiç bu kadar neşe dolu olmamıştım.

Çünkü adımlarımıza yön veren, hepimizi derin ve ezici karın

içimde ilerlemeye sevk eden bir amacımız vardı. Amacımız net,

y0l\imuz açıktı. Korsan Kree ve savaş çekici Aegis-fang'in

arayişıyla karlı dağları aşarken, inandığımız şey için mücadele

edi]'or' yüreklerimizin ve ruhlarımızın sesini takip ediyorduk.

ftirçoğu gerçeğe giden kestirme yollar peşine düşse de, en

baSÜ prensibin etrafından dolaşacak bir yol yoktur. O prensip,

z0y\uğun başarıyıy başarının ise neşeyi —gerçek neşeyi ve

düifmen bireyler olarak kim olduğumuzu tanımlayan bir

mltvaffakiyet hissini— getirmesidir. Sıklıkla insanların, "keşke

0if kralın hazinesine sahip olsaydım, işte o zaman mutlu

olurdum," kabilinden yakındığını işitmiş ve kesinlikle

yafıildıklarını bildiğim halde bu savla tartışmamaya dikkat

eft$şimdir. Bunda hakkını teslim etmem gereken bir gerçeklik

pal1 var elb>et; bir parça zenginlik fakir olana bir parça mutluluk

gerebilir, ama en temel ihtiyaçları karşılamanın ötesinde,

ml{[luluğa giden yol altın taşlarla örülmemiştir, özellikle de hak

ölmemiş altın taşlarla.

Hem de hiç değil! Mutluluğa giden yol, kendine güvenme ve

keldi değerini bilme duygusuyla, dünyayı daha iyi bir yer haline

gep.rme veya güçlüklere rağmen inançlarımız için mücadele

e0e hissiyatıyla inşa edilmiştir. Kaptan Deudermont ile

y0l;uluk ettiğim yıllarda Derinsu'nun en zengin ailelerinin

s0j darında akşam yemekleri yedim. Babası Derinsu 'nun güney

yasında nüfuz sahibi bir toprak beyi olan Deudermont da bu

zelığin kesimin arasındaydı. Günümüzde yaşayan genç

26«

w

aristokratların çoğu Kaptan Deudermont'u kendine örnek

almakla iyi eder, zira o ailesinin mirasına konup öylece oturmayı

reddetmiş bir kişi. O, hak etmeden elde edilen zenginliğin

tuzağım çok genç yaşta fark etmiş biri. Böylece iyi vürekli

kaptan, hayatının yönünü genç yaşta çizdi; yüreğinin sesini

dinleyerek ve Kılıç Sahilinin sularını saygın, dürüst denizciler

için daha iyi bir yer haline getirmek adına canla başla mücadele

etmeyi seçti.

Kaptan Deudermont un tercihi hizmet etmek olduğu için genç

yaşında ölebilir, ben ve yanımda yer alan Catti-brie de öyle.

Ama bunun ardındaki basit gerçek şu; eğer yıllar önce

Menzoberranzan 'da kalmış ya da daha sonrasında On-Kasaba

veya Mührü Salonunun güvenli sınırları içinde yaşamayı

seçmiş olsaydım, birçok açıdan çoktan ölmüş olurdum.

Hayır, bana yolları ve tehlikeleri verin, doğru olanı yapma

yolunda belli bir amaçla ilerleme umudunu verin, bana başarıya

ulaşma hissini verin. Ancak öyle mutlu olabilirim.

Buna o kadar kesin bir şekilde inanıyorum ki, Catti-brie dahi

yollarda, yanımda can verse, daha güvenli olan o yerlere çekilip

sığınmayacağımı büyük bir özgüvenle söyleyebilirim. Zira bu

konuda onun yüreğinin de benimkiyle kardeş olduğunu

biliyorum. Ne kadar tehlikeli olsa bile, yüreğinin ve vicdanının

onu yönelttiği doğrultuda bu zorluklarla mücadeleye

girişeceğini —girişmek zorunda olduğunu— biliyorum.

Belki de cüceler tarafından yetiştirilmenin bir sonucudur bu,

zira Toril üzerindeki diğer hiçbir ırk mutluluğun bu basit sırrını,

hırlayıp homurdanan bu sakallı halktan daha iyi bilemez. Cüce

kralları neredeyse her zaman klanın en faal üyeleridir, dövüşe ilk

giren ve çalışmaya ilk başlayan kişilerdir. Akıllarında kudretli

bir yeraltı kalesi canlandırıp kalenin inşa edileceği büyük

mağarayı kapatan kili toprağı kazarak açan ilk ırk onlardır.

Çetin ve çalışkan cüceler, başarıya ulaşma hissinin lüks içinde

yaşamaktan daha değerli olduğunu uzun süre önce öğrenmiş,

altından çok daha değerli —ki altınlarını gerçekten çok

severleri— ruhsal zenginliklerin bulunduğunu uzun zaman önce

ldrak etmişlerdir.

İşte böylece kendimi soğuk, rüzgârla savrulan karın içinde,

269

etrafım düşmanlarla dolu tehlikeli geçitlerle kuşatılmış bir

halde, reddedilemeyecek derecede zorlu bir düşmanla

savaşmaya giderken buldum.

Güneş bundan daha fazla pariayabilir miydi acaba?

-Drizzt Do'Urden

BÖLÜM 20

TAHLİYE KARARI

Faerûn'un kuzey şehirlerinde yaşayan insanlar kar fırtınalarım ve

kışın şiddetinin doğasını anladıklarını sanırlar, fakat aslında kış

zamanı bir kar fırtınası sırasında Buzyeli Vadisi'nin tundrasında

veya Dünyanın Omurgası'nm geçitlerinde dolaşmamış hiç kimse,

doğanın açığa çıkmış katıksız gücünü hakkıyla takdir edemez.

İşte Auckney'nin güneydoğusundaki yüksek geçidi aşmakta olan

dört yoldaşı bunun gibi bir kar fırtınası yakaladı.

Geriye uçmaktan sakınmak için neredeyse yere kadar

eğilmelerine sebep olan şiddetli ve ayaz rüzgâra karşı yürüyen

grubun üzerine, buz gibi, can acıtan kar, yağmaktan ziyade

çarpıyordu. Delicesine esen bu rüzgâr, farklı dağ uçurumlarında

sürekli olarak dönüp yön değiştiriyor, korunaklı bir siper bulma

şanslannı ortadan kaldınyor ve ne yöne dönerlerse dönsünler

yüzlerine kar çarpıyordu. Hepsi de bir plan kurmaya çalışıyor ve

seslerini duyurabilmek için dudaklannı iletişim kurmak istedikleri

kişinin kulağına yapıştırarak avazlan çıktığı kadar bağırmalan

gerekiyordu.

En sonunda, tüm rahata kavuşma umutlan tamamen şansa

dayanıp kalıyordu —yoldaşlar bir mağara, ya da en azından onları

en şiddetli rüzgârlardan komyacak duvarlara sahip derin bir koyak

bulmak zorundaydı.

271

Drizzt beyaz patikada yere eğilip oniks heykelciği önüne bıraktı.

Kara elf önlerinde muazzam bir savaş varmışçasma acil bir şekilde

Guenhwyvar'ı çağırdı. Drizzt bir adım gerileyip çok uzaklaşmayarak

gri duman bulutunun oluşmasını, dönüp durmasını ve en sonunda

panterin şekline bürünüp maddeleşerek kediyi oluşturmasını bekledi.

Drow tekrar eğilip kediye isteklerini söyledi ve panter ileri atılarak

fırtınanın içinde ilerlemeye, ana patikadan aşağı inen dağ duvarlannı

ve bol sayıdaki yan geçidi araştınnaya başladı.

Drizzt de aynı görevle yola koyuldu. Fakat diğer üç yoldaş,

rüzgâr ve başka tehlikelerden korunmak için bir araya sokulmuş bir

halde bekledi. Eksiksiz bir felaketi önleyen tek şey de bu yakınlık

oldu; muazzam bir bora gürleyerek yükselip Catti-brie'yi bir dizinin

üzerine çökertti ve zavallı buçukluğu geri uçurdu. Regis denge

sağlamak veya en azından tutunabilecek bir şey bulmak için

yalpalayıp debelendi.

Sağlam ve dayanıklı olan Bruenor kızını dirseğinden yakalayıp

çekerek kaldırdıktan sonra onu debelenen buçukluğa doğru ittirdi.

Catti-brie derhal tepki verip patikanın en çıkıntılı kenanndan

yükseldi, TaulmariPi omzundan çekip aldı, yüzükoyun yere yattı ve

yayını aşağı doğru kayıp debelenen buçukluğa uzattı.

Regis yüksek patikanın kenarından aşağı yuvarlanmadan yanm

saniye önce yayı yakalayıp sıkı sıkıya tutundu. Eğer düşseydi, daha

aşağıdaki bir çıkıntıya kadar yüzlerce metre boyunca seke seke

çakılır ve muhtemelen hemen ardından kafasına bir çığ düşmesine

sebep olurdu. Catti-brie'nin buçukluğu açık yamaçtan çekmesi

sadece birkaç dakikasını aldı, ama onu geri çektiğinde Regis'i

bembeyaz karla kaplanmış, zangır zangır titrer bir halde gördü.

"Burada kalamayız," diye haykırdı kadın bata çıka koşarak gelen

Bruenor'a. "Bu fırtına sonumuz olacak!"

"Elf bize bir şeyler bulacaktır!" diye bağırdı cüce. "Ya o ya da

kedisi!"

Catti-brie başıyla onayladı. Regis de başını sallamaya çalıştı,

ama titremesi bu hareketin gülünç görünmesine sebep oldu. Üçü de

seçeneklerinin hızla tükenmekte olduğunu anlıyor, Drizzt ile

Guenhwyvar'm onlara sığınacak bir yer bulması gerektiğini

biliyordu.

Hem de acilen.

272

\Şfc>««^s»

Guenhwyvar'ın kükreyişi, Drizzt Do'Urden'in kulaklarına uzun

zamandır duyduğu en kutlu ses olarak geldi. Uçuşan, kör edici beyaz

kar perdesinin arasından baktı ve iri panterin rüzgârla aşınmış bir

kayanın üzerinde, kulaklarını dümdüz geriye yatırmış, yüzü buz gibi

karla bembeyaz kesilmiş bir halde durduğunu gördü.

Drizzt kudretli rüzgârı bir nebze arkasında tutan çapraz bir yön

takip edip kâh kayarak kâh yan yarıya düşerek Guenhwyvar'a doğru

ilerledi.

"Ne buldun?" diye kediye sordu, panterin tam altına gelip yukarı

bakarken.

Guenhwyvar yine kükredi ve sıçrayarak uzaklaştı. Drow onu

aceleyle takip etti ve derin karla kaplı bir yan patikada yüz metre

gittikten sonra ikili yukarıdan sarkan, uzun bir kaya çıkıntısına geldi.

En azından bunun onlara biraz siper olacağını düşünen Drizzt

başıyla onayladı, fakat derken Guenhwyvar onu ilerlemeye sevk

edip hırladı. Panter sığmağın içine, gölgeler içinde kalmış arka

kısmına doğru ilerledi. Panter daha ihtiyatlı bir şekilde hareket edip

ileri bakıyordu ve drow ne olduğunu anladı, zira korunaklı alanın

arka kısmında, taş duvarın temelinde iri bir çatlak gördü.

Kara elf sessiz ve çabuk bir şekilde oraya ilerledi ve çatlağın

yanında diz çöktü. Keskin gözleri ona içeride çok daha korunaklı bir

alan, bir mağara veya bir geçit olduğunu gösterince umudu geri

geldi. Dostlarının hâlâ kar fırtınasının ortasında olduğunu kendine

hatırlatan ve hiç yavaşlamayan Drizzt dosdoğru çatlaktan içeri daldı,

daha aşağıdaki bir çıkıntıya geldiğinde ayaklannı vücudunun altına

alabilmek için kıvrandı.

Geniş, bol sayıda kayalıklı meyil ve iri taşlarla dolu bir

mağaradaydı. Zemin çoğu yerde kildendi ve görüşünün Karanlıkaltı

sakinlerine özgü ısı algılama tayfına uyum göstennesini

sağladığında gerçekten de bir ısı kaynağı gördü; içinde yanan

maddelerin kısa süre önce sönmüş olduğu bir alev çukuruydu bu.

Bu da demek oluyordu ki, bu mağara boş değildi. Bulundukları

273

yöre ve esip kavuran muazzam kar fırtınası düşünülecek olursa, eğer

burası boş olsaydı Drizzt hakikaten şaşardı.

Bir saniye sonra mağara sakinlerini gördü. Uzaktaki duvarın

gölgelerinin arasında ilerleyen yaratıkların daha sıcak olan vücutları

ona net bir şekilde görünüyordu. Bunların goblinler olduğunu derhal

fark etti ve bu korunaklı alanda onlardan epey fazla sayıda olduğunu

gayet rahat tahmin etti.

Drizzt dışarı çıkıp dostlarını getirmeyi ve mağarayı fethedip

onların elinden almayı düşündü. Alışıldık hız ve becerileriyle

yoldaşlar, küçük bir goblin çetesiyle başa çıkmakta pek güçlük

çekmezdi.

Ama drow duraksadı ve bunun sebebi dostları adına korku

duyması değildi. Bu ahlaki açıdan nasıl bir şey olurdu? Yoldaşların

başka bir yaratığın yuvasına girmesi ve onu bu ölümcül havada

dışarı atması nasıl bir şey olurdu? Drizzt uzun zaman önce ve pek

uzak olmayan bir yerde, yolculuklan sırasında tanıştığı, kötü

olmayan bir goblini hatırladı. Neredeyse geçilmesi imkansız olan

dağların çok yükseklerinde bulunan bu goblinlerin bir insan, elf,

cüce veya iyi ve akıllı ırklardan biriyle hiç karşılaşmamış olması

ihtimali dahi vardı. Öyleyse Drizzt ile dostlarının yuvalarını gasp

etmek için onlara savaş açması kabul edilebilir miydi?

"Selamlar ve hoş bulduk," diye seslendi drow,

Menzoberranzan'daki yıllarında öğrenmiş olduğu goblin lisanında.

Derinlerdeki Karanlıkaltı goblinlerinin lehçesi yüzeydeki

kuzenlerininkinden son derece farklı olsa bile, kara elf onlarla gayet

iyi iletişim kurabiliyordu.

Goblin yaklaşırken —daha doğrusu yaklaşmaya başlayıp mide

bulandırıcı sarımsı gözleri şok içinde genişleyerek geri çekilmişti—

bu davetsiz misafirin yalnızca bir elf değil, bir kara elf olduğunu fark

edince yüzündeki şaşkınlık ifadesi hakikaten barizdi.

"Dostlarımın ve benim sığınacak bir yere ihtiyacımız var," diye

açıkladı Drizzt, sakin ve özgüven dolu bir tavırla durup hiçbir

düşmanlık ve korku emaresi göstermemeye çalışarak. "Size

katılabilir miyiz?"

Goblin öyle kötü kekeledi ki bir cevap dahi veremedi. Panik

içinde dönüp yoldaşlarından birine baktı. Ötekilerden çok daha iri ve

Drizzt'in goblin kültürü konusundaki bilgisine dayanarak yaptığı

274

tahmine göre muhtemelen kabilenin lideri olan diğer goblin,

gölgelerin arasından dışarı çıktı.

"Kaç kişi?" diye Drizzt'e hırladı.

Drizzt gobline birkaç saniye baktı ve kıyafetinin diğer çirkin

dostlanndan daha iyi olduğunu fark etti; yaratığın kafasında uzun bir

oduncu kasketi ve iki kulağında da altın küpeler vardı.

"Beş," diye yanıtladı drow.

"Altın vercek misiniz?"

"Altın vereceğiz."

İri goblin hırıltıyla kahkaha attı ve Drizzt bunu bir mutabakat

olarak algıladı. Drow mağaradan dışarı çıktı ve Guenhwyvar'ı

nöbetçi olarak bırakıp diğerlerini bulmak için aceleyle yola koyuldu.

Cüceye yeni ev sahipleriyle yaptığı anlaşmadan bahsettiğinde

Bruenor'un vereceği tepkiyi tahmin etmek Drizzt için hiç de zor

olmamıştı.

"Pöh!" diye kabadayılandı cüce. "Eğer o leş kokulu goblinlere

tek bir altın sikkemi dahi vereceğimi düşünüyorsan, beynin yerine

kocaman, kalın bir kaya parçasıyla düşünüyorsun demektir, elf! Ya

da daha kötüsü, leş kokulu bir goblin gibi düşünüyorsun demektir!"

"Para kavramlan pek geniş değil," diye yanıtladı Drizzt tam bir

güvenle. Bu dondurucu soğukta daha fazla zaman kaybetmek

istemediği için, bir yandan tartışmayı sürdürürken, diğer yandan

kasten grubu oradan uzaklaştırmaya başladı. "Bir iki sikke yeterli

olacaktır."

"Ben onlan ikiye böldükten sonra gözlerinin üzerine bakır

sikkeler koyabilirsin!" diye cevap olarak kükredi Bruenor. "Bazılan

böyle yapıyor."

Drizzt durdu ve cüceye sert bir bakış attı. "Doğru ya da yanlış,

bir anlaşma yaptım, ama saygı göstermeni beklediğim bir anlaşma,"

dedi. "Bu goblinlerin gazabımızı hak edip etmediğini bilmiyoruz ve

durum ne olursa olsun, eğer yuvalanna dalıp yaratıklan dışan

atarsak onlardan ne farkımız kalır ki?"

Bruenor yüksek sesle kahkaha attı. "Yine kutsal su falan mı içtin

sen bakayım ha, elf?"

Drizzt lavanta renkli gözlerini kıstı.

"Tamam, bu meselede liderliği sana vereceğim," diye razı oldu

cüce. "Ama bilmiş ol ki baltam hep elimin altına olacak ve eğer o

275

ahmak goblinlerden biri ters bir hareket yapar veya ahmakça bir şey

söylerse, o mağaraya yeni bir badana boya yaparım —hem de

kırmızı renkte!"

Drizzt destek görmek için Catti-brie'ye baktı, ama kadının

yüzünde gördüğü ifade onu şaşırttı. Kadın sanki bu meselede

Bruenor'un tarafım tutuyor gibiydi. Drizzt yanılmış olup

olmadığını, acaba dostlarıyla öylece içeri dalıp goblinleri

kaçırmalarının daha iyi olup olmayacağını düşünmeden edemedi.

Mağaraya giren ilk kişi kara elf oldu, hemen ardında da

Guenhvvyvar vardı. İri panterin görüntüsü goblinlerin bir çoğunu

ürküttü ondan sonra içeri giren ziyaretçinin —yani kızıl sakallı bir

cücenin— görüntüsü ise insansı kabilenin çoğunun itiraz içinde

ulumasına, çarpık parmaklarıyla cüceyi işaret etmesine ve hoplayıp

zıplamasına neden oldu.

"Sen drow, cüce yok!" diye itiraz etti iri goblin.

"Duergar," diye yanıtladı Drizzt. "Yeraltı cücesi." Bruenor'u

dirseğiyle dürttü ve ağzının kenarıyla fısıldadı, "Griymiş gibi

davranmaya çalış."

Bruenor dönüp ona şüpheyle baktı.

"Cüce!" diye itiraz etti goblin lideri.

"Duergar," diye çıkıştı Drizzt. "Duergarlan bilmez misiniz?

Yeraltı cüceleri Karanlıkaltı drowlarmm ve goblinlerinin

müttefikidir."

Kara elfın sözlerinde goblin liderini hazırlıksız yakalayacak

kadar gerçeklik payı vardı. Faerûn'un yeraltı cüceleri olan

duergarlar drowlarla sıklıkla ticaret ve bazen de ittifak yapardı.

Karanlıkaltı 'nda duergarların kabaca yeraltı goblinleriyle de

drowlarla olduğu gibi ilişkileri vardı, tabii müsamaha sınırlarında

dolaşan bir dostlukları yoktu. Menzoberranzan'da goblinler

bulunurdu, hem de bir sürü goblin. Ne de olsa birilerinin temizlik

işlerini yapması ve genç bir matronun yılan kamçısı karşısında

alıştırma tahtası olması gerekliydi.

Bundan sonra içeri giren kişi Regis oldu ve goblin lideri yine

cıyakladı.

"Genç duergar," dedi Drizzt, bu itiraz hız ve şiddet kazanmadan

önce. "Buçukluk köylerine sızmak için casus olarak onları

kullanırız."

276

"Ah," diye geldi cevap.

Son giren Catti-brie'nin insan görüntüsü tüm kabileye yeni bir

cıyaklama, tepinme, parmakla işaret edip yumruk sallama krizi

yaşattı.

"Ah, esir!" dedi goblin lideri şehvetle.

Bu sözler, ses tonu ve goblin liderinin kadının üzerindeki bariz

kötü emelleri karşısında Drizzt'in gözleri genişledi. Drow hatasını

anladı. Yıllar önce tanışmış olduğu o isistnai goblin Nojheim'ın

gaddar ırkını temsil etmekten çok uzak olduğunu kabul etmek

istememişti bir türlü. Nojheim tamamıyla bir anomali, bir istisnaydı.

"Ne dedi?" diye sordu goblin lehçesini anlama konusunda o

kadar iyi olmayan Bruenor.

"Anlaşmanın feshedildiğini söyledi," diye yanıtladı Drizzt. "Bize

defolmamızı söyledi."

Bruenor henüz drowun şimdi ne yapmak istediğini soramadan

önce, Drizzt palalarını çekti ve pürüzlü zeminde ilerlemeye başladı.

"Drizzt?" diye drowa seslendi Catti-brie. Bruenor'a baktı, ama

onu bu loş ışıkta pek göremedi.

"Pekâlâ, bunu onlar başlattı!" diye kükredi, ama kabadayılığı

aniden sönüverdi ve pek de emin olmayarak kara elfe seslendi.

"Öyle değil mi?"

"Ah, evet," diye geldi drowun cevabı.

"Kızım için bir meşale yak bakalım, Gümbürgöbek!" dedi

Bruenor neşeyle uluyarak. Baltasını açık avucuna sertçe vurdu ve

ileri koşturdu. "Görene kadar sadece sola doğru atış yap, kızım!

Emin ol ben sağda kalacağım!"

Bir çift goblin iki ayrı taraftan Drizzt'e hücum etti. Drow sağa

kaçıp döndü ve aniden eğilip iki palasını o yöne doğru sapladı.

Ellerinde küçük bir mızrak tutan goblin düzgün bir savunma

hareketi yaptı ve neredeyse kılıçlardan birini savuşturmayı

başaracaktı.

Drizzt geri çekilip öbür tarafa doğru savruldu, dostlarının

yanından geçti ve sağ eliyle yaptığı şiddetli bir çapraz kesişle

hamlesini başlattı. Yaralı omzunun zonkladığmı hissetti, ama goblin

liderinin "esir" deyişi, Catti-brie ile oynayarak biraz zaman

geçirmekten memnun olacağına dair yaptığı ima ona bu acıyı

duymazdan gelecek gücü bahşediyordu.

277

Üzerine çullanan goblin ilk kılıçtan eğilerek kurtuldu ve Drizzt

öndeki palayı aşağı indirmesi durumunda savuşturma yapmak için

içgüdüsel olarak mızrağını kaldırdı.

Çaprazlamasına savrulan ikinci pala gırtlağını deşti.

Üçüncü yaratık o goblinin hemen ardından hücum etti ve aniden

kendini ölü yoldaşının üzerine yığılmış bir halde buldu. Drizzt

ayağına çabuk bir hareket ve saplama hamlesiyle, kana bulanmış sol

palasını hızla yaratığın kalbine saplamıştı; bu sırada sağ elindeki

palasıyla dördüncü goblinin saplanan kılıcının etrafında daire

çizerek savuşturma yapıyordu.

"Lanet elf! Tüm eğlenceyi çalıyorsun!" diye kükredi Bruenor.

Baltasını kara elfle ileri geri hamleler yapan goblinin kafatasma

gömmeyi düşünen cüce, Drizzt'in yanından koşarak geçti. Fakat

cücenin yanından kara bir siluet uçarak geçti ve goblini de

beraberinde götürerek yaratığı üç yüz kiloluk kara kürkünün ve

deşen pençelerinin altında yere mıhladı.

Catti-brie ölümcül yayıyla işe koyulup ardından şimşekten

kuyruklar bırakan oklar atmaya başladığında mağara aniden keskin

bir mavi ışıkla aydınlandı, sonra bir parıltı daha oldu. İlk atışlar

mağaranın sol tarafındaki taş duvara gömüldü, ama her biri ona

kendisine bir iki hedef seçebilecek kadar aydınlatma sağladı.

Üçüncü atışında bir goblini hakladı ve her başarılı atışı ya

ölümcül bir hedefe isabet kaydediyor, ya da goblinlerin etrafa

kaçışmasını sağlayacak kadar yakın geçiyordu.

Üç dost şiddetli saldırıyı sürdürüp goblinleri kesip biçmeye ve

düzinelercesinin kaçmasına sebep olmaya devam etti.

Catti-brie yan tarafa doğru bir gümüş kuyruklu ok yağmuru

başlattı. Artık isabet kaydetmiyordu, çünkü oradaki tüm goblinler bir

şeyin arkasına sığınmıştı. Fakat bu çabası boşuna değildi, zira bu

sayede yaratıklan mağaranın merkezindeki dövüşten uzak tutuyordu.

Bu sırada Regis öbür duvan takip ederek, kayalann, dikitlerin ve

bir araya sokulmuş goblinlerin etrafından gizlice dolaşarak

ilerliyordu. Goblinlerin seyrek aralarla mağaranın arka tarafındaki

bir çatlaktan geçip ortadan kaybolduğunu ve liderin çoktan oraya

girmiş olduğunu fark etti.

Regis goblin sırasının duraksamasını bekledi ve çatlaktan geçip

iç tünellerin daha derin karanlığına daldı.

278

Dövüş kısa süre içinde bitti, zira aslında Drizzt'e saldıran ilk üç

goblin dışında buna pek dövüş denilemezdi. Goblinler mağaralanna

izinsiz giren bu kudretli rakiplere karşı kendilerini savunmaktan çok

kaçmaya özen göstermişti —hatta bazıları kendi ırkdaşlarım

saldıran cücenin veya sıçrayan panterin önüne doğru itip yem

etmişti.

Dövüş, Drizzt ile Bruenor'un, mağaranın arka tarafından

çıkmaya çalışan bir goblini aynı anda kesip biçmesiyle bitti.

Bruenor baltasına asıldı, fakat derine gömülmüş balta vücuttan

kopmadı ve cüce en sonunda hareketsiz goblini de silahıyla birlikte

omzuna atmış oldu.

"Büyük olanı buradan gitmiş," diye homurdandı baltasının

ucunda ölü bir goblin tuttuğunun farkında değilmiş gibi görünen

cüce. "Peşinden gidecek misin?"

"Regis nerede?" diye geldi Catti-brie'nin sesi mağara girişinden.

İkili dönüp baktığında kadını girişteki meyilli alanda yere

eğilmiş, meşale yakarken gördü.

"Gümbürgöbek talimatlara itaat konusunda hiç iyi değil," diye

söylendi Bruenor. "Ona bunu yapmasını söylemiştim!"

"Yayım varken meşaleye ihtiyacım yoktu," diye açıkladı Catti-

brie. "Ama buçukluk ortadan kayboldu." Kadın yüksek sesle,

"Regis?" diye haykırdı.

"Kaçıp gitti," diye Drizzt'e fısıldadı Bruenor, ama On-Kasaba

yollarındaki cesur marifetlerinden ve ogrelere karşı sergilediği

hayrete şayan performansından sonra bu ihtimal ikisine de

doğruymuş gibi gelmiyordu. "Sanırım o ogreler dövüş konusundaki

cesaretini kırdı."

Drizzt kafasını sağa sola salladı ve yavaşça dönerek mağarayı

gözden geçirdi, asıl korkusu Regis'in kaçıp gitmekten ziyade kesilip

biçilmiş olmasıydı.

Birkaç saniye sonra küçük dostlarının neşeyle ıslık çalarak

goblinlerin kaçış tünelinden çıktığını işittiler. Buçukluk, kendisine

hayretler içinde boş boş bakan Drizzt ile Bruenor'a göz gezdirdikten

sonra Drizzt'e bir şey fırlattı.

Drow nesneyi havada yakalayıp ona baktıktan sonra yüzüne bir

gülümseme yayıldı.

Bu altın küpeli bir goblin kulağıydı.

279

Cüce ve kara elf, buçukluğa gördüklerine inanamamış bir halde

bakıyordu.

"Ne dediğini duydum," diye açıkladı Regis, bakışlarına cevaben,

"Ve Goblince biliyorum." Küçük parmaklarım afallamış ikilinin

önünde şıklattı ve Catti-brie'ye doğru ilerlemeye başladı. Fakat

birkaç adım attıktan sonra durdu ve ikinci kulağı da Drizzt'e doğru

fırlattı.

"Ona ne oluyor böyle?" diye sessizce drowa sordu Bruenor,

Regis yanlarından uzaklaştığında.

"Maceracı ruhu?" diye belirtmekten çok sordu Drizzt.

"Haklı olabilirsin," dedi Bruenor ve yere tükürdü. "Hepimizin

ölümüne neden olacak, yoksa ben de sakallı bir gnomum."

Beş arkadaş —çünkü Guenhwyvar da o gece onlarlaydı—

fırtınanın geri kalan kısmını goblin mağarasında bekleyerek atlattı.

Mağaranın yan tarafında bir çalı çırpı yığını ve pişirmeye cesaret

edemeyecekleri kokuşmuş et buldular. Bruenor dışarı çıkan giriş

kısmının yakınında kocaman bir ateş yakarken Drizzt, Catti-brie ve

Regis goblin cesetlerini mağara geçidinden uzağa taşıdı ve bu sırada

Guenhwyvar onlara gözcülük etti. Ateşin etrafında bir araya

sokularak yemek yediler. Korkak goblinlerin yakın zamanda geri

gelmesini beklemedikleri halde o gece sırayla nöbet tuttular.

Yoldaşların güneydoğusunda, millerce ötede olan başka bir bitkin

yolcunun kendisi uyurken nöbet tutacak arkadaşlar gibi bir lüksü

yoktu. Yine de, bunun gibi fırtınalı bir gecede etrafta pek fazla düşman

olmasını ummayan Wulfgar, kendisine sığmak olarak seçtiği kuytu

köşenin arka duvarına sırtını yasladı ve gözlerini kapadı.

Bu kuytu köşeyi kan kazarak açmak zorunda kalmıştı, bu yüzden

sağ tarafı katı kar duvarlanyla kaplıydı ve önünde de bir kar duvarı

yükseliyordu. Hiçbir canavarın veya hayvanın onu burada bulmasının

muhtemel olmadığını bilse de, kısa aralarla uyuması gerektiğinin

farkındaydı, zira eğer düzenli olarak ön taraftaki kan temizlemezse

orada canlı canlı gömülüp kalma tehlikesiyle karşı karşıyaydı. Ayrıca

280

eğer arada sırada ateşe başka bir odun atmazsa bu buz gibi gecede

donup ölmesi muhtemeldi.

Bunlar, bebekliğinden itibaren acımasız Buzyeli Vadisi'nin engin

tundrasında yetişmiş, kulaklarında ninni niyetine şarkı söyleyen ayaz

kuzey rüzgârıyla büyümüş yürekli barbar için sadece küçük

meselelerdi.

Tabii Errtu'nun şeytani yuvasının alevli girdaplanyla güçlenmiş

olan barbar için.

Rüzgâr, Wulfgar'm kayadan ve kardan sığınağının açık yerlerinden

eserken yaslı bir şarkı söylüyor, barbarın yaralı yüreğinin kapısını

aralayan uzun ve melankolik bir ezgi mırıldanıyordu. O mağarada, o

fırtınanın içinde ve o rüzgârlı ezgiyle birlikte, Wulfgar'ın düşünceleri

geçmişe kayıverdi.

Alageyik Kabilesi'yle geçirdiği çocukluğu hakkında birçok şey

hatırladı. Engin, vahşi tundrada koşarak, yüzlerce yıl boyunca ayakta

kalmış olan av ve ayinlerde atalarının ayak izlerini takip ederek

geçirdiği zamanlan anımsadı.

Onu On-Kasaba'ya getiren savaşı, cengaver halkının köylerin

sakinlerine yaptığı acımasız saldırıyı hatırladı. O savaşta, özellikle

kalın kafalı olan bir cücenin başına indirdiği kötü nişanlanmış bir

darbe, genç Wulfgar'm mağlup olmasına sebep olmuş —o mağlubiyet

ise Wulfgar'ı, kısa süre içinde babası gibi görmeye başlayacağı

Bmenor Battlehammer adındaki huysuz, kaba, altın kalpli cücenin

gözetimi ve emri altına sokmuştu. Er meydanında aldığı o yenilgi

Wulfgar'ın Drizzt ve Catti-brie'yle tanışmasını, gençliğinin son ve

yetişkinliğinin ilk yıllarında yönünü belirleyen bir yolda ilk adımını

atmasını sağlamıştı. Fakat aynı yol, Wulfgar'ı olabilecek en feci yere,

yani iblis Errtu'nun inine götürmüştü.

Dışarıda esen rüzgâr inliyor ve Wulfgar'm ruhuna sesleniyordu.

Sanki ona artık hatıralarından yüz çevirmesini, Errtu'nun cehennemi

ini hakkındaki tüm düşüncelerini aklından uzaklaştırmasını

söylüyormuş gibiydi.

Onu uyarıyordu, onu uyarıyordu...

Ama en az Errtu'nun işkenceleri kadar kendi algısı yüzünden ısürap

çeken Wulfgar bundan yüz çevirmeyecekti. Bu sefer değil. O feci

hatıralara sarıldı. Onları şuurunda canlandırdı ve hepsini tamamıyla,

mantıklı bir şekilde gözden geçirip kendisine olan bitenin olmuş bitmiş

281

olduğunu söyledi. Olması gerektiği gibi olmamıştı, ama geçmişinin bir

gerçeği ve hep yanında taşımak zorunda olduğu bir hatıraydı işte.

Refleksif olarak korkup kaçmaya değil, ders alıp büyümeye

çalışması gereken bir dönüm noktasıydı.

Rüzgâr feryat figan acil uyanlarını yapmaya, kendisini o dehşet

çukurunda kaybedebileceğini, kendi haline bırakılsa çok daha iyi

olacak karanlık yerlere yolculuk ettiğini ona söylemeye devam etti.

Ama Wulfgar düşüncelerine sıkı sıkıya tutundu, Hareketli Buz

Denizi'nde Errtu'nun nihai olarak mağlup edilişine kadar onları

düşünmeye devam etti.

Yanında dostlanyla birlikte.

Mahzun barbar tüm meselenin işte bu olduğunu biliyordu. Yanında

dostlarıyla birlikte! Eski dostlanndan yüz çevirmişti, çünkü bunu

yapması gerektiğine inanmıştı. Onlardan, özellikle de Catti-brie'den

kaçmıştı, çünkü onun dönüştüğü şeyi görmelerini kaldıramıyordu; o

şey ise eski ihtişamının bir posasından ibaret olan kırık dökük, sefil

biriydi.

Wulfgar tefekkürü sırasında duraksadı ve en son odunu da ateşe attı.

Alevlerin altına yerleştirdiği, ısıyı çekip belli bir süre içinde tutacak

olan taşların yerini ayarladı. Bir taşı dürtükleyerek ateşten uzaklaştırdı

ve uyku tulumunun yanına ittirdi, sonra üzerine oturabilmek için onu

kumaşın alüna yuvarladı.

Üstüne oturdu ve altından yükselen ısıyı hissetti, ama yeni edindiği

bu rahatlık, önünde yükselen soru duvarını yok edemiyor ya da

savuşturamıyordu.

"Peki şimdi neredeyim?" diye sordu barbar rüzgâra, ama rüzgâr

sadece melankolik feryadına devam etti.

Verecek bir cevabı yoktu, barbann da öyle.

Ertesi sabah hava temiz ve açıktı, parlak güneş bulutsuz doğu

göğünde yükseliyor, ısıyı rahat seviyelere yükseltiyor ve kar

fırtınasının bıraktıklannı eritmeye başlıyordu.

Drizzt bu manzarayı ve ısıyı kanşık duygularla karşıladı, zira

282

wr

kendisi ve diğerleri uzuvlarım tekrar hissedebildikleri için mutlu olsalar

da, bir kar fırtınasının ardından açan güneşin dağ geçitlerine ne gibi

tehlikeler getirebileceğini biliyorlardı. O gün daha da dikkatli hareket

eteneleri, attıkları her adımda çığ tehlikesi karşısında ihtiyatlı olmaları

gerekliydi.

Drow arkasını dönüp üç dostunun uyuyup rahatça dinlendiği ve

yola devam etmeyi umduğu mağaraya baktı. Şansları yaver giderse o

gün sahil şeridine varabilir ve Manastır Yarığı ile Sheila Kree'yi

adamakıllı aramaya başlayabilirlerdi.

Drizzt etrafına baktı ve bunun için epey şanslı olmaları gerekeceğini

fark etti. Kayan karların uzaktan gelen gümbürtüsünü daha şimdiden

duyabiliyordu.

Wulfgar artık bir mağaraya, kardan bir türbeye dönüşmüş olan

kuytu köşeden çıkmak için kan yumruklayıp kazdı, sürünerek dışarı

çıktı ve parlak güneş ışığı karşısında gerindi.

Barbar dağların tam eteklerindeydi, arazi dik bir açıyla güneye,

Luskan'a doğru meylediyor ve kuzey ufkunda kule gibi yükselen, karla

kaplı zirveler uzanıyordu. Görünüşe bakılırsa fırtınanın yağmur ve kar

sınırının tam kıyısında bulunduğunu boyun eğmiş bir şekilde iç

geçirerek fark etti, zira güneyindeki meyilli dağ yamaçları derin karla

kaplı olmaktan çok sırılsıklam görünürken, kuzeyinde kalan arazi

bembeyaz kara gömülmüştü.

BOLUM 21

BOŞA GİDEN CAZİBE

"Luskan'da yapmam gereken işlerim var," diye şikayet etti

Morik. "Yerli yerine oturttuğum bir çok iş var —yani bağlantılar ve

anlaşmalar— ama şimdi senin ve dostlann yüzünden bütün bunlar

boşa gidecek."

"Ama uzun kış gecelerinin tadını çıkartacaksın," dedi Bellany

gaddarca gülerek ve baştan çıkarıcı bir tavırla kürk yığının üzerine

kıvrılarak.

"Bunun konuyla alakası... pekâlâ, dediğin doğru," diye itiraf etti

Morik kafasını sağa sola sallayarak. "Ama itirazımın seninle bir

ilgisi olmadığını anlıyorsundur,"

"Haddinden fazla konuşuyorsun," diye yanıtladı kadın, ufak

tefek adama doğru uzanarak.

"Di... diyorum ki, hayır bu olamaz! Şimdi olmaz. İşlerim var—"

"Daha sonra."

"Şimdi!"

Bellany sırıttı ve yatakta yuvarlanıp gerindi. Morik'in itirazları

biraz beklemek zorundaydı. Fakat daha sonra Luskanlı haydut tekrar

şikayet etmeye, Bellany'ye bu küçük gezisinin ona bir kralın

hazinesinden bile daha fazlasına mâl olacağını söylemeye başladı.

"Kaçınılmaz," diye açıkladı dişi büyücü. "Seni buraya getirmem

gerekiyordu ve kış erken geldi."

284

"Gitmeye iznim yok mu yani?"

"İstersen git," diye yanıtladı Bellany. "Önünde uzun ve soğuk bir

yol var—Luskan'a kadar hayatta kalabileceğini mi sanıyorsun?"

"Beni buraya sen getirdin, sen geri götür."

"İmkânsız," dedi büyücü kadın sakince. "Öyle mesafeler için nakil

büyüsü yapamam. O büyü beni aşar. Belki kısa mesafeler için o garip

büyülü kapıyı çağırabilirim, ama Luskan'a kadar yolumuzu açamam.

Ayrıca soğuğu hiç sevmem, Morik, hem de hiç sevmem."

"Öyleyse Sheila Kree beni yuvama götürmenin bir yolunu

bulmalı," dedi Morik, pantolonunu giyerken —ya da en azından

giymeye çalışırken. Pantolonu daha ayak bileklerine geçirmişti ki,

Bellany elini şöyle bir sallayıp basit bir büyü yaparak ani bir rüzgâr

oluşturdu. Bu rüzgâr zaten dengesini yitirmiş olan Morik'i geriye

uçurup pantolonuna takılıp düşmesine yetti.

Haydut yuvarlanıp ayaklarını yere sabiti ey erek dizlerinin üzerine

doğruldu ve ayağa kalkıp kadına kızgın bir bakış attı.

"Çok komik," dedi sertçe, ama bu sözleri söylediği anda Morik

Bellany'nin yüzündeki bakışı fark etti. Bu bakış hiç de şaka

yaptığını belirtmiyordu.

"Sheila Kree'nin karşısına çıkıp seni yuvana götürmesini mi

talep edeceksin?" diye sordu büyücü kadın.

"Edersem ne olur?"

"Seni öldürür," diye belirtti Bellany. "Sheila senden o kadar da

çok hoşlanmıyor dostum, aslında o da buradan defolup gitmeni en

az senin kadar istiyor. Ama bunu yapmak için hiçbir çaba sarf

etmeyecektir, tabii evcil ogrelerinden birinin cesedini buz gibi

okyanus dalgalarına bırakması gibi kısa bir yolculuktan ziyade.

"Hayır Morik, sıkıntı vermeden, sessizce, Sheila'mn gözünden

uzak durursan iyi etmiş olacağını anlamalısın," diye devam etti

Bellany. "Kanlı Güverte baharda denize açılacak ve büyük ihtimalle

sahilden yolculuk edecek. Seni Luskan'a yakın bir yerde, hatta eğer

Deudermont'un orada bizim için pusuya yatmadığından emin

olabilirsek şehrin limanında karaya bırakırız."

"O zamana kadar fakir kahrım."

"Pekâlâ zengin olup o şekilde ölmek istiyorsan gidip Sheila'ya

taleplerini söyle bakalım," dedi dişi büyücü kahkaha atarak.

Yuvarlanıp kürkleri vücuduna sardı, hatta bu tartışmanın bittiğini

285

Morik'e belirtmek için kafasını bile örttü.

Haydut öylece durup uzun bir süre sevgilisine baktı. Bellany'den

hoşlanıyordu —hem de çok— ve koca bir kışı onunla oynaşarak

geçirmenin o kadar da kötü bir şey olmayacağını düşünüyordu. Aynı

zamanda ortamda başka kadınlar da vardı, ki bunlara Jule Pepper

gibi son derece çekici isimler de dahildi. Belki de Morik bu mevsim

kendisine bir meşgale bulmuştu!

Haydut bu düşünceyi aklından uzaklaştırdı. Böyle dar ve kaçışsız

bir ortamda bu denli çetin yoldaşlarla birlikteyken bunun gibi

konularda dikkatli olmalıydı. Eğer Jule'a asılarak Bellany'yi

sinirlendirirse hali duman olurdu. Bu güzeller güzeli büyücünün ona

neler yapabileceğini düşününce korkuverdi. Morik asla hiçbir çeşit

büyücüden hoşlanmamıştı, zira onun değiştirdiği kılıkların ötesini

görüp gizliliğini açığa çıkarabiliyor ve o daha onlara yaklaşamadan

önce haydudu büyüyle geri püskürtebiliyorlardı. Morik'in bakış

açısına göre, büyücüler adil dövüşmüyordu.

Evet, herhangi bir kıskançlık hissi uyandırmamaya dikkat

etmeliydi.

'Ya da belki de mesele budur,' diye düşündü Morik, Sheila'nın

bariz hoşnutsuzluğunu hesaba katarak. 'Belki de ateşli korsanın

Bellany'yle arkadaşlığımı tasvip etmemesinin sebebi kendisinin de

burada yatak kürklerini ısıtacak birinden yoksun bir şekilde kısılıp

kalmış olmasıdır.'

Uyuyan Bellany'nin ritmik nefes alış verişini izlerken Morik'in

yüzüne çarpık bir gülümseme yayıldı.

"Ah, Sheila," diye fısıldadı ve kaptanla biraz vakit geçirdikten

sonra eve dönmeyi dahi isteyip istemeyeceğini, burada daha da

büyük bir refah içinde yaşayıp yaşayamayacağını merak etti.

Chogurugga hiddetle geniş odasında hızla ilerliyor, mobilyaları

ve önünden kaçmakta yavaş davranan daha küçük ogreler ile yan

ogreleri kenara fırlatıyordu.

"Bathunk!" diye art arda feryat ediyordu dişi ogre. "Bathunk,

286

nerdesin?" Dişi öğrenin kıymetli oğlu bir akıncı grubunun

liderliğinde dışarı çıkmıştı ve bu yolculuğun yalnızca üç ya da dört

gün sürmesi gerekirdi. Ama yaklaşık bir ongun geçmiş ve genç

yaratıktan hiçbir haber çıkmamıştı.

"Kar derin," dedi odanın yan tarafından Bloog sakince. Ogre,

Sheila Kree'den kendisine bir armağan olan iri bir hamakta,

kocaman bacaklarını hamağın iki yanından sallandırmış bir halde

rahatça yatmaktaydı.

Chogurugga odanın içinde koşturup hamağın kenarını tutup

çevirdiği gibi Bloog'u taş zemine düşürdü. "Eer onu senin incittiini

öörenirsem—"

"Bathunk dışarı çıktı," diye itiraz etti Bloog. Sakinliğini

koruyordu, fakat dişi ogre, bunu güzel karısını hırpalamak

istemediğinden mi, yoksa onun histeri krizine gülmek

istemediğinden mi yaptığını kestiremiyordu. "Geri gelir ya da

gelmez. Bloog onun peşinden gitmiycek."

Chogurugga için dahi anlaşılması kolay olan bu mantık dişi

ogreyi hiç yatıştırmadı, ama en azından Bloog'dan uzaklaşmasını

sağladı. Odanın içinde koşturup Bathunk'm ismini haykırdı.

Aslında oğlu akıncı gruplarından geri dönme konusunda birçok

kez geç kalmıştı, ama bu sefer farklıydı. Bunun sebebi sadece

patlayıveren şiddetli fırtına değildi. Chogurugga bu sefer bir şeylerin

feci şekilde yanlış olduğunu hissediyordu. Biricik Bathunk'mın

başına bir felaket gelmişti.

Eve dönmeyecekti.

Dişi ogre bunu biliyordu.

Morik yüzünde kocaman bir sırıtışla sağ kalçasındaki küçük

kemer kesesinden ikinci kadehi çıkartıp aralarında duran masanın

üzerine, Sheila Kree'nin önüne koydu; bu güzel bir gümüş ve cam

işçiliğine sahip bir kadehti.

Sheila ona eğlenmiş bir ifadeyle bakıp başıyla onayladı ve devam

etmesini işaret etti.

287

Bundan sonra kesenin içinden bir şişe Peribadesi çıkarttı —iki iri

kadeh bir yana dursun, bu şişe kendi başına o küçük keseye

giremeyecek kadar büyüktü.

"Büyülü kesende başka neler var, Haydut Morik?" diye şüpheyle

sordu Sheila. "Bellany üzerinde büyülü nesneler olduğunu biliyor

mu?"

"Bu seni neden endişelendirsin ki, sevgili, güzeller güzeli

Sheila?" diye sordu Morik, pahalı içkiyi Sheila'nın kadehine

bonkörce boşaltıp kendine daha az koyarak. "Burada kimseye karşı

bir tehdit oluşturmuyorum. Bir dostum, düşman değil."

Sheila zoraki bir şekilde sırıttıktan sonra kocaman bir yudum

almak için kadehi öyle hızlı kaldırdı ki şarap kadehin kenarlarından

taşıp pembe yüzüne aktı. Bunu hiç umursamayan korsan, kadehi

güm diye masaya geri koyduktan sonra yüzünü koluyla sildi.

"Bir düşman bunun aksini söyler mi zaten?" diye sordu basitçe.

"Yakalandıkları zaman düşman olduklarım söyleyen pek fazla

kişiye rastlamadım."

Morik kıs kıs güldü. "Bellany'nin beni buraya getirmiş olmasını

tasvip etmiyorsun."

"Sana hiç bunun aksini hissettirdim mi?"

"Bellany'nin benim arkadaşlığıma olan düşkünlüğünü de

onaylamıyorsun," demeye cüret etti Morik.

Sheila hafifçe irkilip sandalyesinde kıpırdandığında, Morik

yarasına basmış olduğunu anladı. Sheila'nın ona bu kadar sert

davranmasının tek sebebinin kıskançlık olması düşüncesiyle

özgüveni artan —ve kendinden emin Morik'in fikir yapısına göre,

neden olmasındı ki?— haydut kadehini tokuşturmak için korsan

liderine doğru uzattı.

"Birbirimizin değerini daha iyi anlamanın şerefine," dedi,

Sheila'nın kadehine hafifçe vururken.

"Ve birbirimizin arzularını daha iyi anlamanın şerefine," diye

yanıtladı korsan lideri, yüzündeki gülümseme daha da genişleyerek.

Bu kadının içinde yanan ateşi nasıl da çılgınca zevklere

dönüştürebileceğini düşünen Morik de sırıttı.

Beklediğini bulamadı.

Kısa süre sonra Morik Sheila'nın odasından yalpalayarak çıktı.

Korsanın yüzündeki yapmacık sırıtışı hiç bozmadan üzerine savurmuş

288

olduğu sol kroşeden dolayı başı zonkluyordu. Sheila'nm onun bu kur

yapma girişimine —Morik kadına sokulmuş ve elinin tersiyle

Sheila'nm pespembe çenesini okşamıştı— verdiği saldırgan tepkiyle

kafası kansan haydut bir düzine farklı küfür savurarak Bellany'nin

odasına doğru yalpalayarak ilerledi. Morik hanımlardan böyle

muamele görmeye alışık değildi ve kapıyı açıp haydudun yolunu

kesen dişi büyücü, adamın dargm olduğunu net bir şekilde gördü.

"Köşeye sıkışmış bir porsukla mı seviştin?" diye sordu Bellany

sıntarak.

"O dediğini tercih ederdim," diye yanıtladı Morik ve odaya

girmeye çalıştı. Fakat Bellany kolunu kaldınp adamın önünü kesti.

Morik ona soru dolu bir ifadeyle baktı. "Kıskanmadın herhalde."

"İşin aslını bu kadar net bir şekilde bilecek kadar kendi değerin

hakkında bir fikrin var gibi görünüyorsun," diye yanıtladı.

Morik cevap verecek oldu, fakat derken kadının ettiği hakaret

kafasına dank etti ve haydut duraksayıp kadına ufak bir selam verdi.

"Kıskanmak mı?" diye şüpheyle sordu Bellany. "Hiç de bile. En

azından şimdiye kadar Jule Pepper'ı yatağa atacağını sanırdım.

Fakat ağız tadın beni şaşırttı. Ne senin Sheila Kree'nin tipi olduğunu

düşünürdüm, ne de onun senin."

"Görünüşe bakılırsa şüphelerin doğruymuş," diye belirtti haydut,

morarmış şakağını ovuşturarak. Tekrar içeri yöneldi ve bu sefer

Bellany adamın yanından geçip odaya girmesine izin verdi.

"Sanınm o kanyı ayartmada senin şansın daha fazla olurdu."

"Onun tercihini anlaman epey uzun sürdü," diye yanıtladı

Bellany, haydudun ardından içeri girip kapıyı kapatarak.

Morik kendini kürklerle dolu yatağa attı, yuvarlanıp döndü ve

kendisine sıntan dişi büyücüye bir bakış attı. "Beni uyaramaz

miydin yani?" diye sordu. "Bunu benim için yapamaz mıydm?"

"Eğlenceyi kaçırsa mıydım?"

"Pek fazla bir şey kaçılmadın," dedi Morik ve kollannı kadına

uzattı.

"Yarana mı masaj yapmam gerek?" diye sordu Bellany, hiç

kıpırdamadan. "Yoksa gururuna mı?"

Morik bu soruyu sadece bir anlığına düşündü. "İkisine de," diye

itiraf etti ve gülümsemesi daha da genişleyen büyücü kadın yatağa

yaklaştı.

289

Bundan sonra kesenin içinden bir şişe Peribadesi çıkarttı —iki iri

kadeh bir yana dursun, bu şişe kendi başına o küçük keseye

giremeyecek kadar büyüktü.

"Büyülü kesende başka neler var, Haydut Morik?" diye şüpheyle

sordu Sheila. "Bellany üzerinde büyülü nesneler olduğunu biliyor

mu?"

"Bu seni neden endişelendirsin ki, sevgili, güzeller güzeli

Sheila?" diye sordu Morik, pahalı içkiyi Sheila'nın kadehine

bonkörce boşaltıp kendine daha az koyarak. "Burada kimseye karşı

bir tehdit oluşturmuyorum. Bir dostum, düşman değil."

Sheila zoraki bir şekilde sırıttıktan sonra kocaman bir yudum

almak için kadehi öyle hızlı kaldırdı ki şarap kadehin kenarlanndan

taşıp pembe yüzüne aktı. Bunu hiç umursamayan korsan, kadehi

güm diye masaya geri koyduktan sonra yüzünü koluyla sildi.

"Bir düşman bunun aksini söyler mi zaten?" diye sordu basitçe.

"Yakalandıkları zaman düşman olduklarını söyleyen pek fazla

kişiye rastlamadım."

Morik kıs kıs güldü. "Bellany'nin beni buraya getirmiş olmasını

tasvip etmiyorsun."

"Sana hiç bunun aksini hissettirdim mi?"

"Bellany'nin benim arkadaşlığıma olan düşkünlüğünü de

onaylamıyorsun," demeye cüret etti Morik.

Sheila hafifçe irkilip sandalyesinde kıpırdandığında, Morik

yarasına basmış olduğunu anladı. Sheila'nın ona bu kadar sert

davranmasının tek sebebinin kıskançlık olması düşüncesiyle

özgüveni artan —ve kendinden emin Morik'in fikir yapısına göre,

neden olmasındı ki?— haydut kadehini tokuşturmak için korsan

liderine doğru uzattı.

"Birbirimizin değerini daha iyi anlamanın şerefine," dedi,

Sheila'nın kadehine hafifçe vururken.

"Ve birbirimizin arzularını daha iyi anlamanın şerefine," diye

yanıtladı korsan lideri, yüzündeki gülümseme daha da genişleyerek.

Bu kadının içinde yanan ateşi nasıl da çılgınca zevklere

dönüştürebileceğini düşünen Morik de sırıttı.

Beklediğini bulamadı.

Kısa süre sonra Morik Sheila'nın odasından yalpalayarak çıktı.

Korsanın yüzündeki yapmacık sırıtışı hiç bozmadan üzerine savurmuş

288

olduğu sol kroşeden dolayı başı zonkluyordu. Sheila'nm onun bu kur

yapma girişimine —Morik kadına sokulmuş ve elinin tersiyle

Sheila'nm pespembe çenesini okşamıştı— verdiği saldırgan tepkiyle

kafası kansan haydut bir düzine farklı küfür savurarak Bellany'nin

odasına doğru yalpalayarak ilerledi. Morik hanımlardan böyle

muamele görmeye alışık değildi ve kapıyı açıp haydudun yolunu

kesen dişi büyücü, adamın dargın olduğunu net bir şekilde gördü.

"Köşeye sıkışmış bir porsukla mı seviştin?" diye sordu Bellany

sıntarak.

"O dediğini tercih ederdim," diye yanıtladı Morik ve odaya

girmeye çalıştı. Fakat Bellany kolunu kaldınp adamın önünü kesti.

Morik ona soru dolu bir ifadeyle baktı. "Kıskanmadın herhalde."

"İşin aslını bu kadar net bir şekilde bilecek kadar kendi değerin

hakkında bir fikrin var gibi görünüyorsun," diye yanıtladı.

Morik cevap verecek oldu, fakat derken kadının ettiği hakaret

kafasına dank etti ve haydut duraksayıp kadına ufak bir selam verdi.

"Kıskanmak mı?" diye şüpheyle sordu Bellany. "Hiç de bile. En

azından şimdiye kadar Jule Pepper'ı yatağa atacağını sanırdım.

Fakat ağız tadın beni şaşırttı. Ne senin Sheila Kree'nin tipi olduğunu

düşünürdüm, ne de onun senin."

"Görünüşe bakılırsa şüphelerin doğruymuş," diye belirtti haydut,

morarmış şakağını ovuşturarak. Tekrar içeri yöneldi ve bu sefer

Bellany adamın yanından geçip odaya girmesine izin verdi.

"Sanınm o kanyı ayartmada senin şansın daha fazla olurdu."

"Onun tercihini anlaman epey uzun sürdü," diye yanıtladı

Bellany, haydudun ardından içeri girip kapıyı kapatarak.

Morik kendini kürklerle dolu yatağa attı, yuvarlanıp döndü ve

kendisine sıntan dişi büyücüye bir bakış attı. "Beni uyaramaz

miydin yani?" diye sordu. "Bunu benim için yapamaz miydin?"

"Eğlenceyi kaçırsa mıydım?"

"Pek fazla bir şey kaçırmadm," dedi Morik ve kollannı kadına

uzattı.

"Yarana mı masaj yapmam gerek?" diye sordu Bellany, hiç

kıpırdamadan. "Yoksa gururuna mı?"

Morik bu soruyu sadece bir anlığına düşündü. "İkisine de," diye

itiraf etti ve gülümsemesi daha da genişleyen büyücü kadın yatağa

yaklaştı.

289

"Bu seni son uyarışım," dedi, yatağa girip adamın yanma

sokularak. "Sheila Kree ile uğraşırsan seni öldürür. Yani şanslıysan

demek istiyorum. Eğer değilsen, muhtemelen Chogurugga'ya onu

arzuladığını söyler."

"Dişi ogreye mi?" diye sordu dehşete kapılan Morik.

"Eğer o ogreyle çiftleşmekten sağ kurtulabilirsen Bloog seni

kesinlikle öldürür."

Bellany daha da sokuldu ve adamı öpmeye çalıştı, ama şehvetli

düşünceleri aniden uçup gitmiş olan Morik kafasını çevirdi.

"Chogurugga," dedi haydut tüyleri ürperirken.

BOLUM 22

ADIM ADIM

Wulfgar sağ tarafından kükreyerek esen dondurucu rüzgârla

birlikte, aralıksız ayaz karşısında iki büklüm olup omzunu ve

kafasını öne eğmiş bir halde bata çıka ilerliyordu. Yüksek bir

geçitteydi ve açık alanda durmayı sevmese bile, bu rüzgâr yemiş

yamaç fırtınadan kalan kann en az olduğu yerdi. Düşmanlann onu

bir mil öteden görebileceklerini biliyordu, zira bembeyaz arazide

duran kara bir noktaydı, ama aynı zamanda bu düşmanlann eğer

uçan —aynca kış rüzgânna karşı koyabilecek kadar iri— yaratıklar

olmadıklan takdirde ona yaklaşamayacağını da biliyordu.

Umduğu şey eski yol arkadaşlannın onu görmesiydi. Aksi

takdirde görüş yeteneğinin sürekli olarak bir sonraki dağ zirvesiyle

sınırlandığı ve mesafelerin feci şekilde çarpık göründüğü bu engin,

inişli çıkışlı arazide onlan nasıl bulabilirdi? Bazen ağaçlann tek tek

seçilebildiği bir sonraki dağ yamacı kısa bir mesafe ötede gibi

görünüyor, ama aslında miller ve millerce uzakta oluyordu. Aynı

zamanda çoğunlukla aşılması imkansız engellerle, mesela sarp

uçurumlar veya imkansız yamaçlarla dolu olan yol, Wulfgar'm

gözüne kestirdiği noktaya günlerce sürecek bir dolambaçlı rota takip

etmeden varmasına mani oluyordu.

'Onlan nasıl bulmayı umuyordum ki?' diye kendisine sordu

VVulfgar, ne ilk, hatta ne de yüzüncü kez olmak üzere. O sabahın

291

kader anında Luskan'ın kuzey kapısından çıkma aptallığını

gösterdiği ve o feci fırtınanın ardından güney rotası çok daha

elverişli görünürken dağlara doğru yola devam ettiği için kafasını

sallayıp kendisine lanet okuyordu.

"Peki Drizzt ile diğerleri sığınacak bir yer bulmuş, kışı geçirmek

için bir kasabada kalmışsa ben tam bir ahmak sayılmaz mıyım?"

diye kendisine sordu barbar ve kahkahayı bastı.

Evet, onları fark etmeden birkaç metre ötelerinden geçip

gidebileceği hava şartlan altında, engin ve konuk sevmez yabanlık

arazide dostlarını araması son derece umutsuz görünüyordu. Fakat

yine de durumu enine boyuna düşünen barbar, tüm etkenlere rağmen

bir ahmak olmadığını, sadece yapmaya ihtiyaç duyduğu şeyi

yapmakta olduğunu fark etti.

Wulfgar o yüksek dağ mevziinde duraksadı ve etrafındaki

vadilere, önünde uzanan dağ doruğuna ve sağ tarafında, bembeyaz

dağ yamacındaki koyu yeşil bir bulanıklık olan bir köknar ağacı

kümesine baktı.

Oraya gitmeye karar verdi. O ağaçların gölgesi altında, onu

Buzyeli Vadisi'ne götürecek ana dağ geçidine gelene kadar kuzeye

doğru yolunu bulacaktı. Eğer yolda eski yol arkadaşlarıyla

karşılaşırsa ne âlâydı. Eğer karşılaşamazsa, On-Kasaba'ya doğru

yoluna devam edecek ve Drizzt ile diğerleri gelip onu bulana kadar

veya gelmezlerse Derinsu'ya giden bir kervana katılmak üzere

bahan bekleyecekti.

Wulfgar göz alıp uçuşan kar karşısında gözlerini eliyle siper edip

rotasını seçti. Daha iri olan dağa kadar bu açık yamacı takip etmeli,

sonra da sarp batı kanadından aşağı yolunu bulmalıydı. En azından

o yamaçta, gövdelerine ağırlığını verip iniş hızını yavaşlatabileceği

ağaçlar mevcuttu. Eğer bu çorak araziden aşağı inmeye çalışır da

kaymaya başlarsa, hakikaten de uzun bir mesafe boyunca

yuvarlanırdı.

Wulfgar başını tekrar öne uzatıp rüzgâra karşı eğilerek bata çıka

ilerlemeye başladı.

Sağa ve aşağı doğru göründüğünden çok daha fazla meyleden bir

taşa bastığında bu eğilişi ona pahalıya mâl oldu. Kürklü çizmesi

buzlu yüzeyde çekiş gücü bulamadı ve dengesini kaybeden Wulfgar,

bu hareketi kaymayı engelleyecek kadar hızlı bir şekilde telafi

292

edemedi. Ayaklan havaya yükselen barbar sertçe kıç üstü oturdu.

Aşağı kayıyor ve kollan tutunacak bir şeyler bulmak için çılgınca

savruluyordu.

İri, kullanışsız keskiden vaz geçti ve silahı kafasına

yuvarlanmasın diye biraz yana doğru fırlattı. Yavaşlayamıyordu ve

kısa süre içinde kaymaktan çok hoplayıp sıçrayarak inmeye başladı.

Paldır küldür yuvarlandı ve iri bir taşı sıyınp geçtiğinde yan döndü.

Sırt çantasının kayışlan gevşedi; biri tamamen çözüldü ve diğeri

koptu. Ağzı açılan ve içindeki erzaklan onun peşi sıra yamaca döken

çantayı geride bıraktı.

Döne döne, hoplaya sıçraya yuvarlanmaya devam eden Wulfgar,

çantayı, keskiyi ve geçidin üst kısmını çok geride bıraktı.

"Yaralandı!" dedi Kaptan Deudermont, barbann uzun ve şiddetli

yuvarlanışını izlerken sesi tedirginlikle yükselerek.

O ve Robillard, kaptanın Su Perisi'ndeki özel kamarasında

durmuş, büyücünün gezgin barban uzgörü yoluyla izlemek için

kullandığı tılsımlı suyla dolu bir kâseye bakmaktaydı. Robillard ne

bunun gibi uzgörü büyülerinden hoşlanıyordu, ne de bu konuda

ustaydı. Fakat gizlice Wulfgar'ın gümüş renkli, kurt postundan

kürkünün altına büyülü bir iğne yerleştirmişti. Kâseyle bağlantılı

olan iğne, asıl hüneri uzgörü değil zuhur büyüleri olan Robillard'in

uzaklardaki o adamı şöyle böyle de olsa görmesine olanak

tanıyordu.

"Öküz," diye sessizce söylendi Robillard.

Wulfgar'ın uzun yuvarlanışının ardından en dibe indiğinde ayağa

kalkışını sessizce izlediler; Deudermont ise dudağını kemiriyordu.

Barbar yana doğru kaykılmış ve bir omzu incinmişti. Wulfgar

eşyalanna ulaşmanın en iyi yolunu arayarak etrafta gezinirken,

gemideki ikili barbann topalladığını fark etti.

"Yardım almadan yukan çıkamaz," dedi Deudermont.

"Öküz," dedi Robillard tekrar.

"Ona bir bak!" diye haykırdı kaptan. "Tahmin ettiğin gibi yapıp

293

güneye gidebilirdi ama gitmedi. Hayır, kuzeye ve donmuş dağlara,

yani pek az kişinin yaz zamanı bir grupla dahi dolaşmaya ve daha da

az kişinin yalnız başına gitmeye cüret edebileceği bir yere gitti."

"Doğanın yolu budur," diye belirtti Robillard. "Yalnız başına

deneyecek olanlar dener ve bu yüzden hepsi ölür. Ahmaklann

kendilerini ailelerinden ayırmak gibi bir huyu vardır."

"Onun kuzeye gitmesini istiyordun," diye vurguyla belirtti

kaptan. "Bunu defalarca kendi ağzınla söyledin ve bunu düşüp

ölmesi için istemiyordun. Wulfgar eğer Drizzt ile Catti-brie gibi

dostları hak eden bir adamsa, şartlar ne olursa olsun gidip onları

arayacağını ısrarla vurgulamıştın.

"Şuna bir bak, benim tamahkâr dostum," dedi Deudermont, elini

su kâsesine ve inatla yoluna devam etmeye çalışan Wulfgar'ın

görüntüsüne doğru savurarak.

Bariz bir şekilde acı içinde olan ama sadece yüzünü buruşturarak

bunu duymazdan gelen adam dağ yamacından yukarı tırmanmak

için büyük çaba sarf ederek milim milim ilerliyordu. Barbar ne

durup hiddetle haykırdı ne de yumruğunu havaya kaldırdı. Sadece

rotasını seçti ve hiç şikayet etmeden yoluna devam etti.

Deudermont Robillard'a, en az büyücünün uzgörü kâsesine

baktığı kadar dikkatli bir şekilde baktı. En sonunda Robillard

kafasını kaldırdı. "Belki de şu Wulfgar'da sandığımdan daha fazlası

vardır," diye itiraf etti büyücü.

"Onu orada yalnız başına, üşümüş bir halde ölüme mi terk

edeceğiz yani?"

Robillard iç geçirdi, hırladı ve elleriyle kuvvetli bir şekilde

yüzünü ovuşturdu, öyle ki cılız yüz hatları kıpkırmızı oldu.

"Derinsu'nun uzun rıhtımında seninle konuşmak için ortaya çıktığı

günden beri sorundan başka bir şey getirmedi!" diye hırladı

Robillard ve kafasını sağa sola salladı. "Hayır, ondan bile önce

Luskan'da seni öldürmeye çalış—"

"Yok öyle bir şey!" diye ısrar etti Deudermont, bu eski yarayı

açtığı için Robillard'a kızarak. "Bu, ne Wulfgar'm ne de Morik

denilen o ufak tefek adamın işiydi."

"Sen öyle diyorsun."

"Zorluklara şikayet etmeden katlanıyor," diye devam etti kaptan,

tekrar büyücünün gözlerini kâsedeki görüntüye çevirmesini

294

sağlayarak. "Fakat iblis Errtu'nun ellerindeyken yüzleştiği

ıstıraplann yanında Wulfgar'm bu fırtınayı bir zorluk olarak dahi

gördüğünü sanmıyorum."

"Öyleyse sorun yok demektir."

"Peki şimdi ne olacak?" diye üsteledi kaptan. "Wulfgar o karlı

dağlarda hedefsiz bir halde gezinip dururken dostlarını asla

bulamaz."

Deudermont, Robillard'm onu eksiksiz bir şekilde anladığını

büyücüden gelen iç çekişten fark etti.

"Daha dün bir korsan tespit ettik," diye belirtti büyücü, ki bu

Deudermont'un şimdiye kadar duyduğu en iyi laf çevirmelerden

biriydi. "Muhtemelen sabahleyin savaşa tutuşacağız. Beni

göndermeyi göze alamazsı—"

"Eğer korsanı tekrar görürsek ve sen henüz dönmemişsen veya

savaş için hazır değilsen onu gölge gibi takip ederiz olur biter.

Takipteyken her gemiye yetişebileceğimiz gibi, geride dururken de

bunu yapabiliriz."

"Bilinmedik yerlere nakil büyüsü yapmayı sevmiyorum," diye

homurdandı Robillard. "Çok yüksekte belirip aşağı düşebilirim."

"Öyleyse gitmeden evvel bir uçuş veya havada durma büyüsü

yap sen de."

"Ya da çok aşağıda," dedi Robillard acı acı, zira bu olasılık her

zaman vardı ve nakil büyüsünün vanş noktasında çok aşağıda

beliren her büyücü, parçalarım kayaların ve toprağın içinde dağılmış

bir halde bulurdu.

Deudermont'un buna omuz silkmekten gayrı vereceği bir cevabı

yoktu, ama bu bir münakaşa bile değildi. Robillard, yaralı adamın

yardımına gitmeye niyeti olduğu halde sadece şikayet ediyordu.

"Korsanlarla çatışmadan önce geri dönmemi bekleyin," diye

homurdandı büyücü, ellerini ceplerine daldırıp Wulfgar'ın yanma

güvenle —yani mümkün olduğunca güvenle— varması için gerekli

olan büyü bileşenlerini ararken. "Tabii eğer dönersem."

"Sana güvenim tam."

"Elbette ki tam olacak," dedi Robillard.

Kaptan Deudermont geri çekildi. Robillard kenarda duran bir

kabinin önüne gelip onu açtı ve Duedermont'un özel eşyalarından

birini, kalın, yünlü bir battaniyeyi çıkarttı. Sürekli olarak homurdanan

295

büyücü işe koyuldu; ilk olarak hafifçe zeminden yükselmesini

sağlayan bir büyü yaptı, sonra da havayı yararmış gibi görünen bir

tılsım oluşturdu. Büyücünün etrafını bol sayıda ve çeşitli renklerde

kabarcıklar kapladı ve bu, büyücünün vücudu kabarcıklarla

belirsizleşene kadar sürdü —derken Robillard ortadan kayboldu ve

geriye sadece kabarcıklar kaldı, onlar da yavaş yavaş patlayıp bir

araya gelmeye başladı ve yanlan hava tekrar eski haline döndü.

Deudermont hızla kâsenin başına koşturdu ve Robillard'in

uzgörü tılsımı bozulmadan önce Wulfgar'a son bir kez baktı.

Karlı sahnede ikinci bir siluetin belirdiğini gördü.

Wulfgar tekrar kaymaya başladı, ama hırlayıp kendisini yere attı

ve kolunu yukarı uzatıp bulabildiği küçük çıplak kayanın çıkıntısına

tutundu. Güçlü koluna asılarak kendisini yukarı çekti.

"Eğer bu hızla devam edersen tüm öğleden sonramızı burada

geçiririz," diye tanıdık bir ses geldi yukarıdan.

Barbar kafasını kaldırıp baktığında Robillard'm geçidin

tepesinde, alışıldık büyücü cübbesinin üstüne kalın, kahverengi bir

battaniye sarmalamış bir halde durduğunu gördü.

"Ne?" diye soracak oldu şaşkına dönen Wulfgar, ama

şaşkınlığıyla birlikte dikkati dağıldı ve gerisingeri beş metre

yuvarlanıp kayalıklı bir çıkıntıya sertçe çarparak durdu.

Barbar ayağa kalktı ve kafasını kaldırıp baktığında Robillard'm

elinde keskiyle birlikte dağ yamacından aşağı süzülmekte olduğunu

gördü. Büyücü yolunun üzerinde karşısında çıkan diğer eşyaları

alıp Wulfgar'a fırlatarak dökülen her şeyi toplayana kadar büyülü

yolla ileri geri uçtu. Bu iş bittiğinde hafifçe iri adamın yanma

konuverdi.

"Seni burada görmeyi hiç ummuyordum," dedi Wulfgar.

"Ben de seni görmeyi ummuyordum," diye yanıtladı Robillard.

"Kuzey değil güney yolunu seçeceğini tahmin etmiştim. Hatta bu

hayrete şayan metanetin, kürekçi Donnark ile girdiğim bir bahsi

kaybetmeme sebep oldu."

296

"Sana karşılığını ödemem mi gerek?" diye tatsızlıkla sordu

Wulfgar.

Robillard omuz silkip başıyla onayladı. "Belki de başka bir

zaman. Tannlann unuttuğu bu yaban arazide gerektiğinden fazla

kalmaya niyetim yok."

"Eşyalarımı geri aldım ve ağır yaralı değilim," diye belirtti

Wulfgar. Büyücünün gitmesine izin vermeye son derece hazır bir

şekilde iri omuzlarını dikleştirdi ve meydan okurcasına çenesini

yukan kaldırdı

"Ama dostlarını bulamadın," dedi büyücü, "ve yardımım

olmadan bunu başarma şansın düşük. Bu yüzden buradayım işte."

"Dostum olduğun için mi?"

"Kaptan Deudermont dostun olduğu için," diye düzeltti

Robillard ve barbann sağlıklı, pis sakallı yüzünü süsleyen çarpık

sıntışı boşa çıkarmak için öfledi.

"Yerlerini tespit edecek büyülerin mi var?" diye sordu Wulfgar.

"Zirvelerin üstünden uçmamızı sağlayacak büyülerim var," diye

düzeltti Robillard, "ve bizi bir yerden diğerine hızla götürecek

büyülerim. Kısa süre içinde bu yörede dolaşan her yaratığın yerini

belleriz. Dostlarının da onlann arasında olmasını sadece umut

edebiliriz."

"Peki değillerse?"

"Öyleyse benimle birlikte Derinsu'ya dönmeni tavsiye ederim."

"Su Perisfne mi?"

"Derinsu'ya," diye vurguyla tekrarladı Robillard.

Bu konuda tartışmak —ki kararlaştırılmış olmasını umduğu bir

konuydu— istemeyen Wulfgar omuz silkti. Drizzt ile diğerlerinin

Aegis-fang'i aramak için geldiğine inanıyor ve hal böyleyse, onlann

hâlâ sağ salim buralarda olmasını umuyordu.

Luskan'da o gün doğru seçimi yapıp yapmadığından, buna hazır

olup olmadığından veya bunu isteyip istemediğinden hâlâ emin

olamıyordu. Onları tekrar gördüğünde tepkisi ne olacaktı?

Bruenor'a ne diyecekti ve eğer Catti-brie'ye karşı aşın korumacı

olan cüce öylece üzerine atlayıp onu gırtlaklamaya çalışırsa ne

yapacaktı? Peki ya Catti-brie'ye ne diyebilirdi? Ona yaptığı şeyden

sonra kadının o mavi gözlerine nasıl bakabilirdi?

O anda, yani artık dostlarını bulması mümkün görünürken bu

297

sorular güçlü bir şekilde zihninde dönüp durdu.

Ama bu sorulara verecek bir cevabı yoktu ve karşılaşmalarını

kendi duygulan açısından bile önceden tahmin edebilmesinin bir

yolunun olmadığını biliyordu.

Wulfgar daldığı düşüncelerden sıyrıldığında Robillard'ın

kendisine bakmakta olduğunu gördü. Büyücünün yüzünde

Wulfgar'ın şimdiye kadar gördüğü, halden anlamaya en yakın ifade

vardı.

"Bunca yolu nasıl geldin?" diye sordu Robülard.

Wulfgar'm ifadesi soruyu anlamadığını gösteriyordu.

"Adım adım," diyerek kendi sorusunu yanıtladı Robülard.

"Yoluna da böyle devam edeceksin. Wulfgar içindeki iblisleri adım

adım ezip geçecek."

Robülard, iri adamı şimdiye kadar hiç olmadığı kadar şaşırtan bir

hareket yaptı; elini kaldınp Wulfgar'ın omzunu sıvazladı.

BOLUM 23

VE İÇERİ GİREN...

"Sanırım o ahmak Lord Feringal'e ve Auckney adındaki o küçük

diyarına geri dönmek zorunda kalabiliriz," diye homurdandı

Bruenor, grubun fırtına dindikten sonraki gece sığmak olarak

kullandığı küçük mağaraya sürünerek girerken. Hava kesinlikle

daha iyiydi, ama Bruenor çığ tehlikesinin farkındaydı ve evvelsi

gece düşen karın katıksız miktarı onu afallatmıştı. "Kar bir devin

beline gelecek kadar derin!"

"Sen de üzerinde yürü," diye belirtti Drizzt, çarpık bir sırıtışla.

Fakat hiçbiri, hatta drow bile gülümseyecek havada değildi. Kar

dağlara yüksek yığınlar halinde yağmış ve günün yolculuğu

Drizzt'in de korktuğu üzere, çığ tehlikesiyle kısalmıştı. Etraflarında

düzinelerce çığ düşmüş, birçoğu geçitleri kapatıp yol arkadaşlarını

uzun bir mesafe boyunca dolaşmak zorunda bırakmıştı. Bir saatte

aşabilecekleri heyelanlı geçitlerden sakınmalan saatler, belki de

günler sürecek bir yolculuk mânâsına gelebilirdi.

"Onlan bulamayacağız, elf," dedi Bruenor dobra dobra. "Hiç

şüphen olmasın yerin derinlerindeler ve bahara kadar o leş kokulu

kafalannı yüzeye çıkaracak gibi durmuyorlar. Onlan bu karda

bulamayacağız."

"Bunun kolay olmayacağını başından biliyorduk," diye cüceye

hatırlattı Catti-brie.

299

"Kuleye baskın yapan grubu bulduk ve bizi bu tarafa

yönlendirdiler," diye söze karıştı Regis. "Kesinlikle biraz daha şansa

ihtiyacımız olacak, fakat bunu ta başından beri bilmiyor muyduk

zaten?"

"Pöh!" diyerek burnundan soludu Bruenor. Gayet iri bir taşa

tekme atarak taşın hoplaya sıçraya uçup küçük mağaranın yan

duvarına çarpmasını sağladı.

"Çekici onlara mı bırakacağız yani?" diye Bruenor'a sordu

Drizzt tüm ciddiyetiyle.

"Ya da daha onlara yaklaşamadan kara mı gömüleceğiz?" diye

yanıtladı cüce. "Çok güzel seçeneklermiş, elf!"

"Ya da Auckney'e dönüp kışın geçmesini bekleriz," diye önerdi

Regis. "Sonra baharda tekrar deneriz."

"Yani Kanlı Güvertemin muhtemelen engin denizlere açılacağı

zamanda," diye hatırlattı Catti-brie. "Sheila Kree ile Aegis-fang'in

bu kıyılardan çok uzaklara gitmiş olacağı bir zamanda."

"Öyleyse güneye gideriz," diye mantık yürüttü Bruenor.

"Deudermont'u bulur ve Kree'yi yakalayana kadar onun şu korsan

haklama işine gönüllü oluruz. Ondan sonra çekicimi geri alır ve o

cadı kanyı engin denizlerin dibine batımız —ona müstahaktır!"

Bunun ardından uzun süre bozulmayan derin bir sessizlik

yaşandı. Belki de Bruenor haklıydı. Belki de savaş çekicini o anda

aramak onlara felaketten başka bir şey getirmezdi. Ayrıca aralannda

Aegis-fang'i arama görevinden vaz geçmeyecek tek bir kişi varsa o

da kesinlikle Bruenor idi. Ne de olsa çekici o yapmış ve Wulfgar'a

hediye etmişti. Fakat aslında —belki de bu konuyla en az alakası

olan Regis dahil— hiçbirinin savaş çekicinden, Wulfgar'ın bir

zamanlar onlar için ifade ettiği şeyin o özel sembolünden vaz

geçmeye gönlü yoktu.

Belki de kış mevsiminin geçmesini beklemek kulağa mantıklı

geliyordu, ama Drizzt hava şartlannın yolculuğu, yola devam

edemeyecek kadar tehlikeli kıldığını kabul edemiyordu bir türlü.

Drow bu işin halledilmesini istiyordu, hem de çabucak. En sonunda

Wulfgar'ı bulmak, Aegis-fang'i ve eskiden oldukları grubun

sembolünü geri almak istiyordu ve birkaç aylık kar dönemi boyunca

öylece oturup durmak o zarif omuzlanna bir yük gibi binerdi.

Etrafına bakan drow, diğerlerinin, hatta Bruenor'un bile —belki de

300

alışıldık kabadayılığına rağmen özellikle Bruenor'un— kendisiyle

aynı şeyleri hissettiğini fark etti.

Drow mağaradan çıktı ve giriş kısmına yığılmış kar duvarının

üzerine tırmandı. Bulabildiği en yüksek noktaya gitti ve hassas

gözlerini kesinlikle acıtan ışığa rağmen etrafına bakmrp güneye,

denize doğru gidebilecekleri bir rota, devam edebilecekleri herhangi

bir yol aradı.

Kısa süre sonra arkasından birinin yaklaştığını işitti ve adımların

sesinden bunun Catti-brie olduğunu anladı. Kadın, Drizzt'in hafif

adım yöntemi ile Bruenor'un yeri çiğneme tekniği arasında bir

yürüyüşü vardı.

"Bana, geri dönmek de ilerlemek kadar kötü görünüyor," dedi

kadın, Drizzt'in yanma geldiğinde. "Yani bana kalırsa ilerlememiz

daha iyi olur."

"Peki Bruenor razı olacak mı? Ya da Regis?"

"Gümbürgöbek de şu anda aynı konuyu içeride Bruenor ile

tartışıyor," diye belirtti Catti-brie ve Drizzt dönüp kadma baktı.

Eskiden maceralarla dolu yolu terk edecek ve sıcacık, konforlu bir

yere geri dönmenin yolunu arayacak ilk kişi Regis olurdu.

"Artemis Entreri'nin Regis'in kılığına girdiği zamanı hatırlıyor

musun?" diye sordu Drizzt, sesinde net bir uyan tınısıyla.

Catti-brie'nin mavi gözleri sadece bir anlığına şaşkınlıkla

genişledi, Drizzt'in yüz ifadesi sadece şaka yaptığım açıkça ele

verene kadar sürdü. Yine de Regis'te değişik bir şeyler olduğunu net

bir şekilde ifade etmişti ve kadın onu gayet iyi anlamıştı.

"Güneydeki o nehirde omzuna yediği goblin mızrağının onu o

yumuşak koltuğuna daha da kenetleyeceğini sanırdım," diye belirtti

Catti-brie.

"Son derece umulmadık olan o kaynaktan aldığı büyülü yardım

olmasaydı, en iyi ihtimalle kolunu kaybederdi," diye hatırlattı Drizzt

ve bu gayet doğruydu.

Regis'in omzu varıldığında, dostlar kanamayı durduramamıştı.

Tam Drizzt ile Catti-brie Regis'in kolunu kesme işlemine

hazırlanmaktayken —zira buçukluğu hayatta tutmak için tek

şanslarının bu olduğunu anlamışlardı— Jarlaxle'm drow teğmeni,

Cadderly'nin kılığında ortaya çıkıvermiş ve buçukluğa büyülü şifa

sunmuştu.

301

Regis o maceranın geri kalan kısmında, Jarlaxle'm kristal kulesine

giden, Drizzt ile Entreri'nin dövüşmesine kadar varan yolda ve

Buzyeli Vadisi'ne kadar yaptıkları uzun, tatsız yolculukta sessiz

kalmıştı. Dostlar birlikte birçok maceraya kanşmış ve aslında, en kötü

sonuçlan en sonuncusunda yaşamışlardı. Kristal Parçası'm Bregan

D'aerthe'nin tehlikeli liderine kaptırmışlardı. Aynı zamanda, kişisel

olarak Regis'in yaşadığı en acı dolu ve tehlikeli macera olmuştu. Yine

de Drizzt ile Catti-brie'nin anlayamadığı bir sebepten dolayı, bu son

macera Regis'in içindeki bir şeyleri uyandırmıştı. Bu durum, On-

Kasaba'ya döndüklerinden neredeyse hemen sonra kendini belli

etmişti. Regis, yol arkadaşlannın yörenin dışındaki tehlikeli yollarda

devriye gezme işinden bir kez olsun kaçmaya çalışmamış ve

canavarlara veya eşkıyalara rastladıklan o birkaç hadisede ise geride

durup işi yetenekli dostlanna bırakmayı reddetmişti.

İşte şimdi de, Lord Feringal'm konforlu şatosundaki sıcacık

şömine onlan beklediği halde Regis içeride durmuş, Bruenor'u bu

acımasız, tehlikeli dağlarda bata çıka yola devam etmeye razı

etmeye çalışıyordu.

"Öyleyse üçe karşı bir," dedi Catti-brie en sonunda. "Görünüşe

bakılırsa yola devam edeceğiz."

"Tabii Bruenor attığımız her adımda söylenecek."

"Geri dönüyor olsaydık da attığımız her adımda söylenirdi."

"İstikrarlı biri canım."

"Geçen zamanlann ve gelecek zamanlann bir işaretçisi işte,"

diye hiç duraksamadan yanıtladı Catti-brie ve ikisi son derece

ihtiyaç duyduklan, içten gelen bir kahkaha patlattılar.

Derin, yüksek mağaraya geri döndüklerinde Bruenor'u canla

başla kampı toplar, battaniyeleri sıkı rulolar halinde sarar, Regis'i ise

hâlâ yanan ateşin üzerindeki tencereyi kanştınr bir halde buldular.

"Denemeye değer bir yol gördün mü bari?" diye sordu Bruenor.

"İleri veya geri... pek bir fark yok gibi görünüyor," diye yanıtladı

Drizzt.

"Yola devam edersek bir de geri dönmemiz gerekeceği dışında

tabii," dedi Bruenor.

"İlerleyelim derim," diye önerdi Catti-brie. "Aradığımız

cevaplan uyuşuk Auckney kasabasında bulamayacağız ve o

cevaplan bahardan önce istiyorum."

302

"Sen ne diyorsun, elf?" diye sordu Bruenor.

"Yolun tehlikeli ve acımasız olacağını daha Luskan'dan

aynlmadan önce biliyorduk zaten," diye yanıtladı Drizzt. "O zaman

mevsimi de biliyorduk ve yağan bu kar hiç de alışılmadık veya

beklenmedik bir şey değil."

"Ama o salak korsanı bundan önce bulmayı ümit ediyorduk,"

diye belirtti cüce.

"Ümit ediyorduk ama pek beklemiyorduk," diye çabucak

yanıtladı Drizzt, sonra da Catti-brie'ye baktı. "Kışı VVulfgar adına

endişelenerek geçirmeye benim de pek niyetim yok."

"Yola devam öyleyse," diye aniden hemfikir oldu Bruenor.

"Bırakalım kar bizi alsın. Bırakalım Wulfgar bizim için

endişelenerek kışı geçirsin!" Cüce sözlerini bir küfür yağmuruyla

bitirdi ve alışıldık Bruenor tavrıyla homurdanıp söylendi.

Mağaradaki diğer üçü birbirilerine bilmiş bilmiş göz kırparak

gülümsedi.

Fakat Bruenor'un pes homurtusu yerini, havayı doldurup

dördünün de ilgisini çeken bir uğultuya bıraktı.

Mağaranın ortasında yaklaşık iki buçuk metre boyunda, dikey,

mavi bir çizgi belirdi. Dostlar haykırıp tepki veremeden önce o çizgi

yarılıp açılarak aynı boydaki iki şeride dönüştü ve onlar da

üzerlerinde yatay bir mavi hatla birlikte genişlemeye başladı.

"Büyücü kapısı!" diye haykırdı Regis. Kenara yuvarlanıp

gölgelere sıvıştı ve gürzünü çekti.

Drizzt Guenhwyvar'm heykelciğini yere fırlattı ve panteri

çağırmaya hazırlandı. Palalarını çekip Bruenor'un yanma geldi ve

yüzünü dosdoğru boyut kapısına verdi. Bu sırada Catti-brie geri ve

yana doğru birkaç adım gidip tek bir akıcı hareketle yayını çekip

hazırladı.

Kapı tamamen belirdi ve hatlarını belirleyen üç çizginin arasında

kalan alan daha açık mavi tonundaki bir pusla vızıldadı.

Dışarı koyu mavi cübbe giyen bir siluet çıkıverdi. Bruenor

kükreyip bol çentikli baltasını kaldırdı ve Catti-brie ok atmaya hazır

bir halde yayını gerdi.

"Robillard!" diye haykırdı Drizzt ve Catti-brie de yarım saniye

sonra bu ismi söyledi.

"Deudermont'un büyücü dostu mu?" diye soracak oldu Bruenor.

303

"Burada ne işin var?" diye sordu drow, ama başka bir siluet, iri

ve uzun boylu bir vücut büyücünün ardından büyülü kapıdan

geçerken sözleri bir anda kursağına takıldı.

İlk Regis konuştu, zira diğer üçü —özellikle de Bruenor—

seslerini soluklannı yitirmiş gibiydi. "Wulfgar?"

BOLUM 24

DROW İŞARETİ

Korkunç bir feryat yükseldi. Vahşi ve ıstırap dolu notası mağara

silsilesinin duvarlarından sekerek dağın ta kalbine kadar yankılandı.

Le'lorinePin kılıcının ve hançerinin uçları yere doğru eğildi. Elf

antrenman seansını keserek dönüp odanın açık kapısına ve onun

ardındaki, o feci feryadın hâlâ yankılanmakta olduğu koridora baktı.

"Nedir bu?" diye sordu Le'lorinel yanından hızla koşup geçen bir

siluete. Elf bunun olay yerine yetişmek için koşturan Jule Pepper

olduğunu tahmin etti.

Le'lorinel dolambaçlı tünelden aşağı indi ve Jule'u Sheila Kree

ile onun güvenilir, arma taşıyıcısı ortaklarının dairelerinin tam

altındaki geniş mağaralar silsilesine, sonra da Chogurugga ile

Bloog'un inine kadar takip etti.

Le'lorinel odaya girdiği anda yana kaçmak zorunda kaldı, zira iri

bir sandalye havada uçarak taş duvara çarpıp parçalandı. O feci

çığlık yine yükseldi —bu Chogurugga'nm feryadıydı. Dişi öğrenin

ardına bakan Le'lorinel bunun bir yas feryadı olduğunu anladı.

Zira orada, odanın tam ortasında genç ve güçlü olan başka bir

öğrenin şişmiş cesedi yatıyordu. Sheila Kree ile Bellany, ölü öğrenin

üzerine eğilmiş, iri ve çirkin kafasını cesedin üzerine koymuş olan

bir öğrenin yanında duruyordu. İlk başta Le'lorinel bunun Bloog

olduğunu düşündü, ama derken elf devasa ogre liderinin

305

arkalarındaki duvarın yanından hadiseyi izlediğini gördü. Bloog'un

yüzündeki kederli maskenin hiç de samimi olmadığını anlamak

Le'lorinel'in uzun zamanını almadı.

Le'lorinel bu işi Bloog'un yapmış olabileceğini düşündü.

"Bathunk! Bebeğim!" diye feryat etti Chogurugga, bir anne ogre

için gayet alışıldık olan bir endişeyle. "Bathunk! Bathunk!"

Sheila Kree dişi ogreyle konuşacak, belki de onu teselli edecek

oldu, fakat Chogurugga tam o sırada başka bir krize girip kocaman

ateş çukurundan bir kayayı kaldırdığı gibi duvara fırlattı —

Le'lorinel, dişi öğrenin kayayı eğilip kaçan Bloog'dan o kadar da

uzağa atmamış olduğuna dikkat etti.

"Bathunk'm cesedini kuzeydeki bir dış garnizon kulesinin

yakınında buldular," diye Jule ile Le'lorinel'e açıkladı Bellany,

ikisinin yanma gelerek. "Görünüşe bakılırsa birkaç tanesi

öldürülmüş. Şuradaki, yani Pokker, Bathunk'm cesedini buraya

getirmenin münasip olacağını düşünmüş." Bunu söylerken cesedin

üzerine eğilmiş duran ogreyi işaret etti.

"Sanki getirmemeliymiş gibi konuşuyorsun," diye belirtti Jule

Pepper.

Bellany bunun bir önemi yokmuş gibi omuz silkti. "Şu sefil şeye

bir baksana," diye fısıldadı, çenesiyle vahşi Chogurugga'yı işaret

ederek. "Bu gidişle ya muhtemelen Altın Koy'daki ogrelerin

yansını öldürecek, ya da Bloog tarafından öldürülecek."

"Ya da Sheila tarafından," diye gözlemledi Jule, zira Sheila

Kree'nin bu dişi ogreye karşı sabrının hızla tükenmekte olduğu

barizdi.

"Bu ihtimal her zaman mevcut tabii," dedi Bellany duygudan

yoksun bir sesle.

"Nasıl olmuş peki?" diye sordu Le'lorinel.

"Bu o kadar da alışılmadık bir şey değil," diye yanıtladı Bellany.

"Her sene birkaç ogre kaybederiz, özellikle de kış aylarında.

Ahmaklar mantıklı düşüncenin insan ezme ihtiyaçlarının önüne

geçmesine bir türlü izin veremiyor. Dünyanın Omurgası

toplumlarının askerlerinin hepsi de deneyimlidir, ayrıca

Chogurugga'nm ogreleri kadar güçlü ve iyi donanımlı canavarlar

için bile kolay hedef sayılmazlar."

Bellany cevaplarken, Le'lorinel gizlice Bathunk'm şişmiş

306

cesedine yaklaştı. Sheila'nm Chogurugga'yı bir süreliğine kontrol

altına almış gibi göründüğünü fark eden elf ölü ogreye daha da

yaklaşmaya cüret etti ve incelemek için cesedin üzerine eğildi.

Le'lorinel bir anda nefes almakta güçlük çekmeye başladı.

Cesedin üzerindeki kesikler bol sayıdaydı, iyi nişanlanmıştı ve

birçok ayrı bölgede kıvrımlıydı. Bir palanın keskin yeri gibi

kıvrımlı. Bathunk'ın kalçasının arkasındaki bir çürüğü fark eden elf

usulca uzanıp cesedi biraz yana doğru ittirdi. Bu iz, zarifçe

kavislenen bir kılıcın, belirli bir kara elfı taklit etmesi için Tunevec'e

ayarlamış olduğu palalara çok benzer bir kılıcın bırakacağı

cinstendi.

Le'lorinel aniden kafasını kaldırdı. Bütün bunlan hazmetmeye

çalışıyordu ve bu kudretli ogreyi sıradan bir askerin alaşağı etmemiş

olduğunu net bir şekilde anlamıştı.

Derken elf neredeyse kahkahayı basacaktı —Bloog'un burnunu

çekip hiç ıslanmamış oldukları halde sanki yaşlarla dolmuş gibi

gözlerini sildiğini görünce kahkaha atma isteği daha da arttı. Ama

arkasından gelen başka bir kükreyiş, ismi lazım olmayan bir dişi

öğrenin bu durumla dalga geçilmesinden pek hoşlanmayacağını ona

kesin bir şekilde hatırlattı.

Le'lorinel hızla ayağa kalkıp Jule ile Bellany'ye doğru yürüdü,

hiç durmadan yürümeye devam edip odayı terk etti ve geçit boyunca

koşup üst katın güvenli koridorlarına çıktı. Oraya vardıktan sonra,

hem heyecanlanmış hem de korkmuş olan elfın nefesi kesildi ve

dudaklarından neşeli bir kahkaha yükseldi.

Zira Le'lorinel bu işi Drizzt Do'Urden'in yaptığını ve drowun bu

civarda olduğunu —ogre bu kış şartlannda Bathunk'ı buraya kadar

taşıyabildiğine göre çok uzaklarda olmadığını— biliyordu.

"Teşekkür ederim, E'kressa," diye fısıldadı elf.

Le'lorinel ellerini içgüdüsel olarak kılıcına ve hançerine attıktan

sonra kaldırıp önünde tuttu ve sağ elinin parmaklarıyla sol elindeki

büyülü yüzüğü çevirip durdu. Bunca yılın ardından istediği olmak

üzereydi. Bütün bu dikkatli planların, Drizzt'in dövüş stilini ve

tekniğini çalışmasının, idmanların, kuzey Faerûn'daki en iyi kılıç

dövüşçüleriyle drovvun manevralarına verecek karşılıklar

bulabilmek için yaptığı görüşmelerin ardından zamanı geliyordu.

Ödediği tüm bedellerin, yüzüğün karşılığını vermek, ortaklar bulup

307

bilgi edinmek için canla başla çalıştığı yıllann ardından zamanı

geliy.ordu.

L^'lorinel nefes almakta güçlük çekiyordu. Drizzt yakınlardaydı.

Bathtonk'ı alaşağı eden kişi o tehlikeli kara elf olmalıydı.

El f odada volta attıktan sonra koridora çıktı, Bellany ile

Sheil a'nın odalannın yanından geçti ve koridorun sonunda, Jule

pepp-er'ın kış için kendisine hazırlamış olduğu küçük daireye geldi.

\jç kadın birkaç saniye sonra kafalannı sağa sola sallayarak ve

çhoj^urugga'nm saçmalıklanyla dalga geçerek —ki Sheila Kree

zıvar>adan çıkmış dişi öğrenin taklidini gayet iyi yapıyordu—

çıkageldi-

" j yi çıkıştı," diye belirtti Bellany. "En büyük gösteriyi kaçırdın."

"Zavallı Chogurugga," dedi Jule sıntarak.

"Zavallı Bloog demek istiyorsun herhalde," diye çabucak

düzeltti Sheila ve üçü kahkahayı bastı.

"pekâlâ, bana bu konuda ne bildiğini söylesen iyi olur," dedi

§heüa Le'lorinel'e. Zira elf onlann neşesini paylaşmamış, mavi ve

altın rengi gözlerinin ardında yoğun bir şekilde yanan alevler

arası fidan en ufak bir gülümseme göstermemişti.

"J3athunk öldürüldüğünde burada olduğum kesin," diye hatırlattı

Le'k;rinel.

İlk gülen Bellany oldu. "Bir şeyler biliyorsun," dedi büyücü

kadıf1- "Bathunk'ın cesedinin başına gittiğin anda..."

"£unu Bathunk'a yapanın o lanet drow olduğunu

düşülüyorsun," diye mantık yürüttü Sheila Kree.

^'lorinel, kusursuz bir şekilde dimdik, sert bir tavırla durmaktan

eayri cevap vermedi.

" Püşünüyor sun!"

"Pağlar birçok tehlikeli rakiple dolu olan büyük bir yer," diye

belirtti Jule Pepper. "Bunu o ahmak genç ogreye yapmış olabilecek

binlercesi var."

Ee'lorinel buna bir cevap veremeden önce Bellany, "Hmm," dedi

ve /.arif ellerinden birini büzdüğü dudaklanna götürerek diğer

ikisinin yanından aynlıp öne çıktı. "Ama yaralan gördün," dedi dişi

büyücü.

"Kıvrımlı yaralar, bir palanın kesikleri gibi," diye doğruladı

Le'iorinel.

308

"Eğer darbeyi aldığında hedef düşüyorsa bir kılıç da öyle yaralar

açar," diye belirtti Sheila. "Yaralar size sandığınız kadar fazla şey

söylemez."

"Bana bilmem gereken her şeyi söylediler," diye yanıtlat

Le'lorinel.

"İyi nişanlanmışlardı," dedi Jule. "Bathunk'ı kesip biçen acemi

bir kılıç dövüşçüsü değildi.

"Ayrıca Chogurugga'nın senin ona yolladığın iksirlerin çoğunu

oğluna verdiğini de biliyorum," diye ekledi Bellany'ye doğru.

İşte bu Sheila'nın şaşkınlıkla kaşlarını kaldırmasına sebep oldu.

Bathunk sıradan bir ogre değildi. İri, güçlü, iyi eğitimliydi ye 0

iksirlerin bazılarında çok çetin tılsımlar vardı.

"Bunu yapan Drizzt idi," dedi Le'lorinel kendinden emin bir

şekilde. "Yakınlarda ve muhtemelen bize yaklaşıyor."

"Seni buraya getiren bir uzgörü büyücüsünden bahsetmişti^"

dedi hikayeyi gayet iyi bilen Bellany.

"Gnom E'kressa. Beni Aegis-fang'in işaretini bulmaya gönderdi,

zira o işaret beni Drizzt Do'Urden'e götürecekti."

Jule ile Bellany bakıştıktan sonra, başını öne eğip düşüncelere

dalmış olan Sheila Kree'ye doğru döndüler.

"Kuledeki askerler olabilir," dedi korsan lideri en sonunda.

"Küçük köylerin birinden gelen takviye kuvvetleri olabilir.

Ogrelerin ele geçirdiği ganimete sahip olmak isteyen bir kahraman,

hatta canavar grubu olabilir."

"Drizzt Do'Urden de olabilir," diye söze karıştı, tehlikeli drow ve

kahraman dostlarıyla birinci elden deneyimi olan Jule.

Sheila fidan gibi uzun ince kadına bakıp başıyla onayladıktan

sonra Le'lorinel'e doğru döndü. "Onun için hazır mısın —tabii bu

oysa ve buraya doğru geliyorsa?"

Elf kafasını geriye atıp göğsünü gururla ileri çıkartarak dimdik

durdu. "Yıllardır sırf bunun için hazırlanıyorum."

"Eğer Bathunk'ı alaşağı edebilmişse, hiç şüphesiz zorlu bir

dövüş olacaktır," diye ekledi korsan lideri.

"Davaya yardım etmek için hepimiz orada olacağız," diye belirtti

Bellany, ama Le'lorinel bu fikirden pek hoşlanmış görünmüyordu.

"Onu, en az onun kendisini tanıdığı kadar iyi tanıyorum," diye

açıkladı elf. "Eğer Drizzt Do'Urden buraya gelirse ölecek."

309

bilgi edinmek için canla başla çalıştığı yıllann ardından zamanı

geliyordu.

Le'lorinel nefes almakta güçlük çekiyordu. Drızzt yakınlardaydı.

Bathunk'ı alaşağı eden kişi o tehlikeli kara elf olmalıydı.

Elf odada volta attıktan sonra koridora çıktı, Bellany ile

Sheila'nm odalarının yanından geçti ve koridorun sonunda, Jule

Pepper'ın kış için kendisine hazırlamış olduğu küçük daireye geldi.

Üç kadın birkaç saniye sonra kafalarını sağa sola sallayarak ve

Chogurugga'nm saçmalıklanyla dalga geçerek —ki Sheila Kree

zıvanadan çıkmış dişi öğrenin taklidini gayet iyi yapıyordu—

çıkageldi.

"İyi çıkıştı," diye belirtti Bellany. "En büyük gösteriyi kaçırdın."

"Zavallı Chogurugga," dedi Jule sıntarak.

"Zavallı Bloog demek istiyorsun herhalde," diye çabucak

düzeltti Sheila ve üçü kahkahayı bastı.

"Pekâlâ, bana bu konuda ne bildiğini söylesen iyi olur," dedi

Sheila Le'lorinel'e. Zira elf onlann neşesini paylaşmamış, mavi ve

altın rengi gözlerinin ardında yoğun bir şekilde yanan alevler

arasından en ufak bir gülümseme göstermemişti.

"Bathunk öldürüldüğünde burada olduğum kesin," diye hatırlattı

Le'lorinel.

İlk gülen Bellany oldu. "Bir şeyler biliyorsun," dedi büyücü

kadın. "Bathunk'm cesedinin başına gittiğin anda..."

"Bunu Bathunk'a yapanın o lanet drow olduğunu

düşünüyorsun," diye mantık yürüttü Sheila Kree.

Le'lorinel, kusursuz bir şekilde dimdik, sert bir tavırla durmaktan

gayrı cevap vermedi.

"Düşünüyorsun!"

"Dağlar birçok tehlikeli rakiple dolu olan büyük bir yer," diye

belirtti Jule Pepper. "Bunu o ahmak genç ogreye yapmış olabilecek

binlercesi var."

Le'lorinel buna bir cevap veremeden önce Bellany, "Hmm," dedi

ve zarif ellerinden birini büzdüğü dudaklarına götürerek diğer

ikisinin yanından aynlıp öne çıktı. "Ama yaralan gördün," dedi dişi

büyücü.

'Ttıvrımlı yaralar, bir palanın kesikleri gibi," diye doğruladı

Le'lorinel.

308

"Eğer darbeyi aldığında hedef düşüyorsa bir kılıç da öyle yaralar

açar," diye belirtti Sheila. "Yaralar size sandığınız kadar fazla şey

söylemez."

"Bana bilmem gereken her şeyi söylediler," diye yanıtladı

Le'lorinel.

"İyi nişanlanmışlardı," dedi Jule. "Bathunk'ı kesip biçen acemi

bir kılıç dövüşçüsü değildi.

"Ayrıca Chogurugga'nm senin ona yolladığın iksirlerin çoğunu

oğluna verdiğini de biliyorum," diye ekledi Bellany'ye doğru.

İşte bu Sheila'nın şaşkınlıkla kaşlarını kaldırmasına sebep oldu.

Bathunk sıradan bir ogre değildi. İri, güçlü, iyi eğitimliydi ve o

iksirlerin bazılarında çok çetin tılsımlar vardı.

"Bunu yapan Drizzt idi," dedi Le'lorinel kendinden emin bir

şekilde. "Yakınlarda ve muhtemelen bize yaklaşıyor."

"Seni buraya getiren bir uzgörü büyücüsünden bahsetmiştin,"

dedi hikayeyi gayet iyi bilen Bellany.

"Gnom E'kressa. Beni Aegis-fang'in işaretini bulmaya gönderdi,

zira o işaret beni Drizzt Do'Urden'e götürecekti."

Jule ile Bellany bakıştıktan sonra, başını öne eğip düşüncelere

dalmış olan Sheila Kree'ye doğru döndüler.

"Kuledeki askerler olabilir," dedi korsan lideri en sonunda.

"Küçük köylerin birinden gelen takviye kuvvetleri olabilir.

Ogrelerin ele geçirdiği ganimete sahip olmak isteyen bir kahraman,

hatta canavar grubu olabilir."

"Drizzt Do'Urden de olabilir," diye söze karıştı, tehlikeli drow ve

kahraman dostlarıyla birinci elden deneyimi olan Jule.

Sheila fidan gibi uzun ince kadına bakıp başıyla onayladıktan

sonra Le'lorinel'e doğru döndü. "Onun için hazır mısın —tabii bu

oysa ve buraya doğru geliyorsa?"

Elf kafasını geriye atıp göğsünü gururla ileri çıkartarak dimdik

durdu. "Yıllardır sırf bunun için hazırlanıyorum."

"Eğer Bathunk'ı alaşağı edebilmişse, hiç şüphesiz zorlu bir

dövüş olacaktır," diye ekledi korsan lideri.

"Davaya yardım etmek için hepimiz orada olacağız," diye belirtti

Bellany, ama Le'lorinel bu fikirden pek hoşlanmış görünmüyordu.

"Onu, en az onun kendisini tanıdığı kadar iyi tanıyorum," diye

açıkladı elf. "Eğer Drizzt Do'Urden buraya gelirse ölecek."

309

bilgi edinmek için canla başla çalıştığı yılların ardından zamanı

geliyordu.

Le'lorinel nefes almakta güçlük çekiyordu. Drizzt yakınlardaydı.

Bathunk'ı alaşağı eden kişi o tehlikeli kara elf olmalıydı.

Elf odada volta attıktan sonra koridora çıktı, Bellany ile

Sheila'mn odalarının yanından geçti ve koridorun sonunda, Jule

Pepper'm kış için kendisine hazırlamış olduğu küçük daireye geldi.

Uç kadın birkaç saniye sonra kafalannı sağa sola sallayarak ve

Chogurugga'nın saçmalıklanyla dalga geçerek —ki Sheila Kree

zıvanadan çıkmış dişi öğrenin taklidini gayet iyi yapıyordu—

çıkageldi.

"İyi çıkıştı," diye belirtti Bellany. "En büyük gösteriyi kaçırdın."

"Zavallı Chogurugga," dedi Jule sıntarak.

"Zavallı Bloog demek istiyorsun herhalde," diye çabucak

düzeltti Sheila ve üçü kahkahayı bastı.

"Pekâlâ, bana bu konuda ne bildiğini söylesen iyi olur," dedi

Sheila Le'lorinel'e. Zira elf onlann neşesini paylaşmamış, mavi ve

altın rengi gözlerinin ardında yoğun bir şekilde yanan alevler

arasından en ufak bir gülümseme göstermemişti.

"Bathunk öldürüldüğünde burada olduğum kesin," diye hatırlattı

Le'lorinel.

İlk gülen Bellany oldu. "Bir şeyler biliyorsun," dedi büyücü

kadın. "Bathunk'm cesedinin başına gittiğin anda..."

"Bunu Bathunk'a yapanın o lanet drow olduğunu

düşünüyorsun," diye mantık yürüttü Sheila Kree.

Le'lorinel, kusursuz bir şekilde dimdik, sert bir tavırla durmaktan

gayn cevap vermedi.

"Düşünüyorsun!"

"Dağlar birçok tehlikeli rakiple dolu olan büyük bir yer," diye

belirtti Jule Pepper. "Bunu o ahmak genç ogreye yapmış olabilecek

binlercesi var."

Le'lorinel buna bir cevap veremeden önce Bellany, "Hmm," dedi

ve zarif ellerinden birini büzdüğü dudaklarına götürerek diğer

ikisinin yanından aynlıp öne çıktı. "Ama yaralan gördün," dedi dişi

büyücü.

"Kıvnmlı yaralar, bir palanın kesikleri gibi," diye doğruladı

Le'lorinel.

308

"Eğer darbeyi aldığında hedef düşüyorsa bir kılıç da öyle yaralar

açar," diye belirtti Sheila. "Yaralar size sandığınız kadar fazla şey

söylemez."

"Bana bilmem gereken her şeyi söylediler," diye yanıtladı

Le'lorinel.

"İyi nişanlanmışlardı," dedi Jule. "Bathunk'ı kesip biçen acemi

bir kılıç dövüşçüsü değildi.

"Ayrıca Chogurugga'mn senin ona yolladığın iksirlerin çoğunu

oğluna verdiğini de biliyorum," diye ekledi Bellany'ye doğru.

İşte bu Sheila'mn şaşkınlıkla kaşlarını kaldırmasına sebep oldu.

Bathunk sıradan bir ogre değildi. İri, güçlü, iyi eğitimliydi ve o

iksirlerin bazılarında çok çetin tılsımlar vardı.

"Bunu yapan Drizzt idi," dedi Le'lorinel kendinden emin bir

şekilde. "Yakınlarda ve muhtemelen bize yaklaşıyor."

"Seni buraya getiren bir uzgörü büyücüsünden bahsetmiştin,"

dedi hikayeyi gayet iyi bilen Bellany.

"Gnom E'kressa. Beni Aegis-fang'in işaretini bulmaya gönderdi,

zira o işaret beni Drizzt Do'Urden'e götürecekti."

Jule ile Bellany bakıştıktan sonra, başını öne eğip düşüncelere

dalmış olan Sheila Kree'ye doğru döndüler.

"Kuledeki askerler olabilir," dedi korsan lideri en sonunda.

"Küçük köylerin birinden gelen takviye kuvvetleri olabilir.

Ogrelerin ele geçirdiği ganimete sahip olmak isteyen bir kahraman,

hatta canavar grubu olabilir."

"Drizzt Do'Urden de olabilir," diye söze karıştı, tehlikeli drow ve

kahraman dostlarıyla birinci elden deneyimi olan Jule.

Sheila fidan gibi uzun ince kadına bakıp başıyla onayladıktan

sonra Le'lorinePe doğru döndü. "Onun için hazır mısın —tabii bu

oysa ve buraya doğru geliyorsa?"

Elf kafasını geriye atıp göğsünü gururla ileri çıkartarak dimdik

durdu. "Yıllardır sırf bunun için hazırlanıyorum."

"Eğer Bathunk'ı alaşağı edebilmişse, hiç şüphesiz zorlu bir

dövüş olacaktır," diye ekledi korsan lideri.

"Davaya yardım etmek için hepimiz orada olacağız," diye belirtti

Bellany, ama Le'lorinel bu fikirden pek hoşlanmış görünmüyordu.

"Onu, en az onun kendisini tanıdığı kadar iyi tanıyorum," diye

açıkladı elf. "Eğer Drizzt Do'Urden buraya gelirse ölecek."

309

"Senin kılıcınla," dedi Bellany sırıtarak.

"Ya da kendi kılıcıyla," diye yanıtladı, her zaman gizemli olan

Le'lorinel.

"Öyleyse bunun gerçekten de Drizzit olduğunu umalım," diye

hemfikir oldu Sheila. "Ama emin olamayız. Dağlardaki kuleler iyi

korunur. Chogurugga'nm halkından birçoğu o kulelere saldırdıkları

veya yollarda iş yaptıkları için öldürüldü. Etrafta çok fazla asker ve

kahraman ruhlu maceracı var. Bunun Drizzit veya başka biri olup

olmadığını kestiremezsin."

Le'lorinel konuyu üstelemedi. Bıraktı Sheila ne düşünmek

istiyorsa onu düşünsün.

Fakat Le'lorinel E'kressa'nın sözlerini yeniden zihninde duydu.

Le'lorinel bunun Drizzt olduğunu biliyordu ve Le'lorinel hazırdı.

Başka hiçbir şeyin —ne Sheila'nın, ne Drizzt'in dostlarının, ne de

ogrelerin— bir önemi yoktu.

BOLUM 25

UZLAŞMAK

"Wulfgar," dedi Regis tekrar, ilk söylediğinde kimse tepki

vermediği için.

Buçukluk etrafındakilere bakıp yüz ifadelerini okumaya çalıştı.

Catti-brie'nin ifadesini anlamak kolaydı. Kadın hafif bir rüzgârla

yıkılabilecekmiş gibi, Wulfgar'm bir kez daha karşısında durduğunu

anladığı için şok içinde donup kalmış görünüyordu.

Drizzt daha sakin görünüyordu ve Regis'e, algısı kuvvetli drow

sanki Wulfgar'm her hareketini inceliyor, karşısında duran bu

adamın gerçekten kim olduğuna dair dürüst bir yargıya varmaya

çalışıyormuş gibi geldi. Bu, eski günlerdeki Wulfgar mıydı, yoksa

Catti-brie'ye tokat atan Wulfgar mı?

Bruenor'a gelince, Regis cücenin adamın üstüne atlayıp ona

sarılmayı mı, yoksa üstüne çullanıp onu gırtlaklamayı mı istediğini

kestiremiyordu. Bruenor titriyordu —fakat buçukluk bunun

şaşkınlıktan mı, hiddetten mi, yoksa sadece hayretten mi olduğunu

anlayamıyordu.

Wulfgar da Bruenor'un yüz ifadesi ve tavrının ardındaki gerçeğe

dair bir ipucu edinmeye çalışıyormuş gibiydi. Barbar, sert

bakışlarını Bruenor Battlehammer'm ters ve hırçın gözlerinden hiç

ayırmadan buçukluğa başıyla selam verdi.

"Seni arıyorduk," diye belirtti Drizzt. "Ta Derinsu'ya kadar gidip

311

geri geldik."

Wulfgar başıyla onayladı ve sanki değiştirmeye korkuyormuş

gibi yüz ifadesini sabit tuttu.

"Galiba Wulfgar da Wulfgar'ı arıyordu," diye söze karıştı

Robillard. Drizzt dönüp dosdoğru ona baktığında büyücü tek kaşını

kaldırdı.

"Pekâlâ, seni bulduk —ya da sen bizi buldun," dedi Regis.

"Peki kendini buldun mu?" diye sordu Bruenor, şüpheli bir ses

tonuyla.

Wulfgar'm dudakları ince çizgilere dönüştü ve barbar dişlerini

sıktı. Kendisini bulduğunu haykırmak istiyor —bulmuş olması için

dua ediyordu. Hepsine tek tek baktı, bir anda çılgınlar gibi harekete

geçip hepsini birden kucaklamak istedi.

Ama aralarında Errtu'nun Cehennem'i kadar akışkan ve

değişken bir duvar vardı, fakat yine de duygulan karşı tarafa

geçemiyor gibiydi.

"Görünüşe bakılırsa bir kez daha size borçluyum," demeyi

başardı barbar, ki bunun konuyu değiştirmek için son derece

ahmakça bir çaba olduğunu biliyordu.

"Delly bize kahramanlıklarınızı anlattı da," diye çabucak ekledi

Robillard. "Hepimizin size minnettar olduğunu söylemeye gerek

bile yok. Daha evvel hiç kimse Deudermont'un evine karşı bu kadar

cesur bir girişimde bulunmamıştı. Sizi temin ederim ki, bu suçta

parmağı olanlar temsil ettikleri kişileri Derinsu Lordları'nm

gözünde aşağılık konuma düşürdüler."

Bu büyük bildiri, Derinsu Lordları'nm o kayıp suçluları aramak

üzere kuzey diyarına gelmesinin muhtemel olmadığını odadaki

herkes bildiği için lafta kalıp siliniverdi. Hemen hemen her büyük

şehrin lordlan gibi Derinsu Lordları da bildiri yapmada, onları

hayatiyete geçirmekten daha iyiydi.

"Belki de o intikamı Derinsu Lordlan ve Kaptan Deudermont

adına biz alabiliriz," dedi Drizzt, kurnaz bir ifadeyle Robillard'a

dönüp bakarak. "Sheila Kree'nin peşindeyiz ve kaptanın evine

saldın düzenleyen de oydu."

"Bu takibe katılması için size Wulfgar'ı getirdim."

Yine tüm gözler iri barbara çevrildi ve Wulfgar'ın dudaklan yine

gerginlikle sımsıkı oldu. Bu ifadeyi net bir şekilde gören Drizzt,

312

bunun Wulfgar'm ve dolayısıyla hepsinin hislerini zapteden bendi

yıkmanın zamanı olmadığını anladı. Drow dönüp Catti-brie'ye baktı

ve kadının uzun bir süre boyunca gözünü dahi kırpıştırmamış olması

ona ne kadar kırılgan bir ruh halinde olduğunu gösterdi.

"Peki ya Robillard?" diye aniden sordu kara elf, yaklaşan duygu

selini engellemeyi, ya da en azından geciktirmeyi düşünerek. "Bize

yardım etmek için yeteneklerini kullanmayacak mı?"

İşte bu sözler büyücüyü hazırlıksız yakaladı ve adamın gözleri

genişledi. "Zaten kullandı!" diye itiraz etti ama bu savının ne kadar

zayıf olduğu ses tonuna yansımıştı.

Drizzt bunu kabullenerek başıyla onayladı. "Ayrıca kolaylıkla

çok daha fazlasını yapabilir."

"Benim yerim Kaptan Deudermont'un yanı ve Su Perisfdir.

Onlar da çoktan denizlere açıldılar ve korsan avlıyorlar, hatta

VVulfgar'ı almak için yola çıktığım sırada bir korsan gemisinin

peşindeydiler," diye açıkladı Robillard, ama drowun gülümsemesi

genişledi.

"Büyülü yeteneklerin kısa süre içinde büyük ve geniş bir alanı

araştırmana olanak tanıyor," dedi Drizzt. "Avımızın yerini yaklaşık

olarak biliyoruz, ama karlarla kaplı bu dağların inişli çıkışlı

yollarındayken, bir sonraki tepenin ötesinde bizi bekliyor olsalar bile

farkına varamayız."

"Yeteneklerimi gemi savaşı için geliştirdim, Üstat Do'Urden,"

diye yanıtladı Robillard.

"Senden tek istediğimiz korsan çetesinin yerini tespit etmemize

yardımcı olman, tabii tahmin ettiğimiz gibi dağların güneybatı

kıyısında bir deliğe saklanmış bekliyorlarsa. Eğer gemilerini kış için

karaya çektilerse, suya yakın bir yerlerde olacakları kesin. Uçuş

veya benzeri büyülerle bizden ne kadar daha fazla alanı

tarayabilirsin ve görüş açın ne kadar daha geniş olur bir düşün."

Robillard birkaç saniyeliğine bu sözleri düşündükten sonra bir

elini kaldırıp ensesini ovuşturdu. "Dağlar çok engin," diye karşılık

verdi.

"Bakacağın yönü aşağı yukarı bildiğimizi düşünüyoruz," diye

karşılık verdi Drizzt.

Robillard biraz daha duraksadıktan sonra başıyla onayladı. "Son

derece belirli bir alanı araştıracağım ve size sadece bu öğleden

313

sonramı ayırabilirim," dedi. "Ondan sonra Su Perisfndoki

görevimin başına dönmem gerek. Kaçmasına izin veremeyeceğimiz

bir korsanı takibe aldık."

"Gayet adil," dedi Drizzt başını sallayıp razı olarak.

"İçinizden birini yanıma alacağım," dedi büyücü. Etrafına

bakındı ve gözleri hızla grup içindeki en hafif kişi olan Regis'in

üzerinde yoğunlaştı. "Sen," dedi, buçukluğu işaret ederek. "Benimle

keşfe çıkacaksın, ne öğreneceksek öğreneceksin, sonra da dostlannı

korsanlara götüreceksin."

Regis tereddüt etmeden buna razı oldu ve Drizzt ile Catti-brie bir

kez daha şaşkınlıkla bakıştılar.

Hazırlıklar hakikaten de hızlı geçti. Robillard boş çantalardan

birini alıp Regis'e kendisini mağaranın dışına doğru takip etmesini

söyledi. Buçukluğu yükseklerdeki soğuk rüzgârlardan ve korkunç

ayazdan korunmak için daha sıkı giyinmesi konusunda uyardıktan

sonra kendi üzerine bir büyü yaptı.

"Drizzt'in sözünü ettiği yöreyi biliyor musun?" diye sordu.

Regis başıyla evetledi ve büyücü ikinci tılsımını buçukluğun

üzerine yerleştirip boyut bakımından hatırı sayılır derecede

küçülmesine sebep oldu. Robillard buçukluğu yerden aldı ve onu

ağzı açık olan çantaya yerleştirdi. Sonra ikisi birlikte parlak güneş

ışığına doğru yükseldiler.

"Çeyreklik mi oldu yani?" diye sordu Bruenor kıs kıs gülerek.

"Daha çok sekizdebirlik gibi görünüyor," diye yanıtladı Catti-

brie ve ikisi kahkaha attılar.

Bu neşe ne Wulfgar, ne de Robillard ile ilgili mesele aradan

çıktığına göre artık çok daha derin bir konuyla ilgilenmeleri

gerektiğini anlayan Drizzt'i etkiledi. Birlikte tehlikeye yürüyüp

başarılı olmayı ümit edeceklerse kesinlikle görmezden

gelemeyecekleri bir konuydu bu.

Dünyayı bir kuşun göreceği şekilde görüyordu. Büyücü onları

nispeten arzuladıkları yöne, yani güneye ve denize doğru hızlı bir

314

şekilde götüren rüzgârları bularak gökte git gide daha yükseğe

çıktıkça dünya altından akıp gidiyordu.

Regis ilk başta masmavi gökyüzündeki kara noktalar olarak ne

kadar da savunmasız göründüklerini düşündü, ama uçmaya devam

ettikçe bu deneyimin heyecanına dalıp gitti. Altından akıp giden

manzarayı izledi. Bir dağ çıkıntısına geldiklerinde onun ötesindeki

arazi öyle hızlı bir şekilde alçalıyordu ki, buçukluğun nefesi

kesiliyordu. Aşağıda bir geyik sürüsü gördü ve onların bu küçük

varlığıyla teselli buldu, zira onlar bu kadar küçük, zar zor görülen

kara noktacıklar halindeydiyse Robillard ile Regis yerden ne kadar

ufak görünüyor olmalıydı? Regis kolayca bir kuşla

kanştınlabileceklerini fark etti, özellikle de büyücünün uçuşup

savrulan pelerini hesaba katılırsa.

Tabii ki esasında ne kadar yüksekte olduklarım fark edişi kısa

sürede Regis'in içinde başka korkular uyandırdı ve buçukluk,

büyücünün omuzlarına sıkı sıkıya tutundu.

"Çimdiklemeyi kes!" diye rüzgâra karşı haykırdı Robillard ve

Regis dediğini yaptı, yani sadece birazcık.

Kısa süre sonra ikili soğuk suların üzerine çıktı ve Robillard

onları epey aşağı, dağ zirvelerinin altındaki bir seviyeye indirdi.

Altlannda çağlardır süren bir savaş vardı: beyaz köpüklü sular

heybetli kayalara çarpıyor ve dalgalar taşlık kıyı şeridinde gök

gürültüsü gibi patlıyordu. Gökyüzünde daha alçağa inmiş

olmalarına rağmen Regis büyücüyü tekrar sıkı sıkıya tutmadan

edemedi.

İleride gördükleri ince bir duman ikiliyi bunun bir kamp ateşi

olduğu konusunda uyardı ve Robillard derhal kıyıya doğru pike

yaptı. Muhtemel gözcü askerlerin gözlerine karşı bir kalkan olarak

kullanma çabasıyla en yakındaki dağ zirvelerinin arkasına geçti.

Büyücü, buçukluğu şaşırtıp rahatlatarak çıplak bir taşlık zemine

kondu.

"Uçuş büyüsünü yenilemeliyim," diye açıkladı Robillard, "ve

birkaç tane yeni büyü yapmalıyım." Büyücü çeşitli bileşenler için

kesesinin içine elini daldırdıktan sonra büyüsünü yapmaya başladı.

Birkaç saniye sonra ortadan kayboldu.

Regis şaşkınlık ve endişe dolu küçük bir feryat koyverdi.

"Buradayım," dedi Robillard'm sesi.

315

Buçukluk onun tekrar büyü yapmaya başladığını duydu —bunun

aynı büyü olduğunu fark etti— ve bir saniye sonra Regis de

görünmez oldu.

"Uçuş büyüsünü yenileme işini tamamlar tamamlamaz el

yordamıyla çantama geri dönmelisin," diye açıkladı Robillard ve

tekrar büyü yapmaya başladı.

Kısa süre sonra ikili tekrar havalanmıştı. Görünmez olduğu için

mantıken artık çok daha güvende olduğunu bilse bile, Regis aynı

zamanda büyücünün onu taşıdığını göremediği için kendisini çok

daha az güvende hissediyordu. Robillard dağların etrafından pike

yaparak dolaşır, gördükleri duman huzmesinin olduğu yöne giden

alçak geçitler bularak uçarken buçukluk tüm gücüyle tutundu. Kısa

süre içinde duman bulutu tekrar görüntüye girdi, fakat bu sefer ikili

güneybatı yerine kuzeybatıdan uçmaktaydı.

Yaklaştıklarında bunların gerçekten de nöbetçi askerler olduğunu

gördüler. İki kişiydiler, biri sert görünüşlü bir insan, diğeri ise iri,

kaslı bir yabaniydi —belki de kısa boylu bir ogre, veya hem insan

hem de ogre kanma sahip bir melezdi. İkili, yüksek çıkıntıdaki

yetersiz ateşe sokulmuştu ve bulundukları mevkiden rüzgârlı geçidi

ve onun ardındaki yarığı gözleme görevlerine hiç aldırış

etmiyorlardı.

"Yakaladığımız esirler bir yarıktan söz etmişti," dedi Regis

büyücüye, ancak Robillard'm duyacağı kadar yüksek bir sesle.

Büyücü cevaben kuzeye doğru pike yaptı ve uzun yangın sonuna

kadar kayalıklı çıkıntıyı takip etti. Sonra döndü ve buçukluğu

kavisler çizerek alçalan derin koyağın aşağılarına doğru uçurdu.

Bunun bir zamanlar, yetmiş, hatta belki de yüz metre

yüksekliğindeki iki derin taş duvarın arasından denize akan bir nehir

yatağı olduğu barizdi. Tabanı en geniş noktasında en fazla otuz

metreydi, duvarlar yükselirken aralarındaki mesafe genişliyordu.

Böylece birçok yerde bir tepe zirvesiyle diğer tepe zirvesinin

arasında birkaç yüz metre oluyordu.

İki nöbetçinin yanından geçtiler ve karşıda başka bir çift

gördüler, fakat büyücü, Regis'in bu seferki nöbetçilere adamakıllı

göz atabileceği kadar yavaşlamadı.

Büyücü ile hevessiz yolcusu pike yaparak aşağı inerken, yangın

duvarlan iki yanlanndan, zavallı buçukluğun başını döndüren bir

316

hızla akıyordu. Robillard yarı ogre gibi görünen başka bir nöbetçi

daha tespit etti, ama uçuştan dolayı başı fazlasıyla dönmüş olan

buçukluk kafasını kaldırıp da büyücünün gördüğü şeye bakmadı

bile.

Yarık üç yüz metreden uzun bir mesafe boyunca yanlarından

akıp geçti ve en son dönemeci aldıklarında rüzgârla coşmuş denizi

gördüler. Sağ taraflarında zemin çeşitli taş yığınları ve kaya

katmanları —çıkıntılı, kırıklarla dolu bir arazi— halinde

uzanıyordu. Sol tarafta, yarık vadinin tabanında ise, belki de yüz ya

da iki yüz metre yükselen kocaman bir dağ vardı. Dağın kayalıklı

yamacında açık alanlar bulunuyordu ve bunlara zemindeki dikkate

değer büyüklükteki mağara da dahildi.

Robillard bunun yanından geçip denize açıldıktan sonra hızla

sola dönerek dağın güney kesiminden dolaştı. Bol sayıda kocaman

kaya su yüzeyini beneklendiriyordu, tam anlamıyla taşlardan

oluşmuş bir labirentti ve oraya girmeye cüret edebilecek her gemi

için tehlike arzediyordu. Kıyı boyunca bundan daha da uzağa açılan

tepeler vardı ve körfezi denizci gözlerden daha da fazla saklıyordu.

İşte orada, güney yamacının su seviyesinde, yelkenli bir geminin

girebileceği kadar geniş bir mağara duruyordu.

Robillard onun da yanından geçti ve tur atmaya devam ederken

yükseldi. Derken hem büyücü hem Regis, okyanus seviyesindeki

mağaradan başlayıp güneye doğru dağın etrafından dolaşarak

yükselen bir patika gördü. Güney yamacının üstüne çıkan ikili orada

bir kapı tespit etti ve çoğu yerde korunaklı olan o patika boyunca

daha başka kapılar da bulunduğunu kolayca tahmin etti.

Robillard güney yamacından yukarı çıkıp kuzeye doğru yoluna

devam etti ve tekrar aşağı pike yapıp yarık vadiye girdi. Büyücü,

buçukluğu şaşırtıp korkutacak şekilde dağın tabanına, bir çift at

arabasının yanyana içeri girebileceği kadar geniş olan mağara

girişinin hemen yanma kondu.

Büyücü görünmez buçukluğu kavradı ve onu da beraberinde

mağaraya çekti. İçeri girer girmez, üç tane öğrenin ağız dalaşı

yaptığını duydular.

"Senin ve drovv için buraya girmenin daha iyi bir yolu olabilir,"

dedi büyücü fısıldayarak.

Buçukluk, tam yanından gelen bu sesle birlikte neredeyse

317

korkudan havaya sıçrayacaktı. Regis çığlık atıp da muhafızları

harekete geçirmeyecek kadar çabuk bir şekilde kendine hakim oldu.

"Burada kal," diye fısıldadı Robillard ve gitti.

Regis tek başına kalmıştı ve görünmez olmasına rağmen

kendisini çok küçük, çok savunmasız hissediyordu.

"Savaş çekicini ilk fırlatışında beni neredeyse öldürecektin!"

diye hatırlattı Drizzt. Drov/un sözleri Wulfgar'ın sert yüzüne hafif

bir sırıtış getirdiğinde hem Drizzt, hem de Catti-brie gülümsediler.

Maziden söz ediyorlardı. Drizzt, aralanndaki buzlan kırma ve

Wulfgar'm anlaşılabilir kabuğundan çıkmasını sağlama çabasıyla

iyi anılan yad etmeye başlamıştı. Tekrar birleşmeleri hiç de rahat

değildi ve bunun kanıtı, Bruenor'un aman vermeyen ters bakışlan

ile Wulfgar'm bariz gerginliğiydi.

Drizzt ile Wulfgar'ın Biggrin adındaki bir devin ininde ilk kez

birlikte savaşa girişlerinin hikayesini anlatıyorlardı. O zamanlar ikisi

birlikte idman yapıyor, nispeten birbirilerinden farklı olan dövüş

stillerini atılıyorlardı ve birçok noktada bu dövüş stilleri mükemmel

bir şekilde birleşiyordu. Ama Drizzt'in de az önce net bir şekilde

itiraf ettiği üzere, bazı noktalarda şans, takım çalışması veya

yetenekten daha büyük bir rol oynuyordu.

Bruenor'un sessizliği ve hiç yumuşamayan çatık kaşlı

bakışlarına rağmen drow, Buzyeli Vadisi'ndeki günlerin

hikayelerini, yaşadıklan maceralan, Aegis-fang'in yapılışını (ki bu

noktada Bruenor ile Wulfgar gözle görülebilir şekilde irkildiler)

Regis'i kurtarmak için Calimport'a gidişlerini ve Mithril Salonu'nu

bulup geri almak için kuzeydoğuya geri dönüş yolculuklarını yad

etti. Drizzt bile hikayelerin bolluğu ve aralanndaki dostluğun

derinliği karşısında şaşınp kalmıştı. Kara elflerin Mithril Salonu'na

gelişinden ve Wulfgar'ı onlardan alıp götüren o trajik hadiseden

söz edecek oldu, ama bu konuyu tekrar düşünüp susu verdi.

"Bunun gibi bağlar nasıl bu kadar kolay kopabilir?" diye açık

açık sordu drow. "Bir iblis dahi olsa, inşa etmek için hepimizin

318

yıllarını verdiği o şeyi nasıl yıkabilir?"

"Bunu yapan iblis Errtu değildi," dedi Wulfgar, Catti-brie cevap

vermeye başlayamadan önce.

Üçü iri adama baktı, zira Drizzt hikayeleri anlatmaya

başladığından beri barbarın ağzından çıkan ilk sözler bunlardı.

"İblis Errtu'nun içime ektiği tohumlardı," diye açıkladı Wulfgar.

Duraksayıp yana dönerek Drizzt yerine Catti-brie'yle yüzleşti.

Nazikçe kadının elini tuttu. "Ya da daha önceden beri orada olan

iblisler..."

Sesi çatladı ve kafasını kaldırıp baktığında kristal mavisi gözleri

yaşardı. Wulfgar güçlü olup gözyaşlarını kırpıştırarak engelledi ve

kararlılıkla kadına baktı.

"Sadece özür dileyebilirim," dedi, normalde gür olan sesi sadece

bir fısıltı halinde çıkarak.

Daha adam bu sözleri söylerken Catti-brie ileri uzanıp ona sıkıca

sanldı ve yüzünü adamın iri omzuna gömdü. Wulfgar ona bin kat

daha sıkıca sanldı ve başını kadının gür, kestane renkli saçlanna

doğru eğdi.

Catti-brie başını yana çevirip Drizzt'e baktı. Drow gülümseyip

başıyla onaylıyor, son derece yıpranmış olan dostluklanna kaldıklan

yerden devam edebilmeleri için aşmalan gereken uzun engeller

silsilesine karşı atılmış bu ilk adımdan en az kadının olduğu kadar

memnun görünüyordu.

Catti-brie bir saniye sonra geri çekildi ve gözlerini silip

Wulfgar'a sıcacık bir gülümsemeyle baktı. "Delly çok iyi bir eş,"

dedi. "Aynca senin olmasa bile, çocuğun çok güzel."

Wulfgar bunları başıyla onayladı. O anda çok memnun

görünüyordu, sanki doğru yönde büyük bir adım atmış gibiydi.

Aniden böğrüne yediği bir darbeyle birlikte koyverdiği homurtu

en az acıdan olduğu kadar şaşkınlıktandı. Ağır bir yumruk yana

kaykılmasına sebep oldu. Barbar dönüp baktığında hiddetten

köpüren Bruenor'un, ellerini beline atmış bir halde tepesinde

dikildiğini gördü.

"Eğer kızıma bir daha vuracak olursan dişlerinden güzel bir

kolye yapanm, evlat! Eğer benim oğlum olmak istiyorsan, gidip de

kız kardeşine vurmamahsm!"

Bunu söyleyiş şekli elbette ki son derece gülünçtü, ama Bruenor

319

korkudan havaya sıçrayacaktı. Regis çığlık atıp da muhafızları

harekete geçilmeyecek kadar çabuk bir şekilde kendine hakim oldu.

"Burada kal," diye fısıldadı Robillard ve gitti.

Regis tek başına kalmıştı ve görünmez olmasına rağmen

kendisini çok küçük, çok savunmasız hissediyordu.

"Savaş çekicini ilk fırlatışında beni neredeyse öldürecektin!"

diye hatırlattı Drizzt. Drowun sözleri Wulfgar'ıri sert yüzüne hafif

bir sırıtış getirdiğinde hem Drizzt, hem de Catti-brie gülümsediler.

Maziden söz ediyorlardı. Drizzt, aralarındaki buzlan kırma ve

Wulfgar'm anlaşılabilir kabuğundan çıkmasını sağlama çabasıyla

iyi anılan yad etmeye başlamıştı. Tekrar birleşmeleri hiç de rahat

değildi ve bunun kanıtı, Bruenor'un aman vermeyen ters bakışlan

ile Wulfgar'm bariz gerginliğiydi.

Drizzt ile Wulfgar'ın Biggrin adındaki bir devin ininde ilk kez

birlikte savaşa girişlerinin hikayesini anlatıyorlardı. O zamanlar ikisi

birlikte idman yapıyor, nispeten birbirilerinden farklı olan dövüş

stillerini anlıyorlardı ve birçok noktada bu dövüş stilleri mükemmel

bir şekilde birleşiyordu. Ama Drizzt'in de az önce net bir şekilde

itiraf ettiği üzere, bazı noktalarda şans, takım çalışması veya

yetenekten daha büyük bir rol oynuyordu.

Bruenor'un sessizliği ve hiç yumuşamayan çatık kaşlı

bakışlarına rağmen drow, Buzyeli Vadisi'ndeki günlerin

hikayelerini, yaşadıklan maceralan, Aegis-fang'in yapılışını (ki bu

noktada Bruenor ile Wulfgar gözle görülebilir şekilde irkildiler)

Regis'i kurtarmak için Calimport'a gidişlerini ve Mithril Salonu'nu

bulup geri almak için kuzeydoğuya geri dönüş yolculuklannı yad

etti. Drizzt bile hikayelerin bolluğu ve aralanndaki dostluğun

derinliği karşısında şaşmp kalmıştı. Kara elflerin Mithril Salonu'na

gelişinden ve Wulfgar'ı onlardan alıp götüren o trajik hadiseden

söz edecek oldu, ama bu konuyu tekrar düşünüp susuverdi.

"Bunun gibi bağlar nasıl bu kadar kolay kopabilir?" diye açık

açık sordu drow. "Bir iblis dahi olsa, inşa etmek için hepimizin

318

yıllarını verdiği o şeyi nasıl yıkabilir?"

"Bunu yapan iblis Errtu değildi," dedi Wulfgar, Catti-brie cevap

vermeye başlayamadan önce.

Üçü iri adama baktı, zira Drizzt hikayeleri anlatmaya

başladığından beri barbarın ağzından çıkan ilk sözler bunlardı.

"İblis Errtu'nun içime ektiği tohumlardı," diye açıkladı Wulfgar.

Duraksayıp yana dönerek Drizzt yerine Catti-brie'yle yüzleşti.

Nazikçe kadının elini tuttu. "Ya da daha önceden beri orada olan

iblisler..."

Sesi çatladı ve kafasını kaldırıp baktığında kristal mavisi gözleri

yaşardı. Wulfgar güçlü olup gözyaşlarını kırpıştırarak engelledi ve

kararlılıkla kadına baktı.

"Sadece özür dileyebilirim," dedi, normalde gür olan sesi sadece

bir fısıltı halinde çıkarak.

Daha adam bu sözleri söylerken Catti-brie ileri uzanıp ona sıkıca

sanldı ve yüzünü adamın iri omzuna gömdü. Wulfgar ona bin kat

daha sıkıca sanldı ve başını kadının gür, kestane renkli saçlanna

doğru eğdi.

Catti-brie başını yana çevirip Drizzt'e baktı. Drow gülümseyip

başıyla onaylıyor, son derece yıpranmış olan dostluklanna kaldıklan

yerden devam edebilmeleri için aşmalan gereken uzun engeller

silsilesine karşı atılmış bu ilk adımdan en az kadının olduğu kadar

memnun görünüyordu.

Catti-brie bir saniye sonra geri çekildi ve gözlerini silip

Wulfgar'a sıcacık bir gülümsemeyle baktı. "Delly çok iyi bir eş,"

dedi. "Aynca senin olmasa bile, çocuğun çok güzel."

Wulfgar bunları başıyla onayladı. O anda çok memnun

görünüyordu, sanki doğru yönde büyük bir adım atmış gibiydi.

Aniden böğrüne yediği bir darbeyle birlikte koyverdiği homurtu

en az acıdan olduğu kadar şaşkınlıktandı. Ağır bir yumruk yana

kaykılmasına sebep oldu. Barbar dönüp baktığında hiddetten

köpüren Bruenor'un, ellerini beline atmış bir halde tepesinde

dikildiğim gördü.

"Eğer kızıma bir daha vuracak olursan dişlerinden güzel bir

kolye yapanm, evlat! Eğer benim oğlum olmak istiyorsan, gidip de

kız kardeşine vurmamalısın!"

Bunu söyleyiş şekli elbette ki son derece gülünçtü, ama Bruenor

319

hışımla yanlanndan geçip mağaradan çıkarken geride kalan üçü

hafif bir burun çekme sesi duydular ve cücenin sadece gururlu

mizacının izin verdiği yönde davrandığını, bu birleşmeden en az

diğerleri kadar memnun olduğunu anladılar.

Catti-brie Drizzt'in yanına gitti ve gayet rahat ama vurgulu bir

şekilde bir kolunu drowun sırtına doladı. Wulfgar ilk başta —en az

Bruenor ona vurduğunda olduğu kadar— şaşırmış gibiydi. Fakat

yavaş yavaş o şaşkınlık dolu bakış eriyip yerini tamamen kabul

eden, onaylayan bir ifadeye bıraktı ve barbar hüzünle gülümsedi.

"Önümüzde uzanan yol giderek kanşıklaşıyor," dedi Drizzt.

"Eğer birlikteysek ve bundan memnunsak, bütün bu engellere karşı

çıkıp Aegis-fang'i aramaya devam etmemiz şart mı?"

Wulfgar sanki duyduklanna inanamıyormuş gibi ona baktı. Fakat

bu fikirle hemfikir olmuş gibi göründü ve yüz ifadesi hızla değişti.

"Kafayı yemişsin," diye Drizzt'e cevap verdi Catti-brie, son

derece kesin bir tonla.

Drow kadının bu sert çıkışma inanamamış bir halde dönüp

şaşkınlıkla ona baktı.

"Benim sözüme kulak asma," dedi kadın. "Git ona sor." Sözünü

bitirirken drowun arkasını işaret etti ve Drizzt dönüp baktığında

hışımla içeri giren Bruenor'u gördü.

"Ne?" diye sordu cüce.

"Drizzt çekicin peşini şimdilik bırakmamızın iyi olacağını

düşünüyormuş da," diye belirtti Catti-brie.

Bruenor'un gözleri genişledi ve cüce bir anlığına drowun üstüne

atlayacakmış gibi göründü. "Bunu nasıl... seni lanet olası ahmak

elf... neden... n-ne?" diye kekeledi.

Drizzt elini havaya kaldmp hafifçe gülümsedi ve çaktırmadan

cüceye Wulfgar'a bakmasını işaret etti. Bruenor birkaç saniye daha

kekeledikten sonra drowun ne yapmaya çalıştığını anladı ve kendini

toplayıp ellerini beline atarak barbara doğru döndü.

"Pekâlâ?" diye kükredi cüce. "Sen ne düşünüyorsun, evlat?"

Üç dostunun bakışlan kendisine çevrildiğinde Wulfgar derin bir

nefes aldı. Bu işin sorumluluğunu büsbütün ona bırakmışlardı ve

bunu hak ettiğini anladı, zira çekicin kaybolmasına o sebep olmuştu

ve çekiç onun çekici olduğu için bu konudaki son sözü söylemek

ona düşüyordu.

320

Ama bu karar ne kadar da ağırdı.

Wulfgar'ın düşüncelerinde tüm ihtimaller dönüp durdu ve hepsi

de acı ihtimallerdi. Yol arkadaşlarını Sheila Kree'ye götürür ve

korsan çetesi onları alaşağı ederse ne olurdu? Daha da kötüsü, ya bir

ya da daha fazla dostu ölür ve kendisi sağ çıkarsa? Eğer bu olursa

nasıl rahat yaşayabilirdi?

En sonunda tuzağı fark eden Wulfgar kahkahayı bastı ve kafasını

sağa sola salladı.

"Aegis-fang'i kendi hatam yüzünden kaybettim," diye itiraf etti,

ki bunu zaten hepsi biliyordu. "Şimdi hatayı —hatamı— anlıyorum.

Bu sebeple mümkün olduğunca çabuk bir şekilde savaş çekicinin

peşine düşecek, yağmur demeden kar demeden, gerekirse

ejderhalarla ve korsanlarla savaşarak onu arayacağım. Ama

hiçbirinizi bana katılmaya zorlayamam. İçinizden biri On-

Kasaba'ya veya dağlardaki daha küçük kasabalardan birine dönerse

onu suçlamam. Ben gideceğim. Bu benim görevim ve

sorumluluğum."

"Yalnız başına gitmene izin verir miyiz sanıyorsun?" diye sordu

Catti-brie, ama Wulfgar kadının sözünü kesti.

"Bana sunacağınız her türlü yardımı memnuniyetle kabul

ederim, ne kadar bunu hak etmediğimi düşünsem de."

"Aptalca sözler," dedi Bruenor huysuzca. "Elbette geliyoruz,

seni koca budala. Sen yüzüne gözüne bulaştırdın, biz de sana yardım

ediyoruz."

"Tehlikeler—" diye cevap verecek oldu Wulfgar.

"Ogrecikler ve salak korsanlar," dedi Bruenor. "Hiç de zor bir

şey yok yani. Birkaçını öldürüp geri kalanını kaçıracak, çekicini geri

alacak ve bahardan önce eve dönmüş olacağız. Eğer orada bir

ejderha falan varsa..." Bruenor duraksadı ve gaddarca gülümsedi.

"Onu da bir zahmet kendin öldür!"

Bu espri mükemmel bir şekilde zamanlanmıştı ve o anda dört

yoldaş da tekrar yoldaş gibi, tek bir davaya baş koymuş dostlar gibi

görünüyordu.

"Ayrıca Aegis-fang'i bir daha kaybedersen," diye kükremeye

devam etti Bruenor, tombul parmaklarından birini Wulfgar'a doğru

sallayarak. "Çekici geri almadan önce seni gömerim bilmiş ol!"

Bruenor'un bu tiradı sürüp gidecekmiş gibi görünüyordu, ama

321

dışarıdan gelen bir ses onu susturdu ve hepsinin dönüp o tarafa

bakmasına sebep oldu.

Robillard ile Regis küçük mağaraya girdiler.

"Onları bulduk," dedi Regis, büyücü konuşmaya başlayamadan

önce. Buçukluk tombul baş parmaklarını kalın yün yeleğinin

kenarlarına sokup gururlu bir tavır takındı. "İçeri girdik, ogre

muhafızları geçtik ve—"

"Sheila Rree olup olmadığını bilmiyoruz," diye araya girdi

Robillard, "ama görünüşe bakılırsa yağmacı ogre grubunun

kaynağını bulduk —denizin yanında, tüneller ve mağaralarla dolu

kocaman bir dağ."

"Ayrıca su seviyesinde bir geminin içine yüzebileceği kadar

geniş bir mağaraya sahip," diye derhal ekledi Regis.

"Sence bu Kree'nin sığınağı mı?" diye sordu Drizzt, konuşurken

büyücüye bakarak.

"Sanırım," diye yanıtladı Robillard, sadece ufak bir tereddütle.

"5w Perisi 'yle Kree'nin gemisi olduğunu düşündüğümüz bir korsanı

bu sulara kadar birkaç kez takip ettikten sonra onu öylece

kaybetmiştik. Gizli bir limanı, muhtemelen bir mağarası

olduğundan şüpheleniyorduk. Güneydeki yarığın sonunda bulunan

mağara silsilesi bu fikri destekliyor."

"Öyleyse oraya gitmeliyiz," diye belirtti Drizzt.

"Hepinizi taşıyamam," diye açıkladı Robillard. "Bu adam,

kesinlikle uçarken taşıyamayacağım kadar ağır," dedi Wulfgar'ı

işaret ederek.

"Yolu biliyor musun?" diye sordu drow Regis'e.

Buçukluk, sanki drowu selamlamak üzereymiş gibi dimdik

durdu. "Bulabilirim," diye Drizzt'i ve Robillard'ı temin etti.

Büyücü başıyla onayladı. "Bir günlük yürüyüşten fazla

değil," dedi. "Böylece önünüzdeki yol açık. Eğer..." duraksadı ve

hepsine tek tek baktıktan sonra gözleri en sonunda Wulfgar'a

kenetlendi. "Bu arayışı şimdilik sürdürmemeyi seçerseniz, Su

Perisi baharda hepinizi memnuniyetle kabul eder, ki o zaman

kayıp nesneyi Sheila Kree'den geri almak için daha iyi bir fırsat

bulmuş oluruz."

"Şimdi gidiyoruz," dedi Wulfgar.

"Bahar gelene kadar peşine düşecek Kree falan kalmayacak,"

322

diyerek sırıttı Bruenor ve sözünü vurgulamak için savaş baltasını

sırtından alıp açık ayasına vurdu.

Robillard kahkaha attı ve başıyla onayladı.

"İyi yürekli Robillard," dedi Drizzt, gidip büyücünün önünde

durarak, "Eğer Su Perisi'nde açık denizlerde Kanlı Güverteye

rastlarsanız onu batırmadan önce bir seslenin. Zira gemide korsanı

limana götüren bizler olabiliriz."

Robillard bu sefer daha da yüksek bir kahkaha attı. "Sizden

şüphe etmiyorum," dedi büyücü, drowun omzunu sıvazlayarak.

"Umarım açık sularda karşılaşırsak sen ve senin dostların bizi

batırmazsınız!"

Bu iyi niyetli espri takdire şayandı, ama uzun sürmedi. Robillard

kara elfm yanından geçip Wulfgar'm önünde durdu.

"Senden asla hoşlanmadım," dedi açık açık.

Wulfgar burnundan soludu —ya da soluyacak oldu, ama

kendisini zaptetti ve büyücünün sözüne devam etmesine izin verdi.

Wulfgar hareketleri göz önünde bulundurulursa muhtemelen hak

etmiş olduğu bir azar işiteceğini düşünüyordu. Barbar kendini

toplayıp omuzlarını dikleştirdi ama büyücünün sözünü kesmedi.

"Ama belki de bu asla seni tanımamamdan dolayıdır," diye itiraf

etti Robillard. "Belki de esasında olduğun kişiyi henüz

bulamamışsmdır. Eğer öyleyse ve gerçek Beornegar oğlu Wulfgar'ı

bulursan, gelip bizimle denizlere yelken aç. Güneşte çok fazla

kalmış ve çok fazla tuzlu su kokusu almış huysuz, yaşlı bir büyücü

bile fikrini değiştirebilir."

BOLUM 26

BAŞ ÖNDE İLERLEMEK

Gökyüzü tekrar grileşmiş, başka bir kış soğuğu patlaması tehdidi

oluşturuyordu, ama bundan hiç korkmayan dostlar dinlendikleri en

son noktadan umut ve hevesle, karşılarına çıkabilecek her engelle

mücadeleye hazır bir şekilde yola koyuldu. Bir kez daha hep

birlikteydiler ve Wulfgar'ın Cehennem'den beklenmedik

dönüşünden beri ilk kez hepsi bu konuda rahattı. Her şey... doğru

görünüyordu.

Wulfgar'm onlara ilk dönüşünde —ki bu, Hareketli Buz

Denizi'nin tam ortasındaki bir buzul mağarasında iblis Errtu'yla

savaşırken olmuştu— de elbette neşe duymuşlardı, ama birçok

açıdan rahatsız edici bir durumdu. Büyük bir şoktu ve bu yeni, ani

gerçeğe uyum gösterme sınavıydı. Wulfgar ölümden dönmüştü ve

diğer dört dostun hazmettiklerini sandıklan tüm keder su üstüne

çıkmış, azimleri boşa gitmişti.

Dostlar tekrar birbirilerini tanımaya çalışırken neşeleri birçok

rahatsız edici, ama son derece ihtiyaç duyulan değişikliğe yol

açmıştı. Bu da felaketle, Wulfgar'm huysuzluğuyla, Wulfgar'm

hiddetiyle ve sonrasında Salonun Yoldaşları'nm dağılmasıyla

sonlanmıştı. Ama artık yine birlikteydiler.

Kararlı yürüyüşlerini rahat bir tempoya oturttular. Bruenor ana

grubun başını çekip gürbüz vücuduyla yolu açıyordu. Onun

324

ardından Regis geliyor, dağ zirvelerine bakmıyor ve cüceye yön

gösteriyordu. Onun ardından ağır keskiyi omzuna atmış bir halde

Wulfgar geliyor, uzun boyunu kullanarak önlerindeki patikayı ve

yanlardaki yollan tarıyordu.

Kısa bir mesafe arkalarında olan, elinde yayıyla sürekli olarak

tetikte bekleyen Catti-brie, dörtlü grubun en gerisinden geliyor,

sürekli olarak bir o yanlarında bir bu yanlarında bitiveren drowu

kolluyordu. Drizzt Guenhwyvar'ı astral düzlemden çağırmamıştı —

hatta panteri kontrol eden heykelciği Catti-brie'ye vermişti— çünkü

ne kadar çok beklerlerse, büyük kedi o kadar dinlenmiş olurdu ve

drow, bu iş bitmeden önce Guenhwyvar'a ihtiyaç duyacağını

hissediyordu.

Öğle vaktinden kısa süre sonra grup büyük bir ilerleme

kaydetmiş ve kar hâlâ yağmamıştı. Catti-brie solda ve ileride olan

Drizzt'in bir el işareti yaptığını gördü.

"Durun," diye fısıldadı Wulfgar'a ve barbar bu talimatı öne iletti.

Bruenor bata çıka yürümekten dolayı nefes nefese kalmış bir

halde durdu. Baltasını sırtından çekip aldı ve silahın başını kara

saplayıp dimdik duran sapma dayandı.

İleride uzanan patikadaki kar tepeciklerinin ve yükseltilerin

ötesini rahatça görebilen Wulfgar, "Drizzt yaklaşıyor," dedi.

"Başka bir patika var," diye açıkladı drow kenardaki kar

yığınının üzerinde belirdiğinde. "Bunu çaprazlamasına kesip batıya

gidiyor."

"Buradan dosdoğru güneye gitmeliyiz," diye hatırlattı Regis.

Drizzt kafasını sağa sola salladı. "Doğal bir patika değil," diye

açıkladı.

"İzler mi?" diye sordu Bruenor, son derece hevesli bir halde.

"Daha fazla ogrecik mi?"

"Farklı," dedi Drizzt ve hepsine kendini takip etmesini işaret etti.

Taş çatlasa yüz metre ötede ikinci patikaya çıktılar. Üzerinde

oldukları yolu kesip meyilli zeminde güneye doğru giden, çökmüş

kardan oluşmuş bir patikaydı bu. Dostlar derin, ezilmiş kar

uzantısının üzerinde devam eden, sulu çamurla kaplı olan ve

üzerinden hafifçe duman tüten daha alçak bir zemin gördüler.

"Dokuz Cehennem adına bunu ne yapmış?" diye sordu Bruenor.

"Kutup solucanı," diye açıkladı Drizzt.

325

Bruenor yere tükürdü, Regis ürperdi ve Catti-brie aniden ihtiyata

geçip biraz daha dikleşti. Hepsinin korkunç remorhazlarla, yani

büyük kutup solucanlanyla bazı deneyimleri olmuştu. Kesinlikle

hepsinin de bir daha onlardan biriyle savaşmaya niyetli olmayacağı

kadar çok deneyimi vardı.

"Ardımızda düşman bırakmak istemiyorum," dedi drow.

"Öyleyse gidip o mendebur şeyle savaşmamız gerektiğini mi

düşünüyorsun?" diye şüpheyle sordu Bruenor.

Drizzt başını olumsuz anlamda salladı. "En azından nerede

olduğunu öğrenmeliyiz. Yaratığı öldürüp öldürmeyeceğimiz birçok

şeye bağlı olacak."

"Mesela ne kadar ahmak olduğumuza," diye sessizce mırıldandı

Regis. Onu yalnızca yanında duran Catti-brie duydu. Buçukluğa

gülümseyerek bakıp göz kırptı ve Regis sadece omuz silkti.

Drizzt, diğerlerinden bir onay dahi beklemeden hızla grubun

önüne geçti. Diğerlerinden epey ileri çıkıp garip ve güçlü kutup

solucanı tarafından açılan daha kolay patikanın üzerinde gizlice

ilerledi. Drow, bu solucanın omurgasını kan ve teni buhar edecek

kadar ısıtabilen bir yaratık olduğunu kendisine hatırlatmak zorunda

kaldı. Koca yaratığı ana patikadan sadece birkaç yüz metre ötede,

dar bir vadinin içinde, derin karda yakalamış olduğu dağ keçilerinin

sonuncusunu afiyetle yerken buldular. Kudretli yaratığın sırtı, avının

ve ziyafetinin heyecanıyla ısınmış parlıyordu.

"Yaratık bizi rahatsız etmez," diye belirtti Wulfgar. "Nadiren

beslenirler ve doyduktan sonra başka av aramazlar."

"Gayet doğru," diye hemfikir oldu Drizzt ve onlan ana patikaya

geri götürdü.

O noktada birkaç ışık huzmesi havaya yükseliyordu, ama Regis

onlara endişelenmemelerini söyledi, zira uzakta Manastır Yangı'nın

kuzey ucuna işaret eden o garip dağ zirvesini tespit etmişti.

Beşi zirvenin yan tarafındaki patikaya vardıklannda, Manastır

Yangı güneye doğru önlerinde kıvnlarak uzanırken kar hâlâ hafifti,

sadece sağanak yağıştan ibaretti. Regis kumandaya geçip

dolambaçlı yolun genel yapısını tarif etti, solda ve sağda nöbetçiler

bulunması muhtemel noktaları gösterdi ve grubun bakışlannı çok,

çok güneye, daha iri bir dağın beyaz şapkalı zirvesinin anca

göründüğü noktaya çevirdi. Buçukluk tekrar dikkatle yörenin

326

kabaca taslağını çizip o uzaktaki dağın güney yamacında tepenin

etrafından dolaşan, denize bakan ve aşağı inen patikayı tarif etti. O

patikanın dağ yamacında açılmış olan en az bir kapıya çıktığını

söyledi.

Regis Drizzt'e bakıp başını salladı ve, "Ayrıca içeri girmenin

daha gizli bir yolu var."diye ekledi.

"Ayrılmamızın iyi olacağını mı düşünüyorsun?" diye şüpheyle

buçukluğa sordu Bruenor. Bu soruyu Drizzt'e de yönlendirmek için

drowa doğru döndü, zira Regis'in bu sözlerinin kara elfı derin

düşüncelere sevk etmiş olduğu barizdi.

"Drizzt tereddüt etti. Normalde Salonun Yoldaşları birlikte savaşır

ve genellikle yıkıcı bir etki uyandınrdı. Ama bu onlar için alışıldık

bir saldın değildi. Bu sefer büyük bir kaleye, yani hiç şüphesiz

tahkimatlı ve iyi korunan bir yere saldıracaklardı. Eğer iç koridorlara

savaş hattının gerisindeki bir noktadan varabilirse gruba gayet

büyük yardımı dokunabilirdi.

"Seçeceğimiz yola sırasıyla karar verelim," dedi en sonunda

drow. "İlk başta nöbetçileri halletmemiz gerekecek, tabii nöbetçi

varsa."

"Robillard ile uçtuğumuzda birkaç tane vardı," dedi Regis.

"Yangın iki tarafında en az bir çift. Orayı terk etmek için aceleleri

varmış gibi görünmüyorlardı."

"Öyleyse onlardan sakınmak için değişik yollar seçmeliyiz,"

diye belirtti Wulfgar, "zira bir taraftaki gruba saldınrsak, diğer

taraftaki grup daha biz onlara yaklaşamadan tüm yöreyi harekete

geçirir."

"Tabii Catti-brie yayını kullanabilirse o ayn..." diyecek oldu

Regis. ama kadın yüksek yarık duvarlan arasındaki mesafeye

şüpheyle bakarak başını sağa sola salladı.

"Bu muhtemel düşmanlan ardımızda bırakamayız," diye karar

verdi drow. "Ben sağdan gideceğim, geri kalanınız soldan."

"Pöh, bu salakça bir şey," diyerek burnundan soludu Bruenor.

"Bir çift yan ogreyi öldürebilirsin, elf—hatta bir çift tam ogreyi de

öldürebilirsin— ama onlar arkadaşlanna haykırmadan önce bunu

yapamazsın."

"Öyleyse bu saldınnın ardındaki gerçeği gizlemeliyiz," dedi

Catti-brie.

327

Diğerleri dönüp ona baktığında, kadının yüzünde son derece

kararlı bir ifade olduğunu gördüler. Catti-brie kuzeybatıya baktı.

"Solucan aç değil," dedi. "Ama bu, o lanet şeyi kızdıramayacağız

anlamına gelmez."

"Ettin mi?" diye sordu yangın güney ucundaki yan ogre

muhafızlardan biri.

Bitli kafasını kaşıyan yan ogre, iki metre otuz santim boyundaki

yaratığın yaklaşmasını hayretler içinde izledi. Yaratığın iki başı

vardı, bu yüzden ettin soyundan gibiydi. Fakat o başlardan biri san

saçlı bir insanınkine, diğeri ise bir sert, buruşuk yüz hatlanyla kızıl

saç ve sakala sahip bir cüceninkine benziyordu.

"Ne?" diye sordu diğer nöbetçi yoldaşının yanına gelerek.

"Etrafta ettin falan yok," diye seslendi üçüncü muhafız, ateşin

yakınındaki sıcak alandan.

"Bi tanesi geliyo işte," diye karşı çıktı ilki.

tki başlı yaratık hakikaten de hızla geliyordu, fakat hiçbir silah

çekmemişti ve tehditkâr bir tavırla yaklaşmıyordu. Yan ogreler yine

de silahlannı kaldırdılar ve bu garip yaratığa durmasını söylediler.

Yaratık sadece birkaç adım ötelerinde durdu ve nöbetçi askerlere

son derece kendini beğenmiş bir çift gülümsemeyle baktı.

"Burda ne halt ediyon?" diye sordu bir yan ogre.

"Yoldan çekiliyom!" diye haykırdı kızıl saçlı kafa.

Bir saniye sonra iri insan —ki bu hakikaten bir insandı!—

üzerine sardığı battaniyeyi bir kenara attığında ve kızıl saçlı cüce

onun omzundan atlayıp sola doğru yuvarlandığında yan ogrelerin

ağızlan dikkate değer derecede açıldı. İnsan da harekete geçip sağa

atladı. İki yöne aynlan çiftin hemen ardından, ilk durduklan yeri

çiğneyen ve böylece afallamış yan ogrelerin üzerine çullanan bir

buhar bulutu geldi.

Yabaniler çığlık attı. Kutup solucanı kar örtüsünü yararak dışan

çıktı ve şaha kalkıp önlerinde heyula gibi yükseldi.

"Bu ettin falan diil, salaklar!" diye haykırdı ateşin yanında oturan

328

yan ogre. Yaratık, sadakatten yoksun vahşi doğası gereği hızla

ayağa kalktı ve derin koyağın kenanndan güneye, mağaralar

silsilesine doğru kaçtı.

Daha doğrusu kaçmaya çalıştı, zira daha üç adım atamadan,

ardında mavi kuyruk bırakan ok benzeri bir yıldınm çatalı kalçasına

saplanıp tökezlemesine sebep oldu. Yavaşlayan, topallayıp çığlıklar

atan yaratık bir sonraki saldınyı görmedi bile. Kızıl sakallı cüce,

yaratığa bodoslama çarpıp tüm vücuduyla ona vurduktan sonra bol

çentikli acımasız baltasıyla kesti. Bundan sonra âdet yerini bulsun

diye döndü ve kalkanını yere yığılmakta olan yabaninin yüzüne öyle

sert bir şekilde çarptı ki, yan öğrenin yanağında köpüklü bir bira

kupası izi bıraktı.

Regis, yangın öbür tarafında, uçurum kenarının hemen altında,

yan taraftaki muhafızların göremeyeceği bir seviyede eliyle

tutunacak yerler arayarak dikkatle ilerlerken arkasından gelen

kargaşa seslerini duydu ve rahatladı. O ve Drizzt diğer üçünden

aynlmış ve batı duvanna yönelmişlerdi. Sonra Regis ile drovv

birbirilerinden aynlmış ve kara elf, nöbetçilerin bulunduğu alana

dağ yamacından yanaşmak için dolambaçlı bir yol izlemişti. Bir

planı olan Regis ise duvar dibinden yaklaşmayı seçmişti.

Buçukluk, ayrılmadan önce Drizzt'in kendisine sırıttığım

görmüş, drowun dövüş konusunda ondan pek fazla bir şey

beklemediğini ve sadece kendisine saklanacak bir yer bulmaya

çalıştığını düşündüğünü anlamıştı. Ama Regis'in aklında son derece

kesin bir plan vardı ve o planı harekete geçireceği noktaya gelmek

üzereydi; bu da buz ve kardan oluşmuş iri bir sarkıt kütleydi.

Kütlenin altına geçip taş duvara yapışık kaldı ve sarkan kütleyi

küçük gürzüyle yontmaya başladı.

Yangın öbür tarafına baktığında kutup solucanının ağzında

debelenen bir yan ogreyle birlikte tekrar şaha kalktığını gördü.

Kutup solucanı kafasını geriye atıp yan ogreyi boynuzlu kafasından

aşağı, parlayan, aşın derecede ısınmış omurgasına doğru kaydırarak

329

yuttuğunda, Regis yabaniye acıyarak yüzünü buruşturdu. Istırap

içindeki ogre nasıl da debeleniyordu!

Regis daha ileride Bruenor, Wulfgar ve Catti-brie'nin güneye

doğru koşturduğunu, kutup solucanı ile yaralı —ve kısa süre içinde

ölecek olan— üç yan ogreden mümkün olduğunca uzaklaşmaya

çalıştıklarını gördü.

Buçukluk yukandan gelen bir gürültü duyunca duraksadı. Onun

tarafında bulunan muhafızlar karşı tarafta yaşanan felaketin farkına

varmıştı.

"İmdat!" diye haykırdı Regis bir saniye sonra ve yukandakiler

sessizleşti.

"İmdat!" diye tekrar haykırdı.

Hareket sesi duydu, buzlu zeminin hafifçe çıtırdadığım işitti ve

ahmak yabanilerden birinin sarkan tabakanın üzerine çıkmakta

olduğunu anladı.

Bir saniye sonra, yan öğrenin kafası uzanıp aşağı baktığında,

"Hey, seni küçük sıçan!" diye bir kükreme geldi. Yaratık bariz bir

şekilde çıkıntılı tabakanın üzerinde yüzükoyun yatmış Regis'e

hayretle bakıyor ve ona doğru uzanıyordu.

"Kini... kini," dedi Regis, tüm gücüyle gürzünü tepesindeki buz

tabakasına vurarak. Yabaninin eli üzerine atılıp buçukluğu

yakalamaya yaklaştığında, Regis buz tabakasına vurmayı kesip yana

kaçmak zorunda kaldı.

Yan ogre daha da aşağı eğildi. Buz tabakası itirazla çatırdayıp

inledi.

"Yakaladım!"

Buz tabakası kınlıp serbest kaldığında ve uçurumun kenanndan

kendisiyle beraber yan ogreyi de götürerek düştüğünde yabaninin

bu ilanı hayret dolu bir feryada dönüştü.

"Öyle mi?" diye sordu Regis hızla düşen yaratığa.

"Ööle," diye beklenmedik bir cevap geldi yukandan. Regis

yavaşça kafasını kaldırdığında diğer nöbetçinin elinde mızrağıyla

ona dik dik baktığını gördü. Regis mızrak tarafından şişlenebilecek

mesafedeydi. İşte o zaman buçukluk kendisini aşağı bırakmayı,

uçurumun kenarından aşağı yapacağı sert inişi göze almayı

düşündü, fakat yan ogre aniden kaskatı kesilip ileri zıpladı, sonra

dönmeye çalıştı ama yüzüne bir darbe yedi. O da inişe geçip

330

buçukluğun yanından aşağı çakıldı. Yabaninin yerine geçen Drizzt

yüzükoyun yere yatıp Regis'e elini uzattı.

Buçukluk kendisine uzanan eli tuttu ve Drizzt onu yukarı çekti.

"Beş tane," dedi Regis, görünüşe bakılırsa verdiği bilginin onlara

getirdiği zaferle heyecanı doruğa çıkmıştı. "Gördün mü? Doğru

saymışım. Dört, belki de beş dedim —tam da söylediğim yerde

duruyorlardı!"

"Altı," diye düzeltti Drizzt, buçukluğun bakışlarını giderek

genişleyen bir kan birikintisinin ortasında yatan bir diğer ölü

yabaniye çevirmesini sağlayarak. "Birini gözden kaçırmışsın."

"Regis bir anlığına ağzı bir kanş açılmış, havası sönmüş bir halde

yabaniye baktıktan sonra omuz silkti.

Alanı gözden geçiren ikili çabucak bu iki gruptan hiçbirinin

başlarına daha fazla dert açmayacağı sonucuna vardı. Karşı taraftaki

üçü ölmüştü, beyaz solucan vücutlarını paramparça ediyordu ve

uçurum kenanndan düşen ikisi zıplaya hoplaya uzun, çok uzun bir

mesafe boyunca çakılmıştı. Bir tanesi yangın dibinde kıpırtısız

yatıyordu. Hiç şüphesiz harap olmuş yoldaşının yanında bulunan

diğeri ise derin bir kar ve buz yığının altına gömülüp kalmıştı.

"Dostlanmız yangın kenanndan aşağı koşturdu," dedi Regis,

"ama nereye gittiklerini bilmiyorum."

"Yarıktan uzaklaşmalan gerekliydi," diye mantık yürüttü Drizzt,

hiç endişelenmiş görünmeden. Beyaz solucanı ziyafet sofrasına

getirmeden önce bu ihtimali tartışmışlardı. Drovv, yangın aşağılarında

hatırı sayılır büyüklükteki bir ogre ve yan ogre grubunun koyaktan

yukan koşturmakta olduğu yeri işaret etti. Yoldaşlar bu nöbetçileri ana

karargahı harekete geçirmeden halletmeyi ummuştu, ama durumun

böyle olamayabileceğini başından beri biliyorlardı —işte beyaz

solucanı bu yüzden kullanmışlardı.

"Gel," dedi Drizzt buçukluğa. "Zamanı geldiğinde ya biz

dostlanmıza yetişeceğiz, ya da onlar bize." Güneye doğru yola

koyuldu, güvenli bir şekilde yapabildiği kadar yangın kenanna

yakın durarak ilerledi.

Kısa süre sonra ogre güruhunun altlanndan geçtiğini duydular ve

Drizzt çıkıntının kenanna yaklaşıp aşağı inerek biraz ilerledikten

sonra tekrar tırmanarak uçurumun daha az dik olan bir yerinden

gitti.

331

Regis uflayıp puflayarak canla başla çalıştı, ama her nasılsa

drowa ayak uydurmayı başardı. Kısa süre sonra buçukluk ve drow

yangın zeminine indiler. Güruh kuzeye doğru uzaklaşmıştı, ana

karargahın içinde bulunduğu dağ hemen güneylerindeydi ve

mağaranın girişi rahatça görünüyordu.

"Hazır mısın?" diye sordu Drizzt.

Buçukluk acı acı yutkundu. Tehlikeli Drizzt ile yalnız başına yola

devam etmek onu pek heyecanlandırmıyordu. Yanında güçlü

Bruenor ve Wulfgar'ın olmasını, Catti-brie'nin o ölümcül yayıyla

onu korumasını tercih ederdi, ama Drizzt'in düşman inine kolayca

girme fırsatını kaçırmayacağı barizdi.

"Düş önüme," kelimelerinin dudaklanndan döküldüğünü duydu

Regis, fakat ağzından çıkan bu sözlere kendisi bile inanmakta zorluk

çekti.

Sheila Kree nin çetesinin dört lideri, aşağıdan ve mağaralann

dışından gelen haykmşlan duyunca aynı anda odalanndan dışan

fırladı.

"Chogurugga araştırma yapmalan için bir grup yolladı," diye

diğerlerine bilgi verdi Bellany. Büyücü kadının odası kuzeye,

kargaşanın çıktığı yöne bakıyordu ve dışandaki sahanlığa açılan bir

kapısı vardı.

"Sen de git aynısını yap," dedi ona Sheila Kree. "Görme

havuzunu çalıştır ve bize saldıran neymiş öğren."

"Beyaz bir solucan hakkında haykırdıklannı duydum," diye

yanıtladı büyücü kadın.

Sheila Kree kafasını sağa sola salladı ve alev kızılı saçlan

çılgınca savruldu. "Fazlasıyla uygun görünüyor," diye mınldandı.

Peşinde Jule Pepper ile odadan hızla çıkıp Chogurugga ile Bloog'un

mağarasına açılan kıvrımlı, meyilli geçitten aşağı koşturdu.

Fakat Le'lorinel hiçbir harekette bulunmadı, sadece koridorun

ortasında öylece durarak bilmiş bilmiş başını salladı.

"Bu drovv mu?" diye sordu Bellany.

332

1

Elf gülümsedi ve özel odasına çekilip kapıyı kapattı.

Ortak alanda yalnız başına kalan Bellany kafasını sağa sola

sallayıp derin bir nefes aldı ve saldıranlar hakikaten Drizzt

Do'Urden ile Salonun Yoldaşları çıkarsa doğabilecek muhtemel

sonuçlan gözden geçirdi. Büyücü kadın, o canavan uzaklaştırmanın

bedeli ne olursa olsun, bu karmaşaya gerçekten de bir beyaz

solucanın yol açmış olmasını diledi.

Odasına geri döndü ve uzgörü büyüleri için hazırlandı. Kuzeyde

sorunun çıktığı yere ve esasında kime sadık olduğunu kontrol etmek

için Morik'e bir göz atmayı düşündü.

Birkaç saniye sonra Le'lorinel gizlice tekrar dışan çıktı ve Sheila

ile Jule'un gittiği yönde ilerledi.

Chogurugga'nm mağarası katıksız bir kargaşa halindeydi. Dişi

öğrenin iki iri uşağı etrafta koşturuyor, zırh parçalannı üzerlerine

tutuşturuyor ve kendilerine ağır silahlar alıyordu. Chogurugga

odanın yanında, raflan iksir şişeleriyle dolu olan açık bir gardırobun

önünde sessizce duruyordu. Chogurugga hepsini tek tek aldı,

bazılarını cebine soktu ve bazılannı iki gruba tasnif etti.

Odanın gerisindeki Bloog hamağında, iri bacaklarını iki

yanından sarkıtmış bir halde duruyordu. Tembel yabani Bloog bu

kargaşadan biraz olsun endişelenmişse bile bunu hiç belli

etmiyordu.

Le'lorinel onun yanına gitti. "Seni bulacak," diye uyardı elf.

"Drowun savaş çekicini almaya geleceği kehanette çıktı."

"Drow?" diye sordu iri ogre. "Lanet drow yok. Beyaz solcan."

"Belki de," diye yanıtladı Le'lorinel omuz silkerek ve Bloog'a,

elfin bütün bu karmaşanın öyle bir yaratık tarafından çıkanldığma

hiç inanmadığını net olarak belirten bir bakış atarak.

"Drow?" diye sordu ogre. Bloog aniden biraz daha az kibirli

görünmeye başladı.

"Seni bulacak."

"Bloog onu ezcek!" diye haykırdı ogre ayağa kalkarak, yani en

azından kalkmaya çalışarak, zira bu hareketi onu neredeyse

dengesiz hamaktan devirecekti. "Kimse Bloog'un yeni çekici

alamaz! Ben onu ezer!"

"Kimi ezer?" diye seslendi Chogurugga öteki taraftan ve dişi

ogre Le'lorinel'i Bloog'un yakınında görünce kaşlarını çattı.

"O kadar kolay değil, kudretli Bloog," dedi elf, çirkin

Chogurugga'yı kast ederek. "Gel, dostum. Kara elfı en iyi nasıl

yenebileceğini sana göstereceğim."

Bloog önce Le'lorinePe, sonra kaşları çatık karısına, sonra

tekrar zarif elfe baktı. Drow hakkında bilgi almakla ilgilendiği

kadar, Chogurugga'yı kızdırmaya da hevesli olduğunu belirten bir

ifade takman dev ogre hamaktan kalktı ve Aegis-fang'i kaldırıp

omzuna attı. Kudretli silah, yaratığın koca cüssesi ve kaslarının

yanında cüce gibi kalıyor, silahtan ziyade bir marangoz çekici gibi

görünüyordu.

Sağı solu belirsiz dişi öğrenin saldırmaya hazırlanmadığından

emin olmak için Chogurugga'ya son bir bakış atan Le'lorinel,

Bloog'u odadan çıkardı ve onu yukarıya, bir üst katın kuzey ucuna

götürüp Bellany'nin kapısını hışımla çaldı.

"Burada ne işi var?" diye sordu dişi büyücü, birkaç saniye sonra

kapıyı açtığında. "Sheila bunu tasvip etmez."

"Ne öğrendin?" diye sordu Le'lorinel.

Bellany'nin yüzü karardı. "Bir beyaz solucandan daha fazlası

var," diye doğruladı. "Bir cüceyle iri bir adamın tabana kuvvet

koşarak bulunduğumuz yere doğru ilerlediğini gördüm."

"Muhtemelen bunlar Bruenor Battlehammer ile Wulfgar'dır,"

diye yanıtladı Le'lorinel. "Peki ya drow?"

Bellany omuz silkip başını sağa sola salladı.

"Onlar geldiyse, Drizzt Do'Urden de gelmiş olmalı," diye

üsteledi Le'lorinel. "Yukarıdaki çatışma muhtemelen bir

oyalamacadır. Daha dikkatli bak!"

Bellany elfe kaşlarını çattı, ama Le'lorinel ürküp sinmedi.

"Drizzt Do'Urden çoktan mağaralara girmiş olabilir," diye ekledi

elf.

İşte bu sözler Bellany'nin yüzündeki hiddeti alıp götürdü.

Büyücü kadın odasına dönüp kapısını kapattı. Birkaç saniye sonra,

Le'lorinel içeriden gelen büyü seslerini duydu ve Bellany'nin

334

kapısının biraz genişleyerek sıkıca eşikle bir oluşunu yüzünde bir

gülümsemeyle izledi.

Kahkahayı basmamak için çaba sarf eden ve şimdiye kadar hiç

olmadığı kadar gergin görünen Le'lorinel, Bloog'a kendisini

izlemesini işaret ettikten sonra başka bir kapıya yöneldi.

Regis çocuksu suratını taşa dayadı ve nefes almaya dahi cüret

edemedi. Drizzt ile birlikte durdukları yerin yanından geçip

yoldaşlarına bakmak için yarığa doğru ilerleyen diğer bir yabani

çiftinin gürültülerini ve daha insansı bir sesin hırıltısını duydu.

Buçukluk, Drizzt'in de yanında olduğu gerçeğiyle biraz teselli

buldu —tabii bu, dönüp bakınca drowun ortalıklarda olmadığını

görene kadar sürdü.

Regis paniğe kapıldı. Tam arkasında küfreden düşman üçlüsünün

sesini duyabiliyordu.

"Gölgeleri takip etmek için fazlasıyla soğuk!" diye hırladı insan

olan.

"Kocaman solcan!" dedi ogrelerden biri.

"Bu daha mı iyi yani?" diye alayla sordu insan. "Çirkin şeyi rahat

bırakırsak sürünüp gider!"

"Koca solcan Bonko'yu öldürdü!" dedi diğer ogre kızgınlıkla.

İnsan cevap verecek oldu —Regis, adamın muhtemelen bir ogre

ölümünün değersiz olduğunu söylemek üzere olduğunu anladı.

Fakat görünüşe bakılırsa, adam bunu tekrar düşünüp sessizce küfür

etmekle yetindi.

Buçukluğun tam yanından geçmişlerdi ve eğer daha yakma

gelselerdi kesinlikle Regis'in kıçına sürtünerek geçerlerdi.

Sesleri hatırı sayılır derecede uzaklaşana kadar buçukluk rahat

bir nefes alamadı ve duvara sanlmış bir halde gölgelerin içinde

öylece bekledi.

"Regis," diye bir fısıltı geldi ve buçukluk kafasını kaldırıp

baktığında Drizzt'in yukarıdaki bir çıkıntıda durduğunu gördü.

"Buraya gel ve çabuk ol. Mağara güvenli."

335

Tüm cesaretini toplayan buçukluk, hızla tırmanıp drowun

uzattığı elini tutarak yukarı çıktı. İkili çıkıntının üzerinde, geçişlerini

gizleyen kayalardan oluşmuş duvann ardından sessizce ilerleyerek

jri mağaranın köşesine geldi.

Drizzt bir bakış atıp içeri sızdı ve Regis'i de beraberinde

çekiştirdi.

Mağara kısa süre sonra daraldı, düz giden ve iki üç yerde kollara

ayrılan bir tünele dönüştü. Duvarlarda sıra halinde, düzensiz

aralıklarla yerleştirilmiş meşaleler yüzünden hava dumanlıydı.

Meşalelerin raks eden alevleri mekanı çılgınca uzayıp daralan

gölgelerle dolduruyordu.

"Bu taraftan," dedi Regis, bir yol ayrımında dramın yanından

geçip sol taraftan ilerlemeye başlayarak. Robillard'ın bu yer

hakkında kendisine söylediği şeyleri hatırlamaya çalışıyordu, zira

büyücü bu alanı detaylı olarak incelemiş, hatta mağaralar silsilesine

kadar yolunu bulmuştu.

Zeminin bazı yerlerde aşağı, bazılarında yukarı meyletmesine

rağmen ikili çoğunlukla aşağı iniyordu. Hiçbir meşale ışığının

olmadığı daha karanlık odalardan, patikayı bölen dikitler ve

tehditkâr bir şekilde yukarıdan onlara bakan sarkıtlarla dolu

mağaralardan geçtiler. Duvarlarda, muhteşem kaya oluşumlanna

dönüşen veya akıp geçiyormuş gibi görünen suyla aşınmış kaya

uzantılanndan oluşan çıkıntılar mevcuttu. Mümkün olan her açıdan

bol sayıda küçük tünel uzanıyordu.

Kısa süre sonra, önlerinden gırtlaktan çıkan kaba sesler geldiğini

duymaya başladıklannda Regis yavaşladı. Buçukluk, yüzünde

endişeli bir ifadeyle dönüp Drizzt'e baktı. Vurgulu bir şekilde ileriyi,

koridorun azar azar aşağı meylederek sola kıvnlıp tekrar sağa dönüş

yaptığı yeri gösterdi.

Drizzt bunu anlayıp Regis'e orada beklemesini işaret ettikten

sonra gölgelere kanştı. Drow öyle bir zarafet, hız ve sessizlikle

hareket ediyordu ki, Regis dostunun öylece ortadan kaybolup

kaybolmadığını merak ederek gözlerini kırpıştırdı. Fakat hayreti

geçer geçmez nerede olduğunu hatırladı ve artık yalnız başına

kaldığını fark etti. Hızla kenardaki gölgelerin arasına sıvıştı.

Drow kısa bir süre sonra dönüp Regis'i rahatlattı ve yüzünde

istedikleri yeri bulduklannı gösteren bir gülümseme vardı. Drizzt

336

başı çekip bir köşeyi dönerek kısa bir yokuşu tırmandı ve yan doğal,

yan oyulmuş basamaklan tırmanarak drowun göğüs hizasındaki

kınk kayalarla dolu bir yükselti boyunca sol tarafa doğru genişleyen

bir mağaraya çıktı.

Sesler artık çok daha yakından, hemen önlerinden, bir sonraki

dönemecin ardından geliyordu. Drizzt sola sıçradıktan sonra elini

uzatıp Regis'i yanma çekti.

"Çok fazla gevşek kaya var," diye sessizce anlattı drow. "Çok

dikkatli olmalısın."

Mümkün olduğunca duvara bitişik durarak, daha geniş

bölümden milim milim ilerlediler ve kaya çöküntülerinden annmış

bir alana çıktılar. Drizzt duvara yaslanıp eğildi, elini küçük bir

kuytuya sokup çıkarttı ve parmaklannı birbirine sürttü.

Regis bilgiç bilgiç başını salladı. Kül. Burası doğal bir bacaydı.

Robillard dostlann mağarasına geri uçarlarken Regis'e, daha sonra

da Drizzt'e bu bacayı tarif etmişti.

İlk olarak, dar oyuğa vücudunu sığdırmak için kusursuz bir

şekilde kıvnlan drow girdi. Regis daha önünde uzanan yolu dahi

düşünemeden veya duraksayıp cesaretini toplayamadan, arkasındaki

koridordan gelen sesler duydu.

Bacanın içine, kesif karanlığa daldı. Ellerini kaydınp tutunacak

oyuklar bularak drowun ardından kendini çekerek körlemesine

ilerledi.

Drizzt aniden kendini Karanlıkaltı'na, avcının krallığına geri

dönmüş gibi hissetti. Orada, hayatta kalma şansının olması için, tüm

duyulanmn kusursuzluk seviyesinde tetikte olması şarttı. Derken

birçok ses duydu: uzaktaki su şıpırtısı, taşın taşa sürtünme sesi,

aşağıdan ve uzaktan gelen haykmşlar, kayalardaki çatlaklardan

sızan hava. Tırmanmaya devam ederken bu sesleri duyarlı

parmaklannm ucunda hissedebiliyordu. Yavaş tırmanıyordu, çünkü

aksi takdirde Regis'in kendisine yetişemeyeceğini biliyordu. Doğal

bacalann bolca bulunduğu, bir buçukluğun gece görüşünün dahi

337

faydasız kalacağı Karanhkaltı'nm bir yaratığı olan Drizzt, Regis'in

yıldız ışığıyla aydınlanmış çayırlarda ilerleyeceği kadar hızlı bir

şekilde bu dar bacayı tırmanabilirdi.

Drow taşın yapısına hayran kaldı, bir zamanlar çağlayarak akan

sularla dolu olan bu dağın yaşam enerjisini hissetti. Kenarların

pürüzsüzlüğü tırmanışını daha da rahat kılıyordu ve duvarlar bu

pürüzsüzlüğün tırmanışı kötü yönde etkilemeyeceği kadar

çıkıntılıydı.

Sessiz ve ihtiyatlı bir şekilde ilerledi.

"Drizzt," diye bir fısıltı geldiğini duydu ve Regis'in bir çıkmaza

girdiğini anladı.

Drow geriledi ve en sonunda Regis'in tutunması için bacağını

aşağı sarkıttı.

"Diğerleriyle kalmalıydım," diye fısıldadı buçukluk, en sonunda

zorlu kısmı atlattığında.

"Saçmalık," diye cevapladı drow. "Etrafındaki dağın yaşam

enerjisini hisset. Burada dostlarımıza yardım etmenin, belki de

savaşta anahtar rol oynamanın bir yolunu bulacağız."

"Savaşın burada kopacağını dahi bilmiyoruz ki."

"Kopmasa da, düşmanlarımız burada, arkalarında olmamızı

beklemeyeceklerdir. Haydi gel."

Böylece yola devam edip dağın içinde git gide daha yükseğe

çıktılar. Kısa süre sonra, iri insansıların tırmanmaya devam ettikçe

artan gümbürtülü seslerini duydular.

Bacadan dışarı kısa, hafifçe aşağı meyleden bir tünel uzanıyordu.

Bu tünelden ısı yükseliyordu ve gümbürtü dolu sesler yüksek, net bir

şekilde duyuluyordu.

Drizzt, Regis'in bu geniş alanda yanma gelmesini bekledikten

sonra yan geçitte ilerleyip iri bir şöminenin kor halinde yanan

közlerinin üzerindeki açık ağza çıktı.

Şöminenin açık ağzı, meyilli tünelin alt kısmından daha yüksekte

olduğundan, Drizzt ötedeki geniş odayı görebiliyordu. Odada üç

ogre vardı; menekşe renginde teni olan, egzotik görünümlü dişi ogre

odanın içinde koşturuyor, üzerine kayışlar bağlayıp silahlar

deniyordu.

Drizzt, odanın yan tarafında yukarı meyleden başka bir geçit

gördü. Drow, Regis'in beklediği yere döndü.

338

"Yukarı," diye fısıldadı.

Durup su tulumunu çıkarttı, gömleğinin yaka kısmını ıslattı ve

dumandan korunmak için gömleği yüzünün yansına kadar çekti.

Regis'in de aynısını yapmasına yardım eden Drizzt tırmanmaya

başladı.

İkili, taş çatlasa on metre yukarıda bir çeşit göbeğe gelip çattı.

Ana baca yükselmeye devam ediyordu, ama çeşitli yükseklik ve

açılardan beş ayrı tünel açılıyordu. Bu tünellerden ikilinin üzerine ısı

ve duman geliyordu. Bu yan tüneller de bariz bir şekilde eller, bir

ogreninkilerden daha küçük eller tarafından açılmıştı.

Prizzt Regis'e yavaşça kendisini izlemesini işaret ettikten sonra

mümkün olduğunca dolambaçsız bir şekilde kuzeye gittiğini

düşündüğü tünele girdi.

Bu şöminedeki ateş daha harlıydı, fakat şanslarına ahşap çok yaş

değildi ve bacadan fazla duman tütmüyordu. Aynı zamanda bacanın

şömineye bağlantı açısı daha dikti ve Drizzt ötedeki odayı

göremiyordu.

Drow uzun saçlarını arkada toplayıp ıslatmak için duraksadıktan

sonra diz çöktü, derin bir nefes aldı ve bacadan baş aşağı inmeye

başladı. Bacanın yanından aşağı bir örümcek gibi ilerleyerek

şöminenin en alt kısmından kafasını çıkaracak kadar indi. Alevler

hemen altında yanıyor ve kıvılcımlar saçıp gözlerini acıtıyordu.

Bu oda, aşağıdaki ogre mağarasından çok farklı görünüyordu.

Kaliteli mobilyalar ve halılarla doluydu. Aynı zamanda dağınık bir

yatak vardı. Tam karşıda, yan açık duran ve başka bir odaya çıkan

bir kapı vardı. Drizzt öbür odayı pek seçemedi, ama üzeri bir

simyacı dükkanında rastlanılacak cinsten malzemelerle dolu birkaç

masa gördü. İkinci odanın öbür tarafında da başka bir kapı vardı. Bu

kapı görünüş itibanyla daha ağırdı ve etrafından gün ışığı sızıyordu.

Drizzt'in işte şimdi merakı uyanmış, ama zamanı kalmamıştı,

zira yoğun ısıdan kaçmak zorundaydı.

Yukarı çıkıp göbekte bekleyen Regis'in yanma gitti ve

gördüklerini anlattı.

"Dışan çıkıp diğerlerini bulmaya çalışmalıyız," diye önerdi

buçukluk. Drizzt tam başıyla onaylıyordu ki, diğer yan geçitlerden

birinden yankılanan yüksek bir ses duydular.

"Bloog ezer! Bloog'un yeni çekicini kimse alamaz!"

339

Drow yola koyuldu ve Regis yakın takibe geçti. Başka bir

şöminenin üstündeki başka bir dik bacaya geldiler. Bu seferki

şömine yanıyor sayılmazdı. Drizzt tekrar baş aşağı inip kafasını

dışarı uzattı.

Karşısında devasa, çirkin ve hiddetli bir ogre duruyordu. Yaratık,

bir eliyle Aegis-fang'i rahatça sağa sola savuruyordu. Onun ardında,

ogreyle sakinleştirici bir tonda konuşan zarif bir elf kılıç ustası vardı.

Drow, Regis'i beklemeden şöminede döndü, bir anlığına közlerin

içinde ayaklarını sabitledi ve cesurca odaya çıktı.

Üç dost, çıkıntının üzerinde tüm hızlarıyla koşturdu. Altlarındaki

dağdan çıkan ogre takviyelerinin gürültüsünü duyduklarında

çıkıntının kenarından çekilerek ilerlediler. Hatta, dağın içinden,

çıkıntının yukansmdaki bir noktadan ikinci bir yaratık grubu çıkıp

kann içinde hücuma geçtiğinde, dostlar dosdoğru giden patikadan

da ayrılmak zorunda kaldılar.

"Muhtemelen içeride çok daha fazlası var," diye belirtti Catti-

brie.

"Gitmemiz için bir sebep daha!" diye hırladı Bruenor.

"Drizzt ile Regis büyük ihtimalle mekana yaklaşmışlardır, tabii

çoktan içeri girmedilerse," diye ekledi Wulfgar.

Kadın, elinde yayıyla ileriyi işaret etti.

"Şu kedi bozuntusunu çağıracak mısın?" diye sordu Bruenor.

Catti-brie kemerine, Guenhwyvar'ın heykelciğini koyduğu yere

baktı. "Yaklaşınca," diye yanıtladı kadın. Kızının zamanlamasına

güvenen Bruenor sadece başıyla onayladı ve Wulfgar'm peşinden

koşturdu.

Az ileride tepenin yüksek bir yerinden, çıkıntının seviyesine

doğru meyleden kısa bir yarığın üstünden başka bir ogre

sıçradığında Wulfgar aniden eğildi. Yaratık, ağır sopasını güçlü bir

şekilde savurarak barbarın üzerine saldırdı.

Kolayca çekilip kurtulan Wulfgar tekme atıp keskisini savurdu

ve yabaninin omzunun arka kısmında derin bir yarık açtı. Ogre

340

dönecek oldu, ama Bruenor şiddetle saldırıp baltasını diz

kapakçığına gömünce çılgınlar gibi öne doğru yalpaladı.

Sonra da uluyarak yere yığıldı.

"İşini bitir, kızım!" dedi Bruenor, yabaninin yanından koşarak

geçip dağa doğru seğirtirken. Fakat cüce kayarak durdu, zira yarık

dağı bayırdan ayırmıştı ve aradaki mesafe atlayamayacağı kadar

genişti.

O tepenin yan tarafından, hemen yukarıdan üstüne doğru uçan

kayayı gören Bruenor yana sıçramak zorunda kaldı.

Wulfgar "Tempus!" diye kükreyerek koştu ve yarığın üzerinden

atlamayı başardı. Barbar kayalara çarptı, ama dik yamaçtan yukarı

çıkan dar, kıvrımlı patikada dengesini çabucak kazandı.

"İlk beni atmalıydı," diye homurdandı Bruenor ve başka bir kaya

uçarak gelirken yana doğru dalışa geçti.

Cüce, kıvrımlı patikaya gidebilecek bir yol buldu, ama o zamana

kadar Wulfgar'ın çok gerisinde kalmış olacağını anladı. "Kızım!

Sana ihtiyacım var!" diye haykırdı.

Dönüp baktığında, yere devirdiği öğrenin kafatasma derince

gömülen başka bir okla titrediğini gördü.

Catti-brie koşturarak gelip bir dizinin üstüne çöktü ve gizlenmiş

bir halde kaya fırlatan ogreyi ok yağmuruna tuttu. Yabani, kafasının

üstüne bir taş kaldırmış halde açığa çıktı, ama bir ok cızırdayarak

yanından geçtiğinde geri düştü.

Catti-brie ile Bruenor, Wulfgar yabaniyi yakaladığında yükselen

savaş kükreyişlerini duydular. Cüce koşmaya başladı, bu sırada

Catti-brie oniks heykelciği yere bırakıp kediyi çağırdı ve tekrar

yayıyla işe koyuldu.

Zira Wulfgar'm olduğu yerin çok yukansmdaki bir çıkıntıda yeni

bir tehdit baş göstermişti. Bir grup okçu, taş fırlatmak yerine ok

atmaya başlamıştı.

"Onlar mı?" diye sordu Haydut Morik, Bellany 'nin özel odasının

bana mısın demeyen kapısını ittirerek. Kafasını kaldınp genişlemiş

341

ahşaba baktı ve dişi büyücünün kapıyı sihirle mühürlemiş olduğunu

anladı. "Bellany?"

Cevap olarak kapı sanki nefes verir gibi normal ölçülerine döndü

ve Morik içeri süzüldü.

"Bellany?"

"Sanırım dostun ve yoldaşları savaş çekicini geri almak için

burada," diye Morik'in tam önünden bir ses geldi. Haydut neredeyse

çizmelerinden dışarı fırlayacaktı, zira hemen önünde duran kadını

göremiyordu.

"Büyücüler," diye homurdandı sakinleşirken. "Sheila Kree

nerede?"

Cevap yoktu.

"Omuz mu silktin?" diye tahmin yürüttü haydut.

Bellany'nin kıkırtısı gerçekten öyle yaptığını belli etti.

"Sen ne yapacaksın öyleyse?" diye sordu Morik. "Burada

saklanacak mısın, yoksa dövüşe katılacak mısın?"

"Sheila bana bu gürültü patırtının kaynağını araştırmamı emretti,

ben de öyle yaptım," diye yanıtladı görünmez büyücü kadın.

Morik'in yüzünde bir gülümseme belirdi. Bellany'nin bu gizemli

cevabının ne demek olduğunu biliyordu. Kendine bir yön çizmeden

önce bekleyip kimin kazanacağını görecekti. O anda haydudun

büyücü kadına duyduğu saygı kat be kat arttı.

"Bunun gibi bir büyün daha var mı?" diye sordu. "Yani benim

ıçm /

Bellany daha haydut sorusunu bitirmeden büyü yapmaya

koyulmuştu. Birkaç saniye içinde Morik de ortadan kayboldu.

"Bu sadece düşük seviyeli bir tılsım," diye açıkladı Bellany.

"Fazla uzun dayanmaz."

"Saklanabileceğim karanlık bir delik bulmaya yetecek kadar

dayanır," diye yanıtladı Morik, ama dışarıdan, dağ yamacının

ilerisinden gelen sesler duyunca sustu.

"Patikada savaşıyorlar," diye açıkladı büyücü kadın.

Birkaç saniye sonra Bellany öbür odadan gelen bir gıcırtıyı

duydu ve Morik dış kapıdan çıkarken ışığın arttığını gördü. Büyücü

kadın tekrar odanın yan kısmına döndü, sonra karşıdan gelen şaşkın

bir haykırış işitti —bu haykırış Le'lorinel'in odasından yükselmişti.

342

BOLUM 27

KÖR İNTİKAM

"Ezerim! Ezerim!" diye kükredi iri ogre, elfe hitap edip Aegis-

fang'i sallayarak.

"Keserim, keserim," diye bir ses geldi yabaninin arkasından ve

ogre şaşırarak hızla döndü.

Elf, öğrenin yanma geçip baktı ve olduğu yerde donakaldı.

Bakışları odaya giren zarif, kara siluete kenetlenmişti.

Drizzt yavaşça elini kaldırdı ve ıslak gömleğini yüzünden

düşürdü.

Gözleri genişleyen ogre sendeledi, ama drow artık yabaniye

bakmıyordu. Elfe, kendisine ince, kara bir maskenin deliklerinin

ardından dik dik bakan, onu geçmişten gelen bir tanıma hissi ve

yoğun bir nefretle izleyen altın parıltılı mavi gözlere odaklanmıştı.

Ogre birkaç kelime kekeledi ve en sonunda, "Drow!" demeyi

başardı.

Palaları hâlâ kınlarında duran Drizzt öylece elfe bakmaya devam

etti ve bu gözleri, bu elfı daha önce nerede görmüş olduğunu

hatırlamaya çalıştı. Bu elf, drowun bir düşman olduğunu, sanki

neredeyse onu bekliyormuş gibi nasıl bu kadar çabuk anlamıştı?

"Çekicini elinden almaya geldi, Bloog," dedi elf alaycı bir

şekilde.

Ogre harekete geçti. Kükreyişi taştan mağara duvarlarım sarstı.

343

Çekici iki eliyle kavradı ve drowa doğru şiddetle savurdu. Daha

doğrusu savurmaya çalıştı, zira Aegis-fang, yabaninin kafasının

üzerine kalkınca alçak tavana çarptı ve bir parça koparıp Bloog'un

kafasına düşürdü.

Drizzt hiç kıpırdamadı, kendisine karşı, hatta ona doğru hiçbir

harekette bulunmayan elften bakışlarını hiç ayırmadı.

Bloog tekrar kükredi ve biraz eğildi. Tekrar drowu çekiçle

ezmeyi denedi. Bu sefer çekiç alçak tavana çarpmadı ve muazzam

bir darbe halinde indi.

Yabaninin çarprazında duran Drizzt yana doğru sıçrayıp darbenin

açısını aşarak ogreye doğru bir parende attı. Drow parendesini

tamamlarken palalannı çekti ve hafifçe yere konarak Bloog'a

saldırdı. Birkaç kesik atıp bir yarık açtıktan sonra elfın aksi

istikametine kaçtı.

Ogre tek koluyla Aegis-fang'i kolayca geri çekerken, serbest

olan eliyle drowu yakalamaya çalıştı.

Drizzt bunun için fazlasıyla hızlıydı. Bloog ona doğru

uzandığında, gerisingeri kaçan ve yüzü hâlâ ogreye dönük olan

drow savunmasız ele bir çifte kesme hamlesi yaptı.

Bloog uluyup kan revan içindeki elini geri çekti, ama ani ve

yıkım niteliğindeki bir hücumla Aegis-fang'i çılgınca savurarak ileri

atıldı.

Drizzt yere çömelip süründü, tekrar ayağa kalktı ve öğrenin iri

vücudunun etrafından dolaştı. Geçerken de Bloog'un kalçasının

arka kısmına gaddar bir çift darbe indirdi. Fakat o sırada kaliteli

kılıcını ve hançerini çekmiş olan elfın kendisine saldırmasını

umduğu için aniden durdu ve geri kaçtı.

Fakat elf sadece ona güldü ve dik dik bakmaya devam etti.

"Bloog seni ezcek!" diye kükredi inatçı ogre. Dönüp duvardan

güç alarak ileri atıldı ve tekrar drovva saldırdı.

Aegis-fang sağa ve sola savruldu, fakat Drizzt artık kusursuz

dövüş durumuna geçmişti ve bu canavarı küçümsemiyordu —

özellikle de canavarın elinde Aegis-fang varken ve kulenin yanında

bundan daha küçük bir ogreye yenilmenin eşiğinde dolaşmışken.

Drow çekicin ilk iki savruluşundan art arda eğilerek kurtuldu ve

iki defasında da öğrenin iri önkollanna küçük kesikler atmayı

başardı.

344

Bloog silahı tekrar savurdu ve Drizzt tekrar yere çömeldi. Aegis-

fang taş şömineye çarpıp hâlâ bacanın içinde duran Regis'ten

şaşkınlık dolu bir feryat yükselmesine sebep oldu. Bu feryatla

birlikte Drizzt korkuyla irkildi.

Drizzt şiddetle öne atıldı, fakat ogre kesip biçen ikiz palalardan

kaçmadı, drowun çelimsiz kafasına indireceği bir darbe fırsatı

yakalamak pahasına yediği kesikleri kabul etti.

Aegis-fang'in yukarı çarprazdan inen ters hamlesi neredeyse

Drizzt'e çarpacak ve kafatasını paramparça edecekti.

Drow tekrar sertçe sapladı ve hızla yana kaçtı, fakat bol sayıda

yarasından kanlar akan ogre hiç de incinmiş görünmüyordu.

Drizzt bu canavarı devirmek için kaç tane darbe daha indirmesi

gerekeceğini düşünmeden edemedi.

Drizzt diğerleri öğrenin yardımına koşmadan önce ne kadar

zamanı kaldığını düşünmeden edemedi.

Drizzt, büyük bir özgüvenle duran elfın ne zaman dövüşe

katılmaya karar vereceğini düşünmeden edemedi.

Savaşçı varlığının eski yol gösterici ışığı ve savaş tanrısı olan

Tempus'a haykıran Beornegar oğlu Wulfgar kıvrımlı patikada

hücuma geçti. Patikanın sağ tarafı bazı yerlerde açıktı, bazı

noktalarda ise alçak taş duvarlarla örtülmüştü. Belli yerlerde sol

tarafındaki dağ dik ve sarptı, bazen ise azar azar meylediyor ve

tepeyi daha geniş açıyla görmesine olanak tanıyordu.

Tabii yüksekteki kayalann ardında gizlenen okçuların onu net bir

şekilde nişanlamasına da olanak tanıyordu.

Fakat Wulfgar koşturmaya devam etti ve patikanın düzleştiği bir

yere geldi. İleride duran bir köşenin ardındaki daha geniş bir alandan

taş atan öğrenin seslerini duydu. Tempus'a sessizce dua eden barbar

dosdoğru saldırdı, kendisini gören ogreye haykırdı ve şaşkına dönen

yaratığın fırlattığı kayadan eğilerek kurtuldu.

Kayanın hedefin üstünden uçtuğunu gören ogre ağır sopasına

uzandı, fakat Wulfgar yabaninin silahını hazırlamasına fırsat

345

vermeyecek kadar hızlıydı. Aynı zamanda barbar, öğrenin keskiden

yediği darbeyi kaldıramayacağı kadar hiddetli ve kana susamıştı.

Silah hedefe muazzam bir güçle çarpıp öğrenin göğsüne derince

gömüldü ve yaratığın geri tökezleyip duvara çarpmasına, sonra da

hayatının son saniyelerinde yığılıp kalmasına sebep oldu.

Fakat Wulfgar geri sıçrarken başının belada olduğunu anladı.

Zira o kudretli darbede keskinin sapının çatladığını hissetmişti.

Tamamen ikiye bölünmemişti, fakat Wulfgar silahın dengesinin feci

şekilde bozulduğunun farkındaydı. Daha da kötüsü, açık alanın arka

kısmında, dağ duvarına yaslı duran bir kaya aniden yana kayıp bir

geçidi gözler önüne serdi. Dışarı başka bir yan ogre çıktı ve

kükreyip hücum etti. Yan öğrenin yanında çirkin, ufak tefek bir

adam vardı; onların ardından ise kızıl saçlı, güçlü kuvvetli bir kadın

geliyordu.

Geri çekilen barbarın tam yanma bir ok çarpıp sekti ve Wulfgar

bu açık alanda dağ duvarına mümkün olduğunca yakın durması

gerektiğini fark etti.

Yan ogreye doğru ilerlemeye başladı, derken yabani kafasını ve

omzunu eğip ona bindirmeye çalıştığında hızla duruverdi. Wulfgar

o anda Drizzt Do'Urden tarafından eğitildiğine, her darbeyi kabul

edip aynı şekilde karşılık vermek yerine kaçınma hareketleri

yapmanın önemini ve inceliğini öğrenmiş olduğuna ne kadar da

memnundu. Yana doğru tek bir adım atıp bacağını dengesini

kaybeden yabaninin önünde bıraktı. Sonra yarı ogre takılıp

yalpalayarak geçerken döndü ve silahının sap kısmını yabaninin

koltuk altına yerleştirip tüm gücüyle ittirdi.

Yabani ileri doğru yalpalayıp açık alanın ön tarafındaki ucundan

aşağı düştüğünde ve oradaki kayalann üzerinde yuvarlanmaya

başladığında Wulfgar biraz rahatladı. Yabaninin dağ yamacında ne

kadar düşeceğini bilmiyordu, fakat yan öğrenin en azından bir

süreliğine savaş dışı kalmış olduğunu tahmin ediyordu.

Bu da gayet iyi bir şeydi, zira insan korsan tam karşısında keskin

kılıcını savuruyordu ve silahın can yakan ucunu zaptetmek için

Wulfgar'm çılgınlar gibi çaba sarf etmesi gerekti. Daha da kötüsü,

kızıl saçlı kadın da savaşa katılmıştı. Kılıcı muhteşem bir şekilde

hareket etti, engelleme yapan keskinin etrafından dolaştı ve kurnaz

bir saplama hamlesiyle Wulfgar'ı geri çekilmek zorunda bıraktı.

346

Kadın iyiydi. Wulfgar bunu derhal anlamıştı. Bu dövüşten sağ

kurtulma umudunun olması için tüm enerjisini ortaya koyması

gerektiğini biliyordu. Bu sebeple barbar riski göze aldı, aniden öne

adım attı ve yan tarafında duran adamdan gelen hafif bir kesiği

kabul etti.

Fakat bu kesik pek güçlü değildi, zira adam saldırısına

başladığında Wulfgar sağ elini silahtan ayırıp dosdoğru ileri yumruk

savurdu ve adamın yüzündeki gülümseme genişlerken Wulfgar'm

yumruğu korsanın suratına gömüldü. Kılıcı barbann böğrüne derince

batamadan önce korsan geriye doğru uçup taşların üzerine yığıldı.

'Artık Wulfgar ile Sheila Kree karşı karşıyaydı —Wulfgar bunun

hakikaten de korsan lideri olduğunu fark etti. Bu keskin kenarlı kılıç

yerine kadının ellerinde Aegis-fang'i tutuyor olmasını nasıl isterdi.

Tam o anda savaş çekicini kendisine çağırıp kadının ellerinden

koparmayı ve silahı ona karşı kullanmayı nasıl da isterdi!

Fakat, savaşçı korsanı zaptedebilmek için barbann çılgınlar gibi

efor sarf etmesi gerekiyordu, zira Sheila kesinlikle savaş konusunda

acemi değildi. Kesme ve saplama yaptı, tam bir tur döndü ve kılıcını

Wulfgar'm boynuna doğru savurdu. Barbar geri çekilip açık alana

çıkmak zorunda kaldı ve başka bir ok omzunu sıyınp geçtiğinde bir

darbe daha aldı.

Sheila'nm gülümsemesi genişledi.

Dağ yamacındaki açık ağızdan iri bir ogre çıkmıştı. Yukarıdan

başka bir kükreyiş geldi ve Wulfgar'ın arkasından, dağın hiç de

aşağısında olmayan bir yerden bir kükreyiş daha yükseldi —çelme

taktığı yarı öğrenin yukan çıkmakta olduğunu anladı.

"Size ihtiyacım var!" diye dostlanna haykırdı çaresiz barbar.

Artık her neredelerse, onu muhtemelen duymayacaklardı. Keskinin

sapının ellerinin arasında daha da fazla çatladığını hissetti ve bir

sonraki darbesinde silahın ikiye aynlacağmı düşündü.

Öğrenin arbedeye katılmasını mümkün olduğunca geciktirme

çabasıyla tekrar ileri atılıp sola kaçtı. Fakat derken açık ağızdan

başka bir siluetin çıktığını gördü. Bu seferki başka bir insan korsana

benziyordu. Wulfgar sonunun gelmiş olduğunu anladı.

*&o*aÇŞ

Drizzt, dar alanı ve alçak tavanı iri ogreye karşı kullanarak darbe

üzerine darbe indirdi. Bu öğrenin açık alanda çok daha yaman bir rakip

olacağını biliyordu, özellikle de elinde Aegis-fang'i tutarken. Ama

mağaranın içinde, öğrenin hızını çözmüş olan drow ona karşı fazlasıyla

süratli ve deneyimliydi.

Uluyan Bloog yara üstüne yara aldı ve elfe dövüşe katılıp kendisine

yardım etmesini söylemeye başladı.

Elf öne çıktığı için Drizzt az önce bulduğu stratejiyi devreye sokup

ogreyi kendisiyle yeni rakibinin arasında tutmaya hazırlandı. Fakat

drow daha bu stratejiyi tamamlayamadan önce ogre aniden kasıldı.

Bloog'un kalçasının ardında yeni ve daha derin bir yara açılmıştı ve elf

gaddarca gülümsüyordu.

Drizzt de, ogre de elfe hayretler içinde bakakaldı.

Elf ise kılıcım tekrar sapladı. Ogre uluyup döndü, ama Drizzt

hemen ardındaydı ve palası yaratığın böbreğine gömüldü.

İki yetenekli savaşçı zavallı Bloog'u kesip biçerken, yaşadığı

şaşkınlığın ve aldığı derin yaranın etkisini atlatamayan yabani yaratık

ileri geri savruldu.

Kısa süre sonra iri ogre sertçe yere yığıldı, kıpırdamıyordu.

Drizzt öylece durup iri cesedin öbür tarafındaki elfe baktı.

Palalanmn uçları yere eğilmişti, ama elfin niyeti ve gayesinden emin

olamadığı için silahlan hazırdaydı.

"Belki de bir dost olabilirim," dedi elf, alaycı ve samimi olmayan

bir tonlamayla. "Ya da seni kendi ellerimle öldürmek istemiş ve

Bloog'un sana karşı sergilediği acınası çabadan usanmış olabilirim."

Derken Drizzt de, elf de Bloog'un cesedinin etrafında daireler

çizmeye ve cesedi muhtemel düşmanlarına karşı bir engel olarak

kullanmaya başlamışlardı.

"Görünüşe bakılırsa bu seçeneklerden hangisinin doğru olduğunu

ancak sen söyleyebilirsin."

Elf alayla burnundan soludu. "Yıllardır bu am bekliyordum, Drizzt

Do'Urden," diye geldi hayret verici cevabı.

Drizzt derin bir nefes aldı. Karşısında kendisine meydan okuyan

biri, muhtemelen onun yeteneklerini, şöhretini araştırmış ve ona karşı

hazırlıklı gelmiş bir rakip vardı. Bu rakip hafife alınamazdı —

savaşçının Bloog'a karşı sergilediği zarif hareketleri incelemişti—

fakat drow aniden bu dövüşte kendi canından daha fazlasının tehlikede

348

olduğunu, dostlarının kendisine bel bağladığını hatırladı.

"Bu, kişisel bir dava için uygun bir zaman değil," dedi drow.

"Tam zamanı," diye yanıtladı elf. "Bunu ben hazırladım!"

"Regis!" diye seslendi Drizzt.

Drow hızla ileri atılıp iki palasını da tek eline aldı, diğer eliyle

Aegis-fang'i yerden kaldırdı ve şöminenin içine fırlattı. Buçukluk

silahı almak için aşağı atladı ve elf hançeriyle kılıcı parlayarak

Drizzt'in üzerine atıldığında yaşanan ilk hamleleri izlemek üzere

duraksadı.

Fakat Drizzt göz açıp kapayıncaya kadar geri çekilmiş, palalarını

hasırlayıp önüne almış ve kusursuz bir savunma durumunda

dengelemişti.

Regis, devlerin dövüşünü izleyecek zamanı olmadığını biliyordu,

bu yüzden savaş çekicini alıp tekrar bacaya tırmandı. Diğer yan

geçitten geçip daha önce bakmış oldukları ve boş gibi görünen

odaya doğru ilerledi.

Rüzgâr üzerine doğru estiğinden Catti-brie Wulfgar'm çaresiz

yardım çığlığını duyabildi. Barbarın başının dertte olduğunu biliyor,

yukarıdan gelen dövüş seslerini duyabiliyor, yarı öğrenin

tırmandığını ve neredeyse çıkıntıya ulaşmış olduğunu görebiliyordu.

Ama yarıktan kıvrımlı patikaya atlayan kadın üzerine yağan bir

ok sağanağıyla durduruldu.

Guenhwyvar en sonunda maddeleşmişti, ama daha Catti-brie

pantere bir talimat veremeden önce kediye bir ok saplandı.

Guenhwyvar muazzam bir kükremeyle sıçrayıp uzaklaştı.

Catti-brie çılgınlar gibi çaba sarf etti. Önüne çıkan her fırsatta

dağ yamacına geri çıkıp yok edici oklar fırlattı. Oku taşı delmiş, acı

ve şaşkınlık dolu feryada bakılırsa okçulardan birini vurmuştu. Ama

sayılan çok fazlaydı, kadın orada sıkışıp kalmıştı ve Wulfgar'ın

yardımına koşamıyordu.

Açığa çıktı ve Wulfgar'm bulunduğu yere doğru inatla

tırmanmakta olan yarı ogreye bir atış yapmayı başardı. Oku

349

yaratığın kalçasına gömüldü ve yabaninin tekrar bayır aşağı

yuvarlanmasına sebep oldu.

Fakat Catti-brie bu çabası karşılığında isabet aldı ve bir ok

kolunun ön kısmına battı. Haykırarak geri çekildi ve taş duvara

yaslandı. Kadın dikkatle okun sapını tuttu ve bakışlarıyla kavrayışını

sertleştirdi. Istırabını hırlayarak duymazdan geldi ve oku iterek

çıkardı. Catti-brie derhal çantasına elini atıp bir bandaj çıkarttı ve

kolunu sıkıca sarmaladı.

"Bruenor neredesin?" dedi sessizce, umutsuzluğuna direnerek.

Bir kez daha sadece birbirilerinden koparılmak —hem de

sonsuza dek kopanlmak— üzere bir araya gelmiş olabilecekleri

ihtimali oldukça kuvvetli görünüyordu.

"Ah, onu bul Guen," diye sessizce yalvardı kadın. Bandajı sardı

ve yayma başka bir ok yerleştirirken yüzünü buruşturarak acıyı

duymazdan geldi.

Harika dövüşüyor, tamamen içgüdülerine güveniyordu,

hareketlerinde hiddet veya korkudan eser yoktu. Ama üst üste

darbeler alıyordu ve hiçbir yarası ciddi olmamasına rağmen Wulfgar

düşmanlarının ona üstün gelmesinin an —hem de çok yakın bir

an— meselesi olduğunu biliyordu. Tempus'a şarkı söyledi. Ölürken

o ismin şarkısını söylemesinin münasip olacağını düşünüyor ve

bunun tanrı tarafından kabul edilmesini umuyordu.

Zira kızıl saçlı kadın ve iri ogre bastırırken, silahı ikiye ayrılmak

üzereyken ve üçüncü rakibi hızla arbedeye yaklaşıyorken Beornegar

oğlunun sonu kesinlikle gelmişti.

Kimse ona zamanında yetişemeyecekti.

En azından şerefiyle, savaşarak öleceğine memnundu.

Kızıl saçlı korsan kadından acı verici bir darbe aldıktan sonra

hızla ogreyi engellemek için dönmek zorunda kaldı ve dönerken

dövüşün bittiğini anladı. Sheila Kree'ye kendisini öldürmesi için

fırsat sunmuştu.

Arkasını dönüp öldürücü darbeye baktı.

350

Birçok yıldır ilk defa halinden memnun olan Wulfgar gülümsedi.

Yukarıdan gelen hayret dolu haykırışlardan neler olduğunu

anlayan Catti-brie açık alana çıkmaya cüret edebildi.

Orada, yukarıda, kudretli Guenhwyvar okçuların siperine hücum

ediyor, ok üstüne ok yiyor, fakat ne yolundan sapıyor ne de

yavaşlıyordu. O sırada okçular ayağa kalkmıştı, böylece kadın

içlerinden birinin kellesine bir ok gömmek, sonra da bir diğerini

alaşağı etmek için hiç vakit kaybetmedi.

Üçüncüsüne nişan aldı, fakat atış yapmadı, zira Guenhwyvar o

sırada siperin içine fırladı ve grubu hallaç pamuğu gibi dağıttı. Bir

adam yamacın arka tarafından dağa tırmanmaya çalıştı, ama

kocaman, kara bir pençe bacağının arkasını yakaladı ve adamı

'koparırcasına aşağı çekti.

Başka bir adam, yamaçtan aşağı düşmeyi bir panterin

pençelerinde yaşayacağı acı akıbete tercih ederek siperin kenarından

atlayıp hoplaya sıçraya aşağı yuvarlandı. İnişini kontrol edebilmek

için çılgınlar gibi uğraştı ve en sonunda bir taşa çarpıp durmayı

başardı.

Catti-brie'nin görüş hizasındaki bir taşa.

En azından çabuk öldü.

Sheila Kree onu öldürecekti, bu barizdi. Kılıcı Wulfgar'm açık

böğrüne doğru inişe geçti.

Fakat korsan lideri hedefi bulamadan önce geri çekilmek

zorunda kaldı, zira bir çift bacak beline dolanmış ve bir çift hançer

gaddarca boynunun iki yanını kesmişti.

Deneyimli korsan öne eğilerek kurnaz suikastçıyı sırtından attı.

"Mcrik, seni it herif!" diye haykırdı kadın, haydut öne doğru

351

yuvarlanıp elinde kana bulanmış hançerleriyle Wulfgar'ın yanında

ayağa kalkarken.

Sheila geriye doğru yalpaladı ve yanından daha fazla adamı

geçince biraz rahatladı.

"İkisini de gebertin!" diye çığlık attı ve geri geri tökezleyerek

mağaralara kaçtı.

"Eskiden olduğu gibi, değil mi?" dedi Morik, afallamış ve ogre

saldırganı savuşturma işine çoktan geri dönmüş Wulfgar'a.

Wulfgar cevap veremedi. Sadece bu beklenmedik yardım

karşısında kafasını sağa sola salladı.

"Eskiden olduğu gibi mi?" dedi Morik tekrar, bir çift pis korsanla

dövüşmeye başladığında.

"Eskiden girdiğimiz dövüşlerin çoğunu kaybetmiştik," diye

vurguyla hatırlattı Wulfgar ona, zira sayılar hiç de eşitlenmiş

sayılmazdı.

Drizzt palalarını dairesel savuşturmalar halinde savurdu, onları

azar azar çevirip vücut açısını değiştirdi, savunma hamlelerini yavaş

yavaş saldırıya çevirdi ve elfı gerilemek zorunda bıraktı.

"Aferin," diye tebrik etti elf, ölü Bloog'un bacaklarının birinin

üzerinden sıçrayarak.

"Adım dahi bilmiyorum fakat benden böylesine nefret

ediyorsun," diye belirtti drow.

Elf ona güldü. "Adım Le'lorinel. Duyman gereken tek isim bu."

Drizzt kafasını sağa sola salladı ve o yoğun gözlere baktı. Onları

bir yerden tanıyordu, ama kime ait olduklarını çıkaramıyordu.

Le'lorinel ileri atılıp silahlarını şiddetle savurduğunda drow

tekrar harekete geçti.

Bir kılıç hamlesi Drizzt'in başına doğru inişe geçti ve drow bunu

havaya kaldırdığı palasıyla engelledi. Le'lorinel kılıcını drowun

kıvrımlı palasının altından kaydırdı ve sol elindeki hançeri

saplayarak öne çıktı. Bu nefis bir hareketti.

Ama Drizzt ondan daha iyiydi. İkinci palasını hançeri

352

engellemek için geri çekmeyi denemek yerine silahların dönüşünü

kabul edip kendini sağa savurdu, palasını merkeze doğru bastırıp

kılıcı aksi istikamete ittirdi ve rakibini hançer hamlesini değiştirmek

zorunda bıraktı.

Drowun ikinci palası savrularak geldi ve elfm böğrüne çarptı.

Pala geri sekti. Drizzt taşa vursaydı da aynı şey olurdu.

Drow, yüzünde bir gülümsemeyle dönen Le'lorinel'e bakarak

hızla uzaklaştı. Bu tılsımın ne olduğunu derhal anladı, zira daha

önce bunu kullanan büyücüler görmüştü. Öyleyse bu elf bir kılıç

büyücüsü, yani hem mistik hem de kılıç dövüşü sanatında eğitim

görmüş bir savaşçı mıydı?

Drizzt ölü Bloog'un kan revan içindeki göğsüne basarak sıçradı

ve odanın arka tarafına, neredeyse şömineye kadar hızla geri çekildi.

Le'lorinel gülümsemeye devam etti ve bir elini kaldırıp Drizzt'in

duyamadığı bir şey fısıldadı. Parmağmdaki yüzük parladı ve başka

bir büyüyle tılsımlanan elf daha da hızlı hareket etmeye başladı.

Ah, evet, bu elf hakikaten de hazırlıklıydı.

Regis Aegis-fang'i yanan odunların üzerine bıraktıktan sonra,

baş aşağı ilerlemek için vücudunu çevirerek elinden geldiğince aşağı

indi. Şöminenin kenarını kavradı ve kendisini çekip havada dönerek

dışan çıktı. Ayaklan alevlere çarptığında, alışıldığı üzere çıplak

ayakla dolaşmak yerine kalın kış çizmeleri giymiş olmasından

memnuniyet duydu.

Buçukluk etrafı taradı ve odanın aşağı yukan Drizzt'in tarifine

uyduğunu gördü. Şömineye uzanıp Aegis-fang'i alevlerin içinden

aldı ve yan açık kapıya doğru ilerledi.

Sessizce kapıdan geçip daha küçük bir odaya girdi. Bu oda bir

çeşit simya atölyesi gibiydi. Karşısında etrafından gün ışığı sızan

diğer kapı duruyordu.

Buçukluk kapıya doğru koşturup kulbu kavradı ve çekip kapıyı

açtı.

Derken sırtında ve kalçasında yakıcı patlamalar hissetti. Regis

353

feryat ederek dışarıdaki doğal balkona çıktı, ama bu balkon ona

kaçacak yer bırakmamıştı. Dövüşün neredeyse tam aşağısında

yaşandığını gördü, bu yüzden savaş çekicini elinden geldiğince

uzağa fırlattı —ki bu pek uzağa gitmedi— ve Wulfgar'a seslendi.

Regis çekicin çarpa seke inmesini dahi izlemeden içeri girdi.

Derken görünmezlik tılsımı bozulmuş olan büyücü kadını gördü.

Kadın ona odanın kenarından bakıyor, elleri bir diğer büyünün

ortasında hareket ediyordu.

Regis çığlık atıp odadan ana mağaraya çıktı. İlk başta şömineye

yöneldi, fakat sonra başka bir kapıya doğru yön değiştirdi.

Etrafındaki hava kesif bir şekilde, süzülen yapışkan, tel benzeri

maddelerle doldu. Buçukluk tekrar yön değiştirdi ve ateşin bu

büyülü örümcek ağını yakmasını umarak şömineye yöneldi. Fakat

hiç yaklaşamadı, zira adımlan kısalmış, hızı kesilmişti.

Kendisini tutan ve nefes alamayacağı kadar sık olan büyülü ağın

içinde sıkışıp kalmıştı.

Büyücü kadın orada, tam karşısında, ağın dışında sadece birkaç

santim ötesinde duruyordu. Bir elini kaldırdı ve parlak bir hançeri

Regis'in yüzüne doğru götürdü.

Bir okçu daha düştü. Kolundaki kavurucu acıyı ve gerginliği

duymazdan gelen Catti-brie yayma bir ok daha yerleştirdi.

Guenhwyvar'ın üzerinde daha fazla okçu belirdi. Kadın o tarafa

nişan aldığında, daha tehlikeli bir yerde, Wulfgar'm dövüştüğü

alanın üzerindeki bir çıkıntıda başka bir hareket gördü.

Catti-brie döndü ve neredeyse okunu fırlatacaktı.

Bu Regis idi. Buçukluk balkondan içeri girmiş ve Aegis-fang

aşağı düşmüştü!

Savaş çekicinin ta denize kadar yuvarlanacağını düşünen Catti-

brie nefesini tuttu, ama çekiç yukarı çarprazdaki küçük bir çıkıntının

üzerinde aniden durdu.

"Silahı çağır!" diye art arda bağırdı kadın.

Guenhwyvar'ın hâlâ savaşmakta olduğu, daha aşağıda kalan

354

okçu siperine bir bakış atan Catti-brie patika boyunca koşmaya

başladı.

Drizzt şöminenin başına vardı ve bir dizinin üzerine çöküp Buz

Ölüm'ü taş zemine bırakarak parıldayan şömineye uzandı. Eli içeri

girip girip çıktı ve Le'lorinel'in üzerine kor parçalar yağdırdı. Üst

üste iki kere vurdu. Elf döne döne uçan bir odun parçası olan üçüncü

misili engelledi, ama kor halindeki odun elfın kılıcında iki parçaya

ayrıldı ve ikisi de üzerine çarptı.

Hiçbiri ciddi değildi, taştanderi koruma büyüsü olmasa da

bunların hiçbiri etkili olmazdı, ama her biri, elfe çarpan her bir nesne

bu savunma tılsımını zayıflatıyordu.

"Çok akıllıca, drow!" diye tebrik etti Le'lorinel ve elf savaşçı

parlayan kılıcını dizinin üzerinde duran drowa doğru savurarak ileri

atıldı.

Drizzt palasını kavradı ve ayağa kalkmaya davrandı. Derken

gerisingeri kendini yere bırakıp tekme attı ve ayağı Le'lorinel'in

inciğine hafifçe çarptı.

Bundan sonra Drizzt yana doğru yuvarlanıp takla atarak ayağa

kalkmak ve duvara sırtını vermek zorunda kaldı. Palaları derhal

yükseldi ve Le'lorinel güçlü bir saldın yağmuru başlattığında

savuşturma üstüne savuşturma yapan palalan çınlayıp durdu.

Wulfgar ogreyle savaşırken, keski ellerinde kmlmak üzereydi.

Yan taraftaki Morik de, gaddar görünümlü korsan palalan taşıyan

iki insan karşısında zor anlar yaşamaktaydı.

"Kazanamayız!" diye haykırdı haydut.

"Öyleyse bana neden yardım ettin?" diye karşılık verdi Wulfgar.

Morik'in sözleri boğazına tıkanıp kaldı. Hakikaten de neden

355

Sheila Kree'ye karşı gelmişti ki? Chogurugga'nm mağarasından

aşağı inen rampada tekrar görünür olduktan sonra dahi savaş bitene

kadar gizleneceği karanlık bir yer bulması zor olmazdı. O anda

pervasız bir karar olduğunu düşündüğü seçimi için kendine söven

haydut, hançerlerini savurarak ileri sıçradı. Yere bastığı anda döndü

ve kara pelerini ardından savruldu.

"Kaç!" diye haykırdı, pelerinini bir çift korsan palasına doğru

savurup bırakarak. Wulfgar'm arkasından sıvışıp bir çift iri kayanın

arasından geçti ve patikadan yukarı koşturdu.

Sonra küçük bir açık alana gelip haykırdı. "O yöne değil!" Başka

bir ogre hızla yakın takibe geçmişti.

Wulfgar yeni düşmanı arbedeye katılmak üzereyken inledi —ve

Morik'in yanında bir hareket fark ettiğinde bir diğerinin

yaklaşmakta olduğunu gördü.

Ama bu bir ogre değildi.

Bruenor Battlehammer, tam Morik altından geçerken kayanın

üzerine sıçradı. Baltasını iki eliyle aşağıda tutan cüce, Morik'in

peşinden hızla koşan bihaber ogre yaklaşırken nişan aldı.

Çatırtl

Bu darbenin sesi ikiye ayrılan taşları andırıyordu ve açık alanda

bulunan herkes bir anlığına dövüşü kesip o yöne baktı. Gördükleri

şey, gözü dönmüş bir halde taşın üzerinde duran, baltası öğrenin

kafatasma derince gömülmüş olan kızıl saçlı Bruenor ve sadece

kudretli cüce hâlâ orada tuttuğu, baltayı çıkartma çabasıyla sıkıca

asıldığı için dik durabilen ogre oldu.

"Bu ne güzel bir ses, değil mi?" diye Wulfgar'a bağırdı Bruenor.

Wulfgar kafasını sağa sola salladı ve tekrar ogreye karşı

savunmaya geçti. O sırada iki korsan da ona saldırmak üzereydi.

"Geç kaldın!"

"Mızmızlanmayı kes bakayım!" diye çıkıştı Bruenor. "Kızım

çekicini görmüş, salak herif! Çekici çağır, evlat!"

Ogre hücuma kalkmadan evvel hız kazanmak için biraz geriledi,

meydan okurcasına kükredi ve sopasını kaldırarak şiddetle saldırıya

geçti.

Wulfgar mahvolmuş keskisini yaratığa fırlattı. Ogre ise silahı

göğsü ve koluyla engelleyip kırık parçalan kenara savurdu.

"Ah çok hoş!" diye şikayet etti, yine Wulfgar'm arkasına geçmiş,

356

iki korsanla tekrar dövüşe tutuşmak üzere olan Morik.

Ama Wulfgar ne dostunun şikayetini, ne de hiddetli öğrenin

tehditlerini dinliyordu. Bunun yerine Bruenor'un sözüne güvenip

haykırıyordu.

"Şimdi ne yapçan, cılız şey?" dedi ogre, ama sorusunu bitirirken

yüz ifadesi gözle görülür biçimde değişti. Wulfgar'ın elinde kaliteli

bir savaş çekici belirivermişti.

"Bunu yakala bakalım," dedi barbar çekici fırlatırken.

Ogre tıpkı çatlak keskiyi önlediği gibi, bu darbeyi de göğsünü

gerip kolunu kaldırarak kabul etmeye, darbeyi alıp çekici kenara

savurmaya niyetlendi.

Fakat bu çatlak bir keski değildi.

Öğrenin, bir anda nasıl olup da nefesi kesilmiş bir halde duvara

yaslanıp kıç üstü oturup kaldığı hakkında hiçbir fikri yoktu.

Ellerini havaya kaldıran Wulfgar tekrar çekice seslendi.

İşte tekrar ellerindeydi. Silah ve savaşçı yeniden bir aradaydı.

Yan taraftan üzerine bir korsan palası savruldu ve Morik'in uyan

çığlığı duyuldu.

Wulfgar savaş çekicini aşağı indirdi ve saplanan palayı

uzaklaştırdı. Sanki savaş çekici kolunun bir uzantısıymış gibi

kusursuz bir dengeye sahip olan Wulfgar silahı çevirip savurdu.

Korsanın ayaklan yerden kesildi.

Diğeri dönüp tabana kuvvet kaçtı, fakat daha açık ağza

varamadan önce Morik onu yakalayıp hançerledi.

Mağaradan başka bir ogre çıktı ve yakında duran Morik'e

tehditkâr bir bakış attı, fakat barbar ile haydudun arasından mavi

kuyruklu bir ışık huzmesi geçti ve yabaniyi mağaraya geri mıhladı.

Dostlar dönüp baktığında elinde yayıyla duran Catti-brie'yi

gördüler.

"Guen onlan yukanda yakaladı," diye açıkladı kadın;

"Gümbürgöbek de yukanda ve muhtemelen bize ihtiyacı var!"

diye haykırdı Bruenor onlara işaret ederek.

Dağın etrafında kıvnlarak uzanan patika boyunca koşturdular ve

başka bir düz, geniş alana geldiler. Karşılanna dağın içine oyulmuş

kocaman bir kapı çıkmıştı.

"Bu kapı olmaz," diye açıklamaya çalıştı Morik. "Büyük dişi

ogre..."

357

Bruenor ile Wulfgar çekiç ve baltayla kapıya çullanıp ahşabı

paramparça etmeye başladığında haydut çenesini kapadı.

İkili içeri daldı.

Chogurugga ile yardımcıları onları beklemekteydi.

Silahlan art arda birbirine çarpıp çınlıyordu. Hareketleri gözle

seçilemiyordu ve çıkan ses sürekliydi. Tılsımla hızı artmış olan

Le'lorinel, Drizzt'in kör edici hızıyla boy ölçüşüyordu, fakat drowun

aksine, elf şimşek hızında refleksif hareketlere alışık değildi.

Sağdan pala, soldan pala, dosdoğru saplanan pala ve Drizzt

Le'lorinel'in göğsüne, eğer taştanderi tılsımı olmasaydı elfın işini

bitirecek olan sert bir kesme darbesi indirdi.

"Daha kaç tanesini durdurabilecek?" diye sordu drow, hamleleri

Le'lorinerin savunmalarını aşarken kendisine daha fazla güven

duymaya başlayarak.

Ama elf hiç de pes edecek gibi görünmüyordu.

Drizzt sağ palasıyla kesme yapıp döndü, bu sırada perdeleme

yapan Le'lorinel de sağ tarafa doğru bir tur attı ve ikisi de

dönüşlerini dört silahı birbirine çarparak tamamladı.

Drizzt palasını elfın kılıcının üzerinden kaydırıp LeTorinel'inkini

aşağı eğdi. Elf tahmin edildiği gibi silahını ileri çıkarınca drow bu

saldırının üzerinden çarpraz parende atıp yere kondu ve kılıç

kafasının üzerinden geçerken yere eğildi. Drizzt palasını dışan

doğru açıp Le'lorinel'in kalçasına vurdu ve elf geri çekilirken diz

kapağına tekme attı.

Le'lorinel acıyla inleyip birkaç adım geriledi.

Tılsımın etkisi geçmişti. Bir sonraki pala darbesi kan akıtacaktı.

"Bunun hiç gereği yok," dedi drow merhametle.

Le'lorinel ona dik dik bakıp tekrar gülümsedi. Yüzük havaya

yükseldi ve elfın söylediği tek bir sözle yine parladı.

Sıradaki büyülü numarayı alt etmek isteyen Drizzt ileri atıldı.

Ama Le'lorinel gitmiş, ortadan kaybolmuştu.

Gözleri şaşkınlıkla genişleyen Drizzt kayarak durdu. İçgüdüsel

358

olarak kendi özündeki büyülü güçlere, doğuştan gelen drow

yeteneklerine erişti ve etrafında bir karanlık küresi oluşturdu. Küre

odayı doldurdu ve görünmez savaşçıyla durumunu eşitledi.

Tam da Le'lorinePin beklediği şeyi yapmıştı. Çünkü artık

yüzüğün dördüncü —ve en sinsi— tılsımıyla görünmez elfin etrafı

ışıldayan alevlerle aydınlanmıştı.

Drizzt dönerek ileri atıldı ve uzun zaman önce kör dövüş

konusunda öğrendiği üzere geniş kesme hamleleri savurdu. Her

saldırı aynı zamanda bir savuşturma hamlesiydi, palaları

vücudundan uzağa savruluyordu.

Dinledi ve ayak seslerini duydu.

Derhal o noktaya atıldı ve palası hantalca tutulan engelleyici

kılıca çarpıp çınladığında cesaret kazandı.

Elfin yanlış hesap yaptığını, dövüşü deneyimli drowa büyük bir

avantaj sağlayacak duruma çevirdiğini düşünüyordu.

Uzağa ulaşan darbeleriyle soldan ve sağdan hamleler yapıp

rakibini önünde tuttu.

Tekrar sağdan ve soldan hamle yapan Drizzt ikinci palasının

ardından aniden döndü ve turunu tamamlarken sağ palasını

çevirerek kesik attı.

Engelleyen kılıç ve hançerin konumlarından dolayı elfm

dengesiz ve savunmasız kaldığını anladı ve zaferin kendisine ait

olacağını fark etti.

Palası Le'lorinel'in böğrüne girip tenini yardı.

Ama tam o anda Drizzt de böğrüne bir darbe yedi.

Kılıcını çekecek veya darbesini yavaşlatacak durumda olmayan

Drizzt hareketi bitirmek zorunda kaldı. Palası bir kaburgaya çarpıp

akciğerlerden birini deşti ve elfin göğsünün önünden dışarı çıktı.

Bu yaranın aynısı drowun göğsünde de açılmıştı.

İçinde acı patlamaları yaşanırken, geriye tökezleyip Bloog'un

bacağına takılıp sırtını duvara çarparak sertçe yere yığılırken Drizzt

olan biteni anladı. Bu bir alev kalkanı tılsımıydı, büyünün sahibine

darbe indiren herkese o darbenin aynısını iade eden kurnaz bir

büyüydü.

Bir ciğeri yarılmış, kanı gürül gürül akan drow öylece yatıp kaldı.

Öbür tarafta, tıpkı Drizzt gibi ölümün eşiğinde olan Le'lorinel

inledi.

359

BOLUM 28

BİR BEDELİ VAR

Bruenor ile Wulfgar birbirilerine denk şiddetle geniş mağaraya

hücum ettiler. Wulfgar kenara yönelip bir çift iri, zırhlı ogreyle

yüzleşirken Bruenor üçü arasında en egzotik görünüşlü olanına,

kocaman, parlak bir miğfer takmış ve devasa bir tırpan taşıyan

menekşe tenli dişi ogreye saldırdı.

Morik hiddetli ikilinin ardından ihtiyatla içeri girdi ve savaşa

katılmaya yönelik açık bir harekette bulunmadı.

Onun ardından ise daha hevesli olan Catti-brie geldi. Neredeyse

derhal bir ok atıp Wulfgar'a yaklaşan ogrelerden birinin geri

tökezlemesine sebep oldu.

Bu isabet, barbara ihtiyaç duyduğu tüm devinimi sağladı. Diğer

yabaniye sertçe saldınp Aegis-fang ile art arda vurdu. Ogre üst üste

iki kere engelleme yaptı, ama üçüncü darbe yaratığın göğüs zırhına

çarpıp geri sendelemesine sebep oldu.

Wulfgar üzerine atılıp tekrar vurdu.

Öğrenin yaralı yandaşı tekrar dövüşe katılmaya çalıştı, ama

Catti-brie onu ikinci ve üçüncü okla vurdu. Hiddet ve acıyla uluyan

yabani, dönüp kapıya doğru hücuma geçti.

"Harika!" diye inledi Morik ve iri bir yaratık ona çarpıp haydudu

yere devirerek yanından geçince çığlığı bastı.

Guenhwyvar oklarla şişlenmiş ogreye bodoslama girişti.

360

Yaratığın yüzüne doğru atladı, tırmalayıp pençeledi ve ısırdı. Hızını

yitirmiş olan, yüzünden kanlar fışkıran yabani doğrulup geriye

yalpaladı.

"Aferin kızıma," dedi Catti-brie ve dönüp Bruenor'un üzerinden

ok atarak dişi ogreyi vurdu. Sonra da Khazid'hea'yı çekti.

Duraksayıp Morik'e baktı. Haydut duvara yaslanmış duruyor ve

başını sağa sola sallıyordu.

"Tebrik ederim," diye bariz bir hayretle mırıldandı.

Hakikaten de becerikli bir takımdı bu!

*&>>'<*&

Büyülü karanlık dağıldı.

Drizzt duvara sırtını yaslamış oturuyordu. Tam karşısında

Le'lorinel, neredeyse drowla aynı şekilde duruyordu.

Drizzt yerdeki rakibine baktı ve gözleri genişledi. Büyülü, hafif

alevler hâlâ Le'lorinerin derisini kuşatmış haldeydi, ama Drizzt

onlara pek dikkat etmedi. Zira Le'lorinel'in deri yeleğini yarmış

olan yarası bir göğsü gözler önüne sermişti —bu bir kadın

göğsüydü!

Drizzt her şeyi kavradı, o gözleri bir anda daha iyi tanıdı ve

Le'lorinel elini kaldırıp maskeyi yüzünden çıkarmadan önce onun

esasında kim olduğunu anladı.

Bu bir elf, bir ay elfıydi. Drizzt'in drow yağmacılarından

kurtardığı o küçük çocuktu. O şeytani kader gününün, kara elfleri

kendisinin de çoktan ölmüş olduğuna inandırmak için katledilmiş

annesinin kanına bulandığı o günün yıkıcı etkisiyle nefretle dolmuş

bir elfti.

"Tanrılar adına," diye fısıldadı drow, havasızlıktan dolayı boğuk

çıkan bir sesle.

"Öleceksin Drizzt Do'Urden," dedi elf, aynı şekilde zayıf ve

kısık bir sesle. "Ailemin intikamını aldım."

Drizzt cevap verecek oldu, ama söyleyecek söz bulamadı. Bu

kadar kısa bir sürede Le'lorinel'e, o günkü katliamda hiçbir rol

oynamadığını, kendisini büyük bir tehlikeye atarak onun canını

361

kurtarmış olduğunu ve en önemlisi şeytani ırkının yaptığı şey için

üzgün, çok üzgün olduğunu nasıl açıklayabilirdi ki?

Elfm gerçeklerden sapmış amaçlan ve kör intikamı ikisinin de

canına mal olmuş olsa da, Drizzt Le'lorinel'e hiçbir kötü his

duymadan baktı.

Chogurugga kudretli Bruenor Battlehammer'la gayet iyi başa

çıkıyordu. İksirle güçlendirilmiş kasları, iksirle arttırılmış hızı ve

iksirle sağlamlaştırılmış savunması cüceyle boy ölçüşmesine olanak

tanıyordu.

Bruenor sadece hırlayıp küfrediyor, güçlü hamleler yapıyor, cüce

dayanıklılığıyla birçok rakibi yere serebilecek darbeleri kabul edip

bana mısın demiyor ve baltasıyla kesip biçerek tekrar saldırıyordu.

Fakat kaybetmek üzereydi ve bunu biliyordu, ama derken Catti-

brie'nin oku üzerinden cızırdayarak geçip dişi öğrenin göğsüne

gömüldü ve yaratığın geri tökezlemesine sebep oldu.

"Ah, aferin kızıma!" diye kükredi cüce, avantajı kullanıp bastırdı

ve saldırıyı ele geçirdi.

Ama yaratığa vardığında, dişi ogre eline bir şişecik alıp

dudaklarına götürdü ve içindeki sıvıyı kocaman bir yudumda

midesine indirdi.

Cüce itiraz içinde hırladı. "Lanet şifa iksiri!" diye uludu ve

Chogurugga'nm uyluğuna bir darbe indirerek derin bir yarık açtı.

Chogurugga derhal kemerinden bir öncekine benzeyen başka bir

şişecik çıkarıp dudaklarına götürdü ve Bruenor yine küfrü bastı.

Cücenin üzerinden kara bir siluet uçtu ve dişi ogreye çarpıp

sıkıca kenetlendi.

Guenhvvyvar, ön pençeleriyle yaratığın göğsüne tutunup

dişleriyle ısırıp kopararak yüzünü deşerken ve arka pençeleriyle

vahşi tırmıklar atarken Chogurugga debelendi.

Dişi ogre şişeciği ve silahını ellerinden bıraktı. Şişe yere çaptı

ama kırılmadı. Dişi ogre iki eliyle Guenhwyvar'ı kavradı ve

üzerinden silkelemeye çalıştı.

362

Panterin kanca gibi batan pençeleri sıkı sıkıya yerindeydi, bu da

demek oluyordu ki, eğer Guenhwyvar'ı kenara savurmaya kalkarsa

kendi yüzünü paramparça etmiş olacaktı. Tabii ki Bruenor da

yetişmiş ve güçlü, vahşi balta darbeleriyle öğrenin bacaklarını ve

karın kısmını yarmaya başlamıştı.

Bruenor yandan yükselen bir çarpma sesi duydu ve Catti-brie'nin

yanma geldiğini gördü. Kadının kudretli kılıcı Chogurugga'mn

derisini ve kemiklerini kolayca kesti.

Ogre yere yığıldı.

İki yoldaş ve Guenhwyvar tam zamanında dönüp baktılar ve

Wulfgar'm çekicinin en son öğrenin kafatasma gömülüşünü

izlediler. Yabani yaratık ölü arkadaşının üzerine devrildi.

"Bu taraftan!" diye seslendi Morik geniş mağaranın öbür

tarafındaki çıkış yerinden. Geçidin ardında mağara silsilesinin üst

katlarına çıkan bir koridor vardı.

Catti-brie Chogurugga nm düşürdüğü şişeciği almaya giderken

Bruenor kızını bekledi.

"Bu şeyleri o lanet ogrelere satan herifi yakalarsam

geberteceğim!" diye belirtti tepesi atmış olan cüce.

Odanın öbür tarafında duran Morik alt dudağını ısırdı. Bunun

kim olduğunu biliyordu, zira Bellany'nin simya odasını görmüştü.

Yoldaşlar yukarıya, Sheila Kree'nin bölümü olan beş kapılı düz

koridora çıktılar. Yan taraftan gelen bir inleme onları dosdoğru

kapılardan birine götürdü ve Bruenor cüce inceliğiyle kapıyı açtı.

Drizzt ve elf yerde yatıyordu ve ikisi de ölümcül yara almıştı.

Catti-brie cücenin hemen ardından içeri girdi ve derhal Drizzt'in

yanına koştu, fakat drow elini kaldırıp onu durdurdu.

"Onu kurtarın," dedi son derece zayıf bir sesle. "Onu

kurtarmalısınız."

Sonra yere yığıldı.

Wulfgar dehşete kapılmış bir halde kapıda kalakaldı, fakat Morik

bu odada yavaşlamadı bile. Bunun yerine koridor boyunca koşturup

363

Bellany'nin odasına yöneldi, içeri daldı ve eşikten geçerken

büyücünün kapıya tuzak kurmamış olmasına dua etti.

Bir çığlık duyan haydut eşiğin içinde kayarak durdu. Dönüp

baktığında büyülü ağdan çıkmakta olan bir buçukluk gördü.

"Kimsin sen?" diye sordu Regis ve derhal ekledi. "Elimde ne var

biliyor musun?" Gömleğini açtı ve yakut süsü Morik'e gösterdi.

"Büyücü kadın nerede?" diye sordu Morik, büyüleyici mücevher

taşa dikkat etmeden.

Regis açık olan dış kapıyı ve ötesindeki balkonu işaret etti ve

Morik hızla oraya koşturdu. Buçukluk başını eğip büyülü yakut

taşma baktı ve nasıl olup da alışıldık tılsımlı etkisini yaratmadığını

merak ederek kafasını kaşıdı. Regis bu ufak tefek adamın kendisiyle

ilgilenmeyecek kadar meşgul olmasından memnundu.

Catti-brie duraksadı, ona bu şaşırtıcı talimatı veren Drizzt'in ses

tonundaki samimiyet karşısında afallayıp kalmıştı. Kadın en az

Drizzt kadar zor nefes alan ve tıpkı Drizzt gibi her seferinde son

nefesini alıyormuş gibi görünen elfe doğru döndü.

"Dokuz Cehennem adına!" diye kükredi Bruenor ve kızma doğru

koşturup şişeciği elinden kaptı.

Tükürükler saçarak küfürler yağdıran cüce dosdoğru Drizzt'in

başına gitti ve iyileştirici iksiri gırtlağından aşağı dökdü.

Drow öksürdü ve neredeyse hemen daha rahat nefes alır oldu.

"Lanet olsun!" diye haykırdı Catti-brie. Yerde yatan elfm yanma

koşturup kafasını nazikçe kaldırdı ve gözlerinin içine baktı.

Gözleri bomboştu.

Drizzt gözlerini bir kez daha açarken Le'lorinel'in ruhu

bedeninden ayrıldı.

"Çabuk gelin!" dedi kapıya varan Regis. Fakat buçukluk,

Drizzt'in feci şekilde yaralı bir halde yerde yattığını görünce

duraksadı.

"Ne biliyorsun Gümbürgöbek?" dedi Bruenor birkaç saniye

duraksadıktan sonra.

364

"B-büyücü kadın," diye kekeledi Regis, Drizzt'e bakmaya

devam ederek. "Şey... Morik onun peşine düştü." Gözlerini drowdan

ayınnadan koridoru işaret etti.

Wulfgar yola koyuldu ve Bruenor drowun yanına diz çöken

Catti-brie'ye seslendi. "Yayını al ve dışan çık! Sana ihtiyaçları

olacak!"

Kadın çaresizce Drizzt'e bakarak uzun bir süre tereddüt etti,

fakat Bruenor onu ittirdi.

"Git ve çabuk ol!" diye buyurdu. "Büyücü öldürmekte iyi

değilim. Yayın bu iş için daha uygun."

Catti-brie ayağa kalkıp odadan dışan koşturdu.

"Ama bir ogre görürsen seslen!" diye kızının ardından bağırdı

cüce.

Bellany dağ yamacında dikkatle yolunu seçip kıyıyı gördüğünde

ve Kanlı Güverte'nm mağaradan dışan, geri çekilen gelgite doğru

açılmakta olduğunu fark ettiğinde sessizce küfrü bastı. Geminin

güvertesi korsanlarla doluydu ve göze çarpan Sheila Kree de bu

korsanlardan biriydi. Yaralanmıştı ama bana mısın demiyor ve

güvertede emirler yağdınyordu.

Bellany derhal büyülü güçlerine başvurdu ve kendisini güverteye

nakledecek bir büyü yapmaya koyuldu. Büyüyü bitirmek üzereydi,

neredeyse son sözleri söyleyip son hareketleri yapacaktı ki, kadını

arkasından biri yakalayıverdi.

Dehşete kapılan büyücü kadın kafasını çevirip baktığında,

Haydut Morik'in yüzünde sert bir ifadeyle onu sıkıca tuttuğunu

gördü.

"Bırak beni!" diye emretti.

"Yapma," dedi Morik kafasını sağa sola sallayarak. "Bunu

yapma, yalvannm."

"Ahmak herif, beni öldürecekler!" diye uludu Bellany, haydudun

elinden kurtulmak için debelenerek. "Seni öldürebilirdim, ama

öldürmedim! Buçukluğu da öldürebilirdim, ama..."

365

Fakat bu son sözleri söylerken sesi kesildi, zira dağ yamacının

kenarından bir barbar savaşçının iri silueti çıkıverdi.

"Bana ne yaptın böyle?" diye Morik'e sordu mağlup olan kadın.

"Buçukluğun yaşamasına izin vermedin mi?" diye sordu haydut.

"Daha da fazlasını yaptım. Onu kendim kesip çıkardım," dedi

Bellany meydan okurcasına. Sessizleşti, zira Wulfgar yanına

gelmişti ve önünde kule gibi duruyordu.

"Kim bu?" diye sordu hiddetli barbar.

"Bir gözlemci," diye yanıtladı Morik, "başka bir şey değil. O

masum."

Wulfgar gözlerini kısıp bir Bellany'ye bir Morik'e baktı ve

yüzündeki ifade hayduda hiç inanmadığını gösteriyordu.

Ama Morik o gün hayatını kurtarmıştı, bu yüzden Wulfgar

konuyu üstelemedi.

Yelkenleri açılan, kayaların arasından süzülen gemiyi görünce

Wulfgar'm gözleri genişledi ve barbar bir adım öne çıktı. Başka bir

kayaya sıçrayıp daha iyi bir yer buldu ve sanki uzaklaşan gemiye

çekici fırlatmaya niyetliymiş gibi Aegis-fang'i kaldırdı.

Ama Kanlı Güverte onun dahi menzilinden çıkmıştı.

Ondan sonra Catti-brie gruba katıldı ve Taulmarü'i kaldırıp

Kanlı Güverte'nm üzerine nişan almakta hiç gecikmedi.

"Kızıl saçlı olan," diye bildirdi Morik. Bellany haydudun

kaburgalarına sertçe dirsek attı ve ona dik dik baktı.

Catti-brie zaten çoktan Sheila Kree'ye nişan almıştı, zira korsan

lider geminin güvertesinde göze batıyordu.

Ama kadın duraksadı ve kafasını yayından kaldırıp daha geniş

açıyla baktı. Kaçan korsan gemisinin dört bir yanında bulunan su

altında kalmış kayaların üzerinden aşan dalgalan gördü ve bu

tehlikeli sulardan dışarı bir gemi çıkarmak için büyük bir beceri

gerektiğini anladı.

Catti-brie tekrar yayım gerip güverteyi taradı.

Dümeni ve onun başındaki tayfayı görünce ateş etti.

Korsan öne fırladıktan sonra kayarak güverteye yığıldı ve

dümeni de yana kırmış oldu.

Kanlı Güverte keskin bir dönüş yaptı ve dört bir yandan tüm

mürettebat çaresizce dümeni yakalamak için koşturmaya başladı.

Derken gemi çıkıntılı bir resifin üzerinden geçerken keskin bir

366

çatırtı duyuldu ve yelkenlerindeki rüzgâr gemiyi daha da ileri

ittirerek tüm omurgasını paramparça etti.

Bu çarpışmayla birlikte birçok korsan gemiden suya düştü.

Diğerleri gemi altlannda paramparça olurken buzlu sulara kendileri

atladı. Bazılan da bir küpeşteye veya yelkene canlan pahasına

tutundu.

Hepsinin ortasında Sheila Kree duruyordu. Hiddetli korsan dağ

yamacına, Catti-brie'ye meydan okurcasına bakıyordu.

Sonra o da soğuk sulara gömüldü ve Kanlı Güverte dalgalı

denizde paramparça olup sulara batan ahşap parçalanndan ibaret

kaldı.

O buz gibi sulardan sadece birkaçı kurtulabilecekti ve

kurtulanlann —aynca gemiye hiç binememiş olan ogre, yan ogre ve

insanlann— bu kudretli dostlarla bir daha çatışmaya hiç niyeti

olmayacaktı.

Altın Koy savaşı kazanılmıştı.

SON DEYİŞ

Kendisine Le'lorinel adını takmış olan elfı mağaralar silsilesinin

içinde, çıkışa, temiz havaya ve yıldızlı geceye mümkün olduğunca

yakın bir yerde toprağa verdiler.

Drizzt kazma işine yardım edemedi, zira feci yarası

iyileşmemişti. Fakat cenazenin her bir anını izledi. Gerçek ismi

Ellifain olan elfî soğuk mezara koyup üzerini nemli, soğuk toprakla

örterlerken Drizzt Do'Urden çaresizce onları izledi.

"Böyle bitmemeliydi," dedi drow sessizce, yanında durup ona

destek olan Catti-brie'ye.

"Bunu sesinden anlamıştım," diye yanıtladı kadın. "Bana onu

kurtarmamı söylediğinde."

"Onu kurtarmış olmanı dilerdim."

"Seni lanet olası ahmak!" diye sert bir ses geldi yandan. "Çabuk

iyileş de yüzüne okkalı bir tokat indireyim!"

Drizzt Bruenor'a doğru döndü ve ona en az cüceninki kadar sert

bir bakış attı.

"Öyle bir şey yapacağımızı mı sanıyorsun?" diye sordu Bruenor.

"Gerçekten mi? Seni öldüren kişiyi kurtarmak için senin ölmene izin

vereceğimizi mi sanıyorsun?"

369

"Anlamıyorsun..." diye açıklamaya çalıştı Drizzt, lavanta renkli

gözlerine yaşlar dolarken.

"Peki sen beni kurtarmak yerine o lanet elfı mi kurtarırdın?" diye

böğürdü hiddetli cüce. "Ya da kızımı kurtarmak yerine? Buna evet

dersen baltamı kanma bularım ona göre!"

Bu sözlerdeki gerçeklik payı Drizzt'e intikal etti ve drow

çaresizce dönüp Catti-brie'ye baktı.

"Ona iksiri vermeyecektim," dedi kadın kesin bir şekilde. "Beni

şaşırttın, ama iksirle birlikte o anda sana geri dönecektim."

Drizzt iç geçirdi ve kaçınılmaz gerçeği kabul etti, ama yine de,

bütün bu olaylar ona çok adaletsizce, çok yanlış geliyordu. Ellifain

ile bundan önce de, Karanlıkaltı'na yolculuğa çıktığı zaman

Aykorusu'nda karşılaşmıştı ve bu o kadar da uzun bir süre önce

değildi. Elf hiddetten kendisini kaybedip onu öldürmeye çalışmış,

ama klanı onu zaptetmiş ve Drizzt'i kendi yoluna göndermişti.

Drizzt bu öfkenin yanlış yere yöneltildiğini bildiği halde, onu ikna

etmek veya sakinleştirmek için hiçbir şey yapamamıştı.

Şimdi de iş buraya varmıştı. Şeytani drow ırkının annesine,

ailesine, ona yaptığı şey yüzünden Drizzt'in peşine düşmüştü.

Drizzt bu hadisedeki ironi karşısında iç geçirdi, kaderin bu acı

cilvesiyle kalbi kırılmıştı. Eğer Ellifain gerçekten kim olduğunu açık

etmiş olsaydı, ona karşı kılıçlarını kaldıracak gücü asla kendinde

bulamazdı, hatta onu öldürmeye kalksa bile.

"Seçeneğim yoktu," dedi Drizzt, Catti-brie'ye, sesi sadece bir

fısıltı halinde çıkarak.

"Elf kendi ölümünü hazırladı," diye yanıtladı kadın. Dostlarının

yanma gelen Bruenor bu fikre tüm kalbiyle katıldı.

"Şu anda hayatta ve on yıllar önce aldığı o yaralan iyileştirmiş

olmalıydı," dedi drow.

Yanda duran Bruenor burnundan soludu. "Hayatta olması

gereken sensin!" diye böğürdü cüce. "Bu yüzden hayattasın işte."

Drizzt ona bakıp omuz silkti.

"Sen de olsan iksiri bana verirdin," diye sessizce ısrar etti cüce ve

Drizzt başıyla doğruladı.

"Ama bu bana acı veriyor," dedi drow.

"Zaten vermeseydi bu kadar iyi bir dostum olmazdın," diye onu

temin etti Bruenor.

370

Catti-brie Drizzt'e sarılı ve yanağına bir öpücük kondurdu.

Fakat Drizzt ona bakmadı. Orada, omuzlan dünyanın tüm

yüküyle çökmüş bir halde öylece durup yeni kazılmış mezara baktı.

Beş yoldaş, Morik ve Bellany ile birlikte oh gün sonra, hava

açıldığında Altın Koy'u terk etti.

Dağlardan çıkabilmek için zamana karşı yarıştıklarını

biliyorlardı, ama Bellany'nin büyülü yardımlarıyla Dünyanın

Omurgası Dağları'ndaki, kuzeye Buzyeli Vadisi'ne ve güneye

Luskan'a giden ana geçide kısa süre içinde vardılar.

Orada yollarını ayırdılar. Morik, Bellany ve Wulfgar güneye,

diğer dördü On-Kasaba'ya doğru kuzeye yöneldi.

Fakat yollarını ayırmadan önce Wulfgar dostlarına yakında

yuvaya döneceğine söz verdi.

Yuvasına. Buzyeli Vadisi'ne.

Wulfgar, Delly ve Colson Buzyeli Vadisi'ne doğru kuzeye

yolculuk ederlerken, Luskan'dan geçmeden önce bahar gelmişti

bile.

Ailecek Korsan Palası'm, Arumn ile Josi'yi ve Morik'in

dairesinde —ki oda büyücü kadının marifetleriyle çok daha

konforlu bir yer olmuştu— birlikte yaşamaya başlamış olan Bellany

ile Morik'i ziyaret ettiler.

Fakat Wulfgar Luskan'da uzun süre kalmadı ve at arabasıyla

birlikte iki gün içinde ön kapıdan çıktı. Zira bir kez daha kim

olduğunu bilen savaşçı gerçekten de yuvasına, güvenilir dostlarının

yanma dönmek için sabırsızlanıyordu.

Delly de yeni yuvasını görmek, Colson'u meşhur Buzyeli

Vadisi'nin berrak, soğuk havasında büyütmek için sabırsızdı.

371

Diyara gece çökerken ikili uzakta, yolun hemen kenarında

parlayan bir kamp ateşi gördü ve medeniyet dolu bu yörede bolca

çiftlik evi bulunduğu için korkusuzca yollarına devam etti.

Kamp yerindeki kişileri tek tek göremeden önce kokularını

duydular ve Delly, "goblinler," diye fısıldadığı halde Wulfgar işin

aslını biliyordu.

"Cüceler," diye düzeltti.

Bu grup etrafa nöbetçi asker dikme zahmetine bile katlanmamış

olduğu için Wulfgar ile Delly dosdoğru kamp ateşinin yanından

aralarına girdiler. Cüceler ise şaşkınlık ve itirazla haykırdılar. Bir

anlık tereddütten ve birçok korkunç görünüşlü, kesici maddeli ve bol

sayıda kancaya sahip silah havaya yükseldikten sonra, ikisinin de

hayatları boyunca gördüğü en pis kokulu, en salaş ve en hareketli

cüce hoplaya sıçraya önlerine geldi. Kamp kurulalı saatler geçtiği

bariz olmasına rağmen zırhı hâlâ üzerindeydi. O ne biçim bir zırhtı

öyle! Zırhın her bir köşesinde ustura keskinliğinde kenarlar ve bolca

sivri çivi bulunuyordu.

"Wulfıe!" diye böğürdü Mithril Salonu'ndan meşhur Kanndeşen

Taburu'nun kabasaba lideri olan Thibbledorf Pwent. Sözlerini

bitirirken sırıtıp kırık dişlerini sergiledi ve Wulfgar'a sertçe vurdu.

"Hâlâ kaya kadar sertsin, değil mi?"

"Neden buradasınız?" diye sordu şaşırmış ve bu eski dostu

gördüğüne pek de heyecanlanmamış olan barbar.

Wulfgar yıllar önce Mithril Salonu'nda Thiblledorf'un

yanında yaşamış ve meşhur Kanndeşen savaşçıların, yani bir

grup vahşi ve tehlikeli serserinin eğitimini izlemişti.

Thiblledorf'un kötü şöhretli savaş taktiklerinden birisi de

düşmanının üzerine atlayıp çılgınlar gibi sallanmak ve korkunç

zırhıyla düşmanını paramparça etmekti.

"Buzyeli Vadisi'ne gidiyoz," diye açıkladı Thiblledorf. "Kral

Bruenor'u bulcaz."

VVulfgar cüceye bunu biraz daha açmasını söyleyecek oldu, ama

Thibbledorf'un Bruenor'un kudretli omuzlarına bindirdiği unvan

aklına dank edince sözlerini yuttu.

"Kral mı?"

Thibbledorf bir anlığına gözlerini eğdi ve bir düzineye yakın

sayıdaki diğer Kanndeşenler bir anda ayağa sıçrayıp tek dizlerinin

372

üzerine çöktü. Liderleri hariç hepsi derin, monoton bir tonda, uzun

ve pes bir nota mırıldandı.

"Gandalug Battlehammer'ı yanma alan Moradin'e şükrederiz,"

dedi Thibbledorf ciddiyetle. "Mithril Salonu'nun kralı artık yok.

Ondan önceki kral yine kral olcak —adını taşıyan klandan Bruenor

Battlehammer. Kral Bruenor'un ömrü bol, birası pek ola!"

Sözlerini haykırarak bitirdi ve tüm Karındeşenler havaya sıçradı.

Çoğu çivili kolçaklarla kaplı olan yumruklarını havaya kaldırırken

hoplayıp sıçrayan bir kaya yığınını andırıyorlardı.

"Kral Bruenor!" diye kükrediler hep bir ağızdan.

"Bu ne anlama geliyor?" diye VVulfgar'a fısıldadı Delly.

"On-Kasaba'da rahatımıza çok alışmamamız gerektiği anlamına

geliyor," diye yanıtladı barbar. "Zira hiç şüphesiz tekrar yollara

koyulacağız. Doğuya, Mithril Salonu'na doğru uzun bir yol."

Delly etrafında çiftler halinde dans edip "Kral Bruenor!" diye

şarkı söyleyen ve sözlerini hafifçe zıplayıp birbirilerine toslayarak

bitiren Kanndeşenlere baktı.

"En azından kuzeye yaptığımız yolculuk artık daha güvenli

olacak," diye belirtti kadın. "Tabii biraz daha kokulu olsa da."

Wulfgar başını sallayıp hemfikir olmak üzereydi, fakat derken

Thibbledorf'un zavallı bir Kanndeşen ile alın tokuşturduğunu ve

cüceyi yere serdiğini gördü. Thibbledorf baş dönmesini üzerinden

atmak için silkelendi ve dudakları çılgınlar gibi sallandı. Marifetini

görünce daha da yüksek sesle uluyup başka bir cüceye saldırdı —

cüce de meydan okumayı kabul edip kükredi ve hücum etti.

Bunun ardından uyuyan Kanndeşenlerin tatlı rüya ülkesine

doğru uçuşa geçti.

Thibbledorf daha da yüksek sesle uluyup hoplayıp sıçradı ve

üçüncü kurbanını aramaya koyuldu.

"Daha güvenli mi dedin? Göreceğiz bakalım," VVulfgar'm

Delly'ye söyleyebildiği tek şey oldu.

373

?

Drizzt Do'Urden'in Maceraları Shadow of the Avatar Trilogy

Kara Elf Üçlemesi

T1 Anayurt

"*? Sürgün

?f* Göç

Buzyeli Vadisi Üçlemesi

^--Kristal Parçası

?f~ Gümüş Damarları

*f Buçukluğun Mücevheri

Avatar Üçlemesi

f" Karanlık Vadi

*(? Tantras

\ Derinsu

«f-Yalanlar Prensi

Crucible: Trial of Cyric the Mad*

-f Miras

"J" Yıldızsız Gece

"T^Karanlığın Kuşatması

?4 Şafağa Geçit

Paths of Darkness

4-Sessiz Kılıç

f Dünyanın Omurgası

"f- Kristalin Hizmetkârı

T· Kılıçlar Denizi

The Hunter's Blades Trilogy

The Thousand Orcs*

Lone Drow*

Örümcek Kraliçe'nin Savaşı

Serisi

""3- Dağılma

-f Ayaklanma

Hüküm*

Tükeniş*

Yıkım*

Diriliş*

Shadows of Doom*

Cloak of Shadows*

AH Shadows Hed*

Yıldızışığı ve Gölgeler Serisi

4" Drow Kızı

'S Karmaşık Ağlar

4- Rüzgâryolcusu

Antolojiler

Realms of Valor*

Realms of Infamy*

Realms of Magic*

Realms of the Underdark*

Realms of the Arcane*

Realms of Mystery*

*yayına hazırlanıyor

Ejderha Mızrağı Destanı

\.Güz Alacakaranlığı Ejderhaları

?*· Kış Gecesi Ejderhaları

^ilkbahar Şafağı Ejderhaları

Efsaneler Üçlemesi

?dikizlerin Zamanı

?f - ikizlerin Savaşı

?f-ikizlerin Sınavı

f ikinci Nesil

·f Yaz Alevi Ejderhaları

Ruhlar Savaşı Serisi

4 Batan Güneşin Ejderhalan

*f' Kayıp Yıldızın Ejderhaları

"^ Yitik Ayın Ejderhaları

Kaos Savaşı Serisi

Sonuncu Şef

Gece Göğünün Gözyaşları

Kukla Kral

Kan Denizi Yağmacıları*

The Siege of Mt. Nevermind*

Başlangıçlar Serisi

Karanlık ve Işık

Kenderyurdu

Majere Kardeşler*

Rivenvind, the Plainsman*

Flint, the King*

Tanis, the Shadow Years*

Karşılaşmalar Serisi

Eş Ruhlar

Yol Tutkusu

Kara Yürek

The Oath and the Measure*

Steel and Stone*

The Companions*

Kesişen Yollar Serisi

Sır Halkası

Hırsızlar Loncası

Dragon's Bluff*

Dragon Isles*

The Middle of Nowhere*

'yayına hazırlanıyor

www.sihirlikule.com

GEREKLİ ŞEYLER SAY! 2 3.99 YTT

[VS. AL!

DELUXEBOXEDSET

85 YTL yerine 15 YIL

Çizgi Roman 101

Alan Moore

Serenity

Japon Korku Sineması

Harry Potter

Marveî Evreni

VValiace & Gromit

röportajlar:

ŞAFAK ONGAN

DEPECHE MODE

AHMET ÜMİT

VEGA

feni serj

0RN3

-

Böcekler rüzgâra rağmen sürüler halinde uçuşuyor,

güneş gözlerini yakıyordu, önüne çıkan her çamur birikintisi

onu yemeye hazır gri postlu bir yılan veya sinmiş bekleyen bir

tundra yetisi gizliyor olabilirdi, ayrıca söylentilere göre

tehlikeli bir haydut çetesi bu civarda dolanıp ona

ve dostlarına tehdit oluşturuyordu.

Vanl Drizzt Do'Urden'in keyfi son derece yerindeydi!

Hegis-fang'ln işaretini meşum kişiler üzerinde gören

Drizzt Do'Urden ile yoldaşları, dostları Wulfgar'ı bulmak üzere

maceralı bir yolculuğa çıkıyor. Fakat onu bulmanın ne manaya

geleceğini hiçbiri bilmiyor. Eski dostları Wuifgar geçmişinin gölgelerinden

pe kendini içinde bulduğu karanlık, duygusal cehennemden

kurtulabildi mi? Yoksa bulacakları kişi onları terk edip giden,

bar kamgalarına kanşıp haydutlarla işbirliği yapan ayyaş Wulîgar mı?

Ilereden geldiği, kim olduğu bilinmeyen gizemli pe tehlikeli bir düşman,

kılıçla pe büyüyle ölümcül bir planın hazırlıklarını yaparken.

Kılıç Sahili'ne dehşet salan korsan Sheila Kree ile tayfası,

peşlerine düşen Kaptan Deudermont'tan intikam almaya kararlı,

Yoldaşları bu tehlikeli macerada, korsanlar, ogreler,

büyücüler, haydutlar pe zorlu yollar bekliyor.

Kuzey diyarına kış bastırıyor. Y

Fırtına çok yakın. Y

9 789759 050269

R. A. Salvatore _ (Karanlığın Yolları) Cilt4 Kılıçlar Denizi