Değişimler Serisi Cilt2 Korsan Kral

FANTASTİK [1]

R. A. Salvatore

(2012)

R. A. Salvatore _ Değişimler Serisi Cilt2 Korsan Kral

Değişimler Serisi - 2. Kitap

KORSAN KRAL

R.A. Salvatore

Türkçesi: Egemen Görçek

Tarayan: Eylem Yurtsever

GİRİŞ

Luskan'ı yöneten beş kaptandan biri ve Kılıç Sahili'ne şimdiye dek en fazla korku saçmış korsanlardan biri olan Suljack'in gözü öyle kolay kolay korkmazdı. Kükreyişinin etkilerini hiç düşünmeden sürekli gürleyen, dışadönük adamın sesi yönetici konseyde en yüksek çıkan ses olurdu. Birçok kişinin, şehirdeki gerçek güç merkezi olarak kabul ettiği Gizem Kardeşliği bile onu sindirmekte zorluk çekiyordu. Suljack, Luskan'ın güneyinde Suljack'in Gemisi'ni yönetiyor ve Suljack Loncası'nda da çok sayıda tüccar ve serseriyi kontrol ediyordu. Lonca, ne gösterişli ne de muazzam bir yapıydı; Yüksek Kaptan Taerl'in dört kuleli kalesi ya da Yüksek Kaptan Kurth'un görkemli kulesiyle boy ölçüşemezdi; fakat hem iyi korunuyor hem de Suljack'in kaptanlar arasındaki en büyük müttefiki Rethnor'un konutuna yakındı.

Suljack, yine de Rethnor'un Gemisi'nin sarayı On Meşe'deki odada yürürken kendisini oynak bir zeminde gibi hissediyordu. İhtiyar Rethnor orada değildi ve orada olması da gerekmiyordu. Rethnor, odadaki en az göz korkutan adamın, üç oğlundan en genç olanın aracılığıyla konuşuyordu.

Fakat Suljack görünüşün aldatıcı olabildiğini biliyordu.

Sönük, gri-siyah tonlarında kaliteli giysiler giyen ve saçları uygun açılarda kısacık kesilmiş, kısa boylu biri olan Kensidan, sade odanın gerilerinde duran rahat bir koltukta bir ayağını dizinin üzerine atmış bir şekilde oturuyordu. Yüksek yakalı, siyah bir pelerinle, sıkıca bağlanmış, neredeyse dizine kadar çıkan siyah ayakkabıları olduğundan bazen "Karga" olarak anılırdı. Bir kuş gibi bacak-

5

R.A. SALVATORE

larını bükmeden garip bir şekilde yürürdü. Bütün bunları uzun, kemerli burnuyla birleştirince onu gören herkes, bir yıl önce yüksek yakalı pelerinini giymeye başlamasından bile önce takma adının sebebini anlayabilirdi. Düşük seviyeli bir büyücü bile pelerinin büyülü olduğunu, bu büyünün güçlü bir büyü olduğunu anlayabilirdi ve bu tarz eşyaların sahiplerini etkilemeleriyle ünlüydüler. Tıpkı zamanla sahibine cüce karakteristiği aşılayan ünlü cüce ırkı kemeri gibi Kensidan'ın pelerini de onu etkiliyor gibiydi. Yürüyüşü biraz daha garipleşmiş, burnu biraz daha uzun ve biraz daha kemerli hale gelmişti.

Kasları gergin, elleri nasırlı değildi. Rethnor'un adamlarının çoğunun aksine koyu kahverengi saçlarını süslemezdi. Üzerinde parlak hiçbir şey bulunmazdı. Dahası, oturduğu koltuğun minderi olduğundan da küçük görünmesine sebep oluyordu fakat bir şekilde bütün bu görüntü onun işine yarıyor gibiydi.

Kensidan odanın ortasındaydı ve herkes hafif bir tonda söylediklerini duymak için eğiliyordu. Ve ne zaman koltuğunda oturuşunu hafifçe değiştirse en yakınındakiler istemsizce irkilip tedirgince etraflarına bakmıyorlardı.

Elbette Kensidan'ın koltuğunun hemen arkasında, sağ tarafta duran cüce hariç. Cücenin fıçı gibi göğsünün üzerinde kavuşturduğu kollarındaki kas demetleri gür sakalının siyah, boncuklarla süslü örgüleri arasından göze çarpıyordu. Silahları sırtında çapraz bir şekilde asılı duruyor, camçelik zincirlerin ucunda sallanan dikenli başları görülebiliyordu. Suljack dahil hiç kimse bu silahların tadına bakmak istemezdi. Yakın zamanda doğudan koruma olarak gelmiş olan Kensidan'ın "dostu", limanda birkaç kavgaya karışmıştı ve ona karşı duran herkesi ölü ya da ölmeyi diler bir halde bırakmıştı.

"Baban nasıl?" diye sordu Suljack, Kensidan'a. Aslında gözlerini tehlikeli cüceden hiç çekmemişti. Suljack, Kensidan'ın önünde, yan tarafında kalacak şekilde oturuyordu.

"Rethnor gayet iyi," diye cevap verdi Kensidan.

"İhtiyar bir adama göre mi?" diye sormaya cüret etti Suljack ve Kensidan başıyla onayladı.

"Emekliye ayrılmak istediği, hatta bunu çoktan yaptığı yönünde

* Güneş elfleri tarafından keşfedilmiş güçlü ve saydam bir metal. Demirden hem daha hafif hem de daha güçlüdür. 6

· KORSAN KRAL

söylentiler var," diye ısrar etti Suljack.^

Kensidan dirseklerini koltuğun kollarına koyup ellerini kavuşturdu ve çenesini dalgın bir pozda ellerine dayadı.

"Seni halefi olarak ilan edecek mi?" diye sordu Suljack.

Yirmili yaşların ortasını henüz geçmiş olan genç adam hafifçe kıkırdadı ve Suljack boğazını temizledi.

"Bu ihtimal seni rahatsız mı ediyor?" diye sordu Karga.

"Beni, bunun doğru olmadığını bilecek kadar iyi tanıyorsun," diye itiraz etti Suljack.

"Peki ya diğer üçü?"

Suljack bir süre düşündükten sonra omuz silkti. "Beklenmiyor değil. Hoş karşılanır mı? Belki ama dikkatli gözlerin senin üzerine döneceği kesin. Yüksek Kaptanlar iyi bir hayat sürüyorlar ve dengeyi bozmak istemiyorlar."

"Yani hırsları geçmiş başarılarının kurbanı oluyor öyle mi?"

Suljack bir kez daha omuz silkip umursamazca ekledi; "Sahip oldukların asla yetmez mi?"

"Hayır," diye cevap verdi Kensidan, basit ama kaba ve acımasız bir dürüstlükle. Suljack bir kez daha kayan kumların üzerinde yürüdüğünü hissetti.

Suljack etraftaki birçok hizmetkara baktı ve kendi adamlarına gitmelerini işaret etti. Kensidan da cüce koruması hariç aynısını yaptı. Suljack yüzünü ekşiterek koltuktaki adamın arkasına baktı.

"Serbestçe konuşabilirsin," dedi Kensidan.

Suljack başıyla cüceyi işaret etti.

"O sağırdır," dedi Kensidan.

"Hiçbişey duymuyom," diye doğruladı cüce.

Suljack başını iki yana salladı. Söylemek istediğim şeylerin söylenmesi gerekiyor, diye hatırlattı kendine ve konuşmaya başladı. "Kardeşliğe saldırmak konusunda ciddi misin?"

Kensidan hareketsiz ve ifadesiz bir şekilde oturmaya devam etti.

"Sahipkule'yi evi olarak kabul eden yüzden fazla büyücü var," dedi Suljack.

Küçücük bir tepki bile alamadı.

"Bunların çoğu başbüyücüler."

7

i+r—* R.A. SALVATORE

"Ortak bir zihin gibi konuşup hareket ettiklerini varsayıyorsun," dedi Kensidan sonunda.

"Arklem Greeth yularlarını oldukça sıkı tutuyor."

"Kimse bir büyücüyü sıkı bir kontrol altında tutamaz," diye cevap verdi Kensidan. "Onların ki var olan en bencil ve kendi çıkarlarına adalı meslek."

"Bazıları Greeth'in ölümü bile yendiğini söylüyorlar."

"Ölüm sabırlı bir düşmandır."

Suljack hüsranla içini çekti. "Şeytanlarla arkadaşlık ediyor!" dedi hiç düşünmeden. "Greeth hafife alınacak biri değil."

"Ben kimseyi hafife almam," diye güvence verdi Kensidan. Sözlerinde bariz bir tını vardı.

Suljack bir kez daha içini çekip kendini sakinleştirmeyi başardı. "Onlara karşı temkinliyim hepsi o," diye açıkladı sesini alçaltarak. "Biz beş Yüksek kaptanın, baban da dahil olmak üzere, Arklem Gareth'in kuklası olduğumuzu Luskan halkı bile biliyor. Beni o kadar uzun süredir parmağında oynatıyor ki rüzgarın kendi gemimin pruvasında kırılmasının nasıl bir his olduğunu unuttum. Dümeni geri alma zamanı gelmiş olabilir."

"Geldi de geçiyor bile. Ve tek ihtiyacımız olan Arklem Greeth'in kendi üstünlüğü içerisinde kendini güvende hissetmeye devam etmesi. Güç halısını o kadar çok iple dokuyor ki sökülmesi için sadece birkaç ipin boşalması yetecektir."

Suljack başının iki yana salladı. Belli ki pek emin değildi.

"Üç Kez Şanslı güvende mi?" diye sordu Kensidan.

"Evet, Maimun bu sabah yelken açtı. Derinsu'dan Lord Brambleberry'yle mi buluşacak?"

"Ne yapması gerektiğini o biliyor," diye cevap verdi Kensidan.

Suljack kaşlarını çattı; bunun anlamının onun bilmesine gerek olmadığı açıktı. Sırların güç anlamına geldiğini biliyordu fakat bir serseri için bir sırrı uzun süre saklayamayacak kadar duygusaldı.

Birdenbire ne olduğunu anladı ve Kensidan'a daha da büyük bir saygıyla baktı; tabii böyle bir şey mümkünse. Gizlilik, Karga'nın herkesin sürekli ona doğru eğilmesi için kullandığı ağırlıktı. Oyunun içinde Kensidan'ın bir sürü pulu vardı ve kimse bunları bir-

8

· KORSAN KRAL

kaç tanesinden fazlasını göremiyordu. _

Kensidan'ın gücü buydu. Etrafındaki herkes kayan kumlarda ayakta durmaya çalışırken o bir kayanın üzerinde oturuyordu.

"Demek Deudermont'la buluşacak ha?" diye sordu Suljack. Genç adamın ipliklerinden en azından mantıklı bir örgü kurmaya başlamaya kararlıydı. Bu olasılığın ironisiyle başını iki yana salladı.

"Su Perisi'nin kaptanı insanlar için gerçek bir kahraman," diye cevap verdi Kensidan. "Güçlülerin kararlar aldığı salonlarda kendileri adına konuşacak kimsesi olmayan Luskan halkı için belki de tek kahraman."

Suljack bu hakarete gülümsedi, bu taş ona atıldıysa mantıken Kensidanın kendi babasına da atılmıştı.

"Deudermont prensipte bükülmez bir adam ve bizim için de tam da bu noktada bir fırsat yatıyor," diye açıkladı Kensidan. "Kardeşlik'le aralarında bir sevgi olmadığı kesin."

"En iyi savaş uzaktan izlenen savaş sanırım," dedi Suljack.

"Hayır," diye düzeltti Kensidan, "en iyi savaş arkasındaki gerçek gücü kimsenin bilmediği ve uzaktan izlenen savaştır."

Suljack bu yorumla kıkırdadı ve bu mantığa kesinlikle itiraz etmezdi. Yine de karşısındakinin Karga Kensidan olduğu bilgisi gülüşünü biraz sertleştirdi. Partneri, müttefiki... ve güvenmeye cüret dahi edemediği bir adam.

Asla ama asla kaçamayacağı bir adam.

"Suljack yeterince bilgilendirildi ama gereğinden fazlasını öğrenmedi değil mi?" diye sordu Rethnor, kısa bir süre sonra Kensidan kendisine katıldığında.

Kensidan, cevap olarak başıyla onaylamadan önce bir süre babasını inceledi. Solgun derisi gözlerinin altından ve yanaklarından sarkan Rethnor bugünlerde ne kadar da yaşlı görünüyordu. Son bir yıl içinde çok zayıflamıştı ve denizdeki geçirdiği yıllar yüzünden kayış gibi bir hale gelmiş olan derisi bütün esnekliğini kaybetmişti.

9

i+r—* R.A. SALVATORE

Bacaklarını bükmeden dimdik bir şekilde yürüyordu çünkü beli bir korseyle sabitlenmişti. Ve konuştuğunda sesi, sanki ağzı doluymuş gibi boğuk ve zayıf geliyordu.

"Kendini kılıcımın üzerine atacak kadar," diye yanıtladı Kensidan, "ama asla daha fazlasını öğrenemeyecek."

"Ona güveniyor musun?"

Kensidan başıyla onayladı. "O ve ben aynı şeyi istiyoruz. Arklem Greeth'in parmağında oynatılmamayı."

"Benim oynatıldığım gibi demek istiyorsun," diye sertçe cevap verdi Rethnor fakat daha ihtiyar konuşmaya başladığında Kensidan başını iki yana sallamaya başlamıştı.

"Şimdi inşa etmekte olduğum her şeyin temelini sen attın," dedi. "Senin erimin olmasaydı Greeth'e karşı parmağımı kımıldatmaya cüret edemezdim."

"Suljack de bunları takdir ediyor mu?"

"Uzaktaki bir masadaki ziyafeti görmüş aç biri gibi. O masada bir yer istiyor. İkimiz de diğeri olmadan ziyafet çekmeyeceğiz."

"O zaman onu dikkatle gözlüyorsun."

"Evet."

Rethnor hırlayarak güldü.

"Ve Suljack benim öngöremediğim hiçbir konuda bana ihanet edemeyecek kadar aptal," diye ekledi Kensidan ve Rethnor'un gülüşü hızla bir kaş çatışa dönüştü.

"Gözlenmesi gereken Suljack değil Kurth," dedi Kensidan.

Rethnor bir süre bunu düşündükten sonra başıyla onayladı. Sahipkule'ye oldukça yakın olan Yakınmuhafız Adası'nda bulunan Yüksek Kaptan Kurth belki de en güçlü yüksek kaptandı ve Rethnor'un Gemisi'ne birebir karşı durabilecek tek kişiydi. Kurth aynı zamanda çok zeki biriydi ve Rethnor, arkadaşı Suljack'in genellikle önünde bir havuç sallayarak yönlendirildiğini kabul etmeliydi.

"Kardeşin Mirabar'da mı?" diye sordu Rethnor.

Kensidan başıyla onayladı. "Kader bizim tarafımızda."

"Hayır," diye düzelti Rethnor. "Arklem Greeth hata yaptı. Güney Kulesi ve Kuzey Kulesi'nin sahibeleri Greeth'in, onların

10

· KORSAN KRAL

yurtlarına gizlice sızıp ele geçirme platjları konusunda tamamen zıt emellere sahipler. Arklem Greeth, bulunduğu pozisyonun ne kadar güvensiz olduğunu algılayamayacak kadar gururlu ve kendinden fazlasıyla emin. Arabeth Raurym'in öfkesini anladığından şüpheliyim-"

"Arabeth, Üç Kez Şanslı'da Su Perisi'ni arıyor."

"Ve Lord Brambleberry de Deudermont'u Derinsu'da bekliyor," dedi Rethnor gelişmeleri onayladığını belirterek.

Karga Kensidan duygusuz yüzünde bir gülümsemenin belirmesine izin verdi. Fakat kendisine kibrin tehlikelerini hatırlatarak hemen gülümsemesini bastırdı. Kensidan'ın gurur duyabileceği birçok şey olduğu kesindi. Havada birçok topu çeviren ve sürekli yörüngelerini değiştiren bir jonglördü. Doğuda Arklem Greeth'in iki adım önündeydi ve güneyde de ne olduğunun farkında bile olmayan müttefikler yaratıyordu. Değerli yatırımları olan altın dolu torbalar gayet iyi harcanmıştı.

"Gizem Kardeşliği doğuda başarısız olmalı," diye belirtti Rethnor.

"Maksimum acı ve sırların açığa çıkması," diye katıldı Kensidan.

"Ve Üstbüyücü Gölgeörtüsü'ne dikkat et," diye uyardı yaşlı yüksek kaptan; Kuzey Kulesi'nin Sahibesi olan ay elfı Valindra'dan bahsediyordu. "Valindra, Greeth onun nefret ettiği Gümüş Sınırlar'ı ele geçirme planında engellenirse çok öfkelenecektir."

"Ve bunun için de Kuzey Kulesi'nden Üstbüyücü Arabeth Raurym'i suçlayacaktır çünkü Arabeth, Arklem Greeth'in hamlesiyle en az kendisi kadar çok şeyi kaybedecek olan Marki Elastul'un kızı."

Rethnor bir şey söylemeye yeltendi ama bunun yerine sadece oğluna baktı ve ona güveninin tam olduğunu belirten bir gülümseme sunup başıyla onayladı. Çocuk her şeyi anlıyordu.

Hiçbir noktayı atlamamıştı.

"Gizem Kardeşliği doğuda başarısız olmalı," dedi tekrar ve bu kez sadece kelimelerin tadını bir kez daha almak için yapmıştı.

"Seni hayal kırıklığına uğratmayacağım," diye söz verdi Karga.

11

· KORSAN KRAL

Her gün, her kalp atımında milyonlarca, hatta sayılamayacak kadar çok değişim gerçekleşiyor. Dünyanın, varoluşun doğası bu; her karar bir yol ayrımı, her yağmur damlası hem yaratımın hem de yokoluşun enstrümanı, bir hayvanın avlanması, bir hayvanı yemesi şimdiyi biraz da olsa değiştiriyor.

Büyük bir ölçekte düşünüldüğünde fark edilebilecek şeyler bile değil ama her görüntüyü oluşturan milyonlarca parça değişmez ve sabit değiller; ya da daha doğrusu bizim onları gördüğümüz gibi sabit değiller.

Dostlarım ve ben, Faerûn standartlarına göre hiç de normal kişiler değiliz. Dünyanın yarısını dolaştık ve ben bunu hem yer üstünde hem de yeraltında yaptım. Çoğu kişi, kasabalarının dışındaki koca dünyayı, hatta doğdukları şehirlerin uzak bölgelerini bile görmüyor. Onlarınki küçük ve bilindik bir varoluş, rahatlık ve rutinle dolu bir hayat. Dar görüşlü bir hayatları, özenle seçmiş oldukları dostları var.

Ben böyle bir varoluşa katlanamazdım. Can sıkıntısı beni boğacak duvarlar gibi etrafımı çevreler, günlük yaşamın minicik değişimleri bu donuk bariyerlerde asla yeterli bir pencere açamaz.

Yol arkadaşlarımdan Regis'in, yemek bol ve çeşitli olduğu ve dışarıdaki koca dünyada olan biten hakkında güncel haberler sunulduğu sürece böyle bir hayatı kabul edebileceğini sanıyorum. Bir buçukluğun, aynı gölün aynı kıyısındaki aynı noktada ayak parmağına aynı yemsiz olta bağlı bir şekilde kaç saat boyunca yatabileceğim birçok kez merak etmişimdir.

Wulfgar benzer bir yaşantıya mı döndü? Dünyasını küçültüp kendini varoluşun zorlu gerçeklerinden geri mi çekti? Derin, duygusal yaralarıyla böyle bir şey onun için mümkün olabilir ama Catti-brie için onunla böyle rutin bir hayata başlamak mümkün olamazdı. Bundan kesinlikle eminim. Yolculuk tutkusu onu, tıpkı beni sardığı gibi sarıyor, bizi yola devam etmeye zorluyor. Bu tutku zaman zaman bizi ayrı yollara sürüklese bile paylaştığımız sevgiye ve eninde sonunda tekrar buluşacağımıza güvenimiz tam.

Bruneor'un, hayatının ne kadar kısıtlı olduğu konusundaki homurdanmaları ve şikayetlerine her gün tanık oluyorum. O,

13

i+r—* R.A. SALVATORE

Mithril Salonu 'nun kralı ve avuçlarının içinde akla hayale sığmayan zenginliklere sahip. Her dileği, ona ölümüne sadık tebaası tarafından yerine getirilebilir. Soyunun sorumluluklarını kabul edip tahtı layığıyla dolduruyor ama sanki o kraliyet koltuğuna zincirlerle bağlı gibi her gün acı çekiyor. Kendini Salon 'dan dışarı atmak için ne kadar tehlikeli olursa olsun hep bir tür görev falan buldu ve bulmaya da devam ediyor.

Tıpkı Catti-brie ve benim gibi o da biliyor ki hareketsiz kalmak sıkıntıyı, sıkıntı da ölümden farksız bir varoluşu getirir.

Çünkü bizler hayatlarımızı değişimlerle, alışılmadık anlarla değerlendiriyoruz. Bu, kendini en çok yeni bir şehrin ilk görüntüsünde, yüksek bir dağın zirvesinde alınan nefeste, eriyen karlardan oluşan buz gibi bir nehirde yüzerken ya da Kelvin Anıtı 'mn gölgesindeki gözü dönmüş bir savaşta belli ediyor. Gerçek anılar, o alışılmadık anlardır ve on günlük bir anı rutin içinde geçen bir yıldan daha hayat doludur. Su Perisi 'ndeki ilk yolculuğumu Catti-brie'yi ilk öpüşüm kadar net hatırlıyorum ve o yolculuk, yaklaşık yetmiş beş yıllık şu varoluşum içerisinde hepi topu on gün kadar sürmüş olsa da o yolculuğun anıları, Do'urden Evinde, bir drow erkeğinin sürekli kendini tekrarlayan görevleri içinde kısılı kaldığım yılların bazılarından çok daha net.

Tanıdığım zengin kişilerin birçoğu, hatta Derinsu 'nun lordları bile uzaklardaki bir yere tatile gitmek için keselerinin ağzını hiç çekinmeden açarlar. Bu yolculuk bekledikleri gibi geçmese, hava kötü olsa, yanlarında istemedikleri kişiler olsa, yemekler kötü olsa hatta ufak bir hastalık geçirseler dahi bu lordlar yolculuğun harcanan paranın son kuruşuna değdiğini söyleyeceklerdir. Bütün bu girdikleri zahmet ve harcadıkları para içinde en değer verdikleri şey yolculuğun kendisi değil, arkasında bıraktığı, mezarlarına kadar taşıyacakları anılardır.

Hayatın bir şeyleri deneyimlemek olduğu doğrudur ama bu deneyimleri biriktirip anlatmak da en az o kadar önemlidir!

İlginçtir ki Mithril Salonu 'nda birçok cücenin, özellikle de yaşlı olanların rutinden keyif aldıklarını, her adımlarının bir öncekinin aynısı olduğunu gördüm. Her yemek, çalışarak geçen her saat, kazmanın ve çekicin her darbesi yıllarca kök salmış kalıbı tekrarlıyor.

14

· KORSAN KRAL

Bunu yüksek sesle dile getirmeyecek olsam da burada büyük bir aldanma var. Aynı noktada sürekli devam etmelerini sağlayan sözsüz ve içten bir mantık var. Hatta bundan eski bir cüce şarkısında bile bahsediliyor:

Dün bunu yaptığıma

Ve Moradin'in Salonu'na uçmadığıma göre

O zaman bunu yine yapmak bana iyi gelcektir

Böylece bugün de ölmicem.

Bu çok basit, düz bir mantık ve burada çok basit bir tuzak var. Bugün, bir gün öncesiyle aynı şeyleri yaparsam aynı sonucu elde etmeyi beklemeliyim.

Bu sonuç da, yarın da aynı şeyleri yapmak için hayatta olacak olmamdır.

Böylece, sıradanlık ve rutin, hayatın sürmesi için "sahte" bir güvence haline gelir fakat bu mantık doğru olsa ve her gün aynı şeyleri yapmak ölümsüzlüğü garantilese bile böyle bir varoluşun bir yılı, en kötü şekilde ölme olasılığından farklı olur muydu?

Benim bakış açıma göre, bu talihsiz mantık, sahte vaadinin tam tersini garantiliyor! On yıl boyunca bu şekilde yaşamak ölüme giden en kısa yoldur çünkü on yılın olabilecek en hızlı şekilde geçmesini, bir an bile geçmeden unutulacak en sıradan anıları ve var olmaktan başka hiçbir şey sunmayan yılları garanti ediyor. Bütün bu saatler, anlar ve geçen günlerde en ufak bir değişiklik, hiç özel bir anı, hiçbir ilk öpücük yok.

Fearûn 'daki bu tehlikeli zamanlarda yola düşmek ve değişimi kucaklamak daha kısa bir yaşama sebep olabilir. Fakat bu saatler, günler, yıllar ya da ölçüt her ne ise o sürede aynı tanıdık metalin aynı tanıdık noktasına aynı çekici vurup duran demirciden çok daha uzun yaşamış olacağım.

Çünkü yaşam deneyimlerdir ve uzun yaşam sonuçta anılarla ölçülür. Anlatacak binlerce öyküsü olanlar sıradanlığı kucaklamış olanlardan kesinlikle daha uzun yaşamışlardır.

-Drizzt Do 'Urden

15

RÜZGARLAR VE DALGALAR ARKAMIZDA

OLSUN

Yelkenleri dalgalanan, direkleri gıcırdayan ve pruvası suları yaran Üç Kez Şanslı, dalgaların üzerinde bir dansçı zarafetiyle zıplayarak ilerliyordu. Etraftaki bütün bu sesler hem canlandırıcı hem de ilham verici müzikal bir koro gibiydi ve Kaptan Maimun, tayfasını canlandırmak için bir müzik grubu kiralasaydı bile böyle bir grup, etraflarını sarmış olan doğal müziğe çok az şey katabilirdi.

Kovalamaca devam ediyordu ve gemideki herkes bunu hem duymuş hem de hissetmişti.

Maimun, geminin burnunda bir kılavuz halatına tutunmuş, kahverengi saçları rüzgarda uçuşuyor, düğmelerinin yarısı açık siyah gömleği, göğsünün sol tarafındaki katran karası bir yaranın görülmesini sağlayacak şekilde dalgalanıyordu.

Arkasından, "Yakındalar," diye bir kadın sesi geldi ve Maimun yarı yarıya dönerek Güney Kulesi'nin Sahibesi, Üstbüyücü Arabeth Raurym'e baktı.

"Sana bunu büyün mü söylüyor?"

"Hissedemiyor musun?" diye cevapladı kadın ve başını hafifçe geriye atıp beline kadar gelen kızıl saçlarının rüzgarla geriye uçuşmasını sağladı. Kadının bluzu, Maimun'un gömleği kadar açıktı ve genç adam, kendini bu çekici kadına bakmaktan alıkoyamıyordu.

16

· KORSAN KRAL

Maimun bir önceki geceyi, ondan x>r\çekini ve ondan da öncekini yani kısaca bütün bu keyifli yolculuğu düşündü. Arabeth ona, oldukça yüksek bir meblağın yanında muhteşem ve heyecan verici bir yolculuk vaat etmişti. Maimun, kadının kendisini hayal kırıklığına uğrattığını söyleyemezdi. Kadın onun yaşlarında yani otuzunu yeni geçmiş, zeki, çekici, bazen utanmaz bazen mahcuptu. Aslında Maimun'u ve çevresindeki bütün erkekleri peşinde pervane etmek için hepsinden tam da yeterli miktarlarda vardı. Arabeth, gücünün gayet farkındaydı ve Maimun da onun, bunun farkında olduğunu bilmesine rağmen kendini ondan kurtaramıyordu.

Arabeth, Maimun'un yanına gelip adamın gür saçlarıyla muzipçe oynadı. Maimun, mürettebattan kimsenin bunu görmemiş olmasını umarak çabucak etrafına bakındı. Bu hareket, bir geminin kaptanı olmak için fazla genç olduğu gerçeğini vurgulamaktan başka bir işe yaramazdı. Dahası olduğundan da genç gösteren biriydi. Narin görünümlü, zayıf ama kuvvetliydi ve yüzü bir çocuğun yüzünü andırıyordu, gözleri uçuk mavi renkteydi. Elleri, herhangi dürüst bir denizci gibi nasırlı olsa da teni henüz, parlak güneşin uzun süre altında kalanlarda olduğu gibi yıpranmış, köselemsi görünüme gelmemişti.

Arabeth, elini adamın gömleğinin içinde dolaştırmaya başladı, parmakları pürüzsüz tenden, tenle katranın birleştiği daha kaba bölgeye doğru kaydı. Maimun gömleğini, etrafındaki herkese, hayatının çoğunu elinde kılıcıyla geçirdiğini hatırlatan bu yarayı, bu onur nişanını göstermek için oldukça açık tuttuğunu fark etti.

"Sen tam bir paradokssun," dedi Arabeth ve Maimun'un yüzünde bir an bir gülümsemenin izi göründü. "Nazik ve güçlü, yumuşak ve sert, kibar ve acımasız, bir sanatçı ve bir savaşçı. Elinde lavtanla sirenlerin sesiyle şarkı söylüyorsun ve elinde kılıcınla drow silah ustalarının kararlılığıyla savaşıyorsun."

"Bunu rahatsız edici mi buluyorsun?"

Arabeth gülmeye başladı. "Seni şu anda kamarana sürükleyip götürebilirim," diye cevap verdi, "ama çok yaklaştık."

Sanki bu cümle bir sinyalmiş gibi çanaklıktaki adam aşağıya seslendi, "Yelkenler! Ufukta yelkenler var!" Maimun, Arabeth'in

17

i+r—* R.A. SALVATORE

öngörüsünü açıklamadan önce doğrulamak için büyü kullandığından emindi.

"İki gemi," dedi Arabeth.

"İki gemi!" diye bağırdı çanaklıktaki adam.

"Su Perisi ve Quelch 'in Aptallığı," dedi Arabeth. "Luskan'dan ayrılırken sana söylediğim gibi."

Maimun, şartları ve kişileri istediği gibi kullanan büyücüye gülümsemekten başka bir şey yapamadı. Kendine, yolculuğun zevklerini ve altın dolu ağır keseyi hatırlattı.

Eski gemisi Su Perisi 'ni ve eski kaptanı Deudermont'u acı ve tatlı bir şekilde düşündü.

"Evet Kaptan, eğer bu Argus Retch değilse ben de bir barbar kralıyla bir ork kraliçesinin çocuğuyum," dedi Waillan Micanty. Cümlesi biterken hizmet ettiği kültürlü adamı hatırlayıp yüzünü buruşturdu. Deudermont'u tepeden tırnağa, traşlı sakalı ve saçından daha siyah, lekesiz ve uzun botlarına kadar süzdü. Kaptanın saçında daha fazla gri vardı ama yaşı elliden fazla olan adam için hâlâ pek fazla değildi ve bu da adamın daha muhteşem ve etkileyici görünmesini sağlıyordu.

"O zaman Dhomas Sarpvadi, en iyisinden bir şişe şarabı hak etti demektir," dedi Deudermont Micanty'yi rahatlatan neşeli bir tonda. "Bütün şüphelerime rağmen ondan aldığın bilgi doğru çıktı ve o adi korsanı sonunda bulduk." Micany'nin sırtına vurdu ve arkaya, kıç kasarasında oturmuş, sıska bacakları kalın cübbesinden altında sallanan, Su Perisi'nin büyücüsüne baktı. "Yakında mancınığımızın menziline girerler," diye yüksek sesle ekledi Deudermont. Büyücü Robillard'ın ilgisini çekmeyi başarmıştı. "Tabii sevgili büyücümüz yelkenlerimizi rüzgarla doldurabilirse."

"Kazanmak için hile yap," dedi Robillard ve parmaklarını dramatik ve gösterişli bir şekilde sallayarak, güvenilmez bir hava ele-mentalini kontrol etmesini sağlayan yüzüğün yardımıyla elementa-lin, Su Perisi'nin direklerini gıcırdatan bir rüzgar göndermesini sağ-

18

· KORSAN KRAL

ladı.

"Kovalamacadan sıkıldım," diye sertçe yanıtladı Deudermont. Bu, takip ettikleri vahşi korsanla sonunda yüzleşmek için can attığını belirtme yoluydu.

"Benden daha az," diye cevapladı büyücü.

Deudermont buna itiraz etmedi, Robillard'ın yelkenleri şişiren büyüsünün etkisinin arkalarından esen oldukça güçlü rüzgar sebebiyle azaldığını biliyordu. Daha sakin bir denizde olsalar büyücü ve yüzüğü sayesinde hızla ilerleyen Su Perisi, kendilerinden anca sürünme hızında kaçmaya çalışan herhangi bir gemiyi rahatça yakalardı. Kaptan, Micanty'nin omzuna vurup onu yan tarafa, Su Perisi'nin yeni ve oldukça geliştirilmiş olan mancınığının görüş alanına soktu. Metal şeritlerle sağlamca bağlanmış cüce silahı eskisinden çok daha büyük şeyleri fırlatabiliyordu. Fırlatma kolu ve sepeti içindeki oldukça uzun zincirlerin ağırlığıyla eğilmiş, gayet deneyimli topçular tarafından da en uzun konuma ayarlanmıştı.

"Ne kadar kaldı?" diye sordu Deudermont mancınığın yanında elinde küçük bir dürbünle duran gözcü subayına.

"Aslında, şimdi de bir katran topuyla vurabiliriz tahminen ama zincirleri yelkenleri yırtacak yüksekliğe ulaştırmak için... yaklaşık elli metre daha yaklaşmamız lazım."

"Her esintiyle bir metre," dedi Deudermont sahte bir boyun eğişle. "Daha güçlü bir büyücüye ihtiyacımız var."

"O zaman Elminster'in kendisine ihtiyacın var," diye cevap verdi Robillard. "Ve o da, rengarenk gösterisinin arasında büyük olasılıkla yelkenlerini yakardı. Ama durma, onu kirala. Bir tatil iyi olurdu. Senin Luskan'a yüzerek döndüğünü görmekse daha da hoşuma gider."

Deudermont'un iç çekişi bu sefer gerçekti.

Robillard'ın gülümsemesi de öyle.

Su Perisi'nin direkleri bir kez daha gıcırdayıp ileri doğru yattı ve geminin pruvası suyu daha bir azimle yarmaya başladı.

Kısa süre sonra soğukkanlı görünen büyücü de dahil herkes nefesini tutmuş, emrin gelmesini bekliyordu "Sancak tarafına dön!"

Su Perisi, suları yararak sertçe döndü ve kıçtaki mancınığın

19

i+r—* R.A. SALVATORE

yolundan kendi direklerini çekti. Cüce kuşatma aleti gıcırdayıp inleyerek birkaç yüz kiloluk birbirine dolanmış metali havaya fırlattı. Zincirler süzülürken nerdeyse tamamen açıldılar ve Çuelch'in Aptallığının güvertesinin üzerine inip yelkenlerini parçaladılar.

Yaralı korsan gemisi yavaşlarken Su Perisi, hızla iskele yönüne döndü. Korsan güvertesinde okçular savaşa hazırlanırken bir koşuşturmaca göründü ve Su PerisVnin mürettebatı da buna hemen karşılık vererek ellerinde kompozit yaylarla iskele küpeştesinin hemen arkasına sıralandılar.

Fakat ilk saldıran planlandığı şekilde Robillard oldu. Büyülü saldırılara karşı gerekli büyüleri hazırlamanın yanı sıra büyülü bir tütsülük kullanarak Hava Elemental Düzlemi'nin sakinlerinden birini çağırdı. Elemental bir deniz hortumu gibi belirdi fakat insansı bir görünümü de vardı. Hızla döndüğü için aşağıdan çektiği deniz suyu boyutlarının daha rahat anlaşılmasını sağlıyordu. Taktığı yüzük yüzünden Robillard'a sadık olan bulutsu yaratık neredeyse görünmez bir şekilde Su Perisi'nin küpeştesini aşıp Çuelch'in Aptallığına doğru süzüldü.

Kaptan Deudermont elini kaldırdı ve kılavuzluk için Robillard'a baktı. "Hızla bordala," diye bildirdi dümenciye.

"Yaylım ateşi yapmayacak mıyız?" diye sordu Waillan Micanty. Su Perisi, normalde rakibini sakatladıktan sonra arka taraftan yaklaşıp kendi okçularına yükseklik ve hareket avantajı sağladığından dümencinin kafasından da aynı soru geçiyordu.

Robillard Deudermont'u, Çuelch'in Aptallığının merhameti hak etmeyen mürettebatı için daha doğrudan ve yıkıcı bir plana ikna etmişti.

Su Perisi yaklaştı ve iki güvertedeki okçular da yaylarını kaldırdılar.

"Beni bekleyin," dedi Deudermont eli hâlâ havada.

Su Perisinde birden fazla adam eliyle yüzündeki teri sildi; birden fazlası hevesli parmaklarını gerilmiş yayda gezdirdi. Deudermont, onlardan inisiyatifi karşı tarafa bırakmalarını, önce korsanların oklarını göndermesini istiyordu.

Eğitimli, deneyimli ve kaptanlarına güvenen adamlar bu emre

20

· KORSAN KRAL

uydular. 7 «,

Ve Argus'un tayfası yaylarını saldı... Oklar doğrudan Robillard'ın hava elementalinin uluyan rüzgarının içine uçtu.

Yaratık karanlık suların üzerinde yükselip öyle aniden ve öyle hızla dönmeye başladı ki Argus'un okçularının okları, yaylarını terk ettikleri anda gittikçe büyüyen hortumun içine uçtular. Robillard, yaratığı Quelch 'in Aptallığı'nin yanına gönderdi ve yaratığın rüzgarı o kadar kuvvetliydi ki okçular yaylarına yeni ok süremediler.

Ardından, Su perisi ile korsan gemisi arasında yalnızca birkaç metre kaldığında, büyücü Deudermont'a başıyla işaret etti. Kaptan üçe kadar sayıp Robillard'a elementalini ve onun yarattığı rüzgarı göndermek için gerekli süreyi verdi. Argus'un tayfası rüzgarın saldırılarını engellediği kadar kendilerini de koruduğunu düşündüğünden oklar üzerlerine yağdığında bir yerlere saklanmak için hareket etmeyi anca akıl edebildiler.

"Gayet iyiler," dedi Arabeth Maimun'a. İkili, Arabeth'in uzaktaki savaşı izleyebilmeleri için hazırladığı bir görüş kasesine bakmaktaydılar. Ok salvosunun hemen ardından ikinci bir mancınık atışı yüzlerce küçük taş parçasını Quelch'in Aptallığıma güvertesine yağdırdı. Su Perisi, korsan gemisine yanaştığında kancalar ve borda tahtaları fırladı.

"Biz oraya ulaşmadan her şey bitmiş olacak," dedi Maimun.

"Sen oraya ulaşmadan demek istiyorsun," dedi Arabeth göz kırparak. Hızla bir büyü yapıp gözden kayboldu. "Doğru flamayı çek yoksa Su Perisi seni de batırır."

Maimun görünmez büyücünün sözlerine güldü ve bir cevap vermeye yeltendi ama sudaki bir parıltı büyücünün gitmek için bir boyut kapısı açtığını anlamasını sağladı.

"Luskan limanı flamasını çekin!" diye seslendi Maimun tayfasına.

Üç Kez Şanslı, hiçbir suçu ya da arama emri olmadığı için harika bir konumdaydı. Luskan limanı flamasının çekerek Deudermont'un yanında yer aldığını açıkça belirttiğinden oldukça

21

i+r—* R.A. SALVATORE

iyi karşılanmalıydı.

Maimun, Argus Retch'e karşı elbette Deudermont'un yanında yer alacaktı. Her ne kadar Maimun da bir tür "korsan" olarak görülse de o sefil Retch ile hiçbir benzerliği yoktu. Retch bir katildi ve aciz sivilleri bile işkenceyle öldürmekten büyük bir keyif alıyordu.

Maimun, Arabeth'i kabul etme sebeplerinden birinin, sonunda o rezil korsanın çöküşünü görmek olduğunu inkar edemezdi. Küpeşteden eğilmiş olduğunu fark etti. Retch'le şahsen kılıç çarpıştırmaktan ne kadar da büyük bir zevk alırdı.

Fakat Deudermont'u savaşın o kadar sürmeyeceğini bilecek kadar iyi tanıyordu.

"Bir şarkı söyleyin," diye emretti, aynı zamanda ünlü bir ozan olan genç kaptan ve tayfası da Üç Kez Şanslı1 ya. övgüler düzen, düşmanlarını uyaran bir şarkı olan "dikkatli olun yoksa yüzersiniz!"e başladı.

Maimun başını sallayıp gür, kahverengi bukleleri yüzünden çekti. Onu yirmi dokuz yaşından çok daha genç gösteren uçuk mavi gözleri hızla azalan uzaklığı ölçerken kısıldı.

Deudermont'un adamları çoktan korsan gemisine çıkmaya başlamışlardı.

Robillard kısa sürede sıkıldı. Her ne kadar adamın etkileyici ününün, taktiklerinin acımasızlığı sebebiyle abartılmış olduğundan şüphelense de Argus Retch'den daha iyisini beklerdi. Bir zamanlar Büyü'nün Sahipkulesi'ne bağlı olan Robillard, zeka veya hüner konusunda düşük seviyeli fakat ahlak sınırlamalarından muaf oldukları için yüksek seviyede görünen birçok kişi tanımıştı.

"İskele yönünde, geride yelkenler!" diye bağırdı çanaklıktaki adam. Robillard elini sallayıp görüşünü geliştirmek için bir büyü yaptı ve bakışları bu yeni geminin direğine çekilmekte olan flamaya kilitlendi.

"Üç Kez Şanslı," diye mırıldandı gemideki genç kaptan Maimun'u fark ederek. "Evine dön evlat."

22

· KORSAN KRAL

Bezgin bir iç çekişle Maimun ve gemisini boş verip ilgisini önündeki çarpışmaya çevirdi.

Evcil hava elementalini yanma çağırıp yüzüğünü kullanarak bir yükselme büyüsü yaptı. Elementali, Robillard'ın emriyle büyücüyü aradaki boşluğun üzerinden Quelch'in Aptallığına götürdü. Gemiye yaklaşırken gemiyi gözleriyle tarayarak gemini büyücüsünü bulmaya çalıştı. Deudermont ve birinci sınıf tayfasını kılıçlarla yenmenin mümkün olmadığını bildiğinden potansiyel olarak hasar verebilecek tek şeyin büyü olduğunu biliyordu.

Korsan gemisinin küpeştesinin üzerinden süzülürken durmak için bir halatı yakaladı ve sakince yakındaki bir korsanın hafifçe omzuna vurdu. Bunu yaparken bir yandan da elektrik şoku veren bir büyü yaptı. Korsan, garip bir şekilde bir iki kez sıçradıktan ve uzun saçları garip bir dans sergiledikten sonra yere yıkılıp seğirmeye başladı.

Robillard, adamın seğirmesini izlemedi. Kapışmadan kapışmaya bakındı ve nerede bir korsan, Deudermont'un adamlarından birine baskın gelmeye başlıyor gibi görünse parmağım o yöne doğru sallayıp korsanı yere yıkan büyülü mermiler gönderdi.

Peki geminin büyücüsü neredeydi? Ve Retch neredeydi?

"Kargo bölümünde saklanıyordur kesin," diye mırıldandı kendi kendine.

Yükselme büyüsünü bozup güvertede sakince yürümeye başladı. Yan taraftaki bir korsan, büyücünün üzerine atılıp kılıcıyla sertçe vurdu ama Robillard bu tarz kaba girişimlere karşı savunmasını hazırlamıştı. Kılıç tenine çarptığında büyülü bir engelden sekti ve ancak sert bir kayaya verebileceği kadar hasar verdi.

Robillard'ın elementali tarafından yakalanan korsan bir anda havaya yükseldi. Çılgınca debelenerek küpeştenin üzerinden uçtu ve soğuk okyanus sularına gömüldü.

Eski bir dosta bir iyilik yapar mısın? diyen büyülü bir fısıltı Robillard'ın kulağına ulaştığında büyücü sesin sahibini hemen tanıdı.

"Arabeth Raurym?" diye mırıldandı kulaklarına inanamayarak. Bu gelecek vaat eden genç kızın, Argus Retch gibilerle ne işi olacağını üzüntüyle merak etti.

23

i+r—* R.A. SALVATORE

Robillard bir kez daha içini çekerek iki korsanı daha yeni bir mermi salvosuyla indirdi, hava elementalini başka bir grubun üzerine saldı ve lomboza gitti. Etrafına bakınıp lombozu kuvvetli bir rüzgarla "açtı". Merdivenle uğraşmak istemeyen büyücü yüzüğünü kullanarak kendini bir kez daha yükseltti ve alt kamaralara doğru süzüldü.

Argus Retch'in tayfasının içinde kalan zaten az miktardaki savaşma isteği Üç Kez Şanslı, Deudermont'la müttefik olduğunu ilan edince tamamen yok oldu. Maimun'un mürettebatı, gemilerini usta bir manevrayla Quelch 'in Aptallığı 'nin yanına, Su Perisi nin karşı tarafına getirdi ve bordalama tahtalarını hemen çıkardı.

Maimun korsan gemisine geçenlerin arasında başı çekiyordu ama kendi güvertesinden daha iki adım uzaklaşmıştı ki tahtanın diğer yanmda kendisine merak ve horgörü karışımı bir ifadeyle bakan Deudermont belirdi.

"Yolunuza devam edin," dedi Su Perisi'nin kaptanı.

"Luskan flaması dalgalandırıyoruz," diye cevap verdi Maimun.

Deudermont gözünü bile kırpmadı.

"Bu noktaya mı geldik sevgili kaptan?" diye sordu Maimun.

"Seçim senindi."

"Seçim," diye tekrarladı Maimun. "Bu seçim sadece senin onayınla mı yapılmalıydı?" Konuşurken bir yandan da yaklaşmaya devam etti ve güverteye, Deudermont'un yanına inmeye cesaret etti. Geriye, duraksamış mürettebatına baktı ve eliyle ilerlemelerini işaret etti.

"Haydi, eski kaptanım," dedi Maimun, "bu kadar geniş bir okyanusu, bu kadar uzun bir sahili paylaşmamamız için bir sebep yok."

"Yine de böyle geniş bir okyanusta bir şekilde kendini benim yanımda buldun."

"Eski zamanların hatırına," diye sakinleştirici bir şekilde kıkırdadı Maimun ve Deudermont gülümsemesini bastıramadı.

"O sefil Retch'i öldürdün mü?" diye sordu Maimun.

24

· KORSAN KRAL

"Onu yakında ele geçireceğiz." -

"Belki de sen ve ben; tabii akıllıca davranırsak," diye önerdi Maimun ve Deudermont ona merakla baktığında bilmiş bir şekilde göz kırptı.

Maimun, Deudermont'a kendisini izlemesini işaret edip çoktan sökülmüş bir kapıdan ve boş bir kamaradan geçip kaptan kamarasına ilerledi.

"Retch'in her zaman bir kaçış yolu olduğu söylenir," diye açıkladı Maimun kamaranın eşiğini geçerlerken. Arabeth, kendisine tam da böyle yapmasını söylemişti.

"Bütün korsanların vardır," diye cevap verdi Deudermont. "Seninki nerede?"

Maimun durup Deudermont'a gözünün ucuyla baktı ama bu iğnelemeye bir cevap vermedi.

"Yoksa Retch'in kaçış yolunun nerede olduğunu bildiğini mi ima ediyorsun?" diye sordu Deudermont.

Maimun, kaptanı gizli bir kapıdan geçirip Retch'in özel kamarasına girdi. Kamara, değişik yerlerden gelme birçok farklı tasarıma sahip ganimetle göz alıcı bir şekilde dekore edilmişti ve bu ganimetlerin pek azı bir hediye olarak verilmişti. Metal işçiliğiyle desteklenmiş camlar, süslü yığınlar ve gökkuşağını andıran renkler bakanları etkilemekten çok başlarını döndürüyordu. Tabii kırmızı-beyaz çizgili tuniği, geniş, yeşil kemeri ve parlak mavi pantolonuy-la Kaptan Argus Retch'i tanıyanlar kamaranın, adamın garip anlayışının geniş sınırları içinde olduğunu düşünürdü.

Dikkatlerinin dağıldığı bu sessiz an, ikilinin bir şeyi fark etmesini sağladı ki Maimun elbette bunu bekliyordu. Odanın köşesindeki küçük bir ızgaradan aşağıdan gelen sohbetin sesi geliyordu. Kültürlü bir kadının sesi derhal Deudermont'un dikkatini çekti.

"Argus Retch gibiler umurumda bile değil," dedi kadın. "O pis, huysuz ve uyutulması gereken bir köpek."

"Yine de buradasın," diye cevap verdi bir erkek sesi. Ses Robillard'a aitti.

"Çünkü Arklem Greeth'ten Su Perisi'nden ya da Kılıç Sahili'nde yelken açan bütün o diğer sözde korsan avcılarından

25

i+r—* R.A. SALVATORE

korktuğumdan daha fazla korkuyorum."

"Sözde mi? Bu bir korsan gemisi değil mi? Avlanmadı mı?"

"Su Perisi'nin bir gösteri olduğunu biliyorsun," diye itiraz etti kadın. "Yüksek kaptanlar tarafından, köylüler korunduklarını hissetsinler diye sunulmuş bir yanılsamasınız."

"Yani yüksek kaptanlar korsanlığı onaylıyorlar öyle mi?" diye sordu şüpheci olduğu rahatlıkla anlaşılabilen Robillard.

Kadın güldü. "Korsan ticaretini Gizem Kardeşliği yönetiyor ve bu işten büyük de kâr ediyorlar. Yüksek kaptanların onaylayıp onaylamamasının bir önemi yok çünkü Arklem Greeth'e karşı çıkmaya cüret edemezler. Bu konuyu umursamıyormuş gibi yapma Robillard Birader. Sen de yıllarca Sahipkulesi'nde hizmet ettin."

"Onlar farklı zamanlardı."

"Elbette," diye katıldı kadın. "Fakat şimdi, şu an nasılsa öyle ve şimdi Arklem Greeth'in zamanı."

"Ondan korkuyor musun?"

"Ondan korkuyorum ve olduğu şey beni dehşete düşürüyor," diye yanıtladı kadın bir an bile duraksamadan. "Ve birinin kalkıp Sahipkulesi'ni ondan ve hizmetkarlarından temizlemesi için dua ediyorum. Ama o kişi ben değilim. Bir üstbüyücü olarak maharetimle ve Mirabar markisinin kızı olarak soyumla gurur duyuyorum."

"Arabeth Raurym," diye mırıldandı Deudermont kadını tanıyarak.

"Fakat babamı bu işe bulaştıramam çünkü o zaten kardeşliğin Gümüş Sınırlar'la ilgili planlarıyla boğuşmakta. Arklem Greeth'ten kurtulmak Luskan'a büyük bir hizmet olacaktır. Hatta Mahkum Karnavalı bile tekrar kanunlara uygun bir yönetime geçirilebilir. Ama o, çocuklarımın çocuklarının çocuklarından bile uzun yaşayacak... Daha doğrusu daha uzun süre var olacak çünkü uzun süre önce nefes almayı bıraktı."

"Liç," dedi Robillard sessizce. "Demek doğru."

"Ben gidiyorum," diye cevap verdi Arabeth. "Beni durduracak mısın?"

"Seni hemen şimdi ve burada tutuklama yetkim var."

"Peki bunu yapacak mısın?"

26

· KORSAN KRAL

Robillard içini çekti ve yukarıda Çeudermont'la Maimun kısa bir mırıldanma ve Arabeth'in gidişini belirten büyü cızırtılarını duydular.

Kadının söylediklerinin geldiği anlamlar -ki Deudermont'un duyduğu söylentilerin önemli bir kısmı doğrulanmıştı- bir süre Deudermont'la Maimun arasında asılı kaldı.

"Eğer merak ettiğin buysa Arklem Greeth'e hizmet etmiyorum," dedi Maimun. "Ama ben bir korsan da değilim zaten."

"Elbette," diye cevap verdi ikna olmadığı açıkça belli olan Deudermont.

"Tıpkı bir askerin bir katil olmadığı gibi," dedi Maimun.

"Askerler katil olabilirler," diye cevap verdi Deudermont ifadesiz bir tonda.

"Tıpkı lordlar, leydiler, yüksek kaptanlar, başbüyücüler, korsanlar ve korsan avcıları gibi."

"Köylüleri unuttun," dedi Deudermont. "Ve tavukları. Tavukların da öldürebildiğini duydum."

Maimun selam verir ve teslim olur bir şekilde parmak uçlarıyla alnına dokundu.

"Retch'in kaçış yolu?" diye sordu Deudermont ve Maimun kamaranın arka kısmına doğru gitti. Bir sıra rafla bir süre boğuştuktan, bibloları, süs eşyalarını ve kitapları bir kenara koyduktan sonra gülümseyerek gizli bir kolu çekti.

Duvar açılıp boş bir şaftı açığa çıkardı.

"Bir kaçış teknesi," diye fikrini belirtti Maimun ve Deudermont kapıya doğru yaklaştı.

"Su Perisi'nin onu takip ettiğini biliyorduysa uzun süre önce kaçmıştır," dedi Maimun ve Deudermont durdu. "Retch ne bir aptal ne de onlarla birlikte denizi boylayacak kadar gemisiyle mürettebatına sadık. Şüphesiz peşindekinin Su Perisi olduğunu fark edip sessiz ve hızlı bir şekilde geminin yönetimini devretmiştir. Bu kaçış tekneleri akıllıca yapılmış şeyler; bazıları saatlerce suyun altında kalabiliyor ve onları önceden planlanmış bir noktaya döndürecek büyülü itiş güçleri var. Yine de kendinle gurur duyabilirsin çünkü bu teknelere genellikle 'Deuderbot' deniyor."

27

i+r—* R.A. SALVATORE

Deudermont'un gözleri kısıldı.

"Bu da bir şeydir," dedi Maimun.

Deudermont'un yakışıklı yüzü ekşidi ve kapıya doğru gitmeye başladı.

"Onu yakalayamayacaksın," diye seslendi Maimun arkasından. "Genç ozan, korsan ve kaptan içini çekip çaresizce kıkırdadı. Retch'in çoktan Luskan'a dönmüş olduğunu biliyordu ve Kensidan'ın yani işvereninin nasıl çalıştığını da bildiğinden sefil korsanın kaybının karşılığını şimdiden alıp almadığını merak etti.

Arabeth buraya bir sebeple gelmişti ve bu sebep de Deudermont'un duyabileceğinden emin olduğu bir anda Robillard'la bu konuşmayı yapmaktı. Akıllı Maimun parçaları birleştirmeye başlamıştı. Kensidan yakında yüksek kaptan olacaktı ve hırslı savaş lordu bu unvanın tanımını değiştirmek için elinden geleni yapıyordu.

İçindeki hislere rağmen kendini Deudermont'un çıktığı kapıya bakarken buldu. Eski kaptanıyla olan kavgasına rağmen o fazla asil adamın bir piyon gibi kullanılmasından rahatsızlık duyuyordu.

Ve Arabeth Raurym işlerin bu şekilde yürümesini garantilemişti.

"O iyi bir gemiydi... hatta sahip olduğum en iyi gemiydi," diye itiraz etti Argus Retch.

"Bir sürü kötü geminin en iyisi o zaman," diye cevap verdi Kensidan. Öfkeli ve süslü korsanın önünde oturuyordu. Kensidan her zaman oturuyor gibiydi. Koyu renk, kasvetli giysileri Argus Retch'in uyumsuz renkler gösterisine büyük bir tezat oluşturuyor-

"Boğazına tuz dolsun lanet olası Karga!" dedi Retch. "Bana iyi bir mürettebat da kaybettirdin!"

"Tayfalarının çoğu Luskan'ı hiç terk etmedi. Bir grup rıhtım sıçanıyla tayfaların arasından kurtulmak istediklerini kullandın. Kaptan Retch, sakın beni aptal yerine koyma."

"Ş-şey... şey," Retch kekeledi. "Pekala o zaman! Yine de bir

du.

28

? KORSAN KRAL —fc-fc ---

mürettebattı ve benim için çalışıyordu. .Ayrıca Aptallığı da kaybettim! Bunu sakın unutma."

"Emrettiğim bir şeyi neden unutayım ki? Ve karşılığını almış olduğun bir şeyi neden unutayım?"

"Karşılığını almak mı?" diye patladı korsan.

Kensidan, bir kese altının asılı durduğu Retch'in kemerine baktı.

"Altın iyi hoş tabii," dedi Retch, "ama benim bir gemiye ihtiyacım var ve yeni bir gemiyi öyle kolay bulamam. Deudermont'un peşinde olduğunu bilen kim Argus Retch'e bir gemi satar ki?"

"Zamanı gelince," dedi Kensidan. "Paranı lezzetli şeylere harca. Sabır. Sabır."

"Ben bir deniz adamıyım!"

Kensidan oturuşunu değiştirdi, bir dirseğini koltuğun koluna koyup kolunu kaldırdı. İşaret parmağını uzatıp şakağını parmağına dayadı ve Retch'e düşünceli bir şekilde bakmaya başladı. Sabrı zorlanmaya başlamıştı. "Seni hemen bugün denize salabilirim."

"İyi!"

"Böyle düşüneceğini pek sanmıyorum."

Bu cümledeki duygusuzluk Retch'in Kensidan'ın asıl kast ettiği şeyi anlamasını sağladı. Luskan'da dolanan söylentilere göre Kensidan'ın düşmanlarının birçoğu limanın hemen dışında denizin dibini boylamıştı.

"Şey, şüphesiz daha sabırlı olabilirim."

"Şüphesiz," diye tekrarladı Kensidan. "Ve sabrının karşılığını alacaksın bundan emin olabilirsin."

"Bana iyi bir gemi bulacak mısın?"

Kensidan hafifçe kıkırdadı. "Su Perisi uygun olur mu?"

Argus Retch'in kanlı gözleri faltaşı gibi açıldı ve adam donakalmış gibi göründü. Adam o kadar uzun süre öyle kaldı ki Kensidan bakışlarını odanın duvarlarına dizilmiş Rethnor'un subaylarına çevirdi.

"Eminim uygun olacaktır," dedi Kensidan ve adamlar güldüler. Retch'e dönüp, "Git ve oyna," diye ekledi ve eliyle adama gitmesini işaret etti.

Retch bir kapıdan çıkarken Suljack başka bir kapıdan içeri girdi.

29

i+r—* R.A. SALVATORE

"Sence bu akıllıca mıydı?" diye sordu yüksek kaptan.

Karga omzunu silkip pek bir önemi yokmuş gibi yılışıkça gülümsedi.

"Ona Su Perisi"ni vermeyi mi düşünüyorsun?"

"Su Perisi'ni ele geçirmemize daha çok var."

"Katılıyorum," dedi Suljack. "Ama az önce vaat ettiğin..."

"Hiçbir şeydi," dedi Kensidan. "Sadece ona Su Perisi 'nin uygun olup olmayacağını sordum hepsi o kadar."

"O öyle duymadı ama."

Kensidan koltuğunun yanma uzanıp içki dolu kadehiyle kuvvetli yapraklar ve mantarlar dolu bir keseyi alırken kıkırdadı. İçkiyi bir yudumda içip yaprakları burnunun altına getirdi ve kuvvetli aramalarını derince kokladı.

"Sağda solda konuşacaktır," diye uyardı Suljack.

"Deudermont onu ararken mi? Bir yerlere saklanacaktır."

Suljack'in başını iki yana sallaması şüphelerini ortaya koyuyordu ama Kensidan gibi bir kez daha yaprakları burnunun altına getirdi ve umursamıyormuş gibi göründü.

Umursamıyormuş gibi görünüyordu çünkü umursamıyordu. Planları tam da öngördüğü gibi ilerliyordu.

"Nyphithys doğuda mı?"

Kensidan sadece kıkırdadı.

30

BEKLENTİLERE KARŞI GELMEK

Catti-brie'nin boynunda asılı duran büyük aytaşı o kadar ani ve şiddetle parladı ki bir eliyle kapatmak zorunda kaldı.

"Şeytanlar," dedi Drizzt Do'Urden. "Demek Marki Elastul'un elçisi yalan söylemiyormuş."

"Size sölemiştim," dedi daha birkaç yıl önce Marki Elastul'un maiyetinin bir parçası olan cüce Torgar Hammerstriker. "Elastul tam bi baş belası olsa da yalancı falan değildir ve ticaret yapmak istiyo. Her zaman ticaret yapmak ister."

"Bizi eve getiren yolda Mirabar'dan geçeli beş yıldan fazla oluyo," diye ekledi Kral Bruenor Battlehammer. "Elastul, bizim geçişimizle çok şey kaybetti ve soyluları uzun süredir ondan hiç de memnun diiL Bize el uzatıyo."

"Ve ona," diye ekledi Drizzt başıyla yeni kurulmuş olan Bol-Ok krallığının lideri olan Obould'un bulunduğu tarafı işaret ederek.

"Bütün dünya Karındeşen oldu," diye mırıldandı Bruenor. En vahşi muhafızlarından bahsediyordu ve Bruenor son dönemde cücenin adını 'deli' kelimesi yerine kullanmaya başlamıştı.

"O zaman çok daha iyi bi dünya oldu," diye ekledi bahsi geçen muhafızların lideri Thibbledorf Pwent.

"Burada işimiz bittiğinde Mirabar'a geri dönüyosun," dedi Bruenor, Torgar'a. Torgar bunu duyunca beti benzi attı ve gözleri

31

i+r—* R.A. SALVATORE

kocaman açıldı. "Benim elçim olarak. Elastul iyi bi iş yaptı ve ona gidip iyi bi iş yaptığını söylememiz lazım. Ve bunu da Torgar Hammerstriker'dan iyi kimse söyleyemez."

Torgar pek ikna olmuş gözükmese de başıyla onayladı. Kral Bruenor'a bağlılığını sunmuştu ve kralının emirlerini şikayet etmeden yerine getirirdi.

"Ama önce burdaki işi bi halledelim de," dedi Bruenor.

Cüce kral, aytaşı tılsımın gösterdiği yöne bakan Catti-brie'ye döndü. Batıya yaklaşan güneş sırtına vuruyor, bir zamanlar gnom bir büyücünün cübbesi olan kırmızı-mor bluzundan yansıyordu. Bruenor'un evlatlık kızı otuzlu yaşların sonundaydı. Bir cüce için hâlâ küçük bir yaş olsa da bir insan için orta yaş anlamına geliyordu. Hâlâ aynı pırıltıya, içinden yansıyan bir güzelliğe, kumral rengi saçlarında aynı ışıltıya ve kocaman, mavi gözlerinde gençliğin parıltısına sahip olsa da Bruenor kızındaki değişimi görebiliyordu.

Her ne kadar son dönemlerde yayı çoğunlukla Drizzt kullansa da şu anda Yürekavcısı Taulmaril kızın omzundaydı. Catti-brie, bu topraklarda bulabileceği en iyi öğretmenin sayesinde bir büyücü olmuştu. Gümüşay'ın Leydi'si ve ünlü Yedi Kız Kardeş'ten biri olan Alustriel'in kendisi, Bruenor'un cüceleri ve Kral Obould'un orkları arasında berabere bitmiş olan savaştan kısa bir süre sonra Catti-brie'yi çırağı olarak almıştı. Catti-brie yayın dışında silah olarak küçük bir hançer taşıyordu ve kalçasında duran bu hançer pek de kullanılmış değildi. Kemerinde çeşit çeşit değnekler asılıydı ve bir çift güçlü büyüyle yüklü yüzük takıyordu. Bu yüzüklerden birinin, düşmanlarını yakmak için gökten yıldızlar indirdiğini iddia ediyordu.

"Fazla uzakta değiller," dedi hâlâ melodik ve mucizelerle dolu olan bir sesle.

"Değil/er mi?" diye sordu Drizzt.

"Böyle bir yaratık yalnız yolculuk etmez. Hele Obould gibi vahşi bir üne sahip bir orkla görüşmek için," diye hatırlattı Catti-brie.

"Yanında başka şeytanlar var sıradan muhafızlar değil yani?"

Catti-brie omzunu silkti, tılsımı daha sıkı tutup bir süre yoğunlaştı ve sonra başıyla onayladı.

32

KORSAN KRAL «M

"Cesurca bir hareket," dedi Drizzt,/'bir orkla uğraşırken bile. Gizem Kardeşliği şeytanların bu topraklar üzerinde açıkça dolaşmasına izin vermek için kendine ne kadar da güveniyor olmalı?"

"Tek bildiğim yarın, bugünden az güveniyo olcaklar," diye mırıldandı Bruenor. Obould'un kamp alanını en iyi görebileceği taşlık tepenin yan tarafına doğru yürüdü.

"Kesinlikle," diye katıldı Drizzt, cücenin yanına gitmeden önce Catti-bire'ye göz kırparak. "Kral Bruenor Battlehammer'ın bir orkun yardımına koşacağını hiç hesaba katmamıştır."

"Kapa çeneni elf," diye homurdanınca Bruenor, Drizzt'le Catti-brie birbirilerine gülümsediler.

Regiz tedirgince etrafına bakındı. Anlaşmaya göre Obould küçük bir birlikle gelecekti fakat orkun, planın kendi kısmını değiştirdiği açıktı. Ana kampın etrafına çok sayıda ork savaşçısı ve şamanı yerleşmiş, kayaların arkasına ve yarıklara kurnazca gizlenmiş aniden ortaya çıkmayı bekliyorlardı.

Elastul'un elçileri, Gizem Kardeşliği'nin Gümüş Smırlar'a bir hamle yapacağı ve ilk adım olarak da Obould'u aralarma katmaya çalışacakları haberini getirdiklerinden beri ork kralının her hareketi agresif olmuştu.

Regis fazla agresif olup olmadığını merak etti.

Leydi Alustriel ve Bruenor, Obould'la irtibat kurmuşlardı ama Obould da onlarla irtibat kurmaya başlamıştı. Garumn Geçidi Anlaşması'ndan beri geçen dört yıl içerisinde cüce ve ork krallıkları arasında pek bir temas olmamıştı ve temasların çoğu da tartışmalı sınır bölgelerindeki çatışmalar şeklinde gerçekleşmişti.

Bruenor ve Regis'in de aralarında olduğu dostları kuzeye gidip Obould'un yarı-ogre orklardan oluşan vahşi bir kabilenin darbe girişimin engellemesine yardım etmelerinden beri ilk kez ortak bir amaç için birleşmişlerdi.

Gerçekten birleşmişler miydi? Bu soru etrafı süzmeye devam eden Regis'in zihnini kurcalıyordu. Görünürde Kardeşlik'in elçile-

33

R-A. SALVATORE

rine birleşik bir güç gösterisi yapmak için bir araya gelmişlerdi ama rahatsız edici bir olasılık buçukluğun yakasını bırakmıyordu. Ya Obould bu şeytani elçileri ve sayıca üstünlüğünü Regis ve dostlarına karşı kullanırsa?

"Kral Bruenor ve Alustriel'in öğrencisi prenses Catti-Brie'nin hayatlarını riske atacağımı düşünmüyorsun değil mi?" diyen Obould'un sesi geldi arkadan ve buçukluğun düşünce zincirini parçaladı.

Regis utançla arkasına dönüp çok sayıda, dikkat çekici çivilerle kaplı, birçok katmandan oluşan zırh giymiş, korkunç kılıcı sırtına asılı duran devasa orku süzdü.

"N-neden bahsettiğini anlamadım?" diye kekeledi Regis. Alışılmadık bir şekilde sezgileri oldukça kuvvetli olan orkun bilmiş bakışları altında kendini çıplak gibi hissediyordu.

Obould, Regis'e gülüp döndü ve buçukluğu, kaygıları hiç de yatışmamış bir halde bırakarak uzaklaştı.

Öndeki nöbetçilerin birkaç tanesi bağırarak yabancıların yaklaştığını haber verdiler. Regis iyi bir görüş açısı için aceleyle ön safların yan taraflarına fırladı ve kısa bir süre sonra gelenleri gördüğünde yüreği ağzına geldi.

Neredeyse çıplak ve çok güzel üç kadın en önde ilerliyordu. Bir tanesi kibirli bir şekilde en önde yürüyor, maiyetindeki iki tanesiy-se biraz gerisinde, sağında ve solunda yürüyordu. Boyları uzun, endamlı, şahane tenleri olan kadınlar Regis'e neredeyse melekleri hatırlatıyorlardı. Dahası sırtlarından bembeyaz, parıltılı tüyleri olan birer çift kanat çıkıyordu. Aşırı parlak saçları ve parıldayan gözleri gibi doğal ya da daha doğrusu doğaüstü çekiciliklerinden büyüyle pırıldayan altın ve gümüş sicimlerden örülme kemerlerinde büyülü bir şekilde gökkuşağının tüm renklerinde parıldayan hoş kılıçlar ve narin ipler gibi süslerine kadar her şeyleri bu dünyanın dışından geldiklerini haykırıyor gibiydi.

Eşlikçileri olmasa bu kadınları hoş semavilerle karıştırmak gayet mümkündü. Hemen arkalarından korkunç ve canavarımsı savaşçılar olan barbazular geliyordu. Her birinin elinde testere dişli kılıçlar vardı ve yeşil derili, kambur yaratıklar liderlerinin arkasın-

* İyilik tanrılarının yaşadığı üst düzlemlerin yaratıkları. İng. Celestials.(çn)

34

· KORSAN KRAL

da kıpırdandıkça kılıçların uçları ışığı bir yansıtıp bir kararıyordu. Barbazular aynı zamanda 'sakallı şeytanlar' olarak bilinirlerdi; çünkü bir deri bir kemik yüzlerine fazla büyük gelen sivri dişlerle dolu ağızlarının altında, bir kulaklarından diğer kulaklarına kadar çene çizgisi boyunca birbirine girmiş kıllar vardı. Aralarına dağılmış olarak evcil hayvanları, erimiş bir kaya kütlesinden daha tasvir edilesi bir şekle sahip olmayan sürekli yuvarlanan, yayılan ve kendilerini ileri itebilmek için büzülüp duran lemurlar vardı.

Regis'in sayımına göre yaklaşık kırk kişi olan grup, onların yolunu kesmek için tepeye tırmanmış olan Obould'a doğru kayalık yolda ilerliyordu. Obould'un yanına varmalarına birkaç düzine adım kalmışken öndeki üçlü askerlerine durmalarını işaret edip yine aşırı kızıl saçlı, aşırı kızıl gözlü ve aşırı kırmızı dudaklı baştan çıkarıcı yaratık en önde olacak şekilde grup olarak ileri çıktılar.

"Senin Obould olduğundan eminim," diye mırıldadı erinyes, gösterişli orkun hemen önünde durmak için ilerleyerek. Obould kadından en az on beş santim uzun ve iki kat ağır olsa da erinyes, orkun yanında hiç de küçük görünmüyordu.

"Nyphithys sanırım," diye cevap verdi Obould.

Dişi şeytan gülümseyip kör edici derecede beyaz ve ölümcül derecede sivri dişlerini gösterdi.

"Kral Obould Bol-Ok'la konuşuyor olmak bir onur," dedi şeytan kızıl gözleri mahcup bir şekilde pırıldayarak. "Ünün bütün Faerûn'a yayıldı. Krallığın bütün orklara umut getirdi."

"Görünüşe göre Gizem Kardeşliği'ne de umut getirmiş," dedi Obould, Nyphithys'in bakışları yana, Regis'in büyük bir kayanın arkasında yarı gizli durduğu yere kayarken. Erinyes, gösterişli ork kralına acıyarak bakmadan önce bir kez daha sırıttı ve Regis dizlerinin bağının çözüldüğünü hissetti.

"Etki alanımızı genişletme arzumuzu asla gizlemedik," diye kabul etti erinyes. "En azından müttefik olmak istediklerimizden. Diğerleriyse..." Bir kez daha Regis'in olduğu yöne bakarken ses-sizleşti.

"Yararlı bir casus," dedi Obould. "Kendisine en fazla altını verene sadık olan biri. Benim çok altınım var."

35

i+r—* R.A. SALVATORE

Nyphithys'in başıyla onaylaması pek de inanmış görünmüyordu.

"Ordun her anlamda güçlü," dedi şeytan. "Şifacıların becerikli. Tek eksiğin Sanat konusunda ve bu da seni Gümüşay'da oldukça bol olan büyücülere karşı tehlikeli bir şekilde savunmasız bırakıyor."

"Gizem Kardeşliği de bana bu konuda destek öneriyor," diye akıl yürüttü Obould.

"Alustriel'in gücüne eş bir güç sunmaktan fazlasını yapabiliriz."

"Ve arkamda siz varken Bol-Ok Krallığı bütün Gümüş Sınırlar'ı ele geçirir."

Obould'un bu sözleriyle Regis'in dizlerinin bağı bir kez daha çözüldü. Buçukluğun zihninde ihanet çanları çalmaya başladı. Dostları tehlikeli bir konumdaydı ve o da kesinlikle mahvolmuştu.

"Bu harika bir birleşme olur," dedi Erinyes ve narin elini Obould'un devasa göğsünde dolaştırdı.

"Birleşme geçici bir düzenlemedir."

"O zaman bir evlilik diyelim," dedi Nyphitys.

"Ya da kölelik."

Erinyes bir adım gerileyip orka şüpheyle baktı.

"Ben düşmanlarınızın mızraklarına ve büyülerine hedef olacak yemi sunacağım," diye açıkladı Obould. "Orklarım sizin için şu barbezularınız gibi olacak."

"Yanlış anladın."

"Öyle mi Nyphithys?" diye sordu Obould ve dişlerini göstererek gülümseme sırası ondaydı.

"Kardeşlik ticaret ve işbirliğini geliştirmek istiyor."

"O zaman neden bana gizlilik örtüsü altında yaklaşıyorsunuz? Gümüş Sınırlar'daki bütün krallıklar ticarete değer verir."

"Kendini Mitheril Salonu'nun cüceleriyle, Alustriel ve onun o narin yaratıklarıyla akraba ve bir görmüyorsun değil mi? Sen orklar arasında bir tanrısın. Gruumsh seni çok seviyor. Bunu biliyorum çünkü bizzat onunla görüştüm."

Obould'un güçlü çıkışıyla kendine güveni yerine gelmeye başlamış olan Regis irkildi; tıpkı Nyphithys'in bu sözleriyle irkilen Obould gibi.

36

KORSAN KRAL 1 ? §---

"Gruumsh, Bol-Ok vizyonunu yaratandır," diye cevap verdi Obould bir süre düşündükten sonra. "Onun arzularından haberda-rım.

Nyphithys gülümsedi. "Efendim memnun olacak. Size hemen..."

Obould'un alay dolu kahkahası erinyesin sözlerini kesti şeytan, orka hem merak hem de şüpheyle baktı.

"Savaş bizi buraya, evimize getirdi," diye açıkladı Obould, "ama bizi güçlü tutan şey barış."

"Cücelerle mi?" diye sordu şeytan.

Obould dimdik durup cevap vermeye bile tenezzül etmed:

"Efendim hiç memnun olmayacak."

"Beni cezalandıracak mı yoksa?"

"Ne dilediğine dikkat et orkların kralı," diye uyardı şeytan. "Zavallı krallığın, Gizem Kardeşliği'nin büyüsü karşısında birhiç."

"Üstbüyücüleri üzerimize ölüm yağdırırken ordularımır. elini kolunu bağlamak için şeytanlarla müttefik olup üzerimize bir barbe-zu ordusu mu gönderecekler?" diye sordu Obould ve dimdik curma sırası Nyphithys'e geldi.

"Bu sırada benim müttefiklerim saflarımı elf orkları, cüce savaş makineleri ve Leydi Alustriel'in kendi şövalye ve büyücüleriyle destekleyeceklerdir," dedi ork ve iri kılıcını çekip alevlerle kanlanmasını sağladı.

Hiç gülümsemeyen Nyphithys ve iki erinyes yoldaşına bağırmaya başladı, "Bakalım sizin şu barbezularınızla et canavarlarınız benim yem olarak gördüğünüz orklarım karşısında ne yapabilecek!"

Orklar her taraftaki saklanma yerlerinden fırlayarak ÇKtılar. Kılıçlarıyla mızraklarını, babalarıyla gürzlerini sallayıp uluduar ve ileri atıldılar. Her zaman savaşa hazır olan şeytanlar dağılıp üzerlerine gelen orkları karşıladılar.

"Aptal ork," dedi Nyphithys. Kan kırmızısı, dümdüz ve ğrenç görünümlü kılıcını çekip diğer erinyesler gibi kemerindeki garip halatı eline aldı. "Sana asla hayal edemeyeceğin bir güç vaat etmiştik!"

Elçilerin iki yanında orklar ve aşağı seviyeli şeytanlar uluna ve çığlılarla kaplı bir dalga halinde birbirilerine çarptılar.

37

i+r—* R.A. SALVATORE

Obould korkutucu bir hızla atılıp kılıcını Nyphithys'in göğüslerinin arasına nişanladı. Şeytanı öldüreceğinden emin bir şekilde zaferle kükredi.

Fakat Nyphithys gitmişti. O ve kız kardeşleri büyülü bir şekilde ortadan kaybolmuşlardı.

"Aptal ork," dedi erinyes yukarıdan ve Obould hızla döndüğünde üç şeytanın yerden altı metre kadar yukarıda süzüldüklerini, tüylü kanatlarının sakince çırpınıp onları rüzgara rağmen sabit bir şekilde yerlerinde tuttuğunu gördü.

Bir sakallı şeytan, dikkati dağılmış görünen ork kralının üzerine atıldı ama Obould son anda dönüp alevler içindeki kılıcını yıkıcı bir yay halinde savurdu ve yaratık yere yığıldığında parçalara ayrılmıştı.

Obould bir kez daha Nyphithys'e döndüğünde bir halat bedenine sarıldı. Halat, gözle görülemez bir hızla ve koca bir yılanın ezici gücüyle göğsüne ve uzuvlarına dolanmaya başladığında bunun büyülü bir ip olduğunu anladı. Daha ne yapacağını düşünemeden ikinci bir ip bedenine sarındı. Nyphitys'in kız kardeşleri büyüleyici liderlerinin etrafından dolanıp Obould'u yakalamışlardı.

"Hepsini yok edin!" diye seslendi Nyphithys ordusuna. "Bunlar sadece ork!"

"Sadece orklar!" diye bağırdı bir sakallı şeytan. Daha doğrusu bağırmaya çalıştı çünkü bir mızrak omurgası ve ciğerlerini deşip kanlar saçarak göğsünden çıktığında ağzından çıkan tek şey, "sadece orglul," olmuştu.

"Bööle sanmaya devam et," dedi habersiz yaratığın üzerine kayalık bir çıkıntıdan kafa üstü yani çivili miğfer üstü atlayan Thibbledorf Pwent. Pwent ayağa kalkarken çırpınan ve ölmek üzere olan şeytanı da kafasının üzerinde kaldırdı. Hızla silkinip yaratığı bir kenara attı. "Kendini çok daha iyi hissedersin," dedi ve hemen ardından uluyarak bulabildiği ilk düşmanın üzerine atıldı.

"Yavaşla biraz seni lanet olası, taş kafalı yer elması yığını!" diye nafile bir çabayla seslendi aynı çıkıntıdan çok daha tedbirli bir

38

· KORSAN KRAL

ekilde inmekte olan Bruenor. "Formasyon buraya kadarmış," diye homurdandı bir çıkıntıdan diğerine sanki dümdüz bir ovada koşuyormuş kadar rahat ve akıcı bir şekilde atlayan Drizzt'e.

Drow, yere iner inmez koşmaya başladı. Yan tarafa atılıp pürüzsüz bir kayanın üzerinden bir yan takla atıp dengeli bir şekilde ayaklarının üzerine indi ve çoktan çekilmiş olan palalarıyla önünde ölümcül bir desen çizmeye başladı. Yavaş hareket eden lemurlar, Drizzt kendinin tamamen dansına kaptırınca palalarının önünde parçalanıp dağılmaya başladılar. Kara elf tam zamanında durup bir barbezunun üzerine gelen kılıcını iki palasıyla birden durdurdu. Testere dişli kılıçla tam bir savaşa girmek istemeyen Drizzt kılıcı kısa vuruşlarla dışarıya doğru yönlendirdi.

Büyülü halhallarının hızlandırdığı adımlarıyla kılıcın arkasına geçip güvenilir palaları Buzölüm ve Parıltı'nın, sakallı şeytanın işini kısa sürede bitirmesini sağladı.

"Kendime hızlı bir midilli almalıyım," diye homurdandı Bruenor.

"Savaş domuzu," diye düzeltti onunla beraber inen bir karındeşen.

"Herneyse," diye katıldı Bruenor. "Şu ikisi bütün eğlenceyi çalmadan beni savaşın içine sokacak herhangi bişey olur."

Sanki bu bir işaretmişçesine Pwent haykırdı, "Hadi çocuklar! Burada akıtçak bissürü kan var!" Bütün karındeşenler neşeyle hay-kırıp Bruenor'un yanında coşkun bir nehir gibi aktılar. Taşlardan zıplayıp yere çakıldılar ve bu umurlarında bile olmadan bir fırtına gibi esmeye başladılar.

Bruenor içini çekip çıkıntının tabanında yanında kalmış tek cüce olan ve kıkırdamasını bastıramayan Torgar'a baktı.

"Bunu krallarını çok sevdikleri için yapıyolar," dedi Mirabarlı cüce.

"Bunu bişeylere vurmak istedikleri için yapıyolar," diye mırıldandı Bruenor. Omzunun üzerinden geriye ve yukarıya, diz çökmüş, nişan almak için bir taştan destek alan Catti-brie'ye baktı.

Catti-brie, Bruenor'a bakıp göz kırptı ve başıyla ileriyi işaret etti. Cüce, kızının bakışlarını takip edince havada uçan üç erinyesi gördü.

39

i+r—* R.A. SALVATORE

Bruenor'un onları süzdüğü kısa süre içinde bir düzine ork oku Nyphithys ve kız kardeşlerine doğru uçtu ama hiçbiri özellikle böyle bir saldırıdan korunmak için büyülü kalkanlar açmış olan şeytanların tenini bile çizemedi.

Bruenor tekrar Catti-brie'ye baktığında kadın, bir kez daha göz kırpıp büyülü yayını iyice gerdi. Göz kamaştırıcı bir şekilde parıldayan ve havayı yaran, yıldırım misali cızırdayan bir ok gönderdi.

Ok Nyphithys'in büyülü kalkanını yarıp geçerken kıvılcımlar fışkırdı ama şeytanın koruma büyüsü Catti-brie'nin okunun yönünü Nyphitys'in yan tarafından kanatlarına gelecek şekilde hafifçe değiştirdi. Ok önce bir kanadı sonra da diğerini yarıp geçerken havaya bembeyaz tüyler fışkırdı. Yüzü şaşkınlık ve ıstırap dolu bir maskeyi andıran şeytan döne döne yere çakıldı.

"İyi atıştı," dedi Torgar.

"Zamanını şu büyücü şeyleriyle boşa harcıyo..." diye karşılık verdi Bruenor.

Metalik çınlamalardan oluşan bir gürültü ikilinin yana dönmesine sebep oldu. Drizzt'in, kayaların tepesinde sekerek gerileyip kendisine saldıran kılıçlardan hep bir an önde olduğunu gördüler.

"Kimmiş o zamanını boşa harcayan?" diye sordu kara elf çaresiz savunma hamlelerinin arasında.

Bruenor ve Torgar bu pek de gizli olmayan imayı anlayıp silahlarını kaldırdılar ve kara elfe destek olmak için atıldılar.

Yukarıda başka bir ok parıldadı ve Drizzt'in hemen yanında duran sakallı şeytanın yüzünü yardı.

Brueanor'un eski, çentikli baltası, drowa diğer yandan yaklaşan şeytanın işini görürken Torgar da Drizzt'in yanından geçerken kal-kanıyla başka bir kılıcı blokladı. Bu sırada Drizzt, Torgar'ın peşinden atılıp şaşkına dönen şeytanın boğazını kesti.

"Pvvent'le onun çocuklardan fazlasını öldürürsek bir yıl bir gün boyunca biralar benden," diye bağırdı Bruenor dostlarının yanına koşarken.

"Onlar on kişi bizse üç kişiyiz," diye hatırlattı Torgar ve bu sırada Taulmaril'den gelen yeni bir ok onlara yaklaşan bir lemuru deşti.

"Dört kişiyiz," diye düzeltti Bruenor, Catti-brie'ye göz kırparak,

40

· KORSAN KRAL

"ve ben bu bahsi seve seve kabul ederim!"

Nyphithys'in düşüşünü ya fark etmemiş ya da umursamayan diğer iki erinyes, Obould üzerindeki baskılarını arttırdılar. Büyülü ipleri ork kralına sıkıca dolanmıştı ve şeytanlar bu dünyaya ait olmayan bütün güçleriyle iplere sıkıca asılıp Obould'u ikiye bölmeye çalışıyorlardı.

Ama bu dünyanın dışından gelme güçlere sahip olan yalnızca onlar değildi.

Obould, iplerin belini sıkıca sarmasına izin verip karın kaslarını kilitleyerek ciddi bir hasar görmesini engelledi. Kılıcını bırakıp, çapraz şekilde yukarıya doğru uzanan ipleri tuttu ve eline sararak tutuşunu sağlamlaştırdı. Başka herhangi biri kendisini iki şeytanın kavrayışından kurtarmaya çalışırdı fakat Obould bunu memnuniyetle karşıladı. Tutuşundan memnun olur olmaz bütün kasları gittikçe gerilen iplere ve erinyeslerin çekişine karşı koymaya başladı ve ork kralı ipleri ani ve sert bir şekilde çekmeye başladı.

Güçlü kanatlarına ve şeytani kuvvetlerine rağmen erinyesler kudretli orkun çekişine karşı koyamadılar ve Obould'un her hamlesi onları yere biraz daha yaklaştırdı. Bir balıkçı gibi hareket eden Obould'un her kası aynı anda çalışıyordu. İpleri tam doğru anda bırakıp biraz daha ileriden tutuyordu.

Etrafında çarpışma sürüyordu ve herhangi bir saldırıya karşı oldukça savunmasız olduğunun bilincindeydi fakat öfkesi tamamen kontrolü ele geçirmişti. Bir barbezunun yaklaştığını gördüğünde bile erinyesleri aşağı çekmeye devam etti.

Barbezu, orku savunmasız yakaladığını düşünerek uludu ve ileri atıldı ama Obould'un yanından bir grup parıldayan gümüş hızla geçti. Barbezu silkinip döndü ve hançer yağmurundan kaçınmak için çabaladı. Obould arkasına baktığında Bruenor'un buçukluk dostunun son hançerini atarken nerdeyse özür dilercesine omuz silktiğini gördü.

Hançer yağmuru elbette bir barbezuyu durdurmayı amaçlamı-

41

i+r—* R.A. SALVATORE

yordu ama şeytanı yeterince oyaladı. Kıvrak ve seri başka bir figür Regis'le Obould'un yanından hızla geçti. Drizzt, şaşkın sakallı şeytana yaklaştığında yaratığın testere dişli kılıcını onu durdurmak için kaldıramayacağı kadar yukarı sıçradı. Drizzt alçalırken yaratığın ağır kılıcının yan tarafına basıp hızla barbezunun yanından geçerken diziyle şeytanın yüzüne okkalı bir şekilde vurdu. Diz vuruşunun amacı yaratığı indirmekten çok yavaşlatmak olsa da barbezu bu darbeye tamamen hazırlıksız yakalanmıştı. Gerçek saldırı arkadan, şeytan bir savunma belirtisi bile gösteremeden hızla dönen Drizzt'in ölümcül bir dans sergileyen palalarından geldi.

Çılgınca debelenen yaralı barbezu destek umuduyla etrafına bakındı ama yoldaşları her tarafta resmen doğranıyordu. Orklar, karındeşenler ve Bruenor'un küçük grubu başa çıkamayacakları kadar büyük bir güçtü.

Obould da bunu gördü ve iplere büyük bir güçle asılarak erin-yesleri aşağı çekti. Şeytanlar, başlarına geleceği yerden yaklaşık bir metre yukarıda anladılar. İkisi de iplerini bıraktılar ve uzağa süzülmeye yeltendiler fakat daha henüz ipleri bırakmışlardı ki mızraklar, taşlar, bıçaklar ve baltalardan oluşan bir sağanak üzerlerine çöktü. Ardından Obould'un solunda çırpınan şeytana yok edici bir mermi atıldı. Ellerini birbirine kilitlemiş bir çift cüce bir platform oluşturup başka bir cücenin, Thibbledorf Pwent'in bu platformdan destek alarak sıçramasını sağladılar. Pwent şeytana sıkıca sarılacak kadar yükseldi ve vahşi cüce hemen gözü dönmüş salınışına başlayıp dikenli zırhının şeytanın tenini parçalamasını sağladı.

Erinyes bir çığlık atmaya kalktı ama Pwent'in çivili yumruğu suratının ortasına indi.

İkili bir kaya gibi düştü. Pwent usta bir hareketle yere düşerken şeytanı altına aldı.

"Ne yaptığının farkında değilsin drow," dedi Nyphithys, barbe-zuyu yeni öldürmüş, üzerine gelen Drizzt'e. Şeytanın kanatları kanlı ve işe yaramaz bir şekilde arkasından sarkıyordu ama şeytan

42

· KORSAN KRAL

yaralıdan çok öfkeli bir görünümle dimdik duruyordu. Kılıcı sol elinde, bir kırbaç gibi sarılmış büyülü ipiyse sağ elindeydi.

"Bir marilith ve bir balorla savaşıp onları yendim," diye cevap verdi Drizzt ama erinyes ona sadece güldü. "Korkudan titreyeceğimi mi sandın?"

"Beni yensen bile kendine, hayal edebileceğinden çok daha tehlikeli düşmanlar yaratacaksın!" diye uyardı Nyphithis ve bu sefer gülme sırası Drizzt'teydi.

"Benim geçmişimi bilmiyorsun," dedi kara elf tatsızca.

"Gizem Kardeşliği..."

Drizzt, şeytanın lafını kesti. "Bütün ailelerin beni yok etmeyi uzun zamandır arzuladığı Menzoberranzan'da ancak önemsiz bir Ev olabilir. Korkmuyorum, Luskan'ı evi sayan Stygialı Nyphithys."

Şeytanın gözleri açıldı.

"Evet, adını biliyoruz," dedi Drizzt. "Ve seni kimin gönderdiğini de biliyoruz."

"Arabeth," dedi Nyphiths tıslayarak.

Bu isim Drizzt için hiçbir şey ifade etmiyordu ama erinyes, Arabeth'in soyadı olan Raurym'i de ekleseydi Drizzt, kendilerini uyarmış olan Marki Elsatul Raurym'le bağlantısını kurabilirdi.

"En azından Dokuz Cehennem'e geri gönderilmeden önce senin işini bitireceğim," diye bağırdı Nyphithys ve sağ kolunu kaldırıp ipini saldı ve bir kırbaç gibi Drizzt'e doğru şaklattı.

Drizzt, şeytan daha bir adım atamadan fırladı ve şaklayan ipin yan tarafına kaydı. Sağ elindeki palası Buzölüm'le ipi kesip tam bir tur dönerek sol elindeki Parıltı'yla aşağıdan bir kesiş daha yaptıktan sonra Buzölüm'le bir kez daha, bu sefer daha da sert bir kesiş yaptı.

Ve tekrar ve tekrar döndü; kendi etrafında üç dönüş yaparak ilerledi ve her kesişiyle ip biraz daha kısaldı.

Dördüncü kez dönerken Nyphitys'in ona saplamaya çalıştığı kılıcı ters bir kesişle savuşturdu.

Fakat şeytan bu hamleye hazırlıklıydı ve kılıcını rahatça palanın üzerinden kaydırıp dönmeye devam eden Drizzt'in karnına saplamaya çalıştı.

Fakat Drizzt de onun hazır olmasına hazırdı ve Buzölüm aşağı-

43

i+r—* R.A. SALVATORE

dan gelip kılıcı eğimli, kör tarafıyla yakaladı. Kara elf ileriye doğru hareketine devam edip kolunu yukarı ve dışa doğru döndürerek Nyphithys'in kılıcını sağa ve yukarı açtı.

Şeytan kılıcını toplayamadan Drizzt mükemmel bir koordinasyona sahip üçlü bir hareket yaptı; diğer palasını şeytanın kılıcını yolundan uzak tutma görevinden azad etmek için Parıltı'yı hızla yukarı kaldırıp ileri doğru bir adım attı ve Parıltı'yı hızla indirip keskin yüzünü şeytanın boğazına dayadı.

Erinyesi çaresiz bir konuma düşürmüştü.

Fakat şeytan gülümsemeye devam etti.

Ve birdenbire ortadan öylece kayboluverdi.

Drizzt hızla dönüp savunma pozisyonuna geçti fakat şeytanın on metre kadar ötedeki bir kayanın üzerinde durduğunu görünce biraz da olsa rahatladı.

"Aptal drow," diye payladı şeytan. "Hepiniz aptalsınız. Efendilerim topraklarınızı erimiş kayalar ve küllerle kaplayacak!"

Obould'un kendisine yan taraftan yaklaştığını görünce ona döndü.

"Ve sen de en büyük aptalsın," diye kükredi orka. "Sana hayal bile edmeyeceğin bir güç vaat etmiştik."

Ork aniden üç öfke dolu adım atıp sadece Obould'un yapabileceği ve başka hiçbir orkun deneyemeye bile kalkışamayacağı bir şekilde sıçradı. Sanki sıçramadan çok büyülü bir uçuş gibiydi.

Nyphithys bunu hiç beklemiyordu. Drizzt de öyle. Ne Bruenor ne de şeytanın işini bitirmek için yayını kaldıran Catti-brie de beklemiyordu. Obould aradaki mesafeyi aşıp Nyphithys'in yanına inince Catti-brie buna hiç gerek olmadığını görüp yayını indirdi. Obould, şeytanın sözlerine cevap olarak bütün momentumunu güçlü kılıcının savruluşuna ekledi.

Drizzt bu hamleyi daha önce görmüş olduğu için yüzünü buruşturdu. Şeytan, orkun yanan, kudretli kılıcıyla ortadan ikiye bölünürken Drizzt, erinyesin yerinde merhum dostu Tarthiel'i hayal etti.

Şeytan, iki parça halinde yere yığıldı.

44

KORSAN KRAL

"Moradin'in kendi kupası aşkına," dedi Bruenor'la Regis arasında duran Thibbledorf Pwent. "Bi ork olduğunu biliyom ama ondan baya hoşlandım yahu."

Bruenor, karındeşen taburu liderine gülümsedi ama bakışları hemen, düşmanı ayaklarının dibinde yatan, taşın üzerinde bir tanrıyı andırır bir şekilde duran Obould'a kaydı.

Bir şeyler yapması gerektiğini fark eden Bruenor orka doğru yürüdü. "Onu esir alsak iyi olurdu," diye hatırlattı Obould'a.

"Böylesi çok daha iyi oldu," diye ısrar etti ork kralı. Obould'la Bruenor'un tipik, öfkeli bakışları birbirine kilitlendi. İkili her zaman savaşmanın eşiğinde gibi görünüyordu.

"Sana yardıma geldiğimizi unutayım deme," dedi Bruenor.

"Size bunun için izin verdiğimi unutma," diye cevap verdi Obould ve bakışmaya devam ettiler.

Yan tarafta, Drizzt, Catti-Brie'nin yanma gelmişti. "Dört yıl oldu," dedi kadın, iki rakip kralı ve birbirilerine kesintisiz hırlamalarını izleyerek. "Acaba onların değiştiğini görecek kadar yaşayabilecek miyim?"

"Bakışıyorlar, savaşmıyorlar," diye karşılık verdi Drizzt. "Gördün bile."

45

DÜŞLEMEYE CÜRET ETMEK

Birkaç yıl önce olsa Su Perisi, Quelch 'in Aptallığını okyanusun dibine gönderir, başka korsanlar bulmak için yoluna devam ederdi. Ve limana dönmek zorunda kalmadan önce yok etmek için başka korsanlar da bulurdu. Su Perisi, neredeyse hiç zarar görmeden yeniden yakalar, yok eder ve avlardı. Avladıklarından daha hızlı, daha güçlü ve daha fazla bilgiye sahipti.

Korsanlar hâlâ bol olsa da artık avlamak gittikçe zorlaşıyordu.

Canı sıkkın olan Deudermont, sevgili korsan avcısı gemisinin güvertesinde volta atıyor, ara sıra yedeklerinde çektikleri hasar görmüş gemiye bakıyordu. Güvenceye ihtiyacı vardı. Deudermont, tıpkı yaşlanan bir gladyatör gibi zamanının geçmekte olduğunu, rakiplerinin onun taktiklerini çözmeye başladığını hissediyordu. Yedekte çektikleri gemi, arenada kazanılmış bir galibiyet gibi bu korkuları bir nebze de olsa azaltıyordu. Ayrıca, Derinsu'da iyi bir ödeme alacağını da biliyordu.

"Aylardır merak ediyordum..." dedi Deudermont, Robillard'ın yanına yürüyüp, ana direğin arkasındaki, güverteden bir iki metre yukarıdaki her zamanki yerine otururken. "Artık biliyorum."

"Neyi biliyorsun kaptan?" diye sordu Robillard yapmacık olduğu her halinden belli olan bir ilgiyle.

"Onları neden bulamadığımızı."

46

· KORSAN KRAL

"Birini bulduk."

"Onları neden daha kolay bulamadığımızı," diye sertçe cevap verdi büyücünün bitmek tükenmek bilmeyen alaycılığına.

"Oh, hadi bana da söyle." Robillard bunları söylerken Deudermont'un yoğun bakışlarını fark etti ama gerilemedi.

"Arabeth Raurym'le konuşmanızı duydum," dedi Deudermont.

Robillard'ın yüzünde şaşkınlığının yerini eğlenen bir gülümseme aldı. "Elbette. O küçük, ilginç bir yaratık."

"O, elimizden kaçıp kurtulmuş bir korsan," dedi Deudermont.

"Onu zincire bağlamamı mı isterdin?" diye sordu büyücü. "Sanırım soyundan haberdarsın."

Deudermont gözünü bile kırpmadı.

"Ve gücünden," diye ekledi Robillard. "O, Gizem'in Sahipkulesi'nin üstbüyücülerinden biri. Onu yakalamaya çalışsay-dım sen de dahil bütün bordalama grubunun üzerinde durduğu o gemiyi havaya uçuverirdi."

"Sen tam da bu tarz durumlar için para almıyor musun?"

Robillard gülümseyip bu iğnelemeyi görmezden geldi.

"Onun kaçmış olmasından hiç hoşlanmıyorum," dedi Deudermont. Durdu ve Robillard'ın bakışlarını sancak yönüne çevirdi.

Güneş, ufukta okyanusa batıyor, uzaktaki bir bulut sırasını ateşli bir turuncu, kırmızı ve pembe renklere boyuyordu. Deudermont, Su Perisi'nin son dönemdeki göreceli başarısızlığı Kılıç Sahili'nde kolgezen birçok korsanın onun taktiklerini çözmüş olduğu yönündeki şüpheleriyle birleşince bu günbatımının sembolizmini görmezden gelemezdi.

Günbatımını izledi.

"Gizem Kardeşliği, burnunu ait olmadığı yerlere sokuyor," dedi hafifçe. Bu sözü, Robillard'a olduğu kadar kendisine de söylemişti.

"Başka ne bekliyordun ki?" diye cevap verdi büyücü.

Deudermont, bakışlarını büyüleyici görüntüden ayırıp Robillard'a döndü.

"Onlar her zaman burunlarını bir yerlere sokarlar," diye açıkladı Robillard. En azından bazıları. Kendimi de içlerinde görmüş

47

i+r—* R.A. SALVATORE

olduğum bir grup sadece yalnız kalıp kendi çalışmaları ve deneylerini sürdürmek ister. Bizler, Sahipkulesi'ni dahiler için bir sığınma yeri olarak görürdük. Maalesef bazıları, bu defayı kazanç ve hakimiyet için kullanmak istiyor."

"Bu Arklem Greeth denilen yaratık."

"Yaratık mı? Çok uygun bir tanımlama."

"Sahipkulesi'nden o gelmeden mi ayrılmıştın?" diye sordu Deudermont.

"İtibarı artmaya başladığında maalesef hâlâ oradaydım."

"Onun yükselişi ayrılma sebeplerinden biri miydi?"

Robillard bir süre düşündükten sonra omzunu silkti. "Kuledeki değişikliklerin tetikleyicisinin sadece Greeth olduğunu sanmıyorum, o daha çok bir belirti gibiydi. Fakat Sahipkulesi'nin kalan onuruna indirilmiş en ölümcül darbeydi."

"Şimdi de korsanları destekliyor."

"Suçlarının en küçüklerinden biridir. Sonuçta ahlaksız biri."

Deudermont, yorgun gözlerini ovuşturup bir kez daha günbatımını izlemeye başladı.

Üç gün sonra, Su Perisi ve adı özellikle kazınmış olan Quelch 'in Aptallığı Derinsu Limanına girdiler. Onları oldukça hevesli liman işçileriyle Deudermont ve başka birkaç kişinin daha getirdiği gemiler için mezatçılık da yapan ustabaşı karşıladı.

"Argus Retch'in gemisi," dedi ustabaşı, Deudermont'a kaptan Su Perisinden inerken. Onu da yakaladığınızı söyleyin de günüm iyice güzelleşsin."

Deudermont başını iki yana sallayıp ustabaşının arkasında duran Doğu Derinsu soylularından genç dostu Lord Brambleberry'ye baktı. Lord, adımlarında hâlâ küçük bir çocuğun canlılığıyla hızlı bir şekilde hareket ediyordu. Adam, yirmi yaşını henüz geçmişti. Deudermont her ne kadar adamın gençliğine ve dinçliğine hayranlık duysa ve kendisine o yaşlardaki halini hatırlatan kendine eş bir ruha sahip olduğuna inansa da bazen bu genç adamın adını yaymak

48

· KORSAN KRAL

· biraz fazla hevesli olduğunu düşünürdü. Deudermont, bu tip aceleci hırsların insanı Füg Düzlemi'ne* vaktinden önce gönderebileceğini biliyordu.

"Onu öldürdünüz di mi?" diye sordu ustabaşı.

"Bordaladığımızda gemide değildi," diye açıkladı Deudermont. "Ama gardiyanlarınız için bir sürü korsan mahkum getirdik."

"Pöh, Argus Retch'in pis kellesi için çoğunu gözümü kırpmadan verirdim," dedi adam ve yere tükürdü. Deudermont hızla başıyla onaylayıp adamın yanından geçti.

"Yelkenlerinizin görüldüğünü duydum ve bugün geleceğinizi umuyordum," dedi Lord Brambleberry, kaptan ona doğru gelirken. Elini uzattı ve Deudermont da bu eli içten bir şekilde sıktı.

"Retch'in gemisi için herkesten önce teklif vermek mi istiyorsun?"

"Belki de," diye cevapladı genç soylu. Çoğu adamdan daha uzun, hatta Deudermont kadar uzundu ve güneşin altındaki buğdayların renginde saçları, sanki dünyada daha görülecek çok şey varmış gibi tedirginlik değil, merakla sürekli etrafa bakman gözleri vardı. Yine tıpkı Deudermont gibi zayıf ve yakışıklı bir çehresi, lekesiz bir teni ve soylu kanını belli eden temiz tırnakları vardı.

"Belki mi?" diye sordu Deudermont. "Bir korsan avcısı filosu kurmayı planladığını sanıyordum."

"Öyle olduğunu biliyorsun," diye cevap verdi genç lord. "Ya da öyleydi. Korsanların bu tarz taktiklerden kaçınmanın yollarını öğrenmiş olmasından korkuyorum," dedi ve Çuelch 'in Aptallığı'na bakıp ekledi, "Yani çoğunlukla."

"Eskort gemilerinden bir filo o zaman," dedi Deudermont.

"Tedbirli bir düzenleme Kaptan," diye yanıtladı Brambleberry ve Deudermont'u beklemekte olan yolcu arabasına götürdü.

Muhteşem Derinsu şehri boyunca yaptıkları yolculuk sırasında korsanlar gibi tatsız bir konu üzerine yaptıkları sohbeti askıya aldılar. O gün şehre bir koşuşturmaca hakimdi ve etrafta bağırmadan konuşamayacakları kadar büyük bir gürültü vardı.

Taştan bir yolu çıkıp Brembleberry malikanesine ulaştılar. Araba bir tentenin altından geçti ve hizmetkarlar, kapıyı açıp lordlarıyla

* Füg Düzlemi, fanilerin öldükten sonra gittiği ve tanrılar takipçilerini alıp kendi düzlemlerine götürene dek bekledikleri düzlemin adıdır.

49

i+r—* R.A. SALVATORE

misafirinin inmesine yardımcı olmak için atıldılar. Göz alıcı malikaneye girdiklerinde Brambleberry ilk olarak lezzetli elf bağbozumu ürünlerinin bulunduğu bölüme gitti. Deudermont, genç adamın en alt sıralardan önce bir tane ardından da bir tane daha şişe alıp, tozlarını silip üzerindeki etiketi incelemesini izledi.

Brambleberry'nin, stoğunun en iyi örneklerini aldığını fark edip onaylayarak gülümsedi. Lord Brambleberry'nin sıvı hazine yığınının en diplerine elini daldırması söyleyeceği önemli şeyler olduğu anlamına da geliyordu.

İki lüks koltuğun arasındaki ufak, ahşap masaya lezzetli atıştırmalık bir şeylerin konmuş olduğu, şöminede canlı bir ateşin yandığı rahat bir oturma odasına geçtiler.

"Agresif korsan avcılığından savunma yöntemlerine yani tüccar gemilerini korumaya mı geçip geçmememiz gerektiğini düşünüyordum," dedi Brambleberry, Deudermont koltuğuna oturur oturmaz.

"Bu hiç de arzulayacağım bir iş olmazdı."

"Heyecanlı hiçbir tarafı yok tabii, özellikle de Su Perisi için," diye katıldı Brambleberry. "Böyle bir eskortu gören her korsan yelkenlerini açıp gerisingeri kaçacaktır. Ünün bedeli," dedi ve kadehini kaldırdı.

Deudermont kadehini hafifçe tokuşturup ufak bir yudum aldı. Genç adam gerçekten de çok lezzetli bir şarap sunmuştu.

"Peki nasıl bir sonuca vardın?" diye sordu Deudermont. "Sen ve diğer lordlar eskortların daha akıllıca olduğuna mı karar verdiniz? Limanınızdan her gün yelken açan tüccar gemilerinin sayısı düşünülürse oldukça pahalı bir yöntem olacaktır."

"Fazla pahalı," diye katıldı Lord. "Ve şüphesiz verimsiz. Korsanlar bize zekice ayak uyduruyorlar ve... destek görüyorlar."

"Dostları var," diye katıldı Deudermont.

"Güçlü dostları," dedi Lord Brambleberry.

Bu sefer Deudermont kadeh kaldırdı ve bir yudum aldıktan soma sordu; "Bu dansı sürdürecek miyiz yoksa bana ne bildiğini ve şüphelerini anlatacak mısın?"

Brambleberry'nin gözleri zevkle parıldadı ve kendini beğenmişçe gülümsedi. "Söylentiler... büyük ihtimalle sadece söylentiler,"

50

· KORSAN KRAL

dedi "Korsanların, Luskan'ın büyük güçleri arasında müttefikler bulduğu fısıltıları dolaşıyor."

"Bir zamanlar onlarla bu soysuz mesleği paylaşan yüksek kaptanlardan bazıları," dedi Deudermont.

"Onlar değil," dedi hâlâ dolambaçlı konuşan Brambleberry. "Aslında bazı yüksek kaptanların bir iki korsanla en azından fınan-sal ilişkiler içinde olduğunu duymak beni şaşırtmaz. Yine de dostum, ben daha yoğun ve güçlü bir ilişkiden bahsediyorum."

"Eğer yüksek kaptanlar değilse..."

"Sahipkulesi," dedi Brambleberry.

Deudermont'un artan ilgisi yüzünden açıkça okunuyordu.

"Şaşırtıcı olduğunu biliyorum Kaptan," dedi Brambleberry, "fakat güvenilir kaynaklardan Sahipkulesi'nin son zamanlardaki artan korsan eylemlerinde parmağı olduğunu duydum. Bu da senin ve suları bu pisliklerden temizlemeye çalışan diğer bütün otoritelerin başarılarının azalmasını açıklıyor."

Deudermont çenesini sıvazladı, bütün bunları bir perspektife oturtmaya çalışıyordu.

"Bana inanmıyor musun?" diye sordu Brambleberry.

"Tam tersi," diye cevap verdi kaptan. "Sözlerin son dönemde edindiğim benzer bilgileri doğruluyor."

Brambleberry genişçe gülümseyerek bir kaz daha kadehine uzandı ama kadehi eline alınca durup dikkatle süzdü.

"Bunlar oldukça pahalı," dedi.

"Ne kadar kaliteli oldukları açıkça anlaşılıyor."

"Ve içlerindeki şarap da çok, çok daha pahalı." Deudermont'a baktı.

"Ne dememi istiyorsun?" diye sordu kaptan. "Böyle bir lüksü benimle paylaştığın için minnettarım."

"Benim kast ettiğim de tam olarak bu," dedi Brambleberry ve Deudermont'un yüzünde tam bir kafa karışıklığı ifadesi belirdi.

"Etrafına bak," dedi soylu adam. "Zenginlik... inanılmaz bir zenginlik. Hepsi de soyum sayesinde benim. Yıllardır gösterdiğin çabalarının gayet iyi ödüllendirildiğini biliyorum sevgili Kaptan Deudermont fakat bütün kazanmış olduklarını bir araya getirsen şu

51

„---r^r^ R.A. SALVATORE

an içtiğimiz şarabın durduğu sırayı bile satın alabileceğinden şüpheliyim."

Deudermont, ne nasıl cevap vereceğini ne de Brambleberry'nin nasıl bir cevap beklediğini bilemeyerek kadehini masaya bıraktı. Sinir bozucu, kibir dolu öfkesini kolaylıkla bastırarak adama devam etmesini işaret etti.

"Yelken açıp büyük bir çaba ve riskle de olsa Argus Retch'i dize getirdin," diye devam etti Brambleberry. "Ve sırf canım istedi diye, parmağımı bir kez şıklatarak, servetimde sadece kendini hata bulmaya adamış muhasebeciler hariç, kimsenin fark edemeyeceği bir azalmayla satın alabileceğim gemiyle buraya geri döndün."

"Hepimizin farklı konumları var," diye cevap verdi Deudermont; sonunda adamın nereye varmaya çalıştığını anlamaya başlıyordu.

"Bu konumlar çaba ve adaletten bağımsız bir şekilde elde edilse bile," dedi Brambleberry. Kendi kendini ayıplar gibi gülümsedi. "İyi bir hayatı, iyi bir adama yaraşacak şekilde yaşadığımı düşünüyorum. Hizmetkarlarıma iyi davranıyorum ve insanlara hizmet etmeye çalışıyorum."

"Saygı gören bir lordsun ve bunun da gayet iyi sebepleri var."

"Ve sen de Luskan'la Derinsu'da bir kahramansın."

"Ve birçokları için de aşağılık biriyim," dedi kaptan yaramazca gülümseyerek.

"Sadece gerçekten aşağılık olanlar için. Seni kıskanıyorum ve seni selemlayıp kendime örnek alıyorum," diye ekledi kadehini kaldırarak. "Seninle yerlerimizi bir an düşünmeden değiştirirdim."

"Adamlarına söyle, ben mürettebatımı değişimden haberdar ederim," dedi Deudermont gülerek.

"Dalga geçmiyorum," diye cevap verdi Brambleberry. "Keşke bu kadar basit olsaydı. Ama öyle olmadığını biliyoruz ve senin yolundan gitmek hangi soya sahip olduğun değil neler yaptığınla ilgili bir şey. Ve tabii neleri satın aldığınla da ilgili değil. İnsanların benden bir gün, şimdi Kaptan Deudermont'tan bahsettikleri gibi bahsetmesini istiyorum."

Brambleberry, Deudemont'u şaşırtarak kadehini şömineye fır-

52

· KORSAN KRAL

lattı. Kadeh paramparça oldu. «

·*Ben bunların hiçbirini kendim kazanmadım. Tek sahip oldu-"uın soyumun serveti. Ve gördüğün gibi sevgili Kaptan, bu serveti hayırlı bir amaçla kullanmaya niyetliyim. Evet, Argus Retch'in .remisini senden satın alacağım ve böylece filomda üç gemi olacak. Gemileri tüccarlarla doldurup eğer bana katılırsan seninle birlikte Luskan'a yelken açacağım ve Kılıç Denizi'nde gezinen korsanlara daha önce hiç görmedikleri şiddette bir darbe indireceğim. Ve işimizi bitirdiğimizde filomu denize salıp tıpkı Su Perisi gibi ava göndereceğim. Ta ki denizleri korsan belasından arındırana kadar."

Deudermont, bu sözlerin bir süre aralarında asılı kalmasına izin verip çoğu doğrudan felaketle biter gibi görünen olasılıkları gözden geçirdi.

"Sahipkulesi'ne savaş açmayı düşünüyorsan büyük bir düşmanla karşılacaksın demektir. Ayrıca Luskan'ın beş yüksek kaptanının da bu düşmanı destekleyeceği gün gibi aşikar," dedi sonunda. "Derinsu'yla Yelkenler Şehri arasında bir savaş çıkarmak mı istiyorsun?"

"Elbette hayır," dedi Brambleberry. "Bundan daha sessiz hareket edebiliriz."

"Arklem Greeth ve üstbüyücülerini koltuklarından edecek küçük bir birlik gibi mi?" diye sordu Deudermont.

"Herhangi bir birlik de değil," dedi Brambleberry. "Derinsu'da kişisel olarak oldukça güç sahibi kişi sayısı hiç de azımsanmayacak boyutlarda."

Deudermont bir süre sessizce oturdu.

"Olasılıkları bir düşün Kaptan Deudermont," dedi Brableberry yalvarırcasına.

"Bir iz bırakmak için fazla hevesli davranmıyor musun sevgili dostum?"

"Ya da sana yıllar önce başladığın şeyi nihai olarak bitirme fırsatı mı sunuyorum?" diye karşılık verdi Brambleberry. "Böyle bir darbe indirmek yıllardır gösterdiğin çabanın Kılıç Sahili'nde yelken açan tüccarların çektiği eziyet için geçici bir teselli olarak kalmamasını garantileyecektir."

53

i+r—* R.A. SALVATORE

Kaptan Deudermont koltuğuna geri yaslanıp kadehini bir yudum almak için kaldırdı. Kristal kadehin façetalarından yansıyan şömine ateşini görünce duraksadı.

Meydan okuma hissini ve gerçek bir başarı umudunu inkar edemezdi.

54

ANILARI AVLAMAK

"Bu, işbirliğinin sağlayacağı iyiliklerin muhteşem bir örneğiydi," dedi Drizzt ve gülümsemesi Regis'e, bu gösterişli yorumun felsefi bir bakış açısından çok Bruenor'u kızdırmak için söylenmiş olduğunu belli etti.

"Pöh, iblisler ve orklar arasında seçim yapmam gerekirse..."

"Şeytanlar," diye düzeltti buçukluk ve Bruenor öfkeyle ona baktı.

"Orklarla şeytanlar arasında," diye kabul etti cüce kralı. "Daha iyi kokanları seçtim."

"Öyle yapmak zorundaydın," demeye cüret etti Regis ve bu sefer Drizzt'e zekice göz kırpma sırası ondaydı.

"Pöh, hiç de mecbur değildim!"

"İmzalayanların sorumluluklarını bir gözden geçirmemiz için Garumn Geçidi Antlaşması'nı gidip getireyim mi?" diye sordu Drizzt.

"Hele bi göz kırp, yumruğumu gözüne çakar Gümbürgöbeği de koridora postalayıveririm," diye uyardı Bruenor.

"Onları, Kral Bruenor'un bir orkun yardımına gitmiş olmasına şaşırdıkları için suçlayamazsın," dedi kapıdaki bir ses ve üçlü o yöne döndüklerinde Catti-brie'nin içeri girdiğini gördüler.

"Sen de onlara katılayım deme," diye uyardı Bruenor.

55

i+r—* R.A. SALVATORE

Catti-brie saygıyla eğildi. "Korkma," dedi. "Beni uğurlaması için kocamı almaya geldim."

"Alustriel'den yeni dersler almak için Gümüşay'a mı dönüyor-

"Daha da iyisi," diye cevap verdi Drizzt karısının yerine. Catti-brie'nin koluna girdi. "Leydi Alustriel'in, Catti-brie'ye kıtanın yarısını ve birçok varoluş düzlemini içeren bir yolculuk sözü var." Karısına bakıp açık bir kıskançlıkla gülümsedi.

"Peki bu ne kadar sürcek?" diye sordu Bruenor. Catti-brie'nin Mithril Salonu'nda olmamasının üzerine ekstra işler bindirdiğini iddia ediyordu ama cücenin homurdanmalarını duyan Catti-brie de dahil herkes bunun Bruenor'un kadını özlediğini gerçek kelimeleri kullanmadan söyleme yöntemi olduğunu anlamıştı.

"Bir Mithril Salonu kışından daha yırtıyor," dedi Regis. "Kısa fakat tombul bir yol arkadaşı için yeriniz var mı?"

"Seni bir kurbağaya çevirmediği sürece hayır," diye cevapladı Drizzt ve Catti-brie'yle birlikte çıktılar.

Aynı günün ilerleyen saatlerinde Regis, Mithril Salonu'ndan çıkıp Surbrin Nehri'nin kıyısına gitti. Daha önce kıştan bahsetmiş olması ona o nahoş mevsimin pek uzakta olmadığını hatırlatmıştı ve her ne kadar muhteşem bir gün olsa da sert ve soğuk bir rüzgar kuzeyden esiyor, nehrin kıyısındaki ağaçların çoğunda sonbaharın renkleri açıkça görülebiliyordu.

Havadaki bir şey, belki rüzgar belki de mevsimin değişiminin kokusu Regis'e Buzyeli Vadisi'ndeki evini hatırlatıyordu. Kendini Mithril Salonu'na ait hissediyordu ve cüce salonlarından daha güvenli bir yer bulamazdı ama kazançları kaybettiğini hissettiği şeyler için çok az teselli sağlıyordu. Buzyeli Vadisi'nde iyi bir hayat sürmüştü. Günlerini Maer Dualdon'un kıyısında boğumbaş alabalığı avlayarak geçirirdi. Göl, ona ihtiyacı olan her şeyi ve daha da fazlası olan su ve yiyeceği -ki o lezzetli balığı pişirmek için yüz farklı tarif biliyordu- sağlamıştı. Yaptığı biblolar, süs eşyaları ve kağıt

sun?"

56

· KORSAN KRAL

t Hıkları ona yerel tüccarlar arasında iyi bir ün sağlamıştı.

En güzeliyse elbette 'işinin' büyük bir çoğunluğunun ayak parmağına bir olta bağlı halde göl kıyısında uzanmak olmasıydı.

Aklından bunlar geçen Regis, uzun süre mükemmel bir yer bul-ınak için nehir kıyısında yürüyerek köprünün kuzeyine ilerledi. Sonunda, bir şekilde kuzey rüzgarlarından koruyan ama gölge yapacak kadar yüksek olmayan yuvarlak, gri bir kayanın yanındaki çimenliğe çöktü. Oltasını, karanlık sulardaki taşlık bir çıkıntının kenarındaki daha sakin bir noktaya attı. Büyük bir ağırlık kullanmıştı ama oltayı nehrin ana akıntısına atması bile oltanın kopmasını engellemezdi; güçlü akıntı, oltayı kapıp götürürdü.

Bir süre bekleyip seçtiği yerin uygun olduğuna karar verdikten sonra bir ayakkabısını çıkarıp oltayı ayak başparmağına bağladı ve çantasını yastık olarak kullanmak için yere bıraktı.

Daha yeni uzanıp gözlerini kapatmıştı ki kuzeyden gelen bir sesle irkildi.

Dikelip kayanın arkasına bakmadan önce sesin kaynağını tanımıştı.

Orklar.

Birkaç genç ork nehrin kıyısına toplanmıştı. Oltalar ve ağlar, nereye ve nasıl atılacakları konusunda tartışıyorlardı. Neden orklar bu kadar gürültücü oluyorlardı ki?

Regis, kızdığını hissetmeye başlar başlamaz anladığı için, canının sıkılmasına neredeyse yüksek sesle gülüyordu. Onlar orktu ve bu yüzden sinirlenmişti. Onlar orktu ve bu yüzden sabırsızdı. Onlar orktu ve bu yüzden ilk tepkisi negatifti.

Köklü hislerden kurtulmak zordu.

Başka bir yeri ve zamanı, Maer Dualdon'da oltasını attığı yerin pek uzağında olmayan bir noktada su savaşı yapan bir grup kız ve oğlanı hatırladı. O gün onları hafifçe azarlamıştı.

Bunları düşünürken yüzüne bir gülümseme yayıldı. O gençlere nasıl balık tutulacağını, yemi yutmuş bir boğumbaşın nasıl yakalanacağını ve derisinin nasıl yüzüleceğim öğreterek harika bir öğleden sonra geçirmişti. O gece gençler Regis'in davetiyle evine gelip oymalarını görmüş ve nasıl hazırlanacağını sadece Regis'in bildiği

57

i+r—* R.A. SALVATORE

bir boğumbaş ziyafeti çekmişlerdi.

Maer Dualdon kıyısındaki bir sürü olaysız gün arasında Regis'in anıları arasında öne çıkan o gündü.

Bir kez daha gürültücü ork gençlerini düşündü ve bir ağı, suya atmaya çalışırken yanlışlıkla rüzgardan dolayı bir ork kızının üzerine atmalarını izlerken gülmeye başladı.

Gidip Buzyeli Vadisi'nde olduğu gibi bu gençlere balık tutmayı öğretmeyi düşünerek neredeyse ayağa kalkmıştı ki kendi durduğu yerle orklar arasındaki sınır çizgisini fark etti. Dağın Surbrine doğru alçaldığı nokta Mithril Salonu'nun bittiği, Bol-Ok Krallığı'nın başladığı yeri işaretliyordu ve Regis o çizgiyi geçemezdi.

Tam yüzünü buruşturduğu sırada orklar onu fark ettiler. Regis elini kaldırıp salladı ve orklar da duraksayarak da olsa karşılık verdiler.

Grubu rahatsız etmek istemeyen Regis taşın arkasındaki yerine döndü. Bir gün, diye düşündü, oraya gidip onlara nasıl ağ atılacağını ya da nasıl olta kullanılacağını öğretebilecekti. Son dört yılın göreli barışı ve Gümüş Sınırlar'a karşı potansiyel bir tehlikenin daha yeni ortak bir planla savuşturulduğu düşünüldüğünde o gün belki de çok uzak değildi.

Belki de bir gün bu gençlerle savaşacak, birini gürzüyle öldürecek veya birinin mızrağında can verecekti. Drizzt'i bu grubun arasında dans eder, palaları muhteşem hassaslıkla saldırır, orkların çoğunu kayaların üzerinde kıvranır ve acı çekerken gözünde can-landırabiliyordu.

Buçukluğun omurgasına bir ürperti yayıldı ve bu karanlık düşünceleri kafasından çıkardı.

Regis burada bir şeyler inşa ettiklerine inanmak zorundaydı. Bruenor'un inatçılığı ve Obuld'un mirasına rağmen her an bozula-bilecek ateşkes şimdiden -hâlâ her an bozulabilecek olsa da- bir barış haline gelmişti ve Regis'in en büyük umudu, bir olay çıkmadan geçen her günün yeni bir cüce-ork savaşı olasılığını daha da azaltmasıydı.

Oltanın çekiştirmesiyle doğrulup oturdu ve oltayı eline alır almaz ayağa kalkıp ustaca çekmeye başladı. İzlendiğini anlayınca

58

· KORSAN KRAL

baliğ1 sudan yavaş ve göz alıcı bir şekilde çıkardı. Bu, yaklaşık otuz santimlik bir buz levreğiydi.

Sonunda balığı çektiğinde genç orklara göstermek için havaya kaldırdı ve onlar da alkışlayıp hevesle el salladılar.

"Bir gün sizlere de öğreteceğim," dedi Regis her ne kadar orklar çok uzakta, rüzgarın geldiği yönde ve gürültüyle akan bir nehrin kıyısında oldukları için duyamayacak olsalar da. "Bir gün..."

Ardından durup sözlerini düşündü ve orklardan bahsettiğini fark etti. Orklar. Daha önce orkları hiç de umursamadan öldürmüştü. Bir an rahatsız edici bir pişmanlık buçukluğu sardı ve hemen ardından da büyük bir kafa karışıklığı geldi. Bunların hepsini bir süreliğine de olsa bastırdı ve oltasına dönüp suyun sakin olduğu yere attı.

"Bruenor seninle konuşmak mı istiyor?" diye sordu Catti-brie, gece geç saatte odalarına dönen ve orada da Bruenor'un çağrısıyla karşılaşan Drizzt'e. Şeytanlarla çatışmalarının üzerinden on gün geçmişti ve durum oldukça yatışmıştı.

"Son maceramızın yarattığı kafa karışıklığını çözmeye çalışıyor."

"Torgar Hammerstriker'la birlikte Mirabar'a gitmeni istiyor," dedi Catti-brie.

"Bu kulağa komik geliyor," diye karşılık verdi Drizzt, Catti-brie'nin inanamaz ses tonuna katılarak. "En iyi ve en güvenli zamanlarda bile Marki Elastul benim şehre girmeme izin vermez."

"Soğuk zeminde kamp yapmak için oldukça uzun bir yol yürümüş olacaksın," diye takıldı Catti-brie.

Drizzt genişçe gülümseyerek kadına yaklaştı. "Doğru uyku tulumunu götürürsem çok da istenmeyen bir durum olmaz," dedi kadına daha da yaklaşıp ellerini beline kaydırırken.

Catti-brie gülerek Drizzt'in öpücüğüne karşılık verdi. "Bu çok

Orklar. Orklar! Orklar?

59

i+r—* R.A. SALVATORE

hoşuma giderdi."

"Ama gelemezsin," dedi Drizzt geri çekilerek. "Önünde muhteşem bir macera var ve bunu kaçırmamalısın."

"Benden seninle gelmemi istersen gelirim."

Drizzt başını iki yana sallayarak geri çekildi. "Böyle bir şey yaparsam nasıl bir koca olurum? Alustriel'in önümüzdeki aylarda senin için planladığı muhteşem şeylerle ilgili birkaç duyum aldım ve seni kendi arzularım için böyle şeylerden mahrum edemem."

"Ah, ama bana olan arzularının kalbine ve ruhuna bu kadar derinden işlenmiş doğru-yanlış yargılarım boğduğunu görmenin ne kadar baştan çıkarıcı olduğunu göremiyor musun?"

Drizzt gözlerini kırpıştırarak geriledi ve Catti-brie'ye baktı. Birkaç kez bir cevap vermeye çalıştı ama ağzından anlamlı bir söz çıkamadı.

Catti-brie bir kahkaha attı. "Çok çekilmez birisin," dedi. "Ne hissetmen gerektiği konusunda o kadar çok düşünüyorsun ki nadiren hissediyorsun."

Kendisiyle dalga geçildiğinin farkında olan Drizzt kollarını göğsünde kavuşturup şaşkın bakışlarını kızgın bir hale getirdi.

"Muhakeme yeteneğine hem hayranım hem de beni hüsrana uğratıyor," dedi Catti-brie. "Yıllar önce, yanında Wulfgar'la Biggrin'in mağarasına girdiğin zamanı hatırlıyorum. Akıllıca bir karar değildi ama aklın yerine duygularını izlemiştin. O Drizzt Do'urden'e ne oldu?"

"Daha yaşlı ve akıllı biri oldu."

"Akıllı mı? Yoksa daha tedbirli mi?"

"İkisi de aynı şey değil mi?"

"Savaşta belki," diye cevap verdi Catti-brie. "Ve riske girdiğin tek yerin orası olduğu düşünülürse..."

Drizzt çaresizce içini çekti.

"Birkaç kalp atımı yaşananlar sıradan bir yıldan çok daha değerli bir anı yaratabilir," diye devam etti Catti-brie.

Drizzt başını eğerek teslim olduğunu belirtti. "Hâlâ alınacak riskler var." Kapıya doğru gitmeye başladı. "Kısa kesmeye çalışacağım ama sanırım baban konunun üzerinden defalarca geçmek

60

· KORSAN KRAL «

· teyecektir-" Kapıyı açarken başını iki yana sallayıp gülümseyerek

arkasına baktı- .............,,.* . ^ .

Karısını gördüğünde yüz iradesi tamamen değişti. Catti-brie renkli tuniğinin en üstteki iki düğmesini açmış, Drizzt'e kurnaz ve davetkar bir ifadeyle bakıyordu. Hafifçe gülümseyip omzunu silkti ve alt dudağını kışkırtıcı bir şekilde çiğnedi.

"Kralı bekletmek akıllıca bir hareket olmaz," dedi aşırı masum bir ses tonuyla.

Drizzt başıyla onayladı, bir an duraksadı ve sonra kapıyı kapatıp kilitledi. "Ben artık onun damadıyım," dedi odada kayarak ilerlerken. Kılıç kemeri odanın ortasına düştü. "Kral beni affedecektir."

"Kızına neler yaptığını bilseydi affetmezdi," dedi Catti-brie, Drizzt ona sarılıp beraberce yatağa devrildiklerinde.

Gecenin ilerleyen saatlerine Catti-brie, Bruenor'un dairesine girdiğinde Drizzt, "Marki Elastul şehre girmeme izin vermezse ben de yoluma devam ederim," diyordu.

Regis de Torgar Hammerstriker ve Mirabarlı yoldaşı Shingles McRuff'la birlikte oradaydı.

"İnatçı biri," diye katıldı Shingles, Catti-brie'ye başıyla selam verdikten sonra. "Ama senin çok daha uzun bir yolun var."

"Öyle mi?" diye sordu Catti-brie.

"Buzyeli Vadisi'ne gitçek," diye açıkladı Bruenor. "O ve Gümbürgöbek."

Catti-brie bu şaşırtıcı haberle bir adım gerileyip bir açıklama beklercesine Drizzt'e baktı.

"Bu, benim kararım," dedi Bruenor. "Wulfgar'ın oraya yerleştiği haberlerini aldık ya, ben de Drizzt'le Gümbürgöbek gidip bi bak-salar iyi olur diye düşündüm."

Cattibrie bir süre düşünüp başıyla onayladı. O ve Drizzt, Buzyeli Vadisi'ne, eski dostlarını görmeye gitmeyi düşünmüşlerdi. Wulfgar'ın iyi olduğu ve Buzyeli Vadisi'ne dönmüş olduğu haberleri, Garumn Geçidi Antlaşmasından kısa süre sonra gelmişti.

61

f—' R.A. SALVATORE

hoşuma giderdi."

"Ama gelemezsin," dedi Drizzt geri çekilerek. "Önünde muhteşem bir macera var ve bunu kaçırmamalısın."

"Benden seninle gelmemi istersen gelirim."

Drizzt başını iki yana sallayarak geri çekildi. "Böyle bir şey yaparsam nasıl bir koca olurum? Alustriel'in önümüzdeki aylarda senin için planladığı muhteşem şeylerle ilgili birkaç duyum aldım ve seni kendi arzularım için böyle şeylerden mahrum edemem."

"Ah, ama bana olan arzularının kalbine ve ruhuna bu kadar derinden işlenmiş doğru-yanlış yargılarını boğduğunu görmenin ne kadar baştan çıkarıcı olduğunu göremiyor musun?"

Drizzt gözlerini kırpıştırarak geriledi ve Catti-brie'ye baktı. Birkaç kez bir cevap vermeye çalıştı ama ağzından anlamlı bir söz çıkamadı.

Catti-brie bir kahkaha attı. "Çok çekilmez birisin," dedi. "Ne hissetmen gerektiği konusunda o kadar çok düşünüyorsun ki nadiren hissediyorsun."

Kendisiyle dalga geçildiğinin farkında olan Drizzt kollarını göğsünde kavuşturup şaşkın bakışlarını kızgın bir hale getirdi.

"Muhakeme yeteneğine hem hayranım hem de beni hüsrana uğratıyor," dedi Catti-brie. "Yıllar önce, yanında Wulfgar'la Biggrin'in mağarasına girdiğin zamanı hatırlıyorum. Akıllıca bir karar değildi ama aklın yerine duygularını izlemiştin. O Drizzt Do'urden'e ne oldu?"

"Daha yaşlı ve akıllı biri oldu."

"Akıllı mı? Yoksa daha tedbirli mi?"

"İkisi de aynı şey değil mi?"

"Savaşta belki," diye cevap verdi Catti-brie. "Ve riske girdiğin tek yerin orası olduğu düşünülürse..."

Drizzt çaresizce içini çekti.

"Birkaç kalp atımı yaşananlar sıradan bir yıldan çok daha değerli bir anı yaratabilir," diye devam etti Catti-brie.

Drizzt başını eğerek teslim olduğunu belirtti. "Hâlâ alınacak riskler var." Kapıya doğru gitmeye başladı. "Kısa kesmeye çalışacağım ama sanırım baban konunun üzerinden defalarca geçmek

60

KORSAN KRAL

teyecektir." Kapıyı açarken başını iki yana sallayıp gülümseyerek

arkasına baktı.

Karısını gördüğünde yüz ifadesi tamamen değişti. Catti-brie renkli tuniğinin en üstteki iki düğmesini açmış, Drizzt'e kurnaz ve davetkar bir ifadeyle bakıyordu. Hafifçe gülümseyip omzunu silkti ve alt dudağını kışkırtıcı bir şekilde çiğnedi.

"Kralı bekletmek akıllıca bir hareket olmaz," dedi aşırı masum bir ses tonuyla.

Drizzt başıyla onayladı, bir an duraksadı ve soma kapıyı kapatıp kilitledi. "Ben artık onun damadıyım," dedi odada kayarak ilerlerken. Kılıç kemeri odanın ortasına düştü. "Kral beni affedecektir."

"Kızına neler yaptığını bilseydi affetmezdi," dedi Catti-brie, Drizzt ona sarılıp beraberce yatağa devrildiklerinde.

—1

Gecenin ilerleyen saatlerine Catti-brie, Bruenor'un dairesine girdiğinde Drizzt, "Marki Elastul şehre girmeme izin vermezse ben de yoluma devam ederim," diyordu.

Regis de Torgar Hammerstriker ve Mirabarlı yoldaşı Shingles McRuff'la birlikte oradaydı.

"İnatçı biri," diye katıldı Shingles, Catti-brie'ye başıyla selam verdikten soma. "Ama senin çok daha uzun bir yolun var."

"Öyle mi?" diye sordu Catti-brie.

"Buzyeli Vadisi'ne gitçek," diye açıkladı Bruenor. "O ve Gümbürgöbek."

Catti-brie bu şaşırtıcı haberle bir adım gerileyip bir açıklama beklercesine Drizzt'e baktı.

"Bu, benim kararım," dedi Bruenor. "Wulfgar'ın oraya yerleştiği haberlerini aldık ya, ben de Drizzt'le Gümbürgöbek gidip bi bak-salar iyi olur diye düşündüm."

Cattibrie bir süre düşünüp başıyla onayladı. O ve Drizzt, Buzyeli Vadisi'ne, eski dostlarını görmeye gitmeyi düşünmüşlerdi. Wulfgar'ın iyi olduğu ve Buzyeli Vadisi'ne dönmüş olduğu haberleri, Garumn Geçidi Antlaşmasından kısa süre sonra gelmişti.

61

i+r—* R.A. SALVATORE

Catti-brie'yle Drizzt, onun yanına nasıl gidebilecekleri üzerine hemen plan yapmaya başlamışlardı.

Ama Wulfgar'ın iyiliği için bu planları ertelemişlerdi. Barbarın, onları beraber görmeye ihtiyacı yoktu. Mithril Salonu'nu yeni bir hayat kurmak için terk etmişti ve Catti-brie'yle nasıl bir hayatının olabileceğinin hatırlatılması hoş olmazdı.

"Mithril Salonu'na senden önce dönmüş olacağım," diye söz verdi Drizzt.

"Belki," dedi Catti-brie ama anlayışlı bir gülümseme de sundu.

"İkimizin yolu da macera dolu," dedi Drizzt.

"Ve ikimiz de bundan farklı olmasını istemezdik," diye katıldı Catti-brie. "Sanırım bu yüzden aşığız."

"Odada başkalarının da olduğunun farkındasınız di mi?" dedi Bruenor oldukça sert bir şekilde ve ikili dönüp baktığında cücenin gözlerini devirip başını iki yana salladığını gördüler.

62

KÖTÜNÜN KÖTÜSÜ

Bellany Tundash, içini çekerek yana kayıp sevgilisinden uzaklaştı. "Çok fazla soru soruyorsun ve bunu da hep en yanlış zamanlarda yapıyorsun," diye şikayet etti.

Adı Morik olan ufak tefek adam kadının yanına oturdu. İkisi de aynı kumaştan gibi görünüyordu. İkisi de ufak tefek ve koyu renk saçlıydı. Tek farkları Belleny'nin gözündeki ve artık Morik'in koyu renk gözlerinde olmayan yaramaz pırıltıydı. "Senin hayatına ilgi duyuyorum," diye açıkladı Morik. "Büyü'nün Sahipkulesini... büyüleyici buluyorum."

"Onu soymak için bir yol arıyorum diyorsun yani."

Morik gülmeye başladı, durup bu olasılığı bir düşündü ve sonra bu fikrin saçmalığı karşısında başını iki yana sallayıp neden orada olduğunu hatırladı. "Kurulmuş her tuzağı çözebilirim," diye şişindi. "O numaracı büyücülerin kurdukları hariç. O tuzaklara bulaşmam bile."

"Eh, her kapıda bir tane var," diye takıldı Bellany ve Mroiki sertçe göğsünden dürttü. "Bazıları seni dondurur, bazıları seni eritir..."

"Ah, o zaman iki kapıyı birden aynı anda açarsam..."

"Bazıları seni öyle bir çarpar ki o sinir bozucu dilini ısırıp koparırsın!" diye çabucak ekledi Bellany.

63

i+r—* R.A. SALVATORE

Catti-brie'yle Drizzt, onun yanına nasıl gidebilecekleri üzerine hemen plan yapmaya başlamışlardı.

Ama Wulfgar'ın iyiliği için bu planları ertelemişlerdi. Barbarın, onları beraber görmeye ihtiyacı yoktu. Mithril Salonu'nu yeni bir hayat kurmak için terk etmişti ve Catti-brie'yle nasıl bir hayatının olabileceğinin hatırlatılması hoş olmazdı.

"Mithril Salonu'na senden önce dönmüş olacağım," diye söz verdi Drizzt.

"Belki," dedi Catti-brie ama anlayışlı bir gülümseme de sundu.

"İkimizin yolu da macera dolu," dedi Drizzt.

"Ve ikimiz de bundan farklı olmasını istemezdik," diye katıldı Catti-brie. "Sanırım bu yüzden aşığız."

"Odada başkalarının da olduğunun farkındasınız di mi?" dedi Bruenor oldukça sert bir şekilde ve ikili dönüp baktığında cücenin gözlerini devirip başını iki yana salladığını gördüler.

62

KÖTÜNÜN KÖTÜSÜ

Bellany Tundash, içini çekerek yana kayıp sevgilisinden uzaklaştı. "Çok fazla soru soruyorsun ve bunu da hep en yanlış zamanlarda yapıyorsun," diye şikayet etti.

Adı Morik olan ufak tefek adam kadının yanma oturdu. İkisi de aynı kumaştan gibi görünüyordu. İkisi de ufak tefek ve koyu renk saçlıydı. Tek farkları Belleny'nin gözündeki ve artık Morik'in koyu renk gözlerinde olmayan yaramaz pırıltıydı. "Senin hayatına ilgi duyuyorum," diye açıkladı Morik. "Büyü'nün Sahipkulesini... büyüleyici buluyorum."

"Onu soymak için bir yol arıyorum diyorsun yani."

Morik gülmeye başladı, durup bu olasılığı bir düşündü ve soma bu fikrin saçmalığı karşısında başını iki yana sallayıp neden orada olduğunu hatırladı. "Kurulmuş her tuzağı çözebilirim," diye şişindi. "O numaracı büyücülerin kurdukları hariç. O tuzaklara bulaşmam bile."

"Eh, her kapıda bir tane var," diye takıldı Bellany ve Mroiki sertçe göğsünden dürttü. "Bazıları seni dondurur, bazıları seni eritir..."

"Ah, o zaman iki kapıyı birden aynı anda açarsam..."

"Bazıları seni öyle bir çarpar ki o sinir bozucu dilini ısırıp koparırsın!" diye çabucak ekledi Bellany.

63

^---f^—· R.A. SALVATORE

Morik cevap olarak eğilip Bellany'nin kulağını önce hafifçe kemirdi sonra da yalayarak kadının inlemesine neden oldu.

"O zaman sevgili dilimi korumam için ihtiyacım olan bütün bilgiyi ver," diye fısıldadı.

Bellany gülerek geri çekildi. "Bunun seninle hiçbir ilgisi yok," diye cevap verdi. "Bu tamamen o pis kokulu cüceyle ilgili. Son zamanlarda her şey onunla ilgili gibi görünüyor."

Morik geriye, dirseklerinin üzerine yaslandı. "Çok ısrarcı," diye kabul etti.

"O zaman onu öldür."

Morik'in gülüşü alay doluydu.

"O zaman onu ben öldürürüm... veya üstbüyücülerden birinin yapmasını sağlarım. Valindra... evet o çirkin olan her şeyden ve özellikle de cücelerden nefret eder. O ufaklığı öldürecektir."

Morik'in ifadesi, Bellany'nin kendi akıllıca yorumuna gülmesini bile durduracak kadar ciddi bir hal aldı. Kadın sessizleşip Morik'e bakışlarına aynı ciddiyette karşılık verdi.

"Sorun cüce değil," diye açıkladı Morik, "yine de savaşma konusunda korkutucu derecede iyi olduğunu duydum."

"Bunların hepsi söylenti bence," dedi Bellany. "Luskan'a geldiğinden beri hiç biriyle kapıştı mı?"

Morik bir kez daha ciddi bir şekilde kaşlarını çatarak Bellany'yi durdurdu. "Kime hizmet ettiğini biliyorum," dedi. "Yetenekleri ve becerileri ününden bir gıdım bile aşağıda olsaydı ona hizmet ediyor olamazdı. Seni uyarıyorum çünkü sana değer veriyorum. Cüce ve efendileri hafife alınacak, tehdit edilecek ve görmezden gelinecek kimseler değiller."

"Valindra'yı cidden uyarmam gerekiyor sanırım," dedi Bellany.

"Bunu yaparsan kısa süre içinde ölü bir adam olurum. Tabii sen de."

"Sanırım Valindra da öyle. Tabii bu dehşet dolu değerlendirmelerinde haklıysan. Yüksek kaptanlardan birinin veya hepsinin Sahipkulesi için biraz da olsa önemi olduğunu mu sanıyorsun?"

"Bunun yüksek kaptanlarla bir ilgisi yok," dedi Morik.

"Cüce, Rethnor'un oğluyla görülmüştü."

Morik başını iki yana salladı.

64

· KORSAN KRAL «

"O zaman kim?" diye sordu Bellapy. "Sahipkulesi hakkında , i j edinmeye çalışan bu elebaşları kimler? Ve bir tehdit oluşturulsa neden senin sorularına cevap vermeliyim?"

"Sanırım kulenin içindeki bazı kişilerin düşmanları," diye sakince yanıtladı Morik. "Ama kulenin düşmanları değiller tabii aradaki farkı görebiliyorsan."

"Belki de benim düşmanlarımdır."

"Hayır." diye cevapladı Morik. "Kulaklarımız birbirimize bağlı olduğu için minnettar olmalısın." Bunu söylerken uzanıp Bellany'nin kulağını yumuşakça ısırdı. "Herhangi bir sorun olursa seni uyarırım."

"Dostlarımın düşmanları," dedi kadın ve kendini sertçe geri çekti. İlk kez sesinde hiç oyunbazlık tınısı yoktu.

"Sahipkulesi'nde pek dostun yok," diye hatırlattı Morik. "Bu yüzden buraya bu kadar sık geliyorsun."

"Belki de burada kendimi üstün hissediyorumdur."

"Benden mj?» diye sordu Morik sahte bir acı ifadesiyle. "Ben senin için sa<|ece bir tutku objesi miyim?"

"Rüyanda görürsün."

Morik başıyia onaylayıp haylazca gülümsedi.

"Ama hâlâ bana, sana yardım etmem için geçerli bir sebep vermedin," dedi Bellany. "Senin yakın zamandaki ölümünü geciktirmekten başkjj tabii."

"Her sözünle beni yeniden hançerliyorsun."

"Yetenekl|yjm şjmdi cevap ver."

"Çünkü, Sahipkulesi dışarıdan çıraklar hariç kimseyi almıyor," dedi Morik. ' düşün. Son on yılın çoğunu Sahipkulesi'nde geçirdin ama hâlâ hiyerarşide oldukça düşük bir konumdasın."

"Büyücültr uzun yıUar boyunca bekleyebilirler. Sabırlı kişileriz-dir; öyle olmasak büyücü olamazdık."

"Doğru arna Baldur'un Kapısı'ndan Dornegal veya Mirabar'lı Raurym gibi adının arkasında bir de güç unvanı gibi birileri geldiğinde güç zincirinin üst halkalarındaki boşluklara yerleşiyorlar. 1 akat Sahipkulesi bir anda birçok kayıp yaşarsa..."

Bellany adama alayla gülümsedi ama yüzündeki ifade, gözlerindeki ilgiyi saklayamıyordu.

65

Ö*—* R.A. SALVATORE

"Ayrıca Montag ue Galein bir simya kazasında ölmediği gerçeğini biliyor olmarn <ja bana yardım etmen için başka bir sebep."

Bellany gözlerini kıstı. "Belki de bu konudaki tek tanığı ortadan kaldırmalıydın^" dedi ama sesinde gerçek bir tehdit yoktu. O ve Morik başty sevişmeleri olmak üzere bir çok seviyede çekişiyorlardı ama ikisi de ilişkilerinin gerçek halini ne kadar inkar etmek isterse istesin yaşadıklarının fiziksel bir zevkten öte olduğunu biliyorlardı; birbirilerine aşıklardı.

"Hayat,na

girmiş en iyi sevgiliyi mi ortadan kaldıracaksın?" diye sordu Morik. "Hiç sanmıyorum."

Bellany buna hemen cevap veremedi ama bir süre sonra bütün ciddiyetiyle konuştu, "O cüceden hiç hoşlanmıyorum."

"Efendilerini çok daha az seversin."

|'Kim onlar?"

"Sana, bunu sana söylemeyecek kadar değer veriyorum. Sadece ihtiyacım olanı öğren ve sana söylediğimde yoldan çekil."

Bellany bir süre duraksadıktan soma başıyla onayladı. —

Dondom Maelik, Sahipkuelsi'ndeki bütün orta seviyeli savaş büyücüleri arasında en iyisi olduğundan ona 'general' diyorlardı. Büyü repertuarı çoğunlukla hasar büyülerinden oluşurdu ve Gizem'in Başbüyücüsü Arklem Greeth'le üstbüyücüler hariç herkesten çok daha güçlü ateştoplarıyla yıldırımlar atabilirdi. Ayrıca yeterli miktarda savunma büyüleri de vardı; repertuarında, göz açıp kapayana kadar onu güvenliğe kaçıracak büyüler, tenini taşa çevirecek bir dönüşüm vardı ve aktif durumda çeşitli korunma auraları ile hedef saptırma dvveomerları bulunmaktaydı. Bunlar sayesinde savaş alanında herhangi bir rakibinden bir adım önde oluyordu. Bazı manevraları Sahipkulesi'nde gittikçe bir efsane haline gelmeye başlamıştı; mesela ork savaşçılarından bir gruptan kaçmak için son saniyede boyutlararası bir geri çekilme yapmış, orklar havayı yararken de onları eritip tek bir kütle haline getiren alevleri, serbest bırakmişt!.

* DweomCr. paha önceden yapılmış uzun süreli bir büyünün sürmekte olan etkilerine verilenisin ( -v

66

· KORSAN KRAL «

Fakat bu gece, bir çift ufak tefek, koyu renk saçlı sevgililerin

- ndaki bilgi değiş tokuşu sayesinde Dondom'un düşmanları ^?nlük repertuarında tam olarak hangi büyülerin kaldığını biliyor-fardı ve gerek olandan çok daha fazla önlem almışlardı.

Dondom o karanlık gecede Sahipkulesi'nde geçmiş olan zorlu bir günün ardından biraz da fazla içmiş olduğu handan çıkıyordu. O „iin var olan büyülerinin çoğunu kullanmıştı. " Cüce, yürüyen büyücünün iki kapı arkasındaki bir aralıktan çıkmış ve adımlarını büyücünün adımlarına uydurmuştu. Ayak seslerini bastırmak için hiçbir çaba göstermedi ve Dondom, takip edildiğini fark ettiğini gizlemeye çalışıyor olsa da arkasına bir bakış attı. Büyücü adımlarını hızlandırınca cüce de aynını yaptı.

"Ahmak," diye mırıldandı Dondom kendi kendine. Bunun, handa kendisini sıkıştıran cüce olduğunu biliyordu. Rahatsız edici cüce dışarı atılırken intikamını alacağını haykırmıştı ama bu çirkin, kısa yaratığın boş konuşmadığını görmek hoş bir sürpriz olmuştu.

Dondom kalan büyülerini bir bir gözden geçirdi ve başını salladı. Bir somaki ara sokağa yaklaşırken aniden koşmaya başladı, hızla köşeyi dönüp aninden durdu ve yere bir çizgi çekti. Sadece birkaç kalp atımı süresi vardı ve başı içkiden zonkluyordu ama araştırmalarının çoğu uzak düzlemlerde gerçekleştiği için büyüyü çok iyi biliyordu.

Yerdeki çizgi karanlıkta parladı. İki ucu da ortaya katlanıp Dondom'dan yaklaşık otuz santim yüksek bir sütun oluşturacak şekilde yükseldi. Bu dikey enerji dilimi, düzlemsel sürekliliği kesip ikiye ayrıldı ve birbirinden uzaklaştı. İki çizginin arasında zaten siyah olan gölgelerden de derin bir karanlık vardı.

Fakat Dondom, cücenin bunu fark etmeyeceğini biliyordu.

Büyücü, geçidi yerleştirip çizgiler kaybolurken başını onaylar-casına eğdi. Ardından ara sokak boyunca cücenin çığlıklarını duya-bilmeyi umarak koştu.

—

Büyücü gider gitmez karanlıklardan başka bir suret çıktı. Kıvrak

67

i+r—* R.A. SALVATORE

"Ayrıca Montague Galein bir simya kazasında ölmediği gerçeğini biliyor olmam da bana yardım etmen için başka bir sebep."

Bellany gözlerini kıstı. "Belki de bu konudaki tek tanığı ortadan kaldırmalıydım," dedi ama sesinde gerçek bir tehdit yoktu. O ve Morik başta sevişmeleri olmak üzere bir çok seviyede çekişiyorlardı ama ikisi de ilişkilerinin gerçek halini ne kadar inkar etmek isterse istesin yaşadıklarının fiziksel bir zevkten öte olduğunu biliyorlardı; birbirilerine aşıklardı.

"Hayatına girmiş en iyi sevgiliyi mi ortadan kaldıracaksın?" diye sordu Morik. "Hiç sanmıyorum."

Bellany buna hemen cevap veremedi ama bir süre soma bütün ciddiyetiyle konuştu, "O cüceden hiç hoşlanmıyorum."

"Efendilerini çok daha az seversin."

"Kim onlar?"

"Sana, bunu sana söylemeyecek kadar değer veriyorum. Sadece ihtiyacım olanı öğren ve sana söylediğimde yoldan çekil."

Bellany bir süre duraksadıktan soma başıyla onayladı.

Dondom Maelik, Sahipkuelsi'ndeki bütün orta seviyeli savaş büyücüleri arasında en iyisi olduğundan ona 'general' diyorlardı. Büyü repertuarı çoğunlukla hasar büyülerinden oluşurdu ve Gizem'in Başbüyücüsü Arklem Greeth'le üstbüyücüler hariç herkesten çok daha güçlü ateştoplarıyla yıldırımlar atabilirdi. Ayrıca yeterli miktarda savunma büyüleri de vardı; repertuarında, göz açıp kapayana kadar onu güvenliğe kaçıracak büyüler, tenini taşa çevirecek bir dönüşüm vardı ve aktif durumda çeşitli korunma auraları ile hedef saptırma dweomerları bulunmaktaydı. Bunlar sayesinde savaş alanında herhangi bir rakibinden bir adım önde oluyordu. Bazı manevraları Sahipkulesi'nde gittikçe bir efsane haline gelmeye başlamıştı; mesela ork savaşçılarından bir gruptan kaçmak için son saniyede boyutlararası bir geri çekilme yapmış, orklar havayı yararken de onları eritip tek bir kütle haline getiren alevleri, serbest bırakmıştı.

* Dvveomer: Daha önceden yapılmış uzun süreli bir büyünün sürmekte olan etkilerine verilen isim. (çn.)

66

· KORSAN KRAL «

Fakat bu gece, bir çift ufak tefek, koyu renk saçlı sevgililerin arasındaki bilgi değiş tokuşu sayesinde Dondom'un düşmanları .riinlük repertuarında tam olarak hangi büyülerin kaldığını biliyorlardı ve gerek olandan çok daha fazla önlem almışlardı.

Dondom o karanlık gecede Sahipkulesi'nde geçmiş olan zorlu bir günün ardından biraz da fazla içmiş olduğu handan çıkıyordu. O gün var olan büyülerinin çoğunu kullanmıştı.

Cüce, yürüyen büyücünün iki kapı arkasındaki bir aralıktan çıkmış ve adımlarını büyücünün adımlarına uydurmuştu. Ayak seslerini bastırmak için hiçbir çaba göstermedi ve Dondom, takip edildiğini fark ettiğini gizlemeye çalışıyor olsa da arkasına bir bakış attı. Büyücü adımlarını hızlandırınca cüce de aynını yaptı.

"Ahmak," diye mırıldandı Dondom kendi kendine. Bunun, handa kendisini sıkıştıran cüce olduğunu biliyordu. Rahatsız edici cüce dışarı atılırken intikamını alacağını haykırmıştı ama bu çirkin, kısa yaratığın boş konuşmadığını görmek hoş bir sürpriz olmuştu.

Dondom kalan büyülerini bir bir gözden geçirdi ve başını salladı. Bir somaki ara sokağa yaklaşırken aniden koşmaya başladı, hızla köşeyi dönüp aninden durdu ve yere bir çizgi çekti. Sadece birkaç kalp atımı süresi vardı ve başı içkiden zonkluyordu ama araştırmalarının çoğu uzak düzlemlerde gerçekleştiği için büyüyü çok iyi biliyordu.

Yerdeki çizgi karanlıkta parladı. İki ucu da ortaya katlanıp Dondom'dan yaklaşık otuz santim yüksek bir sütun oluşturacak şekilde yükseldi. Bu dikey enerji dilimi, düzlemsel sürekliliği kesip ikiye ayrıldı ve birbirinden uzaklaştı. İki çizginin arasında zaten siyah olan gölgelerden de derin bir karanlık vardı.

Fakat Dondom, cücenin bunu fark etmeyeceğini biliyordu.

Büyücü, geçidi yerleştirip çizgiler kaybolurken başını onaylar-casına eğdi. Ardından ara sokak boyunca cücenin çığlıklarını duya-bilmeyi umarak koştu.

Büyücü gider gitmez karanlıklardan başka bir suret çıktı. Kıvrak

67

i+r—* R.A. SALVATORE

"Ayrıca Montague Galein bir simya kazasında ölmediği gerçeğini biliyor olmam da bana yardım etmen için başka bir sebep."

Bellany gözlerini kıstı. "Belki de bu konudaki tek tanığı ortadan kaldırmalıydım," dedi ama sesinde gerçek bir tehdit yoktu. O ve Morik başta sevişmeleri olmak üzere bir çok seviyede çekişiyorlardı ama ikisi de ilişkilerinin gerçek halini ne kadar inkar etmek isterse istesin yaşadıklarının fiziksel bir zevkten öte olduğunu biliyorlardı; birbirilerine aşıklardı.

"Hayatına girmiş en iyi sevgiliyi mi ortadan kaldıracaksın?" diye sordu Morik. "Hiç sanmıyorum."

Bellany buna hemen cevap veremedi ama bir süre soma bütün ciddiyetiyle konuştu, "O cüceden hiç hoşlanmıyorum."

"Efendilerini çok daha az seversin."

"Kim onlar?"

"Sana, bunu sana söylemeyecek kadar değer veriyorum. Sadece ihtiyacım olanı öğren ve sana söylediğimde yoldan çekil."

Bellany bir süre duraksadıktan soma başıyla onayladı.

Dondom Maelik, Sahipkuelsi'ndeki bütün orta seviyeli savaş büyücüleri arasında en iyisi olduğundan ona 'general' diyorlardı. Büyü repertuarı çoğunlukla hasar büyülerinden oluşurdu ve Gizem'in Başbüyücüsü Arklem Greeth'le üstbüyücüler hariç herkesten çok daha güçlü ateştoplarıyla yıldırımlar atabilirdi. Ayrıca yeterli miktarda savunma büyüleri de vardı; repertuarında, göz açıp kapayana kadar onu güvenliğe kaçıracak büyüler, tenini taşa çevirecek bir dönüşüm vardı ve aktif durumda çeşitli korunma auraları ile hedef saptırma dweomerları bulunmaktaydı. Bunlar sayesinde savaş alanında herhangi bir rakibinden bir adım önde oluyordu. Bazı manevraları Sahipkulesi'nde gittikçe bir efsane haline gelmeye başlamıştı; mesela ork savaşçılarından bir gruptan kaçmak için son saniyede boyutlararası bir geri çekilme yapmış, orklar havayı yararken de onları eritip tek bir kütle haline getiren alevleri, serbest bırakmıştı.

* Dvveomer: Daha önceden yapılmış uzun süreli bir büyünün sürmekte olan etkilerine verilen isim. (çn.)

66

KORSAN KRAL

Fakat bu gece, bir çift ufak tefek, koyu renk saçlı sevgililerin ııdaki bilgi değiş tokuşu sayesinde Dondom'un düşmanları Günlük repertuarında tam olarak hangi büyülerin kaldığını biliyorlardı ve gerek olandan çok daha fazla önlem almışlardı.

Dondom o karanlık gecede Sahipkulesi'nde geçmiş olan zorlu bir günün ardından biraz da fazla içmiş olduğu handan çıkıyordu. O (,ün"var olan büyülerinin çoğunu kullanmıştı.

Cüce, yürüyen büyücünün iki kapı arkasındaki bir aralıktan çıkmış ve adımlarını büyücünün adımlarına uydurmuştu. Ayak seslerini bastırmak için hiçbir çaba göstermedi ve Dondom, takip edildiğini fark ettiğini gizlemeye çalışıyor olsa da arkasına bir bakış attı. Büyücü adımlarını hızlandırınca cüce de aynını yaptı.

"Ahmak," diye mırıldandı Dondom kendi kendine. Bunun, handa kendisini sıkıştıran cüce olduğunu biliyordu. Rahatsız edici cüce dışarı atılırken intikamını alacağını haykırmıştı ama bu çirkin, kısa yaratığın boş konuşmadığını görmek hoş bir sürpriz olmuştu.

Dondom kalan büyülerini bir bir gözden geçirdi ve başını salladı. Bir sonraki ara sokağa yaklaşırken aniden koşmaya başladı, hızla köşeyi dönüp aninden durdu ve yere bir çizgi çekti. Sadece birkaç kalp atımı süresi vardı ve başı içkiden zonkluyordu ama araştırmalarının çoğu uzak düzlemlerde gerçekleştiği için büyüyü çok iyi biliyordu.

Yerdeki çizgi karanlıkta parladı. İki ucu da ortaya katlanıp Dondom'dan yaklaşık otuz santim yüksek bir sütun oluşturacak şekilde yükseldi. Bu dikey enerji dilimi, düzlemsel sürekliliği kesip ikiye ayrıldı ve birbirinden uzaklaştı. İki çizginin arasında zaten siyah olan gölgelerden de derin bir karanlık vardı.

Fakat Dondom, cücenin bunu fark etmeyeceğini biliyordu.

Büyücü, geçidi yerleştirip çizgiler kaybolurken başını onaylar-casına eğdi. Ardından ara sokak boyunca cücenin çığlıklarını duya-bilmeyi umarak koştu.

—H-

Büyücü gider gitmez karanlıklardan başka bir suret çıktı. Kıvrak

67

i+r—* R.A. SALVATORE

yaratık, büyücüye denk bir maharetle hemen Dondom'unkinin önünde ikinci bir büyülü kapı yarattı. Kapı sabitlenir sabitlenmez ilkini yok etti.

Karanlık bir el sokağa dönüp cücenin ilerlemesini işaret etti.

Cüce derin bir nefes aldı. Patronuna güveniyordu; yani bu tarz bir... ikna kabiliyetine sahip bir yaratığa ne kadar güvenilebilirse. Tabii aşağı düzlemlere yolculuk etmek işin içinde nasıl bir güvence olursa olsun tehlikeli bir işti.

Ama o iyi bir askerdi ve ayrıca başına, olmuş olanlardan daha kötü ne gelebilirdi ki? Adımlarını hızlandırdı ve köşeyi son hızla döndü. Büyücünün, onun kapıdan geçtiğini anlayabilmesi için bir de çığlık attı.

—ıH*—

"Aptal kabadayı," diye mırıldandı Dondom. Başarısını görmek ve inatçı cüce veya Abyss'in iğrenç sakinlerinden biri bir şekilde geri dönmenin yolunu bulamasın diye kapıyı kapatmak için geri döndü. Dondom'un istediği son şey, Luskan sokaklarına iblisler salma suçundan Arklem Greeth'in gazabıyla yüzleşmekti. Dondom sokağa dönüp büyüsünü kaldırmak için elini sallarken bunun en son istediği ikinci şey olduğunu fark etti.

Kapı kapanmadı.

Cüce sakince sokağa döndü ve, "O yerlerden nefret ediyom," dedi.

"N-nasıl..." diye kekeledi Dondom.

"Sadece köpeemi almaya gitmiştim," dedi cüce. "Her cücenin bi köpee ihtiyacı vardır bilmiyon mu?" Baş ve işaret parmaklarını ağzına götürüp tiz bir ıslık çaldı.

Dondom kapısını kapatmak daha fazla konsantre oldu... ama bu onun kapısı değildi. "Seni aptal!" diye bağırdı cüceye. "Ne yaptın?"

Cüce kendi göğsünü işaret etti. "Ben mi?"

Dondom, yarı hiddet kükremesi yarı korku inlemesiyle bu değersiz yaratığın geriye tek bir parçasını bile bırakmamaya niyetli bir şekilde büyü yapmaya başladı.

68

· KORSAN KRAL «

{Çapının karanlığının içinden ikinci bir yaratık çıkmaya başladığında kalakaldı. Yaratık, insan boyundaki kapıya sığabilmek için iki büklüm olmuş, boynuzlu başını dışarı çıkarıyordu. Teninin mavi rengi gecenin karanlığında bile belli oluyordu ve ayakta durduğunda iki adamın biraz üzerinde bir boyu vardı.

"B-bir glabrezu," diye fısıldadı büyücü. Bakışları iblisin iki çift olan ve ucunda kıskaçlar bulunan alt kollarına kilitlenmişti.

"Ben ona 'köpecik' diyom," dedi cüce. "Beraber oyun oynu-yoz."

Dondom uluyarak döndü ve kaçmaya başladı.

"Hah, işte bu!" dedi cüce. İblise dönüp emretti. "Yakala."

O anda Viski Sokağı'ndaki çok sayıdaki handan çıkmakta olanlar oldukça ilginç bir görüntüyle karşılaştılar. Ara sokakların birinden bir Sahipkule büyücüsü kollarını sallayıp anlaşılmaz sözler haykırarak fırladı. Cübbesinin uzun ve geniş kolları yüzünden daha çok yaralı, çıldırmış bir kuşu andırıyordu.

Hemen arkasından da cücenin köpeği, üç buçuk metre boyunda, iki ayaklı, dört kollu, mavi derili, her bir adımı büyücünün üç adımına bedel olduğundan arayı hızla kapatan iblis fırladı.

"Nakil! Nakil!" diye bağırdı Dondom. "Evet nakil büyüsü yapmalıyım. Ya da yer değiştirme... beki de faz değiştirmeliyim... bir yol bulmalıyıııııım."

İblisin kıskaçlarından biri büyücünün belini kavrayıp onu yerden rahatça kaldırdığından son kelimesi bir uluma gibi çıkmıştı. Yerden biraz yükselmiş yaralı bir kuş gibi görünüyordu ama ileri değil geriye, ara sokağa doğru ilerliyordu.

Tam da kapıya doğru.

"Onun kafasına bi tane geçirebilirdim," dedi cüce, efendisinin arkadaşı olan, bir büyücü olmasa da büyücülere has bir sürü şey yapabilen garip surete.

"Canımı sıkıyorsun," diye bir cevap aldı. Her zaman bu cevabı alıyordu.

"Haha!"

Kapı parıldayarak yok oldu ve kıvrak, karanlık yaratık gölgelerin içine geri girdi. Tahminen o da gitmişti. Cüce neşeyle yoluna

69

i+r—* R.A. SALVATORE

devam etmeye başladı; camçelik seheryıldızları omuzlarının arkasında, zincirlerinin ucunda sallanıyordu.

Bu günlerde kendini daha sık gülümserken buluyordu. Onun zevkine göre yeterince kan akıyor olmasa da hayat güzeldi.

"Kötü biri değildi," dedi Morik, Kensidan'a. Konuşurken adamın gözlerine bakmaya çalıştı ama söz konusu Karga olduğunda bunu yapmakta hep zorlanıyordu.

Morik, Kensidan'ın büyülü bir etkileme gücü olduğu, bakışlarının en kararlı rakibi bile sindirebildiğinden şüpheleniyor ve korkuyordu. Yumuşak kollan, her zaman birbirine çapraz tuttuğu boğumlu dizleri olan bu küçük adam, hayatı boyunca kayda değer hiçbir şey yapmamış olan bu bücür, etrafındakiler üzerinde öyle bir güç sahibiydi ki. Ve etrafındakiler de hiç yabana atılmayacak tiplerdi. Morik bu kişilerin arasında ünlü katiller olduğunu biliyordu. Hepsi de Karga'ya hizmet ediyordu. Bunu hiç anlayamıyordu ama yine de o da kendini ne zaman bu odada, o koltuğun önünde, o boğumlu dizlere bakarken oldukça tedirgin hissediyordu.

Kensidan sadece Rethnor'un oğlu değildi. O, Rethnor'un kaptanlığının arkasındaki beyindi. Fazla zeki, fazla akıllı ve tam bir savaş ustasıydı. Otururken ne kadar etkileyici olsa da ayaktayken ve siyah yakaları dikilmiş, neredeyse dizine kadar gelen siyah botları sıkıca bağlı o garip yürüyüşüyle yürürken daha da göz korkutucu görünüyordu. Bu hiç mantıklı değildi ama o kırılgan görünüş bir şekilde tam tersi etki yaratıyor, sonsuz ve kesinlikle ölümcül bir güç yayıyordu.

Koltuğun arkasında cüce sessizce duruyor, sanki dünyada hiçbir sorun yokmuş gibi bir kürdanla dişlerini karıştırıyordu. Bellany cüceden hoşlanmıyordu ve bu Morik için bir sürpriz olmamıştı. Acaba bu dünyada bu cüceden hoşlanmış herhangi biri var mıydı ki?

"Dondom tehlikeli biriydi, bunu kendin söylemiştin," diye cevap verdi Karga uzun zaman önce, belki de daha beşikteyken mükemmelleştirdiği hafif, hatta aşırı kontrollü tonlamasıyla.

70

KORSAN KRAL

-\rklem Qreeth'e fazla sadık ve Kule'nin dört üstbüyücüsünün üçüyle yakın arkadaştı."

"Dondom, Arklem Greeth'e müttefik olursa normalde yoldan kilecek olan dostlarının da Gizem'in Başbüyücüsü'nün yanında er almasından çekmiyordun," dedi Morik, kendi kendine başıyla onaylayıp sonunda Kensidan'ın gözlerine bakarak.

Karşısında hiç de onaylamaz bir bakış buldu.

"Ne bilgin ne de anlama kapasiten olmadan olayları yorumlamaya kalkıyorsun," dedi Kensidan. "Sana söyleneni yap Düzenbaz Morik, daha fazlasını değil."

"Ben düşünme yeteneği olmayan bir uşak değilim."

"Gerçekten mi?"

Morik ne bakışlara karşılık verebildi ne de meydan okur havasını koruyabildi. Bir şekilde korkunç Karga'ya karşı çıkacak cesareti toplayıp kendini kurtarsa bile her zaman başka kukla oynatıcılar olacaktı...

"Rahatsızlığın için kendinden başka kimseyi suçlayamazsın," dedi Kensidan; oldukça eğleniyor görünüyordu, "tohumları eken sen değil miydin?"

Morik gözlerini kapatıp Beornegar oğlu Wulfgar'la karşılaştığı güne lanet etti.

"Ve şimdi de bahçen çiçek açıyor," dedi Kensidan. "Eğer kokusunu beğenmiyorsan... şey, çiçekleri koparamazsın çünkü dikenleri var. Seni uyutacak dikenler. Ölümcül dikenler."

Morik'in gözleri sağa sola döndü ve odayı olası bir kaçış yolu için taradı. Sohbetin gittiği yönden ve Kensidan'ın arkasında duran tehlikeli cücenin yüzündeki gülümsemeden hoşlanmamıştı.

"Ama bu dikenlerden korkmana hiç gerek yok," dedi Kensidan, dalgın adamı irkilterek. "Tek yapman gereken onları beslemeye devam etmek."

"Ve onlar bilgiyle besleniyorlar," demeyi başardı Morik.

"Sevgili leydin Bellany mükemmel bir aşçı," dedi Kensidan. "Bahçe tamamen çiçek açtığında yükselişinden oldukça memnun kalacak."

Bu, Moriki biraz olsun rahatlattı. Kensidan'ın maiyetine, reddet-

71

/

gir*.

V ı ^ ie

demeye 'i ye a.

meye

cSıÎ üret>dısinev

tnük »yle^ 'le ilişk , gt · ^Hella^ lhrdl |adU

"Yan fat s:'\->rumalıs!l ii\

J>nuk/- iMfgl

Vından yerleştirilmişti ama son birlerin mükafatlarının da büyük ola-v>r bir iş değildi. Tek yapması gerecekti ki bu bile kendi başına bir

<J Şin1l'^de deği - Vehli^' ulesi'ni

9

tından kaçırdı kadını düşünürken.

1 vap verdi Karga. H büyücülerine zarar vermek için

onut "İCS1 İli' · | >1.'

^ Sahip ^iği bilgi a'j ' di' ündü ve sonra yeniden kötücül bir

Hrezunun kıskaçlarında bir kapıdan

e söze başladı Morik ama cümleyi

şekS bir sgj,

Aby enS" l-^1™'* ^k' olarak tanımlıyorsan öyle olsun.

Ben d^uımay. - W

. ss e' bir keliı"', >) kolv Ke, olma:,Fyiy.l

'Bel'- (,amaml.' n vap \ herkes için fazla kanlı ve fazla teh-*m için vazgeçilmez olduğunu sanma Ulaştırıyorsun o kadar ve bunun bu olur.'

likcl^

Luska V\®dı M;;'Son^vaşoll/ ?

şek sadeı;121

»rık- meşini, '

ülde hirkac lo' ,ıra

;>am

uy*

birkaç karşılı^

üt »ret 0 ! d;

? ı , da u >

.. Mof'V

CUl a»

gun >kıyordv e.

cıl ceye ^aneliy

ba r1 birine

bi; W, birkaç kÜ I' ,,ra ışlad'^ha gitr -t' , n k. irke .^baz M T'. ta Dr s^överkı ^endij ggüne la s. anışi'^^nabilni'

uluk ^t ettik1' ;a oa uuyordu

Viyle^

vermeye yeltendi ama söyleyecek Ve bu süre boyunca şeytanca sırıtan

gitmesini işaret ettikten sonra yardım-Kaşka bir konu hakkında konuşmaya Uönüp Morik'e uyaran bir bakış attı ve ^tti.

'ıkağa çıktığında hızla yürüyüp kendi Ha Buzyeli Vadisi'nden gelen barbarla ( de bir yandan da yakında o günü mut-U çünkü efendilerinden ne kadar kork-'' önemsiz ne de boştu. Daha doğrusu o

UYGUN DAVRANIŞ

"Bruenor ona hâlâ kızgın," dedi Regis, Drizzt'e. Torgar ve Shingles, eski yurtları Mirabar'a yaklaştıklarını düşündüklerinden önden, tanıdık yollar bulmaya gitmişlerdi.

"Hayır."

"Uzun, çok uzun süre kin tutabiliyor."

"Ve evlatlık çocuklarını çok seviyor," diye hatırlattı Drizzt. "İkisini de. Evet, Wulfgar'ın gittiğini ilk öğrendiğinde öfkelenmişti ve o zamanlar dünya çok daha karanlık görünüyordu."

"Hepimiz öfkelenmiştik."

Drizzt başıyla onaylayıp karşı çıkmadı ama yine de buçukluğun yanıldığını biliyordu. O, Wulfgar'ın gidişine üzülmüş fakat öfke-lenmemişti çünkü barbarı gayet iyi anlıyordu. Mutsuzluğunun işaretlerini görememiş olduğu için ölen karısının yaşıyla birlikte sorumluluğunu da üstlenmişti. Bunun ardından bir zamanlar delice sevdiği kadının, en iyi dostuyla evlenmesini izlemişti. Olaylar Wulfgar'a hiç de nazik davranmamıştı ve onu derinden yaralamıştı.

Fakat Drizzt bu yaraların ölümcül olmadığını bildiğinden bu nahoş anılara rağmen gülümseyebiliyordu. Wulfgar, geçmişindeki hataları kabul edebilmişti ve Salon Yoldaşları için sevgiden başka bir his taşımıyordu. Fakat ileri bakmaya, yerini, karısını ve ailesini halkının yanında aramaya karar vermişti.

73

i+r—* R.A. SALVATORE

meye cüret edemeyeceği biri tarafından yerleştirilmişti ama son birkaç aydır kendisine verilen görevlerin mükafatlarının da büyük olacağı söylenmişti. Ayrıca pek de zor bir iş değildi. Tek yapması gereken Bellany'le ilişkisini sürdürmekti ki bu bile kendi başına bir mükafat sayılırdı.

"Onu korumalısın," diye ağzından kaçırdı kadını düşünürken. "Yani şimdi."

"Tehlikede değil ki," diye cevap verdi Karga.

"Sahipkulesi'nin bazı güçlü büyücülerine zarar vermek için onun getirdiği bilgileri kullandın."

Kensidan bir süre bunu düşündü ve soma yeniden kötücül bir şekilde gülümsemedi. "Bir glabrezunun kıskaçlarında bir kapıdan Abyss'e taşınmayı 'zarar görmek' olarak tanımlıyorsan öyle olsun. Ben farklı bir kelime kullanırdım."

"Bellany olmasaydı..." diye söze başladı Morik ama cümleyi Kensidan tamamladı.

"Sonuç, Luskan'da yaşayan herkes için fazla kanlı ve fazla tehlikeli bir savaş olurdu. Planlarım için vazgeçilmez olduğunu sanma Morik. Sen sadece işimi kolaylaştırıyorsun o kadar ve bunun bu şekilde sürmesini sağlasan iyi olur."

Morik birkaç kez cevap vermeye yeltendi ama söyleyecek uygun bir karşılık bulamadı ve bu süre boyunca şeytanca sırıtan cüceye bakıyordu.

Kensidan eliyle Morik'e gitmesini işaret ettikten soma yardımcılarından birine dönüp bambaşka bir konu hakkında konuşmaya başladı. Birkaç kelime soma dönüp Morik'e uyaran bir bakış attı ve bir kez daha gitmesini işaret etti.

Düzenbaz Morik tekrar sokağa çıktığında hızla yürüyüp kendi kendine söverken bir kez daha Buzyeli Vadisi'nden gelen barbarla tanıştığı güne lanet etti. Yine de bir yandan da yakında o günü mutlulukla anabilmeyi umuyordu çünkü efendilerinden ne kadar kork-sa da vaat ettikleri ödüller ne önemsiz ne de boştu. Daha doğrusu o öyle umuyordu.

72

UYGUN DAVRANIŞ

"Bruenor ona hâlâ kızgın," dedi Regis, Drizzt'e. Torgar ve Shingles, eski yurtları Mirabar'a yaklaştıklarını düşündüklerinden önden, tanıdık yollar bulmaya gitmişlerdi.

"Hayır."

"Uzun, çok uzun süre kin tutabiliyor."

"Ve evlatlık çocuklarını çok seviyor," diye hatırlattı Drizzt. "İkisini de. Evet, Wulfgar'ın gittiğini ilk öğrendiğinde öfkelenmişti ve o zamanlar dünya çok daha karanlık görünüyordu."

"Hepimiz öfkelenmiştik."

Drizzt başıyla onaylayıp karşı çıkmadı ama yine de buçukluğun yanıldığını biliyordu. O, Wulfgar'ın gidişine üzülmüş fakat öfke-lenmemişti çünkü barbarı gayet iyi anlıyordu. Mutsuzluğunun işaretlerini görememiş olduğu için ölen karısının yaşıyla birlikte sorumluluğunu da üstlenmişti. Bunun ardından bir zamanlar delice sevdiği kadının, en iyi dostuyla evlenmesini izlemişti. Olaylar Wulfgar'a hiç de nazik davranmamıştı ve onu derinden yaralamıştı.

Fakat Drizzt bu yaraların ölümcül olmadığını bildiğinden bu nahoş anılara rağmen gülümseyebiliyordu. Wulfgar, geçmişindeki hataları kabul edebilmişti ve Salon Yoldaşları için sevgiden başka bir his taşımıyordu. Fakat ileri bakmaya, yerini, karısını ve ailesini halkının yanında aramaya karar vermişti.

73

i+r—* R.A. SALVATORE

Bu yüzden Wulfgar doğuya gittiğinde Drizzt kesinlikle öfkelenmemiş, barbarın Buzyeli Vadisi'nde olduğu haberi Mithril Salonu'na ulaşınca da onun adına çok sevinmişti.

Üzerinden dört yıl geçmiş olduğuna inanamıyordu. Sanki sadece bir gün olmuş gibiydi ve Wulfgar'ı düşündüğünde de sanki bir asırdır dostunu görememiş gibi hissediyordu.

"Umarım iyidir," dedi Regis ve Drizzt de başıyla onayladı.

"Umarım hayattadır," diye ekledi Regis ve Drizzt dostunun omzuna hafifçe vurdu.

"Bugün," diye seslendi Torgar Hammerstriker kayalık bir yükseltiden inerken. Arkayı, sol tarafı işaret etti. "Bir kuş için iki, bir cüce için dört mil." Durup haylazca gülümsedi. "Şişko bir buçukluk içinse beş."

"Ki o buçukluk dün geceki yiyeceklerin çoğunu tek başına yedi," diye ekledi dostunun yanına gelen Shingles Mcruff.

"O zaman acele edelim," dedi Drizzt. Ciddi tonlaması ortamdaki neşeyi dağıtmıştı. "Marki Elastul yöntemlerini değiştirmediyse gece çökmeden yola çıkmış olmak istiyorum."

İki cüce birbirilerine endişeyle baktılar. Eski evlerine dönmenin heyecanı yıllar önce pek de hoş olmayan şartlarda ayrılmış oldukları gerçeğiyle gölgeleniyordu. Soylarından birçoğuyla, hatta Mirabarlı cücelerin yarısından fazlasıyla birlikte Kral Bruenor hakkındaki bir tartışma üzerine Elastulk'u ve şehri terk etmişlerdi. Son üç yıl içinde başka Mirabar cüceleri, daha doğrusu Delzoun cüceleri onlara katılmak için Mithril Salonu'na gelmişti ve Torgar'ın, elçiye güvenip geir dönme kararına bu yüzlerce cücenin hepsi katılmıyordu.

Birden fazla cüce Torgar ve Shingles'ı, Elastul'un onları zincire vuracağı konusunda uyarmıştı.

"Seni reddetmeyecektir," dedi Torgar kararlı bir şekilde. "Elastul inatçı keçinin teki ama aptal diil. Doğu ticaret yolunun tekrar açılmasını istiyo. Gümüşay ve Sundabar'ın Mithril Salonu'nun tarafını tutçaanı hiç düşünmemişti."

"Göreceğiz," dedi Drizzt ve seri adımlarla ilerlemeye başladılar.

Kısa bir süre soma Mirabar'ın kapılarından, hem insan hem de

74

· KORSAN KRAL «

cüce muhafızlar tarafından heyecanla itilip kakılarak içeri sokuluyorlardı. Birkaç yıl önce Kral Bruenor, Mitlini Salonu'na dönerken içeri uirmesine izin verilmemiş olan Drizzt bile tezahüratla karşılandı, pört arkadaş daha bu durumu sindiremeden kendilerini Elastul'un önünde buldular ki bu da çok beklenmedik bir gelişmeydi.

"Torgar Hammerstriker, seni bir daha görmeyi hiç beklemiyordum," dedi Torgar 'ın buradan ayrılışından soma çok yaşlanmış görünen Marki, peri ateşinin dans eden alevleri kadar tatlı bir tonda.

Nerede nasıl davranması gerektiğini her zaman bilen Torgar ve Shingles eğilerek selam verdiler. "Size, Mithril Salonu'nun Kralı Bruenor'un elçileri olarak hem bize yaptığınız uyarıya teşekkürlerimizi sunmak hem de görüşme talebinizi yanıtlamak için geldik."

"Evet, gayet iyi gittiğini duydum," dedi Elastul. "Gizem Kardeşliği'nin elçisiyle görüşmenizi kast ediyorum."

"Her yere şeytan tüyleri yayıldı," dedi Torgar.

"Sen de orada miydin?" diye sordu Elastul ve Torgar başıyla onayladı. "Mirabar'ın adını yüceltiyordun umarım."

"Bundan bahsetme bile," dedi cüce ve Regis nefesini tuttu. "Dokuz Cehennem'e gidip döndüüm ve yol boyunca Mirabar'a şarkılar düzdüğüm günler geride kaldı. Artık baltam Bruenor ve Mithril Salonu için biçiyo ve bunun değişmiceni gayet iyi biliyo-sun."

Elastul, bir anlığına Torgar'a bağıracakmış gibi göründü ama öfkesini bastırdı. "Mirabar artık geride bıraktığın şehir değil eski dostum," dedi bunun yerine ve Drizzt, yaşlı Marki 'nin sesindeki tatlılığın dışarıya yansıttığı yüzün altında onu parçalara ayırdığım sezdi. "Boyut olarak gelişmesek de anlayış olarak geliştik. Tahtımın önünde duran kara derili dostun buna en iyi örnektir."

Torgar muzipçe gülümsedi. "Biraz daha cömert olsan Moradin bizzat gelip seni öpüverirdi."

Elastul'un yüzü, cücenin alayıyla ekşidi ama tekrar tarafsız pozunu takınmak için kendini zorladı.

"Teklifimde ciddiyim Torgar Hammerstriker," dedi. "Sen ve seninle birlikte Mithril Salonu'na giden herkes için tam bir af. Gitmeden önceki konumlarınıza dönebilirsiniz. Elbette Mirabar'ın

75

Jf—« R.A. SALVATORE

Bu yüzden Wulfgar doğuya gittiğinde Drizzt kesinlikle öfkelenmemiş, barbarın Buzyeli Vadisi'nde olduğu haberi Mithril Salonu'na ulaşınca da onun adına çok sevinmişti.

Üzerinden dört yıl geçmiş olduğuna inanamıyordu. Sanki sadece bir gün olmuş gibiydi ve Wulfgar'ı düşündüğünde de sanki bir asırdır dostunu görememiş gibi hissediyordu.

"Umarım iyidir," dedi Regis ve Drizzt de başıyla onayladı.

"Umarım hayattadır," diye ekledi Regis ve Drizzt dostunun omzuna hafifçe vurdu.

"Bugün," diye seslendi Torgar Hammerstriker kayalık bir yükseltiden inerken. Arkayı, sol tarafı işaret etti. "Bir kuş için iki, bir cüce için dört mil." Durup haylazca gülümsedi. "Şişko bir buçukluk içinse beş."

"Ki o buçukluk dün geceki yiyeceklerin çoğunu tek başına yedi," diye ekledi dostunun yanına gelen Shingles Mcruff.

"O zaman acele edelim," dedi Drizzt. Ciddi tonlaması ortamdaki neşeyi dağıtmıştı. "Marki Elastul yöntemlerini değiştirmediyse gece çökmeden yola çıkmış olmak istiyorum."

İki cüce birbirilerine endişeyle baktılar. Eski evlerine dönmenin heyecanı yıllar önce pek de hoş olmayan şartlarda ayrılmış oldukları gerçeğiyle gölgeleniyordu. Soylarından birçoğuyla, hatta Mirabarlı cücelerin yarısından fazlasıyla birlikte Kral Bruenor hakkındaki bir tartışma üzerine Elastulk'u ve şehri terk etmişlerdi. Son üç yıl içinde başka Mirabar cüceleri, daha doğrusu Delzoun cüceleri onlara katılmak için Mithril Salonu'na gelmişti ve Torgar'ın, elçiye güvenip geir dönme kararına bu yüzlerce cücenin hepsi katılmıyordu.

Birden fazla cüce Torgar ve Shingles'ı, Elastul'un onları zincire vuracağı konusunda uyarmıştı.

"Seni reddetmeyecektir," dedi Torgar kararlı bir şekilde. "Elastul inatçı keçinin teki ama aptal diil. Doğu ticaret yolunun tekrar açılmasını istiyo. Gümüşay ve Sundabar'ın Mithril Salonu'nun tarafını tutçaanı hiç düşünmemişti."

"Göreceğiz," dedi Drizzt ve seri adımlarla ilerlemeye başladılar.

Kısa bir süre sonra Mirabar'ın kapılarından, hem insan hem de

74

KORSAN KRAL

.. cC muhafızlar tarafından heyecanla itilip kakılarak içeri sokuluyorlardı Birkaç yıl önce Kral Bruenor, Mithril Salonu'na dönerken içeri irmesine izin verilmemiş olan Drizzt bile tezahüratla karşılandı. Dört arkadaş daha bu durumu sindiremeden kendilerini Elastul'un önünde buldular ki bu da çok beklenmedik bir gelişmeydi.

"Torgar Hammerstriker, seni bir daha görmeyi hiç beklemiyordum," dedi Torgar'ın buradan ayrılışından soma çok yaşlanmış görünen Marki, peri ateşinin dans eden alevleri kadar tatlı bir tonda.

Nerede nasıl davranması gerektiğini her zaman bilen Torgar ve Shingles eğilerek selam verdiler. "Size, Mithril Salonu'nun Kralı Bruenor'un elçileri olarak hem bize yaptığınız uyarıya teşekkürlerimizi sunmak hem de görüşme talebinizi yanıtlamak için geldik."

"Evet, gayet iyi gittiğini duydum," dedi Elastul. "Gizem Kardeşliği'nin elçisiyle görüşmenizi kast ediyorum."

"Her yere şeytan tüyleri yayıldı," dedi Torgar.

"Sen de orada miydin?" diye sordu Elastul ve Torgar başıyla onayladı. "Mirabar'ın adını yüceltiyordun umarım."

"Bundan bahsetme bile," dedi cüce ve Regis nefesini tuttu. "Dokuz Cehennem'e gidip döndüüm ve yol boyunca Mirabar'a şarkılar düzdüğüm günler geride kaldı. Artık baltam Bruenor ve Mithril Salonu için biçiyo ve bunun değişmiceni gayet iyi biliyo-sun."

Elastul, bir anlığına Torgar'a bağıracakmış gibi göründü ama öfkesini bastırdı. "Mirabar artık geride bıraktığın şehir değil eski dostum," dedi bunun yerine ve Drizzt, yaşlı Marki'nin sesindeki tatlılığın dışarıya yansıttığı yüzün altında onu parçalara ayırdığını sezdi. "Boyut olarak gelişmesek de anlayış olarak geliştik. Tahtımın önünde duran kara derili dostun buna en iyi örnektir."

Torgar muzipçe gülümsedi. "Biraz daha cömert olsan Moradin bizzat gelip seni öpüverirdi."

Elastul'un yüzü, cücenin alayıyla ekşidi ama tekrar tarafsız pozunu takınmak için kendini zorladı.

"Teklifimde ciddiyim Torgar Hammerstriker," dedi. "Sen ve seninle birlikte Mithril Salonu'na giden herkes için tam bir af. Gitmeden önceki konumlarınıza dönebilirsiniz. Elbette Mirabar'ın

75

i+r—* R.A. SALVATORE

Kalkanı içerisindeki rütben artacak; çünkü dar görüşlülüğümün ve şehrimin duvarlarının ötesini görmemi sağlayan senin cesur kararlılığındı."

Torgar bir kez daha eğilerek selam verdi. "O zaman bana ve benim çocuklara olanları ve olacakları kabullenebildiimiz için teşekkür etmelisin," dedi. "Kralım ve dostum Bruenor adına geldim ve Mithril Salonu'nun, geçmişte yaşanan... tatsızlıkların geride bırakıldığı umudunu getirdim. Orklar yeterince evcilleştiler ve sizin için doğuya, bizim için batıya ticaret artık gayet güvenli."

Elastul tahtına geri çöktüğünde gururu kırılmış, bir kez daha çığlık atmanın eşiğinde görünüyordu. Yine de Drizzt'e bakıp konuşmaya başladı. "Mirabar'a hoş geldin Drizzt Do'urden. Görkemli şehrimin harikalarının tadını çıkarmanın zamanı çoktan gelmişti."

Drizzt eğilerek selam verdi, "Şehrinizin harikalarının bahsini sıklıkla iştimiştim. Onur duydum."

"Tabii ki her yere sınırsız giriş iznin var," dedi Elastul. "Hepinizin öyle. Kuzey rüzgarları yolları kar altında bırakmadan götürebilesiniz diye Kral Bruenor için bir anlaşma hazırlayacağım."

Eliyle gitmelerini işaret ettiğinde dörtlü buna memnuniyetle uydu. Kabul salonunun kapılarından çıkarken Torgar, Drizzt'e, "Ticarete ihtiyacı var... hem de çok fena," dedi.

Şehrin, Torgar ve Shingles'a tepkisi yarısı yerin altında yarısı yerin üstünde olan binaları gibi karışıktı. Eski Mirabarlılar, onlara gülümseyen her iki cüce için kendini ihanete uğramış gibi hisseden bir başkasının kaş çatışlarını gördüler. Üst kısımdaki insanların bazıları, bakışları çoğunlukla belirli bir kara elfın omuzlarına sabit-lense de Torgar'a da kötü kötü baktılar.

"Hepsi düzmeceydi," dedi Regis, yaşlı bir kadın Drizzt geçerken dolambaçlı yola tükürdüğünde.

"Hepsi değildi," diye cevap verdi Drizzt ama Shingles başıyla onaylıyordu ve Torgar'ın yüzündeyse tiksinmiş bir ifade vardı.

"Gelmemizi bekliyorlardı ve buna hazırlanmışlardı," dedi Regis. "Bizi apar topar Elastul'u görmeye götürdüler. Bunun sebebi bizim gelmemize duyduğu sevinç değil, biz Mirabar'ın kinini görmeden bizimle konuşmak istemesiydi."

76

· KORSAN KRAL «

"Bizi içeri aldı ve benimkilerin çoğu buna minnettar olacaktır," jorgar. "Acı hâlâ taze. Benim çocuklarla burayı terk ettiimiz-je o zamandan beri cerahat toplayan bi yara açmış olduk."

"Yaşasın küstah cüceler," dedi Shingles ifadesiz bir tonda.

"Yara iyileşecek," dedi Drizzt. "Zamanla. Elastul, bizi böyle sıcak karşılayarak yaraya merhem sürmüş oldu." Sözlerini bitirirken kendisine bariz bir horgörüyle bakan iki adama eğilerek selam verdi. Bu selamla iki adamın homurdanıp arkalarını dönmelerini sağladı.

"Deneyim konuşuyor," dedi Regis tatsızca.

"Küçümsenmeye yabancı değilim," diye katıldı Drizzt. "Fakat çekiciliğim her zaman galip geldi."

"Veya palaların," dedi Torgar.

Drizzt bu yorumu gülümseyerek geçiştirdi. Dördünün bir süreliğine paylaşacağı son gülümsemenin bu olduğunu biliyordu. Mirabar'a kabul törenleriyle Elastul'un konukseverlik vaadinin kısa sürede Bruenor'un planlarıyla zıtlaşacağını biliyordu.

Grup, büyük asansörle şehrin alt katlarına indikten kısa bir süre sonra buradaki cücelerin kendisini yukarıdaki insanlardan daha hoşgörüyle süzmediğini fark eden Drizzt yeterince gördüğüne karar verdi.

"Uzun bir yolumuz var ve mevsimin sonuna geliyoruz," dedi Drizzt, Torgar'la Shingles'a. "Şehrin, bana sıklıkla anlatmış olduğun gibi muhteşem fakat korkarım ki buradaki varlığım, Mithril Salonu'nun iyi niyetini paylaşma çabana köstek oluyor."

"Pöh, çenelerini kapatacaklardır!" diye ısrar etti Torgar, ki köpürmeye başlıyor gibiydi. Drizzt bir elini cücenin omzuna koydu.

"Bu, senin ve benim için değil Kral Bruenor için," diye açıkladı Drizzt. "Üstelik sebeplerim de yanlış değil. Buzyeli Vadisi yolu kış gelmeden kapanır ve ben eski dostumu bahardan önce görmek istiyorum."

"Hemen gidiyor muyuz?" diye araya girdi Regis. "Ama bana iyi bir yemek sözü vermişlerdi."

"O yemeği yiyceksin," dedi Torgar ve en yakındaki hana doğru yürümeye başladı.

77

i+r—* R.A. SALVATORE

Fakat Drizzt onu kolundan yakalayıp çekince Torgar arkasını döndü ve kara elfin başını iki yana salladığını gördü. "Büyük ihtimalle hiçbirimiz için iyi olmayacak bir şamata çıkacaktır."

"Dışarıda hava kararmak üzere," diye itiraz etti Torgar.

"Mithril Salonu'nu terk ettiğimizden beri her gece tam da olması gerektiği gibi hava kararıyor zaten," diye cevap verdi Drizzt gülümseyerek. "Geceden korkum yok. Çoğu kişi gecenin drovvların zamanı olduğunu söyler ve ben de sonuçta..."

"Ama ben değilim ve ben açım," diye araya girdi Regis.

"Çantalarımızın yarısı dolu!"

"Kuru ekmek ve tuzlu etle. Şöyle sulu, lezzetli ve..."

"Buzyeli Vadisi'ne kadar yol boyunca sızlancaktır," diye uyardı Torgar.

"Uzun bi yol," diye ekledi Shingles.

Drizzt tartışmayı kaybettiğini anladı ve cücelerin peşinden hanın ortak odasına girdi. Tam da beklediği gibi kapıdan girer girmez bütün gözler ona döndü. Hanın sahibi büyük bir hüsranla içini çekti; Drizzt, Elastul'un, ona hizmet edilmesini emretmiş olduğunu anladı.

Ne tartıştı ne de itiraz etti; o ve Regis uzaktaki bir masaya otururken bara gidip yiyecekleri alma işini Torgar'la Shingles'a bıraktı. Dörtlü yemekleri boyunca bir düzine müşterinin bakışlarına katlanmak zorunda kaldılar. Regis, yeni bir porsiyon istemek dışında kafasını tabağından kaldırmadığından bu durum canını sıktıysa bile hiç belli etmedi.

Yemeğin hiç aceleye getirilmediği söylenemezdi. Tavernanın sahibiyle garson kadın yemeği getirmek ve boş tabakları toplamak konusunda büyük bir çaba gösterdiler.

Bu Drizzt'in işine gelmişti ve son kemiklerle kırıntılar da kaldırılıp, Regis piposunu çıkarıp masaya vurmaya başladığında drow elini piponun üzerine koydu. Buçukluğun gözlerinin içine baktı.

"Gitme vakti," dedi.

"Mirabar bu saatte kapılarını açmayacaktır," diye itiraz etti Torgar.

"Bahse girerim," diye cevap verdi Drizzt, "bir kara elfin gidişi

78

· KORSAN KRAL «

için açacaklardır."

Torgar'ın böyle bir bahse girmeye hiçbir niyeti yoktu ve şehrin kapılan sonuna kadar açıldığında Drizzt ve Regis, cüce dostlarına veda edip gecenin karanlığına ilerlediler.

"Bu benim canımı, senden çok sıkıyor değil mi?" diye sordu Regis, şehir arkalarındaki karanlığa karışırken.

"Bunun tek sebebi sana sıcak bir yatakla iyi bir yemeğe mal olmuş olması."

"Hayır," dedi buçukluk oldukça ciddi bir tonda.

Drizzt bunun bir önemi yokmuş gibi omzunu silkti; ki onun için gerçekten de bir önemi yoktu. Özellikle Yukarı Dünya'daki ilk yıllarında, ünü yayılmadan önce yüzeydeki toplulukların birçoğunda benzer bir şekilde karşılanmıştı. Cücelere ve Mithril Salonu'na da kızgınlık besliyor olmalarına rağmen Mirabar halkının tavrı Drizzt'in yüzeydeki ilk günleriyle kıyaslandığında çok cana yakın kalıyordu. Drizzt, o günlerde ölümcül bir tepki almadan bir şehrin kapılarına bile yaklaşamazdı.

"Acaba On-Kasaba değişmiş midir?" dedi Regis bir süre soma kuytu bir vadide kamp kurduklarında.

"Değişmiş derken?"

"Belki büyümüştür. Daha kalabalıktır."

Bunun pek olası olmadığını düşünen Drizzt başını iki yana salladı. "Kolay kolay uysallaştırılamayan topraklardan geçen zorlu bir yolculuğun sonundalar. Bir veba salgını uğramadıysa Luskan'ın büyümüş olduğunu göreceğimiz kesin ama Buzyeli Vadisi zamanın nadiren uğradığı bir yerdir. Şimdi de asırlardır olduğu gibi üç gölün kıyılarında hayatta kalmaya çalışan küçük topluluklar ve hatırlana-bileceğinden çok uzun zamandır olduğu gibi ren geyiklerini takip eden Wulfgar'm halkı olacak."

"Bir savaş ya da veba uğramadıysa tabii."

Drizzt bir kez daha başını iki yana salladı. "Buzyeli Vadisi'nin On Kasabası'nın bir veya tümü yok olsa bile kısa sürede yeniden kurulur ve yaşam-ölüm döngüsü bir kez daha dengelenirdi."

"Kendinden oldukça emin gibisin."

Bu sözler drowun gülümsemesine sebep oldu. Buzyeli Vadisi

79

i+r—* R.A. SALVATORE

gibi, topraklarda devamhlığın hüküm sürdüğü yerlerde bir huzur vardı; tek hükümdarın doğa olduğu, anlamı olan tek zaman ölçütünün mevsimler olduğu, geleneklerin nesiller boyunca sürdüğü bir yerin sunduğu avuntu ve aidiyet hissi.

"Buzyeli Vadisi gibi yerlerde dünya durmuştur," dedi Drizzt, \ Regis'le olduğu kadar kendi kendine de konuşuyordu. "Luskan ve Derinsu, bütün o kargaşasıyla, kısa ömürlü, geçici hükümdarlarıyla buraya kök salamazlar. Buzyeli Vadisi hiçbir hükümdara hizmet etmez. Toril'in kendisi hariç ve Toril de sabırlı bir hanımefendidir." Regis'e bakıp ortamı neşelendirmek için gülümsedi. "Belki de bundan bin yıl soma Maer Dualdon'un kıyısında balık tutan bir buçukluk kadim bir oymaya rastlayıp üzerinde Regis'in işaretini görecek."

"Konuşmaya devam et dostum," dedi Regis, "ve Bruenor'la karın bundan yıllar soma neden dönmediğimizi düşünsünler."

80

İYİ DOĞAYA İNANÇ

"Şafak vakti," dedi Lord Brambleberry, malikanesinin büyük salonundaki toplantıda, "korsanlara daha önce hiç tatmadıkları bir darbe vurmak için yola çıkıyoruz!"

Toplantının misafirleri olan lordlar ve leydiler kadehlerini kaldırdılar; fakat Bramblebery'nin daveti büyük bir macerayı içermediğinden önce bir süre fısıldaştılar ve omuz silktiler. Yine de bu omuz silkişler, 'sabırsız Lord Brambleberry' hakkında aylardır söylentiler yayıldığı için haber özümsendikçe bilmiş baş sallamalara döndü. Servetini kullanıp büyük işler başarma amacında olduğunu asla gizlememişti.

Fakat Brambleberry'nin gevezelikleri şu ana kadar Derinsu'daki her genç lordun yaptığı gibi kadınları etkileme ya da unvanına saygı kazandırma çabası olarak görülmüştü. Sonuçta odadakilerin çoğu, -her ne kadar bazıları özel muhafızlardan bir orduyla sarılı, lüks içindeki yolculukları sayılmazsa- Derinsu'dan asla çıkmamış olsa da büyük kahramanlar olmakla ünlüydüler. Gerçekten savaş galibi-yetleriyle ünlenmiş diğerleriyse bu ünlerini kiralık askerlerden ordularla, olay yerine zafer kazanıldıktan soma gelip ressamları tuvalleri için kahramanca pozlar vererek kazanmışlardı.

Elbette salonda gerçek kahramanlar da vardı. Hakkıyla kazanılmış bir üne sahip bir paladin olan Genç Morus Brokengulf,

81

___ 1* —' R.A. SALVATORE 9

Derinsu'ya ailesinin servetini miras almak için yeni gelmişti. Yirmi yaşını henüz geçmiş olmasına rağmen şehrin, hatta tüm Kılıç Sahili'nin en iyi ozanı kabul edilen Rhiist Majarra'yla sohbet ediyordu. Tam karşılarında, 'gece yarısı bir gölgenin izini sürebilen' kolcu Aluar Zendos ve ünlü Kaptan Rulathon kadeh tokuşturuyor, büyük maceralarla kahramanlıkları üzerine sohbet ediyorlardı. Genellikle topluluk içinde en az böbürlenenler olan bu kişiler boş vaatlerde bulunanlarla söylediklerini gerçekleştirme niyetinde olanlar arasındaki farkı bilirlerdi ve bugüne kadar dikkat çekici, genç Lord Brambleberry'nin sonunda hangi türden çıkacağı konusunda

ikiye ayrılmışlardı. 1

Fakat şu anda genç Brambleberry'yi ciddiye almamak oldukça zordu çünkü hemen yanında Derinsu'da gayet iyi tanınan ve soylular arasında saygı duyulan, Su Perisi'nin kaptanı Deudermont duruyordu. Brambleberry, Deudermont'la yelken açarsa bu macera kesinlikle sahte olamazdı. Salondaki gerçek kahramanlar ağırbaşlı bir şekilde birbirilerine başlarını eğerek onayladıklarını gösterdiler; fakat bunu, bir anda salonun her yanında başlayan, köşelere sinip yükselen senfoniyi bir kalkan olarak kullanan veya dans pistinde fısıldanan heyecanlı ve boş konuşmaları bozmamak için sessizce yaptılar.

Salonu dolaşan Deudermont'la Robillard hepsini dinlediler; hatta Robillard heyecanlı yorumları daha iyi duyabilmeleri için bir

duyu arttırma büyüsü bile yaptı.

"Zenginlik ve şarap artık onu tatmin etmiyor," dedi bir leydi. Bir köşede, pek da zarif olmayan bir şekilde peş peşe yuvarladığı kadehlerle dolu bir masanın yanında duruyordu.

"Ya unvanına 'kahraman' kelimesini ekleyecek ya da bunun denerken mezara girecek," dedi leydinin, saçları başının üzerinde otuz santimden yüksek bir şekilde kabartılmış arkadaşı.

"Böylesine güzel bir teni bir öğrenin ayaklarının dibinde kirletmek..." dedi bir başkası.

"Ya da bir korsanın kılıcının ucunda kana bulamak," dedi bir

diğer. "Yazık."

Hepsi de aynı anda konuşmayı kesip, dans pistinin onları göre-

82

KORSAN KRAL

... -j kamında oldukça genç bir bayanı döndürmekte olan Bramblebery'yi süzdüler. Dördü ortak bir şekilde içlerini çektiler ve ilk olanı, "Daha yaşlı ve akıllı olan lordlann onu durdurması gerekirdi. Ne yazık!"

"Büyük bir kayıp.

"Genç ahmak."

"Fiziksel bir maceraya bu kadar ihtiyacı varsa..." dedi sonuncusu ve muzip bir şekilde gülümsedi. Diğerleri de ona katıldılar.

Yeterince duymuş olan büyücü elini sallayıp büyüsünü bozdu.

"Tavırları, genç lordun arzularının ciddiye alınmasını oldukça zorlaştırıyor," dedi Robillard, Deudermont'a.

"Veya genç dostumuzun etrafındaki bu boşluktan fazlasına ihtiyaç duyduğuna inanmayı kolaylaştırıyor," diye cevap verdi kaptan, "belli ki onların yatağına davet edilmek için daha fazla şana ihtiyacı yok. Ki bence bu çok iyi bir şey çünkü bir leydinin yatağına girebilmek için kahramanlık yapmaya çalışan b;r delikanlıdan daha tehlikeli biri yoktur."

Robillard, dostuna dönerken gözleri kısıldı. "Yıllar önce, dünya daha sakin, benim hayatım da daha düzenli bir ritme sahipken Luskan'da tanışmış olduğum genç bir adam gibi konuştun."

"Düzenli ve sıkıcıydı," diye cevap verdi Deudermont bir an bile duraksamadan. "O genç adamı bu kadar iyi hatırlamanın sebebi ne kadar karşı koymaya çalışmış olsan da hayatına getirmiş olduğu mutluluk yüzünden."

"Belki de sadece o ahmağa acıdığım içindir."

Deudermont çaresiz bir gülümsemeyle kadehini kaldırdı ve Robillard da kendi kadehini kaptanınkine tokuşturdu.

Dört gemi, ertesi sabah sessizce Derinsu Limanı'ndan Kılıçlar enızı'ne yelken açtı. Ayrılışları sırasında trompetler çalmadı, rıh-

83

i+r—* R.A. SALVATORE

tıma onlara veda etmek isteyen kalabalıklar toplanmadı, hatta uygun rüzgarlar ve yumuşak dalgalar için rıhtımda denizciler ve rıhtım izcileriyle birlikte yapılan Rahip Kutsaması bile sessizce her geminin güvertesinde ayrı ayrı yapıldı.

Robillard ve Deudermont, Brambleberry'nin üç gemisini sıkı bir formasyon oluşturmaya çalışırken sergiledikleri beceri ve disiplini, daha doğrusu bunların yoksunluğunu kaygıyla izliyorlardı. Bir ara üç gemi neredeyse birbirine giriyordu. Son anda kurtulduklarında Brambleberry'nin, bir zamanlar Quelch 'in Aptallığı olan şimdiyse ismi küçük bir eklemeyle "Quelch 'in Aptal Adaleti," haline gelmiş sancak gemisinin halatları birbirine girmişti. Brambleberry geminin ismini toptan değiştirmek istemişti ama Deudermont ona engel olmuştu. Sonuçta bu tarz eylemler kötü şans getirirdi.

"Bizi oldukça geride tut," diye emretti Deudermont dümenciye. "Ve iskele yönünde. Her zaman derin sularda kalalım."

"Onların kalıntılarından kaçınmak zorunda kalacağımızdan mı endişeleniyorsun?" diye takıldı Robillard.

"Onlar savaşçı, denizci değil," diye cevap verdi Deudermont.

"Gemiyi kullandıkları gibi savaşıyorlarsa kısa sürede mezara gireceklerdir," dedi Robillard ve küpeşteye yaslanıp denizi izlemeye başladı. Sessizce, "Belki her halükarda ölecekler," diye ekledi ama Deudermont yine de duymuştu.

"Bu macera canını sıkıyor," dedi Deudermont. "Yani her zamankinden fazla. Arklem Greeth'le eski meslektaşlarından bu kadar mı korkuyorsun?"

Robillard omzunu silkip omuz silkip cevap vermeden önce bir süre bekledi: "Belki de Arklem Greeth'in yokluğundan korkuyo-rumdur."

"Nasıl yani? Bir süredir şüphelendiklerimizin artık gerçek olduğunu biliyoruz. Kılıç Sahili'nin sakinlerinin ondan kurtulması doğal olarak iyi bir şey olacaktır."

"Olaylar her zaman göründükleri kadar basit olmazlar."

"Bir kez daha soruyorum, nasıl?"

Robillard sadece omzunu silkti.

"Yoksa eski arkadaşına sempati mi besliyorsun?"

84

' KORSAN KRAL <-

Robillard dönüp kaptanına baktı ve,."O bir canavar... bir üç,

iğrenç bir şey "dedi

"Ama onun gücünden çekmiyorsun.

"Ne o ne de emrindekiler hafife alınacak kişiler değil," diye cevap verdi büyücü. "Fakat sevgili genç Lord Brambleberry'nin becerikli ve güçlü bir birlik kurduğunu biliyorum ve ayrıca senin yanında da ben varım."

"O zaman sorun ne? Greeth'inyokluğundan korkuyorum derken ne kast ediyordun? Ne biliyorsun dostum?"

"Arklem Greeth'in, Luskan'ın mutlak hakimi olduğunu biliyorum. Kendine sınırlar çizdi."

"Evet ve bu sınırları korsanların Kılıç Sahili'nde at koşturacakları kadar genişletti."

"O kadar da değil," dedi Robillard. "Ve Luskan'ı yönetiyormuş gibi görünen beş yüksek kaptanın bir zamanlar benzer sınırlar çizdiğini sana hatırlatmalı mıyım?"

"Karşılaşacağımız bir sonraki gemi enkazının zavallı kurbanlarına, ailelerinin ve dostlarının katledildiğini gören iyi insanlara onları kılıçtan geçiren korsanların kabul edilebilir sınırlar içerisinde hareket ettiklerini mi söylemeliyiz?" diye sordu Deudermont. "Böyle bir kanunsuzluğa ve hainliğe sırf belirsiz bir gelecekten çekindiğimiz için müsamaha mı etmeliyiz?"

"Olaylar her zaman göründükleri kadar basit değillerdir," dedi Robillard bir kez daha. "Gizem'in Sahipkulesi, hatta Gizem Kardeşliği'nin kendisi Luskan'ın gördüğü en adil yöneticiler olmayabilirler ama yönetimlerinin sonucu ortada. Denizlerde olmasa bile şehirde barış ve huzur var. Onlar olmadan Luskan'ın daha iyiye gideceğinden bu kadar mı eminsin?"

"Evet," dedi Deudermont. "Kesinlikle."

"Böyle bir kendinden eminliği ancak Brambleberry'den beklerdim."

"Bütün hayatımı doğru olanı yapmaya çalışarak geçirdim," dedi Deudermont. "Ve bunu ne bir tanrıdan ya da tamıçadan ne de kanun ve kanun koyuculardan korkumdan yaptım. Bu yolu, iyi şeyler yapmanın iyi sonuçlar doğuracağına olan inancımdan izledim."

85

G—· R.A. SALVATORE

"Koca dünya bu kadar basit bir şekilde kontrol edilemez." "Elbette, insanlığın iyi doğasının sonunda karşılığını alacağına inanmıyor musun? Dünya daha iyi zamanlara, barış ve adalet dolu çağlara doğru ilerliyor. İnsanın doğası bu." "Fakat bu, düz bir yol değil."

"Bunu kabul ediyorum," dedi Deudermont. "Bütün bu dönüşler ve kıvrımlar, kavgalara doğru atılan geri adımlar hep Arklem Greeth gibi sahip olmaması gerekirken güce sahip olan kişiler tarafından yaratılıyor. Bizleri, insanların hiçbir şey yapmadığı, cesaret ve onurun eksikliğinin hissedildiği karanlık bir noktaya çekmeye çalışıyorlar. Onlar, toprakların üzerine yayılmış boğucu bir tabut örtüsü gibiler ve ancak cesur kişiler bu örtüyü kaldırdığında insanlığın iyi doğası ortaya çıkacaktır."

"İyi bir teori, hoş bir felsefe," dedi Robillard. "Cesur insanlar yüreklerinin emrettiğini yapmalıdır!" dedi

Deudermont.

"Ve mantıklarının," diye uyardı Robillard. "Buzdaki adımlar akıllıca yumuşatılmalıdır."

"Cesurlar dağın zirvesine ulaşırlar!"

Robillard'ın aklından 'ya da düşüp ölürler' demek geçtiyse de

bunu dile getirmedi.

"Benim ve Lord Brambleberry'nin yanında eskiden kardeşin

olan büyücülere karşı savaşacak mısın?"

"Kendi isteklerinin dışında üzerimize gelecek olanlarla mı? Kesinlikle," diye cevap verdi Robillard. "Bağlılığım sana ve Su Perisine. Seni, kendi ahmaklığından kurtarmak için yıllar harcadım ve şimdi böyle yüz kızartıcı bir şekilde ölmene izin veremem."

Deudermont en yakın dostunun omzuna vurup küpeştenin yanına geçti ve Robillard'ın bakışlarını açık denize yönlendirdi. "Haklı olabileceğinden korkuyorum," dedi. "Arklem Greeth'i yenip korsan belasına bir son verdiğimizde niyetlenmediğimiz sonuçlardan biri de Su Perisi'nin emekliye ayrılması olabilir. Sonuçta avlanmaktan

başka elimizde hiçbir şey kalmayacak."

"Dünyayı bunu düşünmeyecek kadar iyi tanıyorsun. Arklem Greeth'ten önce de korsanlar vardı, onun zamanında da var ve

86

KORSAN KRAL

Greeth'in adı tarihin külleri arasında kaybolduğunda da korsanlar 0lacak. İnsanlığın iyi doğası diyorsun ve genele baktığımda bunun doğru olduğuna inanıyor ya da en azından bunun için dua ediyorum. Ama bizi ilgilendiren asla bu genel olmadı değil mi? Bizi ilgilendiren Kılıç Sahili'nde korsan olarak yelken açan insanlığın bu küçücük parçası."

"Sahipkulesi'nin gücüyle büyüyen minik bir parça."

"Haklı olabilirsin," dedi Robillard. "Aynı zamanda yanılıyor da olabilirsin ve dostum ben de bundan korkuyorum."

Deudermont, küpeşteye yaslanıp doğan güneşin, kayıp geçen sulardan göz kamaştırıcı bir şekilde yansımasına karşın gözlerini kırpmadan ufku izlemeye başladı. İyi bir adam, adalet için elinden geleni yapmalıydı. Cesur bir adam, çaresiz masumlara baskı uygulayıp zarar verenlerle savaşmalıydı. Bir lider, prensiplerine göre hareket etmeli, prensiplerin onu ve onu izleyenleri daha iyi bir noktaya ulaştıracağına inanmalıydı.

Deudermont'un inandığı şeyler bunlardı ve ölümüne sevdiği suların üzerindeki göz kamaştırıcı yansımaları izlerken bunları düşünüyordu. Hayatını, iyi ve cesur bir liderin nasıl olması gerektiğine olan inancına göre yaşamış, her zaman bu inanca göre hareket etmiş ve bu inanç da ona iyi hizmet etmişti. O da, Luskan, Derinsu ve Baldur'un Kapısı halkına her zaman gayet iyi hizmet etmişti.

Robillard, Sahipkulesi'ni ve Gizem Kardeşliği'nin yöntemlerini bildiğinden Deudermont, önlerindeki düşmanla ilgili ona danışacaktı.

Fakat Kaptan Deudermont önünde gördüğü görevden kaçmayacaktı, hele hevesli Lord Brambleberry ve onun kayda değer kaynakları arkasındayken.

Haklı olduğuna inanmak zorundaydı.

87

BİR GÜVENLİK ÖRTÜSÜYLE SARMALANMIŞ

"Belki de yaşlandıkça gördüklerimden daha az etkileniyorum-dur," dedi Regis, Drizzt ile geniş bir çimenlikte ilerlerken. "Pek etkileyici bir şehir değildi. Mithril Salonu'nun güzelliğinin yanına yaklaşamıyordu ve elbette Gümüşay'la yarışamazdı bile ama en azından seni içeri kabul ettiklerine sevindim. Halkı inatçı ama bu bana öğrenebilecekleri konusunda umut verdi."

"Ben Mirabar'dan senden daha fazla etkilendim," dedi Drizzt, buçukluk dostuna bir bakış atarak. "Harikalarını uzun zamandır dinliyordum ama Mithril Salonu'nun yanında sönük kaldıklarını kabul ediyorum. Belki de bunun sebebi Mithril Salonu'nda yaşayanları daha fazla seviyor olmamdır."

"Daha sıcak bir yer," dedi Regis. "Kralından en alttakine kadar. Ama yine de Mirabar'a kabul edildiğine memnunsun."

Drizzt bunun bir önemi yokmuş gibi omzunu silkti ve elbette bir önemi de yoktu. En azından onun için. Marki Elastul'un, kayıp cüceleri ve Mithril Salonu'yla gerçek bir barış yapması umudunu yadsıyamazdı. Bu gelişme, özellikle Mithril Salonu'nun kuzey sınırında bir ork krallığı kurulmuşken iyilikten başka bir şey getirmezdi.

"Bruenor'un, ortak bir amaç için Obould'un yardımına gidecek cesareti bulmuş olmasına çok daha fazla memnunum," dedi drow.

88

· KORSAN KRAL «

"Dünyadaki büyük bir değişime şahit ojduk."

"Ya da olayların geçici bir süre için durulmasına."

Drizzt bir kez daha omzunu silkti ama bu sefer yüzünde çaresiz bir boyun eğme ifadesi vardı. "Obould'un barışı sürdürdüğü her gün, beklediğimizden daha büyük bir güvenlik içinde geçmiş bir gündür. Orduları dağlardan inmeye başladığında yıllar boyunca savaştan başka bir şey göremeyeceğimize inanıyordum. Mithril Salonu'nu kuşattıklarında oradan sonsuza dek sürüleceğimizden korkuyordum. Ateşkesin ilk aylarında bile ben de herkes gibi sonunda yine savaş ve acıların geleceğini düşünüyordum."

"Ben hâlâ öyle düşünüyorum."

Drizzt'in gülümsemesi bu fikre tam olarak karşı çıkmadığını gösteriyordu. "Boşu boşuna tetikte durmuyoruz. Ama geçen her gün o geleceği biraz daha belirsizleştiriyor. Ve bu da iyi bir şey."

"Yoksa geçen her gün, Obould'un büyük fethine hazırlandığı yeni bir gün mü?" diye sordu Regis.

Drizzt, kolunu buçukluk dostunun omzuna doladı.

"Böyle bir şeyden korkmam fazla şüpheci biri olduğum anlamına mı geliyor?" diye sordu Regis.

"Eğer sen öyleysen; ben, Bruenor ve Bol-Ok Krallığı'nın her yanında casusları bulunan Alustriel de öyle demektir. Orklarla, ihanet ve savaşla dolu, uzun ve acı deneyimlerimiz var. Doğru olduğunu düşündüğümüz her şeyin kesin olmayabileceğini düşünmek rahatsız edici ve anlaşılması zordur; ama barış ve benimseme yolunda yürümek, bir savaşçının yolunda yürümekten çok daha fazla cesaret gerektirir."

"Her zaman göründüğünden daha karmaşık değil mi?" diye sordu Regis buruk bir gülümsemeyle. "Tıpkı senin gibi."

"Veya tıpkı bir ayağıyla balık tutup diğeriyle kaçan, sağ eliyle bir gürz kullanan ama sol eliyle de hiçbir şeyin farkında olmayan ahmaklardan bir şeyler yürüten ve tüm bunlar sırasında karnını hep dolu tutmayı başaran buçukluk dostum gibi."

"Korumam gereken bir ünüm var," dedi Regis ve Drizzt'e az önce kemerinden yürüttüğü kesesini geri verdi.

"Çok iyiydi," diye tebrik etti Drizzt. "Bu sefer elini hissettiğim-

89

i+r—* R.A. SALVATORE

de kesemi neredeyse kemerimden almıştın." Keseyi alırken Regis'e, buçukluğun kemerinden ustaca yürüttüğü tekboynuz başh gürzü verdi.

Regis masumca omzunu silkti. "Böyle bire bir çalmaya devam edersek sonunda bende çok daha değerli büyülü eşyalar olacaktır."

Drizzt, kuzeye, siyah bir panterin onlara doğru geldiği yöne bakınca Regis de bakışlarını o yöne çevirdi. Drizzt, Guenhvviyvar'ı o öğleden soma astral boyuttaki evinden, etrafı kolaçan etmesi için çağırmıştı. Kral Bruenor'un salonlarında pek ihtiyaç duymayacağı ve Guenhwyvar'ı görür görmez oklar ve mızraklardan bir salvoyla karşılık verebilecek Obould'un krallığındaki orklarla trajik bir kaza yaşanmasını istemediği için son dönemde panteri pek çağırmamıştı.

"Bir kez daha yollarda olmak güzel," dedi Regis, Guenhwyvar seri bir şekilde Drizzt'in karşısına, onun yanına geldiğinde. İri kedinin ensesindeki tüylerini okşadı ve Guenhwyvar da başını kaldırıp gözlerini kısarak memnuniyetini belirtti.

"Ve tıpkı söylediğim gibi sen gayet karmaşık birisin," dedi Drizzt. Rahat düşkünü dostunu bu şekilde görmek her zaman nasip olmazdı.

"Aslında bunu, senin için söylemesi gereken benim," diye düzeltti Regis. "Ama sen lafı bana çevirdin. Ayrıca ben karmaşık falan değilim. Sadece düşmanlarımın kafasını karıştırmayı seviyorum."

"Ve dostlarının."

"Seni talim için kullanıyorum," dedi buçukluk ve Guenhwyvar'ın ensesini kuvvetlice çekiştirince panter, vadi boyunca yankılanıp bütün geyiklerin gözlerini korkuyla açmasına sebep olan bir onaylama mırıltısı çıkardı.

Yüksek otlar ve yaban çiçekleriyle kaplı çayırlar, yerlerini işlenmiş topraklara bıraktığında güneş neredeyse önlerinde ufka varmıştı. Alacakaranlığın gittikçe solan ışığında yürüdükleri patika iki tarafı da çiftlikler ve ahırlarla bezeli bir yola dönüştü. Üç dost uzakta üzerinde, birçok uzun ve ince, onlardan da fazla kısa ve bodur kulesi olan, görkemli ve merak uyandırıcı bir evin zikzak çizen silueti bulunan tanıdık bir tepe gördüler. Evin her penceresinde ışık vardı.

"Acaba bu ziyaretimizde Harpellar bize ne gibi sürprizler suna-

90

· KORSAN KRAL «

caklar?" diye sordu Drizzt. - „

"Onlara da sürpriz olacaklarından eminim," dedi Regis. "Tabii indiye kadar birbirilerini kazayla öldürmedilerse."

gu şaka ne kadar neşeli olursa olsun içinde reddedilemez bir gerçeği barındırıyordu. Eksantrik büyücü ailesini yıllardır tanırlardı ve bu klandan herhangi birinin, özellikle de Harkle Harpell'ın ne onları ziyaret ettiklerinde ne de onlar ziyaret ettiğinde garip olaylara yol açmadığı olmamıştı. Fakat Harpellar, Mithril Salonu'nun yakın dostlarıydı. Menzoberranzan drovvları, krallığına saldırdığına Bruenor'un yardımına koşmuşlar ve cüce safları arasında yiğitçe savaşmışlardı. Büyülerinin öngörülebilir olmadığı doğruydu ama arkalarındaki güç yadsınamazdı.

"Doğrudan Sarmaşık Malikanesi'ne gitmeliyiz," dedi Drizzt, Uzunsemer isimli küçük kasabada hava kararırken. Daha cümlesini yeni bitirmişti ki sanki sözlerine bir tepki olarak sessizliğin içinde önce bir öfke çığlığı, ardından da acı dolu bir haykırış yankılandı. Drow ve buçukluk bir an bile duraksamadan, yanlarında koşan Guenhwyvar'la birlikte seslerin geldiği yöne doğru fırladılar. Drizzt'in elleri kınlarındaki palalarının üzerindeydi ama onları çekmedi.

Sözlerin anlaşılamayacağı kadar uzaktan bir çığlık daha geldi ve hemen ardından tezahüratlarla itiraz haykırışları yükseldi...

Drizzt, Regis'in önünden koşmaya başladı. Bir toprak seti aşıp devrilmiş dallarla sık ağaçlar arasında dikkatle ilerledi. Ağaçlıktan fırladığında şaşkınlıkla durdu.

"Ne oldu?" diye sordu Regis, kara elfin yanından geçerken ve Drizzt omzundan yakalayıp durdurmasaydı bir gölün içine yuvarlanıyordu.

"Bu gölü hatırlamıyorum," dedi Drizzt ve nerede olduğunu anlayabilmek için Sarmaşık Malikanesi'nin olduğu yöne baktı. "Buradan en son birkaç yıl önce geçmiştim ve o sırada bu yoktu."

"İşin içinde Harpellar varsa birkaç yıl, sonsuzluk gibidir," diye hatırlattı Regis. "Buraya geldiğimizde kasabanın yerinde koca bir delik bulsak şaşırır miydin?"

Drizzt tam olarak dinlemiyordu. Düz, açık bir alana geçti ve ağaçlarla kaplı bir adanın dış hatlarıyla, adadaki sık ağaçların ara-

91

i+r—* R.A. SALVATORE

sından büyük bir ateşin ışığını gördü.

Adadan yeniden tartışma sesleri yükseldi.

Sağ taraftan tezahüratlar sol taraftansa itirazlar yükseldi ama iki grup da sık ağaçlar yüzünden Drizzt'in görüş alanının dışındaydı ve sadece birkaç kamp ateşinin ışığı görülebiliyordu.

"Ne?" diye sordu aklı karışmış olan Regis. Bu basit soru Drizzt'in şaşkınlığını da gayet iyi özetliyordu. Buçukluk, Drizzt'in kolunu çekiştirip hemen yakındaki bir iskeleyle suda sallanan birkaç tekneyi gösterdi.

"Git Guenhwywar," dedi Drizzt panter dostuna. "Ama bana dönmeye hazır ol."

Kedi, dar bir çemberin etrafında gittikçe hızlanarak dönmeye başladı ve sonunda gri bir sise dönüşüp evine döndü. Drizzt minik oniks heykelciği kemerindeki keseye yerleştirip hızla iskeledeki Regis'in yanına gitti. Buçukluk çoktan küçük bir kayığın halatını çözmüş, kürekleri hazırlıyordu.

"Sence ters gitmiş bir büyü mü?" diye sordu Regis ve bu sırada adadan bir acı çığlığı daha geldi.

Drizzt bir cevap vermese de bir sebepten burada olanın bu olmadığını düşünüyordu. Regis'e kenara çekilmesini işaret etti ve kükrelere asıldı.

Yine tartışma sesleriyle çığlıklar duydular. Tartışma seslerinin arasında iniltiler ve vahşi hırıltılar geliyordu. Regis tedirgince "Kurtlar mı?" diye sordu.

Göl pek büyük değildi ve Regis kısa bir süre soma adadaki bir iskeleyi fark etti. Drizzt kayığı iskeleye yönlendirmeye çalıştı. Fark edilmeden iskeleye çıkmayı başardılar. Ağaçların, kayaların ve sık çalıların arasından geçen, ara sıra küçük hayvanların sağa sola koşturduğu bir patika vardı. Drizzt, tüylü beyaz bir tavşanın hoplayarak uzaklaştığını gördü.

Hayvanı umursayıp yola devam etti ve alçak bir tepeye çıktıklarında o ve Regis bütün bu kargaşanın kaynağını gördüler.

Ve ikisi de hiçbir şey anlamadı.

Belden yukarısı çıplak bir adam, yatay iplerle birbirine bağlanmış dikey direklerden yapılma bir kafesin içinde duruyordu. Mavi

92

KORSAN KRAL

? bbeli üç adam kafesin arkasında, sq1 tarafta otururken benzer, kırmızı cübbeler giymiş üç adamsa yine kSfesin arkasında, sağ tarafta oturuyorlardı. Kafesteki adamın hemen önünde yarı insan yarı kurt örünümlü, kurtlara özgü bir burna fakat insan gözlerine sahip bir canavar duruyordu. Yaratık kontrolünü kaybetmek üzere görünüyor, hırlıyor, gözleri korkuyla faltaşı gibi açılmış mahkumun önünde havayı ısırıyordu.

"Bidderdoo?" dedi Drizt.

"Öyle olmalı," dedi Regis ve bir adım öne çıkmaya yeltendi fakat Drizzt onu tuttu.

"Hiç muhafız yok," diye uyardı Drizzt. "Burası büyük ihtimalle büyüyle korunuyor."

Kurtadam, zavallı mahkuma kükredi ve adam geriye sinip zavallı bir şekilde yalvarmaya başladı.

"Yaptırıl" diye gürledi kurtadam.

"Mecburdu!" diye haykırdı mavi cübbelilerden biri.

"Katil!" diye itiraz etti bir kırmızı cübbeli.

Bidderdoo hızla dönüp uluyarak tartışmayı sonlandırdı. Kurtadam Harpell mahkuma dönüp mırıldanmaya ve ellerini salla-may başladı.

Adam telaş ve itirazla haykırdı.

"Ne...?" dedi Regis ama Drizzt'in verebileceği bir cevap yoktu.

Mahkumun gevelediği sözler, acıyla itiraz karışımı anlaşılmaz homurtulara ve inlemelere dönüştü. Bedeni titreyip sarsılmaya, kemikleri çatırdamaya başladı.

"Bidderdoo!" diye bağırdı Drizzt ve işkence gören adamla konsantre olmuş Harpell büyücüsü hariç herkesin bakışları drowa döndü.

"Kara elf!" diye haykırdı mavi cübbelilerden biri ve hepsi de geriledi. Hatta bir tanesi yere hiç de resmi olmayan bir şekilde yere kıç üstü düşüverdi.

"Drow! Drow!" diye bağırdılar.

Drizzt onları pek duymadı bile, lavanta rengi gözleri, mahkum gözlerinin önünde çöker, uzuvları şekil değiştirir, bütün vücudunu kıllar kaplarken faltaşı gibi açıldı.

93

f—' R.A. SALVATORE

"Bir daha yahniye aynı gözle bakamayacağım," diye mırıldandı Regis çaresizce çünkü ahşap ve ipten yapılma kafesin içinde artık bir insan yoktu.

Beyaz ve tüylü olan tavşan viyaklayıp bağırındı; sanki bir araya getirmesi mümkün olmayan kelimeleri haykırmaya çalışıyor gibiydi. Soma kafesin boşluğunda rahatlıkla geçip çalıların güvenliğine doğru hoplayarak uzaklaştı.

Büyüsünü bitiren kurtadam hırlayıp uludu ve hızla yeni gelenlere döndü. Fakat yaratık çabucak sakinleşip bu kadar kıllı ve vahşi biri için aşırı kültürlü bir sesle, "Drizzt Do'urden! Seni görmek ne güzel!" dedi.

"Eve gitmek istiyorum," diye mırıldandı Drizzt.

Şöminede sıcak bir ateş yanıyordu ve dolgun koltukla divanın sunduğu konforu yadsımak mümkün değildi fakat bunlara oturmayı bile düşünemeyen Drizzt odanın sıcaklığını pek hissetmiyordu.

Sarmaşık Malikanesi'ne aceleyle, aşağıdaki gölün iki yakasını da sıcak beyaz bir ışıkla aydınlatan neredeyse kesintisiz yıldırımların ışığında getirilmişlerdi. İtiraz çığlıkları büyülü patlamaların yanında sönük kalmış ve yalnız bir kurdun, bir kurtadamın uluması tarafından tamamen kesilmişlerdi.

Görünüşe göre Uzunsemer halkı bu ulumanın neler gizlediğini gayet iyi biliyordu.

Drizzt ve Regis bir süre odada gezindiler ya da oturdular. Ara sıra gelip yiyecek ya da içecek bir şeyler daha isteyip istemediklerini soran bir hizmetçi haricinde yalnızdılar. Regis hizmetçinin teklifini her seferinde hevesli bir baş sallamayla onaylamıştı.

"Bu olanlar hiç de Harpellar'a yakışır gibi değildi," dedi Drizzt'e lokmalarının arasından. "Bidderdoo'nun biraz vahşi olduğunu biliyorum, yani Barrison Del'Armgo Evi'nden Uthegental'i öldürdü falan ama gördüklerimiz sadece..."

"Adalet içindi," diye bir ses geldi kapıdan ve ikili o yöne döndüklerinde Bidderdoo Harpell'ın içeri girdiğini gördüler. Artık bir

94

KORSAN KRAL

kurtadam gibi değil, görmüş geçirmiş bir adam gibi görünüyordu. Bir seksenlik boyundan da uzun görünmesini sağlayacak bir pozda duruyordu ve mümkün olan her yöne doğru dikilmiş gri saçları çok uzun zamandır bırak taranmayı, elle bile düzeltilmemiş gibiydi. İlginçtir ki sakallarını titizlikle traş etmişti.

Regis, Drizzt'e bakarken ne diyeceğini bilemiyor gibiydi.

"İyi Harpellar'ın elinde bekleyeceğimizden çok daha sert bir adalet," dedi Drizzt.

"Mahkum bir savaş başlatmaya çalışıyordu," diye açıkladı Bidderdoo. "Ben bunu önledim."

Drizzt ve Regis birbirilerine şüpheyle baktılar.

"Fanatiklik, aşırı görünen önlemler gerektirir," diye açıkladı eline yüzüne bulaştırdığı bir dönüşüm deneyi sonucu bir kurtadam olmuş olan Harpell.

"Burası benim tanıdığım Uzunsemer değil," dedi, Drizzt.

"Çok çabuk değişti," diye hemen katıldı Bidderdoo.

"Uzunsemer mi Harpellar mı?" diye sordu Regis kollarını göğsünde kavulturup ayağını sabırsızlıkla yere vurarak.

Koridordan, "İkisi de," diye bir cevap geldi ve öfkeli buçukluk bile bu tanıdık ses karşısında sert görünümünü koruyamadı, "biri diğerinden soma elbette," diye açıkladı kapıdan giren Harkle Harpell.

Sırık gibi büyücü, buruşuk ve kırışıklarla dolu, üç farklı mavi tonuna sahip, kolları elerini örtecek kadar uzun bir cübbe giyiyordu. Kafasında, ucunda cübbesindeki en koyu tonla aynı maviden bir ponponu olan, beyaz bir bere vardı. Şüphesiz büyü yardımıyla inanılmaz bir uzunluğa ulaşmış, boyalı sakalı da aynı mavi tonundaydı.

Tek bir uzun örgü Harkle'ın çenesinden kemerine uzanıyor, iki yanağından da aşağı uzanan birbirine girmiş sakallarla çevreleniyordu. Saçları kırlaşmıştı ama dostlarının geçen yıllarda, genellikle üzerlerine Harkle kaynaklı bir felaket çökmeden önce defalarca gördükleri parlaklık ve hevesi koruyordu.

"Kasaba önce değişti," diye bir yorum yaptı Regis.

"Elbette!" dedi Harpell. "Bundan keyif aldığımızı sanmıyorsunuz değil mi?" Drizzt'e doğru gidip elini sıkmak için elini tuttu,

95

f—' R.A. SALVATORE

daha doğrusu neredeyse kara elfin ayaklarını yerden kesecek bir şekilde ona sarılmadan önce öyle görülüyordu.

"Seni görmek ne büyük mutluluk benim eski, korsan avcısı dostum!" diye gürledi Harkle.

"Bidderdoo yaptığından keyif alıyor görünüyordu," dedi Regis, Harkle ona doğru gelirken.

"Bu kadar çabuk mu bir yargıya vardın?" diye sordu Bidderdoo.

"Ne gördüğümü biliyorum," dedi bir adım bile gerilemeyen buçukluk.

"Gördüğünün sebeplerini düşünmezsen yani," dedi Bidderdoo.

Regis kurtadama kötü kötü bakıp Harkle'a döndü.

"Sen bizi anlıyorsundur," dedi Harkle, Drizzt'e destek arayarak. Fakat drowun katı yüzünde pek bir destek bulamadı.

Harkle gözlerini devirdi ve gözlerinden biri yuvasından çılgınca dönmeye devam edince neredeyse düşüyordu. Altüst olmuş büyücü, bir süre soma kendini sertçe tokatladı ve gözü uslu durmaya başladı.

"Bruenor'a bir göz atmaya gittiğimden beri gözlerim eskisi gibi değil," diye takıldı abartılı bir göz kırpışla. Elbette Mithril Salonu'na yanlışlıkla yalnızca gözlerini naklettiği zamandan bahsediyordu.

"Elbette," dedi Regis, "ve Bruenor bir daha asla böyle bir şey yapmamanı rica ediyor."

Harkle, Regis'e bir süre merakla baktıktan soma kahkaha atmaya başladı. Gerginliğin azaldığını düşünen büyücü, Regis'e sıkıca sarılmaya niyetlendi.

Buçukluk elini kaldırıp onu durdurdu. "Harpellar insanlara işkence yaparken biz orklarla barış yapıyoruz."

"Adalet, işkence değil," diye düzeltti Harkle. "İşkence mi? Ne münasebet!"

"Ne gördüğümü biliyorum," dedi buçukluk. "Ve bunu görürken gözlerim oraya buraya yuvarlanmıyor, doğrudan önüme bakıyordu."

"O küçük adada bir sürü tavşan var," diye ekledi Drizzt.

"Peki rahip Ganibo gibilerine sert davranmasak ne görürdün biliyor musun?"

"Rahip mi?" dedi Drizzt'le Regis aynı anda.

96

KORSAN KRAL

"Hepsi de her zaman öyle değil mi?" diye cevapladı Bidderdoo

bariz bir tiksintiyle.

"Payımıza düşenden fazlası olduğu kesin," diye katıldı Harkle. "Uzunsemer oldukça toleranslı bir yerdir biliyorsunuz."

"Biliyorduk," dedi Regis ve bu sefer Bidderdoo gözlerini devirdi ama beceriksiz kuzeni gibi bir nakil kazası geçirmediğinden onun gözleri dönmeyi sürdürmedi.

"Garipliklere karşı... anlayışlı olmamız..." diye söze başladı.

"Garipliklere balıklama dalmanız demek istiyorsun," dedi Drizzt.

"Ne?" diye sordu büyücü ve Bidderdoo'ya merakla baktıktan sonra iğnelemeyi anlayıp kahkahalara boğuldu. "Elbette!" dedi. "Mystra'nm Ağı'nın en uçlarında dolaşan bizler başkalarını yargılamakta aceleci olamayız; ki Uzunsemer'e belayı getiren de bu oldu."

"Malaritler arasındaki dağılmadan haberdarsınız değil mi?" diye açıkladı Bidderdoo.

"Malaritler mi?" diye sordu Drizzt.

"Malar'a tapanlar mı?" diye sordu yüzey hakkında daha bilgili olan Regis.

"Tanrılar savaşı mı?" diye sordu Drizzt.

"Daha kötüsü," dedi Harkle. "Takipçiler arasında bir savaş."

Drizzt'le Regis büyücüye merakla baktılar.

"Aynı tamının farklı mezhepleri," diye açıkladı Harkle. "Aynı tamının, hangi tarafa sorduğunuza göre değişen farklı öğretileri ve oh, canavar tanrılarının iradesi konusunda onların sınırlı yorumlamalarına katılmazsanız sizi öldürürler! Ve bu Malaritler asla birbi-rileriyle ve başka hiç kimseyle anlaşamıyorlar. Bir grup, Pavlel'in doğu kıyısında bir şapel kurdu. Diğer grup da batı kıyısında."

"Pavlel mi? Göl mü?"

"Onun adını verdik," dedi Hrakle.

"Şüphesiz onun anısınadır," dedi Regis.

"Şey, tam olarak bilemiyoruz," diye karşılık verdi Harkle. "Yani, o ve dağ beraberce uçtular."

"Elbette," dedi şaşırmaması gerektiğini bilen buçukluk.

"Şeydeki... duruşmadaki mavi ve kırmızı cübbeli izleyiciler,"

97

f—' R.A. SALVATORE

dedi Drizzt.

"Hepsi de Malar rahibiydi," diye karşılık verdi Bidderdoo. "Bitaraf adalete tanık oluyor, diğer taraf da sonuçlara katlanıyor. Gelecekte olabilecekleri engellemek için böyle bir cezalandırmayı görmeleri önemli."

"Mahkum bir evi yakmıştı," diye açıkladı Harkle. "Yani evin sahipleri içerideyken."

"Ve bu şekilde cezalandırıldı," diye ekledi Bidderdoo.

"Bir tavşana çevrilerek mi?" diye sordu Regis.

"En azından böylece kimseye zarar veremez," dedi Bidderdoo.

"Bir tanesi hariç," diye düzeltti Harkle. "Çok yükseğe sıçrayabi-len büyük dişli olan hariç!"

"Ah, o," diye katıldı Bidderdoo. "O tavşan neydi öyle! Galiba vorpal bir silahın bir kısmına sahipmiş ve bu yüzden çok kötü ısırıyor!" Drizzt'e döndü. "Kedini ödünç alabilir miyim?"

"Hayır," diye cevap verdi Drow.

Regis sinirle homurdandı. "Onu bir tavşana çevirdiniz!" diye bağırdı sanki buna verilebilecek bir cevap yokmuş gibi.

Bidderdoo ağırbaşlı bir şekilde başını iki yana salladı. "Adadaki bir sürü yaprak, çalı ve çiçek sayesinde mutlu bir hayat sürecektir."

"Mutlu mu? O bir insan mı yoksa bir tavşan mı? Zihni hangisine ait?"

"Bence bu noktada ikisi arasında bir yerdedir," diye kabul etti Bidderdoo.

"Bu korkunç!" diye itiraz etti Regis.

"Zamanla düşünceleri yeni bedeniyle uyum gösterir hale gelecek."

"Bir tavşan olarak yaşamaya yani," dedi Regis.

Bidderdoo ve Harkle birbirilerine endişeli ve suçlu bir şekilde baktılar.

"Onu öldürdünüz!" diye bağırdı Regis.

"Gayet de canlı!" diye itiraz etti Harkle.

"Bunu nasıl söylersin?"

Drizzt elini buçukluğun omzuna koydu ve Regis başını kaldırıp drowun gözlerine baktığında Drizzt başını yavaşça iki yana sallayarak buçukluğu geri çekti.

* Vorpal: Büyüyle aşın derecede keskinleştirilmiş silahlara verilen isim.

98

KORSAN KRAL

"Hepsini yok etseydik Uzunsemer. eski günlerine dönerdi," diye mırıldandı Bidderdoo ve odayı terk etti."

"Üzerime düşen görev hiç de hoş bir görev değil," dedi Harkle, "ama anlamıyorsunuz..."

Daha fazla detaya ihtiyaç duymayan Drizzt, Harkle'a susmasını işaret etti çünkü gerçekten de dostlarının üzerine çökmüş olan savunulması imkansız durumu anlıyordu. Boğazını kötü bir tat doldurdu ve bütün hepsine itiraz etmek için haykırmak istedi ama yapmadı. Söyleyebileceği hiçbir şey yoktu ve onun için Uzunsemer'de görecek hiçbir şey kalmamıştı.

"Yolu izleyip Luskan'a, oradan da Buzyeli Vadisi'ne gideceğiz," dedi Harkle'a.

"Ah, Luskkan!" dedi Harkle. "Uzun zaman önce orada çıraklık yapmıştım ama bir sebepten beni ünlü Sahipkulesi'ne kabul etmemişlerdi. Ne yazık." Derin bir iç çekti ve başını iki yana salladı ama bir anda her zamanki gibi neşelendi. "Sizi bir anda oraya gönderebilirim," dedi parmaklarını dramatik bir şekilde şıklatıp elini şevkle sallarken bir lambayı devirerek.

Tabii büyülü halhalları sayesinde hızı artmış olan Drizzt hızla atılıp lambayı yakalamasaydı.

"Yürümeyi tercih ediyoruz," dedi Drizzt. "Fazla uzak değil ve hava da gayet güzel. Sonuçta önemli olan varılan yer değil, yolculuğun kendisidir."

"Sanırım haklısın," diye mırıldandı Harkle, yine gözleri parlamadan önce bir anlığına hayal kırıklığına uğramış göründü. "Ama o zaman Su Perisi'ni miller boyunca Carradoon'a çekemezdik değil mi?"

"Kaderin sisi mi?" diye sordu Drizzt'le Catti-brie'nin Kaptan Deudermont ve okyanuslarda korsan avlayan gemisiyle birlikte etrafı karalarla çevrili bir su parçasında kısılı kaldıkları hikayeyi hatırlayan Regis. Harkle Harpell yeni bir büyü keşfetmişti ama tabii ki büyü korkunç bir şekilde yanlış gidip gemiyle içindeki herkesi Kartanesi Dağları'ndaki bir göle taşımıştı.

"Yeni bir büyüm var!" dedi Harkle öter gibi. Beti benzi atan Regis geriledi ve Drizzt, büyücü büyü yapmaya gömülmeden onu

99

i+r—* R.A. SALVATORE

durdurabilmek için ellerini salladı.

"Yürüyeceğiz," dedi drow bir kez daha. Regis'e bakıp ekledi, "Hem de hemen," ki bu yorum buçukluğun meraklı bir bakış atmasına sebep oldu.

Kısa süre sonra Uzunsemer'den çıkmış, batıya doğru ilerliyorlardı ve Drizzt'in kararlı adımlarına rağmen Regis durup, sanki dro-wun geri dönmesini bekliyormuş gibi sağa sola bakmayı sürdürdü.

"Ne var?" diye sordu Drizzt sonunda.

"Gerçekten gidiyor muyuz?"

"Planımız buydu."

"Kasabadan çıkıp, uzaktan dönüp durumu daha iyi gözlemlemeyi kast ettiğini sanmıştım."

Drizzt çaresizce gülümsemesine engel olamadı. "Peki neden?"

"Adaya gidebiliriz."

"Tavşanları kurtarmak için mi?" diye iğneleyici bir cevap verdi Drizzt. "Harpelların büyüsünü küçümseme. Havailikleri büyülerinin gücünün küçümsenmesine yol açar. Kaderin Sisi'nin bütün saçmalığına rağmen dünya üzerindeki çok az büyücü Mystra'nın Ağı'nı koca bir gemi ve mürettebatını nakledecek kadar bükebilir. Gidip tavşanları toplarız peki sonra? Bu büyüyü belki de yegane bozabilecek kişi olan Elminster'la görüşme mi ayarlamaya çalışacağız?"

Regis mantıksal olarak köşeye sıkışmıştı.

"Bir de bunu neden yapacağız?" diye sordu Drizzt. "Buraya gelir gelmez Uzunsemer'in adalet sistemini burnumuzu mu sokmalıyız?" Regis itiraz etmeye yeltendi ama Drizzt onun sözünü kesti. "Biri, içinde bir aile olan evi yaksa Bruenor ne yapardı?" diye sordu Drow. "Onun adaletinin, dönüşüm büyüsünden daha az sert olacağını mı düşünüyorsun? Bence onun adaleti birçok çentikli bir baltanın ucunda olacaktır!"

"Bu farklı," dedi Regis başını hüsranla sallayarak. Mahkumun şiddetli bir şekilde bir tavşana dönüşmesinin görüntüsünün buçukluğu derinden sarstığı açıktı. "Ama sen... Harpellar'ın yaptığı... Uzunsemer asla..." Regis kekeledi ve hüsranını odaklayacak bir nokta arıyordu.

100

KORSAN KRAL —A

"Benim beklediğim de bu değildi ve benim de hoşuma gitmedi."

"Peki kabul edecek misin?"

"Bu karar bana düşmez."

"Uzunsemer halkının sana ihtiyacı var," dedi Regis.

Drow, durup patikanın kenarındaki bir kayaya gidip oturdu ve geldikleri yola baktı.

"Bu durum, göründüğünden çok daha karmaşık," dedi. "Kişisel orduları ve cani yöntemleriyle ünlü Calimport'un paşalarının arasında büyüdün."

"Evet ama bu Harpelların aynı şeyleri yapmasını kabul edeceğim anlamına gelmez."

Drizzt başını iki yana salladı. "Söylemek istediğim bu değil. Kendi alanlarında paşalara ne gözle bakılırdı?"

"Kahraman olarak görülürlerdi," dedi Regis.

"Neden?"

Regis, yüzünde kafası karışmış bir ifadeyle bir taşa yaslandı.

"Calimport'un kanunsuz sokaklarında neden Pook Paşa gibi haydutlar kahraman olarak görülürlerdi?"

"Çünkü onlar olmasaydı her şey daha da kötü olurdu," dedi Regis, Drizzt'in ne anlatmaya çalıştığını anlamaya başlayarak.

"Harpellar'm birbirileriyle savaşan rahiplerin fanatikleri konusunda yapabilecekleri bir şey yok ve bu yüzden oldukça sert bir karşılık verdiler."

"Bunu onaylıyor musun?"

"Bunu onaylayıp onaylamamak bana düşmez," dedi Drizzt. "Harpellar, kaynayan bir kazanın kapağı gibiler. Adalet seçimleri doğru bir seçim mi bilemiyorum ama bize anlatılanlardan anladığım kadarıyla o kapak olmasa, Uzunsemer senin ve benim hayal edebileceğimizden çok daha büyük bir kargaşaya boğulurdu. Rakip tanrıların mezhepleri arasındaki bir savaş gerçekten korkunç olabilir ama aynı tamının farklı yorumlanması yüzünden çıkacak bir savaş bambaşka türden ıstıraplara yol açabilir. Ben, bunu gençliğimde gördüm dostum. Her biri düşmanının değil kendisinin Lolth'un arzularını yerine getirdiğine inanan rakip matron anaların hiddetini hayal bile edemezsin!"

101

i+r—* R.A. SALVATORE

"Benim Uzunsemer'e gidip durumu değiştirmek için nüfuzumu, hatta palalarımı kullanmamı tercihe ederdin. Ama herhangi bir şey başarabilsem bile bu, Uzunsemer halkının üzerine ne tür bir bela salardı?"

"Bidderdoo'nun vahşetini sürdürmesi daha mı iyi?" diye sordu Regis.

"Sonuçtan etkilenecek kişilerin kendi kaderlerine karar vermelerine izin vermek daha iyi," diye cevapladı Drizzt. "Ne Uzunsemer'deki durumu daha iyiye götürebilecek bir konumdayız ne de böyle bir gücümüz var."

"Aslında durumun ne olduğunu bile tam anlamıyla bilmiyoruz."

Drizzt derin bir nefes aldı, "Uzunsemer'deki sorunlar benim, bizim korktuğumuz kadar derin olmasa Harpellarm bir çözüm bulacaklarını bilecek kadar bilgim var. Eğer söyledikleri kadar tehlikeli bir durumsa yapabileceğimiz hiçbir şey yok demektir. Ne şekilde müdahale edersek edelim taraflardan biri veya ikisi birden mutlaka işlerine burnumuzu soktuğumuzu düşünecektir. Kendi yolumuza gitsek daha iyi olur. Harpellar'ın uyguladığı adaletin alışılmadık doğası yüzünden ikimiz de rahatsız olduk ama merhametli bir yönü olduğunu kabul etmeliyim."

"Drizzt!"

"En azından nihai bir ceza değil çünkü Bidderdoo istediği an yaptığı büyüyü bozabilir," diye açıkladı drow. "Savaşan tarafları zarar veremez hale getirerek durduruyor; tabii öbür taraftan olanları havuca çevirmiyorsa."

"Hiç de komik değil."

"Biliyorum," diye kabul etti Drizzt elini kaldırıp gülümseyerek. "Ama biz kimiz ki bu olaya burnumuzu sokalım? Dahası Harpellar bizim güvenimizi hak etmiyor mu?"

"Gördüğünden soma güveniyor musun?"

"Durum değişir de bu cezaların kaldırılması gerekirse Harpellarm, şüphesiz sarsılmış ve umarım pişman olmuş olan bu kişileri eski hallerine çevireceklerine güveniyorum. Mithril Salonu cücelerinin bir suçlunun kafasını geri dikmesinden kolaydır."

Regis içini çekip olanları kabullenmiş gibi göründü. "Mithril

102

KORSAN KRAL <—A

Salonu'"3 dönerken buraya bir kez dahajığrayabilir miyiz?"

3 "Bunu istiyor musun?"

"Bilmiyorum," diye cevap verdi Regis dürüstçe ve o da geriye, uzaktaki kasabaya baktı. Normalde neşeli olan yüzünde içten gelen bir hayal kırıklığı vardı. "Bu da Obould Bol-Ok gibi," diye mırıldandı Regis.

Drizzt merakla baktı.

"Son zamanlarda her şey Obould gibi," diye devam etti buçukluk. "Hep kötünün iyisini seçiyoruz."

"Bu hislerini mutlaka Bruenor'a ileteceğim."

Regis bir süre boş boş baktıktan sonra yüzüne gittikçe yayılan bir gülümseme yerleşti ve hem samimi hem de boyun eğer bir kahkaha koyverdi.

"Haydi," dedi Drizzt. "gidip dünyanın kalanını kurtarıp kurtaramayacağımıza bir bakalım."

İki dost, böylece Drizzt Do'urden'in esprisindeki kehanetten bihaber batıya doğru ilerlemeye başladı.

103

YELKENLER ŞEHRİ

Pymian Loodran, kollarını dehşetle savurarak hanın kapısından fırladı. Dönerken düşüp bir dizinin derisini sıyırdı ama bu onu pek yavaşlatmadı. Debelenip döndü ve sonunda ayağa kalkıp koşmaya devam etti. Arkasından, handan, Sahipkulesi'nin, geniş kırmızı süslere sahip beyaz cübbelerini giymiş, hiçbir şey olmamış gibi sakince sohbet eden iki adam çıktı.

"Kendi evine girecek kadar aptal olduğunu sanmıyorsun değil mi?" dedi biri.

"Bahsi kabul ettin," diye hatırlattı diğeri.

"Kapıya ve ötesindeki geniş yola kaçacak," diye ısrar etti ilki ama daha sözünü yeni bitirmişti ki diğeri yolun aşağısındaki üç katlı bir binayı işaret etti. Dehşete düşmüş adam emekleyerek binanın dışındaki bir merdiveni çıkıyordu.

Yenilmiş olan ilk büyücü asayı diğerine verdi. "En azından kapıyı açabilir miyim?" diye sordu.

"En azından biraz olsun eğlenmene izin vermezsem nankör bir galip olurum," diye yanıtladı arkadaşı.

Merdivenler ara bir sokağa girip ana yoldan uzaklaştığından peşinde oldukları adam gözden kaybolmuş olsa da hiç acele etmeden yürüdüler.

"İkinci katta mı kalıyor?" diye sordu ilk büyücü.

104

KORSAN KRAL

"Fark eder mi?" dedi ikincisi ve ilk büyücü gülümseyerek başıyla onayladı.

Ara sokağa girdiklerinde ikinci kat kapısı görüş alanlarına girdi. İlk büyücü küçük, metal bir çubuk çıkarıp bir büyünün ilk sözlerini

mırıldanmaya başladı.

"Yüksek Kaptan Kunh'un adamı," diye araya girdi arkadaşı. Çenesiyle sokağın öbür tarafında bir binadan çıkıp iki büyücüyü oldukça ilginç bulmuş görünen iri yapılı bir serseriyi işaret etti.

"Çok şanslıyız," dedi ilki. "Yüksek Kaptanlar'a bir hatırlatma yapmak her zaman iyidir.' Ve büyüsüne geri döndü.

Kısa bir soma cızırdayan bir yıldırım büyücüden kapıya doğru fırladı ve ahşabı parçalay p etrafa kıymıklar saçtı.

Değneğini çalıştırmak için çoktan sözleri mırıldanmaya başlamış olan ikinci büyücü d:kkatle nişan alıp biraz önce kapının durduğu boşluğa turuncu bir küre gönderdi. Küre, içeride gözden kayboldu ve insanının kanını donduracak lezzetteki çığlıklar iki büyücüye de içerideki aptalın bu küreyi tanıdığım anlattı.

Küre, bir ateştopuydu

İçerideki kaçak ve binadan yayılan çığlık korosundan anlaşıldığı üzere adamın karısı ve çocukları için şüphesiz sonsuzluk kadar gelen ama aslında çok kısa süren bir an soma büyü parlayarak can buldu. Açık kapıdan, bütün pencerelerden ve duvardaki bütün çatlaklardan dışarı alevler fırladı. Her ne kadar itme gücüne sahip olmayan bir patlama olsa da büyülü ateş aç bir şekilde yaşlı binanın kuru ahşabına saldırıp ikinci katı tamamen kapladı ve hızla yükselip üçüncü kata da sıçrad:.

Büyücüler yaptıkların: takdirle izlerken üçüncü katın balkonunda sırtı ve saçları yana bir çocuk belirdi. Acı ve dehşetle aklını yitirmiş olan çocuk bir an beklemeden balkondan atladı ve ara sokağın taşlarına kemiklerini kıra:ak bir sertlikle çarptı.

Çocuk kırıklar içinde, inleyerek ve muhtemelen ölmek üzere yerde yatmayı sürdürdü.

"Yazık," dedi ilk büyiicü.

"Bu tamamen Pymian Loodran'ın suçu," diye cevap verdi ikinci büyücü. Sahipkulesi'nin düşük seviyeli bir asistanının kesesini

105

» R.A. SALVATORE

çalma küstahlığını göstermiş olan adamdan bahsediyordu. Genç büyücü, sert içkiye fazla yüklenmişti ve bu onu, görünüşe göre Loodran'ın karşı koyamayacağı kadar kolay bir av haline getirmişti.

Normalde bu suç Loodran'ı parmaklarının hepsini kurtaramayacak olsa da büyük ihtimalle hayatta kalabileceği Mahkum Karnavalı'na götürülmek üzere tutuklanmasına yol açardı. Fakat Arklem Greeth sokaklarda biraz güç gösterisi yapmanın zamanının geldiğine karar vermişti. Köylüler son zamanlarda biraz fazla küstahlaşmalardı ve daha da kötüsü kendilerini şehrin gerçek hakimleri olarak görmeye başlamışlardı.

İki büyücü, Kurth'un gözcüsüne bakmak için döndüler ama adam çoktan gölgelere karışmış, şüphesiz çığlık çığlığa efendisine koşuyordu.

Arklem Greeth memnun kalacaktı.

"Bu iş beni hem canlandırıyor hem de yoruyor," dedi ikinci büyücü değneği geri verirken. "Eğitimimi gerçek bir olay için kullanmayı seviyorum." Ara sokağa, çocuğu hareketsizce yatıp hafifçe inlediği yere baktı. "Ama..."

"Cesaretin kırılmasın kardeşim," dedi diğeri, arkadaşını uzaklaştırırken. "Büyük bir amaca hizmet ettik ve Luskan'a barış hakim."

Yangın gece boyunca sürdü ve o bölgenin sakinleri tarafından nihayet söndürülmeden önce üç binayı daha yuttu. Sabah, Pymian Loodran da dahil olmak üzere on bir ceset çıkardılar. Pymian, bir gün önce aç ailesine bir tavuk ve taze meyveler getirebildiği için gurur doluydu. Gerçek bir tavuk! Küflü ekmek ve bayat sebzelerden oluşmayan, bir yıldan uzun bir süredir yedikleri ilk gerçek yemekti.

Küçük kızının hayatında yediği ilk gerçek yemekti.

Ve sonuncuydu.

II

"Rethnor'un velediyle konuşmak isteseydim geldiğimde onu arardım!" dedi, Yüksek Kaptan Baram'ın gemisinde rütbeli bir kaptan olan Duragoe. Sözlerini bitiren Duragoe, Rethnorun Gemisi'nin

KORSAN KRAL

onU Kensidan'ın kabul salonuna yönlendirmeye çalışan askerini sanki tokatlayacakmış gibi bir adım attı ama korkutucu Karga'nın bizzat kendisinin yüzünde her şeyi duyduğunu gösterir bir ifadeyle yaklaştığını fark edince kendini tuttu.

"Babam günlük işlerin sorumluluğunu benim omzularıma yükledi," dedi Kensidan sakince. Diğer odada, Duragoe'nun görüş alanı dışında olan Yüksek Kaptan Suljack sessizce kıs kıs güldü. "Rethnorun Gemisi'yle görüşmek istiyorsan benimle görüşeceksin

demektir."

"Yüksek Kaptan Baram, doğrudan Rethnor'un kendisiyle görüşmemi emretti. Bir Yüksek Kaptan'ın kendine denk olanla görüşmesini engellemiycen di mi?"

"Ama sen Yüksek Kaptan değilsin."

"Ben onun sözcüsüyüm."

"Ben de babamın sözcüsüyüm."

Bu, hayvani görünümlü Duragoe'yu biraz afallatmış göründü ama sözcü başını, Kensidan'ın nerdeyse adamın kulaklarından sinekler uçmasını bekleyeceği kadar hararetle iki yana salladı ve iri ellerinden biriyle yüzünü ovuşturdu. "Sen Rethnor'a söylediklerimi iletince ikinci ağızdan duymuş olcak..." diye itiraz etmeye çalıştı.

"Aslında üçüncü ağızdan çünkü sen den Baram'ın sana söylediklerini iletiyorsun."

"Hadi be," dedi Duragoe öfkeyle. "Baram bana ne dediyse aynen sölicem ben!"

"O zaman söyle."

"Ama bişeyler yapılması için söyliyceklerimi senin babana ilte-me fikrinden hiç hoşlanmadım!"

"İsteğinle herhangi bir eylemde bulunulacaksa sevgili Duragoe bu eyleme babamın değil benim emrimle kalkışılacaktır."

"Artık kendine Yüksek Kaptan demeye mi başladın?"

"Kesinlikle hayır," dedi Kensidan akıllıca. "Babamın günlük işlerine ben bakıyorum ve bunların arasında senin gibilerle konuşmak da var. Yüksek Kaptan Baram'ın endişelerini iletmek istiyorsan lütfen bunu şimdi yap. Bugün ilgilenmem gereken daha bir sürü Şey var."

106

107

f—' R.A. SALVATORE

Duragoe etrafına bakınıp bir kez daha yüzünü ovuşturdu. "Şurda o zaman," dedi, genç Kensidan'ın arkasındaki odayı işaret ederek.

Kensidan, bir elini kaldırıp adama biraz beklemesini işaret ettikten soma kabul salonuna girdi. "Gidin. Konuşacağımız özel şeyler var," dedi. Bu sözler görünüşte içerideki muhafızlar içindi ama aynı zamanda Suljack'e bütün konuşmayı gizlice dinleyebileceği yan odaya geçmesi için de gerekli zamanı kazandırıyordu.

Duragoe'ya kendisini izlemesini işaret edip odadaki sıradan fakat en yüksek koltuk olan yerine geçti.

"Sen de yanık kokusu alıyon mu?" diye sordu Duragoe.

Kensidan'ın yüzünden hafif bir gülümseme geçti ve Sahipkulesi'nden iki görevlinin bir önceki gece Luskan'ın bir bölümünü yıkmasını başka bir Yüksek Kaptan'ın da fark etmiş olmasından memnuniyetini ortaya koydu.

"Hiç de komik diil!" diye gürledi Duragoe.

"Yüksek Kaptan Baram, sana bunu mu iletmeni söyledi?"

Duragoe'nun gözleri kocaman açıldı ve sanki bir felaketin eşi-ğindeymiş gibi burun deliklerinden neredeyse alevler püskürüyor-du. "Kaptanım o yangında değerli bi tüccarını kaybetti," diye ısrar etti Duragoe.

"Peki Rethnor'dan bu konuda ne yapmasını istiyorsunuz?"

"Adaletin alevlerini üstüne yağdırmış o madrabazın hangi yüksek kaptan için çalıştığını öğrenmek istiyoz," diye açıkladı Duragoe. "Adı Pymian Loodran'dı."

"Bu adı daha önce duymadığımdan eminim," dedi Kensidan.

"Baban da aynı şeyi mi söyler?" diye sordu Duragoe şüpheci bir şekilde.

"Evet," diye ifadesizce cevap verdi Kensidan. "Peki bunu neden umursuyorsunuz ki? Pymian Loodran öldü değil mi?"

"Peki adını bilmiyosan öldüğünü nerden biliyon?" diye sordu Duragoe.

"Çünkü iki büyücünün, Büyünün Sahipkulesi'ni kızdırmış bir adamın saklandığı bir evi yakıp yıktığı haberini aldım," diye cevap verdi Karga. "Yıkımlardan, hedefin kaçamadığını varsaydım, tabii kaçıp kaçmaması umurumda değil. Bu Loodran denilen ahmağı işe

108

KORSAN KRAL

alan yüksek kaptandan -ki gerçekten bir yüksek kaptan için çalışı-vorcuysa tabii- tazminat mı istiyorsunuz?"

"Ne olduğunu öğrenmek istiyoz."

' O zaman Beşler Konseyi'ne bir şikayet dilekçesi veririsiniz ve tabii ki ticari kayıplarınızı karşılamak için altın talep edersiniz değil

mi?"

"Adil olsun diye..." dedi Duragoe.

" 'Adil' olması için şikayetinizi Büyünün Sahipkulesi'ne ve Arklem Greeth'e yapmanız lazım," dedi Kensidan. Sert görünümlü Duragoe, Gizem'in Başbüyücüsü'nün adının geçmesiyle bile sinerken fCarga bir kez daha gülümsedi.

'Dün gecenin olayları, cezanın şekli ve gerçekleştirilmesi, Arklem Greeth veya görevlileri tarafından kararlaştırılıp gerçekleştirildi," diye mantık yürüttü Kensidan. Rahatça arkasına yaslanıp bacak bacak üstüne attı ve Duragoe ayakta duruyor olsa da önündeki adamın kayıtsız, umursamaz duruşu karşısında küçülmüş görünüyordu. "Bu aptalın... adı ne demiştin? Loodran mı?... Sahipkulesi'nin öfkesini üzerine çekmek için ne yaptığı başka bir konu. Pek olası olduğunu düşünmesem de bu ahmak gerçekten de bir üksek kaptanın emrinde çıkarsa belki de yüksek kaptanlara şikayette bulunacak olan Arklem Greeth olacaktır. Yine de Yüksek Kapan Baram'ın konumunda bu kaybın tek sorumlusu Arklem Greeth'tir."

' Biz öyle düşünmüyoz," dedi Duragoe komik bir dikbaşlılıkla. Dikbaşlılığının komik olmasının tek sebebi, bu yaygarasını Gizem'in Başbüyücüsü'nün önüne götürme korkusunu saklamaya çalışıyor olmasındandı.

"Rethnorun Gemisi'nden bir talebiniz olamaz," dedi Kensidan. "Bu ahmağı ne ben tanıyorum ne de babam."

"Ona sormadın bile," dedi Duragoe homurdanarak ve kalın parmağını suçlarcasına uzatarak.

Kensidan ellerini yüzünün önüne getirip parmaklarını birkaç kez birbirine vurdu ve sonra kollarını göğsünde kavuşturdu. Bu sırada gözünü bile kırpmadan Duragoe'ya bakıyordu.

Duragoe, düşman topraklarında duruyor olabileceğini ve suçla-

109

1

malarda bulunmadan önce dikkat etmesi gerektiğini sanki yenj anlamış gibi biraz daha sindi. Tedirgince sağa sola baktı, şakaklarından ter akıyordu ve solukları fark edilebilecek kadar hızlanmıştı.

"Git ve Yüksek Kaptan Baram'a, Rethnor'un Gemisi'yle bu konuda bir işi olmadığını söyle," dedi Kensidan. "Sokaklarda dolaşan söylentilerden başka hiçbir şey bilmiyoruz. Bu konudaki son sözüm budur."

Duragar bir cevap vermeye yeltendi ama Kensidan sertçe, yüksek sesle sözünü kesti, "O kadar!"

Serseri dikleşip itibarını biraz olsun geri kazanmaya çalıştı. Bir kez daha etrafına bakındığında Kensidan'ın sözlerinin konuşmalarının sona erdiğini ilan etmesiyle Rethnor'un Gemisi'nin askerlerinin içeri girdiğini gördü.

"Ve lütfen Yüksek Kaptan Baram'a, gelecekte Rethnor'un Gemisi'yle herhangi bir konuda fikir alışverişi yapmak isterse Kensidan'ın kendisini ağırlamaktan memnuniyet duyacağını ilet," dedi Kensidan.

Öfkeli Duragoe cevap bile veremeden Karga bir çift muhafıza dönüp misafire eşlik etmelerini işaret etti.

Duragoe odadan çıkar çıkmaz Yüksek Kaptan Suljack yan kapıdan içeri girdi. "Arklem Greeth'in aşırı tepki göstermesi bizim için gayet iyi oldu ve bu Loodran denilen adam, Baram'ın tüccarlarından biriyle çalışmaktaydı," dedi. "Baram, kendi tarafımıza kolay kolay çekemeyeceğimiz biriydi. Çok güzel bir zamandaki çok güzel bir tesadüftü."

"Sadece bir aptal, gerekli bir olayı böyle kritik bir zamanda bir tesadüfe bırakır."

Kensidan'ın arkasında duran seheryıldızlı cüce kıkırdadı ve Yüksek Kaptan Suljack endişeyle cüceye baktı. Uzun zaman önce Rethnor'un oğlunun onun her hamlesinden birkaç adım önde olduğunu fark etmişti.

"Su Perisi, bugün zirvede," dedi Kensidan ve Suljack şaşılmamış görünmeye çalışırken gülümsememeye çalıştı. "Yanında da Derinsu'dan Lord Brambleberry ve filosu var."

"İlginç zamanlar yaşıyoruz," demeyi başardı Yüksek Kaptan

R.A. SALVATORE

110

KORSAN KRAL

Suljack

"Doğrudan Buzyeli Vadisi'ne gidebilirdik," dedi Regis, o ve Drizzt, Luskan'ın oldukça iyi korunan kapısından girerken. Buçukluk konuşurken omzunun üzerinden geri bakıp n.ahafızları küçümsemeyle süzdü. Kapıda karşılanmaları hiç de sıcak olmamış, Regis'in kara derili dostuna karşı şüphe ve küçümseme do u olmuştu.

Drizzt arkaya bakmadı ve karşılanma şeklinden rahatsız olduysa bile bunu hiç belli etmiyordu.

"Sevgili dostum Regis'in böyle hoşgörü dolu bir şehirdeki rahat bir yatak yerine zorlu yerleri tercih edeceğini hiç sanmazdım," dedi drow.

"Bu yorumlardan yoruldum, arkası hiç kesilmiyor," dedi Regis. "Ve bu kötücül bakışlardan. Bunları nasıl görmezden geliyorsun? Değerini daha kaç kez ispatlaman lazım?"

"Neden benim evim olmayan bir şehirdeki birkaç muhafızın cahilliği benim canımı sıksın ki?" diye cevap verdi Drizzt. "Bruenor'la beraber Mithril Salonu'na giderken Mirabar'dan geçtiğimiz sırada olduğu gibi beni içeri almasalardı hareketleri beni ve dostlarımı etkilerdi ve evet, o zaman canın sıkılırdı. Ama sonuçta kapıları geçtik. Sırtıma attıkları bakışlar bıı mithril zırhı giymesey-dim bile bana bir zarar veremezdi."

"Ama Luskan'a bir dost ve müttefikten başka bir şey olmadın ki!" diye itiraz etti Regis. "Yıllarca Su Persi 'yle onlar için yelken açtm. Ve bunun üzerinden o kadar uzun süre geçmedi."

"Muhafızları tanımıyordum ki."

"Ama onlar seni tanımalıydı... en azından ününden haberdar olmalıydılar."

"Söylediğim kişi olduğuma inandılarsa labii."

Regis hüsranla başını iki yana salladı.

"Değerimi sevdiklerim hariç kimseye kanıtlamak zorunda değilim," dedi Drizzt elini buçukluğun omzuna koyarak. "Bunu da olduğum kişi olarak ve sevdiğim kişilerin iyi yönlerimi takdir edeceği,

111

f—' R.A. SALVATORE

kötü yönlerimi ise kabulleneceğine güvenerek yapıyorum. Bundan başka bir şeyin önemi var mı? Tanımadığım ve beni tanımayan muhafızların bakışları, hayatımın mutluluklarını, zaferlerini ve başarısızlıklarını etkilemeli mi?"

"Sadece sinirlerim bozuluyor..."

Drizzt, Regis'e sarılıp gösterdiği desteği takdir ederek güldü. "Bir gün senden, Catti-brie'den veya Bruenor'dan böyle bir bakış alırsam o gün somurturum," dedi drow.

"Veya Wulfgar'dan," dedi Regis ve bu yorum Drizzt'in adımlarına bir ağırlık yükledi çünkü kara elf, barbar dostunu bir kez daha gördüğünde neyle karşılaşacağını bilmiyordu.

"Haydi," dedi ilk yan sokağa girerek. "Gidip Pala'nın bize sunacağı konforun tadının çıkaralım ve önümüzdeki yola hazırlanalım."

"Drizzt Do'urden! Hurra!" diye seslendi yolun karşı tarafındaki, kahraman Kaptan Deudermont için çalışmış olan drowu tanıyan bir adam. Drizzt adamın selamına karşılık verip gülümsedi.

"Peki bu, seni muhafızların horgören bakışlarından daha fazla mı etkiliyor?" diye kurnazca sordu Regis.

Drizzt ne cevap vereceğini bir süre düşündü çünkü Regis'in hazırladığı ikiyüzlülük ve tutarsızlık tuzağını fark etmişti. Dostlarının yorumlarından başka hiçbir şeyin önemi yoksa aynı mantık negatif olanlar kadar pozitif yorumların da bir önemi olmamasını gerektiriyordu.

"Sadece ben izin verdiğim için," diye cevap verdi drow.

"Kibrinden dolayı mı?"

Drizzt omuz silkip güldü. "Elbette."

Kısa bir süre soma Luskan rıhtımında, özellikle tüccar gemilerinin tayfasına hizmet veren, pek dikkat çekmeyen bir taverna olan Pala'ya vardılar. Taverna, limana o kadar yakındı ki Luskan'a neden Yelkenler Şehri denildiğini rahatlıkla görebiliyorlardı. Rıhtımlara bağlı bir sürü uzun direkli gemi vardı ve daha da fazlası limanın hemen dışına demir atmış bekliyordu. Sayıları o kadar fazlaydı ki Drizzt'e, bütün şehir bir anda yelken açıp uzaklaşabilirmiş gibi geliyordu.

"Asla okyanus yolculuğu için bir arzu duymadım," dedi Regis

112

· KORSAN KRAL «

Drizzt bakışlarını limanın muhteşem görüntüsünden alabildiğince buçukluğun ona bilmiş bilmiş baktığını gördü.

Drizzt sadece gülümsedi ve dostunu tavernaya soktu

İkiliyi, özellikle de burada uzun bir geçmişi olan Drizzt'i görünce birden fazla maşrapa havaya kalktı. Yine de kalabalık mekanın müşterilerinin çoğu, kapıdan giren alışılmadık ikiliye öylesine bir bakmaktan fazlasını yapmadı; çünkü Pala'daki kişilerin çok azı başka yerlerde normal kabul edilirdi.

"Drizzt Do'urden," dedi tavernanın sahibi, drow bara yaklaşırken. "Bu kadar zaman soma seni Luskan'a hangi rüzgar attı?" Elini uzattı ve Drizzt bu eli yakalayıp sıcak bir şekilde sıktı.

"Hoş bulduk Arumn Gardpeck," dedi. "Belki de sadece hâlâ burayı işletip işletmediğini görmeye gelmişimdir. Bazı şeylerin aynı kalması bana keyif veriyor."

"Benim gibi yaşlı bir ahmak başka ne yapabilirdi ki?" diye cevap verdi Arumn. "Deudermont'la beraber mi geldin?"

"Deudermont mu? Su Perisi limanda mı?"

"Evet ve yanında da Derinsulu bir lordun üç gemisi var," dedi Arumn.

"Ve kavga arıyor," dedi müşterilerden biri olan, desteğine ihtiyacı varmış gibi bara yaslanmış, zayıf, sinsi görünümlü adam.

"Josi Puddles'ı hatırlıyorsun değil mi," dedi Arumn, Drizzt konuşan adama dönerken.

"Evet," diye kibarca yanıtladı Drizzt ama hatırladığından o kadar da emin değildi. Josi'ye dönüp, "Kaptan Deudermont gerçekten bir savaş arıyorsa neden kıyıya yanaştı?" diye sordu.

Arumn, çenesini kapatması için başını iki yana sallayıp çenesiy-le, söylediklerini biraz fazla ilgiyle dinleyen müşterileri işaret etmesine rağmen Josi, "Bu sefer korsanlarla savaşmayacak," diye cevap verdi. "Deudermont daha büyük bir avm eşinde!" dedi Josi gülerek ve Arumn'un kaş çatmasını görünce masumca omzunu silkti.

"Luskan'da bir savaş çıkacağı söylentileri yayılıyor," diye açıkladı Armun sessizce sadece Drizzt ve Regis'in, bir de aynı şekilde öne eğilen Josi'nin duyabilmesi için. "Deudermont bir orduyla geldi ve buraya gelişinin bir amacı olduğu söylentileri yayılıyor."

113

f—' R.A. SALVATORE

"Ordusu açık denizlerde savaşabilecek bir ordu değil," dedi Josi yüksek sesle ve Arumn sessiz olmasını işaret etti.

Bu haberlere nasıl bir tepki vereceklerini kestiremeyen Drizzt ve Regis birbirine bakarken ikili sessizleşti.

"Doğruca kuzeye gidiyorduk," diye hatırlattı Regis ve drow her ne kadar yarı gönüllü bir şekilde başıyla onaylasa da buçukluk bu sözlerinden o kadar emin olamıyordu.

"Deudermont seni gördüğüne memnun olur," dedi Arumn. "Bahse girerim mutluluktan havaya uçar."

"Ve seni görürse burada kalıp onun yanmda savaşırsın," dedi Regis, açık bir teslimiyetle. "Bahse bile varım."

Drizzt gülümsedi ama sessiz kaldı.

Drizzt ve Regis ertesi sabah Pala'dan erkenden ayrıldılar. Sözde Buzyeli Vadisi'ne gidiyorlardı ama yürüdükleri yol onları Luskan Limanı'na, Su Perisi'nin her zamanki palamar yerinde durduğu noktaya götürdü.

Drizzt, Kaptan Deudermont ve atılgan, genç Lord Brambleberry'yle öğleden önce görüştü.

Ve Mithril Salonu'ndan gelen iki dost, Yelkenler Şehri'ni o gün terk etmediler.

114

· · · ·

BOLUM

AHLAKİ TEMEL

(l—' R.A. SALVATORE

Uzunsemer'den ayrılırken Regis'i rahatlatmıştım. Sakin ve güven verici bir tavır takınmış, kendinden emin adımlarla ilerlemiş-tim. Tine de midem çalkalanıyor, kalbimse sızlıyordu. Bir zamanlar barış ve huzur dolu olan o kasabada gördüklerim beni derinden sarsmıştı. Harpellar 'ı yıllardır tanıyordum ya da tanıdığımı sanı-yordum ve onların, Luskan 'ın Mahkum Karnavalı 'nın yargıçlarını gururlandıracak bir otoriter vahşilik yolunda olduklarını görünce kalbim sancıdı.

İçinde bulundukları durumun aciliyetini ve tehlikesini yargıla-yabilirmişim gibi yapmayacağım ama gayet iyi tanıdığım olası sonuçlar için üzülebilirim.

Faydacı gereklilikle etik arasındaki çizgi nerede yatmakta? Ne yapınca bu çizgiyi aşmış oluyoruz ve daha da önemlisi etiğin temel standartlarına uygun küçük zaferler ve verilen ödünler ne zaman daha büyük bir iyiliğe hizmet etmiş oluyor ya da oluyor mu?

Üzerinde yürüdüğüm bu dünya bu tarz ayrımları genelde ırksal çizgilerle yapıyor. Kara elf soyum düşünülünce bunu gayet iyi biliyor ve anlıyorum. Ahlaki sınırlar 'ötekiler' kavramı kullanılarak rahatlıkla esnetilebiliyor. Bir ork ya da bir drowu kesmenin herhangi bir yaptırımı yokken bir cüce, insan veya elfı kesmenin yaptırımları olmalı mı?

Böyle bir ahlaki kesinlik Obould'un çizdiği beklenmedik yola nasıl bir karşılık verir? Böyle bir ahlaki kesinlik beni nasıl yorumlar? Obould veya ben, kati kurallar için bir istisna mıyız yoksa daha büyük bir potansiyelin ipuçları mıyız?

Bilmiyorum.

Uzunsemer 'de sözlerimi ve palalarımı kontrol altında tuttum. O benim savaşım değildi çünkü ne zamanım, ne konumum ne de herhangi mantıki bir sonucu öngörebilecek bir gücüm vardı. Ayrıca ne Regis ne de ben olan olayları değiştirebilecek bir şey yapabilirdik. Bütün ahmaklıklarına rağmen Harpellar, güçlü büyü kullanıcılarından oluşan bir aileydi. Evlerinden uzakta bir buçuklukla bir kara elften izin alma ihtiyacı hissetmezlerdi.

Hiçbir şey yapmamış olmamın ve gördükleri karşısında açıkça endişelenmiş olan Regis'i rahatlatmamın, haklı çıkarmanın yolu

116

? KORSAN KRAL

oragmatizm mi?

Ona yalan söyleyebilir ya da en azından tedirginliğimi gizleyebilirim ama kendime bunu yapamam. Uzunsemer 'de gördüklerim beni derinden yaraladı. Beni şok ettiği kadar kalbimi de kırdı.

Ayrıca koca bir dünyadaki küçük bir birey olduğumu da hatırlattı Harpell ailesine olan umudum ve inancımı hâlâ koruyorum. Sağduyulu olmasa da ahlaki temellere sahip, iyi ve cömert bir aile. Onlara güvenerek tamamen yanlış yaptığımı söyleyemem. Ama yine de...

Bu duygusal karmaşaya sanki bir cevapmış gibi Luskan 'da pek de farklı olmayan bir durumun beni beklediğini gördüm. Fakat burada tamamen zıt bir bakış açısından bakıyordum. Kaptan Deudermont ve Derinsulu lordun söylediklerine göre Luskan'ın yöneticileri çok uç bir noktaya gelmişti. Deudermont, Büyü'nün Sahipkulesi Şehri 'nin resmi yöneticisi olmadığından pek de devrim sayılamayacak bir şeyi başlatıyordu.

Harpellar zekice dönüşüm büyüleri ve kafesteki tavşanlarla güçlerini pekiştirdikleri Uzunsemer, ileride Luskan 'ın şu anda olduğu gibi bir yer mi olacaktı? Harpellar, Sahipkulesi'nin hiyerarşisini ele geçirmiş görünen güce duyulan açlık ve gücün baştan çıkarı-cılığına yenik düşme tehlikesinde miydiler? Bu, iyi bir karakterin serbest bırakılmasıyla oluşmuş bir durum mu? Yönetimdeki gücü denetleyen tek şeyin, yönetimdekilerin iyi karakteri olması, böyle bir yönetimin eninde sonunda kaçınılmaz olarak bir felakete sürüklenecek olmasından korkuyorum. Deudermont bu gücü kötüye kullanma hastalığını iyileştirmeye çalışırken onun yanında yer alıyorum.

Yine de burada da kendimi çelişkide hissediyorum. Luskan 'da harekete geçmemi sağlayan şey Uzunsemer için duyduğum üzüntü değil; çağrıya cevap vermemin sebebi çağrıyı yapan kişi. Fakat Regis 'e söylediğim sözler onu rahatlatmak için söylenmiş boş sözlerden fazlasını içeriyordu. Harpellar'ın vahşice hareket ediyor göründükleri doğru olsa da onların bu kısıtlayıcı adaleti olmasa birbirine düşman rahipler arasında vahşi ve kontrol edilemez bir Şiddet yaşanacağından şüphe duymuyorum.

117

(l—' R.A. SALVATORE

Peki az önceki sözlerim doğruysa tahtın arkasında bir güç olma, dan Luskan 'a ne olacak? Kişisel arzuları ve amaçları sık sık birbu rileriyle çelişen beş Yüksek Kaptanı 'nın kontrol altında kalmasını sağlayan şeyin Gizem Kardeşliği olduğu konusunda şüphem yok Bu yüksek kaptanların her biri de yükselişlerini şiddet ve kişisel güç sayesinde elde ettiler. Onlar, bireysel güçleri asla Luskan halkının daha iyiye gitmesi için çalışmamış bir topluluk.

Kaptan Deudermont, Sahipkulesi'yle savaşacak. Fakat Gizem'in Başbüyücüsü'nün boşalan yerine birini yerleştirmenin Arklem Greeth 'i yenmekten çok daha zor olmasından korkuyorum.

Ben de, şu koca dünyadaki küçük bir birey olarak Deudermont 'un yanında yer alacağım. Ve birçok kişi için çok önemli sonuçlar doğuracağı kesin olan eylemimize başlarken Deudermont, ben ve bizimle birlikte yürüyenlerin iyi amaçlarının iyi sonuçlar doğurmasını ummaktan başka bir şey yapamıyorum.

Eğer öyle olursa adımlarımı geriye çevirip Uzunsemer 'e geri mi dönmeliyim?

- Drizzt Do 'Urden

118

TAKTİKLER VE ATEŞTOPLARI

"Büyücülere karşı savaşmak muhteşem bir fikirdi!" dedi Regis ve yanındaki yalağın arkasına dalarken bir çığlık attı. Uzaktaki binanın açık kapısından bir yıldırım fırlayıp, Regis'in az önce durduğu yerde minik bir çukur açtı.

"Can sıkıyorlar," dedi Drizzt ve bir varilin arkasından fırlayıp seri bir şekilde Taulmaril'le ardı ardına üç ok birden göndererek sözlerinin altını çizdi. Üç ok da kendileri birer yıldırmışçasına büyüyle çatırdayarak evin karanlığında gözden kaybolup içerideki görünmeyen bir yüzeye sertçe çarptılar.

"Gitmeliyiz," dedi Regis. "O ya da onlar yerimizi biliyorlar."

Drizzt başını iki yana salladı ama evden ikinci bir yıldırım fırlayınca haykırarak eğildi. Yıldırım, Drizzt'in önündeki varile çarpıp varili havaya uçurdu ve her yana köpüklü biralar saçtı.

Regis dostuna seslenmeye yeltenmişti ki büyülü halhalları sayesinde hızla hareket eden Drizzt'in çoktan yanına gelmiş olduğunu fark edince vazgeçti.

"Haklı olabilirsin," diye kabul etti drow.

"En azından Guenhwyvar'ı çağır," dedi Regis ama Drizzt başını iki yana salladı.

Guenhwyvar bütün gece yanlarında savaşmıştı ve Astral panterin Ana Maddi Düzlem'de geçirebileceği zamanın bir sınırı vardı.

119

(l—' R.A. SALVATORE

Bu sınırı aştığında zayıflıyor ve acı çekiyordu.

Regis diğer yöne, siyah bir duman sütununun, öğleden sonra göğüne yükseldiği yere baktı. "Deudermont nerede?" diye inledi.

"Olması gerektiği gibi Liman Geçişi Köprüsü'nde savaşıyor."

"En azından bir kaçı bize yardım edebilecek kadar ilerlemiş olmalıydı!"

"Biz ön gözcüleriz," diye hatırlattı Drizzt. "Çarpışmaya girmemeliydik."

"Fazla hızlı patlayan bir savaştaki ön gözcüleriz," dedi Regis.

Drizzt ve Regis daha bir gün önce Su Perisinde Deudermont'un kamarasında oturuyordu ve hiçbiri bir savaş çıkacağından bile emin değildi. Fakat görünüşe göre kaptan, öğleden sonra bir veya daha fazla yüksek kaptana onun ve Lord Brambleberry'nin teklifini iletmiş, hatta bir cevap bile almıştı. Sahipkulesi'nden de bir yanıt almışlardı. Aslında her daim tetikte olan Robillard bu yayılmayı büyülü bir enerjiyle karşılamasaydı denizci Waillan Micanty bir kurbağaya dönüşmüş olacaktı.

Böylece savaş aniden ve vahşice başlamış ve sadakatleri beş yüksek kaptan arasında dağılmış olan Luskan Muhafızları, Deudermont'un dolaylı ilerleyişini durdurmak için açık bir hareket yapmamışlardı.

Önce kuzeye gidip kadim İllusk harabelerini ve Luskan'ın büyük pazarını geçip Mirar Nehri'nin kıyısına gelmişlerdi. Doğrudan Pala adındaki ikinci adaya geçip Sahipkulesi'ne saldırmak tam bir aptallık olurdu çünkü Gizem Kardeşliği'nin bütün şehre yayılmış gizli hücreleri ve gözcü kaleleri vardı. Deudermont, Arklem Greeth'in nüfuz alanını küçültmek istiyordu ama atılan her adımın oldukça zor olduğu ortaya çıkmıştı.

"Umalım da kendimizi bu istenmeyen gecikmeden kurtarabilelim," dedi Drizzt.

Regis masum ve kaşları çatılmış bakışlannı Drizzt'e çevirdi. Drowun ses tonundan evdeki büyücü tarafından en başta fark edilmelerine sebep olan olayı kastettiğini anlamıştı.

"Susamıştım," diye mırıldandı Regis ve Drizzt gülümseyip gözcü buçukluğun açığa çıkmasını sağlamış olan parçalanmış vari-

120

? KORSAN KRAL

le yan bir bakış attı.

"Savaşlar böyle şeylere sebep olur," diye cevap verdi Drizzt ve üçüncü bir yıldırım fırlayıp, yalağın tepesine çarpıp, üstteki tahtalardan birini uçururken kısa bir çığlık atıp Regis'i aşağı çekti. Saldırı yeri bile sarsmıştı ki üzerlerine su akmaya başladı.

Regis bir yana yuvarlanırken öbür yana yuvarlanan Drizzt bir dizinin üzerinde kalktı. "İç bakalım," dedi ve yayı tekrar işbaşı yapıp önce açık kapıdan, soma ikinci kattaki iki pencereyi de kırıp içeri çatırdayan oklar gönderdi. Drizzt yayını germeyi ve salmayı sürdürdü, sihirli sadağı büyülü ok stokunu tazeleyip duruyordu.

Fakat evden farklı bir tür saldın geldi; kendi etrafında dönüp duran üç küçük, büyülü ışık kıvrılıp bükülerek doğrudan Drizzt'e yöneldi.

Geri çekilmekte olan drow büyülü ışıklardan kaçmaya çalışmadan bir yürek atımı kadar önce ışıklardan biri gruptan ayrıldı. Işık, doğrudan Regis'in göğsüne çarpıp yeleğini hafifçe yaktı ve buçukluğun bedenine büyülü bir şok gönderdi.

Drizzt kendi iki ışık okunu yüzünü buruşturup homurdanarak kabul etti ve dönüp ışıkların fırladığı pencereye bir ok gönderdi. Okunu gönderirken eve olan yola bir göz atıp inatçı, büyülü salvolardan korunmak için kalkanlar aradı. Bir büyülü ok daha gönderdi. Ok, kapının pervazına çarpıp büyülü kıvılcımlardan bir şelale yarattı.

Bunu fırsat bilen drow, sokağın sağ yanındaki bir grup varilin arkasına doğru atıldı.

Bir yıldırım saldırısından daha dalışa geçerek kurtulması gerekeceğini düşünüp başını eğip ileri fırladığında başarabileceğini düşünüyordu. İkinci kat penceresinden küçücük bir alev küresinin zarif bir şekilde fırladığını görünce dengesini bu kadar bozduğu için kendini tam bir aptal gibi hissetti.

"Drizzt!" diye bağırdı küreyi gören Regis.

Alevtopu varillerle dayandıkları binanın önünü tamamen havaya uçurduğunda buçukluğun dostu yok oldu.

Su Perisi, Mirar Nehri'nin ağzındaki akıntı yüzünden yerine

121

(l—' R.A. SALVATORE

çivilenmişti. Bir grup Sahipkulesi büyücüsü, Brambleberry'nin güçlerini çılgınca, Mirar'ın batı ucundaki köprü olan Liman Geçişi'nin ayakları arasında tutmaya çalışırken nehrin kuzey kıyı. sından ara sıra Su Perisine yıldırımlar atılıyordu.

"Eğer bir şansımız olacaksa boğulan her büyücü için bir sürü adam kaybetmemiz gerekeceğini iddia etmiştin," dedi Deudermont, küpeştede yanında duran Robillard'a. "Ama görünüşe göre Lord Brambleberry savaşçılarını iyi seçmiş."

Robillard alay dolu bu yorumu duymazdan geldi çünkü o da önlerindeki durumu daha iyi kavramaya çalışıyordu. Köprünün bazı yerleri alev almıştı ama alevler ciddi bir tehlike oluşturmuyordu. Brambleberry'nin büyücülerinden biri Su Düzlemi'nden, bu ateşlerden en ufak bir çekincesi bile olmayan bir elemental çağırmıştı.

Düşman büyücülerden biri de, kaya, çamur ve çimenliğin bir karışımı olan, canlanmış bir tepe gibi görünen, taş ve topraktan kolları, kayalardan elleri olan bir toprak elementali çağırmıştı. Elemental savaşmak için nehre atladı. Büyülü bütünlüğü suların bedenini bir arada tutan toprağı yıkayıp götürmesini engelliyordu ve iki taraf da diğer büyücünün kendi elementali üzerindeki hakimiyetine yoğunlaşmış görünüyordu. Başka büyücüler de kendi dış-dünyasal hizmetkarlarını çağırıp savaşa soktular.

Liman Geçişi'nin güney ucunda, Kan Adası'nda bir trompet öttü ve Brambleberry'nin bulunduğu yerden hepsi parlak zırhlar giymiş, flamları dalgalanan, mızrak uçları sabah güneşinde parıldayan bir süvari birliği göründü.

"Aptallar," diye mırıldandı Robillard ve süvariler geniş köprü üzerinde hücuma geçince başım iki yana salladı.

"İskele yönüne yüklen!" diye bağırdı Deudermont mürettebatına. Tıpkı Robillard gibi o da Brambleberry'nin adamlarının desteğe ihtiyacı olduğunu anlamıştı. Su Perisi, nehrin suları yan tarafına çarpar, onu, Mirar kıyısındaki iri kayalara doğru sürüklemekle tehdit ederken inledi. Gemi doğal olarak konumunu koruyamıyordu ve koruması da gerekmiyordu. Mancınık ekibi neredeyse anında yanan, katrandan bir topu rüzgarı yararak göndermişti bile.

Bir ateştopunun eşlik ettiği yıldırım salvosu köprüyü dövdü ve

122

KORSAN KRAL <—?fe-

riler duman, alev ve kör edici ışıklardan oluşan bir bulutun

içinde gözden kayboldular.

Tekrar göründüklerinde sayıları biraz azalmıştı. Artık daha az hevesli ve daha az kibirli görünen grup geldikleri yöne gerisin geri döndüler.

Sahipkulesi'nin hissettiği zafer duygusu fazla uzun sürmedi; çünkü Su Perisi'nin atışı, saklanmak için kullandıkları, Gizem Kardeşliği 'nin gizli sığınaklarından biri olarak önceden işaretlenmiş binalardan birinin yan tarafında patladı. Ahşap bina bir anda alevlere gömüldü ve büyücüler telaşla kaçıştılar.

Brambleberry'nin adamları köprüde bir kez daha saldırıya geçtiler.

"Akıntıyla savaşın!" diye bağırdı Deudermont, gemisi inleyerek diğer yöne yatmaya, açısını zorlukla korumaya başladığında.

İkinci bir katran topu fırladı ama kısa düşüp düşman tarafından kullanılan barikatlardan birine çarptı ve yalnızca daha fazla duman, daha fazla çığlık ve daha fazla kargaşaya sebep oldu.

Deudermont'un küpeşteyi sıkan elinin eklemleri bembeyaz kesildi ve onun tarafında olmayan rüzgarla akıntıya küfretti. Su Perisi'ni, okçularının menzili kadar bir yaklaştırabilse savaş kolayca yön değiştirirdi.

Brambleberry'nin saldırısının ön safları hasar büyüleri yağmuruna tutulunca Deudermont yüzünü buruşturdu ve Robillard çaresizce kıkırdadı. Parıldayan büyü okları, yıldırımlar ve bir çift ateşto-pu saldırı birliğinin üzerine yağdı ve adamların yerde kıvranmasına ya da toprak elementalinin kesintisiz darbeleri arasında sarsılan köprüden atlamalarına sebep oldu.

"Gemiyi iskeleye yanaştırıp karaya çıkın!" diye seslendi kaptan ve Robillar'a dönüp ekledi. "Yukarı çıkar."

"Sürprizimizi bekletmek istemiştin," diye cevap verdi büyücü.

"Bu çatışmayı kaybedemeyiz," dedi Deudermont. "Bu şekilde olmaz. Brambleberry, Luskan garnizonunun görüş alanında ve onlar da hangi tarafa katışacaklarını bilmeden dikkatle izliyorlar. Ayırca Sahipkulesi, genç lordun arka tarafında kalıyor ve yakında bu çatışmanın sebebini anlarlar."

123

(l—' R.A. SALVATORE

"Kontrolünde iki köprü var ve İllusk harabelerinin etrafındaki yollan da ele geçirdi," diye hatırlattı Robillard. "Kalabalık Pazar yeri de tampon görevi görecektir."

"Sahipkulesi büyücülerinin anakaraya çıkmaya ihtiyaçları yok. Yakınmuhafız'ın kuzey ucundan da saldırabilirler."

"Yakınmuhafız'da değiller," diye itiraz etti Robillard. "Doğudaki ve batıdaki köprüleri Yüksek Kaptan Kurth'un adamları tutuyor."

"Kurth'un adamlarının büyücüleri yavaşlatmaya çalışıp çalışmayacaklarını dahi bilmiyoruz," diye inatla karşılık verdi Deudermont. "Sadakatinin kime olduğunu açıklamadı."

Büyücü omzunu silkip alışıldık iç çekişlerinden birini yaptı ve kuzey kıyısına döndü. Mırıldanıp ellerini salmaya başladı. Sahipkulesi'nin kuzey yakasında birkaç sığınağı olduğunu fark eden Robillard ve Brambleberry'nin birkaç adamı dalgaların hemen altına, Su Perisi'nin güvenle yanaşabileceği kadar nehrin derinlerine ilerleyen bir iskele kurmuşlardı. Robillard iskeleye yerleştirdiği büyüleri harekete geçirirken eğreti iskelenin ön direkleri karanlık sulardan çıkıp dümenciye yol gösterdi.

Su Perisi, yine de akıntıyı yarıp iskeleye yanaşamazdı ama Robillard buna da bir çözüm bulmuştu. Büyücü, parmaklarını şıkla-tıp kendini bir boyut kapısıyla ana direğin arkasındaki üst güvertedeki her zaman yerine nakletti. Yüzüğünü çıkanp önce yelkenleri şişirecek bir rüzgar çağırdı sonra da Su Düzlemi 'nden kendi ele-mentaliyle iletişim kurdu. Su Perisi, sancak tarafına çarpan dalgaların etkisiyle sallanıp sarsıldı. Elemental, iskele tarafına geçip gemiyi dünyadışı gücüyle dengeledi.

Mancınık ekibi önce üçüncü, ardından da dördüncü salvoyu gönderdi.

Köprüde, Brambleberry'nin güçleri büyülü saldırılara karşı zorlukla da olsa ilerlemeyi sürdürdü ve en öndeki grup tam da Su Perisi, nehrin yüz metre kadar aşağısındaki gizli, batık iskelenin yanına geldiğinde köprüyü geçmeyi başardı. Gemiden tahta destekler uzandı ve mürettebat küpeştenin orada pek vakit kaybetmedi.

Robillard gözlerini kapatıp saptama büyüsüne tamamen güvene-

124

KORSAN KRAL e f

, ^yyülü hedefini buldu. Gözlerini açmadan iskelenin yerini belli eden direklerin hemen önüne bir yıldırım gönderdi. Atışı gayet isabetliydi ve iskeleyi suyun dibinde tutan zinciri vurdu. Şamandıra olarak bir sıra boş varili kullanan iskele zincirinden kurtulunca suları etrafa saçarak suyun üstüne çıktı. Mürettebat gemiden iskeleye

akmaya başladı.

"Şimdi elimize düştüler," diye bağırdı Deudermont.

Daha sözlerini yeni bitirmişti ki nehrin üst tarafından büyük bir gürültü geldi ve asırlık Liman Geçişi Köprüsü'nün bir kısmı suya gömüldü.

"Yerlerinize dönün!" diye bağırdı Deudermont hâlâ gemide olan tayfalara. Fakat kendisi en yakın plakaya koşup küpeşteyi aştı, gemiyi zaten terk etmiş olan tayfasını yalnız bırakmak istemiyordu. "İskele yönüne! İskele yönüne!" diye bağırdı gemisine kaçması için.

"Kıkırdayan iblisler aşkına," dedi Robillard ve Deudermont iskeleye geçer geçmez elementaline gemiyi bırakıp üzerlerine gelen köprü enkazını yakalamasını emretti. Ardından Su Perisi'ne yardımcı olmak için bir değnek çıkarıp gemiyi iskeleye bağlayan kalın halata bir yıldırım göndererek halatı kopardı.

Mürettebat daha ikinci halatı çözmeye başlayamadan Su Perisi hızla savruldu ve bir çift şansız tayfa küpeştenin üzerinden Mirar'ın soğuk sularına uçtular.

Büyücü küfrederek kendini kıç küpeştesine nakletti ve ikinci halatı da uçurdu.

Parçalanmış köprünün ilk parçaları üzerlerine sürüklendi. Robillard'ın elementali enkazın çoğunu durdurdu ama küçük bir kısım kurtulup Liman'a doğru süzülen Su Perisi'ni takip etmeye başladı.

Robillard, elementaline acele edip gemiyi itmesini söyledi. Dostu Deudermont'un eğreti iskeleden karaya çıktığını görünce rahatlayarak içini çekti. Deudermont karaya çıktıktan hemen soma yıkık köprünün büyük bir parçası iskeleye çarpıp onu da enkaza çevirdi. Variller ve iskelenin tahtaları sürüklenmekte olan yıkıntılara katıldı.

125

(l—' R.A. SALVATORE

Robillard, en azından çağırdığı elemental gemiyi nehrin ağzından daha sakin sulara çıkarana kadar gemide kalmak zorundaydı Fakat bakışlarını bir an olsun Deudermont'ta ayırmadı. Sevgili dostunun destek olarak Brambleberry'nin küçük bir grubu ve karşısında bir sürü kızgın büyücüyle mahvolmaya mahkum bir şekilde kuzey kıyısında kısılı kaldığını düşünüyordu.

Drizzt bir mum ışığı kadar baştan çıkarıcı, narin ve yumuşak olan küçük, yanan topun gelişini görmüştü.

Fakat bunun aslında ne olduğunu ve patlama menzilinden kaçamayacağını da biliyordu. Bu yüzden kendini hızla geri atıp sırt üstü yere çarparken düşüşünü yavaşlatmaya bile çalışmadı. Çarpışmayı hafifletmek için kollarını iki yana açma güdüsüne bile karşı koydu. Bunun yerine kollarıyla yüzünü sararken pelerinin uçlarını tutmuş bu sayede kendini pelerinine sarmıştı.

Islak giysileri ve peleriniyle kaplanmışken bile ateştopu patladığında karanlık bir anda dağıldı ve sıcak alevler, bedeninde bin minik ateş yakarak Drizzt'i ısırdı. Neyse ki sadece bir an sürdü ve alevler ortaya çıktığı kadar hızlı bir şekilde yok oldular. Drizzt bir an bile duraksayamayacağını biliyordu. Büyücü birkaç saniye içinde ona bir kez daha saldırabilir veya evin içinde başka bir büyücü varsa yeni bir ateştopu yolda olabilirdi.

Düşmanında uzaklaşmak ve peleriniyle giysilerindeki küçük ateşleri söndürmek için yana doğru yuvarladı, hatta ayağa fırlarken pelerinini yerde, için için yanar halde bıraktı. Drizzt, bir kez daha öne doğru eğilmiş bir şekilde hedefine, yani sık bir sıra halinde duran huş ağaçlarına doğru atıldı. Kafa üstü dalıp bir takla atarak oturur pozisyona geçti ve top haline gelip yeni bir patlamayı bekledi.

Hiçbir şey olmadı.

Drizzt yavaş yavaş gevşeyip Regis'in olduğu yöne baktı. Buçukluk, hâlâ hasar görmüş yalağın arkasındaki çamurun üzerinde çömelmiş duruyordu.

Regis'in küçük elleri, drowların sessiz alfabesini, parmaklarını

126

? KORSAN KRAL

ullanarak bir soru sordu. Gitmiş midir? ^ ffelki de cephanesi bitmiştir, diye cevap verdi Drizzt'in parmak-

1 **rı.

Regis başını iki yana salladı. Anlamamıştı.

prizzt bir kes daha, bu sefer yavaşça tekrarladı ama buçukluk vjne de ona aşırı karmaşık gelen işaretleri çözememişti.

"Büyüsü bitmiş olabilir," diye seslendi drow hafifçe ve Regis hevesle başını salladı. Ta ki uzaktaki evden gelen bir gümbürtü ikisinin de o yöne dönmesine sebep olana kadar.

Döşeme tahtalarını karartan bir ateş çizgisinin ucunda kapıdan tamamen alevlerden oluşmuş bir yaratık çıktı. Turuncu, kırmızı, sarı ve girdap gibi döndüğü zamanlardaysa beyaz renkteydi. İki ayaklı gibi görünüyordu ama aslında bir şekli yoktu çünkü alevler belirli bir amaçla ilerlemekten başka bir şey yapmıyordu.

Kapıdan çıktığında pervazı simsiyah, tüter bir halde bıraktı ve gerçek, devasa boyutlarına ulaşıp uzaktaki ikiliye tepeden baktığında boyutları ve yoğunluğuyla onlarla dalga geçer gibiydi.

Ateş Elemental Düzlem'inden alevli bir canavardı.

Drizzt derin bir nefes alıp TaulmariPi gerdi; güvenilir palalarını çekmeyi düşünmedi bile. Bu yaratıkla yakın dövüşe giremezdi. Dört temel elemental yaratıklar arasında yakın dövüşte uzmanlaşmış savaşçıların kapışma olasılığı en düşük olanı ateşti. Alevleri kişinin tenini kavuracak yoğunluktaydı ve bir palayla saldırmak yaratığa zarar verecek olsa da silahın da ısınmasına sebep olurdu.

Drizzt yayını iyice gerip okunu saldı ve ok alevlerin içinde gözden kayboldu.

Ateş elementali hızla ona dönüp bin ağacın çatırdamasını andıran bir sesle kükredi ve huş ağaçlarının bir anda yanmasına sebep olacak alevler tükürdü.

"Onunla nasıl savaşacağız?" diye seslendi Regis ve elemental, arkasına saklandığı yalağı kavurup havayı yoğun bir su buharıyla kaplayınca bir çığlık attı.

Drizzt'in bu soruya verebilecek bir cevabı yoktu. Bir ok daha gönderdi ama yaratığa bir hasar verip veremediği konusunda yine bir fikri yoktu.

127

(l—' R.A. SALVATORE

Robillard, en azından çağırdığı elemental gemiyi nehrin ağzından daha sakin sulara çıkarana kadar gemide kalmak zorundaydı. Fakat bakışlarını bir an olsun Deudermont'ta ayırmadı. Sevgili dostunun destek olarak Brambleberry'nin küçük bir grubu ve karşısında bir sürü kızgın büyücüyle mahvolmaya mahkum bir şekilde kuzey kıyısında kısılı kaldığını düşünüyordu.

Drizzt bir mum ışığı kadar baştan çıkarıcı, narin ve yumuşak olan küçük, yanan topun gelişini görmüştü.

Fakat bunun aslında ne olduğunu ve patlama menzilinden kaçamayacağını da biliyordu. Bu yüzden kendini hızla geri atıp sırt üstü yere çarparken düşüşünü yavaşlatmaya bile çalışmadı. Çarpışmayı hafifletmek için kollarını iki yana açma güdüsüne bile karşı koydu. Bunun yerine kollarıyla yüzünü sararken pelerinin uçlarını tutmuş bu sayede kendini pelerinine sarmıştı.

Islak giysileri ve peleriniyle kaplanmışken bile ateştopu patladığında karanlık bir anda dağıldı ve sıcak alevler, bedeninde bin minik ateş yakarak Drizzt'i ısırdı. Neyse ki sadece bir an sürdü ve alevler ortaya çıktığı kadar hızlı bir şekilde yok oldular. Drizzt bir an bile duraksayamayacağını biliyordu. Büyücü birkaç saniye içinde ona bir kez daha saldırabilir veya evin içinde başka bir büyücü varsa yeni bir ateştopu yolda olabilirdi.

Düşmanında uzaklaşmak ve peleriniyle giysilerindeki küçük ateşleri söndürmek için yana doğru yuvarladı, hatta ayağa fularken pelerinini yerde, için için yanar halde bıraktı. Drizzt, bir kez daha öne doğru eğilmiş bir şekilde hedefine, yani sık bir sıra halinde duran huş ağaçlarına doğru atıldı. Kafa üstü dalıp bir takla atarak oturur pozisyona geçti ve top haline gelip yeni bir patlamayı bekledi.

Hiçbir şey olmadı.

Drizzt yavaş yavaş gevşeyip Regis'in olduğu yöne baktı. Buçukluk, hâlâ hasar görmüş yalağın arkasındaki çamurun üzerinde çömelmiş duruyordu.

Regis'in küçük elleri, drowların sessiz alfabesini, parmaklarım

126

KORSAN KRAL e f-

kullanarak bir soru sordu. Gitmiş midirl^

Belki de cephanesi bitmiştir, diye cevap verdi Drizzt'in parmakları.

Regis başını iki yana salladı. Anlamamıştı.

Drizzt bir kes daha, bu sefer yavaşça tekrarladı ama buçukluk yine de ona aşırı karmaşık gelen işaretleri çözememişti.

"Büyüsü bitmiş olabilir," diye seslendi drow hafifçe ve Regis hevesle başını salladı. Ta ki uzaktaki evden gelen bir gümbürtü ikisinin de o yöne dönmesine sebep olana kadar.

Döşeme tahtalarını karartan bir ateş çizgisinin ucunda kapıdan tamamen alevlerden oluşmuş bir yaratık çıktı. Turuncu, kırmızı, sarı ve girdap gibi döndüğü zamanlardaysa beyaz renkteydi. İki ayaklı gibi görünüyordu ama aslında bir şekli yoktu çünkü alevler belirli bir amaçla ilerlemekten başka bir şey yapmıyordu.

Kapıdan çıktığında pervazı simsiyah, tüter bir halde bıraktı ve gerçek, devasa boyutlarına ulaşıp uzaktaki ikiliye tepeden baktığında boyutları ve yoğunluğuyla onlarla dalga geçer gibiydi.

Ateş Elemental Düzlem'inden alevli bir canavardı.

Drizzt derin bir nefes alıp Taulmaril'i gerdi; güvenilir palalarını çekmeyi düşünmedi bile. Bu yaratıkla yakın dövüşe giremezdi. Dört temel elemental yaratıklar arasında yakın dövüşte uzmanlaşmış savaşçıların kapışma olasılığı en düşük olanı ateşti. Alevleri kişinin tenini kavuracak yoğunluktaydı ve bir palayla saldırmak yaratığa zarar verecek olsa da silahın da ısınmasına sebep olurdu.

Drizzt yayını iyice gerip okunu saldı ve ok alevlerin içinde gözden kayboldu.

Ateş elementali hızla ona dönüp bin ağacın çatırdamasını andıran bir sesle kükredi ve huş ağaçlarının bir anda yanmasına sebep olacak alevler tükürdü.

"Onunla nasıl savaşacağız?" diye seslendi Regis ve elemental, arkasına saklandığı yalağı kavurup havayı yoğun bir su buharıyla kaplayınca bir çığlık attı.

Drizzt'in bu soruya verebilecek bir cevabı yoktu. Bir ok daha gönderdi ama yaratığa bir hasar verip veremediği konusunda yine bir fikri yoktu.

127

(l—' R.A. SALVATORE

Sonra bir içgüdüyle yayını hafifçe yana çevirdi ve üçüncü okunu elementalin yanından, büyücünün içinde olduğu evin duvarına yolladı. Ok duvarı delip geçti.

İçeriden irkilen büyücünün sesi gelince ve ateş elementali öfkeyle eve doğru dönünce drow umut ettiğini başardığını anladı.

Ardı ardına oklar yollamaya, ahşap binanının duvarına rasgele delikler açmaya başladı. Yarattığı etkiyi bir adım ona yaklaşan bir adım da geri giden elementalin hareketlerinden anlıyordu. Böyle bir yaratığı kontrol etmek hiç de kolay değildi ve tamamen yoğunlaşmayı gerekitriyordu. Drizzt, kontrol kaybedilirse çağnlmış olan yaratığın bütün öfkesini kendisini çağıran kişiye çevireceğini biliyordu.

Eve daha fazla ok gönderdi ama etki giderek azalıyordu. Drizzt, elementali tamamen döndürmek için büyücüyü vurması gerektiğini biliyordu.

Fakat bunu başaramadı ve kısa süre sonra yaratığın kaçınılmaz olarak kendisine yaklaştığını fark etti. Büyücü, saldırısına uyum sağlamıştı.

Drizzt yine de salvosuna devam etti ve bir yandan oklarını gönderirken bir yandan da gerilemeye başladı. Dönüp yaratıktan kaçabileceğine veya en azından onu elementalin öfkesinden koruyabilecek Mirar'ın kıyısına ulaşabileceğine emindi. Dönüp, Regis'e kaçmasını söylemeyi düşünerek yalağın oraya baktı.

Fakat buçukluk çoktan gitmişti.

Büyücü oklardan korunduğu bir yere geçmişti. Drizzt, elementalin kendisine doğru yenilenmiş bir hevesle geldiğini fark etti. Drow elementale bir çift ok gönderip döndü ve geldiği yöne doğru koşmaya başladı. Neredeyse onu eriten ateştopunun çarptığı, alevler içindeki binanın köşesini döndü.

Ara sokaktaki binaların arasında gerilmiş devasa örümcek ağına neredeyse kafa üstü yapışacakken, "Akıllı büyücü," diye mırıldanıp durdu. Hızla arkasını döndüğünde alevleri yan taraftaki binaları yalayan elementalin çıkışı tıkadığını gördü.

"Gel bakalım," dedi Drizzt yaratığa ve palalarını çekti.

Elbette elemental düzlemden gelme bir yatatıkla iletişim kurması mümkün değildi ama sanki yaratık onu anlamış gibi cümlesi biter

128

? KORSAN KRAL

bitmez kollarını vahşice savurarak ileri atıldı.

Drizzt ilk saldırıdan eğilerek kurtuldu ve ikincisi gelince hemen sağa sıçrayıp yapısal bütünlüğü içerideki yangınla bozulmaya başlamış duvarda koşup bir ters takla attı. Dönerek inerken palalarını ı'ı ka arkaya savurdu ve iki palası da alevleri fiziksel, katı bir varlık olarak bir arada tutan yaşam kaynağına çarparken havaya ateş kümeleri saçtı.

Yaratığa vuran ikinci silah olan Buzölüm, Drizzt'in umutlanmasına yol açtı çünkü büyücünün ateştopunda olduğu gibi drowa ateşe karşı ciddi bir koruma sağlamakla kalmıyor aynı zamanda ateşle bağı olan yaratıklara soğuk bir acı vermekten özellikle mutlu oluyordu. Ateş elementali Parıltının saldırısını rahatça savuşturmuş ve Taulmaril'in oklarını umursamamıştı ama Buzölüm'ün temasıyla parlaklığı azalmış gibiydi. Elemental geri çekildi ve hızla kendi etrafında dönmeye başlarken sanki küçülüyormuş gibi görünüyordu.

Birden, yaratığın alevleri daha da parlak bir hal aldı ve yaratık bembeyaz kesilip yenilenmiş bir öfkeyle ileri atıldı.

Drizzt, yaratığın saldırısını hızla dönen palalarının hiddetli saldırılarıyla karşıladı. Parıltı'nın her saldırısını kısa tutuyor, palayı elementalin yumruklarını uzak tutmak için kullanıyordu. Her saldırısının ardından Buzölüm yaratığın canım yaktığından emin bir şekilde biçiyordu.

Fakat yaratığı öldürüyor gözükmüyordu.

En azından yakın bir zamanda bunu başarabilecek gibi değildi ve Buzölüm'ün korumasına rağmen görkemli ve ölümcül yaratığın ısısını giderek daha fazla hissetmeye başladı. Üstelik elementalin yumruklarının gücü, arkasında alevlerin desteği olmadan da bir ogreyi devirebilecek güçteydi.

Elemental, ayağını hızla yere vurup etrafa alevler sıçrattı ve Drizzt'in telaşla geri sıçramasına sebep oldu.

Yaratık ileri bir adım atıp sağ kolunu savurdu ve Drizzt, yanan binaya sertçe çarpıp ahşap duvarı delen darbeden son anda eğilerek kurtuldu.

Duvardaki delikten fışkıran alevler geri çekildiğinde Drizzt kırılmış olan tahtaya sıçradı. Ayağını deliğin alt kenarına koyup bir

129

(l—' R.A. SALVATORE

anlığına duvara yapıştı ve sonra momentumunu kullanıp sıçrayarak ters bir takla atıp döndü. Bir şekilde palalarını kınlarına sokup karşıdaki binanın çatısının kenarını yakaladı. Binaya çarptığında aldığı darbeyi umursamayıp debelenerek bacaklarını başka bir alevli darbeden hemen önce yukarı çekmeyi başardı.

Ne kadar hızlı olsa da elemental daha hızlıydı. Yaptığı şey kesinlikle duvara tırmanmak olarak adlandırılamazdı; elemental duvarın üzerine düşüp, alevlerin kuru bir ağacı sarması gibi döne döne yukarıya doğru ilerledi. Drizzt çatıda ayağa kalktığında elemental de tam karşısındaydı ve o bina da cayır cayır yanmaya başlamıştı.

Elemental, Drizzt'e alev fırlattı ve drow yana doğru atladı fakat yine de alevlerin ona çarpmasından kurtulamadı. Her ne kadar Buzölüm, alevlerin etkisinden çoğunlukla korusa da Drizzt'in gerçekten canı yanmıştı.

Daha da kötüsü çatının arkasında kalan kısmı yanmaya başlamışken elemental bir dalga daha göndermişti ve soma bir dalga daha. Drizzt, elementalin, kaçış noktalarını tıkadığını fark etti.

Drizzt palalarını bir kez daha çekerken elementalin ara sokakta bu taktiği uygulamamış olduğunu fark etti. Yaratık bir ağı tanıyacak ve bu tür bir saldırının avının kaçmasına yardımcı olacağını anlayacak kadar zekiydi. Bu yaratık hiç de aptal değildi.

"Harika," diye mırıldandı Drizzt.

"Köprüye!" diye emretti Deudermont yıkılmakta olan iskeleden, tayfasının saklanmak için kullandığı kayalar, sandıklar, taş duvarlar ve ağaçların oraya koşarken. "Büyücülerin Brambleberry'nin adamlarına saldırmasını engellemeliyiz."

"Tam on beş kişiyiz!" diye seslendi adamlardan biri. "Ya da hepi topu on beş kişiyiz demek istedim!"

"Yok olmamıza iki ateştopu kala," dedi Baldur'un Kapısı'ndan gelmiş olan ve son iki yıldır neredeyse her bordalamada başı çeken sert bir kadın.

Deudermont tayfasının yorumlarına itiraz edemezdi ama o da

130

? KORSAN KRAL

önlerinde başka bir seçenek olmadığını biliyordu. Köprünün yıkılmasıyla Sahipkulesi Büyücüleri avantajı ele geçirmişti ama avantaj kimde olursa olsun Brambleberry'nin en öndeki adamlarının geri çekilebilecekleri bir yer yoktu. "Kaçarsak ya da beklersek ölürler," diye açıkladı kaptan ve nehrin kuzey kıyısına doğru atıldığında on beş denizcinin biri bile peşinden giderken duraksamadı.

Saldırıları, büyücüler onları fark edip de üzerlerine büyü yağdırmaya başlayınca duruş kalkışlara dönüştü. Deudermont, arkasına saklanacak doğal ve insan yapımı yerlerin bolluğuna rağmen bütün adamlarının daha köprüye yaklaşmadan yok edilebileceğini anladı.

Daha da kötüsü Brambleberry'nin adamları ilerleyemiyordu çünkü köprünün ucundaki sağlam yapılardan her çıkmaya kalktıklarında buz, ateş, elektrik ve çağrılmış canavarlardan oluşan bir güçle karşılaşıyorlardı. Toprak elementali birçok askerin ve büyücünün ortak çabalarıyla nihayet yok edilmişti ama Brambleberry'nin adamları daha elementalin yıkılışına sevmemeden iblis doğasına sahip başka bir yaratık düşman büyücülerin yanından elementalin yerini alamak için fırlamıştı.

Deudermont nehrin aşağısına bakıp Su Perisi'nin döndüğünü görmeyi umdu ama gemi çoktan limana doğru uzaklaşmış olmalıydı. Umutsuzca güneydoğuya, Brambleberry'yle güçlerinin çoğunun bulunduğu Kan Adası'na baktığında genç lordun güçlerini anakaranın güneykısmındaki Luskan pazarına açılan köprüye geri çektiğini, nehir kıyısından ilerleyip daha doğudaki köprüden geçmeyi planladıklarını gördü.

Bunun rezil bir mağlubiyet olacağını fark etti. Çok adam kaybedip Sahipkulesi'nin kaynaklarının çok azını yok etmiş veya ele geçirmiş olacaklardı.

Saldırısını bir kez daha gözden geçirip belki de o ve adamlarının oldukları yere sinip Brambleberry'yi beklemeleri gerektiğini düşünürken kuzeyden gelen seslerle irkildi.

Çatışmaya katılmak için koşan, her tür silaha sahip insan ve cücelerden oluşan bir kalabalık gördüğünde korktu. Luskan'ın kuzeybatı yakası Kalkan olarak bilinirdi ve Luskan'ın en önemli ticari ortağı olan Mirabar şehrinden gelen karavanların toplanma

131

(l—' R.A. SALVATORE

yerleriyle tüccarların depolarını barındırırdı. Ve Mirabar Markisi'nin de Sahipkulesi'nin üst rütbeleriyle kan bağı olduğu bilinen bir gerçekti.

Fakat görünüşe göre Mirabar'la Gizem Kardeşliği arasında bir uçurumun açılmakta olduğu yönündeki dedikodular doğruydu Deudermont kısa sürede çatışmaya katılan yeni grubun Sahipkulesi Büyücüleri'ne hiç de dostça yaklaşmadığını gördü. Sapan mermileri, mızraklar ve oklarla başlayan bir salvoyla büyücülerin mevzilerine saldırdılar. Büyücüler haykırırken Brambleberry'nin kapana kısılmış savaşçılarından sevinç nidaları yükseldi.

"İleri!" diye bağırdı kaptan. "Artık elimizdeler."

Bu doğruydu, en azından uçma ya da nakil büyülerine sahip olmayan şansız düşük seviyeli büyücüler için. Düşmanları büyücülerin üzerine üç koldan birden çöktü ve açıkta kalan tek yöne, doğuya doğru kaçmaya başlayan büyücüler, Brambleberry bir somaki köprüyü geçip onlan temizlemeden kaçıp kurtulmayı umamazdılar bile.

Ateş elementali dimdik yükselip drowa tepeden bakınca Drizzt, bu fırsatı ileri atılıp Buzölüm'le bir darbe vurmak için kullandı. İri kollar kuvvetli darbeler halinde savrulduğundaysa hemen geri çekildi.

Takip edileceğinden emin olan Drizzt yan tarafa doğru atılıp bir takla attı ve yarı yarıya döndü. Her an binanın kenarında atlaması gerekebilirdi.

Fakat elemental, Drizzt'i takip etmedi. Bunun yerine diğer yöne dönüp binanın ön tarafında alevden bir iz bırakarak aşağı indi ve arkasında kapkara bir çizgi bırakrak çıktığı eve döndü.

"Bu muhteşem bir mücevher," dedi büyücü, buçukluğun bir zincirin ucunda döndürdüğü küçük, yakut tılsıma aptalca bakarak. Mücevher her dönüşünde ışığı yakalayıp büküyor ve büyücünün en

132

? KORSAN KRAL

büyük arzularına dönüştürüyordu. -

Regis kıkırdayıp yakutu bir kez daha döndürdü ve ustaca büyücünün uzattığı elden çekti. "Muhteşem, evet," dedi.

Gülümsemesi mücevherle birlikte yok oldu ve büyülenmiş büyücü gözlerini kırparken Regis mücevheri avcunun içine almıştı bile.

"Ne yapıyorsun?" diye sordu kendine gelmiş görünen büyücü. "Nereye...?" Gözleri korkuyla büyüdü ve öfkeli elementalin eve girişini görmek için tam zamanında dönerken, "Ne yaptın?" dedi.

"Sıcak kalasın," dedi Regis ve içeri girmiş olduğu pencereden geriye doğru yuvarlandı. Sokağa düştüğünde hemen kalkıp bütün gücüyle koşmaya başladı.

Evin her penceresinden ve tahtaların arasından bile alevler fışkırdı. Omuzları ve saçı tüten Drizzt, parçalanmış yalağın arkasındaki evin ön kapısından çıktı.

Yolun ortasında buluştular ve ikisi de dönüp büyücüyle çağırdığı yaratık arasında bir arena görevi görmüş olan eve baktılar. Büyülü gümlemeler ve yanan direklerin çatırtıları duyulabiliyordu. Elementalin sesi olan alevlerin kükreyişi, dehşet içindeki büyücünün çığlıklarıyla yarışıyordu. Büyülü, dondurucu bir ışınla vurulan dış duvar bir anda buz kesti ama ateş elementalinin galibiyetiyle anında eriyip tütmeye başladı.

Ev yıkılmaya başlamadan önce birkaç dakika geçti. Büyücü, sendeleyerek cübbesi alevler içinde, saçları yanıp kül olmuş, teni ateşin etkisiyle buruşarak ön kapıdan çıktı.

Yenilmiş olan elemental arkasından gelmedi ama yüzüstü yola yıkılan adam bunu pek de zafer olarak göremezdi. Regis'le Drizzt adamın yanma koşup alevleri söndürdüler.

"Bir rahip bulamazsak hayatta kalamaz," dedi buçukluk.

"O zaman bir tane bulmak zorundayız," dedi Drizzt ve güneybatıya, Deudermont'la Brambleberry'nin köprüye saldırdığı yöne baktı. Dumanlar, çığlıklar, metalin çınlaması ve büyülerin gümle-meleri yükseliyordu.

Regis içini çekti, "Sanırım rahiplerin çoğu bir süre çok meşgul olacak."

133

GİZEM BAŞBÜYÜCÜSÜ

Kolları zarif dallar gibi uzanıp narin bir şekilde incelen bina bir ağacı andırıyordu. Her biri bir yönü gösteren ve bir tanesi de merkezde bulunan beş temel kulesi yüzünden akla devasa bir el de geliyordu.

Ünlü, Büyü'nün Sahipkulesi'nin merkezdeki kulesinde Arklem Greeth şehri izliyordu. Neşeli bir amcayı andıran; tombul, kel, gür, gri sakallı gürbüz bir yaratıktı. Güldüğünde eğer isterse kahkahası, sahte fakat içten bir neşeyle hoplayan koca göbeğinden gelirdi. Gülümsediğinde eğer isterse yüzünde gamzeler belirir ve bütün yüzü aydınlanırdı.

Elbette Arklem Greeth'in tenini böyle yaşam dolu gösteren bir büyüsü vardı. Luskan'ın Gizem Başbüyücüsü'ydü ve insanların görünüşünden tiksinmesi hiç işine gelmezdi; sonuçta o, iskeletleri andıran bir yaşayan ölü, ölümü kandırmış bir liçti. Büyülü yanılsamalar ve parfümler, çürümekte olan fiziki formunun nahoş kısımlarını yeterince iyi saklıyordu.

Kuzeyde ateşler yanıyordu ve yananların sığınaklarının en büyük bölümü olduğunu biliyordu. Büyücülerinin bazılarının ölmüş veya yakalanmış olduğunu biliyordu.

Liç, kesik kesik güldü; bu neşe dolu gülüşü değil sapık ve çarpık olan gülüşüydü. Ölen büyücülerini alt düzlemlerden bulup

134

? KORSAN KRAL

vatta oldukları zamanlardan çok daha kudretli bir şekilde kendi saflarına geri getirip getiremeyeceğini düşünüyordu.

Arklem Greeth bu kahkahanın altında aslında öfkeden köpürü-vordu. Luskan muhafızları olaylara izin vermişlerdi. O zıpçıktı Kaptan Deudermont'la zavallı Derinsu veledi için yasalara ve düze-ne sırtlarını çevirmişlerdi. Gizem Kardeşliği, kesinlikle Brambleberry ailesine bir karşılık vermeliydi. Arklem Greeth, en yaşlısından en gencine her birinin ölmesi gerektiğine karar verdi.

Aniden kapı çalınca liç derin düşüncelerinden sıyrıldı.

"Gir," dedi arkasını bile dönmeden. Kapı büyülü bir şekilde savrularak açıldı.

İçeriye genç büyücü Çivi Tollenus girdi. Aşırı heyecanlı ve telaşlı olduğu için içeri girerken neredeyse yüzüstü yere kapaklanıyordu.

"Başbüyücü, saldırıya uğradık," dedi nefes nefese.

"Evet, yükselen dumanları izliyorum," dedi hiç de etkilenmemiş olan Greeth. "Kaç kişi öldü?"

"En az yedi kişi ve hizmetkarlarınızdan da kırktan fazlası," diye cevap verdi Çivi. "Pallindra veya Honorus'tan haberim yok. Belki de benim gibi kurtulmayı başarmışlardır."

"Nakille mi?"

"Evet Başbüyücü."

"Kurtuldular mı, yoksa kaçtılar mı?" diye sordu Greeth ve yavaşça dönüp korku içindeki genç adama baktı. "Üstünün ne durumda olduğunu öğrenmeden mi ayrıldın Pallindra?"

"Ya-yapılabilecek hiçbir şey yoktu..." diye kekeledi Çivi. "Her şey... şey bitmişti..."

"Bitmiş miydi? Birkaç savaşçı ve anca yarım gemilik bir mürettebat karşısında mı?"

"Mirabarlılar'ın karşısında!" diye haykırdı Çivi. "Zafer bizim sanıyorduk ama Mirabarlılar..."

"Anlat."

"İnsanlar ve cüceler büyük bir dalga gibi üzerimize aktılar," dedi Çivi. "Yıkıcı büyü anlamında elimizde çok az güç kalmıştı ve cüceleri yavaşlatamazdık bile."

135

(l—' R.A. SALVATORE

Çivi, son savunmalarının ayrıntılarını gevelemeyi sürdürürken Greeth adamı dinlemeyi bıraktı. Doğuda kaybetmiş olduğu sevgili Erinyes'i Nyphithys'i düşündü. Onu çağırmayı deneyip başarısız olunca alt düzlemlerden Erinyes ile bağlantılı birini getirip orklann kralı Obould'un ihanetiyle o baş belası Bruenor Battlehammer'la dostlarının müdahalesini öğrenmişti.

Arklem Greeth, uzun süre böyle bir pusunun nasıl bu kadar iyi planlandığını merak etmişti. Obould denilen yaratığı ya da Bol-Ok ile Mithril Salonu arasındaki ittifakın gücünü fazlasıyla küçümsediğinden endişelenmişti. Yine de işin içinde bu garip ittifaktan fazlası olup olmadığını da merak etmişti.

Ve şimdi de Luskan'daki Mirabar Kalkan'ı, Luskan muhafızlarının uzak durduğu bir çatışmaya beklenmedik bir şekilde dahil olmuştu.

Arklem Greeth'in aklından bir düşünce geçti.

Bu düşüncenin adı Arabeth Raurym'di.

"Zararları karşılanacaktır," diye güvence verdi Lord Brambleberry, kendisini Kan Adası'ndan Mirar üzerindeki köprülerden Luskan'ın en kuzeyinde ve batısında kalan Nehirbaşı Ayağı'na kadar takip etmiş olan öfkeli muhafız yüzbaşısına. "Evler yeniden inşa edilebilir."

"Çocuklar da tekrar doğrulabilir değil mi?" diye sertçe cevap verdi adam.

"Talihsiz durumlar olacaktır," dedi Brambleberry. "Savaşın doğası bu. Ayrıca benim güçlerim tarafından kaç kişi, Sahipkulesi Büyücüleri'yle onlann vahşi büyüleri tarafından kaç kişi öldürüldü?"

"Savaşı başlatmasaydınız kimse ölmezdi!"

"Sevgili yüzbaşı, bazı şeyler için ölmeye değer."

"Buna ölenlerin karar vermesi gerekmez mi?"

Lord Brambleberry adama gülümsedi ama verebileceği bir cevap yoktu. Liman Geçişi Köprüsü'nde yaşanan kayıplardan memnun değildi. Savaşın hemen kuzeyinde bir yangın çıkmış, bir-

136

? KORSAN KRAL

kaç evi yakıp kül etmişti. Masum Lusk^nlılar ölmüştü.

Muhafız yüzbaşısının tehditkar duruşu, Kaptan Deudermont «elip Lord Brambleberry'nin yanında durunca zayıfladı.

"Bir sorun mu var?" diye sordu Luskan'ın efsanesi.

"Ha-hayır Bay Deudermont," diye kekeledi gözü korkmuş oldu-r>u bariz olan muhafız. "Şey, aslında evet efendim."

"Şehrinin üzerindeki dumanları görmek seni üzüyor," dedi Deudermont. "Bu benim kalbimi de derinden yaralıyor ama solucanın elmadan çıkarılıp atılması lazım. Sahipkulesi ayrı bir adada olduğu için sevinmelisin."

"Evet Bay Deudermont." Muhafız yüzbaşısı, Lord Brambleberry'ye kısa ve ters bir bakış attıktan sonra canlı bir şekilde dönüp savaş alanındaki kurtarma çalışmalarını sürdüren adamlarına katılmak için uzaklaştı.

"Beklediğimden daha yumuşak bir direniş gösterdi," dedi Brambleberry, Deudermont'a. "Buradaki ünün işleri gerçekten kolaylaştırıyor."

"Savaş daha yeni başladı," diye hatırlattı kaptan.

"Onları Sahipkulesi'ne sürdüğümüzde her şey çabucak bitecek," dedi Brambleberry.

"Onlar büyücü. Bir grup adam onları kolay kolay geride tutamaz. Bütün savaş boyunca omzumuzun üzerinden arkaya bakacağız."

"O zaman savaşı fazla uzatmayalım," dedi hevesli Derinsu Lordu. "Boynumun tutulmasını istemiyorum."

Göz kırpıp eğildi ve hızla uzaklaşırken neredeyse Deudermont'a doğru gelen Robillard'a çarpıyordu.

"Pallindra ölüler arasında ve bu Sahipkulesi için hiç de küçük bir kayıp değil. Hatta kendisine kati bir şekilde sadık birini kaybetmek Arklem Greeth için daha da büyük bir kayıp," diye bildirdi Robillard. "Şüpheli bir soya sahip gözcümüze gelirsek..."

"Onun adı Drizzt," dedi Deudermont.

"Evet, ondan bahsediyorum," diye cevap verdi büyücü. "Sahipkulesi'nde elementalleri ve iblisleri, hatta yaşlı elementaller-le iblis lordlarını çağırma becerileri konusunda hatırı sayılır bir üne sahip Huantar Köpekbalığı adında bir büyücüyü yenmiş."

137

(l—' R.A. SALVATORE

"Hatırı sayılır bir üne mi sahip? Robillard'dan bile mi iyi?" dedi Deudermont, büyücünün tipik katı mizacını yumuşatmak için.

"Aptal olma," diye cevap verdi Robillard ve Deudermont genişçe gülümsedi. Kaptan Robillard'ın sorusuna aslında bir cevap vermediğini fark etmişti. "Huantar'ın becerileri, alevlerimiz kulesini yaladığında Arklem Greeth'in çok işine yarardı."

"O zaman bugün büyük bir zafer kazandık," dedi Deudermont.

"Bugün sadece canavarı biraz zayıflattık. Hepsi bu."

"Kesinlikle," diye cevap verdi Deudermont ama sesinin tonu Robillard'a katılıp katılmadığını belli etmiyor, daha çok kaptan, Robillardın omzunun üzerinden ileri bakıp başıyla selam verirken ilgisiz bir neşe içeriyordu.

Robillard arkasını döndüğünde bir kolunun üzrinde lime lime olmuş bir pelerin taşıyan Drizzt'le Regis'in gelmekte olduğunu gördü.

"Anlatılanlara göre iyi bir çatışma yaşamışsınız," diye seslendi Deudermont yaklaşan ikiliye.

"Bu iki kelime nadiren birbirine yakışır," dedi drow.

"Ondan gittikçe daha çok hoşlanıyorum," dedi Robillard sadece Deudermont'un duyabileceği bir şekilde ve kaptan hıhladı.

"Gelin sıcak bir ateş ve ondan da sıcak bir brendi bulalım ve öykülerimizi paylaşalım," dedi Deudermot.

"Ve kek," dedi Regis. "Keki sakın unutma."

"Sebep mi sonuç mu?" diye sordu Arklem Greeth, Güney Kulesi'nin Üstbüyücüsü'nün dairesine giden koridorda ilerlerken sessizce.

Yanında bulunan Kuzey Kulesi'nin Üstbüyücüsü ve Arklem Greeth'in varisi olarak görülen -ki liç sonsuza dek yaşamayı planladığı için bu çok saçma bir bakış açışıydı- Valindra Gölgeörtüsü alaycı bir şekilde homurdandı. Kıvrak ay elfı bedeni başbüyücünün iriyarı ve şişman büyülü bedeninden çok daha küçümen olan, Greeeth'ten çok daha kısa boylu ufak tefek biriydi.

138

? KORSAN KRAL

"Gayet ciddiyim," diye devam etti Arklem Greeth. "Mirabarlılar palindra ve sığınaklarımıza karşı yapılan çatışmaya Gümüş Sınırlar'ın istikrarını tehdit ettiğimiz yönündeki dedikodular yüzünden mi katıldılar? Yoksa bu hareketleri Gizem Kardeşliği'ne karşı çok daha büyük bir isyanın bir parçası mı? Sebep mi sonuç mu?"

"İkincisi," diye cevap verdi Valindra, Kılıç Sahili'nin sularındaki bütün maviyi çalmış gibi görünen gözlerine büyük bir zıtlık oluşturan uzun, parlak, siyah saçlarını geri atarak. "Nyphithys, Obould'a gitmemiş olsaydı da Mirabarlılar bu çatışmaya katılırlardı. Bu ihanetin her tarafında Arabeth'in kokusu var."

"Elbette rakibin hakkında böyle bir şey söyleyeceksin."

"Aynı fikirde değil misin?" diye sordu güçlü elf bir an bile duraksamadan ve Arklem Greeth hırıltılı bir şekilde kıkırdadı. Birilerinin, onunla bu kadar doğrudan konuşma cesareti bulması nadiren gerçekleşirdi, hatta Valindra'nın ara sıra yaşadığı bu patlamaları saymazsa en son ne zaman birinin bunu yaptığını hatırlaya-mıyordu bile. Şüphesiz somadan öldürdüğü biri yapmıştır.

"O zaman Üstbüyücü Raurym'in Nyphithys'le Kral Obould arasındaki görüşmenin haberini önceden gönderdiğini ima ediyorsun," dedi liç. "Senin mantığına göre demek istiyorum."

"İhaneti hiç de şaşırtıcı değil; en azından benim için."

"Fakat senin de Gümüş Sınırlar'da köklerin var," dedi Greeth geniş bir sırıtışla. "Yanlış hatırlamıyorsam Ay Korusu'nda yani Gizem Kardeşliği'nin Kral Obould'u desteklemesinden hiç de memnun olmayacak elflerin arasında."

"Sana ihanet etmediğimi gösteren başka bir sebep daha," dedi Valindra. "Halkıma karşı duygularımı asla gizlemedim. Sana, Gizem Kardeşliği'nin cömert Kuzey'de hak iddia etmesini sana ilk öneren de bendim."

"Belki de bunu, daha soma beni engelleyip konumumu zayıflatmak için yaptın," dedi Greeth. "Ve bunu nüfuzumuzu genişletmemiz için beni kışkırtarak gözüme girdikten soma yaptın. Beni büyük bir uçuruma sürüklemeden önce kendinin benim halefim olduğun söylentilerini yayman oldukça zekice olurdu değil mi?"

Valindra aniden durduğunda Arklem Greeth'in dönüp ona bak-

139

(l—' R.A. SALVATORE

ması gerekti. Kadın, bir eli kalçasında diğeri yanında sallanır duruyordu ve yüzünde de hiç de eğleniyormuş gibi bir ifade yoktu.

Liç gürültülü bir kahkaha attı. "Senin bu kadar sinsi biri olabileceğini düşündüğüm için mi gücendin? Söylediklerimin yarısı bile doğru olsaydı kara elflerin kendi entrikalarını bile kıskandırırdın! İltifat ettim be kadın."

"Yarısı doğruydu," diye cevap verdi Valindra. "Sadece gümüş Sınırlar'a ya da Ay Korusu'ndaki değersiz aptalların başına iyi bir şey gelmesini arzulayacak kadar zekice davranmazdım. Anayurdumu seviyor olsaydım sözlerini bir iltifat olarak kabul ederdim ama yine de bu bahsettiğinden daha az şeffaf bir plan kuracağım konusunda ısrar ediyorum. Fakat Nyphithys'in kaybından ve Gizem Kardeşliği'nin yaşadığı bu aksamadan en ufak bir keyif almadım."

Arklem Greeth, elf kadının sözlerindeki acı tadı ve zehri fark edince gülümsemeyi kesti. Ciddi bir şekilde başıyla onayladı. "O zaman Arabeth Raurym," dedi. "Bu can sıkıcı ve masraflı sonucun sebebi o."

"Onun kalbi hep Mirabar'a ait oldu zaten," dedi Valindra ve sessizce ekledi, "Küçük kaltak."

Kuzey Kulesi'nin kapısına doğru dönmüş olan Arklem Greeth bu yorumu duyunca gülümsedi. Kısa bir büyü mırıldanıp etli elini kapıya doğru salladı. Kilitler tıkırdadı ve kapının etrafından farklı tonlarda vızıltılar yükseldi. Sonunda kapının arkasındaki ağır tahta gürültüyle yere düştü ve kapı, Arklem Greeth'le Valindra'nın önünde açılıp ardındaki karanlık odayı gözler önüne serdi.

Gizem Başbüyücüsü, dönüp, yanına gelen elfı süzmeden önce bir süre önündeki siyah boşluğu süzdü.

"Muhafızlar nerede?" diye sordu Kuzay Kulesi'nin Üstbüyücüsü.

Arklem Greeth, yumruğunu yüzünün önüne kaldırdı ve yumruğunun etrafında mor, kırpışan alevlerden bir küre yarattı. Bu peri ateşinden 'meşaleyi' önüne tutarak güney kulesine adım attı.

İkili, oda oda gezerken inatçı ve kendinden emin liç, Valindra'nın gidip becerikli savaş büyücülerinden bir eşlikçi grubu getirmeleri konusundaki bitmek bilmeyen şikayetlerini duymazdan

140

? KORSAN KRAL

2eldi- Gizem başbüyücüsü duvarlardaki her meşaleye bir büyü yaparak o ve Valindra odadan çıktıktan soma arkalarından yanmalarını sağladı.

Kendilerini Arabeth'in şahsi dairesinin kapısının önünde bulduklarında pek fazla zaman geçmemişti ve liç, orada durup gördükleri ya da görmedikleri şeyleri bir düşündü.

"Harhangi bir şeyin yokluğu dikkatini çekti mi?" diye sordu elfe.

"İnsanların," diye tatsızca yanıtladı Valindra.

Arklem Greeth bu ciddiyetsizliği onaylamayarak gülümsedi. "Parşömenler," diye açıkladı. "Değnekler, asalar ve diğer büyülü aletler. Tek bir büyü kitabı bile yoktu..."

"Bu ne anlama geliyor?" diye sordu merakının büyüdüğü bariz olan Valindra.

"Bu kapının arkasında da boş bir oda bulacağımız anlamına geliyor," dedi Greeth. "Arabeth hakkındaki tahminlerimizin doğru olduğu ve bizim bildiğimizi bildiği anlamına da geliyor."

Yüzünü buruşturup Arabeth'in kapısına dönerek başka bir büyüyü tamamlarken elini hızla ileri uzattı ve üzerinde bir çok kilit olan, sağlam kapı savrularak açıldı.

Ve arkasında karanlıktan başka bir şey yoktu.

Valindra, homurdanarak Greeth'in yanından geçmeye çalıştı ama gizem başbüyücüsü kadının kolunu doğa üstü bir kuvvetle tutarak elfı geri çekti. Valindra itiraz etmeye yeltendi ama Arklem Greeth boştaki elinin işaret parmağını kadının dudaklarının üzerine bastırıp sessiz olmaya zorladı.

Tekrar karanlığa bakmaya başladığında Valindra da onunla birlikte bakıyordu. Fakat içerisi artık biraz önceki gibi zifiri karanlık değildi. İleride, solda yumuşak bir ışık belirmişti ve boşlukta hafif bir ses yankılanıyordu.

Arklem Greeth, hemen arkasında Valindra'yla içeri girdi. Bir saptama büyüsü yapıp yavaşça ilerleyerek glif veya başka ölümcül tuzaklar olup olmadığını anlamak için içeriyi taradı. Fakat ışık kaynağının bir sehpanın üzerinde duran kristal bir küre olduğunu ve sesin sahibinin Arabeth Raurym olduğunu anlayınca adımlarını hızlandırdı.

141

(l—' R.A. SALVATORE

Liç, sehpaya yaklaşıp kayıp büyücüsünün yüzüne baktı.

"Ne yaptığını sanı..." diye sormaya yeltendi Arabeth'in sesini tanıyan Valindra ama Arklem Greeth elini sallayıp elfe doğru hırlayınca kelimeler boğazına öyle bir takıldı ki öksürerek gerilemek zorunda kaldı.

"Seni görmek ne güzel Arabeth," dedi Arklem, kristal küreye. "Sen ve ortağın olan büyücülerin Sahipkulesi'nden ayrılacağını söylememiştin."

"Bir üstbüyücünün kuleden ayrılmak için senin iznine gerek duyduğunu bilmiyordum," diye cevap verdi Arabeth.

"Olası ziyaretçileri selamlamak için bir görüş küresi bırakacak kadar biliyormuşsun ama," diye cevap verdi Greeth. "Ayrıca senin dairene benden başka kim izinsiz gelmeye tenezzül eder ki?"

"Belki de başkalarına bu izin verilmiştir."

Arklem Greeth duraksayıp bu kurnaz cevabı düşündü. Bu, Arabeth'in Sahipkulesi içinde işbirlikçileri olduğu yönünde üstü kapalı bir tehditti.

"Sana karşı birleşmiş bir ordu var," diye devam etti Arabeth.

"Bize karşı demek istiyorsun."

Kristal küredeki kadın bir an duraksadı. "Onlara Kaptan Deudermont öncülük ediyor ve bu hiç hafife alınmayacak bir şey."

"Düşüncesi bile korkudan titrememe sebep oluyor," diye cevap verdi Arklem Greeth.

"O, herkesin tanıdığı bir Luskan kahramanı," diye uyardı Arabeth. "Yüksek kaptanlar ona karşı çıkmayacaktır."

"İyi, o zaman benim yoluma çıkmayacaklar demektir," dedi Arklem Greeth. "Söyle bakalım Mirabar'ın kızı, Sahipkulesi'nin bu zor zamanında neden üstbüyücülerimden birine ulaşamıyorum?"

"Dünya değişiyor," dedi Arabeht ve Arklem Greeth kadının biraz sarsılmış göründüğünü fark etti. Sanki yaptığı seçimin ciddiyetini şu anda fark etmiş gibi bunun olası sonuçları kendini beğenmiş güvenine şüphe tohumları ekmişti. "Deudermont yanında bir Derinsu lorduyla ve büyücülerle savaş taktikleri üzerine eğitilmiş bir orduyla geldi."

"Onlar hakkında çok şey biliyorsun."

142

? KORSAN KRAL

"Bilgi edinebilmek için oldukça çaba harcadım."

"Ve şimdiye kadar bana bir kez olsun unvanımla hitap etmedin Üstbüyücü Raurym. Bana bir kez olsun gizem başbüyücüsü deme-din. Protokol ve saygı yoksunluğundan, bu zor zamanımızda yanımızda olmayışından ne gibi bir sonuç çıkarmalıyım?"

Kadının yüzü sertleşti.

"Hain," dedi Valindra sonunda büyüyle kısılmış sesine tekrar kavuşarak. "Bize ihanet etti!"

Arklem Greeth, elfe küçümser bir bakış attı.

"Söyle, Mirabar'ın kızı," dedi gizem başbüyücüsü eğleniyor görünerek, "şehirden kaçtın mı? Yoksa Kaptan Deudermont'un yanında yer almayı mı düşünüyorsun?"

Sözlerini bitirdiğinde gözlerini kapatıp kristal küreye sesiyle düşüncelerinden fazlasını gönderdi. Kendi yaşam özünün bir parçasını, Arklem Greeth'in ölümü atlatmasını sağlayan sonsuz, yaşayan ölü gücünün bir kısmını gönderdi.

"Kendimi korumayı seçtim. Bunu her ne sağ..." Arabeth durup yüzünü buruşturdu, ardından öksürüp başını iki yana salladı. Sanki yıkılacak gibiydi. Fakat kasılması geçti ve kendini kontrol edip eski ustasına baktı.

Kristal küre karardı.

"Kaçacak tabii, korkak," dedi Valindra. "Ama fazla uzağa değil..."

Arklem Greeth elfı yakalayıp hızla odadan dışarı çekiştirmeye başladı. "Hayaletformu, hemen!" diye emretti ve kendine büyüyü yapıp bedenini iki boyutlu bir hale getirdi. Önce duvardaki bir çatlaktan soma da zeminden geçip neredeyse düz bir çizgiyi izleyerek hızla, peşinde aynı şekilde düzleşmiş Valindra'yla Sahipkulesi'nin ana bölümüne gitti.

Kulenin ana kabul salonundaki bir çatlaktan içeri süzülürlerken güney kulesi devasa, ateşli bir patlamayla havaya uçtuğunda tam zamanında hareket etmiş olduklarını anladılar.

"Cadı," diye hırladı Valindra.

"Etkileyici cadı," dedi Greeth.

Etraflarındaki büyücüler sağa sola koşuşmaya, güney kulesinde

143

(l—' R.A. SALVATORE

yangın çıktığını haykırmaya başladılar.

"Sulu dostlarınızı çağırın," dedi Arklem Greeth hepsine sakince sanki olanlardan keyif alıyor gibiydi. "Belki de bu Deudermont denilen yaratık ve müttefikleri kayda değer bir meydan okuma sunabilirler," dedi yanında ağzı şaşkınlıkla bir karış açılmış duran Valindra'ya.

"Arabeth Raurym hâlâ şehirde," dedi. "Kuzey yakasında, Mirabar Kalkanı'mn yanında. Kısa bir süre de olsa onun gözleriyle gördüm," diye açıkladı elf apaçık olan şeyi sormak üzereyken. "Kalbini de gördüm. Bize karşı savaşmaya kararlı ve düşük seviyeli çıraklardan etkileyici bir miktarını kendini yanına çekmiş. Sadakat yoksunluğu beni gerçekten derinden yaraladı."

"Gizem Başbüyücüsü, korkarım anlamıyorsunuz. Bu Kaptan Deudermont'u küçük gör..."

"Bana onu nasıl göreceğimi söylemeye kalkma!" diye haykırdı Arklem Greeth, ölü gözleri büyüyüp Dokuz Cehennem'in kendinden gelen bir iç ateşle parlayarak.

"Bütün bunlar sona ermeden onun kızarıp kül olduğunu göreceğim ya da onu çiğ çiğ yiyeceğim! Bu seçim sadece ve sadece bana ait. Şimdi git de güney kulesindeki çatışmayı yönet. Bu somurtkanlığın canımı sıkıyor. Bize meydan okundu Valindra Gölgeörtüsü. Savaşamayacak kadar aciz misin?"

"Hayır Gizem Başbüyücüsü," diye haykırdı ay elfı. "Tek korkum..."

"Bu çatışmanın ciddiyetini anlamadığımdan korkuyorsun."

"Evet," dedi Valindra ya da daha dorusu, görünmez, büyülü bir el onu boğazından yakalayıp, havaya kaldırırken demeye çalıştı.

"Sen Büyü'nün Sahipkulesi'nin bir Üstbüyücüsü'sün," dedi Arklem Greeth. "ama yine de boynunu tek bir düşünceyle kırabilirim. Gücünü düşün Valindra ve gerçekten güçlü olduğuna dair güvenini kaybetme."

Kadın debelendi ama kendini kurtarmaya yaklaşamadı bile.

"Kim olduğunu hatırlar, gücünü ve şu an içinde bulunduğun zor durumu gözden geçirirken izin ver de sana benim kim olduğumu hatırlatayım." Sözlerini bitirdiğinde Valindra geriye doğru uçtu,

144

? KORSAN KRAL

tökezledi ve neredeyse yere yapışıyordu. „

Öfkeli gizem başbüyücüsüne son bir bakış atan Valindra güney kulesine doğru koşmaya başladı.

Arklem Greeth, elfin gidişini izlemedi. Aklında başka şeyler vardı.

145

SAVAŞ, BEŞ BUÇUK YOL

"Sintine sıçanlarım şikayet ediyorlar!" diye itiraz etti Kaptan Baram. Yönettiği bölge olan, Mirar'ın güneyi, Luskan'ın kuzeydoğu kesimindeki köylüleri kast ediyordu. "Kulübelerinde yangınlara çıkmasına izin veremem değil mi? Savaşın hiç de ucuza patlamıyor!"

"Benim savaşım mı?" diye cevap verdi ihtiyar Rethnor koltuğunda geri yaslanarak. Kensidan hemen yanında, protokol gereği geriye çekilmiş koltuğunda her zamanki gibi bacak bacak üzerine atmış oturuyordu.

"Deudermont'u en başta senin kışkırttığına dair söylentiler dolaşıyor," diye ısrar etti Baram. Beş yüksek kaptanın en ağır ve en uzun boylu olanıydı ama denizcilik yaptıkları günlerde, bir gelinciği andıran huysuz Taerl'den bile ince, dal gibi biriydi.

Masada bir homurtu dolaştı ama beşlinin en heybetlisi konuşunca kesildi, "Ben de duydum."

Bütün gözler, beş yüksek kaptanın ikinci en yaşlısı olan, her zaman gölgelere sarınmış gibi görünen ve karanlık bir tip olan Yüksek Kaptan Kruth'a döndü. Gölgelere sarınmış görünmesinin bir sebebi sanki iki günlük uzunlukta kala kalmış gibi görünen kır sakalları olsa da asıl sebebi tavırlarıydı. Beşli arasında nehirde, Yakınmuhafız Adası'nda yaşayan bir tek o vardı. Yakınmuhafız Adası, Büyü'nün Sahipkulesi'ni barındıran Pala Adası'na geçiş

146

? KORSAN KRAL

noktasıydı- - „

Kensidan, adamın duruşundan bu söylentilere katıldığı sonucunu çıkardı.

Asla neşeli veya mutlu biri olmayan Kurth çok daha kasvetli (lörünüyordu ve bunun sebebi gayet rahat anlaşılabiliyordu. Bölgesi şimdiye kadar dokunulmamış olsa da en fazla tehlikede olan bölgeydi.

"Sadece söylenti!" diye ısrar etti Suljack ve yumruğunu masaya vurdu ki bu gösteri Kensidan'ın bilmiş bilmiş gülümsemesine sebep oldu. Rethnor'un sezgileri kuvvetli oğlu Baram ve Kurth'un bu söylentileri nereden duyduğunu anladı. Suljack ne ağzı sıkı ne de zeki biriydi.

"Bu söylentiler şüphesiz ki..." diye söze başladı Kensidan fakat sözleri bir itirazla kesildi.

"Sen burada konuşamazsın Karga!" diye bağırdı Baram.

"Buraya geldin ama sessizce oturcaksın ve sana bu izni bile verdiğimiz için bize minnettar olcaksın!" dedi beşlinin üçüncüsü olan Taerl. Koca kafası, Kensidan'ın şimdiye dek gördüğü en büyük adem elmasını barındıran uzun, sıska boynunun üzeirnde aptalca sallanıyordu. Taerl'in yanında duran Suljack'in yüzünde katıksız bir dehşet ifadesi belirdi ve yüksek kaptan yüzünü ovuşturdu.

"Sesini mi kaybettin Rethnor?" diye sordu Yüksek Kaptan Kurth. "Gemini resmi olarak olmasa da diğer her anlamda oğluna devrettiğini duydum. Senin adına burada konuşmasını istiyorsan belki de konumundan feragat etme zamanın gelmiştir."

Rethnor'un gülüşü balgam doluydu ve adamın gittikçe kötüleşen sağlığını açıkça hatırlatıp, tansiyonu düşürmek yerine yükseltmeye yaradı. "Oğlum, Rethnor'un Gemisi adına konuşuyor çünkü sözleri benden geliyor," dedi görünüşe göre büyük bir zorlukla, "hoşuma gitmeyen bir söz ederse söylerim."

"Toplantımızda sadece yüksek kaptanlar konuşabilir," diye ısrar etti Baram. "Bütün veletlerimi getirip Taerl'in veletleriyle gevezelik yapmalarına izin mi vereyim? Belki de yüzbaşılarımızı getirmeliyiz ya da Kurth adasındaki fahişelerden bazılarını getirsin...?"

Kensidan'la Rethnor birbirilerine baktılar ve Karga, babasına

147

(l—' R.A. SALVATORE

başlaması için başıyla işaret etti.

"Hayır," dedi Rethnor diğerlerine. "Henüz Gemi'mi Kensidan'a devretmedim ama o günler gittikçe yaklaşıyor." Öksürmeye başladı ve öksürük nöbeti, birden fazlasının yakında bu komik, vızıldayan ses yerine genç, güçlü bir sesi dinlemek zorunda kalacaklarını, gözlerini devirerek pek de üstü kapalı olmayan bir şekilde belirtmelerine sebep olacak kadar sürdü.

"Bu, benim savaşım değil," dedi Rethnor sonunda. "Ne Deudermont 'a ne de onun için bir şey yaptım. Gizem Başbüyücüsü bütün bunlara kendisi sebep oldu. Kendine aşırı güveniyle fazla uzağa uzandı; korsanlarla yaptıkları Derinsu lordlarının başını fazla ağrıttı. Gayet güvenilir bilgi kaynaklarından da Mirabar'la da iyi ilişkiler içinde olmadığını öğrendik. Bu, bütün Faer'un'da defalarca gerçekleşmiş bir olay örgüsü ve oldukça da mantıklı."

İhtiyar adamın, soluklarını düzenlemeye çalışıyor gibi göründüğü uzun bir ara oldu. Bir öksürük nöbeti daha geçirdikten sonra konuşmaya devam etti, "Asıl ilginç olan sevgili yüksek kaptan dostlarımın yüzlerindeki ifade."

"Korkutucu bir gelişme ama bu!" diye itiraz etti Baram. "Sahipkulesi'nin güney kulesi yanıyor. Şehrin kuzey yakasından dumanlar yükseliyor. Güçlü büyücüler sokaklarımızda ölü yatıyor."

"İyi. Böyle bir temizlik fırsatlar yaratır ama bu gerçeği bu korku dolu yüzlerde göremiyorum."

Rethnor'un yorumu Suljack de dahil olmak üzere üçünün gözlerinin kocaman açılmasına sebep oldu. Fakat Kurth, ellerini kucağında birleştirip dikkatle en zorlu rakibine, ihtiyar Rethnor'a baktı. Eski denizcilik günlerinde bile ikili sıklıkla kendilerini karşı karşıya bulurlardı ve denizdeki gemilerini bölgesel "Gemi"lere çevirdiklerinde de pek bir şey değişmemişti.

"Sintine sıçanlarım..." diye itiraz etti Baram.

"Ağlayıp sızlanacaklar ve sonunda kendilerine neyi sunarsan kabul edcecekler," dedi Rethnor. "Başka şansları yok."

"İsyan edebilirler."

"Ve sen de hayatta kalanlar gerisin geri oturana dek onları katledersin," dedi Rethnor. "Bunu bir fırsat olarak görün dostlarım.

148

? KORSAN KRAL

Arklem Greeth, Luskan'ın zenginliklerini ekip biçerken bizlerse çok uzun süre hiçbir şey yapmadan oturduk. Evet, bize çok iyi bir ödeme yapıyor ama bizim kazancımız onunkinin yanında devede lculak gibi kalıyor."

"Luskan'ı bilen ve Luskan için yaşayan Gizem Başbüyücüsü..." diye söze başladı Baram ama seçtiği kelimelerin ilginçliğine diğerleri gülümeye başlayınca durdu.

"Luskan'ı tanıyor," diye düzeltti Baram masadaki neşeye kendi gülümsemesiyle katılarak. "Derinsulu bir lorddansa onu tercih ederim."

"Bu Brambleberry denen ahmağın Luskan'la ilgili hiçbir planı yok," dedi Rethnor. "O, zenginlik içinde doğmuş, kahraman olma rüyaları gören genç bir lord sadece. Bu budalalıktan sağ çıkacağından bile emin değilim ama diyelim ki çıktı; kendisinin önünde bin kişi eğilse de Derinsu'ya gidip on bin tezahüratı dinlemeyi tercih edecektir."

"Bu da bizi Deudermont'la baş başa bırakacaktır," dedi Taerl. "O, hiçbir hayale kapılmış değil ve şimdiden Brambleberry'nin hayal bile edemeyeceği bir üne sahip."

"Evet ama bu bizim zararımıza değil," diye açıkladı Rethnor. "Deudermont başarılı olursa Luskan halkı ona tapacaktır."

"Bazıları bunu çoktan yapıyor," dedi Baram.

"Saflarının sayısına bakarsak bunu yapanlar aslında oldukça fazla," diye düzeltti Taerl. "İnsanların Arklem Greeth gibilere karşı kimsenin peşinden gitmeyeceğini sanırdım ama gidiyorlar."

"Ve bize en ufak bir masrafı olmadan."

"Deudermont'un biz beşimizi yönetmesini mi istiyorsun yani?" diye sordu Baram.

Rethnor omzunu silkti. "Onun, Arklem Greeth kadar zorlu olacağını mı düşünüyorsunuz?"

Gittikçe artan sayıda takipçisi var yani o hale gelebilir," diye cevap verdi Taerl.

"Bu savaşta belki ama Arklem Greeth'in Deudermont'un göremediği yerleri görecek ve Deudermont'un bir ordu göndermesini gerekecek yerlerde çabucak birilerini temizleyebilecek kaynakları

149

(l—' R.A. SALVATORE

var," dedi Rethnor bir kez daha uzun bir ara verdikten sonra Adamın gücünün tükenmekte olduğu barizdi. "Kendi amaçlarımız açısından Deudermont'un gerekirse resmi olarak Luskan'ı yönetmesi, Arklem Greeth'in gizlice yönetmesinden kötü olamaz. "

Sözlerini bir öksürük nöbetiyle tamamladığında yüksek kaptanlar birbirine merakla bakarken bazıları ilgileri çekilmiş bazılarıysa sakinleşmiş görünüyordu.

Kensidan ayağa kalkıp babasının yanma geldi. "Toplantı sona erdi," diye açıkladı ve Rthnor'un Gemisi'nin bir muhafızını, onu boğan balgamın birazını çıkartabilmesi umuduyla hasta babasının sırtına vurması için çağırdı.

"Tartışmak için toplandığımız soruna bir cevap bulmadık hâlâ," diye karşı çıktı Baram. "Şehir muhafızları konusunda ne yapacağız? Sabırsızlanıyorlar ve hangi tarafa katılmaları gerektiği konusunda hiçbir fikirleri yok. Kan Adası'ndaki kışlalarında oturup Deudermont'un ilerlemesini ve Liman Geçişi'nin kuzey kısmının çökmesini izlediler."

"Onlar konusunda hiçbir şey yapmayacağız," diye cevap verdi Kensidan ve Taerl ona öfkeli bir bakış atıp destek için Kurth'a baktı. Fakat Kurth, kollarını kavuşturup, karanlık yüzü hiçbir düşüncesini açığa vurmadan orada öylece oturuyordu."

"En azından babam, Rethnor'un Gemisi'nin çağrısına uyan hiçbir muhafızın herhangi bir şey yapmasına izin vermeyecek," diye açıkladı Karga. "Bırakalım da Deudermont'la Arklem Greeth birbi-rilerini yesinler. Biz sonuçlar ortaya çıkmaya başladığında katılırız."

"Kazanan tarafa tabii ki," dedi Taerl alaycı bir tonda.

"Bu bizim savaşımız değil ama bu ganimet elde edemeyeceğimiz anlamına gelmiyor," dedi Suljack. Yaptığı yorumdan oldukça gurur duyuyor görünerek Kensidan'a baktı.

"Gizem Başbüyücüsü muhafızların hepsini Deudermont'a karşı harekete geçirecek," diye uyardı Kurth.

"Ve bunu yapmadığımız için bize karşı da!" diye ekledi Taerl.

"O zaman... neden... yapmadı?" diye haykırdı Rethnor öksürüklerinin arasından.

"Çünkü onu dinlemeyecekler," diye ekledi Suljack, Kensidan'ın

150

? KORSAN KRAL

? yönlendirmesiyle. "Deudermont'a karşı savaşmayacaklar." Se "Tam da Luskan'ın ihtiyacı olan şey,*dedi Kurth içini çekerek, »gir kahraman."

"Her yönden beklenmedik müttefikler geliyor," diye açıkladı Deudermont; Robillard, Drizzt ve Regis'e. Lord Brambleberry, Arklem Greeth Ta olan savaşlarına beklenmedik bir şekilde katılmış olan Mirabarlı insanlar, cüceler ve Arabeth Raurym'le buluşmaya gitmişti. "Sahipkulesi'nde ilk çatışmalar başladı ve biz daha Yakınmuhafız Adası'na bile geçmedik."

"Umabileceğimizden de iyi gidiyor," diye katıldı Drizzt, "ama bunlar büyücü, dostum ve asla hafife alınmamaları gerek."

"Arklem Greeth'in bize karşı hazırladığı bir ya da on numarası olduğundan eminim," dedi Deudermont. "Ama şimdi bir üstbüyücü ve altındakiler bizim yanımızda olduğuna göre bu tarz numaralan artık çok daha iyi anlayıp defedebiliriz. Tabii Arabeth Raurym bu numaraların ilki değilse..."

Bunu espri olsun diye söylemişti fakat Robillard'a çevirdiği bakışları gayet ciddiydi.

"Arabeth bir numara değil," diye güvence verdi Robillard. "Sahipkulesi'ne ihaneti gerçek ve beklenmeyen bir şey de değildi. Gizem Kardeşliği'nin Gümüş Smırlar'a açılma arzularına ihanet edenin o olduğundan eminim ki Arklem Greeth de aynı şekilde düşünüyordur. Arabeth'in hayatta kalması tamamen Arklem Greeth'in her şeyini kaybetmesine bağlı."

"Yani bizim amacımız için her şeyini ortaya koydu."

"Ya da kendi amacı için," diye cevap verdi Robillard.

"Öyle olsun," dedi Deudermont. "Ne olursa olsun yaptığı, Sahipkulesi'nin sapkın liderinin yok edilmesini garantilemek için ihtiyaç duyduğumuz bir gücü bize sağlıyor."

"Peki ya sonra?" diye sordu Regis.

Deudermont, Regis'e dikkatle bakıp karşılık verdi, "Ne demek istiyorsun? Canlı bile olmayan Arklem Greeth'in yöneticiliğini des-

151

(l—' R.A. SALVATORE

tekliyor olamazsın. Varlığı bile bir sapkınlık!"

Regis başıyla onayladı. "Hepsi doğru tabii," diye cevap verdi "Sadece düşünüyorum da..." destek için Drizzt'e baktı ama sonra kendini, Kaptan Deudermont'la böyle bir tartışmaya girmeye yetkin görmeyip başını iki yana salladı.

Deudermonti, Regis'e gülümseyip dört kadehe şarap doldurdu ve herkese dağıttı.

"Kalbini izle, doğru ve adil olanı yap, böylece dünya daha iyi bir yer olur," dedi kadehini kaldırarak.

Diğerleri de ona katıldı fakat kadehlerini pek de şevkle kaldırmamışlardı.

"Yeterince zaman geçti," dedi Deudermont bir yudum aldıktan sonra. Lord Brambleberry'nin Deudermont'a gelip ona, Arabeth'e ve Miarabarlılar'a katılması gerektiği yolundaki tembihini kast ediyordu. Gidişini geciktirmesi, güç dengesini Brambleberry'nin tarafında tutmak için hesaplanmış bir hamleydi. O ve Deudermont ayrı ayrı tanıştırıldıkları zaman daha etkileyici oluyorlardı.

Drizzt, Regis'e kaptanla birlikte gitmesini işaret etti. "Mirabarlılar benim markiyle gelişen ilişkilerimden haberdar olmayabilirler," dedi. "Gidip, bu buluşmada Bruenor'u temsil et."

"Bruenor'un ne düşündüğünü nereden bileyim," diye taş attı Regis.

Drizzt, Deudermont'a göz kırptı. "Sevgili kaptana güveniyor," dedi drow.

"Sevgili kaptanın yüreğine güvenmekle onun yargılarına güvenmek çok farklı iki konu olabilir; sen de öyle düşünmüyor musun?" diye sordu Robillard, Drizzt'e kaptanla buçukluk gittiğinde. Kadehindeki şarabı şömineye döküp başka bir şişeden daha sert bir içki aldı ve Drizzt'e de bir kadeh koydu. Drizzt içkiyi tedbirli bir şekilde kabul etti.

"Deudermont'un yargısına güvenmiyor musun?" diye sordu drow.

"Bu kadar hevesli olması beni korkutuyor."

"Arklem Greeth'ten tiksiniyorsun."

"Onu tanıdığım için bu hissim daha da artıyor," diye katıldı

152

? KORSAN KRAL

Robillard. "Fakat Luskan'ı da tanıyorum ve buranın barış ve kanuna pek de hazır bir şehir olmadığını görebiliyorum."

"Sahipkulesi'nin boğucu örtüsü kalktığında önümüzde nasıl bir manzara olacak?" diye sordu Drizzt.

"Şüpheli karakterlere sahip beş yüksek kaptan. Korsanlık yaptıkları yıllarda Deudermont'un eline geçseler, kaptanın gözünü kırpmadan öldüreceği tipler. Artık mantıklı ve becerikli yöneticiler olmuş olabilirler ama..."

"Belki de olmamışlardır," diye tamamladı Drizzt ve Robillard ciddi bir onayla kadehini kaldırdı.

"Luskan'ı yöneten şeytanı, arzularının ve kokuşmuşluğunun seviyelerini biliyorum. Hırsızlığını, korsanlığım, katilliğini biliyorum. Mahkum Karnavalı'nın üzücü adaletsizliğini ve Greeth'in onu, köylüleri bir yandan eğlendirirken bir yandan da dehşete düşürmek için kullandığını biliyorum. Bilmediğim şeyse Gretth'ten sonra gelecek olan şeytan."

"O zaman Kaptan Deudermont'un varsayımına güven," diye önerdi Drizzt. "Doğru ve adil olan şeyi yaparsan dünya daha iyi bir yer olacaktır."

"Açık denizleri seviyorum," diye karşılık verdi Robillard. "Orada doğru ve yanlışın sınırları belli. Gerçek bir alacakaranlık yok, şafağın ışıklarını dağlar ve ağaçlar süzmüyor. Orada aydınlık ve karanlık var."

"Basitliğe," dedi Drizzt kadeh kaldırarak.

Robillard, pencereden öğleden sonra göğüne baktı. Çeşitli yerlerden yükselen dumanlar kasveti arttırıyordu.

"Burada çok fazla gri var," dedi büyücü. "Grinin çok fazla tonu..."

"Buraya gelecek cesaretin olduğunu sanmıyordum," dedi Yüksek Kaptan Kurth, salona tek başına giren ve her zamankinden fazla Karga gibi görünen Kensidan'a. "Ortadan kaybolabilirsin..." "Peki bu senin ne işine yarar?"

153

(l—' R.A. SALVATORE

"Belki de sadece senden hoşlanmıyorumdur."

Kensidan güldü. "Fakat olmasına izin verdiğim şeyden hoşlanıyorsun."

"Olmasına izin verdiğin mi? Artık Rethnor'un Gemisi adına mı konuşuyorsun?"

"Babam tavsiyelerimi dinler."

"Sadece bunu kabul ettiğin için bile seni öldürtmeliyim. Ne kadar iyi sonuçlar beklersen bekle hayatımın gidişatını bu şekilde değiştirme hakkına sahip değilsin."

"Bu olanların seni etkilemesine gerek yok," dedi Kensidan.

Kurth hıhladı. "Sahipkulesi'ne ulaşmak için Brambleberry'nin güçlerinin Yakınmuhafız'dan geçmesi lazım. Buna izin vermem bile bir tarafı seçtiğim anlamına gelir. Sen ve diğerleri saklanıp bekleyebilirsiniz ama sen ya da baban beni, güvenliğimi riske atan bir seçim yapamaya zorladınız. Küstahlığın hiç hoşuma gitmiyor."

"Geçmelerine izin verme," diye karşılık verdi Kensidan. "Yakınmuhafız senin bölgen. Deudermont'la Brambleberry'ye geçemeyeceklerini söylersen, Sahipkulesi'nin avlusuna yelken açmaları gerekir."

"Peki ya kazanırlarsa?"

"Kaptan Deudermont, Luskan'ın yöneticiliğine yükselirse senin yararına konuşacağımızın garantisini ben, yani Rethnor'un Gemisi veriyor. Gayet mantıklı olan bu kararın yüzünden Kurth'un Gemisi'ne karşı hiçbir düşmanlık olmayacaktır."

"Diğer bir deyişle sana borçlu olmamı istiyorsun."

"Hayır..."

"Beni aptal yerine koyma genç adam," dedi Kurth. "Anan daha bacaklarını ayırmadan ben yönetici olmaya çalışanları parmağımda oynatıyordum. Sadakatinin bedelini biliyorum."

"Beni ve gemimi yanlış değerlendiriyorsun," dedi Kensidan. "Arklem Greeth ortadan kalktığında yüksek kaptanların yepyeni bir gelir kapısı olacak. Bu grup içinde Rethnor'un Gemisi dışında doğru fırsatı ele geçirebilecek gerçekten zorlu tek bir Gemi var."

"Dalkavuk..." dedi Kurth horgören bir tonda.

"Bu gerçek ve bunu biliyorsun."

154

KORSAN KRAL e f

" 'Rethnorun dışında' yerine 'Rethnorun Gemisi dışında' dediğinin farkındayım," dedi Kurth. "Her ne kadar bir sır olsa da Kensidan'ın bu Gemi'yi yönettiği artık resmileşti demek."

Kensidan başını iki yana salladı. "Babam büyük bir adamdır."

"Adamdı," diye düzeltti Kurth. "Of, doğru olduğunu bildiğin bu yoruma güceneyim falan deme," diye ekledi Kensidan'ın, bir Karga'nın siyah kanatlarındaki tüyleri kabartması gibi dikleştiğini görünce. "Rethnor da bunun farkında. Gücü devretme zamanını anlayacak kadar akıllı bir adamdır. Akıllıca davranıp davranmaya-cağıysa bambaşka bir konu."

"Dalkavuk..." dedi Kensidan, Kurth'un az önceki tonunun alaycı bir kopyasıyla.

Kurth bu söze gülümsedi.

"Suljack'in ağzına o emziği vereli ne kadar oldu evlat?" diye sordu Kurth. "Ona ne zaman senin işine yarayacak bir yorum yapsa onay için sana bakmayı kesmesini öğretmelisin."

"Potansiyeli görebiliyor."

"O bir aptal ve sen de bunu biliyorsun."

Kensidan bu kadar açık olan bir gerçeğe bir karşılık verme ihtiyacı duymadı. "Kaptan Deudermont'la Lord Brambleberry kendi rotalarını çiziyorlar," dedi. "Rethnor'un Gemisi onlara ne destek oluyor ne de köstek. Sadece arkalarında bıraktıkları izde kâr etmeyi amaçlıyor."

"Sana inanmıyorum."

Kensidan omzunu silkti.

"Arklem Greeth kazanacak olursa sana inanacak mıdır?"

"Kaptan Deudermont kazanacak olursa Yakımuhafız'dan geçmelerine izin vermemene anlayış gösterecek midir?"

"Şimdiden bir taraf seçip rahat etsek olmaz mı?"

"Hayır," Kensidan bunu öyle bir kesinlikle söylemişti ki Kurth buz kesti. "Hayır, bu savaş hiçbirimizin işine yaramaz. Savaşın sonu belki ama savaşın kendisi değil. Deudermont'a karşı Greeth'le birleşirsen ve galip çıkacak Arklem Greeth'i Rethnor'un Gemisi'ne karşı kullanacağın anlamına gelebilir ve o zaman ben... o zaman babam böyle bir sonucu engellemek için Deudermont'la işbirliği

155

(l—' R.A. SALVATORE

yapmak zorunda kalır. Suljack de bizim tarafımızda olacaktır. Baram ve Taerl seni izlerse sen burada, Yakınmuhafız'dayken kendilerini yalıtılmış bir durumda bulurlar değil mi? İkisi de Brambleberry'yle Deudermont'a karşı birkaç gün boyunca kıllarını kıpırdatmazlar ve o lanet Arklem Greeth sence onlara ne kadar destek gönderir ki?"

Kurth gülmeye başladı. "Her şeyi planlamışsın sanırım."

"Kazanç olasılığını görebiliyorum. Kayıp potansiyelinin önüne engeller çekiyorum. Babam bir aptal yetiştirmedi."

"Yine de tek başına buradasın."

"Ve babam beni bugün, Luskan'da herkesten fazla saygı duyduğu adam olan Yüksek Kaptan Kurth'un evine onu tanımadan yolla-madı."

"Yine mi dalkavukluk?"

"Bana söylendiği kadarıyla gayet hak edilmiş. Yanlış mı bilgilendirilmişim?"

"Evine dön genç ahmak," dedi Kurth elini sallayarak ve Kensidan bu emre uymaktan gayet memnun oldu.

Bunları duydun mu? diye sordu Kensidan yüksek kaptanın sarayından çıkıp, adamlarının beklediği köprüye doğru bütün hızıyla giderken kafasındaki sese.

Elbette.

Sahipkulesi 'ne denizden saldırmak çok daha zor olacaktır.

Yüksek Kaptan Kurth geçişe izin verecek, diye güvence verdi

ses.

156

İLMİK VE ÖLÜ ADAMLAR

"İmdat! Beni öldürmek istiyorlar!" diye haykırdı adam.

Taştan kuleye koşup demir destekli ahşap kapıyı yumruklamaya başladı. Üzerinde cübbe olmamasına rağmen bu ne idüğü belirsiz tipin bir büyücü olduğu kesindi.

"Büyülerle numaraların bitti ha?" diye seslendi gözcülerden biri aşağıya. Gözcünün yanındaki arkadaşı dirseğiyle onu dürtüp kıkırdayarak meydanın ilerisinden yaklaşan savaşçıyı gösterdi.

"Onun yerinde olmak istemezdim," dedi ikinci gözcü.

İlk gözcü aşağıdaki çaresiz büyücüye baktı. "Şuna birkaç yıldırım attın değil mi? Bir eşek arısı kovanını yumruklasan daha iyiydi be."

"Beni içeri alın aptallar!" diye bağırdı büyücü. "Beni öldürecek."

"Bu konuda şüphemiz yok."

"O bir drow!" diye haykırdı büyücü. "Bunu göremiyor musunuz? Kendi ırkınızdan birine karşı bir kara elfın tarafını mı tutuyorsunuz?"

"Evet, Drizzt Do'Urden adında bir drow," diye cevap verdi ikinci gözcü. "Ve Kaptan Deudermont için çalışıyor. Su Perisi'nin efendisine karşı çıkmamızı beklemiyorsun değil mi?"

Büyücü itiraz etmeye yeltendi ama gerçekleri anlamaya başlayınca sustu. Muhafızlar ona yardım etmeyeceklerdi. Yaklaşan drowla yüzleşebilmek için sırtını kapıya dayadı. Drizzt, silahları

157

(l—' R.A. SALVATORE

elinde, ifadesiz bir yüzle meydanın karşısında belirdi.

"Selamlar Drizzt Do'Urden," diye seslendi gözcülerden biri titreyen büyücüye birkaç adım kala duran drowa. "Eğer onu öldürmeyi düşünüyorsan arkamızı dönelim de hiçbir şey görmemiş olalım." Diğer gözcü gülmeye başladı.

"Adil bir şekilde yakalandın," dedi Drizzt karşısındaki titreyen adama. "Bunu kabul ediyor musun?"

"Buna hiç hakkın yok!"

"Kılıçlarım elimde ve senin de hiç büyün kalmadı. Tekrar sormam gerekli mi?"

Belki Drizzt'in sesindeki ölümcül sakinlik yüzünden belki de eğlenen gözcülerin gülüşleri yüzünden büyücü kendinde bir anlık bir güç bulup dikleşip rakibine sertçe baktı. "Ben Büyünün Sahipkulesi'nin bir..."

"Kim olduğunu biliyorum Blaskar Lauthlon," diye cevap verdi Drizzt. "Yaptıklarına tanık oldum. Senin elinle ölmüş olan adamları gördüm."

"Bulunduğum yere saldırdılar! Arkadaşlarım öldü..."

"Canlarınız bağışlanacaktı."

"Teslim olmam istendi; hem de hiçbir otoritesi olmayanlar tarafından."

"Korkarım Luskan'daki çok az kişi seninle aynı görüşte."

"Luskan'daki çok az kişi bir drowun yaşamasına izin verir!"

Drizzt gülümsedi. "Yine de kanlı canlı bir şekilde karşındayım."

"Burayı hemen terk et!" diye bağırdı Blaskar. "Yoksa Arklem Greeth'in gazabına uğrayacaksın!"

"Son kez soruyorum," dedi Drizzt. "Teslim oluyor musun?"

Blaskar bir kez daha omuzlarını dikleştirdi. Teslim olursa başına gelecek olanları biliyordu.

Drizzt'in ayaklarına tükürdü ama drowun ayakları hızla geriye çekilip tükürükten kurtuldu ve hemen ardından da neredeyse gözle görülemeyecek bir hızla ileri atıldılar. Drizzt'in kılıçları kalkıp üzerine gelirken Blaskar bir çığlık attı. Böyle bir hamleyi beklemeyen muhafızlar da yukarıda birer şaşkınlık çığlığı attılar ama onların sesleri korkudan çok neşe dolu gibiydi.

158

KORSAN KRAL e f

Drizzt'in palaları vızıldayarak savruldu; kılıçlardan biri Blaskar'ın kafasının hemen solunda kapıyı delerken diğeri de adamın kahverengi saçlarının hemen üzerinde havayı yardı. Kara elfın saldırısı uzun bir süre devam etti; palalar dönüyor, Drizzt dönüyor, kılıçlar akla gelebilecek her açıdan saldırıyordu.

Blaskar birkaç kez haykırdı. Kendini korumaya çalıştı ama dro-wun sersemletici hızından ve kendinden emin hamlelerinden kurtulmasının hiçbir yolu yoktu. Drizzt'in salvosu sona erdiğinde büyücü hafifçe çömelmiş, kollarını sıkıca bedenine sarmış, sanki uzuvlarının yere düşmesini bekliyormuş gibi hareket etmeye korkuyordu.

Fakat ona dokunulmamıştı bile.

"Ne?" dedi. Bütün bu gösterinin sadece Drizzt'in doğru konuma gelmesi için olduğunu anlayamamıştı.

Blaskar'a salvonun başladığı andan çok daha yakın olan drow, Buzölüm'ün kabzasıyla büyücünün yüzüne sertçe vurdu ve adamın kapıya yapışmasına sebep oldu.

Blaskar dengesini bir an daha koruyup Drizzt'e suçlayıcı bir bakış atıp parmağını uzattıktan hemen sonra yere yığıldı.

"Oldukça acımış olmalı," dedi yukarıdaki gözcülerden biri.

Drizzt yukarı baktığında onu hayranlıkla izleyen iki değil dört gözcü gördü.

"Onu parça pinçik edeceksin sandım," dedi biri ve diğerleri gülmeye başladı.

"Kaptan Deudermont yakında burada olur," diye karşılık verdi Drizzt. "sanırım ona kapıyı açarsınız."

Gözcülerin hepsi başlarıyla onayladılar. "Burada sadece dört kişiyiz," dedi biri ve Drizzt, adama merakla baktı.

"Çoğu gözcü görev yerlerinde değil," diye açıkladı bir diğeri. "Savaş yaklaştığından ailelerine göz kulak olmaya gittiler."

"Herhangi bir tarafa katılmak için bir emir almadık," dedi üçüncüsü.

"Ya da katılmamak için," diye ekledi sonuncusu.

"Kaptan Deudermont adalet için, bütün Luskan için savaşıyor," dedi Drizzt. "Fakat bir karar verecek olursanız bunu pragmatik bir sebepten yapacağınızı anlıyorum."

159

(l—' R.A. SALVATORE

"Yani?" diye sordu ilk gözcü.

"Yani, kaybeden tarafta olmak gibi bir niyetiniz yok," dedi Drizzt sinsice gülümseyerek.

"Bu mantığa itiraz edemem."

"Ve ben de sizi bunun için suçlayamam," dedi drow. "Fakat Deudermont kazanacak, şüpheniz olmasın. Sahipkulesi, çok uzun zamandır Luskan'ın üzerine karanlık bir gölge düşürüyor. Şehrin parıldayan güzelliğine katkıda bulunması için inşa edildi ama liç Greeth'in kontrolündeyken bir mezar taşına döndü. Bize katılın ve biz de savaşı Greeth'in kapısına hatta kapısından içeri taşıyalım."

"O zaman acele edin," dedi adamlardan biri ve yangınların sardığı, dumanların neredeyse her sokağı kapladığı şehri işaret etti, "geride kazanacak bir şeyler kalmalı."

Bir kadın, çığlıklar atarak, saçları ve giysilerinde alevlerle koşarak meydana çıktı. Yere yatıp yuvarlanmaya çalıştı ama tek başara-bildiği yere yığılıp, alevler onu tüketirken kıvranmak oldu.

Koşarak çıktığı evden başka çığlıklar geldi ve yıldırımlar çaktı. Üst kattaki bir pencere parçalandı ve bir adam kollarını çılgınca sallayarak pencereden dışarı uçup yere çakıldı. Yerden kalkmaya çalıştı ama parçalanmış diziyle kırık bacağını tutarak bir kez daha devrildi.

Adamın fırladığı pencerede bir büyücü belirdi ve çarpık bir neşeyle dudak bükerek narin bir asayı adama doğru kaldırdı.

Yolun karşısındaki çatılardan fırlayan oklar, meydanı aşıp bu beklenmedik salvo tarafından öldürülen büyücünün evin içine gerisin geri yıkılmasına sebep oldular.

Savaş, sıradan ve büyülü misillerin yağmuruyla devam ediyordu. Bir grup savaşçı atılıp meydanı geçerek eve saldırdı ama büyülü alevler ve yıldırımlardan oluşan yıkıcı bir salvoyla karşılaşınca geri çekilmek zorunda kaldı.

Bu sefer eve hedeflenmiş ikinci bir büyülü salvo evin hemen güneyinden fırladı ve içeride kısılı kalmış Sahipkulesi Büyücüleri'nin koruma büyülerine rağmen binanın bir köşesi kük-

160

? KORSAN KRAL

reyen alevlerle kaplandı.

Kuzeybatıdaki büyük bir saraydaki Yüksek Kaptanlar Taerl ve Suljack bütün bu olanları giderek artan bir ilgiyle izliyorlardı.

"Her seferinde aynı hikaye," dedi Suljack.

"Deudermont'un adamlarından en az yirmisi öldü," diye karşılık verdi Taerl ve Suljack omuz silkmekle yetindi.

"Deudermont, düşen okçularıyla savaşçılarının yerine yenilerini hemen koyabilecekken Arklem Greeth'in ateştopu atacak büyücülerinin yenilerini hemen bulabileceğini sanmıyorum," dedi Suljack. "Bu da bütün diğerleri gibi bitecek; Deudermont'un adamları, Greeth'in büyücülerinin büyü enerjilerini son damlasına kadar emdikten sonra üzerlerine çullanacaklar."

"Ve limana bak," diye devam etti ve Diş Adası'yla Liman Kolu Adası ve Sahipkulesi'nin bulunduğu Pala Adası arasındaki su yollarına demirlemiş dört geminin direklerini işaret etti. "Söylentilere göre Kurth, Deniz Kulesi'ni kapatmış yani Su Perisi'ni veya Pala'nın güneyine giden herhangi başka bir gemiyi engelleyemeyecek. Deudermont şimdiden doğu, batı ve kuzeyde Greeth'in yolunu tıkadı ve yakında güneyde de tıkayacak. Arklem Greeth'in bu dünyadaki ya da en azından Luskan'daki günleri sayılı."

"Pöh, onun gücünü unuttun galiba!" diye itiraz etti Taerl. "O Gizem Başbüyücüsü!"

"Bu unvanı uzun süre taşıyamayacak."

"Şu adamlar Sahipkulesi'ne yaklaştığında görürsün ne kadar taşıyacağını," dedi Taerl. "Kurth, Yakınmuhafız'dan geçmelerine izin vermeyecek ve Arklem Greeth'e sadece denizden saldırmak, Deniz Kulesi onlara karşı gelse de gelmese de limanın cesetlerle dolup taşmasını sağlar. Greeth'in Deniz Kulesi'nin boşalmasını istiyor olması da mümkün; böylece Deudermont'la adamları ahmakça Pala Adası'na geçerler ve Greeth de arkalarından gemilerini batırır."

"Kaptan Deudermont kesinlikle aptal değil," diye hatırlattı Suljack ve Kılıç Sahili'nde yelken açmış herkes bunu gayet iyi bilirdi. "Ayrıca onun yanındaki o köpek Robillard da hiç de zayıf bir büyücü değil. Bu işin içinde sadece Brambleberry olsaydı o zaman haklı olurdun dostum."

161

(l—' R.A. SALVATORE

Birden yükselen tezahüratlar Suljack'le Taerl'in karşıya bakıp arkasında kabaran bir kalabalıkla yan sokaklardan birinde ilerleyen Deudermont'u gördüler. İki yüksek kaptan da büyücülerin saklandıkları eve bakmaya başladı; çatışmanın kısa süre içinde biteceğini biliyorlardı.

"Kazanacak, şuraya yazıyorum," dedi Suljack. "Şimdiden hepimiz onunla birlik olup Deudermont'un yelkenlerini şişiren rüzgardan faydalanmalıyız."

İnatçı Taerl homurdanarak dönüp gitmeye yeltendi ama Suljack onu kolundan yakalayıp Deudermont'un etrafını sarmakta olan bir grup adamı göstermek için zorla çevirdi. Adamların üzerinde şehir muhafızı kıyafetleri vardı ve Brambleberry'nin Derinsu'dan getirdiği adamlar kadar, hatta onlardan da fazla hevesli görünüyorlardı.

"Senin adamların," dedi Suljack sırıtarak.

"Onların seçimi, benim değil," diye itiraz etti Yüksek Kaptan.

"Ama onları durdurmadın," diye cevap verdi Suljack. "Baram'ın adamlarından bazıları da orada."

Taerl, Suljack'in bilmiş sırıtışına karşılık vermedi. Luskan için yapılan savaş tam da Kensidan'ın öngördüğü şekilde Arklem Greeth'in yok oluşuna doğru ilerliyordu.

"Doğuda alevler, kuzeyde alevler," dedi Valindra, Arklem Greeth'e. İkili, Sahipkulesi'nden Taerl ve Suljack'in izlediği aynı manzarayı izliyorlardı fakat tamamen farklı bir yönden ve farklı bir perspektiften bakıyorlardı.

"Bizim için değeri olan herkesin Sahipkulesi'ne dönecek büyüleri zaten vardır," diye cevap verdi Greeth.

"Sadece o okullarda becerikli olanlarda," dedi Valindra. "Blaskar'ın aksine örneğin... ondan bir süredir haber alamıyoruz."

"Onu üstbüyücü yapmak bir hataydı," dedi Greeth. "Tıpkı o Raurym denen yaratığa güvenmek gibi. Bütün bunlar bitmeden cesedini göreceğimden şüphen olmasın."

"Şüphe duymuyorum tabii ama bu neye yarayacak?"

162

? KORSAN KRAL

Arklem Greeth sertçe kadına döndü fakat Valindra Gölgeörtüsü gerilemedi.

"Bizi geriletiyorlar," dedi.

"Yakınmuhafız'ı geçemeyecekler ve biz de onları rahatlıkla Pala'nın kayalık sahillerinden uzak tutabiliriz," diye cevap verdi Greeth. "En iyi hasarcılarımızla en zeki yanılsamacılarımızı karaya çıkabilecekleri olası bütün noktalara dağıt ve bulundukları yerleri bulabildiğin bütün büyülü korumalarla donat. Robillard'la Deudermont'un elindeki diğer büyücüler kesinlikle hafife alınmamalı ama onlar gemide bizse sert toprakta olduğumuz sürece avantaj bizde demektir."

"Peki bunu ne kadar sürdürebiliriz ki?"

"Ne kadar gerekiyorsa!" diye kükredi Arklem Greeth, ölü gözleri içten gelen ateşle parıldıyordu. Yine de hızla sakinleşip başını hafifçe eğdi. "Elbette haklısın. Deudermont'la Brambleberry, Luskan onları kabul ettiği sürece acımasız ve sabırlı olacaklardır. Belki de şartları tersine çevirmenin vakti gelmiştir."

"Yüksek kaptanlarla mı konuşacaksın?"

Arklem Greeth'in yüzü daha Valindra sözlerini bitirmeden küçümsemeyle doldu. "Belki Kurth'le. Bu köylü ayaklanmasının arkasında o aptal korsanların olmadığından bu kadar mı eminsin?"

"Bana, Deudermont'un, Kılıç Sahili'ndeki korsanlıktaki parmağımızı öğrendiği söylendi."

"Ve birdenbire Brambleberry gibi hevesli bir müttefik buldu. Ayrıca Arabeth gibi hevesli bir hain de. Şartların bu kadar uygun olması genelde dikkatli bir planlama gerektirir ve o ahmak Deudermont'la işim bittiğinde yüksek kaptanların her biriyle uzun bir konuşma yapacağım. Bir tanesinin bile bu konuşmadan memnun bir şekilde ayrılacağını sanmıyorum."

"Peki o zamana kadar?"

"Bırak da bunu ben düşüneyim," dedi Arklem Greeth. "Sen Pala Adası'nın savunmasıyla ilgilen. Ama önce Üstübüyücü Rimardo'yu kütüphanesinden çıkarıp Blaskar'a ne olduğunu öğrenmeye gönder. Ve kaslı dostumuza el sıkışmak için fazla meşgulse bundan sonra tek kolla büyü yapmak zorunda kalacağını hatırlat."

163

(l—' R.A. SALVATORE

"Blaskar'ı bulmaya benim gidip de savunmayı Rimardo'nun hazırlamasını istemediğine emin misin?"

"Eğer Rimardo işini yapamayacak kadar aptal ya da kafası karı-şıksa sonuçlarına ben yanında değilken katlanmasını tercih ederim," dedi liç. Çarpık bir şekilde sırıttı ve Valindra'yı dikkatle süzdü. "Ayrıca Blaskar'ı aramaya gitmek istemenin tek sebebi sevgili Arabeth'in saklandığı yeri bulma fırsatı yakalama olasılığından başka bir şey değil. Hiçbir şey, seni, onu yok etmekten daha fazla mutlu edemez değil mi?"

"Suçumu kabul ediyorum Başbüyücü."

Arklem Greeth soğuk elini uzatıp Valindra'nın dar, elf çenesini tuttu. "Ah bir sağ olaydım," dedi özlemle. "Ya da daha da iyisi sen ölü olaydın."

Valindra, zorlukla yutkunarak bir adım gerileyerek Greeth'in ölümün soğukluğunu yayan tutuşundan kurtuldu. Gizem Başbüyü-cüsü hırıltıyla kıkırdadı.

"Onları cezalandırma zamanı geldi," dedi. "Özellikle de Arabeth Raurym'i."

O gecenin geç saatlerinde bedensiz bir bulut halindeki Arklem Greeth, Büyü'nün Sahipkulesi'ni terk etti. Yakınmuhafız Adası'nı geçerken Kurth Kulesi'ne gidip uyuyan yüksek kaptanı rahatsız etme güdüsüne karşı koydu.

Bunu yerine doğrudan yapının içinden geçip köprüyü aşarak anakaraya, Luskan'a ulaştı. Köprüyü geçtikten hemen sonra sola, kuzeye döndü ve aşırı büyümüş çalılar, sarmaşıklar, yıkık kuleler ve genel bir bakımsızlıkla kaplı bölgeye, kadim bir şehirden arta kalan yegane harabeler olan İllusk'a girdi. Harabeler birkaç dönümden fazla bir alanı kaplamıyordu; en azından yer üstünde. Yer altındaysa, Yakınmuhafız Adası'na, Pala Adası'na ve daha da ötelere kadar ulaşan eski, rutubetli tünelleri de içeren çok daha geniş bir alanı kaplıyordu. Çürümüş bitki kokan bu yer aynı zamanda hemen kuzeydeki açık pazarın atıklarını boşalttığı bir yerdi.

164

KORSAN KRAL e f

İllusk sıradan birinin tüm hisleri için kesinlikle nahoş bir yerdi. Burası, Arklem Greeth'in canlı bir insandan yaşayan ölü bir liçe dönüşümünü sonunda gerçekleştirebildiği yerdi. Kadim mezarlara sahip bu kadim yerde yaşamla ölüm arasındaki sınır varlığını oldukça yitirmişti. Hayaletlerle dolu bir yerdi ve Luskan halkı da bunu gayet iyi biliyordu. Sahipkule'nin en büyük başarılarından biri, büyücülerin yıllar önce Sahipkule kurulurken Luskan'da bıraktıkları ilk iz, yaşayan ölülerin ait oldukları yerde, İllusk'ta kalmalarını sağlayan güçlü bir büyü yapmaktı. Bu büyük bir iyilikti ve Yelkenler Şehri'nin, Büyü'nün Sahipkulesi'nin kurucularına minnettar olmalarını sağlamıştı.

Arklem Greeth bu dweomeri daha dönüşümünü gerçekleştirmeden önce derinlemesine incelemişti ve kendisi de bir yaşayan ölü olmasına rağmen dvveomerin onun üzerinde bir etkisi yoktu.

Harabelerin ortasında somut bedenine geri büründü ve aç bir gül tarafından izlendiğini hemen fark etti. Böylesine güçlü bir liçe çok az yaşayan ölü yaklaşmaya cüret edebilirdi ve çok daha azı çağırıldığında gelmeyi reddedebilirdi.

Hâlâ çarpık bir şekilde sırıtan Arklem Greeth harabelerin kuzeybatı ucuna, Mirar kıyısına gitti. Belindeki büyükçe bir keseyi alıp dikkatle açtı ve içindeki kemik tozunu açığa çıkardı.

Nehir kıyısı boyunca güneye ilerlerken hafifçe mırıldanıyor ve kemik tozunu serpiyordu. Harabelerin güney kıyısına geldiğinde çok daha dikkatli davranmaya başlayarak izlenmediğinden emin oldu. Bütün alanı taraması ve karşı büyüyü yerleştirmesi oldukça uzun bir zaman ve kemik tozu dolu ikinci bir keseyi gerektirdi.

Hayaletler ve güller artık özgürdü. Greeth bunu biliyordu ama onlar bilmiyordu.

Harabelerinin merkezinin yakınındaki bir mozoleye, uzun zaman önce kendi dönüşümünü gerçekleştirmiş olduğu yere gitti. Kapı sıkıca mühürlü ve kilitliydi ama liç kendisini yeniden bir gaz bulutuna çeviren bir büyü mırıldanıp kapıdaki tahtaların arasından geçti. İçeri girer girmez, kadim mezarın sert, ıslak taşlarını ayaklarının altında hissetmek istediğinden yeniden fiziki bedenine büründü.

Merdivenlerden inerken yaşayan ölü gözleri zifiri karanlıkta

165

(l—' R.A. SALVATORE

görmekte hiçbir zorluk çekmiyordu. Aşağıda, yerde duran, taştan başka bir kapıya ulaştı. Kolunu uzatıp bir telekinezi büyüsü yaptı ve büyülü parmaklarıyla derinlere uzanıp taş bloğu kolaylıkla kaldırdı.

Kapıdan aşağı, karanlık bir tünele indi ve orada büyülü çağrısını yapıp etrafına toplanan güllerle hayaletlere özgür olduklarını anlattı.

Ve canavarlar gittiğinde en değerli eşyalarından birini, alt düzlemlere ulaşıp uzun zaman önce ölmüş olanların geride kalmış yaşam enerjilerini çağırabilmek için yapmış olduğu bir artifekt olan inanılmaz bir güce sahip küreyi yere koydu.

Asırlardır tam da bu noktada birçok şehir kurulmuştu ve şehirlerden önce de barbarlar bu topraklarda hüküm sürmüştü. Her yerleşim bir öncekinin kemikleri üzerine kurulmuştu; binaların kemikleri ve içlerinde yaşayanların kemikleri üzerine.

Arklem Greeth'in küresi tarafından çağırılan Luskan'ın temellerinin bu son grubu çalkalanmaya, uyanmaya ve kalkmaya başladı.

166

m

14

X

ÇIĞLIKLARI İZLE

"Drizzt? Drizzt?" diye sordu Regis gergin bir şekilde. Bakışları dar sokağın karşındaki kapıya kilitlenmiş olan Regis, dostunun kolunu çekiştirmek için geri uzandı ve "Drizzt?" diye tekrar sordu elini sallayarak. Sonunda gerçeği anlayıp arkasını döndüğünde dostunun gitmiş olduğunu gördü.

Sokağın karşısındaki kadın bir kez daha haykırdı ve tüyler ürpertici saf bir dehşetle dolu çığlığı Regis'in orada ne olduğunu anlamasını sağladı. Buçukluk cesaretini toplayıp küçük gürzünü bir eline tılsımınıysa diğer eline aldı. Her adımında kısık sesle Drizzt'e seslenip kendini zorlayarak sokağı geçerken, kendine düşmanının doğasını hatırlattı ve hiçbir işe yaramayacak olan tılsımını tuniğinin içine geri soktu.

Regis eve yaklaşırken çığlık, yerini inlemeye ve mobilyaların sürtünmesine bıraktı. Kadının kapının sağındaki pencereye koştuğunu ve kolunu arkasındaki bir şeye uzattığını gördü. Büyük ihtimalle peşindeki yavaşlatmak için bir koltuğu falan devirmişti.

Regis hızla pencereye gittiğinde kadının doğaçlama silahının işe yaradığını ve lanet gülün tökezlediğini gördü.

Regis, korkunç yaratığı görünce nefes almayı sürdürebilmek için oldukça çaba harcadı. Gül, bir zamanlar bir insandı ama derisi kemiklerinin üzerinde gerilmiş, çürümüş dudakların ardından görü-

167

(l—' R.A. SALVATORE

nen, daha yeni yenmiş etlerin yapıştığı sivri dişlerle bunu anlamak oldukça zordu. Gül koltuğu her biri neredeyse bir parmak kadar uzun pençelerle dolu iki eliyle kavrayıp ağzına götürdü. Hiddetten hırlayarak bir şeyleri ısırma ihtiyacıyla bir kenara atmadan önce dişlerini koltuğa gömdü.

Kadın bir kez daha çığlık attı.

Gül ileri atıldı ama kadına o kadar kilitlenmişti ki pencerede çömelmiş küçük figürü fark etmedi.

Gül hızla önünden geçerken Regis ileri sıçradı. Gürzünü iki eliyle sıkıca kavrayıp, atlayışını ve tüm gücünü silahı, önünden geçen gülün ensesine gömmek için kullandı. Kemikler çatırdadı ve çürümüş deri yarıldı. Gül tökezleyip başka koltukları devirerek yana doğru yıkıldı.

Güçlü darbesi yüzünden dengesini kaybetmiş olan Regis de yere sert bir iniş yaptı. Yine de hızla ayağa fırlayıp yere yıkılmış olan güle döndü. Gülü temelli yıkacak kadar sert vurabilmiş olması için dua ediyordu.

Tabi ki vuramamıştı; gûl yavaşça ayağa kalkıp dudaksız sırıtışını buçukluğa çevirdi.

"Pekala, gel bakalım," dediğini duydu Regis kendinin ve gûl bu sözlere karşılık verircesine ileri atıldı.

Buçukluk, gülün savrulup duran kollarını gürzüyle karşıladı, yaratığın pençeyi andıran tırnaklarındaki zehir ve pisliğin, yani yaşayan ölünün özünün bir insanı ya da bir buçukluğu hareketsiz kılacağını biliyordu. Gürzünü ileri geri savurup gülün kollarına vurarak her saldırıyı bertaraf etti.

Yine de bazı yerleri çizilmişti ve dizlerinin bağının zehrin etkisiyle çözülmeye başladığını hissedebiliyordu. Darbeleri gülün canını yaktığını umsa da kayda değer bir hasar veremiyordu.

Çaresizlik Regis'in başka bir taktiğe sürükledi ve buçukluk, gülün vahşi darbelerinin arasından dalışa geçip gürzünü yaşayan ölü yaratığın yüzüne ve göğsüne indirmeye başladı.

Omuzlarının, kollarının ve sırtının parçalandığını, felcin zayıflığının ölümün soğukluğu gibi bedenine yayıldığını hissetti. Ama yine de yere yığılmayı inatla reddedip darbelerini savurmaya, yara-

168

? KORSAN KRAL

tlğa vurmaya devam etti.

Sonra gücü tükendi ve yere yığıldı.

Kafası paramparça olmuş olan gûl de buçukluğun önünde yere yığıldı.

Dokunuşunu hissedemese de kadının kendisini tuttuğunu anladı. Kadının teşekkür edişini duydu, ardından da kalkıp kapıdan dışarı kaçarken attığı çığlığı.

Regis, kadını görmek için dönemedi. Çaresizce önüne bakmayı sürdürdü ve sonra görebildiği tek şey bacaklar oldu; dört bacak, iki gûl. O kahrolası şeyler onu yerken felci yüzünden hiçbir şey hisse-demeyeceği bilgisiyle kendini biraz olsun rahatlatmaya çalıştı.

"Sokağa çıkın!" diye bağırdı Deudermont, sokak boyunca yanında Robillard'la koşarken. "Dışarı çıkın, hepiniz!" birlikte daha güvende oluruz!"

Luskan halkı bu çağrıyı duydu ve çağrıya uydu ama yine de bazı evlerden sadece yankılanan çığlıklar yükseliyordu. Deudermont askerlerini bu evlere, güllerle savaşıp kurbanlarını kurtarmaya gönderdi.

"Onları İllusk'tan dışarı salan Arklem Greeth'ti," dedi Robillard. Günbatımından yani yaşayan ölülerin saldırısının başından beri söyleniyordu. "Bizim yani düşmanlarının sokakları ele geçirmesine izin verdiği için Luskan'ı cezalandırıyor."

"Tek başaracağı bütün şehri karşısına almak olacak," diye homurdandı Deudermont.

"O canavarın bunu umursadığını sanmıyorum," dedi Robillard. Aniden durup döndü ve Deudermont da büyücünün baktığı yere, yolun karşısındaki bir balkona baktı. Bir grup çocuk balkonda bir an görünür oldular ama hemen ikinci bir kapının ardında gözden kayboldular. Peşlerinden salyalar saçan bir çift gûl geliyordu.

Robillard'dan fırlayan bir yıldırım balkona yaklaşırken çatalla-nıp iki kola ayrıldı ve iki canavarı da vurdu.

Az önce birer gûl olan dumanı tüten kabuklar, arkalarındaki

169

(l—' R.A. SALVATORE

ahşap için için yanmaya başlarken balkona yığıldılar.

Deudermont, Robillard'ın onun tarafmda olmasına gayet memnundu.

"O liçi öldüreceğim," diye mırıldandı.

Kaptan bu açıklamanın gerçekliğinden en ufak bir şüphe duymadı.

Drizzt sokaka boyunca koşarak dostunu arıyordu. Çığlıklar gelen bir binanın içine dalmıştı ama Regis onun peşinden gelmemişti.

Sokaklar tehlikeliydi. Hem de çok tehlikeli.

Drizzt, hemen yakınında, çatıda onu takip eden Guenhwyvar'a başıyla işaret etti. "Onu bul Guen," dedi ve panter kükreyerek ileri atıldı.

Yolun karşısındaki bir evden sendeleyen, kanayan ve dehşet içinde bir kadın fırladı. Drizzt içgüdüsel olarak kadının peşinden bir şeylerin fırlamasını bekleyerek o yöne atıldı.

Kadının peşinden kimse gelmeyince ve evin Regis'i bıraktığı yere ne kadar yakın olduğunu fark edince kara elfın midesini berbat bir his çöktü.

Kadının tutarlı bir cevap vermeyeceğini tahmin ettiğinden onu sorgulamak için durmadı bile. Hızla kapıya atıldı ama açık pencereyi görünce yönünü değiştirdi; hiçbir gûl bir pencereyi açmak için durmazdı ve hava da pencereyi açık bırakmak için fazla soğuktu.

Pencereye sıçrarken içeride ne bulacağını biliyordu ve geç kalmamış olmak için dua ediyordu.

Küçük bir şeklin üzerine eğilmiş olan gülün üzerine atladı. O ve gûl yana devrilirken ikinci bir gûl Drizzt'e saldırıp ön kolunu yardı. Yara canını yaksa da kara elf dayanıklılığı onu, bu tarz bir yaratığın zayıflatıcı dokunuşundan korudu ve Drizzt yerde bir takla atarken yarayı düşünmedi bile. Bilerek duvara çarptı ve gûl vahşice saldırırken duvarı momentumunu yönlendirip ayağa kalkmak için kullandı.

Parıltı'yla Buzölüm hızla işe koyuldular ve tıpkı Regis'in küçük topuzu gibi gelen hamleleri savuşturmaya başladılar. Fakat

170

KORSAN KRAL e f

Drizzt'in elindeki bu kılıçlar, küçük gürzden çok daha etkili birer silahtılar. Gülün kolları her durdurulduğunda bir parçası yere düşüyordu.

Drizzt, gözünün kenarıyla Regis'in, zavallı Regis'in yerde kanlar içinde yattığını gördü ve bu görüntü resmen gözünün dönmesine sebep oldu. Önündeki güle saldırıp kılıçlarını saplamaya, bir deri bir kemik yaratığın üzerinde ıslak, iğrenç seslerle delikler açmaya başladı. Drizzt bir düzine darbe vurdu ve saldırılarında öyle bir güç vardı ki kılıçları yaratığın sırtından çıkıyordu.

Gûl geriye, duvara doğru düştüğünde bir adım geriledi. Yaratık büyük ihtimalle ölmüştü ama bu gözü dönmüş drowu yavaşlatmadı bile. Kılıçlarını çekip hızla döndürmeye ve onları güle saplamak yerine yaratığı biçmeye başladı. Yaratığın teninde uzun yarıklar açılmaya, gri kemiklerle kurumuş iç organlan göz önüne sermeye başladı.

Diğer gülün arkasından yaklaştığını duymasına rağmen yaratığı biçmeye devam etti.

Arkasındaki gûl pençeleriyle Drizzt'in yüzünü yırtma amacıyla atıldı.

Pençeler Drizzt'in yüzüne yaklaşamadılar bile çünkü gûl daha yeni sıçramışken drow hızla eğilerek yaratığın üzerinden aşıp parçalanmış arkadaşının üzerine yığılmasına sebep oldu.

Karanlık bir figür pencereden içeri uçarken Drizzt kılıçlarını geri çekti. İri panter canlanmış cesedin üzerine inip gülü yere yıktı ve parçalayıp yırtan pençelerle dişlerden bir salvoya başladı.

Drizzt, Regis'e doğru koşup kılıçlarını yere bıraktı ve dostunun yanına diz çöktü. Regis'in başını nazikçe kaldırıp içlerinde azıcık da olsa bir yaşam ışığı bulmayı umarak buçukluğun fal taşı gibi açılmış gözlerine baktı. Başka bir gûl daha ona saldırdı ama Guenhvvyvar, Drizzt'le Regis'in üzerinden uçup yaratığa sertçe çarptı ve gülü başka bir odaya sürükledi.

"Beni buradan götür," diye fısıldadı ölüme çok yakın görünen Regis.

171

(l—' R.A. SALVATORE

Lsukan'da, bu yirmi güne Sonsuz Çığlıklar Geceleri dendi. Deudermont'la adamları kaç gûl ve başka yaşayan ölü başka canavarlar yok ederlerse etsinler bir sonraki gün güneş battığında daha fazlası ortaya çıktı.

Luskan halkının dehşeti öfkeye dönüştü ve bu öfkenin de belirli bir hedefi vardı.

Geceleri çöken dehşete rağmen Deudermont'un planları çok daha hızlı ilerlemeye başladı ve Sahipkule'nin büyücülerini saklandıkları yerden çıkarırken Luskan'daki ona katılabilecek durumda olan bütün kadın ve erkekler kaptanın yanında ilerliyorlardı. Kısa bir süre sonra Pala Adası'mn karşısında bir sıra halinde demirlemiş dört değil otuz gemi vardı.

"Arklem Greeth fazla ileri gitti," dedi Regis, Drizzt'e bir sabah. Buçukluk, yavaş ve acılı bir şekilde iyileştiği yatağından limanı ve gemileri görebiliyor, penceresinin altından gelen, Sahipkule'ye öfkelerini kusan bağırışları duyabiliyordu. "Onları sindirmek istedi ama tek elde ettiği öfkelendirmek oldu."

"Öyle bir an gelir ki kişi öleceğini düşünüp dehşete kapılır," diye karşılık verdi Drizzt. "Ve yine öyle bir an gelir ki kişi öleceğini bilir ve hiddetten gözü döner. Luskan'ın içinde olduğu şu an, en büyük cesarete sahip oldukları ve düşmanlarının korkuyla titremesi gereken zaman."

"Sence Arklem Greeth titriyor mudur?"

Uzaktaki Sahipkule'ye ve kulenin yıkılıp kararmış güney koluna bakan Drizzt bir an düşündükten sonra başını iki yana salladı. "O bir büyücü ve büyücüler kolay kolay korkmazlar. Düşünceleri başka yerlerde, daha az dünyevi konularda olduğundan önlerinde olanı da zaman zaman göremezler."

"Unutturma da bu yorumu Catti-brie'ye aktarayım," dedi Regis.

Drizzt dönüp sertçe Regis'e baktı. "Dışarıda hâlâ aç güller var," diye hatırlattı ve Regis kıskıs gülmeye başladı ama canı yanınca karnını tuttu.

Drizzt bir kez daha Sahipkule'ye döndü. "Ve Arklem Greeth bir liç," dedi ve ekledi, "ölümsüz ve anlık zaferler ya da yenilgileri umursamıyor. Kazansa da kaybetse de kaptan Deudermont ve yan-

172

? KORSAN KRAL

daşlarının kemikleri toza dönüştükten sonra dönüp Luskan'ı ele geçirebileceğini varsayıyor."

"Kazanamayacak," dedi Regis. "Bu sefer değil." "Hayır," diye katıldı Drizzt. "Ama kaçacak."

Drizzt bir önemi yokmuş gibi omzunu silkti ve birçok açıdan bir önemi de yoktu.

"Robillard, liçi öldüreceğini söylüyor," dedi Regis. "O zaman Robillard'ın başarılı olması için dua edelim."

"Ne?" diye sordu Deudermont, Drizzt'in kahvaltı masasının karşısından merakla baktığım fark edince. İkisiyle eşit açı yapacak bir noktada oturan ve ağzı yemekle dolu olan Robillard kıkırdadı ve dudaklarını bir peçeteye sildi.

Drizzt omzunu silkti ama gülümsemesini saklamadı.

"Sen... siz ikiniz benim bilmediğim neyi biliyorsunuz?" diye sordu kaptan.

"Bütün geceyi güllerle savaşarak geçirdiğimizi biliyorum," dedi Robillard bir yandan yemek yerken, "ama bunu sen de biliyorsun."

"O zaman nedir?"

"Ruh halin," diye cevap verdi Drizzt, "bu sabah resmen parıldı-yorsun."

"Mücadelemiz oldukça iyi gidiyor," diye cevap verdi Deudermont, bunun her şeyi açıkladığını düşünerek. "Arkamızda binlerin desteği var."

"Bunun bir sebebi var," dedi Robillard.

"Ve sen de bu yüzden böyle bir ruh halindesin; sebep yüzünden, destek değil," dedi Drizzt.

Deudermont ikisine de aklı tamamen karışmış bir şekilde baktı.

"Arklem Greeth gri tonları yok etti ya da daha doğrusu daha belirgin tonlara boyadı," dedi Drizzt. "Luskan'daki bu eylemlerle ilgili var olan bütün şüphelerin liçin İllusk'ta yaptıklarıyla ortadan kalktı. Arklem Greeth, canavarları uzakta tutan büyülü engeli kaldı-

173

(l—' R.A. SALVATORE

rırken Kaptan Deudermont'un omuzlarındaki şüphe yükünü de kaldırdı."

Deudermont, Robillard'a baktı ama büyücünün ifadesi Drizzt'i açıkça destekliyordu.

Kaptan, sandalyesini biraz geri kaydırarak savaştan harap olmuş şehre baktı. Luskaıı'ın bazı kesimlerinde hâlâ yangınlar sürüyordu ve dumanları şehri daimi bir kasvete bürüyordu. Düz, geniş arabalar caddelerde ilerliyor, sürücüleri çanlar çalarak bedenleri toplu-yorlardı. Bazıları Deudermont'un penceresinin altında geçen bu arabalar hayatlarını kaybedenlerle doluydu.

"Lord Brambleberry'nin planının şehre büyük bir bedel ödeteceğini biliyordum evet," diye kabul etti kaptan. "Sizin gibi ben de her gün görüyor, kokusunu alıyorum. Ve doğruyu söylüyorsunuz. Üzerime büyük bir yük bindiriyordu." Konuşurken bir yandan da dışarıyı izlemeyi sürdürüyordu ve diğerleri onun bakışlarını izlediler.

"Bu, bir gemiyi yönetmekten çok daha zor," dedi Deudermont ve Drizzt, Robillard'a bakıp bilmişçe gülümsedi; çünkü kaptanın, on günler önce, Sahipkule'ye saldırının daha ilk başladığı günlerde büyücünün gittiği aynı felsefi yoldan gideceğini biliyordu. "Korsanları avlarken eylemlerinizin daha büyük bir iyilik için olduğunu bilirsiniz. Onları batırıp oracıkta boğulmaları için bırakmakla Derinsu'ya yargılanmaları için götürmekten başka vermeniz gereken ciddi bir karar yoktur. Korsanların davranışlarının arkasında gizli sebepler yatmaz; en azından benim onlara karşı tavırlarımı değiştirecek bir şey yatmaz. Efendilerinin ya da kendi kara kalplerinin açgözlülüğüyle hareket ediyor olmaları benim onlarla savaşımın sağlam ahlaki temellere dayandığı gerçeğini değiştirmez."

"Politik avantajların neşesine o zaman," dedi Robillard ve çay dolu fincanını kaldırdı. "Buradaki yani, yarı gerçekler ve gizli tasarılarla dolu çok daha karmaşık bir arenadaki."

"Mahkum Karnavalı'nı tamamen tiksinerek izlerdim," dedi Deudermont. "Oraya fırlayıp işkence yapan yargıcı biçmemek için kendimi bir kezden fazla kez tutmam gerekti ama bütün bu sırada yargıcın, Luskan'ın kanun koyucularının emriyle hareket ettiğini bilirdim. Bütün bu grotesk yapı yüzünden Yüksek Kaptan Taerl'le

174

? KORSAN KRAL

bir keresinde birbirimizin boğazına sarılıyorduk."

"Elbette bütün bu zalimliğin düzeni Korumak için gerekli olduğunu öne sürdü."

"Ve buna inanıyordu da," dedi Deudermont.

"Yanılıyorumş," dedi Drizzt ve ikisi de şaşkınlıkla ona döndüler.

"Buradaki eylemlerimiz hakkında şüpheci olduğunu sanıyordum," dedi Deudermont.

"Öyle olduğumu biliyorsun," diye cevap verdi Drizzt. "Ama bu, bazı şeylerin en azından değişmesi gerektiğine katılmadığım anlamına gelmez. Sen ve daha birçok kişi Luskan'ın doğası ve yapısı konusunda benden çok daha bilgiliyken bütün bunlara karar vermek bana düşmez. Kılıcım Kaptan Deudermont'un emrine amade ama korkularım varlıklarını sürdürüyorlar."

"Tıpkı benimkiler gibi," dedi Robillard. "Burada, Arklem Greeth'in zalim yöntemlerine olan hoşnutsuzluktan çok daha derin nefretler, tasarımlar, planlar ve rekabetler söz konusu."

Deudermont, Robillard'ın sözlerini kesmesi için elini kaldırdı ve Drizzt araya girmeye kalkınca avucunu drowa çevirdi.

"Ben de korkmuyor değilim," dedi, "ama iyilik yolundaki davranışların iyilikle sonuçlanacağı yönündeki inancımdan vazgeçmeyeceğim. Bu inancımdan vazgeçemem, aksi takdirde ben kim oluyorum ve hayatımın değeri ne oluyor ki?"

"Çok basit ve de adaletsiz bir indirgeme," dedi her daim alaycı olan büyücü.

"Adaletsiz mi?"

"Sana adil değil," diye cevap verdi Drizzt, Robillard'ın yerine. "Sen ve ben çok farklı yerlerde başlamış olsak da o kadar da farklı bir yolu izlemedik. İkimiz de olaylara hep burnumuzu sokuyoruz ve bunun olaylarla ilk karşılaştığımız anda çok daha güzel sonuçlar sağlamasını umuyoruz." Drizzt kendi sözlerindeki ironinin farkına vardı; Uzunsemer'deki olaylara belki de karışması gerekirken karışmamış olduğunu acı verici bir şekilde hatırladı.

"Ben korsanlarla sen de canavarlarla ha?" dedi kaptan gülümseyerek ve fincanını kaldırma sırası ona gelmişti. "Korsanları öldürmek daha kolaydır ve sanırım orkları öldürmek de öyle."

175

î-ş—< R.A. SALVATORE

Kuzeydeki son olaylar düşünüldüğünde Drizzt'in çayı neredeyse burnundan püskürüyordu ve boğazını temizleyip tekrar nefes alabilmesi biraz vakit aldı. Bruenor ve Obould yani cüceyle ork arasındaki inanılmaz barışın öyküsüyle sohbeti daha da karmaşık bir hale getirmek istemeyen Drizzt, iki dostunun meraklı bakışlarını savuşturmak için elini kaldırdı. Drowun hayattaki kesinlikler konusundaki beklentileri son dönemde oldukça ezilmişti ve dostunun sarsılmaz inancı onu bir yandan yüreklendirirken bir yandan da korkutuyordu.

"İstenmeyen sonuçlara dikkat et," dedi Robillard.

Fakat Kaptan Deudermont bir kez daha şehre baktı ve omzunu silkti. Pencerenin altından bir çan sesi geldi ve ölüleri toplayan arabacının sesi duyuldu. Rota çoktan çizilmişti. Kaptan'ın bakışları, Pala Adası'na, Sahipkule'nin bir ağacı andıran yapısına ve arkasındaki limanla nehir boyunca sıralanmış olan gemi direklerine kaydı.

Gül tehdidi azalmıştı. Robillard'ın büyücü dostları İlluskun etrafındaki mührü tekrar yaratmanın eşiğindeydiler ve yaratıkların büyük bir çoğunluğu sonsuza dek yok edilmişti.

Bu savaşı kaynağına götürmenin vakti gelmişti ve Deudermont bunun, en büyük kayıpları yol açmasından korkuyordu.

176

GÖLGELERDEN

Yatağının altındaki zeminin sarsıntısı yüksek Kaptan Kurth'un kasvetli bir sabaha uyanmasını sağladı. Bir zamanların korsanı, nerede olduğunu ve rüya görmediğini anlar anlamaz bir savaşçının refleksiyle yana dönerek hızla yatağından fırladı ve bu hareketi sırasında yatak başını asılı duran kılıç kemerini kapıp beline taktı.

"Ona ihtiyacın olmayacak," diye hafif ve melodik bir ses yükseldi Kurth Kulesi'nin en büyük ikinci odası olan geniş, yuvarlak odanın karşı tarafındaki gölgelerin içinden. Kurth'un rüyası solar ve telaş hissi geçerken, kendisini tam da bu odada geçmişte iki kez davetsiz olarak ziyaret etmiş sesi tanıdı.

Yüksek kaptan dişlerini gıcırdatırken dönüp, kılıç kemerine dizili hançerlerden birini fırlatmayı düşündü.

Kendine, bu kişinin bir düşman olmadığını anımsattı ama buna pek inanamıyordu çünkü bu gizemli ziyaretçinin gerçekte kim olduğunu bilmiyordu.

"Batı penceresi," dedi ses. "Başladı."

Kurth o pencereye ilerleyip kalın perdeleri açarak odayı şafak ışığıyla doldurdu. Sesin geldiği yöne doğru baktı, gölgelerin arasından sesin kaynağını bir an da olsa görebilmeyi umuyordu ama odasının o kıyısına sabah ışığı dokunamıyordu ve aysız bir gece gibi karanlıktı. Büyü, diye düşündü Kurth, hem de güçlü bir büyü. Kule,

î-ş—< R.A. SALVATORE

Arklem Greeth'in kendisi tarafından büyüyle içeri girilmesini engellemek için mühürlenmişti. Yine de bu ziyaretçi girmişti... hem de ilk girişi değildi.

Kurth tekrar batıya, yavaşça aydınlanan okyanusa döndü.

Bir düzine kayayla katran topları, havada alevli çizgiler çiziyor, Sahipkulesi'ne ya da Pala Adası'nın kayalık sahilinin çeşitli kısımlarına uçuyorlardı.

"Gördün mü?" diye sordu ses. "Tıpkı seni temin ettiğim gibi."

"Rethnor'un oğlu bir aptal."

"Galip gelecek bir aptal," diye cevap verdi ses.

Pala Adası'na ateşler yağdıran gemilere bakınca bu olasılığa karşı çıkmak zordu. Titiz bir iş çıkarıyorlardı. Hep birlikte ve dikkate nişan alarak saldırıyorlardı. Saldırı yapan on beş gemi saydı ama görüş alanının dışında da birkaç tane olduğunu düşünüyordu. Ayrıca geniş, alçak teknelerden oluşan bir başka grup da Akyelken Limanı'na cephane almak için gidiyordu.

Akyelken Limanı!

Gerçeklik, Kurth'e bir yumruk gibi çarptı. Akyelken, Sahipkule'nin yönetimindeki beş yüksek kaptanın kontrolünde olması gereken Luskan'ın donanmasını oluşturan filo için bir liman olarak hizmet veriyordu. Akyelken'deki gemiler, Luskan'ın zenginliklerini sağlayan korsanlık eylemlerinin göze hoş görünen yüzüydü. Deudermont bu korsanları tanıyordu ve onlar da Deudermont'u tanıyor, çoğu Su Perisi'nin açık denizlerdeki eylemleri sonucunda dostlarını kaybettikleri için ondan nefret ediyorlardı.

Buna rağmen Luskan'ın denizcilerinin limanı terk ediyor olması gibi rahatsız edici bir durum vardı; çünkü Su PerisVyle Brambleberry'nin savaş gemilerinin arkasında gittikçe daha da fazla gemi birikiyordu. Ne kadar imkansız görünse de kendi gözleriyle gördüğü şeyi inkar edemezdi. Luskan donanması, Akyelken'in erkek ve kadınları Büyü'nün Sahipkulesi'nin bombalanmasına doğrudan destek veriyorlardı. Luskan donanmasının erkek ve kadınları Arklem Greeth'e karşı açık bir isyan başlatmışlardı.

"O yaşayan ölülerle yaptığı aptallık," diye mırıldandı Kurth.

Arklem Greeth fazla ileri gitmişti. Sınırı aşmış, bütün şehrin ona

178

KORSAN KRAL ?—ı

karşı birleşmesine sebep olmuştu. Yüksek kaptan bakışlarını kuzeybatıya, Akyelken Limanı'na çevirdi ve bü mesafeden pek bir şey göremiyor olsa da rıhtımdaki birçok flamanın yanında Mirabar'ın da flamasının olduğunu açıkça görebiliyordu. Mirabarlı adamlarla cücelerin, kurye teknelerini kayalar ve katranla yüklemek için canla başla çalışmalarını gözünde canlandırabiliyordu.

Kurth, endişeyle dolu bir şekilde saklı ziyaretçisine döndü. "Benden ne istiyorsun?"

"İstemek mi?" diye güven verici bir cevap geldi, sesin tonu bu suçlamaya şaşırdığını açıkça belli ediyordu. "Hiçbir şey! Ben... biz buraya bir şey istemek için değil tavsiyede bulunmak için geldik. Değişimin dalgalarını izliyoruz ve dalgaların çarpacağı kayaların gücünü ölçüyoruz. Hepsi bu."

Kurth bu hafife alan yorum karşısında kaşlarını çattı. "Peki ne görüyorsunuz? Ve şairane bir şekilde bahsettiğin bu kayaların gücünü gerçekten de anlayabiliyor musunuz? Arklem Greeth'in gücünü kavrayabiliyor musunuz?"

"Daha güçlü düşmanlar ve daha güçlü müttefikler gördük. Kaptan Deudermont'un Sahipkulesi'ne saldırmak için on bin kişilik bir ordusu var."

"Peki bu size ne anlatıyor?" diye sordu Kurth.

"Fırsat."

"O lanet olası Deudermont için mi?"

Karanlıktan bir kıkırtı geldi. "Kaptan Deudermont'un istemeden serbest bırakacağı güçler hakkında bir fikri yok. İyiliği ve kötülüğü biliyor ama biz ve sen gri tonları görebiliyoruz. Kaptan Deudermont kararsız güçleri kısa vadeli olarak değerlendiriyor. Onun kesinlikle dolu bakış açısı Luskan'ı bir araya getirecek ama sonra onları karmaşaya sürükleyecek."

Kurth ikna olmamış bir şekilde ve Kaptan Deudermont'un ünüy-le gücünden korkarak omzunu silkti. Kendini iki kez, hiçbirinde de bir tehdit sunmadan ama bir rahatlık da vermeden ziyaret etmiş bu gizli ziyaretçinin temsil ettiği gizemli dış güçlerin, iyi kaptanı ve onu izleyenlerin sadakatlerini ciddi anlamda hafife aldığını düşünüyordu.

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Düzenin yönetimini görüyorum, ağır ve sıkıcı," dedi.

"Biz ise tam tersini görüyoruz," dedi ses. "Sahipkule yıkıldığında ganimeti paylaşacak olan Luskanlı beş kişi görüyoruz. Bunlardan sadece ikisinin bakırla altını birbirinden ayıracak kadar akıllı olduğunu görüyoruz."

Kurth bir süre durup bunu düşündü. "Şüphesiz Taerl, Suljack ve Baram'a da verdiğin bir vaaz bu," dedi sonunda.

"Hayır. Onların hiçbirini ziyaret etmedik ve sana gelmemizin tek sebebi de Rethnor ve oğlunun, senin buna değer olduğun konusunda ısrar etmeleriydi."

"Gurum okşandı," dedi Kruth tatsızca. Gülümsemesini ve 'misafiri' onun önemli biri olduğunu her söylediğinde misafirinin, zor zamanlarda yüksek kaptanların sadakatini test etmeye gelmiş Sahipkulesi'nin bir casusu, hatta Arklem Greeth'in bizzat kendisi olabileceği yönünde içinde uyanan şüpheyi gayet iyi bir şekilde gizledi. Kurth Kulesi'nin ve Yakınmuhafız Adası'nın büyülü savunmalarım on yıl önce güçlendiren kişi bizzat Arklem Greeth'ti. Gizem Başbüyücüsü tarafından yerleştirilmiş savunmaları Gizem Başbü-yücüsü'nden başka kim aşabilirdi ki? Luskan'daki hangi büyücü Arklem Greeth'in gücüne eş olduğunu iddia edebilirdi? Kurth'un bildiği kadarıyla Sahipkulesi'nden olmayan kimse bunu iddia edemezdi. Deudermont'la yelken açan Robillard isimli canavar hariç ve eğer misafiri Robillard'sa bu daha da büyük kuşkulara yol açardı.

"Gurun daha da okşanacak," diye cevap verdi ses, "söylediklerimin arkasındaki samimiyeti fark ettiğin zaman. Rethnor ve Kensidan kendilerine denk olanlara büyük saygı gösterirler..."

"Resmi olarak Kensidan'a geçene kadar ki eğer geçerse adı sadece ve sadece Rethnor 'un Gemisi olarak anılmalıdır," diye ısrar etti Kurth." O can sıkıcı Karga'dan sözleri herhangi bir önem teşkil ediyormuş gibi bahsetmeyi kes."

"Antika adetlerinden bahsederek ikimizin de canın sıkmayı kes çünkü onlar komik iddialardan başka bir şey değil ve sen de kendini tehlikeli bir şekilde kandırıyorsun. Gördüğün bütün oyunlarda Kensidan'ın parmağı var; Mirabarlılar, Derinsulular, Deudermont'un kendisi ve Arklem Greeth'in güçlerinin dörtte biri-

180

KORSAN KRAL ?—ı

nin yenilmesi."

"Bunu bana açıkça söyleyebiliyor musun?" diye cevap verdi Kurth; çünkü böyle bir şey Rethnor'un Gemisi'ne açık bir savaş açılmasını sebep olabilirdi.

"Bunu anlamak için duyman mı gerekiyordu?"

Kurth, karanlığa bakarken gözlerini kıstı. Odanın geri kalanı oldukça aydınlanmıştı ama hâlâ o kısma en ufak bir güneş ışığı doku-namıyordu ve misafiri istemediği sürece de dokunamayacaktı da.

"Arklem Greeth'in yönetiminin sonu artık geldi," dedi ses. "Çöküşünden en fazla kazancı beş kişi elde edecek ve bu beş kişinin iki tanesi bunu fark edecek kadar zeki ve güçlü. Bu iki kişiden biri mücevherlerle dolu bir sandığı almayacak kadar inatçı mı?"

"Benden sadakatimi ilan etmemi istiyorsun," diye cevap verdi Kurth. "Arklem Greeth'e olan bağlılığımı reddetmemi istiyorsun."

"Senden hiçbir şey istemiyorum. Sana pencerenin dışında gelişenleri açıklamaya ve akıllıca olduğunu düşündüğüm yolu göstermeye çalıştım. Bu yoldan ilerlemek ya da ilerlememek tamamen sana kalmış bir seçim."

"Seni Kensidan gönderdi," diye suçladı Kurth.

Ses cevap vermeden önce duraksadı. "Doğrudan göndermedi. Bizi buraya yönlendiren onun sana duyduğu saygıydı çünkü biz Luskan'ın olası geleceğini görebiliyoruz ve herkesten öte, Deudermont'tan ve Arklem Greeth'ten öte yüksek kaptanların kazançlı çıkmasını tercih ediyoruz."

Kurth tam bir cevap veriyordu ki odasının kapısı savrularak açıldı ve içeriye en güvendiği muhafızları girdi.

"Sahipkule bombardıman altında!" diye haykırdı biri.

"Doğudaki köprüde büyük bir ordu toplanmış ve geçiş hakkın istiyorlar!" dedi diğeri.

Kurth gölgelere, daha doğrusu biraz önce gölgelerin olduğu yere

î-ş—< R.A. SALVATORE

Arabeth'le Robillard, Su PerisVma. küpeştesinin orada, dizilmiş okçuların hemen arkasından yürüyor, parmaklarını oynatarak her okçunun ayağının dibindeki ok yığınına karmaşık büyüler yapıyorlardı.

Gemi, kıçındaki mancınık koca bir katran topu fırlattığında sarsıldı. Katran topu, Sahipkule'nin en batıdaki kısmına doğru arkasında bir kuyruk bırakarak uçtu ve kuleye çarpıp dağılarak sağlam yapının dibindeki çalılarla çoktan yanıp kararmış çimenleri aydınlatan alevler yaydı.

Fakat kulenin kendisi üzerinde hiçbir etki gösterememiş gibiydi.

"Gizem Başbüyücüsü kulesini gayet iyi savunuyor," dedi Arabeth.

"Her darbe hem kulenin hem de onun savunmalarını yıpratıyor," diye cevap verdi Robillard. Eğilip bir grup oka dokundu. Okların gümüşi uçları bir an parıldayıp söndü. "En küçük kılıç bile yeterince sert vurursa en güçlü kalkana hasar verebilir."

Arabeth, Sahipkule'ya bakıp sesli bir şekilde güldü ve Robillard da kadının bakışlarını takip etti. Beş bölümlü kulenin dibi kayalar, balista okları ve tüten katranla doluydu. Su PerisVyle yanındaki gemiler sabahtan beri Pala Adası'na saldırıyorlardı ve Robillard'ın emirleri doğrultusunda bütün atış güçleri Sahipkule'nin kendisine yöneltilmişti.

"Sence karşılık verecekler mi?"

"Greeth'i en az benim kadar tanıyorsun," diye cevap verdi Robillard. Son ok grubuyla da işini bitirince Arabeth'in de aynı şeyi yapmasını bekledi ve sonra kadını ana direğin arkasındaki her zamanki tüneğine götürdü. "Yakında sıkılacak ve kıyıda bulunan savunmadaki güçlerinin ilerlemesini emredecek."

"O zaman da bunun bedelini ödeyecekler."

"Eğer yeterince hızlı hareket edebilirsek," diye cevap verdi Robillard.

"Her birinde en az bir düzine oktan korunmalarım sağlayacak büyüler olacak," dedi Mirabarlı kadın.

"O zaman her birini on üç okla vuracağız," diye kuru bir yanıt verdi Robillard.

182

KORSAN KRAL

Bir kaya daha uçarken Su Perisi, yanında dizili olan diğer on tane gemi gibi b>r kez daha yalpaladı. Mermiler o kadar iyi bir zamanlama ve dikkatli bir nişanlamayla atılmışlardı ki mermilerin bir çifti hedeflerine ulaşamadan havada çarpışıp hedefe zarar vermeden geçip gittiler. Diğerleriyse kulenin etrafındaki zemini sarstılar ya da doğrudan Sahipkule'ye çarptılar ama savunma büyüleri tarafından durduruldular.

Robillard, Brambleberry'nin gemilerinden birinin Mirar'ın güçlü akıntılarına karşı biraz fazla yaklaştığını gördü.

"Yelkenler!" diye bağırdı ve Su Perisi'nin mürettebatı hızla halatları çözmeye başladılar.

Pala Adası'nın kuzeybatı ucundaki kayalardan bir çift yıldırım fırlayarak Brambleberry'nin gemisinin yan tarafını karartıp yelkenlerden birini parçaladılar. Fakat gemi, kendi tarafında olan güçlü akıntı sayesinde hemen yönünü değiştirebildi. Su Perisi daha yeni canlanırken Robillard'la Arabeth geminin yelkenlerini ani ve güçlü rüzgarlarla doldurdular.

Demir almakla zaman bile kaybetmeyip halatı kesiverdiler ve Su Perisi hızla dönüp suları öyle büyük bir hızla yarmaya başladı ki gemideki herkesin bir yerlere tutunması gerekti.

Arklem Greeth'in büyücüleri, Robillard'ın tam da ummuş olduğu gibi Brambleberry'nin gemisine gereğinden fazla odaklanmışlardı ve Sahipkule büyücüleri Su PerisVma ani hamlesini fark ettiğinde gemi onlara o kadar yaklaşmıştı ki güverteden kıyıdaki kayalar arasında koşuşturup bulabildikleri her siperin arkasına saklanan ufak figürler rahatlıkla seçilebiliyordu.

Pala Adası'nın daha güneydeki bir mevkiden Su Perisi'ne doğru bir yıldırım uçtu ama gemi tek bir saldırıyla yavaşlatılmayacak kadar iyi korunmuştu. Geminin burnundaki balista dönüp saldırının geldiği noktaya büyük bir mızrak fırlattı ve Su Perisi hızla dönüp burnunu kuzeye çevirdiğinde kıçtaki mancınığın deneyimli mürettebatı, bir katran topunu göndermişti bile. Katran topu kayalara çaı; pıp patladı ve birçok kadınla erkek yanan zeminden uzaklaşm için sağa sola kaçışırken bir tanesi bedenini saran alevlerle çığlı atıyordu.

A^Sr^ —> R.A. SALVATORE /

,ı kiŞller v er ana hedef dahi değildiler; asıl hedefler sancak yönün-ljive Suf w Perisi'nin güvertesi boyunca dizilmiş olan okçular yay_ ıc^t gertlı& ^gjndc sakianmaya çalışıyorlardı, nfi'.üyülü oklardan oluşan üç salvo havalandı ve taşlardan ya da 1 ıh'in b >tbüyücülerinin hazırlamış olduğu büyülü savunmalardan Setler-

^l'akat t^^ıpk! Robillard'ın da öngörmüş olduğu gibi büyülerin ı,yabıle^=ceğinc[en çok daha fazıa Qk hedefini buldu ve Sahipkule vl gücüleri" tinden biri daha taşların üzerine ölü bir şekilde yığıldı. ,,t 5„ Per% ^isi>ne kayalık sahilden oklar ve yıldırımlar fırladı. Su /'isi bati^ya doğru dönüp güçlü akıntıyla ilerlerken karşılık olarak f' ,ran toFS>ları, kayalar ve yıkıcı bir ok salvosu gönderdi. p' Robill ^ ar(1 başını memnuniyetle eğdi.

"Belk^g. bjr ölü> belki ^ iki," dedi Arabeth. "Bu zor bir iş." "Arkl Greeth'in kaybetmeyi göze alamayacağı bir iş ama," tiye cev^p verdi Robillard.

' "^unx-ı aralarımız gittikçe daha azını avlayacak. Arklem Greeth, .üçlena^ uyum sağlamayı öğretecek."

! z%man biz de numaralarımızın evrim geçirmesini sağlayarak ,,nun um sağlamasını engelleriz," dedi Robillard ve çenesiyle tıepsi dv^ demir aian bir dizi gemiyi işaret etti. Teker teker güneye joğru s\jZülmeye başlıyorlardı.

"De\-ıiz Kulesi," diye açıkladı Robillard, Pala Adası'nın güne-yindekx sağlam muhafız kulesinden bahsediyordu. "Orayı

SahipkVjle

kadar iyi korunur bir hale getirmek Arklem Greeth'e aşırı derecegüç harcatırdı. Biz de orada taş üstünde taş bırakmayacağız ve \onra da adanın güney sahilindeki bütün diğer savunma mevzilerin, yok edeceğiz."

^ kayalık sularda küçücük bir kayığı bile karaya yanaştırabile-cek çhk az yer var," dedi Arabeth. "Deniz Kulesi, Mirar'm güney ağzınH girmeye çalışan gemilere saldırılabilmesi için inşa edildi Pala ^jasfmn savunması için değil."

R'ıbillard'ın ifadesiz yüzünü görünce sustu çünkü adam şüphe-sizNnların hepsini biliyordu. "İlmiği sıkılaştırıyoruz," diye açıkladı Robillard. "Sahipkule'nin içindekilerin her geçen saatle daha da

184

KORSAN KRAL '—»

huzursuzlaştığını düşünüyorum."

"Oranın kalbini ısırıp koparmamız gerekirken kenarlarını kemi-riyoruz," diye itiraz etti Arabeth.

"Sabır," dedi Robillard. "Liçle yapacağımız son savaş vahşi olacak, kimsenin bundan şüphesi yok. Büyük ihtimalle yüzlerce kişi ölecek ama savaş alanını kendimize göre düzenlemeden saldırırsak daha da fazla kişinin öleceği kesin. Luskan halkı bizim yanımızda. Sokaklar elimizde. Liman Kolu ve Diş Adası tamamen kontrolümüzde. Akyelken Limanı bizim tarafımızda. Kaptan Sarayı bizim ve İllsuk da bir ke^ daha sakinleştirildi. Mirar köprüleri bizim."

"Ayakta kalanları tabii," dedi Arabeth ve Robillard kıkırdadı.

"Arklem Greeth'in şehirde sığınağı kalmadı ve eğer kaldıysa bile içindeki adamları karanlık bodrumlara sinmiş korkuyla titriyorlar. Denzi Kulesi'ni yıktığımızda ve Pala'nın güney kıyısına yerleştirdiği adamları katlettiğimiz ya da kaçırdığımızda Arklem Greeth güneye, kendi kıyılarına da bakmak zorunda kalacak. Merhametsiz bir bombardıman, merhametsiz bir baskı ve unutma ki öldürdüğümüz her Gizem Kardeşliği büyücüsü için on, hayır elli adam bile kaybetsek Kaptan Deudermont'un zaferi destansı olacaktır."

Arabeth Reurym, kendinden yaşlı ve bilge olan büyücünün sözlerini bir süre düşündükten sonra başıyla onayladı. Her şeyin ötesinde gizem başbüyiicüsünün ölmesini istiyordu çünkü eğer Greeth ölmezse kadını, korkunç ve acılı bir şekilde öldürmenin bir yolunu bulurdu.

Su Perisi Diş A.dası'nın etrafından dolanırken güneye baktı ve diğer gemilerin çoktan Deniz Kulesi'ne bombardımana başlamak için sıraya dizildiğini gördü.

Su Perisi'nin çanı çaldı ve Akyelken Limam'ndan gelen, cephane yüklü üç mavna, Liman Kolu Adası'nın burnundan dönüp geminin önüne gelirken mürettebat gemiyi yavaşlattı. Arabeth, Robillard'ı süzerken adamın gözlerinin arkasında dönüp duran hesaplan neredeyse duyabiliyordu. O günün eylemlerinin her birini en ufak ayrıntısın^ dek planlamıştı. Bombardıman, tuzak ve saldırı, güneye dönüş ve erzak hatları.

Deudermont'un, Kılıç Sahili'nin yağda debelenen bir yılan gibi

î-ş—< R.A. SALVATORE

Bu kişiler ana hedef dahi değildiler; asıl hedefler sancak yönündeydi ve Su Perisi'nin güvertesi boyunca dizilmiş olan okçular yaylarını gerdiğinde saklanmaya çalışıyorlardı.

Büyülü oklardan oluşan üç salvo havalandı ve taşlardan ya da Greeth'in büyücülerinin hazırlamış olduğu büyülü savunmalardan sektiler.

Fakat tıpkı Robillard'ın da öngörmüş olduğu gibi büyülerin koruyabileceğinden çok daha fazla ok hedefini buldu ve Sahipkule büyücülerinden biri daha taşların üzerine ölü bir şekilde yığıldı.

Su Perisi'ne kayalık sahilden oklar ve yıldırımlar fırladı. Su Perisi batıya doğru dönüp güçlü akıntıyla ilerlerken karşılık olarak katran topları, kayalar ve yıkıcı bir ok salvosu gönderdi.

Robillard başını memnuniyetle eğdi.

"Belki bir ölü, belki de iki," dedi Arabeth. "Bu zor bir iş."

"Arklem Greeth'in kaybetmeyi göze alamayacağı bir iş ama," diye cevap verdi Robillard.

"Numaralarımız gittikçe daha azım avlayacak. Arklem Greeth, güçlerine uyum sağlamayı öğretecek."

"O zaman biz de numaralarımızın evrim geçirmesini sağlayarak onun uyum sağlamasını engelleriz," dedi Robillard ve çenesiyle hepsi de demir alan bir dizi gemiyi işaret etti. Teker teker güneye doğru süzülmeye başlıyorlardı.

"Deniz Kulesi," diye açıkladı Robillard, Pala Adası'nın güneyindeki sağlam muhafız kulesinden bahsediyordu. "Orayı Sahipkule kadar iyi korunur bir hale getirmek Arklem Greeth'e aşırı derecede güç harcatırdı. Biz de orada taş üstünde taş bırakmayacağız ve sonra da adanın güney sahilindeki bütün diğer savunma mevzilerini yok edeceğiz."

"O kayalık sularda küçücük bir kayığı bile karaya yanaştırabile-cek çok az yer var," dedi Arabeth. "Deniz Kulesi, Mirar'ın güney ağzına girmeye çalışan gemilere saldırılabilmesi için inşa edildi Pala Adası'nın savunması için değil."

Robillard'ın ifadesiz yüzünü görünce sustu çünkü adam şüphesiz bunların hepsini biliyordu. "İlmiği sıkılaştırıyoruz," diye açıkladı Robillard. "Sahipkule'nin içindekilerin her geçen saatle daha da

184

KORSAN KRAL <—ri-

huzursuzlaştığını düşünüyorum."

"Oranın kalbini ısırıp koparmamız gerekirken kenarlarını kemi-riyoruz," diye itiraz etti Arabeth.

"Sabır," dedi Robillard. "Liçle yapacağımız son savaş vahşi olacak, kimsenin bundan şüphesi yok. Büyük ihtimalle yüzlerce kişi ölecek ama savaş alanını kendimize göre düzenlemeden saldırırsak daha da fazla kişinin öleceği kesin. Luskan halkı bizim yanımızda. Sokaklar elimizde. Liman Kolu ve Diş Adası tamamen kontrolümüzde. Akyelken Limanı bizim tarafımızda. Kaptan Sarayı bizim ve İllsuk da bir kez daha sakinleştirildi. Mirar köprüleri bizim."

"Ayakta kalanları tabii," dedi Arabeth ve Robillard kıkırdadı.

"Arklem Greeth'in şehirde sığınağı kalmadı ve eğer kaldıysa bile içindeki adamları karanlık bodrumlara sinmiş korkuyla titriyorlar. Denzi Kulesi'ni yıktığımızda ve Pala'nın güney kıyısına yerleştirdiği adamları katlettiğimiz ya da kaçırdığımızda Arklem Greeth güneye, kendi kıyılarına da bakmak zorunda kalacak. Merhametsiz bir bombardıman, merhametsiz bir baskı ve unutma ki öldürdüğümüz her Gizem Kardeşliği büyücüsü için on, hayır elli adam bile kaybetsek Kaptan Deudermont'un zaferi destansı olacaktır."

Arabeth Reurym, kendinden yaşlı ve bilge olan büyücünün sözlerini bir süre düşündükten sonra başıyla onayladı. Her şeyin ötesinde gizem başbüyücüsünün ölmesini istiyordu çünkü eğer Greeth ölmezse kadını, korkunç ve acılı bir şekilde öldürmenin bir yolunu bulurdu.

Su Perisi Diş Adası'nın etrafından dolanırken güneye baktı ve diğer gemilerin çoktan Deniz Kulesi'ne bombardımana başlamak için sıraya dizildiğini gördü.

Su Perisi'nin çam çaldı ve Akyelken Limanı'ndan gelen, cephane yüklü üç mavna, Liman Kolu Adası'nın burnundan dönüp geminin önüne gelirken mürettebat gemiyi yavaşlattı. Arabeth, Robillard'ı süzerken adamın gözlerinin arkasında dönüp duran hesapları neredeyse duyabiliyordu. O günün eylemlerinin her birini en ufak ayrıntısına dek planlamıştı. Bombardıman, tuzak ve saldırı, güneye dönüş ve erzak hatları.

Deudermont'un, Kılıç Sahili'nin yağda debelenen bir yılan gibi

185

ı—' R.A. SALVATORE

elden kaçıp kurtulan korsanları yakalama üstüne nasıl böyle bir şöhrete sahip olduğunu anladı. Arkasında hayatında gördüğü en iyi mürettebat ve tam yanında da sürekli hesaplar yapan, çok ama çok ölümcül büyücü Robillard vardı.

Arabeth'in omurgasına bir ürperti yayıldı ama umutla güvence dolu bir ürpertiydi çünkü Robillard ve Su Perisi onun yanındaydı.

Yüksek Kaptan Kurth ve en güvendiği iki danışmanı ki biri muhafızlarının yüzbaşısı diğeriyse Luskan garnizonunun yüksek rütbeli bir komutanıydı, doğu balkonunda Yakınmuhafız Adası'yla anakarayı birleştiren küçük köprüye toplanan binlerce kişiyi izliyordu. Flamalara bakılırsa her ne kadar gemileri batıdaki Pala Adası'na yapılan bitmek tükenmek bilmez bombardımana aktif olarak katılsa da Deudermont ve Brambleberry de oradaydı.

Kurth, bir anlığına bütün bu ordunun Arklem Greeth'in attığı devasa bir ateştopunun alevleriyle sarılmış olduklarını hayal etti ve bu pek de can sıkıcı bir görüntü değildi... ta ki Luskan nüfusunun üçte birinin sokaklarda kavrulup kül olmuş bir şekilde yattığı yönündeki pratik sonucu öngörene kadar.

"Nüfusun üçte biri..." dedi yüksek sesle.

"Evet ve benim askerlerin çoğu da orda," dedi şu anda kesintisiz bir kaya yağmuru altında parçalanan Deniz Kulesi'ndeki garnizona bir zamanlar komuta etmiş olan Nehwerg.

"On katı da olsalar biz izin vermedikçe karşıya geçemezler," diye ısrar etti Kruth'un muhafızlarının yüzbaşısı olan Üstat Shanty.

Yüksek kaptan, bu komik ve boş böbürlenmeyi duyunca kıkırdadı. Deudermont ve diğerlerinin Yakınmuhafız'dan geçmeye çalışmalarının bedelini çok ağır bir şekilde ödetebilir, hatta mühendislerinin uzun zaman önce böyle bir olasılığa karşı yaptıkları hazırlıklar sayesinde köprüyü yıkabilirdi bile ama bu ona ne kazandırır ya da ne işe yarardı ki?

"İşte kuşun geliyo," diye homurdandı Nehwerg ve doğu göğünde kalabalığın üzerinden geçip gittikçe yükselen karaltıyı işaret ede-

186

rek. "Bu adamın hiç gururu yok haberitvola."

Kurth bir kez daha kıkırdadı ve Nehwerg'in kendisi için gayet değerli olduğunu, deliliğinin bir lanet değil bir kutsama olduğunu kendine hatırlattı. Luskan garnizonunda bu kadar yalan dolana katmanının içini görebilen kişisel bir bağlantı sahibi olmak kolay değildi sonuçta.

Siyah kuş, Karga hızla Kruth'un bulunduğu yere yaklaştı ve sonunda balkonun parmaklıklarına kondu. Yere sıçrayıp kanatlarını çırpmaya başladı ve bir yandan da insan formuna geri dönüyrodu.

"Yalnız olacağını söylemiştin," dedi Kensidan iki askeri sertçe süzerek.

"En güvendiğim danışmanlarım büyülü pelerininin bu özelliğinden doğal olarak haberdarlardı Rethnor'un Oğlu," diye yanıtladı Kruth. "onlara söylemememi mi bekliyordun?"

Kensidan, bakışlarını Kruth'a çevirmeden önce bir süre daha iki askerin üzerinde tutmaktan başka bir cevap vermedi. Kurth, hepsine özel odasına geçmelerini işaret etti.

"Böylesi gergin bir zamanda benimle görüşmek istemene şaşırdım," dedi Kurth, tezgaha geçip kendine ve Kensidan'a birer kadeh brendi koyarken. Nehwerg içkiye doğru bir hamle yapınca Kurth dönüp adama gözlerini kısarak baktı.

"Arklem Greeth değildi," dedi Kensidan, "ya da onun adamlarından biri. Bunu bilmen lazım."

Kurth merakla baktı.

"Gölgeli ziyaretçin," diye açıkladı Kensidan. "Greeth ya da onun herhangi bir anlamda bir müttefiki değildi. Gizem Kardeşliği'nden bir büyücü de değildi."

"Pöh, bu kimin hakkında konuşuyor böyle?" diye sordu Nehwerg ve Üstat Shanty de yüksek kaptanının yanına geçti. Kurth sabırsızca geri çekilmelerini işaret etti.

"Nereden..." diye sormaya başladı Kurth ama sonra susup bu şaşırtıcı ve tehlikeli zıpçıktıya gülümsedi.

"Arklem Greeth'in iç çemberi haricinde hiçbir büyücü onun Kurth Kulesi'ne yerleştirdiği büyülü savunmaları aşamazdı," dedi Kensidan sanki Kurth'un zihnini okur gibi.

187

î-ş—< R.A. SALVATORE

Kurth etkilenmemiş görünmek için büyük bir çaba harcadı ve gülümsemesini koruyup Karga'yı devam etmesi için yüreklendirdi.

"Çünkü bir büyücü değildi," dedi Kensidan. "Bambaşka bir tür büyü işin içinde."

"Rahipler, Arklem Greeth'in ağıyla boy ölçüşemezler," dedi Kurth. "Onun ilahi ilhamla dolu okulları gözardı edecek bir aptal olduğunu mu sanıyorsun?"

Kensidan hafifçe şakağına dokundu ve Kurthun gülümseyişi istemsizce ilgi dolu bir ifadeye dönüştü.

"Bir zihin büyücüsü mü?" diye sordu hafifçe; psionik olarak bilinen konsantrasyon sanatının nadir ve güçlü uygulayıcıları için kullanılan Luskan terimini kullanmıştı. "Bir keşiş mi?"

"Aylar önce, Kaptan Deudermont'un geleceğiyle ilgili olasılıkları ilk görmeye başladığımda bana da böyle bir ziyaretçi gelmişti," diye açıkladı Kensidan, Kurth'tan kadehini alıp birkaç dakika önce yandığından pek de ısı vermeyen, odanın görkemli şöminesinin önündeki koltuğa oturarak.

"Kurth, Rethnor'un Oğlu'nun karşısındaki koltuğa oturup Nehwerg'le Üstat Shanty'ya bir adım arkasında durmalarını işaret etti.

"Yani bu isyanın entrikaları hatta ilhamı Luskan'ın dışından geldi öyle mi?" diye sordu Kurth.

Kensidan başını iki yana salladı. "Bu, doğal bir süreç; Arklem Greeth'in hem Deudermont'un dolaştığı denizlerde hem de doğuda, Gümüş Sınırlar'da haddinden fazlasına göz koymasına bir tepki."

"Bütün bunlar, rakiplerinin Sahipkulesi karşısına 'tesadüfen' yığılmasına sebep oldu öyle mi?" diye sordu Kurth, alaycı her kelimesinden şüphe damlıyordu.

"Ben tesadüflere inanmam," diye cevap verdi Kensidan.

"Yine de işte buradayız. Bütün bunların için Kensidan'ın, Rethnor'un Gemisi'nin parmağı olduğunu kabul mü ediyorsun?"

"Dirseğimize kadar... hatta belki de omzumuza kadar," dedi Kensidan gülerek ve kadehini kaldırdı. "Bu fırsatı ben yaratmadım ama geçip gitmesine de izin vermeyeceğim."

"Sen mi baban mı?"

188

? KORSAN KRAL

"O benim danışmanım... bunu biliyordun."

"Sürpriz bir açıklama, tehlikeli de..."

"Neden? Batında bulunan adadaki gürültüyü duydun mu? Yakınmuhafız Köprüsü'nde toplananları gördün mü?"

Kurth bir süre bu sözleri düşündü ve bu sefer kadeh kaldırma sırası ondaydı.

"Yani Arklem Greeth çok fazla iplik oluşturdu ve Rethnor'un Gemisi'nden Kensidan da bu ipliklerle kendi çıkarma bir şeyler dokuyor," dedi Kurth.

Kensidan başıyla onayladı.

"Peki ya diğerleri? Gölgeli ziyaretçilerimiz?"

Kensidan uzun, zayıf parmaklarıyla çenesini ovuşturdu. "Cüceyi düşün," dedi.

Kurth bir süre merakla ona baktıktan sonra Gümüş Sınırlar'la ilgili doğudan gelen dedikoduları hatırladı. "Kral Bruenor mu? Mithril Salonu'nun Cüce Kralı, Luskan'ın çöküşü için mi çalışıyor?"

"Hayır, Bruenor değil. Bütün raporlara göre tanrıya şükürler olsun ki doğuda oldukça meşgul olan Bruenor tabii ki değil."

"Fakat Bruenor'un garip dostu, Deudermont'la omuz omuza çarpışıyor," dedi Kurth.

"Bruenor değil," diye tekrarladı Kensidan. "Onun bu olaylarda ne bir yeri ne de bir rolü var ve kara elfın nasıl olup da Deudermont'un yanında olduğunu ne biliyorum ne de umursuyorum."

"O zaman hangi cüceler? Dağlardaki Demirmahmuz Klanı mı?"

"Cüceler değil," diye düzeltti Kensidan. "Cüce... Son zamanlarda işe aldığım kişiyi biliyörsündür... muhafızımı."

Sonunda anlayan Kurth başıyla onayladı. "Alışılmadık seheryıl-dızları olan yaratık evet. Nasıl haberim olmaz? Rezil kafiyeleri şehirdeki bütün denizcilerin sinirlerini törpülüyor. Son aylarda Luskan'daki bütün tavernalarda kavga çıkardı ki bunların çoğu kendi lanet şiirleri yüzündendi. Gözcülerimin bana söylediğine göre şairliğinden çok daha iyi dövüşüyormuş. Rethnorun Gemisi, sokaklardaki konumunu onun sayesinde oldukça güçlendirmiş. Ama o, bütün bunlarla ilgili mi?" Kurth elini, patlama seslerinin bir kez

189

daha yükseldiği batı penceresine doğru salladı.

Kensdian, Kurth'un karanlık gözlerine bakmayı bir an bile kesmeden çenesiyle Üstat Shanty ve Nehwerg'i işaret etti.

"Güvenilirler," diye güvence verdi Kurth.

"Benim için değil."

"Benim Gemi'me geldin."

"Tavsiye vermek ve teklifte bulunmak için; zorla gelmedim ve zorla kalmayacağım."

Kurth durup bir süre düşündü, bir konuğuna bir de muhafızlarına bakıyordu. Kensidan, adamın ilgisinin çekildiğini farkındaydı ve sonunda muhafızlarına dönüp odadan çıkmalarını emrettiğinde şaşırmadı. İtiraz ettiler ama Kurth'un emri kesindi ve adamları başından savdı.

"Cüce, Luskan'la güçlü ticaret bağlantıları kurmak isteyen bu ziyaretçilerin bir hediyesiydi. Fetih değil ticaret için buradalar... en azından ben böyle umuyorum. Benim düşünceme göre kendilerini açığa çıkarsalar Derinsulu Brambleberry'den daha büyük lordları karşımızda bulurduk ve şüphesiz Kral Bruenor, Mirabar Markisi Elastul ve Gümüşay'ın Leydisi Alustriel de hemen onların arkasında olurdu."

Kurth'un aklı karıştı ve konunun gittikçe daha az ilgisini çekmeye başladığını düşündü.

"Bu olaylar onların eseri değil ama dikkatle izliyorlar ve beni... ve babamı tıpkı seni ziyaret ettikleri gibi ziyaret ediyorlar," dedi Kensidan ve Rethnor'dan son anda aklına gelerek bahsetmesinin dikkatli Kurth'un fark etmemesini umdu. Adamın kaşları dikkatten kaçmadığını belli etti ve Kensidan sessizce kendini azarlayıp bir daha bu hataya düşmeyeceğine söz verdi. Rethnor'un Gemisi henüz resmi olarak ona ait değildi. Sadece resmi olarak.

"Demek gölgelerden gelen sesler duyuyorsun ve bu sana güven veriyor," dedi Kurth. Kensidan araya girmeye yeltenince elini kaldırıp konuşmaya devam etti. "O zaman başlangıç karesine geri döndük değil mi? Gölgelerdeki dostlarının Arklem Greeth'in ajanları olmadığını nereden biliyorsun? Belki de o kurnaz liç yüksek kaptanların sadakatini sınamak istemiştir. Olası tehlikeleri göremeye-

190

? KORSAN KRAL

cek kadar genç misin? Ve bu seni büyük bir ahmak yapmaz mı?"

Kensidan elini kaldırıp sonunda ada'mı susturmayı başardı. Yavaşça garip, siyah pelerininin içine uzanıp küçük, cam bir nesne çıkardı. İçinde minik bir adamın minik bir figürü bulunan bir şişeydi bu.

Hayır, bir figür değil, diye fark etti Kurth. Şişenin içindeki zavallı hareket edince gözleri büyüdü.

Kensidan, şövalyeyi işaret etti. "İzin verir misin?"

Kurth yüzünde aklı karışmış bir ifadeyle karşılık verdi ki Kensidan bunu izin olarak algıladı. Şişeyi şömineye fırlattı ve şişe kararmış taşlara çarpıp parçalandı.

Minik adam büyüyüp hafifçe yanan kütüklerin arasında sağa sola çarptı ve sonra nerede olduğunu fark edip yana yuvarlanırken külleri ve bir tane de yanan kütüğü beraberinde sürükledi.

"Dokuz Cehennem adına!" diye itiraz etti adam, dumanlar tüten gri pelerinini söndürmeye çalışarak. Elindeki ve yüzündeki çeşitli yaralardan kan akıyordu ve uzanıp yanağındaki bir cam parçasını çekip çıkardı. "Sakın bir daha bana bunu yapma!" diye haykırdı, hâlâ telaşlı görünüyor ve elini kolunu sallıyordu. Sonunda dengesini sağlamış göründüğünde nerede ve kimin önünde olduğunu fark etti. Yüzündeki bütün kan bir anda çekildi.

"Kendine geldin mi?" diye sordu Kensidan.

Kafası tamamen karışmış olan küçük adam yanındaki kütüğü ayağının ucuyla iterek şömineye geri yuvarladı ama bunun dışında bir tepki vermedi.

"Yüksek Kaptan Kurth, size Morik'i takdim ediyorum," diye açıkladı Kensidan. "Onu tanıma zahmetine girenler kendisini, Düzenbaz Morik olarak bilirler. Hanımı bir Sahipkule Büyücüsüdür ve belki de bütün bu olanlar içinde kendine bir yer bulmasının sebebi de budur."

Morik endişeyle bir Karga'ya bir Kurth'a bakıyordu.

Kensidan, Kurth'un gözlerinin içine baktı. "Ziyaretçilerimiz, Arklem Greeth'in ajanları değiller," dedi ve zavallı küçük adama dönüp söze başlamasını işaret etti. "Dostuma öykünü anlat Düzenbaz Morik," dedi Kensidan. "Yıllar önceki ziyaretçilerini

191

î-ş—< R.A. SALVATORE

anlat. Buzyeli Vadili Wulfgar'ın karanlık dostlarını anlat."

"Sana kayıksız karşıya geçemiyceklerini demiştim," diye ısrar etti Baram yanındaki Taerl ve Suljack'a. Üçü de yüksek Kaptan Taerl'in şatosunun güneybatı kulesinin tepesinde durmuş, doğrudan batıdaki, Kurth'un Yakınmuhafız Adası'yla Deudermont'la Bramblebery'nin ordularını yığmış oldukları, İllusk'un güneyindeki büyük meydanı bağlayan köprüye bakıyorlardı.

"Geçecekler," diye cevap veri Suljack. "Kensi... Rethnor geçeceklerini söyledi ve onlar da geçecekler."

"O Karga çocuk belaya davet demek," dedi Baram. "İhtiyar vefat etmeden oğlu yüzünden Rethnor'un büyük Gemisi yerle bir olacak."

"Kapılar açılacak," diye cevap verdi Suljack ama oldukça sessiz bir şekilde. "Kurth reddedemez. Bu kadar kişiyi reddedemez, Neredeyse bütün Luskan kapısını çalıyorken yapamaz."

"Bu kalabalığı görmezden gelmek zor," dedi Taerl. "Şehrin çoğu Deudermont'la yürüyo."

"Kurth, Arklem Greeth'e karşı gelmeyecektir... bunu yapmayacak kadar akıllıdır," diye cevap verdi Baram. "Deudermont'un ahmakları, Sahipkule'ye gitmek istiyorlarsa ya yüzmeli ya da gemiye binmeliler."

Baram daha sözlerini bitirmeden Yüksek Kaptan Kurth'un gözcüleri köprüye koşup kilitleri açmaya başladılar. Kurth Kulesi'nin kapıları açılıp da Kurth'un muhafızları geri çekilerek ordunun geçmesine izin verdiğinde hem Baram hem de az önceki sözleriyle bu olasılığı beklediğini belirtmiş olan Taerl büyük bir şaşkınlık yaşadılar.

"Hile bu!" diye itiraz etti Baram ayağa fırlayarak. "Bir numara olmalı! Hepsini öldürebilmek için Arklem Greeth geçmelerine izin veriyor."

"O zaman şehrin yarısını öldürmesi lazım demektir," dedi Suljack.

Deudermont'un flaması peşinde beş bin kişiden fazlasıyla küçük

192

? KORSAN KRAL

köprüde en önde ilerliyordu. Pala Adası'nın dışındaki limanda yelkenler belirdi ve demir alındı. Filo yaklaşmaya, kayalarla katran topları öncülük etmeye başladı. İlmek sıkılaştı.

193

î-ş—< R.A. SALVATORE

anlat. Buzyeli Vadili Wulfgar'ın karanlık dostlarını anlat."

"Sana kayıksız karşıya geçemiyceklerini demiştim," diye ısrar etti Baram yanındaki Taerl ve Suljack'a. Üçü de yüksek Kaptan Taerl'in şatosunun güneybatı kulesinin tepesinde durmuş, doğrudan batıdaki, Kurth'un Yakınmuhafız Adası'yla Deudermont'la Bramblebery'nin ordularını yığmış oldukları, îllusk'un güneyindeki büyük meydanı bağlayan köprüye bakıyorlardı.

"Geçecekler," diye cevap veri Suljack. "Kensi... Rethnor geçeceklerini söyledi ve onlar da geçecekler."

"O Karga çocuk belaya davet demek," dedi Baram. "İhtiyar vefat etmeden oğlu yüzünden Rethnor'un büyük Gemisi yerle bir olacak."

"Kapılar açılacak," diye cevap verdi Suljack ama oldukça sessiz bir şekilde. "Kurth reddedemez. Bu kadar kişiyi reddedemez, Neredeyse bütün Luskan kapısını çalıyorken yapamaz."

"Bu kalabalığı görmezden gelmek zor," dedi Taerl. "Şehrin çoğu Deudermont'la yürüyo."

"Kurth, Arklem Greeth'e karşı gelmeyecektir... bunu yapmayacak kadar akıllıdır," diye cevap verdi Baram. "Deudermont'un ahmakları, Sahipkule'ye gitmek istiyorlarsa ya yüzmeli ya da gemiye binmeliler."

Baram daha sözlerini bitirmeden Yüksek Kaptan Kurth'un gözcüleri köprüye koşup kilitleri açmaya başladılar. Kurth Kulesi'nin kapıları açılıp da Kurth'un muhafızları geri çekilerek ordunun geçmesine izin verdiğinde hem Baram hem de az önceki sözleriyle bu olasılığı beklediğini belirtmiş olan Taerl büyük bir şaşkınlık yaşadılar.

"Hile bu!" diye itiraz etti Baram ayağa fırlayarak. "Bir numara olmalı! Hepsini öldürebilmek için Arklem Greeth geçmelerine izin veriyor."

"O zaman şehrin yarısını öldürmesi lazım demektir," dedi Suljack.

Deudermont'un flaması peşinde beş bin kişiden fazlasıyla küçük

192

? KORSAN KRAL

köprüde en önde ilerliyordu. Pala Adası'nm dışındaki limanda yelkenler belirdi ve demir alındı. Filo yaklaşmaya, kayalarla katran topları öncülük etmeye başladı. İlmek sıkılaştı.

193

KABUL EDİLEBİLİR KAYIPLAR

Valindra Gölgeörtüsü, yaklaşan kalabalığı fark ettiğinde yeşil gözleri büyüdü. Arklem Greeth'in odasına koşmak için döndüğünde liçin, hemen arkasında, yüzünde çarpık bir sırıtışla durduğunu gördü.

"Geliyorlar," dedi Valindra. "Hepsi birden."

Arklem Greeth pek de umurunda değilmiş gibi omzunu silkti. Başbüyücünün her zamanki bu tepkisi korkunun pençesindeki Valindra'nın daha da öfkelenmesine yol açtı.

"Düşmanlarımızı sürekli hafife aldın!" diye haykırdı ve yakınlardaki düşük seviyeli büyücüler korkuyla nefeslerini tutup duymamış gibi yaparak uzaklaştılar.

Arklem Greeth gülmeye başladı.

"Bunları komik mi buluyorsun?" diye sordu.

"Bence bütün bunlar... öngörülebilir," diye cevap verdi Greeth. "Maalesef bütün kartlar uzun zaman önce oynanmıştı. Derinsulu bir lordla Kılıç Sahili'nin, Luskan'ın kahramanı bize karşı bir ittifak kuruyorlar. Halkı etkilemek o kadar kolay ki Kaptan Deudermont gibi bir ahmağın boş sözleriyle gaza gelmeleri hiç şaşırtıcı değil."

"Çünkü üzerlerine yaşayan ölüleri saldın," diye suçladı Valindra.

Liç bir kes daha güldü. "Seçeneklerimiz en başta sınırlıydı

194

·KORSAN KRAL —i}

zaten. O ödlek yüksek kaptanlar isyan dalgasını bastırmak için pek bir şey yapmadılar. O ahmaklara asla güvenemeyeceğimizden korkuyordum zaten ama maalesef elindekiyle yetinip yapabildiğinin en iyisini yapmalısın."

Valindra efendisine bakıp aklını kaçırıp kaçırmadığını merak etti. "Bütün şehir bize karşı ayaklandı," diye haykırdı. "Binlerce kişi! Yakınmuhafız'a doluştular ve yollarını savaşarak açacaklar."

"Köpülerimizi koruyan gayet iyi büyücülerimiz var."

"Onların saflarında da gayet güçlü büyü kullanıcıları var," dedi Valindra. "Deudermont istese en azından askerlerini üzerimize salar ve bizim büyücülerimi bütün enerjilerini tüketirken onun sürüsünde hâlâ bir sürü adamı kalır."

"İzlemesi oldukça eğlenceli olur," dedi Arklem Greeth sırıtışı biraz daha genişleyerek.

"Delirmişsin," dedi Valindra ve odadaki diğer büyücüler telaşlı bir şekilde uzak yerlerdeki görevlerini yapmak için ya da en azından bunu bahane ederek gitmeye başladılar.

"Valindra, dostum," dedi Greeth ve kadının koluna girip onu, Sahipkule'nin içlerine, doğudaki rahatsız edici görüntülerden uzağa götürmeye başladı. "Eğer kartlarını doğru oynarsan büyük bir eğlence, iyi bir pratik deneyim ve çok az da kayıp elde edeceksin," diye açıkladı gizem başbüyücüsü yalnız kaldıklarında. "Deudermont benim kellemi istiyor seninkini değil."

"O hain Arabeth de onunla birlikte ve beni pek sevdiği söylenemez."

Liç bu yorumu elni sallayarak görmezden geldi. "Minik bir rahatsızlıktan başka bir şey değil. Bırak bütün suçu Arklem Greeth'in üstüne atsınlar. Böyle kötü bir ünü seve seve kabul ederim."

"Şu anda neredeyse hiçbir şeyi önemsemiyor gibisin Başbüyücü," dedi üstbüyücü. "Sahipkule'nin kendisi büyük bir tehlike altında."

"Kule tamamen yok olacak," diye öngördü Arklem Greeth sakinliğini hiç bozmadan.

Valindra uygun bir karşılık bulmaya çalışırken ellerini açıp kekeledi.

195

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Her şey yıkılır ve her şey yeniden inşa edilebilir," diye açıkladı liç. "Elbette beni yok edemeyecekler... ya da seni. Deudermont gibilerden kurtulabilecek kadar uyanığım ve galibiyetini ilan ettikten sonra Luskan'ın 'yeniden inşa edilişini' izlerken büyük bir keyif alacağım."

"Neden işlerin bu hale gelmesine izin verdin ki?"

Arklem Greeth omzunu silkti. "Hatalar," diye kabul etti. "İçlerinde benim hatalarım da var. Gümüş Sınırlar'a, tesadüfen, kötü şanstan ya da düşmanlarımın çok daha karmaşık planları sayesinde görünüşe göre olabilecek en yanlış zamanda hamle yaptım. Sebebi tam olarak bilemem. Mirabarlılar tıpkı orklar ve tecrübesiz kralları gibi bize düşman oldu. Deudermont'la Brambleberry tek başlarına da şüphesiz dikkate değer rakipler olduklarını kanıtlarlardı ama bize karşı böyle bir ittifak kurulduğuna göre Luskan'da kalmak bizim için hiç iyi olmaz. Burada hareket edemiyoruz, kolay birer hedefiz."

"Nasıl böyle şeyler söylersin?"

"Çünkü bunlar gerçek. Aha! Bu isyanın arkasındaki bütün komplocuları bilmiyor olabilirim ama müttefikim olduğunu düşündüğüm safların arasında hainlerin olduğu kesin."

"Yüksek kaptanlar."

Arklem Greeth bir kez daha omzunu silkti. "Görünüşe göre düşmanımız çok... Deudermont'un tarafına toplanmış binlerden bile çok. Senin de söylediğin gibi onlar sadece bir sürü ve bu arada bu ihtilalin arkasındaki gerçek güç saklanıp bekliyor. Onlarla inatla savaşabiliriz ama bu, gerçekten değerli olan bizler için çok daha tehlikeli bir yol olur."

"Arkamızı dönüp kaçacak mıyız o zaman?"

"Oh, hayır!" diye güvence verdi Greeth. "Sadece kaçmayacağız. Hayır dostum, bugün Luskan halkına öyle bir darbe indireceğiz ki bunu uzun süre unutamayacaklar ve her ne kadar benim devrilmemi bir zafer olarak algılayacak olsalar da duyguları, kış bastırıp da çoğu evde bir anne ya da babanın eksikliği hissedildiğinde sönecek. Ve emin ol ki zaferleri arzuladıkları en büyük ödülü elde etmelerini sağlayamayacak çünkü bu olasılığı uzun zaman önce fark edip

196

? KORSAN KRAL

hazırlıklarımı yapmıştım." m

Valindra bu sözler karşısında biraz olsun rahatladı.

"Zaferleri, komplocuları ortaya çıkaracak," dedi Greeth, "ve ben de geri gelmenin yolunu bulacağım. Bu yere, Büyü'nün Sahipkulesi'ne fazla önem veriyorsun Valindra. Sana Gizem Kardeşliği'nin Luskan'da gördüğünden çok daha büyük olduğunu öğretemedim mi?"

"Evet, usta," diye cevapladı elf büyücü.

"O zaman cesaretini topla," dedi Arklem Greeth. Soğuk, ölü parmaklarıyla kadının çenesini kavrayıp ruhsuz gözlerine bakmaya zorladı. "Günün tadını çıkar... ah, ne heyecen ama! Ben kesinlikle çıkaracağım! Kurnazlığını, büyünü ve zekam kullanıp hayatta kalmanın ve kaçmanın bir yolunu bul... ya da teslim olmanın."

"Teslim olmak mı?" dedi Valindra. "Anlamıyorum."

"Elbette kendini, seni idam edemeyecekleri kadar temize çıkaracak bir yol bularak teslim ol," Arklem Greeth güldü. "Beni suçla... lütfen bunu yap! Bundan kurtulmanın bir yolunu bul ya da dönüp seni alacak olmama güven. Emin ol bunu yaparım. Ve söz veriyorum ki biz ikimiz küllerin arasından eğlence ve fırsatlara kavuşacağız. On yıllardır tatmadığımız gibi bir heyecan!"

Valindra bir süre Greeth'e baktıktan sonra başıyla onayladı.

"Şimdi, bu çok parçalı hedefi terk et," dedi Greeth. "Sahile, savunmadaki büyücülerimizin yanma git ve onları her gördüğünde saldır. Canlarını yak Valindra, hem de hepsinin ve kalbinde ve muhteşem zihninde bunun geçici bir geri çekilme olduğunu, nihai ve sonsuz bir zafere yol açacağını tut."

"Ne zaman?"

Bu basit soru Arklem Greeth'in ayaklarının biraz daha yere basmasını sağladı; çünkü Valindra'nın ses tonu kadının, kendi zaman algısıyla bir liçinkinin aynı olmayacağını gayet iyi kavradığını gösteriyordu.

"Git," dedi Greeth ve başıyla kapıyı işaret etti. "Canlarını yak."

Kuzey Kulesi'nin Üstbüyücü'sü, birçoklarının gözünde Luskan'daki Büyünün Sahipkulesi'nin iki numarası olan kafası karışmış Valindra Gölgeörtüsü, kudretli yapının kapısına doğru, bir

197

î-ş—< R.A. SALVATORE

kez buradan çıkınca bir daha geri dönemeyeceğinden emin bir şekilde rahat rahat yürüyordu. Bütün bu dramatik ve baş döndürücü değişimler çok fazlaydı.

Yakınmuhafız'dan Pala'ya giden köprüyü ellerde flamalar, kılıçlar kalkanlara vurularak, sesleri kalplerinden gelen tezahüratlarla yükselerek geçtiler.

Köprünün öbür tarafında olan Sahipkule'nin, gemilerin bombardımanı yüzünden bütün güzelliği mahvolmuş olan avlusunun doğu duvarı görünmüştü ve bu duvarın üzerinde diz çökmüş bekleyen kırk kadar büyücüyle, yaylar ve mızraklarla silahlanmış yüz çırak vardı.

Hiddetlerini, Brambleberry'nin en öndeki adamları duvardan bir düzine adım uzaktayken tek bir vücutmuşçasına kustular. Adamlar ve merdivenler alevler tarafından yutuldu ya da yıldırımlarla uzaklara uçuruldular. Mızraklar ve oklar kalkanlara ve zırhlara çarptılar ya da bir boşluk bulup düşmanlarını yerde acıyla haykırıp kıvranır bir hale getirdiler.

Fakat Lord Brambleberry de, hem adamlara hem de kalkanlara korumalar yerleştirmiş, ateştoplarınm alevlerini çabucak söndüre-bilmek için su elementallerine sahip kendi büyücülerini getirmişti. Erkekler ve kadınlar şüphesiz ölmüşler ya da ölümcül yaralar almışlardı ama Sahipkule'nin ön savunmasının umduğu ve ihtiyaç duyduğu yıkıcı etki yaratılmaktan çok uzaktı.

Ok salvoları mazgallı siperleri aşmış, yıldırımlar duvarı sarsıp taşları çatlatıp yontmuştu. Brambleberry'nin ön safları ikiye ayrılıp aralarından ağır çekiçler ve kazmalar taşıyan güçlü adamlar ileri atıldılar. Yıldırımlar onları duvarın belirli bir bölgesine yönlendirmişti ve orada hemen işe koyulup yapıyı daha da zayıflatmaya başladılar.

"Tepeye baskı yapın!" diye bağırdı Lord Brambleberry ve okçu-larıyla büyücüleri, Sahipkule'yi savunanların başlarını kaldırmalarına izin vermeyecek bir yıkım yağmuruna başladılar.

198

KORSAt^ ?

<ral

"Hey ho!" diye bağırdı çekiç takımının. ^planlarından biri ve grubu geri çekilirken Derinsulu büyücüu,.^^ zil arı bu işareti duyunca işaret edilen yere tüm güçleriyle saLj . ja) İlk saldırı kırık taşlardan sekip kumandanın geriye uçmasın; ' ^^ ,>ldu. İkinci yıldırım kayayı delip avluya taşlar yağdırdı \ v. .ir)cü yıldınmsa o bölümün destek sütununu uçurup duvarın b ^nın çökmesine, içinden rahatça geçilebilecek bir açıklık olu: ni, sebep oldu.

"Hey ho!" diye farklı bir noktadaki başka ^^tin lideri seslendiğinde başka bir büyücü üçlüsü çekiçlerle 1>" ıiaı<ıi"'n başladığı işi bitirmeye hazırdı.

Aynı anda, hem sol hem de sağ tarafı.^ ^erl|ivenler duvara dayanmıştı ve savunucuların ilk direnişi t ^)t;de yerini geri çekilme emirlerine bıraktı.

Sahipkule'nin ilk savunma hattı kayl .j |ıer adam için Brambleberry'nin en az bir düzine adam ^jürmüştü; fakat Brambleberry'yle Deudermont'u takip edı ^ıJem Greeth'in üzerlerine saldığı güller yüzünden öfkedeı"^^c dönmüş olan Luskan halkı savaşın ve kanın kokusuyla , j^den geçmiş bir şekilde içeri girdi.

Köprü üzerindeki saldırı başlar başlan, sa,;iş gemileri de hemen harekete geçmişti. Sahipkule'nin di(^,tjnt doğu duvarına vermesi gerektiğini bildiklerinden yarım dij. ."ı£ ^mi demir alıp yelkenlerini şişirdi ve akıntıya karşı ilerlem zl , ^şladı. Uzağa ve yükseğe, batı duvarının üzerinden avluya, |e'nin kendisine,

hatta onun da ötesindeki doğu avlusuna atı 'r yorlardı. Sadece gereken kadar denizci ve mancınık ekibi bar ^raJİ bu gemiler rollerinin ortalığı karıştırıp baskı uygulamak, S, . ^le'nin dışındaki savunmacıları zora sokup korkutmak olduğd eliyorlardı; belki şanslı atışlarla bir iki tanesini öldürebilirlerd ^ ^ je

Güneylerinde, Su Perisi önderliğindeki y; ^ jj/ine gemi yıkılmış Deniz Kulesi'nin çevresinde, orada bek ^ sahipkule büyücüleri olabileceği olasılığına karşılık katran t, e- nve oklarla kaya-

199

î-ş—< R.A. SALVATORE

kez buradan çıkınca bir daha geri dönemeyeceğinden emin bir şekilde rahat rahat yürüyordu. Bütün bu dramatik ve baş döndürücü değişimler çok fazlaydı.

Yakınmuhafız'dan Pala'ya giden köprüyü ellerde flamalar, kılıçlar kalkanlara vurularak, sesleri kalplerinden gelen tezahüratlarla yükselerek geçtiler.

Köprünün öbür tarafında olan Sahipkule'nin, gemilerin bombardımanı yüzünden bütün güzelliği mahvolmuş olan avlusunun doğu duvarı görünmüştü ve bu duvarın üzerinde diz çökmüş bekleyen kırk kadar büyücüyle, yaylar ve mızraklarla silahlanmış yüz çırak vardı.

Hiddetlerini, Brambleberry'nin en öndeki adamları duvardan bir düzine adım uzaktayken tek bir vücutmuşçasma kustular. Adamlar ve merdivenler alevler tarafından yutuldu ya da yıldırımlarla uzaklara uçuruldular. Mızraklar ve oklar kalkanlara ve zırhlara çarptılar ya da bir boşluk bulup düşmanlarını yerde acıyla haykırıp kıvranır bir hale getirdiler.

Fakat Lord Brambleberry de, hem adamlara hem de kalkanlara korumalar yerleştirmiş, ateştoplarının alevlerini çabucak söndüre-bilmek için su elementallerine sahip kendi büyücülerini getirmişti. Erkekler ve kadınlar şüphesiz ölmüşler ya da ölümcül yaralar almışlardı ama Sahipkule'nin ön savunmasının umduğu ve ihtiyaç duyduğu yıkıcı etki yaratılmaktan çok uzaktı.

Ok salvoları mazgallı siperleri aşmış, yıldırımlar duvarı sarsıp taşları çatlatıp yontmuştu. Brambleberry'nin ön safları ikiye ayrılıp aralarından ağır çekiçler ve kazmalar taşıyan güçlü adamlar ileri atıldılar. Yıldırımlar onları duvarın belirli bir bölgesine yönlendirmişti ve orada hemen işe koyulup yapıyı daha da zayıflatmaya başladılar.

"Tepeye baskı yapın!" diye bağırdı Lord Brambleberry ve okçu-larıyla büyücüleri, Sahipkule'yi savunanların başlarını kaldırmalarına izin vermeyecek bir yıkım yağmuruna başladılar.

198

KORSAN KRAL <—ri-

"Hey ho!" diye bağırdı çekiç takımının kumandanlarından biri ve grubu geri çekilirken Derinsulu büyücülerden bazıları bu işareti duyunca işaret edilen yere tüm güçleriyle saldırdılar. İlk saldırı kırık taşlardan sekip kumandanın geriye uçmasına sebep oldu. İkinci yıldırım kayayı delip avluya taşlar yağdırdı ve üçüncü yıldırımsa o bölümün destek sütununu uçurup duvarın bir kısmının çökmesine, içinden rahatça geçilebilecek bir açıklık oluşmasına sebep oldu.

"Hey ho!" diye farklı bir noktadaki başka bir takım lideri seslendiğinde başka bir büyücü üçlüsü çekiçlerle kazmaların başladığı işi bitirmeye hazırdı.

Aynı anda, hem sol hem de sağ tarafta merdivenler duvara dayanmıştı ve savunucuların ilk direnişi kısa sürede yerini geri çekilme emirlerine bıraktı.

Sahipkule'nin ilk savunma hattı kaybettiği her adam için Brambleberry'nin en az bir düzine adamını öldürmüştü; fakat Brambleberry'yle Deudermont'u takip eden, Arklem Greeth'in üzerlerine saldığı güller yüzünden öfkeden deliye dönmüş olan Luskan halkı savaşın ve kanın kokusuyla kendinden geçmiş bir şekilde içeri girdi.

Köprü üzerindeki saldırı başlar başlamaz savaş gemileri de hemen harekete geçmişti. Sahipkule'nin dikkatini doğu duvarına vermesi gerektiğini bildiklerinden yarım düzine gemi demir alıp yelkenlerini şişirdi ve akıntıya karşı ilerlemeye başladı. Uzağa ve yükseğe, batı duvarının üzerinden avluya, Sahipkule'nin kendisine, hatta onun da ötesindeki doğu avlusuna atış yapıyorlardı. Sadece gereken kadar denizci ve mancınık ekibi barındıran bu gemiler rollerinin ortalığı karıştırıp baskı uygulamak, Sahipkule'nin dışındaki savunmacıları zora sokup korkutmak olduğunu biliyorlardı; belki şanslı atışlarla bir iki tanesini öldürebilirlerdi bile.

Güneylerinde, Su Perisi önderliğindeki yarım düzine gemi yıkılmış Deniz Kulesi'nin çevresinde, orada bekleyen Sahipkule büyücüleri olabileceği olasılığına karşılık katran topları ve oklarla kaya-

199

î-ş—< R.A. SALVATORE

kez buradan çıkınca bir daha geri dönemeyeceğinden emin bir şekilde rahat rahat yürüyordu. Bütün bu dramatik ve baş döndürücü değişimler çok fazlaydı.

Yakınmuhafız'dan Pala'ya giden köprüyü ellerde flamalar, kılıçlar kalkanlara vurularak, sesleri kalplerinden gelen tezahüratlarla yükselerek geçtiler.

Köprünün öbür tarafında olan Sahipkule'nin, gemilerin bombardımanı yüzünden bütün güzelliği mahvolmuş olan avlusunun doğu duvarı görünmüştü ve bu duvarın üzerinde diz çökmüş bekleyen kırk kadar büyücüyle, yaylar ve mızraklarla silahlanmış yüz çırak vardı.

Hiddetlerini, Brambleberry'nin en öndeki adamları duvardan bir düzine adım uzaktayken tek bir vücutmuşçasına kustular. Adamlar ve merdivenler alevler tarafından yutuldu ya da yıldırımlarla uzaklara uçuruldular. Mızraklar ve oklar kalkanlara ve zırhlara çarptılar ya da bir boşluk bulup düşmanlarını yerde acıyla haykırıp kıvranır bir hale getirdiler.

Fakat Lord Brambleberry de, hem adamlara hem de kalkanlara korumalar yerleştirmiş, ateştoplarının alevlerini çabucak söndüre-bilmek için su elementallerine sahip kendi büyücülerini getirmişti. Erkekler ve kadınlar şüphesiz ölmüşler ya da ölümcül yaralar almışlardı ama Sahipkule'nin ön savunmasının umduğu ve ihtiyaç duyduğu yıkıcı etki yaratılmaktan çok uzaktı.

Ok salvoları mazgallı siperleri aşmış, yıldırımlar duvarı sarsıp taşları çatlatıp yontmuştu. Brambleberry'nin ön safları ikiye ayrılıp aralarından ağır çekiçler ve kazmalar taşıyan güçlü adamlar ileri atıldılar. Yıldırımlar onları duvarın belirli bir bölgesine yönlendirmişti ve orada hemen işe koyulup yapıyı daha da zayıflatmaya başladılar.

"Tepeye baskı yapın!" diye bağırdı Lord Brambleberry ve okçu-larıyla büyücüleri, Sahipkule'yi savunanların başlarını kaldırmalarına izin vermeyecek bir yıkım yağmuruna başladılar.

198

? KORSAN KRAL

"Hey ho!" diye bağırdı çekiç takımının kumandanlarından biri ve grubu geri çekilirken Derinsulu büyücülerden bazıları bu işareti duyunca işaret edilen yere tüm güçleriyle saldırdılar. İlk saldırı kırık taşlardan sekip kumandanın geriye uçmasına sebep oldu. İkinci yıldırım kayayı delip avluya taşlar yağdırdı ve üçüncü yıldırımsa o bölümün destek sütununu uçurup duvarın bir kısmının çökmesine, içinden rahatça geçilebilecek bir açıklık oluşmasına sebep oldu.

"Hey ho!" diye farklı bir noktadaki başka bir takım lideri seslendiğinde başka bir büyücü üçlüsü çekiçlerle kazmaların başladığı işi bitirmeye hazırdı.

Aynı anda, hem sol hem de sağ tarafta merdivenler duvara dayanmıştı ve savunucuların ilk direnişi kısa sürede yerini geri çekilme emirlerine bıraktı.

Sahipkule'nin ilk savunma hattı kaybettiği her adam için Brambleberry'nin en az bir düzine adamını öldürmüştü; fakat Brambleberry'yle Deudermont'u takip eden, Arklem Greeth'in üzerlerine saldığı güller yüzünden öfkeden deliye dönmüş olan Luskan halkı savaşın ve kanın kokusuyla kendinden geçmiş bir şekilde içeri girdi.

Köprü üzerindeki saldırı başlar başlamaz savaş gemileri de hemen harekete geçmişti. Sahipkule'nin dikkatini doğu duvarına vermesi gerektiğini bildiklerinden yarım düzine gemi demir alıp yelkenlerini şişirdi ve akıntıya karşı ilerlemeye başladı. Uzağa ve yükseğe, batı duvarının üzerinden avluya, Sahipkule'nin kendisine, hatta onun da ötesindeki doğu avlusuna atış yapıyorlardı. Sadece gereken kadar denizci ve mancınık ekibi barındıran bu gemiler rollerinin ortalığı karıştırıp baskı uygulamak, Sahipkule'nin dışındaki savunmacıları zora sokup korkutmak olduğunu biliyorlardı; belki şanslı atışlarla bir iki tanesini öldürebilirlerdi bile.

Güneylerinde, Su Perisi önderliğindeki yarım düzine gemi yıkılmış Deniz Kulesi'nin çevresinde, orada bekleyen Sahipkule büyücüleri olabileceği olasılığına karşılık katran topları ve oklarla kaya-

199

î-ş—< R.A. SALVATORE

Sahipkulesi'nin hiddeti üzerlerine çöktü. Alevlerden, yıldırımlardan, büyülü oklardan ve bir insanın kanının donmasını sağlayacak konik şualardan öyle bir salvoyla karşılandılar ki duvarı ilk geçen yüzlerce kişinin her on tanesinden dokuzu bir kalp atımı süresinde öldü.

Hayatta kalanların arasında, Derinsulu büyücüler tarafından korunmuş olan Deudermont'la Brambleberry de vardı. Liderlerinin flamaları hâlâ dimdik dalgalandığı için ordunun geri kalanı saldırılarım bir an bile ara vermeden sürdürdü. İkinci salvo ne ilki kadar güçlü ne de ilki kadar uzundu ve savaşçılar bastırmaya devam ettiler.

Önlerinde, yerden yaşayan ölüler yükseldi; güller, iskeletler ve yaşamın çarpık bir görüntüsüne sahip çürüyen cesetler. Kuleden de golemler, gargoyllar ve büyüyle canlandırılmış başka varlıklar savaşın yönünü değiştirmek için gönderildiler.

Luskan halkı korkudan dona kalmadı, dehşetle kaçmadı; aksine bu yaşayan ölü canavarlar onlara, bu savaşa neden katıldıklarını bir kez daha hatırlattı. Ve Lord Brambleberry demir kırı iri bir aygırın üzerinde muhteşem bir güç timsali olarak dursa da halkı daha da büyük bir coşkuyla dolduran iki kişi vardı.

Bunların ilki, mavi gözlü bir kısrağa binmiş Deudermont'tu. Pek iyi bir binici olmasa da sadece varlığı bile şehir halkının yüreklerine umut aşılıyordu.

Diğeriyse Deudermont'un dostuydu. Patlamalar azalıp da Sahipkule'nin yakın dövüş güçleri saldırıyı karşılamaya geldiğinde Drizzt'in de zamanı gelmişti.

Hem müttefiklerini hem de düşmanlarını hayretler içinde bırakacak bir sürate ve yatakta yaralı yatan buçukluk dostunun görüntüsünün yarattığı hiddete sahip olan drow en öndeki safların arasından fırlayıp düşmanın canavarlarına saldırdı. Güller ve iskeletlerle dolu bir sıra boyunca döndü, yuvarlandı ve zıpladı; arkasında parçalanmış etler ve kemiklerden bir iz bırakıyordu.

Bir gargoyl tepedeki bir balkondan zıplayıp derimsi kanatlarını genişçe açarak Drizzt'e doğru dalışa geçtiğinde pençeli el ve ayaklarını çılgınca savuruyordu.

Drow hızla yere doğru dalışa geçip yuvarlandı ve gargoyl kanat-

220

KORSAN KRAL <—ri-

larını Drizzt'i engellemek için döndürdüğünde bir şekilde kenara kaymayı başararak hemen ardından ayağa öyle bir kuvvetle fırladı ki hızla havaya yükseldi. Palaları kısa ve yıkıcı darbeler indirmeye başladı. Yaratığa o kadar üstün gelmişti ki gargoyl yere Drizzt'ten önce indiğinde çoktan ölmüştü.

"Yaşasın Drizzt Do'Urden!" diye bir ses geldi bağırışların arasından. Drizzt bu sesi tanıyordu ve Pala isimli tavernanın sahibinin safların arasında olduğunu öğrenmek şevkini arttırdı.

Hızını arttıran büyülü halhallarla Sahipkule'nin merkez kulesine doğru kısa, çapraz deparlar ve uzun taklalarla ilerledi. Palalarından birini kınına yerleştirip oniks heykelciği çıkardı. "Sana ihtiyacım var," diye seslendi Gunehvvyvar'a ve Astral Düzlem'deki panter çağrıyı duydu.

Drizzt koşusunu sürdürürken atrafına alevler ve yıldırımlar yağıyordu ama her saldırı arkasına düşüyordu.

"Sanki etrafında zamanın kendisi yavaşlıyormuş gibi hareket ediyor," dedi Lord Brembleberry, Deudermont'a savaş alanındaki herkes gibi onlar da kara elfın muhteşem koşusunu hayranlıkla izlerken.

"Evet ve zaman onun etrafında yavaşlıyor da," diye cevap verdi Deudermont, yüzünde mükemmel bir kendini beğenmişlik ifadesiyle. Lord Brambleberry saflarına bir drowun katılacağını öğrenmekten hiç hoşlanmamıştı ama Deudermont, Drizzt'in kahramanlıklarının onu normalde hiç hoş karşılamayan Derinsu şehrine kabul edilmesini sağlayabilmesini umuyordu.

Deudermont'un hesaplamalarına göre Arklem Greeth'in adamlarını da kısa süre sonra oldukça etkileyecekti.

Tabii şimdiye kadar etkilemediyse.

Daha da önemlisi Drizzt'in saldırısı silah arkadaşlarına cesaret veriyordu ve ön saf merhametsizce kuleye ilerliyor, büyücülerin saldırılarını göğüslüyor, iskeletleri ve gülleri parçalara ayırıyor ve havadaki gargoylları göğü karartacak kadar çok okla vuruyorlardı.

221

___K3H1 R.A. SALVAT(ORE

"Çok kişi ölecek," dedi Brambleberry, "ama bugün zafer bizim

olacak."

İsyancı ordusunu izleyen 1 Deudermont buna itiraz edemezdi ama o da gayet iyi biliyordu ki büyücülerle savaşıyorlardı ve zafer ilan etmek için çok erkendi.

Drizzt ana yapının keınarını döndüğünde kayarak durdu. Yüzünde büyük bir dehşet bfelirdi; çünkü kendini içinde, güçlü bir büyü hazırlarken çılgınca ellerim sallayan üç büyücünün olduğu bir balkonun önünde bulmuştu.

Ne dönüp kaçabilecek zamanı ne de kayda değer bir savunması vardı.

Deniz Kulesi neredeyse^ hiçbir savunma göstermemişti ve Robillard, Arabeth ve denizcilerin gücü Pala Adası'nın güney ucunu kolaylıkla kontrol altıria almıştı. Kuzeyden ateştoplarıyla yıldırımların gürültüsü geliyor, tezahüratlar acı dolu çığlıklarla, çalınan borulara karışıyordu.

Valindra Geölgeörtüsü bütün bunları Deniz Kulesi'nin yıkılmış kayalarından bir sığınaktan imliyordu.

"Haydi liç," diye fısıldadı; her ne kadar bu büyülü gösteri etkileyici olsa da Arklem Greetlı'in sözünü verdiği patlayıcı sona yol açabilecek güçte değildi.

Bu yüzden Greeth'in, her şeyin kısa sürede çözümleneceği üzerine verdiği diğer sözden de Şüphe etmeye başlamıştı.

Valindra, Sanat yöntemleri ya da derinlikleri konusunda hiç de acemi değildi. Yıldırımları kurbanının yerde kıvranmasına yol açmaz, ruhlarını doğrudan Fiig Düzlemine gönderirken bedenlerinden geriye dumanı tüten bir yığm kalmasını sağlardı.

Denizcilerin filikalarını yanaştırıp, kuzeydeki savaşa katılmak için ilerlemeye hazırlandığı sahile baktı.

222

? KORSAN KRAL

Onların çoğunu hemen buracıkta öldürebileceğini biliyordu ve safların arasında o lanet olası Arabeth Raurym'in de olduğunu görünce bunu yapma arzusu kat kat arttı. Fakat kudretli Robillard'ın Mirabarlı cadının hemen yanında durduğunu görünce biraz da olsa sakinleşti.

Fakat büyülerini bir kez daha gözden geçirip savaş sesleriyle Brambleberry'nin ve Luskanlı asilerin borularının daha da yükseldiği kuzeye baktı.

Arabeth'le Robillarda saldırırsa Arklem Greeth onu kurtarabilir miydi? Kurtarmayı dener miydi ki?

Şüpheleri yüzünden harekete geçmeyen Valindra, Arabeth'i yerde ölü yatıyor bir şekilde hayal etti... hayır, ölü değil, yakıcı ve ölümcül bir yaranın ıstırabıyla kıvranırken.

"Beni şaşırtıyorsun," diye bir ses geldi arkasından ve üstbüyücü gözleri fal taşı gibi açılarak donup kaldı. Konuşanın kim olduğunu anlamaya çalışrıken beyninde düşünceler dönüp dolaştı, bu sesi daha önce duyduğunu biliyordu.

"Muhakeme kabiliyetini kast ediyorum," diye ekledi sesin sahibi ve Valindra adamı o anda tanıyıp korsan Maimun'la yüzleşmek için hızla döndü... daha doğrusu adamın kılıcının ucuyla yüzleşmek için.

"Onlara mı katıldın?" diye sordu Valindra inanamayarak. "Deudermont 'a mı katıldın?"

Maimun omzunu silkti. "Gözüme diğer seçenekten daha iyi göründü."

"Denizde kalmalıydın."

"Ah, evet, savaş bittikten sonra gelip, galip olan kimse onun yanında olduğumu ilan etmeliydim. Sen olsan böyle yapardın değil mi?"

Ay elfı gözlerini kıstı.

"Önünde bu kadar hedef varken büyünü saklıyorsun," diye ekledi Maimun.

"Tulumlu olmak bir hata değildir."

"Belki de değildir," dedi gülümseyen genç kaptan. "Ama iş bittikten soma galip gelene yanaşmaktansa galip gelecek gibi görünenin yanında savaşa girmek daha iyidir. Kutlama yapan galipler bile dalkavuklardan hoşlanmazlar biliyorsun."

223

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Çok kişi ölecek," dedi Brambleberry, "ama bugün zafer bizim olacak."

İsyancı ordusunu izleyen Deudermont buna itiraz edemezdi ama o da gayet iyi biliyordu ki büyücülerle savaşıyorlardı ve zafer ilan etmek için çok erkendi.

Drizzt ana yapının kenarını döndüğünde kayarak durdu. Yüzünde büyük bir dehşet belirdi; çünkü kendini içinde, güçlü bir büyü hazırlarken çılgınca ellerini sallayan üç büyücünün olduğu bir balkonun önünde bulmuştu.

Ne dönüp kaçabilecek zamanı ne de kayda değer bir savunması vardı.

Deniz Kulesi neredeyse hiçbir savunma göstermemişti ve Robillard, Arabeth ve denizcilerin gücü Pala Adası'nın güney ucunu kolaylıkla kontrol altına almıştı. Kuzeyden ateştoplarıyla yıldırımların gürültüsü geliyor, tezahüratlar acı dolu çığlıklarla, çalınan borulara karışıyordu.

Valindra Geölgeörtüsü bütün bunları Deniz Kulesi'nin yıkılmış kayalarından bir sığınaktan izliyordu.

"Haydi liç," diye fısıldadı; her ne kadar bu büyülü gösteri etkileyici olsa da Arklem Greeth'in sözünü verdiği patlayıcı sona yol açabilecek güçte değildi.

Bu yüzden Greeth'in, her şeyin kısa sürede çözümleneceği üzerine verdiği diğer sözden de şüphe etmeye başlamıştı.

Valindra, Sanat yöntemleri ya da derinlikleri konusunda hiç de acemi değildi. Yıldırımları kurbanının yerde kıvranmasına yol açmaz, ruhlarını doğrudan Füg Düzlemine gönderirken bedenlerinden geriye dumanı tüten bir yığın kalmasını sağlardı.

Denizcilerin filikalarını yanaştırıp, kuzeydeki savaşa katılmak için ilerlemeye hazırlandığı sahile baktı.

204

? KORSAN KRAL

Onların çoğunu hemen buracıkta öldürebileceğini biliyordu ve safların arasında o lanet olası Arabeth Raurym'in de olduğunu görünce bunu yapma arzusu kat kat arttı. Fakat kudretli Robillard'ın Mirabarh cadının hemen yanında durduğunu görünce biraz da olsa sakinleşti.

Fakat büyülerini bir kez daha gözden geçirip savaş sesleriyle Brambleberry'nin ve Luskanlı asilerin borularının daha da yükseldiği kuzeye baktı.

Arabeth'le Robillarda saldırırsa Arklem Greeth onu kurtarabilir miydi? Kurtarmayı dener miydi ki?

Şüpheleri yüzünden harekete geçmeyen Valindra, Arabeth'i yerde ölü yatıyor bir şekilde hayal etti... hayır, ölü değil, yakıcı ve ölümcül bir yaranın ıstırabıyla kıvranırken.

"Beni şaşırtıyorsun," diye bir ses geldi arkasından ve üstbüyücü gözleri fal taşı gibi açılarak donup kaldı. Konuşanın kim olduğunu anlamaya çalışrıken beyninde düşünceler dönüp dolaştı, bu sesi daha önce duyduğunu biliyordu.

"Muhakeme kabiliyetini kast ediyorum," diye ekledi sesin sahibi ve Valindra adamı o anda tanıyıp korsan Maimun'la yüzleşmek için hızla döndü... daha doğrusu adamın kılıcının ucuyla yüzleşmek için.

"Onlara mı katıldın?" diye sordu Valindra inanamayarak. "Deudermont 'a mı katıldın?"

Maimun omzunu silkti. "Gözüme diğer seçenekten daha iyi göründü."

"Denizde kalmalıydın."

"Ah, evet, savaş bittikten sonra gelip, galip olan kimse onun yanında olduğumu ilan etmeliydim. Sen olsan böyle yapardın değil mi?"

Ay elfî gözlerini kıstı.

"Önünde bu kadar hedef varken büyünü saklıyorsun," diye ekledi Maimun.

"Tutumlu olmak bir hata değildir."

"Belki de değildir," dedi gülümseyen genç kaptan. "Ama iş bittikten soma galip gelene yanaşmaktansa galip gelecek gibi görünenin yanında savaşa girmek daha iyidir. Kutlama yapan galipler bile dalkavuklardan hoşlanmazlar biliyorsun."

205

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Hiç bundan başka bir şey oldun mu ki?"

"Denizler aşkına ne zalim bir suçlama!" dedi Maimun gülerek. "Zalim... ve çaresiz."

Valindra kılıcı yüzünün önünden çekmek için bir hamle yaptı ama Maimun kılıcı büyücünün elinden ustaca uzaklaştırıp burnunun ucunu hafifçe dürttü.

"Zalim ama komik," diye ekledi korsan. "Bir zamanlar bu özelliğinin seni sevimli kıldığını düşünürdüm şimdiyse can sıkıcı buluyorum."

"Akla gerçekleri getirdiği için mi?"

"Ah sevgili, güzel, çarpık zihinli Valindra, benim bir fırsatçı olduğumu kimse iddia edemez. Elimde değerimi kanıtlayabileceğim bir üstbüyücü var. Leydi Raurym'in çok arzuladığı bir tutsak hem de."

Valindra'nın bakışları adama hançerler fırlatıyordu. "Benim mahkumun olduğumu mu iddia ediyorsun?" diye sordu alçak ve tehditkar bir ses tonuyla.

Maimun omzunu silkti. "Öyle görünüyor."

Valindra'nın yüzü yumuşadı ve gülümsedi. "Maimun, seni aptal çocuk, bütün o böbürlenmelerine ve elindeki çeliğe rağmen beni öldürmeyeceğini biliyorum." Kenara çekilip kılıca uzandı.

Kılıç hızla elinin altında çekilip beklenmedik bir vahşilikle göğsüne saplanarak nefesinin kesilmesine ve acıyla inlemesine sebep oldu. Maimun hamlesini kısa tutmuştu ama sözleri de en az kılıç kadar ölümcüldü.

"Çelik değil mithril," diye düzeltti. "O küçük, güzel göğsünden küçük, güzel kalibine kadar uzanan bir mithril."

"Seçimini... yapmışsın," diye uyardı Valindra.

"Ve iyi bir seçim yaptım tutsağım."

Guenhwyvar zıplayıp Drizzt'i geçerek düşmanlarının sapanla-rıyla oklarına, büyülü ve sıradan saldırılara kalkan oldu. Guenhwyvar balkona doğru atılırken balkondan yıldırımlar fırlayıp

206

KORSAN KRAL <—ri-

bedenine çarptılar ve canını yaksa bile onu durduramadılar.

Aşağıdaki kararmış topraktaki Drizzt sendeleyerek de olsa dengesini tekrar sağladı ve bir kez daha hayatını kurtarmış olan en güvenilir dostuna hayranlık ve büyük bir sevgiyle baktı.

Kara bir hiddet salvosunun arasından zaman zaman görünen çırpınan kollarla dehşet dolu ifadeler drowun hem hayatının kurtarıldığını hem de düşmanlarının icabına bakıldığını anlamasını sağladı.

Bu sahneyi izleyecek vakti yoktu çünkü üzerine gelen yaşayan ölüler, tepeden dalışa geçen gargoyllar vardı.

Yıldırımlar kükredi ve arkasında saldırıya geçmiş olan müttefikleri öldü. Fakat gelmeye devam ettiler, liçe ve gül elçilerine duydukları öfke büyüktü. Yüz kişi öldü, iki yüz kişi, beş yüz kişi ama dalgalar durmadı ve durmayacaktı.

Bütün bunların ortasında Deudermont'la Brambleberry saflarını saldırmaları için cesaretlendiriyor, yan yana savaşacak düşmanları arıyorlardı.

Drizzt, flamalarım gördü ve ne zaman fırsat bulsa onlara baktı çünkü onların kendisini eninde sonunda en çok arzulanan hedefe, ölümü bütün bu katliamı durduracak olan liçe götüreceğini biliyordu.

Arklem Greeth gerçekten de düşmanlarıyla yüzleşmek için savaş alanına geldiğinde, doğrudan Deudermont'la Brambleberry'nin karşısında çıkmaktansa onun karşısına çıktığında Drizzt çok şaşırdı.

Liç, ilk başta ince siyah bir çizgiden başka bir şey değildi ama çizgi genişleyerek önce gizem başbüyücüsünün iki boyutlu bir görüntüsü haline geldi ve soma da Arklem Greeth'in kendisi tamamen belirdi.

"Her zaman sürprizlerle dolular," dedi başbüyücü, yaklaşık beş adım uzaktan drowu süzerken. Çarpık bir şekilde sırıtarak elerini kaldırıp parmaklarını oynatmaya başladı.

Drizzt inanılmaz bir hızla ileri atıldı, büyüsünü bitiremeden önce liçi indirmeye niyetliydi. Palaları önde bir şekilde güçlü büyücünü üzerine atladı ve liçin görüntüsünün tam içinden geçiverdi.

Sadece bir görüntüydü... gafil avlanan kara elfın içine yuvarlandığı büyülü bir kapıyı saklayan bir görüntüydü. Drizzt yerde kayarak durmaya çalıştı ve yakalanacağının kesin olduğunu fark edince

207

î-ş—< R.A. SALVATORE

içgüdüsel olarak ve çaresiz bir umutla dostluğun sorumluluğu birleşerek belindeki keseyi alıp geriye atmasını sağladı.

Artık karanlıkta takla atıyordu. İğrenç bir sülfür kokusu etrafını sarmıştı ve sivri kayalarla kan kırmızısı, tüten lavlarla dolu akıntılarla dolu geniş, karanlık bir alanın dumanlı gölgeleri arasında büyük, karanlık şekiller oynaşıyordu.

Gehenna... ya da Dokuz Cehennem... ya da Abyss... ya da Tarterus... Hangisi olduğundan emin değildi ama buranın, şeytanların, iblislerin ve bambaşka çarpık yaratıkların evi olan alt düzlemlerden biri olduğunu biliyordu. Burada uzun süre hayatta kalması mümkün değildi.

Gölgeler kadar karanlık, siyah bir canavar üzerine atladığında daha dengesini bile sağlayamamıştı.

"Zavallı," dedi Arklem Greeth başını iki yana sallayarak. Ona karşı gelmiş olan lordların şampiyonundan bu kadar kolay kurtulabilmiş olmasından dolayı neredeyse hayal kırıklığına uğramıştı.

Merkez kuleye yakın kalan gizem başbüyücüsü ilerlerken, esas düşmanları, evinden bu kadar uzaklara gelmiş olan Lord Brambleberry'yle şehri ona karşı çevirmiş olan ahmak Deudermont'un flamalarını gördü.

Kısa bir süre savaş alanını inceleyip uzaklığı doğaüstü bir kesinlikle ölçtü. Etrafındaki bütün bu karmaşa, çığlıklar, ölümler ve patlamalar uzak ve önemsizdi. Bir mızrak üzerine doğru uçup hedefini buldu ama Greeth'in büyülü korumalarına çarpınca metal ucu dümdüz olup liçin bedenine yaklaşamadan yere düştü.

Greeth gözlerini bile kırpmadı. Tamamen düşmanlarına odaklanmıştı.

Ellerini ovuşturup büyüsünü hazırladı.

Bir parıltıyla ortadan kayboldu ve boyut kapısının diğer tarafında savaşın ortasına adım attığında başparmaklarını önünde birleştirip ellerinden her iki tarafı da yakan alevler püskürmesini sağladı. Ardından ellerini iki yana açtı ve her elinden çatallı bir yıldırım fır-

208

KORSAN KRAL <—ri-

layıp yere öyle büyük bir güçle çarptı ki insanlar, zombiler, cüceler ve güller Greeth'ten uzağa uçup liçi kararmış zeminin ortasında tek başına bıraktılar.

Herkes onu fark etti... nasıl fark etmesinlerdi ki? Güç ve hiddet dolu gösterisi şimdiye kadar Brambleberry ya da Sahipkule tarafından savaş alanında yapılan her şeyin kat kat ötesindeydi.

Bineklerini zorlukla kontrol altında tutabilen Brambleberry'yle Deudermont düşmanlarına döndüler.

"Öldürün onu!" diye haykırdı Brambleberry ve daha bu sözler ağzından yeni çıkmıştı ki Arklem Greeth'in yeni büyülü saldırısı başladı.

İki liderin etrafmda zemin çalkalanıp yarılmaya başladı. Toprak püskürüyor, taşlar uçuşuyor, kökler yarılıyordu. Atlarıyla beraber yan yana devrildiler. Brambleberry'nin atı, lordun üzerine kemikleri kırılarak devrildi ve Deudermont, debelenen ve korkudan gözü dönmüş atının yan tarafına düşecek kadar şanslı da olsa kendini çamur ve suyla dolu üç metrelik bir çukurun içinde buldu.

Yukarıda Arklem Greeth'in işi henüz bitmemişti. Brambleberry ve özellikle de Deudermont'a yaptığı ani saldırının onların etrafındaki ordu üzerindeki etkisini, korkularının bir anda yerini Greeth'e odaklanmış büyük bir öfkeye bırakmasını umursamadı. Çılgına dönmüş bir dünyadaki tek sakin nokta gibiydi. Yeri sarsan büyüsünün peşinden etrafındaki herkesin yere yıkılmasına sebep olacak bir deprem büyüsü yaptı. Depremin çizgisini az önce yarattığı yarığın gevşek ağzına gelecek şekilde mükemmelce ayarladı. Derinsulu lordla iyi kaptanı beraberce diri diri gömmeye niyetliydi.

Fakat çevresindekiler bunu fark ettiler ve Greeth'in üzerine bütün öfkeleriyle çöktüler. Liçi yaralamak ya da en azından dikkatini dağıtmak için üzerine mızrakları oklar hatta kılıçlar fırlattılar.

"Hepsi aptal bunların," diye mırıldandı gizem başbüyücüsü kendi kendine.

Son bir sarsıntı derin çukurun kenarlarından birinin çökmesine sebep oldu ve Greeth bir kez daha hayalet formuna bürünüp iki boyutlu hale geldi. Siyah bir çizgi haline daralıp yere girdi ve dar çatlaklardan hızla ilerleyerek Büyü'nün Sahipkulesi'ndeki kendi

209

î-ş—< R.A. SALVATORE

odasına gitti.

Orada kendini oldukça tükenmiş hissetti çünkü uzun yıllardır böyle ani ve güçlü bir büyü salvosu yapmamıştı. Penceresinin dışından gelen kesintisiz gürültüyü duyabiliyordu ve elde ettiğinin geçici bir kazanç olduğunu anlamak için dışarıya bakmasına gerek yoktu.

Liderlerini gömmek kalabalığın kaçmasına değil daha da kızışmasına yol açmıştı.

Çok fazlaydılar. Çok fazla aptal... çok kalabalık bir sürü.

Kullanılmayan ciğerlerindeki katılaşmış mukusun çıtırdamasına yol açacak bir şekilde içini çeken liç sert içkilerden oluşan kişisel zulasına gitti. Buradaki içkileri bizzat üretmişti ve çoğu kanla yaşayan şeylerden yapılmıştı. Tıpkı liç gibi ölümün sınırlarını aşan içkiler. Sert karışımlardan birinden uzun bir yudum aldı.

Shipkule'de, o kadar zamandır evi olarak adlandırdığı yerde geçirdiği on yılları düşündü. Artık, en azından şimdilik sona geldiğini biliyordu ama bekleyebilirdi.

Ve bunu oldukça can yakıcı hale getirebilirdi.

Odası da onunla gelecekti... bir liç haline gelmeyi başardığı andan beri, evi olan kuleyi terk etmesi gereken bir günün geleceğini biliyordu ve bu yüzden gerekli büyülü ayarlamaları yapmıştı. Fakat o ve en çok değer verdiği kısım zarar görmeyecekti.

Kalanıysa yok olacaktı.

Arklem Greeth yerdeki bir kapaktan geçip merdivenlerden inerek en değer verdiği şeylerden birini tuttuğu küçük, gizli yere girdi. Bu nesne inanılmaz bir güce sahip bir asaydı. Genç ve canlı Arklem Greeth bu asayla büyük savaşlar yapmış, ateştoplarıyla yıldırımlarının hem sayıları hem de güçleri artmıştı. Bu asa elindeyken Mistra'nın Ağı'nın gücünü tadıyordu ve büyülerinin tükendiği birçok sefer hayatını kurtaran yine bu asa olmuştu.

Cilalı ahşabın üzerinde elini gezdirip eski bir dosta bakar gibi baktı.

Asa, Greeth'in tasarladığı garip bir düzeneğe bağlıydı. Bir metre seksen santimlik asa tam ortası sivri uca gelecek şekilde piramit biçimindeki bir taşın üzerinde yatay bir halde duruyordu. Asanın iki

210

KORSAN KRAL <—ri-

ucundan zincirlerle iki büyük, metal kase^ sarkıyordu ve bu kaselerin tepesinde, asanın da yukarısında sağlam, demir standlarda yoğun, gümüş rengi bir sıvıyla dolu iki kap duruyordu.

Greeth bir kez daha içini çekerek uzandı ve civayla dolu kapların altındaki tıpaları çıkarıp civanın hemen altındaki kaselere dökülmesini sağlayan bir ipi çekti.

Yoğun sıvı yavaşça akmaya başladı ve dünyanın sonunun gelişini sayan bir kum saatinin kumları gibi kaseleri doldurmaya başladı.

Büyülü enerjiyle bu kadar dolu asalar kırıldıklarında korkunç sonuçlara yol açarlardı.

Arklem Greeth güvenli ve harekete hazır odasına, patlamanın onu istediği yere götüreceğinden emin bir şekilde döndü.

Savaş alanında galip gelmek Luskanlılar'la Derinsulu müttefikleri kendilerini hiç de muzaffer hissetmiyorlardı çünkü liderleri Brambleberry'yle Deudermont gömülmüşlerdi! Alanın etrafına bir savunma çemberi çektikten sonra çoğu gevşek toprağa atlayıp kılıçları, hançerleri hatta çıplak elleriyle kazmaya başladılar. Tırnaklarının kopması bile kararlı ve çılgına dönmüş grupta hafifçe yüzlerini buruşturmalarından başka bir etki yaratmıyordu. Bir adam yanlışlıkla hançeriyle kendi elin kesti ama sevgili kaptanı Deudermont'u bulmak için toprağı eşelemeye dönmeden önce sadece hafifçe homurdandı.

Alanın üzerine büyük bir hiddet yağdı; alevler, yıldırımlar, yaşayan ölüler ve büyüyle yaratılmış canavarlar. Luskanlılar bu hiddete eşdeğer bir karşılık verdiler; kendi canları ve aileleri için savaşıyorlardı. Geri çekilmek ya da kaçmak söz konusu değildi ve kadını erkeği herkes bunun farkındaydı.

Böylece savaşmaya devam ettiler; balkonlardaki büyücüleri ok yağmuruna tuttular ve öldürdükleri her büyücü için aralarından on kişi ölüyor olsa da ilerleyişleri durdurulamaz görünüyordu.

Fakat büyülü bir asanın kırılması bu ilerleyişi durdurdu.

211

î-ş—< R.A. SALVATORE

Birileri kolunu çekiştirdi ve Deudermont son nefesinin üzerinden çok fazla zaman geçtikten soma ilk nefesini alırken başka bir el de yüzündeki toprağı temizliyordu.

Sulanmış gözlerinin arasından kurtarıcılarını gördü; yüzünü temizlemeye çalışan bir kadınla açıktaki kolunu neredeyse omzundan çıkaracak bir güçle çeken kuvvetli bir adam.

İlk düşüncesi hemen yanında bir yerlerde olması gereken Brambleberry oldu ve Derinsulu lordu kurtarmak için büyük bir azimle toprağı kazanları görünce cesareti arttı. Dışarıdaki kolu hariç hâlâ tamamen toprağa gömülü olsa da bir şekilde başını sallamayı ve yüzünü temizleyen kadına gülümsemeyi başardı.

Ardından kadın yok oldu... bir gölcükteki dalgalar gibi yayılan çok renkli bir enerji Deudermont'un üzerinden geçerken bir siklon gibi kükrüyordu.

Açıktaki kolundaki giysi yanıp kül oldu, yüzü yakıcı bir sıcaklık dalgasıyla kıpkırmızı oldu. Bu olay, sanki çok, çok uzun süre devam etti ve sonra ağaçların yıkılmasına benzer sesler duyuldu. Deudermont yerin üç dört kez sarsıldığını hissetti. Sarsıntılar tam bir sayı söyleyemeyeceği kadar yakından gelmişti.

Kolu cansızca düştü. Hislerine tekrar kavuştuğunda kolunu çekiştiren adamın botlarını gördü. Bacakların devamına bakmak için başmı çeviremiyordu ama adamın öldüğünü biliyordu.

Bütün alanın öldüğünü biliyordu.

Çok sakindi.

Ve sanki birden bire dünyanın sonu gelmişçesine sessizdi.

Robillard, Pala Adası boyunca kuzeye ilerlerlerken birliğini organize ve sıkı saflar halinde tuttu. Sahipkule'nin dibine gelene kadar bir direnişle karşılaşmayacaklarından oldukça emin olsa da birliğinin ilk tepkisinin düzenli ve yıkıcı olmasını istiyordu. Çevresindekilere Kuzey Kulesi'nin bütün pencerelerini, bütün balkonları-

212

KORSAN KRAL <—ri-

nı ve bütün kapılarını ilk salvolarıyla temizleyecekleri konusunda güvence verdi.

Robillard'ın arkasında elleri sıkıca arkasında bağlı olan ve iki yanında Arabeth'le Maimun bulunan Valindra geliyordu.

"Gizem başbüyücüsünün bugün sonu gelecek," dedi Robillard sadece yakınındakilerin duyabilmesi için hafifçe.

"Arklem Greeth sizin için fazlasıyla hazırlıklı," dedi Valindra sertçe.

Arabeth, diğerlerini şok edecek bir hızla hareket edip sol elinin tersiyle ay elfı tutsaklarının yüzüne sertçe vurdu. Valindra'nın başı geriye savrulup öne düştü ve ince, hoş burnundan kan akmaya başladı.

"Bunun bedelini öde..." diye uyarmaya yeltendi Valindra ama Arabeth en az ilki kadar sert bir yumruk daha attı.

Robillard'la Maimun gözlerine inanamayarak birbirilerine baktılar ama soma ikisi de Arabeth'in tepkisine gülümseyerek karşılık verdiler. İki üstbüyücü arasında yıllardır süren düşmanlığı açıkça görebiliyorlardı ve daha uzun boylu ve klasik anlamda daha güzel olan Valindra'nın Leydi Raurym'in canını fazlasıyla sıkmış olduğunu anladılar.

İki adam da Leydi Raurym'i kızdırmamaları gerektiğine dair kendilerine zihinsel birer not düştüler.

Valindra da mesajı almış olmalıydı ki bir daha konuşmadı.

Robillard onları bir grup kayanın üzerine, duvarın ötesini görebilecekleri bir yere çıkardı. Beş uçlu kalenin etrafındaki savaş çok yoğun ve vahşi geçiyordu. Gemi büyücüsü savaş alanına gitmenin en iyi yolunu hızla hesapladı ve asa kırıldığında tam da adamlarına bunu anlatacaktı.

Sanki dünya ikiye ayrıldı.

Maimun o gün Robillard'ın hayatmı kurtardı; genç korsan inanılmaz bir çeviklikle yaşlı büyücüyü tutup yanındaki kayaların arkasına çekti. Arabeth de istemeden de olsa benzer şekilde Valindra'nın hayatını kurtardı. Kadın kayaların arkasına dalarken Valindra'ya çarpıp ay elfınin gerisin geri yuvarlanmasına sebep oldu.

Enerji dalgası üzerlerinden geçti. Taşlar uçuştu ve Robillard'ın birliğinin büyük bir kısmının geriye uçmasına sebep oldu. Birden

213

î-ş—< R.A. SALVATORE

fazlası ölümcül bir şekilde yaralanmıştı. Merkeze uzak oldukları için dalga hızla geçip gitti. Robillard, Maimun ve Arabeth hızla ayağa fırlayıp Sahipkule'nin yıkılışına tanık oldular. Ortadaki sütun olan Greeth'e ait en büyük kule gitmişti. Sanki tuz buz olmuş ya da ortadan kaybolmuş gibiydi... aslında ikisi de biraz gerçekleşmişti. Kolları andıran diğer dört kule yıkılıp yanan kayalar ve kızgın, gri tozlardan kabaran bulutlar halinde çöktüler.

Savaş alanındaki savaşçılar, canavarlar ve insanlar kesilmiş kütükler gibi düzgün sıralar halinde yıkılmışlardı ve inlemeler ve haykırışlar hayatta kalanların olduğunu gösterse de ne Robillard ne de diğerleri bu sayının pek yüksek olduğunu sanmıyordu.

"Tanrılar aşkına Greeth, ne yaptın?" dedi Robillard boş ve aniden aşırı sessizleşmiş sabah havasında.

Arabeth aniden bir dehşet çığlığı atarak gerilemeye başladı ve ne Maimun ne de Robillard kadının amacını zamanında fark etti. Arabeth, yüz üstü yatan Valindra'nın üzerine atlayıp tusak büyücünün sırtına bir hançer sapladı.

"Yo!" diye bağırdı Robillard kadının ne yaptığını fark edince. "Ona ihtiyacımız..." susup, Arabeth hançerini çıkarıp tekrar tekrar saplarken ve Valindra'nın çığlıkları kanlı bir gurultuya dönüşürken yüzünü buruşturdu.

Maimun sonunda Arabeth'in yanına gidip kadını geri çekti; Robillard bir rahip çağırdı.

Fakat Maimun gelen rahiplere eliyle geri gitmelerini işaret etti çünkü artık çok geç olduğunu ve başkalarının onların şifa dualarına ihtiyaçları olacağını biliyordu.

"Ne yaptın?" diye sordu Robillard, hıçkıran Arabeth'e ama bu arada kadının yarattığı korkunç görüntüye değil mahvolmuş savaş alanına bakıyordu.

"Bundan beterini hak ediyordu," diye karşılık verdi Arabeth.

Omzunun üzerinden bir kez daha Büyü'nün Sahipkulesi'nin yıkıntılarıyla ona saldırmış olan erkek ve kadınlara bakan Robillard buna itiraz etmenin oldukça zor olduğunu düşündü.

214

17

X

NETİCE

Oldukça hırpalanmış olsa da gayet hayatta olan Deudermont'u toprağın içinden çıkarmak Maimun'a göre oldukça ironikti; çünkü etrafındaki mahvolmuş alanda yatan o kadar kişi kısa süre soma toprağa verilecekti ve bunun tek sebebi topraktan çıkan kaptanın kararlarıydı.

"Düşene bir tekme de sen vurma derler," diye mırıldandı Maimun ve Robillard'la Arabeth dönüp ona baktılar, tıpkı yarı baygın Deudermont gibi. "Ama sen tam bir aptalsın sevgili kaptan."

"Diline hakim ol evlat," diye uyardı Robillard.

"Gerçekleri söyleyip güçlüleri gücendirmektense susmak daha iyi öyle mi Robillard?" diye sordu Maimun ekşi ve bilmiş bir gülümsemeyle.

"Su Perisi'nin Üç Kez Şanslı'yı denizde gördüğü o kadar seferde neden batırmadığını bana hatırlatsana," diye tehdit etti büyücü. "Hatırlayamıyorum da."

"Şüphesiz çekiciliğimdendir."

"İkiniz de kesin şunu," dedi Arabeth sesi her hecede titreyerek. "Etrafınıza bakın! Bütün olaylar her zaman sizinle ilgili mi olmak zorunda? Ya da şu aptal rekabetinizle? Ya da birbirinizi suçlamakla?"

"Kimin suçu olduğuyla nasıl ilgisi olmaz?" diye itiraz etmeye yeltendi Maimun ama Arabeth kaşlarını çatarak onu susturdu.

215

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Sadece ve sadece burada yatanların önemi var," dedi sert bir tonda. "Canlı ve ölü... Sahipkule'nin içinde ve dışında."

Maimun zorlukla yutkundu ve Robillard'a baktı ama büyücü de söyleyecek bir şey bulamıyordu ve çevrelerindeki katliam Arabeth'in söylediklerine karşı çıkmayı imkansız hale getiriyordu. Deudermont'u çıkarmayı bitirdiklerinde diğer bir kurtarma takımı Lord Brambleberry'yi bulduklarını ilan etti.

Lordu çevreleyen toprak onu patlamadan korumuştu ama aynı zamanda boğmuştu da. Tutku ve düşlerle dolu, insanların saygısını gerçekten hak etmeyi kafasına koymuş olan genç Derinsu lordu ölmüştü.

O gün hiç tezahürat yapılmayacaktı ve birileri yapsa bile acı ve keder çığlıkları arasında yitip gidecekti.

Çalışmalar gece ve ertesi gün boyunca sürdü. Ölülerle yaralıları birbirinden ayırıp yardım edilebileceklere yardım ettiler. Robillard tarafından yönetilen saldırı takımları yıkılmış Sahipkule'nin dört koluna dağıldılar ve Arklem Greeth'in adamlarından birçoğu yıkıntılar arasından çıkarıldı. Büyücülerin tamamı hemen teslim oldu çünkü özellikle bir zamanlar gizem başbüyücüsü olarak adlandırdıkları adamın sonsuz kötülüğünü gördükten soma hiçbirinde en ufak bir savaşma arzusu kalmamıştı.

Bedel korkunç olmuştu... oldukça kalabalık bir şehir olan Luskan'ın nüfusunun üçte birinden fazlası ölmüştü.

Ama savaş bitmişti.

Kaptan Deudermont başını kasvetle iki yana salladı. "Bu da ne demek?" diye bağırdı Regis. "Onun öylece yok olduğunu söyleyemezsin!"

"Birçok kişi yok oldu dostum," diye açıkladı Deudermont. "Sahipkule'yi yıkan patlama her tür büyülü enerjiyi açığa çıkardı, hem yıkıcı hem de dönüştürücü enerjiler. İnsanlar yandılar, parçalandılar; bazıları değişti ve bazılarıysa bu dünyadan yok oldu. Bazıları, bana söylendiği kadarıyla tamamen kaybolmuş, ruhları

216

? KORSAN KRAL

parçalanıp hiçliğe düşmüşler."

"Peki Drizzt'e ne oldu?" diye sordu Regîs.

"Bilemeyiz. Onu bulamıyoruz. Birçok kişiyi bulamadığımız gibi. Üzgünüm. Onun kaybını en az senin kadar..."

"Kapa çeneni!" diye bağırdı Regis. "Hiçbir şey bilmiyorsun! Robillard seni uyarmaya çalıştı... bir sürü kişi bunu denedi! Hiçbir şey bilmiyorsun! Bu savaşı seçtin ve bak sonunda eline geçti, bak hepimizin eline ne geçti!"

"Yeter!" diye gürledi Robillard ve Regis'e doğru tehditkar bir adım attı.

Fakat Deudermont büyücüyü durdurdu. Regis'in bu çıkışının sebebinin acısı olduğunu anlıyordu. Nasıl öfkelenmesin ki? Neden öfkelenmesin? Sonuçta Drizzt Do'Urden'in kaybı hiç de azımsana-cak bir şey değildi ve buçukluk son yıllarının büyük bir kısmını kara elfle birlikte geçirmişti.

"Arklem Greeth'in çaresizliğini ya da böyle korkunç bir yıkım yaratabileceğini bilemezdik," dedi Deudermont hafifçe. "Ama böyle bir şey yapabileceği ve yapmaktan çekinmediği gerçeği bile Luskan halkının ne şekilde olursa olsun onclan kurtulması gerektiğini kanıtlıyor. Bu yıkımı er geç halkın üzerine yağdırırdı ve bunu, şüphesiz çok daha zalim yöntemlerle yapardı. Yaşayan ölüleri İllusk'taki hapishanelerinden kurtarmak ya da büyücüleriyle şehrin yaşayanlarını boyun eğene kadar kanatmak olsun bu şehrin lideri olmaya layık biri değildi."

"Sanki bu şehir bir lideri hak ediyormuş gibi konuşuyorsun," dedi Regis.

"Kazanmak için kol kola girdiler," dedi Deudermont heyecanlanarak; o kadar heyecanlanmıştı ki onunla ilgilenen rahip kaptana omzunu tutup sakin olması gerektiğini hatırlatmak zorunda kaldı. "Luskan'daki her aile en az seninki kadar büyük bir acı yaşıyor. Bundan sakın şüphe duyma. Özgürlüklerinin bedeli çok yüksek oldu."

"Onların özgürlüğü, onların savaşı," dedi buçukluk.

"Drizzt benim yanımda kendi isteğiyle savaştı," diye hatırlattı Deudermont. Söyleyebildiği son şey bu oldu çünkü rahip, kaptanı zorla odadan çıkardı.

217

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Zaten sorumluluğun ağırlığıyla iki büklüm olmuş bir adama daha da fazlasını yüklüyorsun," dedi Robillard.

"Bunu kendi seçti."

"Tıpkı senin gibi ve benim gibi ve Drizzt gibi. Acını anlayabiliyorum... Drizzt Do'Urden benim de dostumdu ama Kaptan Deudermont'a öfkeni kusman acını azaltıyor mu?"

Regis bir cevap vermeye, itiraz etmeye yeltendi ama bunu yerine yatağına yığıldı. Ne anlamı vardı ki?

Hiçbir şeyin anlamı yoktu.

Mithril Salonu'nu düşündü ve evine dönme zamanının çoktan geldiğini hissetti.

Etrafını sarmış olan sonsuz gölgelerin uzantılarından başka bir şey gibi görünmediklerinden fiziksel şekillerini bile algılayamıyor-du. Şeytani yaratıkların her birinde de var gibi görünen çeşitli doğal silahları da ayırt edemediğinden savaşması sadece içgüdülerine ve tepkilerine dayanıyordu.

Kazanılacak bir zafer yoktu. Tepkileri ve refleksleri, toplanan canavar yığınlarını uzak tutacak kadar iyi olduğu, kolları, palalarını, boğazını parçalamak isteyen, odunu andırır bir yumruğu durdurabilecek kadar yukarı kardırabildiği sürece hayatta kalacaktı.

Bir molaya ihtiyacı vardı ama mümkün değildi. Buradan kaçma-lıydı ama pek olası görünmüyordu.

Bu yüzden canını almak isteyenlere palaları ve homurtulanyla karşı koyarak savaşmayı sürdürdü. Drizzt savaştı ve kaçtı ve biraz daha savaştı ve biraz daha kaçtı, her an sığınabileceği bir yer arıyordu.

Ve tek bulabildiği daha fazla savaş oluyordu.

Önünde iri, siyah bir şekil yükseldi. Altı kol, üzerine korkunç bir salvo şeklinde inanılmaz bir güçle indi. Bu güce karşı durmaması gerektiğini bilen Drizzt yana tarafa daldı, hızla bir takla atıp yaratığa başka bir açıdan saldırmayı planlıyordu.

Fakat yaratık buna hazırlıklıydı ve Drizzt yere dokunduğu anda yapış yapış, yoğun bir mukus yüzünden ivmesini kaybettiğini fark

218

? KORSAN KRAL

etti.

Yaratık, Drizzt'in tepesine dikildi; uzun boylu bir adamın iki katı boya sahipti. Altı kolunu birden açıp zafer beklentisiyle böğürdü.

Drizzt bir kolunu kurtarıp palasını yaratığın bacağına sapladı ama bu darbe yaratığı yavaşlatmadı bile.

Guenhvvyvar, kurtu andıran başına atladığında drovvun işini bitirmekle ilgili bütün düşünceler yaratığın aklından uçup gidiverdi ve panterle iblis kenara yuvarlandılar.

Drizzt kendini balçıktan kurtarmak için hiç zaman kaybetmedi ve bir yandan da Guenhvvyvar'a teşekkürlerini mırıldandı. Bu cehennemi andıran yerde ilk karşılaştığı şeyin kim olduğunu fark ettiğinde, Guenhvvyvar'ın onun peşinden Arklem Greeth'in kapısından geçtiğini anladığında ne kadar mutlu olmuştu. Şimdiye kadar karşılarına çıkan bütün düşmanları beraberce def etmişlerdi ve Drizzt yere yıkılmış canavara elinde dönen palalarıyla yaklaştığında bir iblis daha zafer çığlıklarını çok erken attığım anladı.

Drizzt hızla harekete geçmeleri gerektiğini bilmesine rağmen Guenhvvyvar'ın yanına diz çöktü.

Panteri gördüğü için o kadar mutlu olmuştu ve sevgili dostlarının onu kurtarmak üzere olduklarından o kadar umutluydu ki... ama bir süre sonra Guenhwyvar'm da onun gibi burada kısılı kalmasından dolayı peşinden gelmiş olmasına pişman olmuştu.

"Vay vay vay, güzel bir parça," dedi Queaser çarpık, sarı dişlerle dolu ağzıyla Skerrit'e. "Bunun için iyi para alırız bence."

"Ne buldun bakayım he?" diye cevap verdi Skerrit aynı derecede rezil bir gülümsemeyle ve ölü bir askerin cebinde bulduğu kokuşmuş bir eti çiğnemekle meşgul olduğundan sonuç daha da beter olmuştu.

Queaser, Skerrit'e yaklaşmasını işaret etti, sonuçta bütün savaş alanı yağmacı serserilerle doluydu. Qeaser'in elinde, iri, siyah bir kediye tıpatıp benzeyecek şekilde işlenmiş oniks bir heykelcik vardı.

219

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Heh, bence bize böyle bir fırsatı verdiği için Deudermont'a teşekkür etmeliyiz," dedi durumdan gayet hoşnut olan Skerrit. "Üç-el bize bunun için bi kese altın vercek."

Queaser gülerek heykelciği, daha sıradan ganimetleri koydukları iri çuval yerine yırtık pırtık yeleğinin içindeki bir keseye koydu.

"Hadi gidelim," dedi Queaser. "Bizi paralar ya da kemerlerle yakalarlarsa şansımız küseriz ama ben bu hazinenin Luskanlı bi muhafızın cebine gitmesini istemiyom."

"Gidip satalım," diye katıldı Skerrit. "Burda yarın gece de bis-sürü şey buluruz ve ondan somaki gece de."

İki serseri karanlık savaş alanında sessizce ilerlediler. Karanlığın içindeki bir yerlerden henüz kurtarma takımları tarafından bulunamamış bir kadının çaresiz inlemesi yükselse de ikili bu sesi duymazdan gelip kendi yollarına ilerlediler.

220

YÜKSELME VE KURTULUŞ

"Gayet iyi iyileşiyorsun," dedi Robillard, Deudermont'a Luskan'da yılın bu zamanında nadiren görülen bol güneşli günün sabahında. Kaptan, karşılık olarak yaralı kolunu kaldırıp elini yumruk yaptı ve başıyla onayladı. "Ya da gürültüleri kesebilseydik iyileşirdin," diye ekledi Robillard. Odanın, büyük bir meydana bakan geniş penceresine ilerledi ve kalın perdeleri açtı.

Aşağıdaki meydandan büyük bir tezahürat yükseldi.

Robillard başını iki yana sallayıp içini çekti ve dönüp yatağının kenarına oturmuş olan Deudermont'a baktı.

"Yeleğimi verir misin," dedi Deudermont.

"Bunu yapmamalısın," diye karşılık verdi Robillard ama kaptanının onun uyarısını dinlemeyeceğini bildiğinden fazla ümitlenmedi. Pes eden büyücü dolaba gidip dostunun giysilerini aldı.

Deudermont hafifçe titreyerek de olsa onu takip etti.

"Buna hazır olduğuna emin misin?" diye sordu büyücü kabarık, beyaz gömleğin kolları için yardımcı olurken.

"Kaç gün oldu?"

"Sadece üç."

"Ölü sayısını biliyor muyuz? Drizzt bulundu mu?"

"En az iki bin," diye cevap verdi Robillard. "belki bunun yarısı kadar daha." Robillard yeleğini yaralı koluna geçirirken

221

î-ş—< R.A. SALVATORE

Deudermont'un yüzünü buruşturmasının tek sebebi acı değildi. "Ve hayır, korkarım Arklem Greeth'in vahşeti, drow dostumuzun sonu oldu," diye ekledi Robillard. Kara derili bir parmak dahi bulamadık. Bana söylendiğine göre patladığı sırada tam da kulenin yanındaymış."

"Hızlı ve acısız o zaman," dedi Deudermont. "Bu hepimizin umduğu bir şey." Başını hafifçe eğip pencereye doğru ilerledi.

"Drizzt'in bunun yüzyıllar soma gelmesini umduğundan eminim," dedi Robillard, kaptanın peşinden yürürken.

Kararlılık kadar öfkeyle de dolu olan Deudermont ağır perdeleri tutup sonuna kadar açtı. Yaralı olmayan kolunu kullanarak pencereyi açtı ve meydanda toplanmış kalabalığın görüş alanına girdi.

Aşağıya doluşmuş, sevdiklerini kaybetmiş, savaştan, baskıdan, hırsızlardan, katillerden ve atlattıkları bunca sınavdan bıkmış olan Luskan halkı çılgınca tezahürat yapmaya başladı. Hatta bazıları duygularının yoğunluğunu kaldıramayıp bayıldılar.

"Deudermont yaşıyor!" diye haykırdı biri.

"Deudermont çok yaşa!" diye bağırdı bir başkası.

"Aşağıdakilerin üçte biri öldü ve hâlâ bana tezahürat yapıyorlar," dedi Deudermont omzunun üzerinden, yüzünden çok ciddi bir ifadeyle.

"Sanırım bu, Arklem Greeth'ten ne kadar nefret ettiklerini gösteriyor," dedi Robillard. "Ama meydanın ötesine, umut dolu yüzlerin ilerisine bak, çok fazla zamanımız olmadığını göreceksin."

Deudermont bunu yaptı ve Pala Adası'nın yıkıntılarını gördü. Patlamanın etkileri Yakımuhafız'a kadar ulaşmıştı ve adanın batı kısmındaki birçok ev dümdüz olmuş, hâlâ tütüyordu. Yakınmuhafız'ın ötesinde, limanda dört direk karanlık sulardan yükseliyordu. Dört gemi hasar görmüş, ikisi kaybedilmişti.

Bütün şehirde yıkımın izlerini görmek mümkündü; yıkık köprü, yanmış binalar, şehri kefen gibi sarmış dumanlar.

"Umutlu yüzler," dedi Deudermont kalabalık hakkında. "Tatmin olmuş değil, muzaffer değil, sadece umutlu."

"Umut, nefret madalyonunun diğer yüzüdür," diye uyardı Robillard ve kaptan başıyla onayladı. Yataktan çıkıp çalışmaya başlamasının zamanının gelmiş de geçiyor olduğunu biliyordu.

222

KORSAN KRAL '—*ı —^

Kalabalığa el sallayıp odasına geri dönerken insanlar çılgınca tezahürat yapıyordu."

"Bu bin altın eder yahu," diye itiraz etti Queaser, heykelciği Luskan'daki en ünlü tefeci Rodrick Fenn'in hiç de etkilenmemiş yüzünün öneünde sallarken. Şehrin küçük hırsızları ve korsanlarıy-la ilgilenen diğer tefeceilerin aksine Rodrick, egzotik mallardan oluşan geniş ürün yelpazesi sayesinde özellikle son dönemlerde oldukça ünlü olmuştu. Rodrick'in kaynağının neresi olduğunu bulabilene büyük bir ödül vaat edilmişti.

"Sana üç altın veririm daha ne istiyorsun," dedi Rodrick.

Queaser'le Skerrit birbirilerine bakıp ikisi de aynı anda kafalarını iki yana salladılar.

"Onu elinizden alması için asıl sizin para vermeniz lazım," dedi dükkandaki sıradan bir müşteri gibi görünen tip. Aslında Skerrit, Rodrick'e oniks heykelcikten bir gece önce bahsettiği için Rodrick tarafından özel olarak deavet edilmişti.

"Sen ne biliyorsun ki?" dedi Skerrit.

"Elinizdekinin Drizzt Do'urden'e ait olduğunu biliyorum," diye cevap verdi Düzenbaz Morik. "Elinizde bir drow eşyası olduğunu hem de kara elflerin kendilerine dönmesini arzuladığı bir eşya olduğunu biliyorum. Üzerimde onunla yakalanmak istemezdim."

Queaser'le Skerrit bir kez daha birbirilerine baktılar ve soma Queaser dudak büküp elini sallayarak Morik'i başından savmaya çalıştı.

"Düşünün salaklar," dedi Morik. "Son savaşta Drizzt'in yanında kimin, neyin olduğunu bir düşünün." Morik hafifçe güldü. "Kendinizi drow ordularıyla Kaptan Deudermont'un arasına attınız... oh, tabii Kral Bruenor'la Mithril Salonu'nu da unutmamak lazım, sonuçta onlar da şüphesiz ki bu heykelciğin peşine düşeceklerdir. Şimdiden kolay gelsin." Alaycı cümlelerini küçümser bir gülüşle noktalayıp kapıya doğru ilerledi.

"Yirmi altın son teklifim ve itiraz istemem," dedi Rodrick.

223

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Ayrıca heykelciği doğruca Deudermont'a götüreceğimden sakın şüpheniz olmasın. Umarım bana masraflarımı karşılar. Eğer iyi bir ruh halinde olursam belki de ona siz ikinizin heykelciği ona vermem için bana getirdiğinizi bile söyleyebilirim."

Queaser bir şeyler söylemeye çalışıyormuş gibi göründü ama iki kelimeyi bir araya getiremedi.

"Ya da Deudermont'a gidip arayışını kolaylaştırabilirim. Siz de kara elflerle hiçbir bağlantım olmadığı ve peşinize sadece onu taktığım için bana minnettar olursunuz."

"Blöf yapıyorsun," dedi Skerrit.

"Blöfümü gör o zaman," dedi Rodrick sırıtarak.

Skerrit, Queaser'e döndü ama beti benzi atmış olan adam zaten heykelciği uzatmaktaydı.

İkili çabucak dükkandan çıkıp, kapının yanındaki duvara yaslanmış olan Morik'in yanından geçtiler.

"İyi bir seçim yaptınız," dedi düzenbaz.

Skerrit, Morik'in üzerine yürüdü. "Çeneni kapa ve eğer herhangi birine Rodrick'in söylediklerinden farklı bişey söylersen bil ki seni bulur ve doğduğuna pişman ederiz."

Morik omzunu silkti. El çabukluğunu saklayan mükemmel bir abartıydı yaptığı. İkili yollarına devam eder etmez Rodrick'in dükkanına girdi.

"Altınımı geri istiyorum," diye selamladı Rodrick, Morik'i ama gülümseyen Morik tefecinin kesesini ona geri atıyordu zaten. Morik tezgaha yürüdü ve Rodrick de heykelciği ona verdi.

"Bin altmdan fazla eder," diye mırıldandı Rodrick.

"Patronları mutlu ettiği sürece hayatımıza bile değer," diye cevap verdi Morik ve şapkasıyla bir selam verip dükkandan ayrıldı.

"Vali," dedi Baram tiksintiyle tükürükler saçarak. "Onu vali yapmak istiyorlar ve o da bunu kabul edecek." "Kabul etmeli zaten," dedi Kensidan.

"Bu senin canını hiç mi sıkmıyo?" diye sordu Baram. "Greeth

224

? KORSAN KRAL

gittiğinde güç bizim olacak demiştin ama t£k gördüğüm aç dullar ve veletler. Baram'ın Gemisi'ni düzen içinde tutabilmek için kasalarımın yarısını boşaltmam lazım yahu."

"Bunu hayatının en iyi yatırımı olarak gör," diye cevap verdi yüksek Kaptan Kurth, Kensidan bir şey söyleyemeden. "Hiçbir Gemi, benimkinden fazlasını kaybetmedi."

"Muhafızlarımın çoğunu kaybettim," diye araya girdi Taerl. "Sen yüz tane sıradan adamla bikaç tane ev kaybettin, bense savaşçılar kaybettim. Senin savaşçılarının kaçı Deudermont'la birlikte savaştı ki?"

Kurth, Taerl'e oldukça sert bir bakış atınca Taerl susmak zorunda kaldı.

"Deudermont'un yükselişi öngörülebilir olduğu kadar tercih de edilebilir bir durum," dedi Kensidan toplantıyı tekrar düzene oturtmak için. "Savaştan sağ çıktık. Gemilerimiz her ne kadar tıpkı Luskan'ın kendisi gibi hasar almış olsalar da sağlam. Bu hasarlar onarılacak ama bu sefer bizi sürekli kontrol eden Sahipkule olmayacak. Rahat olun dostlarım çünkü tüm bu olaylar harika bir şekilde ilerledi. Evet, Greeth'in yol açtığı yıkımı tam olarak öngöremedik ve evet beklediğimizden daha fazla ölü verdik ama savaş neyse ki uzun sürmedi ve bizim yararımıza sonuçlandı. Luskan'ın kukla valisi olması için Kaptan Deudermont'tan daha iyisini bulamazdık."

"Onu hafife alma," diye uyardı Kurth. "İnsanların gözünde, hatta bizim saflarımızdaki savaşçıların gözünde bile o bir kahraman."

"O zaman önümüzdeki günlerde sevgili Kaptan Deudermont'a yepyeni bir bakış açısıyla bakılacağından emin oluruz," dedi Kensidan. Sözlerini bitirirken en yakın müttefiki Suljack'e baktı ve adamın kaşlarını çatmış, başını iki yana salladığını gördü. Kensidan bunun ne anlama geldiğinden pek emin değildi. Savaşta en fazla asker kaybetmiş olan Suljack'ti. Gemisi'nin büyük bir kısmı Deudermont'un yanında savaşmıştı ve büyük bir çoğunluğu da Sahipkule'de ölmüştü.

225

î-ş—< R.A. SALVATORE

—

"Yataktan kalkacak kadar iyisin sanırım," diyen bir ses duydu Regis. Yatağında yarı uyur yatıyor, kendini hem fiziksel hem de duygusal olarak berbat hissediyordu. Yaralarıyla, Drizzt'i kaybetmekten çok daha kolay başedebiliyordu. Nasıl Mithril Salonu'na gidip de Bruenor'la yüzleşecekti? Ve Catti-brie'yle?

"Kendimi daha iyi hissediyorum," diye yalan söyledi.

"O zaman kalk otur ufaklık," dedi ses ve Regis bir an durdu çünkü sesin sahibini tanımıyordu ve etrafına baktığında odada kimseyi göremedi.

Hızla oturup odanın kararmış köşesine odaklandı.

Oranın büyüyle kararmış olduğunu biliyordu.

"Kimsin sen?" diye sordu.

"Eski bir dost."

Regis başını iki yana salladı.

"Sana iyi yolculuklar dilerim..." dedi ses ve cümlenin son tonları solarak hiçliğe karışırken büyülü karanlığı da beraberinde götürdü.

Geride Regis'in şaşkınlık ve endişeyle böb bön bakmasına sebep olacak bir keşif bıraktı.

Sona yaklaştığını ve bir kaçışı olmadığını biliyordu. Gunehwyvar da ölecekti ve Drizzt, panterin bu yabancı düzlemde, heykelcikten uzakta ölmesinin kalıcı olmaması, Temel Madde Düzlemi'nde olduğu gibi onu Astral evine geri götürmesi için dua ediyordu.

Drow, heykelciği geride bıraktığı için kendine küfretti.

Ve savaşmaya devam etti; kendi için değil çünkü bir kurtuluşu olmadığını biliyordu ama sevgili dostu Guenhwyvar için savaşıyordu. Drizzt, panter belki de yorgunluğun sonucunda evine giden yolu bulabilir ümidiyle onu elinden geldiği kadar uzun süre hayatta tutmak için canla başla uğraşıyordu.

226

? KORSAN KRAL

Kaç saat, kaç gün geçtiğini bilmiyordu. Dev mantarlarla, öldürdüğü garip yaratıkların bazılarının etini yemişti ama yedikleri kendisini hasta edip zayıflatmıştı.

Sonunun yaklaştığını biliyordu ama savaşın sonu gelmiyordu.

İri kollarının tek bir darbesi bile kafasını uçurabilecek, altı kollu başka bir canavarla daha karşılaştı. Drizzt, canavarın saldırıları için fazla hızlıydı elbette ve bu kadar tükenmiş olmasa rakibini kolaylıkla öldürebilirdi. Fakat palalarını artık zorlukla kaldırıyordu ve bir türlü odaklanamıyordu. Birçok kez, güçlü bir darbeden son anda çekilerek kurtulmuştu.

"Hadi, Guen," diye fısıldarken şeytani canavarı Guenhwyvar'ın yan taraftaki kayalık bir çıkıntıdan rahatça saldırabilmesi için uygun konuma çekti. Bir hırıltı duydu ve yüzüne kötücül bir gülümseme yayıldı, Guenhwyvar'ın ölümcül saldırısını yapmasını bekledi.

Fakat bunun yerine sert bir darbe aldı. Onu canavardan uzaklaştırıp başka bir yaratığın kollarına atan kuvvetli bir çelme.

Anlayamıyordu... tek yapabildiği palalarını sıkıca tutmak oldu çünkü silahlarıyla saldırabilmesi söz konusu bile değildi.

Fakat birden bire altındaki çamurlu toprak daha sert bir hale geldi ve gözlerine batan bir ışık yüzünden kör oldu. Etrafını görebilecek kadar odaklanamasa da tanıdık bir hırıltıdan ona çelme takanın Guenhwyvar olduğunu anladı.

Tanıdık bir ses duydu. Neşeyle çınlayan bir sesti.

Guen'den kendini zar zor kurtarabildiğinde bir çelme daha yedi.

"Nasıl?" diye sordu Regis'e.

"Bilmiyorum ve umrumda da değil!" diye cevap verdi buçukluk, Drizzt'e daha da sıkı sarılarak.

"Kurth haklı," diye uyardı Yüksek Kaptan Rethnor, oğlunu. "Kaptan Deudermont'u... Vali Deudermont'u sakın küçümseme. O sözlerle değil eylemlerle konuşan biridir. Sen asla denize açılmadın, bu yüzden de Su Perisi'ni gören adamların gözlerindeki dehşeti anlayamazsın."

227

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Öyküleri duydum ama burası deniz değil," diye cevap verdi Kensidan.

"Her şeyi çözdün yani," dedi Rethnor, sesindeki alaycılığı fark etmemek mümkün değildi.

"Ne olursa olsun uyum sağlama yeteneğim hâlâ gayet iyi."

"Peki şimdilik?"

"Şimdilik, Kurth'un Yakınmuhafız'la Pala'ya, hatta pazar yerine yayılmasına izin veriyorum. Suljack benim iplerimle oynadığından kısa sürede Kurth'la ben sokakları ele geçireceğiz."

"Deudermont, Mahkum Karnavalı'nı kaldırabilir ama kanunları uygulamak için güçlü bir askeri birlik kuracaktır."

"Onun kanunları," diye cevap verdi Kensidan, "Luskan'ın değil."

"Artık ikisi aynı şey."

"Hayır, henüz değil ve eğer sokaklara doğru baskıyı uygularsak asla da olmazlar," dedi Kensidan. "Kargaşa, Deudermont'un düşmanı ve düzen yoksunluğu eninde sonunda insanların ona karşı cephe almasına yol açacaktır. Fazla baskı uygularsa tıpkı Arklem Greeth gibi bütün Luskan'ın ona karşı birleştiğini görecektir."

"İstediğin şey savaş mı?" diye sordu Rethnor bir süre düşündükten sonra.

"Umduğum şey o," diye cevap verdi entrikacı oğlu. "Şimdilik, Deudermont insanların öfkesi için harika bir hedef oluşturuyor ve bu sırada Rethnor'un Gemisi'yle Kurth'un Gemisi sokakları yönetiyor. Kırılma noktası geldiğinde Luskan'da ikinci bir savaş patlayacak ve sonra da..."

"Serbest bir liman," dedi Rethnor. "Bir sığınak... tüccar gemileri için."

"Baldur'un Kapısı'ndaki dükkanlarla Derinsulu lordların evlerine kadar her yere yayılacak olan egzotik ürünlerle dolu hazır bir pazar," dedi Kensidan. "Sadece bu bile Derinsu'nun yeni Luskan'a bir istila düzenlemesini engelleyecek; çünkü kendinden başkasını düşünmeyen o piç soylular oyuncaklarını kaybetmek istemezler. Limanımız, şehrimiz, sözde yasalarımız ve cehennemin dibine kadar yolu olan Derinsu lordlarına sözde bağlılığımız olacak."

228

KORSAN KRAL

"Büyük hedefler," dedi Rethnor.

"Babacığım, tek arzum benimle gurur duymanı sağlamak," dedi Kensidan ve sesinde o kadar bariz bir alay vardı ki Rethnorun tek yapabildiği içten bir kahkaha atmaktı.

"Bu karanlıkla gelen bedensiz ses konusu hiç hoşuma gitmedi," dedi Deudermont. "Ama seni hayatta ve iyi görmek beni her şeyden çok mutlu etti."

"İyi, çok değişken bir kavram," diye cevap verdi drow. "Ama iyileşiyorum. Yine de eğer benim hapis kaldığım düzleme yolunuz düşerse mantarlardan uzak durun."

Deudermont'la Robillard buna içte kahkahalarla karşılık verdiler; tıpkı Drizzt gibi yolda ihtiyacı olan erzaklar taşıyan Regis gibi.

"Luskan sokaklarında tanıdıklarım var," dedi Drizzt. "Bazılarından benim bile haberim olmasa da dost dosttur."

"Wulfgar," dedi, Deudermont. "Belki de onunla dolaşan şu Morik denen tiptir... tabii onun Luskan'a dönerse idam edileceği gerçeği de var."

Drizzt omzunu silkti. "Guenhwyvar'ın heykelciğini Regis'e ulaştıran nasıl bir talihse bu talihi kabullenmeye hazırım."

"Kesinlikle haklısın," dedi kaptan. "Ve şimdi de Buzyeli Vadisi'ne gidiyorsunuz. Kışı burada geçiremeyeceğinizden emin misiniz çünkü yapmama gereken çok şey var ve yardımlarınız çok işimize yarardı."

"Acele edersek On-Kasaba'ya karlardan önce varabiliriz," dedi Drizzt.

"Ve Luskan'a baharda döneceksiniz öyle mi?"

"Dönmesek çok kötü dostlar olurduk," dedi Regis.

"Döneceğiz," diye söz verdi Drizzt.

El sıkışarak, şehirdeki yıkım onanlana ve Mirar'ın kuzey kıyısındaki, eskiden Kırmızı Ejderha Hanı olan yer uygun bir şekilde hazırlanana kadar vali konağı işlevini gören Su Perisi 'nden ayrıldılar

Drizzt'le Regis sokaklarda ilerlerken Luskan'ın önündeki inşa

229

î-ş—< R.A. SALVATORE

işlerinin boyutunu bir kez daha gördüler. Şehrin büyük bir kısmı alevler tarafından yutulmuştu ve o kadar çok kişi ölmüştü ki binaların önemli bir kısmının artık sakinleri yoktu. Büyük evlerin ve tavernaların çoğu Vali Deudermont'un emriyle yaralıları tedavi etmek için hastane ya da kimlikleri tespit edilip uygun bir şekilde gömülene kadar ölülerin saklanması için morg olarak görevlendirilmişti.

"Luskanlılar kış boyunca sıcaklık ve yemek bulmaya çalışmaktan başka pek bir şey yapamayacaklar," dedi Regis yorgunluk ve açlıktan bitkin bir şekilde bir kapı eşiğine sğınmış bir grup kadının yanından geçerlerken.

"Uzun bir süreç olacak," diye katıldı Drizzt.

"Bu bedele değer miydi?" diye sordu buçukluk.

"Henüz bilemeyiz."

"Halkın çoğu bu konuda sana katılmayacaktır," dedi Regis, şehrin kuzeyindeki yeni mezarlığı göstererek.

"Arklem Greeth'in ne büyük kötülükler yaptığını unutma," diye hatırlattı Drizzt. "Şehir önündeki birkaç aya, hatta bir yıla katlanabilirse, yazın şehrin yeniden inşa edilmesiyle Deudermont şüphesiz halkı çok mutlu edecektir. Derinsulu lordların hepsinden iyilik borçlarını talep edip Luskan'a erzak ve malların sel gibi yağmasını sağlayacaktır."

"Peki bunlar yeterli olacak mı?" diye sordu Regis. "Sağlıklı yetişkinlerin o kadar çoğu öldü ki ailelerinin kaçı burada kalacak?"

Drizzt çaresizce omzunu silkti.

"Belki de kalıp kışı geçirmelerine yardım etmeliyiz," dedi Regis ama Drizzt başını iki yana salladı.

"Deudermont'un dostu olsam bile Luskan'daki herkes beni kabul etmiş değil," diye cevap verdi drow. "Bu savaşı biz kışkırtmadık ama doğru tarafın kazanmasına yardımcı olduk. Şimdi doğru olanı yapmaları konusunda onlara güvenmeliyiz. Burada yapabileceğimiz pek bir şey yok. Ayrıca artık Wulfgar'ı ve Buzyeli Vadisi'ni görmek istiyorum. İlk gerçek evimi görmeyeli çok uzun zaman oldu."

"Ama Luskan..." diye söze başladı Regis.

Drizzt elini kaldırarak dostunu durdurdu.

230

KORSAN KRAL <*—;

"Buna gerçekten değdi mi?" diye ısrar etti Regis. "Buna verebilecek bir cevabım yok, tıpkı senin gibi." Şehrin kuzey kapısından çıkarken duvarların ve kulelerin üzerindeki birkaç muhafız onlara isteksizce tezahürat yaptı.

"Belki bir dahaki sefere Uzunsemer'e saldırmalarını sağlayabiliriz," dedi Regis ve Drizzt yalnıza buruk bir şekilde gülebildi.

231

KORSAN KRAL <*—;

Şu koca dünya üzerindeki paralel yollar beni sıklıkla şok eder. Hayatımın izlediği yol beni birçok yere götürdü; Mithril Salonu 'na, Kılıç Sahili'ne, Buzyeli Vadisi 'yle Kartanesi Dağları 'na, Calimport'a ve Karanlıkaltı 'na. Değişmeyen tek şeyin değişim olduğu sözünün gerçek olduğunu öğrendim ama bana en garip gelen şey birbirilerin-den haberdar olmayan ya da çok az haberdar olan insanlar, kasabalar ve yerlerdeki değişimin benzerliği ve uyumu oldu.

Kargaşa ve umut buldum. Memnuniyet ve öfke buldum. Ve her zaman farklı yerlerdeki farklı halklarda aynı duygu grubunu buldum. Bütün bunların bir mantığı olduğunun farkındayım çünkü birbirinden bağımsız yerlerdeki halklar bile ortak etkilere maruz kalıyorlar; zorlu bir kış, bir yeri etkileyen savaşın başka bir yerdeki ticareti etkilemesi, veba salgını fısıltıları, bulunduğu yerden çok uzaklardaki halklara bile umut ve neşe getiren bir mesaj taşıyan bir kralın yükselişi. Yine de sıklıkla bütün hislerin kendilerine ait bir boyutu olduğunu hissediyorum. Tıpkı soğuk kışın Buzyeli Vadisi ve Luskan 'a, hatta Gümüş Sınırlar 'a kadar yayılması gibi bir ruh hali ağı tüm diyarlara yayılıyor. Sanki ikinci bir hava katmanı var da duygusal dalgalar bütün Faerûn 'a yayılıyor.

Mithril Salonu 'yla Gümüş Sınırlar 'ın kalanında endişe ve umut dolu bir değişim var. Bir yüzünde gerçek bir barış, diğer yüzündey-se büyük bir savaş olan bir para dönüp duruyor ve ne cüceler, ne elfler, ne insanlar ne de orklar hangi yüzün geleceğini bilmediğinden bütün nefesler tutulmuş durumda. Şu anki durumla büyük ve vaatlerle dolu değişimi kucaklamak arasında güçlü bir duygusal savaş var.

Ve Harpellar 'ın, topluluklarının çatışan mezhepleriyle neredeyse yıkıma yol açabilecek bir konumda oldukları Uzunsemer 'de bu tedirgin edici dinamiğin aynısını buldum. Süre giden düzeni korumak için paranın dönmesini büyülerle engellemişler ama var olan gerginlik ve stres açıkça görülüyor.

Olası değişimin, Gümüş Sınırlar 'ı oluşturan ülkelerin arasında bir ork krallığının pek de arzu edilmeyen kabul edilişi kadar büyük olduğu Luskan 'da da aynı dinamikle karşılaştım.

Bir kargaşa ve öfke dalgası Mithril Salonu 'ndan Kılıç Sahili 'ne

233

î-ş—< R.A. SALVATORE

kadar her yeri kaplamış. Sanki dünyanın halkları ve ırklarının hepsi birden hayattaki yerlerinden memnun olmadıklarını ilan etmiş, bilinçli varlıklar kolektif bir şekilde nefes vermiş de şimdi yeni bir nefes alıyorlarmış gibi.

Orada yaşayan halklardan da öteye uzanan geleneklerle bezeli topraklara, değişmez baskıların diyarına, Buzyeli Vadisi 'ne yol alıyorum. Savaşa yabancı olmayan, ölümü yakından tanıyan topraklara. Eğer Obould'u deliğinden çıkaran, Uzunsemer rahipleri arasına kadim nefretler sokan, Arklem Greeth'in çöküşüne ve Deudermont'un yükselişine sebep olan nefes, daha az tehlikeli olmadığı Buzyeli Vadisi 'nin sonsuz yellerini de doldurduysa, tüten bir evin dumanının bir kamp ateşinin dumanı kadar sıradan olduğu, bir kurt ulumasının bir barbarın savaş narasından veya bir orkun savaşa çağrısından ya da bir beyaz ejderhanın kükreyişinden daha az tehlikeli olmadığı o yerde karşıma çıkabileceklerden oldukça korkuyorum. Dünya barış ve huzurla doluyken bile hayatta kalma mücadelesinin her şey demek olduğu Buzyeli Vadisi uçurumun kıyısında gibidir. Yolum savaş ve çatışma dolu topraklardan geçtikten sonra orada ne bulacağım?

Bazen bir ressamın tuvaldeki renklerle oynadığı gibi bir tanrının ya da tanrıların halkların duygularıyla oynayıp oynamadığını merak ediyorum. Çabalarımızı ve kederlerimizi izleyip eğlenen doğaüstü varlıklar mı var? Bu tanrılar zevkle izlemek, belki de sonuçları üzerine bahse girmek için üzerlerimizde kıskançlık, açgözlülük, huzur ya da sevgi değnekleri falan mı sallıyorlar?

Yoksa onlar da kendi aralarında savaşıyor da zaferleriyle mağlubiyetleri onların önemsiz yansımaları olan bizleri mi etkiliyor?

Yoksa ben akıl yürütmek için kolay yolu seçiyor ve bilemediğim şeyleri kafama göre mantıksızca tanımladığım varlık ya da varlıklara bağlıyorum? Bu yol korkarım ki bir kış sabahındaki sıcak lapadan farklı değil.

ikinci bir hava katmanı da olsa, büyük bir düşmanın yükselişi de olsa, halkların daha iyi bir hayat için çaba harcaması da olsa, bir veba salgını da olsa, menfur bir tanrı ya da tanrıların oyunu da olsa, hatta belki kendi içimde yaşadığım çalkantıların veya huzurun

234

KORSAN KRAL <*—;

bir uzantısı, karşılaştığım kişilere kendimi yansıtmam da olsa... ne olursa olsun bu ortak duygular bana dokunabileceğim bir şeymiş, ortak bir nefesin hareketiymiş gibi geliyor.

- Drizzt Do 'Urden

235

KULAKLARINDAKİ RÜZGAR

Çok yavaşça gerçekleşti, ruhlarıyla hatıralarına fiziksel hislerinde yankılanacak kadar derinden dokunan narin bir geçiş. Buzyeli Vadisi'nin sonsuz, kederli rüzgarı kulaklarını, tundranın kokusu burunlarını doldurur, soğuk kuzey havası tenlerini karıncalandırır ve karın beyaz ışığı gözlerini alırken bu toprakların aurası, ilkel vahşiliği, saf güzelliği de düşüncelerini doldurdu ve bir felaketin eşiğinde olma hissi çelişkili korkularını uyandırdı.

Vadinin, her daim yalnız olunan ama asla yalnız olunmayan varoluş paradoksunun daimi hatırlatıcısı rüzgarla özleştirilmiş olan gerçek gücü buydu; duyguların paylaşımı hislerin ucunda bitse de yine aynı paylaşım aslında asla bitmiyordu.

Yan yana, konuşmadan yürüdüler ama sessiz değillerdi. Buzyeli Vadisi'nin rüzgarı aynı yer ve zamanda onlara katılmıştı ve bireysel olarak ne tür düşünceler barındırırlarsa barındırsınlar Buzyeli Vadisi'nin, üzerinde gezen herkese zorladığı farkındalıktan tam anlamıyla kaçamazlardı.

Parlak ve ışıltılı bir sabahta Dünyanın Omurgası'ndaki geçitten geçerek geniş bir tundraya ulaştılar ve karların henüz pek derin, rüzgarın da pek soğuk olmadığını fark ettiler. Hava böyle devam ederse birkaç günde kuzeydeki üç, derin gölün etrafına kurulmuş on yerleşim yerinden oluşan On-Kasaba'ya ulaşırlardı. Regis, hâlâ boy-

236

KORSAN KRAL

nunda taşıdığı yakut tılsımı çaldığı, esjp işvereni Pook Pasha'nın amansız takibinden kaçışında burayı bir sığmak olarak bulmuştu. Etrafı kuşatılmış ve tükenmiş Drizzt Do'Urden, burada evim diyebileceği bir yerle, hayatındaki en önemli şeyler olan dostlarıyla tanışmıştı.

Daha sonraki birkaç gün boyunca gözlerinde özlem, kalplerinde neşeyle ilerlediler. Her gece, küçük kamp ateşlerinin başında eski zamanlardan, göllerin en büyüğü olan Maer Dualdon'da balık tutmaktan; Bruenor'un Klanı'nın sürgünde yaşadığı mağaraların üzerindeki, yıldızların onlara dokunabilecek kadar yakın göründüğü yalnız dağ Kelvin Anıtı'ndaki ölümsüzlük sorularının kristal berraklığında cevapları olan gecelerden bahsettiler. Soğuk ve canlı bir Buzyeli Vadisi gecesinde, Kelvin Anıtı'ndaki Bruenor Yokuşu'nda, durup da sonsuzlukla büyük bir bağ hissetmemek mümkün değildi.

'Karavan yolu' olarak bilinen patika, doğruca on yerleşim bölgesinin en büyüğü, bölgenin yönetim merkezi ve yerel pazarı olan kuzeydoğudaki Bryn Shander'a gidiyordu. Bryn Shander, bir dizi tepenin sunduğu zayıf savunmanın arasına, üç göle de eşit uzaklığa kurulmuştu. Maer Dualdon kuzeybatısında, Kızılsular güney doğusunda ve Lac Dinneshere de doğusunda kalıyordu. Karavan yolunu Bryn Shander'den sonra kuzeydoğuya yarım gün kadar takip edince uyuyan volkan Kelvin Anıtı'na ulaşılıyordu. Dağa varmadan hemen önce de Battlehammer Klanı'nın bir asırdan uzun süre evi olmuş olan vadi ve tüneller vardı.

On-Kasaba'da neredeyse on bin kişi yaşıyordu ve Bryn Sahnder hariç her biri de bu üç gölün birinin kıyısmdaydı.

Bir kara elfle bir buçukluğun yaklaşması Bryn Shander'ın ana kapısını bekleyen genç muhafızlar arasında heyecan ve telaşa sebep oldu. Karavan yolundan bu kadar geç bir tarihte birilerinin geldiğini görmek zaten yeterince şaşırtıcıydı ki bir de üstüne bunlardan biri gece yarısı kadar kara tenli bir elfti!

Kasabanın kapıları sertçe kapandı ve Drizzt, o ve Regis hâlâ kasabadan metrelerce uzakta olsa da muhafızların onu duyabileceği kadar yüksek sesle güldü.

"Sana başlığını kafana geçirmeni söylemiştim," dedi Regis.

237

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Beni yay menziline girmeden görmeleri daha iyi."

Regis, drowdan bir adım uzaklaşınca ikisi de bir kez daha güldüler.

"Durun ve kendinizi tanıtın!" diye seslendi bir muhafız tehditkar olmak için falza titreyen bir sesle.

"O zaman beni tanıyın da bu ahmaklık fazla uzun sürmesin," diye seslendi Drizzt ve iri kazıklarla örülmüş duvardan yirmi adım uzakta durdu. "Kısa birkaç yılda hafızalardan silinmemesi için On-Kasaba'da kaç yıl yaşamak lazım?"

Başka bir muhafız seslenmeden önce uzun bir duraksama oldu. "Adın nedir?"

"Drizzt Do'Urden seni salak!" diye bağırdı Regis. "Ben de Mithril Salonu'nda Kral Bruenor'un hizmetinde olan Yalnızormanlı Regis."

"Bu mümkün mü?" diye selendi başka bir ses.

Kapılar kapandıkları kadar hızla açıldılar.

"Görünüşe göre hafızaları korktuğun kadar zayıf değilmiş," dedi Regis.

"Evde olmak güzel," diye cevap verdi Drizzt.

Birkaç gün sonra Regis, rüzgarın kederli sesini bastırırken karlı ağaçların arasından kısmen donmuş olan gölün kıyısına doğru ilerliyordu. Maer Dualdon önünde uzanıyordu; gri buz, beyaz buz ve mavi sular... Yalnızorman Kasabası'nın en uzun rıhtımında henüz kış tarafından yakalanmamış bir tekne hafifçe salınıyordu. Ağaçların arasına yapılmış evlerin bacalarından çıkan duman şeritleri sabah göğüne yükseliyordu.

Regis huzurluydu.

Suyun kıyısına, küçük bir bölgenin donmamış olduğu kısma gitti ve göle küçük bir buz parçası atıp, parçanın düştüğü noktadan yayılan dalgaların etrafındaki buza çarpışını izledi. Zihni onu bu dalgalar aracılığıyla geçmişe götürdü. Balık tuttuğu zamanları düşündü... burası onun hep en sevdiği yer olmuştu. Yazın birinde

238

KORSAN KRAL

geri dönüp oltasını Maer Dualdon'un sularına atmanın iyi olacağını söyledi kendine.

Ne yaptığını pek de düşünmeden kemerine bağlamış olduğu ufak bir heybeye uzanıp içinden Buzyeli Vadisi'nin alabalıklarına ismini veren ünlü kafataslarından birini çıkardı. Kemerindeki başka bir keseden de oyma bıçağını çıkarıp kemiğe bir kez olsun bakmadan, bakışları sürekli gölde gezinerek çalışmaya başladı. Buçukluk, kemiğin içinde olduğunu bildiği şekli serbest bırakmak için çalışırken etrafa yongalar saçıldı. Oymacılığın gerçek sırrı buydu. Sanatı, kemiği belirli bir şekle getirmek için oymak değil, zaten orada var olan, hünerli ve narin parmakların onu dünyaya göstermesi için bekleyen şekli özgür bırakmaktı.

Regis elindeki kemiğe bakıp özgür bıraktığı görüntünün ne olduğunu anlayınca gülümsedi; iyi dostlarla, güzel olduğu kadar ölümcül de olan topraklarda geçirilmiş güzel zamanları düşünmekteydi ve bu şekil buna gayet uygundu.

Geçmişi düşünüp, elindeki kemiği oyarken ve tazeleyici soğukla manzaranın güzelliğinin tadını çıkarırken zamanın nasıl aktığını fark edemedi. Yarı dalgın, yarı geçmişte olan Regis yana bakıp da kalçasının dibindeki devasa kedi kafasını gördüğünde neredeyse suya düşüyordu.

Şaşkınlık çığlığı "Guenhwyvar!"a dönüştü ve buçukluk sakinleşmeye çalıştı.

"O da burayı seviyor," dedi Drizzt arkasındaki ağaçlardan ve Regis dönüğünden dostunun yaklaşmakta olduğunu gördü.

"Beni uyarabilirdin," dedi Regis ve irkildiği sırada başparmağını kestiğini fark etti. Parmağını ağzına götürüp emerken elindeki oymanın zarar görmediğini fark edince rahatladı.

"Uyardım," diye cevap verdi Drizzt. "İki kez. Ama rüzgardan duymadın demek ki."

"Burası o kadar da esintili değil."

"Zamanın rüzgarlarıdır o halde," dedi Drizzt.

Regis gülümseyerek başıyla onayladı. "Buraya gelip de kalmak istememek zor."

"Mithril Salonu'ndan çok daha zorlu bir yer," dedi Drizzt.

239

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Ama çok daha basit bir yer," diye cevap verdi Regis ve bu sefer gülümseyip başıyla onaylama sırası Drizzt'teydi. "Bryn Shander'in sözcüsüyle buluştun mu?"

Drizzt başını iki yana salladı. "Gerek yoktu," dedi. "Faelfaril dört yıl önce Wulfgar'ın On-Kasaba'dan geçtiği yolculuğu gayet iyi biliyordu. Hancıdan ihtiyacımız olan her şeyi öğrendim."

"Ve dönüşün şerefine yapılacağını bildiğin merasimden de kurtulmanı sağladı."

"Tıpkı senin kuzeye, Yalnızorman'a giden bir arabaya atlayarak yaptığın gibi," diye cevap verdi Drizzt.

"Orayı yeniden görmek istedim. Sonuçta Yalnızorman, uzun yıllar benim evim oldu. Yaşlı şişko Faelfaril, Wulfgar'ın daha sonra hiç buralara geldiğini duymuş mu?"

Drizzt başını iki yana salladı. "Dostumuz buraya gelmiş, Tempus'a dua etmiş fakat hiç kalmadan tundraya, halkına katılmaya gitmiş. Bryn Shander halkı ondan sadece bir kez daha bahsedildiğini duymuş, geçişinden kısa bir süre sonra ve çok da kısaca bahsi geçmiş ama belirli bir şey değil ve Faelfaril de konunun ne olduğunu hatırlayamıyor."

"O zaman dışarıda bir yerlerde," dedi Regis, başıyla barbarların yaşadığı kuzeydoğuyu işaret ederek. "Bahse girerim şimdiden hepsinin kralı olmuştur bile."

Drizzt'in ifadesi buna katılmadığını gösteriyordu. "Nereye gittiği, nerede olduğu Bryn Shander'da bilinmiyor. Wulfgar belki de halkının, Geyik Kabilesi'nin şefi olmuştur ama kabileler artık birleşik değil ve yıllardır da böyle. On-Kasaba halkıyla zaman zaman, o da oldukça kısaca iş yapıyorlar ve Faelfaril, uzakta zaman zaman kamp ateşleri görülmese On-Kasaba halkının etraflarının gezgin barbarlarla çevrili olduğunu hatırlamayacağını söyledi."

Regis kaşlarını çattı.

"Fakat, kabilelerden bir zamanlar olduğu gibi korkmuyorlar da," dedi Drizzt. "Birlikte yaşıyorlar ve göreli bir barış var. Bu da dostumuz Wulfgar'ın hiç de küçük olmayan mirası."

"Sence hâlâ oralarda bir yerde midir?"

"Öyle olduğunu biliyorum."

240

KORSAN KRAL

"Ve biz de onu bulacağız," d,.di Regjs

"Bunu yapmazsak bize nasıl (jost denjr

"Hava soğuyor," diye uyardı buçukluk

"Bir beyaz ejderhanın mağa^ kadar soğuk olmayacak »

Regis, Guenhwyvar'ın guçlı, ensesini okşayıp

çaresizce kıkırdadı. "Bütün bunlar bitmeden önc!; beni oraya da götüreceksin;" dedi,

"yoksa ben de sakalsız bir gnoı>llJm „

"Sakalsız mı?" diye sordu D,^ ve Regis omzunu sükti "Obur türlü Bruenor'un ışın,. ge]iyor^ dedi "Kıllı ayaklı bir gnom o zaı»an „ diyg önerdi Drizzt "Aç bir buçukluk," diye dü^,tti Regig »Eğer oraya gideceksek yanımıza bol miktarda erzak alWz Jazım Şu kedine heybe asa_ bileceğimiz bir eyer al ya da ke^ beHni bükmeye hazırıan elf."

Drizzt gülerek Regıs'ın gürb^ omzunu tuttu ve buçukluğu gitmeleri için döndürmeye başladı Fakat Regis direnip Dnzzfi dur. durdu ve Maer Dualdon'a son uzun bir bakış attl

DroWUn içini çektiğini duyı,ca Drizzf in de aym n0staljik tran-sa girdiğini, Buzyeli Vadisi'nin basit, güzel ve ölümcül harikalarını hatırladığını anladı.

"Ne oyuyorsun?" diye sord. Drizzt uzun bir süre sonra

"Ortaya çıkınca ikimiz de "Solduğunu anlayacağız," diye cevap verdi Regis ve Drizzt de bu ka< lümaz gerçeği başıyla onayladl

O öğleden sonra çantaları ylyecek ye yedek giysilerle dolu bir şekilde yola çıktılar. Kelvin 4Wl>nın eteklerine hava kararırken vardılar ve Drizzt'm gayet iyi t diği küçük bir mağaraya sıgındlıar. "Bu gece yukarı çıkacağım, ,edi Drizzt akşam yemeği sırasmda "Bnıenor Yokuşu'na mı?"

"Yıkılmadan önce olduğu eyet Gitmeden önce ateşi iyice canlandıracağıma söz verıyoru ye da dönene kadar

senin yanına bırakacağım."

"Bırak ateş azalsm ve kedi; de ister yanma al ister alma -diye cevap verdi Regis. "Ben de seı^ geliyorum "

Şaşıran ama memnun da ol*, Drizzt başıyla onayladl Regis'ie beraber sessizce Kelvin %tl>nm tepesine tırmanırlarken Guenhwyvar'ı yanında tuttu. r„,k az patika bulunduğundan ve var

241

î-ş—< R.A. SALVATORE

olanlar da buz kaplı kayaların arasından geçtiğinden zorlu bir tırmanış oldu ama bir saatten daha kısa bir süre sonra bir çıkıntıyı döndüklerinde zirveye ulaşmış olduklarını gördüler. Bütün tundra ayaklarının altındaydı ve her taraflarında yıldızlar kırpışıyordu.

Orada, Buzyeli Vadisi'yle birleşerek, ölüm ve yaşam döngüsüy-le uyum içinde, sonsuzlukla ve bütün bir evrenle bir olma düşünceleriyle uzun süre durdular. Kendilerinden bu kadar büyük bir şeyin parçası olmaktan büyük bir mutluluk duyuyorlardı.

Ve kuzeyde bir yerlerde bir kamp ateşi sanki yeni bir yıldız gibi kırpışıp yanmaya başladı.

İkisi de sessizce o ateşin başında oturup ellerini ovuşturarak ısıtmaya çalışanın Wulfgar olup olmadığını merak etti.

Görülmeyen bir yerlerde bir kurt uludu ve bir başkası cevap verdi ve sonra daha da fazlası Buzyeli Vadisi'nin gece şarkısına katıldı.

Guenhwyvar hafifçe hırıldadı ama bunu kızgın, heyecanlı ya da tedirgin olduğu için değil sadece gökler ve rüzgarla konuşmak için yaptı.

Drizzt, Guen'in yanma diz çökerek kedinin sırtının üzerinden kendine bakan Regis'e baktı. İkisi de diğerinin ne düşündüğünü, hissettiğini ne hatırladığını biliyordu ki hiçbir söze ihtiyaçları olmadığından hiçbir şey söylemediler.

O gece, üçünün de hayatları boyunca hatırlayacakları bir geceydi.

242

X

İYİ HUYLAR

"Benim niyetim bu değildi," dedi Kaptan Deudermont toplanmış olan Luskanlılar'a, güçlü sesi yağan yağmura rağmen duyula-biliyordu. "Bütün hayatım denizden ibaretti ve belki de yeniden öyle olacak ama şu an için Luskan'a vali olarak hizmet etmem yönündeki arzunuzu kabul ediyorum."

Tezahüratlar, yağmurun gürültüsünü duyulmaz hale getirdi.

"Harika," diye mırıldandı Robillard sahne arkasından. Bu sahne Luskan adaletinin vahşi yüzü olan Mahkum Karnavalı için kurulmuştu.

"Bir çok ülkeye yelken açtım ve çok şey gördüm," diye devam etti Deudermont ve kalabalıktakilerin çoğu adamın söylediği her şeyi duyabilmek için yakınlarındakilere susmalarını söylediler. "Derinsu'yu, Baldur'un Kapısı'nı, Memnon'u, uzaklardaki Calimport'u ve aradaki bütün limanları biliyorum. Arklem Greeth'ten çok daha iyi yöneticiler gördüm" -liçin adının bile anılması toplanmış olan binlerden büyük bir tıslama gelmesine sebep oldu- "ama sizler kadar cesaret ve karakter sahibi hiçbir halk görmedim," diye devam etti vali ve bir kez daha tezahüratlar patladı.

"Seslerini kesseler de şu işi bitirip şu lanet olası yağmurun altından çekilebilsek," diye homurdandı Robillard.

"Bugün ilk emrimi veriyorum," diye açıkladı vali, "bu sahne,

243

î-ş—< R.A. SALVATORE

Mahkum Karnavalı olarak bilinen bu iğrenç şey sonsuza dek sona ermiştir."

Kalabalığın bir kısmı çılgınca tezahürat yaparken, çoğu merakla baktı ve hatta bazıları yüzünü buruşturdu. Deudermont bu tepkiyi görünce önündeki görevin büyüklüğünü bir kez daha anladı. Karnaval, Deudermont'un hayatında gördüğü en barbar oluşumlardan biriydi. Bazıları suçlu bazılarıysa muhtemelen suçsuz kadınlar ve erkekler halkın gözü önünde işkence görüyor, aşağılanıyor hatta vahşice öldürülüyorlardı. Luskan'da bir çok kişi buna eğlence diyordu.

"Uzun zaman önceki savaşlarımızı denizde bırakacaklarına emin olduğum yüksek kaptanlarla birlikte çalışacağım," diye devam etti Deudermont. "Hep birlikte Luskan'ı, bütün halkın iyiliği amaçlandığında ve azınlıkların sesi de soylular kadar yüksek sesle duyulduğunda neler olabileceğinin parlak bir örneği olarak şekillendireceğiz."

Tezahüratlar bir kez daha ara vermesine sebep oldu.

"Çok iyimser bir tip," diye mırıldandı Robillard.

"Neden olmasın?" diye sordu yanında oturan Suljack. Sahnede Deudermont'un arkasında oturma çağrısını kabul etmiş tek yüksek kaptandı ve bunu da Kensidan'ın ısrarı yüzünden yapmıştı. Burada olmak, Deudermont'u dinlemek ve Luskan halkının tezahüratlarının sahneye gelişi Suljack'in daha dik oturmasına ve hevesle hafifçe öne eğilmesine sebep olmuştu.

Robillard, Suljack'i umursamayıp öne doğru eğildi. "Kaptan," diye seslendi Deudermont'un ilgisini çekerek. "Halkınızın yarısının yağmur ve soğuk yüzünden hasta olmasını mı istersiniz?"

"Şimdi evlerinize gidin ve cesur olun," dedi Deudermont kalabalığa. "Isının ve umutla dolun. Gün döndü ve her ne kadar fırtınalar Efendisi Talos farkında olmasa da gökyüzü artık Luskan'da daha parlak."

Bu sözler en büyük tezahüratı beraberinden getirdi.

244

KORSAN KRAL <*—;

"Beni üç kez dibe hatırdılar," diye homurdandı Baram; meydanın karşısındaki bir balkondan Taerl'le beraber izliyorlardı. "O Deudermont denen köpekle, süslü, lanet olası Su Perisi altımdaki gemiyi üç kez batırdı ve bi keresinde beni Mahkum Karnavalı'na attılar." Giysisinin kolunu çekip kızgın demirle dağlanmış yanık izlerini gösterdi. "Ordan çıkmak için verdiğim rüşvet bi gemi parasından fazlaydı."

"Deudermont kesinlikle bi köpek," diye katıldı Taerl. Sözünü bitirirken gülümseyerek ortağını dürttü ve meydanın gerisini, şehrin yargıçlarının çoğunun bir tentenin altına sığındığı yeri gösterdi. "Onların hiçbiri eğlencelerinin bozulmuş olmasından memnun değil."

Baram, işkencecilerin yüzündeki sert ifadeyi süzerken burnunu çekti. Görevlerinden büyük bir keyif alıyor, Mahkum Karnavalı'nın adaletin sağlanması için mecbur oldukları bir kötülük olduğunu söylüyorlardı. Fakat kireçtaşı mağaralardaki hücrelerde bulunmuş, o sahnede yürütülmüş ve normalde bir korsan olduğu için dört yönden çekilip parçalara ayrılması gerekirken cezasının hafifletilmesi için büyük rüşvetler vermiş olan Baram hepsinin rüşvetlerden büyük paralar kazandığını biliyordu.

"Bence yağmur, bugünün olayları için çok uygun," dedi Baram. "Luskan'ın geleceğinde bissürü fırtına bulutu var."

"Deudermont'un arkasında oturmuş onun her sözünü hayran hayran dinleyen Suljack salağına baksan böle demezsin ama," dedi Taerl ve Baram hafifçe homurdandı.

"Kendini Deudermont'a yamamanın bi yolunu arıyo," diye devam etti Taerl. "Bizim aramızda en aşağı seviyede olduğunu bili-yo, şimdi de kendinin en akıllımız olduğunu sanıyo."

"Kendini bi bok sanıyo," dedi Baram; ki sesindeki tehditkar tonu fark etmemek mümkün değildi.

"Kaos," diye katıldı Taerl. "Kensidan kaos istiyodu ve o zaman beşimizin de daha iyi bi konumda olcamızı söylüyodu. O zaman daha iyi bi konumda olalım bence."

245

î-ş—< R.A. SALVATORE

Liç, Valindra Gölgeörtüsü'nün bedenini bir babanın yaralı kızını kaldırışı kadar nazikçe kollarına aldı. O karanlık ve yağmurlu akşamda, Deudermont'un Luskan'm aptal köylülerine "Ben sizin tanrınızım" konuşmasını yaptığı günde kadına sıkıca sarıldı.

Yerle bir olmuş Pala Adası'ndan Yakınmuhafız'a geçmek için köprüyü kullanmadı, yalnızca suyun içine yürüdü. Havaya ihtiyacı yoktu ve Valindra'nm da artık ihtiyacı olduğu söylenemezdi. Yakmmuhafız'ın kenarındaki bir sualtı mağarasına girip kanalizasyon sisteminden anakaraya, yeni evi olan İllusk'un altma ulaştı ve Valindra'yı nazikçe yumuşak saten ve ipekten bir yatağa yatırdı.

Kısa bir süre sonra boğazından içeri bir iksir boşaltınca Valindra, öksürerek yağmur, kan ve deniz suyunu kustu. Kendini sarhoş gibi hissederek doğrulup oturdu ve zorlukla nefes alabildiğini fark etti. Havayı ciğerlerine girip çıkması için zorlayarak etrafındaki birçok garip ve yabancı kokuyu aldı. Sonunda sakinleşti ve yatağın arasından etrafa baktı.

"Sahipkule..." dedi gıcırtı gibi bir sesle her sözü ağzından güçlükle çıkararak. "Kurtulmuşuz. O cadının öldürdüğünü..."

"Sahipkule yok oldu," dedi Arklem Greeth.

Valindra, Greeth'e merakla baktı ve yatağın kenarına gidip sayvanı aralayıp gizem başbüyücüsünün Sahipkule'deki yatak odası gibi görünen odaya baktı. Kafası karışmış bir halde liçe döndü.

"Boom," dedi Greeth sırıtarak. "Gitti, tamamen ve sonsuza dek yok oldu. Tabii beraberinde Luskan'ın büyük bir kısmını da götürdü. Onların çürüyen cesetlerine lanetler olsun."

"Ama burası senin odan."

"Bu oda asla Sahipkule'nin içinde değildi tabii," diye bir nevi açıkladı greeth.

"Buraya bin kez girdim!"

"Boyutlar arası seyahat... dünyada büyü diye bir şey var biliyorsun değil mi?"

Valindra bu alay karşısında gülümsedi.

"Bir gün bunun olacağını biliyordum," dedi Arklem Greeth kıkırdayarak. "Aslında bunu umuyordum." Valindra'nın şaşkın ifa-

246

KORSAN KRAL

desine bakıp daha da yüksek sesle gülmeye başladı. "İnsanlar o kadar hercai ki. Bunun sebebi çok kısa*ve berbat bir hayata sahip olmaları."

"Peki o zaman neredeyiz?"

"İllusk'un altında, yeni evimizde."

Valindra başını iki yana salladı. "Burası bana uygun bir yer değil. Bana Gizem Kardeşliği içerisinde başka bir görev bul."

Başını sallama sırası Arklem Greeth'deydi. "Burası benim yerim olduğu kadar senin de yerin."

"İllusk mu?" diye sordu ay elfı belirgin bir şaşkınlık ve korkuyla.

"Henüz ses çıkarmak için aldığını saymazsak nefes almadığını fark etmedin," dedi liç ve Valindra ona merakla baktı. Sonra kendi solgun ve hareketsiz göğsüne bakıp bir kez daha telaşla Greeth'e döndü.

"Sen ne yaptın?" dedi ancak fısıldayarak.

"Ben değil, Arabeth," dedi Arklem Greeth. "Hançerini gayet iyi kullanmış. Sahipkule patladığında ölmüştün."

"Ama sen beni dirilttin..."

Greeth hâlâ başını iki yana sallıyordu. "Ben aptal bir tanrıya yaltaklanan lanet olası bir rahip değilim."

"O zaman nasıl?" diye sordu Valindra ama zaten biliyordu...

Kadının gösterdiği dehşet tepkisini zaten bekliyordu elbette, sonuçta çok az kişi bu kadar ani ve habersiz bir şekilde liç olmayı kaldırabilirdi.

Kadının dehşetine gülümsemeyle karşılık verdi çünkü sevgili Valindra Gölgeörtüsü'nün şoku atlatıp bu kutsamayı anlayabileceğinden emindi.

"Olaylar hızla gelişiyor," diye Deudermont'u uyardı, Luskan'ın en prestijli muhafızlarından biri olan Tanally. Vali, Tanally'yle birlikte birçok önde gelen muhafızla vatandaşı dairesine davet etmiş, kendisiyle dürüstçe ve açıkça konuşmalarını istemişti.

Geniş odanın arka tarafındaki pencerenin yanında oturan

247

î-ş—< R.A. SALVATORE

Liç, Valindra Gölgeörtüsü'nün bedenini bir babanın yaralı kızını kaldırışı kadar nazikçe kollarına aldı. O karanlık ve yağmurlu akşamda, Deudermont'un Luskan'ın aptal köylülerine "Ben sizin tanrınızım" konuşmasını yaptığı günde kadına sıkıca sarıldı.

Yerle bir olmuş Pala Adası'ndan Yakınmuhafız'a geçmek için köprüyü kullanmadı, yalnızca suyun içine yürüdü. Havaya ihtiyacı yoktu ve Valindra'nın da artık ihtiyacı olduğu söylenemezdi. Yakınmuhafız'ın kenarındaki bir sualtı mağarasına girip kanalizasyon sisteminden anakaraya, yeni evi olan İUusk'un altına ulaştı ve Valindra'yı nazikçe yumuşak saten ve ipekten bir yatağa yatırdı.

Kısa bir süre soma boğazından içeri bir iksir boşaltınca Valindra, öksürerek yağmur, kan ve deniz suyunu kustu. Kendini sarhoş gibi hissederek doğrulup oturdu ve zorlukla nefes alabildiğini fark etti. Havayı ciğerlerine girip çıkması için zorlayarak etrafındaki birçok garip ve yabancı kokuyu aldı. Sonunda sakinleşti ve yatağın arasından etrafa baktı.

"Sahipkule..." dedi gıcırtı gibi bir sesle her sözü ağzından güçlükle çıkararak. "Kurtulmuşuz. O cadının öldürdüğünü..."

"Sahipkule yok oldu," dedi Arklem Greeth.

Valindra, Greeth'e merakla baktı ve yatağın kenarına gidip sayvanı aralayıp gizem başbüyücüsünün Sahipkule'deki yatak odası gibi görünen odaya baktı. Kafası karışmış bir halde liçe döndü.

"Boom," dedi Greeth sırıtarak. "Gitti, tamamen ve sonsuza dek yok oldu. Tabii beraberinde Luskan'ın büyük bir kısmını da götürdü. Onların çürüyen cesetlerine lanetler olsun."

"Ama burası senin odan."

"Bu oda asla Sahipkule'nin içinde değildi tabii," diye bir nevi açıkladı greeth.

"Buraya bin kez girdim!"

"Boyutlar arası seyahat... dünyada büyü diye bir şey var biliyorsun değil mi?"

Valindra bu alay karşısında gülümsedi.

"Bir gün bunun olacağını biliyordum," dedi Arklem Greeth kıkırdayarak. "Aslında bunu umuyordum." Valindra'nın şaşkın ifa-

246

KORSAN KRAL

desine bakıp daha da yüksek sesle gülmeye başladı. "İnsanlar o kadar hercai ki. Bunun sebebi çok kısa ve berbat bir hayata sahip olmaları."

"Peki o zaman neredeyiz?"

"İllusk'un altında, yeni evimizde."

Valindra başını iki yana salladı. "Burası bana uygun bir yer değil. Bana Gizem Kardeşliği içerisinde başka bir görev bul."

Başını sallama sırası Arklem Greeth'deydi. "Burası benim yerim olduğu kadar senin de yerin."

"İllusk mu?" diye sordu ay elfı belirgin bir şaşkınlık ve korkuyla.

"Henüz ses çıkarmak için aldığını saymazsak nefes almadığını fark etmedin," dedi liç ve Valindra ona merakla baktı. Sonra kendi solgun ve hareketsiz göğsüne bakıp bir kez daha telaşla Greeth'e döndü.

"Sen ne yaptın?" dedi ancak fısıldayarak.

"Ben değil, Arabeth," dedi Arklem Greeth. "Hançerini gayet iyi kullanmış. Sahipkule patladığında ölmüştün."

"Ama sen beni dirilttin..."

Greeth hâlâ başını iki yana sallıyordu. "Ben aptal bir tanrıya yaltaklanan lanet olası bir rahip değilim."

"O zaman nasıl?" diye sordu Valindra ama zaten biliyordu...

Kadının gösterdiği dehşet tepkisini zaten bekliyordu elbette, sonuçta çok az kişi bu kadar ani ve habersiz bir şekilde liç olmayı kaldırabilirdi.

Kadının dehşetine gülümsemeyle karşılık verdi çünkü sevgili Valindra Gölgeörtüsü'nün şoku atlatıp bu kutsamayı anlayabileceğinden emindi.

"Olaylar hızla gelişiyor," diye Deudermont'u uyardı, Luskan'ın en prestijli muhafızlarından biri olan Tanally. Vali, Tanally'yle birlikte birçok önde gelen muhafızla vatandaşı dairesine davet etmiş, kendisiyle dürüstçe ve açıkça konuşmalarını istemişti.

Geniş odanın arka tarafındaki pencerenin yanında oturan

247

î-ş—< R.A. SALVATORE

Robillard'ın sürekli homurdanmasına bakılırsa vali istediğini fazlasıyla elde ediyordu.

"Öyle olması gerekiyor zaten," diye cevap verdi Deudermont. "Kış yakında bastıracak ve çoğu kişi evsiz. Halkımın... halkımızın sokaklarda açlık ve soğuktan ölmesine izin vermeyeceğim."

"Elbette," diye katıldı Tanally. "Öyle bir şey demek..."

"Başka olayları kast ediyordu," dedi artık kaldırılmış olan Mahkum Karnavalı 'mn eski yargıçlarından Jerem Boll.

"İnsanlar yağmacılığa ve çöpçülüğe başlayacak," diye belirtti Tanally.

Deudermont başıyla onayladı. "Yapacaklar. Açlıktan ölmemek için çöplerde yiyecek arayacaklar. Peki bunun için ne yapmalıyım? Açlıktan ölen diğer kişiler eğlensin diye onları Mahkum Karnavalı'na mı atmamı istersiniz?"

"Düzenin parçalanması riskine giriyorsunuz," diye uyardı Yargıç Jerem Boll.

"Mahkum Karnavalı düzen yoksunluğunun bir örneği zaten!" diye patladı Deudermont, uzun ve çoğunlukla tartışma içinde geçmiş sohbette ilk kez sesini yükselterek. "Gözlemime dudak bükmeyin. Erişkin hayatımın çoğunda Luskan'ın adalet dağıtımına şahit oldum ve birden fazla kişinin yargıçların elinde hak etmedikleri, dehşet verici sonlarla karşılaştığını gördüm."

"Ve yine de şehir bu örtünün altında gelişti," dedi Jerem Boll.

"Gelişti mi? Gelişen kimdi Yargıç? O sizin 'Karnaval'ınızdan kurtulacak paraya sahip olanlar mı? Ne kadar korkunç suçlar işlerlerse işlesinler siz yargıçların dokunmaya cüret edemeyeceği nüfuza sahip olanlar mı?"

"Bu kişilerden nasıl bahsettiğinize dikkat etmelisiniz," diye cevap verdi Jerem Boll sesini alçaltarak. "Luskan'ın güç merkezinden, bu şehrin, hatta kuzeydeki her hangi bir şehrin şimdiye dek görmüş olduğu en görkemli yapıya düşünmeden yaptığınız saldırıya adamlarının katılmasına izin vermiş kişilerden bahsediyorsunuz."

"Şehre yaşayan ölü canavarları salmış bir liç tarafından yönetilmiş, muhteşem bir yapı," diye hatırlattı Deudermont. "Mahkum Karnavalı'nda Arklem Greeth için bir yer olur muydu acaba? İzle-

248

KORSAN KRAL

yici koltuğundan başka bir yeri kast ediyorum."

Jerem Boll gözlerini kıstı ama bir cevap vermedi ve toplantı bu sözlerle sona erdi.

"Ne?" diye sordu Deudermont, aksi bir ifadeye bürünmüş Robillard'a yalnız kaldıklarında. "Aynı fikirde değil misin?"

"Ne zaman oldum ki?"

"Doğru," diye kabul etti Deudermont. "Luskan bir an önce yeni bir başlangıç yapmalı. Bugünün önceliği affetmek olacak... olmalı! Bize karşı Sahipkule tarafından savaşmış, doğrudan gizem Kardeşliği'yle ilgili olmayan herkes için af çıkaracağım. Onların direnişine yol açan şey korku ve kafa karışıklığıydı, kötülük değil. Ayrıca kardeşliğin yanında yer almış olanları de adil bir şekilde yargılayacağız."

Robillard kıkırdadı.

"Arklem Greeth'le ilgili gerçeği çoğunun bildiğini sanmıyorum ve büyük ihtimalle Lord Brambleberry'yle beni doğal olarak istilacılar olarak görmüşlerdir."

"Bir nevi," dedi büyücü.

Deudermont bu tatsız ve sonu gelmeyen alaycılık yüzünden kafasını sallayıp bu kadar yıldır neden Robillard'a katlandığını bir kez daha merak etti. Bunun cevabını elbette biliyordu ve bu cevap, büyücünün Sanat'taki üstün yeteneğinden çok ona itiraz etmeye hazır olmasıydı.

"Sıradan bir Luskanlı'nın hayatı hapisteki bir mahkumdan farksız," dedi Deudermont, "Mahkum Karanavalı formalitesini bekliyor ya da sokak çetelerinden birine katılıyorlar..."

"Çetelere mi Gemi'lere mi?"

Deudermont başıyla onayladı. Büyücünün haklı olduğunu biliyordu ve Luskan'daki haydutluk, altı belirli noktadan yayılıyordu. Arklem Greeth'in havaya uçmasıyla bir tanesi yıkılmıştı ama diğer beş tanesi yani yüksek kaptanların Gemi'leri duruyordu.

"Ve her ne kadar senin yanında savaşmış ya da en azından sana karşı savaşmamış olsalar da bazılarının, örneğin Baram'ın geçmişteki ... karşılaşmalarınızı tam olarak unuttuğunu sanıyor musun?"

"Eğer eski defterleri açmak istiyorsa umalım da karada, en az

249

î-ş—< R.A. SALVATORE

denizdeki kadar kötü bir savaşçıdır," dedi Deudermont ve Robillard bile bu söz karşısında gülümsedi.

"Burada girdiğin riskin boyutunu anlayabiliyor musun? Hem de hizmet ettiğini söylediğin halk adına?" diye sordu Robillard kısa bir duraklamadan soma. "Luskanlılar on yıllardır demir bir yumrukla yönetildiler. Arklem Greeth ve yüksek kaptanların demir yumruğu altında küçük savaşlar küçük olarak kaldılar ve hem önemsiz hem de cinai suçları ara sokaktaki bir bıçağın ucunda da olsa Mahkum Karnavalı'nda da olsa çok sert bir şekilde cezalandırıldılar. Kılıç her daim çekiliydi ve kabul edilebilir davranış sınırlarını aşan herkesi kesmeye hazırdı; her ne kadar bu davranışlardan bazıları senin için asla kabul edilebilir olmasa da. Sense şimdi kılıcı kınına geri sokuyorsun..."

"Ve onlara daha iyi bir yol gösteriyorum," diye ısrar etti Deudermont. "Sıradan insanların daha iyi hayatlar sürdüğünü bütün dünyada, Derinsu'da hatta güneydeki daha vahşi şehirlerde bile gördük. Herhangi birinde, Luskanlı Arklem Greeth gibi bir faktör var mıydı?"

"Derinsu'nun kendi demir yumrukları var Kaptan," diye hatırlattı Robillard. "Lordların, Karaasa tarafından desteklenen hem gizli hem de açık güçleri o kadar büyük ki Görkemler Şehri'nin günlük olayları üzerinde bile neredeyse tam bir hakimiyetleri var. Bu yerdeyse sadece ticaret var. Şehrin bütün varlığı, Buzyeli Vadisi'ndeki On-Kasaba'dan, Demirmahmuz cücelerine, Mirabar'a, Gümüş Sınırlar'a, limanına gelen her gemiye ve evet hatta Derinsu'ya kadar dürüst olmayanlar da dahil tüm tüccarları çekebilme yeteneğine bağlı. Luskan soylu ailelerin değil haydutların şehri. Çiftçilerin değil korsanların şehri. Bu gerçekleri sana açıklamam gerçekten de gerekli mi?"

"Sen eski Luskan'dan bahsediyorsun," diye cevap verdi inatçı Deudermont. "O haydutlarla korsanlar kendilerine birer yuva kurdular, evlendiler ve çocuk yaptılar. Değişim, Berambleberry'yle ben Derinsu'dan yelken açmadan çok önce başladı. İnsanların, senin deyiminle çekili olan kılıca karşı birleşmeye bu kadar istekli olmasının sebebi buydu. Karanlıktaki günleri sona erdi."

250

KORSAN KRAL

"Kabul konuşmanda senin yanında yer almayı sadece bir yüksek kaptan kabul etti ve Suljack aralarında en aşağı seviyede kabul edilen."

"En aşağı seviyede mi yoksa en akıllıları mı?"

Robillard güldü. "Eminim akıl, Suljack'in sahip olmakla sıklıkla suçlandığı bir şey değildir."

"Eğer Luskan'ın geleceğindeki birleşmeyi görebiliyorsa çok daha sık maruz kalacağı bir sıfat olacak," diye ısrar etti Deudermont.

"Vali öyle diyor."

"Evet, diyor," dedi Deudermont. "İnsanlığın ruhuna hiç mi inancın yok?"

Robillard bu söze alayla güldü. "Ben de sizinle aynı denizlerde yelken açtım Kaptan. Aynı katillerle korsanları gördüm. İnsan doğasını gayet iyi gördüm. İnsanlığın ruhu mu?"

"Ben inanıyorum. İyimserlik sevgili dostum! Şu kavgacılığını üstünden at da biraz cesaret ve umudun olsun. İyimserlik, karamsarlığa üstün gelir ve..."

"Ve gerçeklik birini katlederken diğerini haklı çıkarır. Sorunlar genelde bakış açısıyla ilgili şeyler değillerdir."

"Gayet doğru," diye kabul etti Deudermont, "ama yeterince zeki ve güçlü olursak o gerçekliği şekillendirebiliriz."

"Ve yeterince iyimser olursak," dedi Robillard alayla.

"Kesinlikle," dedi kaptan, vali sonu gelmeyen alaycılığa karşı durarak.

"İnsanlığın ve kardeşliğin ruhu," diye yeni bir yorum geldi.

"Kesinlikle!"

Ve zekasıyla ünlü Robillard gözlerini devirdi.

251

ACIMASIZ BUZYELİ VADİSİ

Kayalar, durmaksızın uluyan rüzgara karşı çok zayıf bir koruma sağlıyordu. Kelvin Anıtı'nın kuzeyinde, açık tundrada olan Drizzt'le Regis zayıf da olsa sığınacak bir yer buldukları için gayet mutluydular. Drow bir şekilde bir ateş yakmayı başardı ama alevler rüzgarla öyle vahşi bir savaşa girişmişti ki ikiliye pek bir ısı sağla-yamıyordu.

Regis şikayet etmeden oturuyor, elindeki boğumbaş kemiği üzerinde çalışıyordu.

"Gerçekten de soğuk bir gece," dedi Drizzt.

Reigs başını kaldırdığında dostunun kendisine sanki şikayet etmeye başlamasını bekliyormuş gibi merakla baktığını gördü. Kabul etmeliydi ki genelde bunu yapardı. Kendisinin bile anlamadığı sebeplerden, belki eve dönmüş olma hissinden ya da yakında Wulfgar'ı yeniden görecek olduğu için rüzgar hiç canını sıkmıyordu ve kendini hiç de homurdanacak gibi hissetmiyordu.

"Bu, kuzey denizi rüzgarı," dedi buçukluk dalgınca, hâlâ elindeki oymayla ilgileniyordu. "Ve elbette burada olmasının bir sebebi var." Göğe baktı ve gözleminin doğru olduğunu anladı. Gökte çok daha az yıldız parlıyordu ve kara bulutlar kuzeybatıdan hızla yaklaşıyordu.

"O zaman Wulfgar'ın kabilesini umduğumuz gibi sabah bulsak

252

KORSAN KRAL

bile Buzyeli Vadisi'nden ilk yoğun kardan önce çıkamayacağız," dedi Drizzt. "Bütün kış burada kısılı kaldık."

Regis omzunu silkti, garip bir şekilde bu fikir onu rahatsız etmemişti ve oymasıyla ilgilenmeye geri döndü.

Birkaç dakika soma Drizzt kıkırdadı ve buçukluk bakışlarını kaldırdığında dostunun kendisini izlediğini gördü.

"Ne?"

"Sen de hissediyorsun," dedi Drizzt.

Regis oymasına ara verip drowun sözlerini düşündü. "Birçok yıl ve birçok anı..."

"Ve çoğu da harika."

"Akar Kessell ve Kristal Parçası gibi kötü olanları bile tekrar anlatmaya değer," diye katıldı Regis. "Hepimiz gittikten, Bruenor bile yaşlılıktan öldükten sonra Buzyeli Vadisi'ne dönecek misin?"

Bu soru Drizzt'in gözlerini kırpıştırıp ateşten uzaklaşmasına sebep oldu, yüzünde telaşla kafa karışıklığı arasında bir ifade vardı. "Bu düşünmeyi tercih ettiğim bir şey değil," diye cevap verdi.

"Ben senden tam da bunu yapmanı istiyorum."

Drizzt omzunu silkti ve kaybolmuş, hatta boğuluyormuş gibi göründü. "Önümüzde onca savaş varken senden uzun yaşayacağımı düşünmene sebep olan ne?"

"Doğanın kanunu böyle ya da olmalı... elf."

"Peki ya ben savaşta ölürsem ve diğerleri de benimle ölürse sen Buzyeli Vadisi'ne döner misin?"

"Bruenor büyük ihtimalle beni yeni kral olarak ya da bir kral bulunana kadar vekilharç olarak Mithril Salonu'na hizmet etmem için bağlar."

"Bu kadar kolay kurtulamazsın küçük dostum."

"Ama önce ben sordum."

"Ama ben bir cevap vermeden önce senin cevap vermeni istiyorum."

Drizzt kollarını göğsünde kavuşturup inatla beklemeye başladı ve Regis meydan okur bir tavır takınmadan önce "Evet!" dedi.

"Evet," dedi buçukluk bir kez daha. "Başka bir yerde bir görevim olmazsa dönerim. Bütün dünya üzerinde yaşayacak daha iyi bir

253

î-ş—< R.A. SALVATORE

yer düşünemiyorum."

"Kışın soğuğuna karşı kat kat giyinen ve Yalnızorman'da ilk yaprak yere düştüğünde şikayet etmeye başlayan Regis'e ne oldu?"

"Benim şikayetlerim..."

"Şantajdı," diye tamamladı Drizzt. "Etrafındakiler senin sızlanmana katlanamadığından şöminendeki odunların eksilmemesi için bir yöntemdi."

Regis bu dostça takılmayı bir süre düşünüp sonra omzunu silkti. İtiraz edecek değildi. "O şikayetlerin bir sebebi de korkuydu," diye açıkladı. "Buranın evim olduğuna inanamıyordum... buranın evim olduğu gerçeğini takdir edemiyordum. Buraya Pook Paşa'dan ve Artemis Entreri'den kaçmak için geldim ve burada bu kadar kalacağım konusunda hiçbir fikrim yoktu. Buzyeli Vadisi benim için sadece bir durak, o şeytani suikastçıya izimi kaybettirmek için bir yerdi."

Elinde yavaş yavaş şekillenmeye başlayan oymaya bakarak hafifçe güldü ve omzunu sikti. "Yolda bir yerlerde Buzyeli Vadisi'ni evim olarak görmeye başladım," dedi sesi ciddileşerek, "bunu, buraya geri dönene kadar anladığımı sanmıyorum."

"Belki de Mithril Salonu'ndaki savaşlardan ve sıkıntılardan bez-mişsindir," dedi Drizzt, "Obould, Salon'un burnu dibinde ve Bruenor da sürekli endişe içinde."

"Belki de," diye kabul etti Regis ama ikna olmuş gibi görünmüyordu. Drizzt'e bakıp içten bir gülümsedi. "Sebebi her ne ise burada olduğumuza, beraber olduğumuza memnunum."

"Soğuk bir kış gecesinde."

"Öyle olsun."

Drizzt, Regis'e dostluk ve hayranlıkla baktı, buçukluğun son birkaç yılda, özellikle de yıllar önceki savaşta aldığı mızrak yarasından soma ne kadar büyüdüğünü görmek onu hayrete düşürüyordu. O yara, neredeyse ölecek olmak, Drizzt'in buçukluk dostunun büyük bir değişim geçirmesine sebep olmuştu. Uzaklarda, güneyde yaşanan o nehir kıyısındaki savaştan önce Regis, her zaman beladan uzak duran, kaçma konusunda gayet başarılı biri olmuştu ama kahraman dostlarına büyük bir yük olduğunu fark ettiği, kabul ettiği ve

254

KORSAN KRAL

bunun yüzünden dehşete düştüğü o olaydan sonra karşısına çıkan her zorlukla yüzleşmiş ve üstesinden gelmişti.

"Galiba bu gece kar yağacak," dedi Regis gittikçe artan bulutlara bakarak.

"Öyle olsun," diye cevap verdi Drizzt bulaşıcı bir gülümsemeyle.

Rüzgar şaşırtıcı bir şekilde şafak sökmeden önce yumuşadı ve Regis'in kar öngörüsü doğru çıksa da fırtına kopmadı. Şişman kar taneleri yukarıdan döne döne süzülerek iniyordu.

Kamp ateşlerini bir kez daha gördüklerinde yola yeni koyulmuşlardı; ki daha öğle olmadan kampa yaklaştıklarında Drizzt buranın özelliklerini tanıyıp, Wulfgar'ın halkını, Geyik Kabilesi'ni bulduklarını anlamıştı.

"Sadece Geyikler mi?" dedi Regis ve Drizzt'e, Bryn Shander'da duyduklarının doğrulanmış olması yüzünden endişeli bir bakış attı. Mithril Salonu için burayı terk ettiklerinde Buzyeli Vadisi'nin bar-baları birleşmiş, bütün kabileler tek bir kabile olmuştu. Önlerindeki kampın küçüklüğü ve sadece tek bir flama olması durumun artık öyle olmadığını gösteriyordu.

Yan yana, ellerini kaldırıp tehditkar olmayan bir şekilde yaklaştılar.

Gözcülerden karşılık olarak kocaman gülümsemeler aldılar; burada hâlâ tanınıyor, dostlar olarak kabul ediliyorlardı. Gözcüler onları karşılayıp selamlamak için yerlerini terk etmediler ama el sallayıp yaklaşmalarını işaret ettiler.

Drizzt ve Regis, kamp alanındaki hareketlilikten, gözcülere bir şekilde haber ulaştırıldığını anladılar. Kamp, küçük bir vadiye kurulmuştu ve onlar küçük bir tepeyi tırmanmadan çadırlardakilerin onları görmesi mümkün değildi ama yine de bütün kamp heyecanla sağa sola koşuşan kişilerle doluydu. Kolları kaslı, deneyimli gözleri irfanla dolu iri bir adam bütün bu kargaşanın ortasında, etrafında savaşçılar ve rahiplerle duruyordu.

Elf boynuzlu, süslü liderlik başlığım takmıştı ve Drizzt'le Regis

255

î-ş—< R.A. SALVATORE

tarafından gayet iyi tanınıyordu.

Fakat onları oldukça şaşırtacak bir şekilde bu kişi Wulfgar değildi.

"Rüzgarı durdurdun Drizzt Do'Urden," dedi Cesur Berkthgar güçlü sesiyle. "Efsanenin sonu yok."

Drizzt, iltifatı kibarca eğilerek kabul etti. "Seni iyi gördüm Berkthgar ve bu yüreğimi neşeyle dolduruyor," dedi drow.

"Mevsimler zorluydu," diye kabul etti barbar. "Kış en zorlusuy-du ve lanet goblinlerle devlerin sıkıntısını hiç çekmedik. Birçok kayıp verdik ama halkım, kabileler arasında en iyi durumda olanı."

Bu sözler karşısında hem Regis hem de Drizzt gerildiler, özellikle de kayıpların bahsiyle ve önlerinde duranın Wulfgar olmayışı, hatta Wulgar'm görünürde olmayışı yüzünden.

"Hayatta kalıyor ve hayatımızı sürdürüyoruz," diye ekledi Berkthgar. "Bizim mirasımız ve yolumuz budur."

Drizzt ağırbaşlılıkla başını eğdi. İçinde kaynayan soruyu sormak istiyordu ama dilini tutup barbarın devam etmesine izin verdi.

"Bruenor ve Mithril Salonu nasıl?" diye sordu Berkthgar. "O lanet ork kralının kazandığını söylemeye gelmediğinizi umuyorum."

"Hayır bunu..." demeye başladı Drizzt ama durup Berkthgar'a merakla baktı. "Kral Obould'la adamlarını nereden biliyorsun?"

"Beornegar oğlu Wulfgar bize birçok hikayeyle döndü."

"O zaman nerede?" diye araya girdi Regis kendini tutamayarak. "Ava mı gitti?"

"Avda kimse yok."

"O zaman nerede?" diye ısrar etti buçukluk ve ufacık bedeninden Berkthgar'ı, diğerlerini ve hatta Drizzt'in bile irkilmesine sebep olan bir ses çıktı.

"Wulfgar, dört kış önce bize geldi ve üç kış boyunca bizimle kaldı," dedi Berkthgar. "Geyik Kabilesi'yle avlandı her zaman olması gerektiği gibi. Yemeğimizi ve içkimizi paylaştı. Bir zamanlar onun halkı olan ama artık olmayan halka dans edip şarkı söyledi."

"Tacını elinden almaya çalıştı ve sen de izin vermedin!" dedi Regis pek de başarılı olamasa da sesinde hiçbir suçlama tınısı olmamasına gayret etti. Fakat Drizzt dirsek atınca bunu başaramadığını anladı.

256

KORSAN KRAL

"Wulfgar bana hiç meydan okumadı," diye cevap verdi Berkthgar. "Benim liderliğime meydan okumak ona düşmezdi ve buna hakkı da yoktu."

"Bir zamanlar liderinizdi."

"Bir zamanlar."

Bu basit cevap buçukluğu oldukça sarstı.

"Wulfgar, Buzyeli Vadisi'nin yollarını, halkımızın geleneklerini unutmuş," dedi Berkthgar, doğrudan Drizzt'le konuşuyor, kızgın buçukluğa bakmıyordu bile. "Buzyeli Vadisi acımasızdır. Beornegar oğlu Wulfgar'ın, bunun kendisine söylenmesine ihtiyacı yoktu. Meydan okumadı."

Drizzt başını eğerek anladığını ve kabul ettiğini belirtti.

"Işıkla karanlığın ilk çekişmesinde bizi terk etti," diye açıkladı barbar.

"Bahar ekinoksu," diye açıkladı Drizzt, Regis'e. "Geceyle gündüzün eşit olduğu gün."

Berkthgar'a dönüp doğrudan sordu. "Ondan gitmesi istendi mi?"

Şef, başını iki yana salladı. "Wulfgar'm öyküleri çok uzun. Artık bizden biri olmadığını bilmek bizim için büyük bir keder."

"Evine döndüğünü sanıyordu," dedi Regis.

"Burası onun evi değildi."

"O zaman nerede o?" diye sordu buçukluk ve Berkthgar başını ciddi bir şekilde iki yana salladı, bir cevabı yoktu.

"On-Kasaba'ya geri dönmedi," dedi Regis telaşlandıkça daha canlı konuşmaya başlıyordu. "Luskan'a da geri dönmedi. On-Kasaba'ya uğramadan gide..."

"Beornegar Oğlu öldü," diye araya girdi Berkthgar. "Sonun böyle olmasından hoşnut değiliz ama Buzyeli Vadisi hepimizi yener. Wulfgar, kim olduğunu ve nereden geldiğini unuttu. Buzyeli Vadisi affetmez. Işıkla karanlığın çekişmesinde bizi terk etti ve on günler boyunca onun izlerini bulduk. Ama sonra izler kesildi ve o öldü."

"Emin misiniz?" diye sordu Drizzt acı dolu sesinin tiremesini engellemeye çalışarak.

257

î-ş—< R.A. SALVATORE

Berkhtar gözlerini hafifçe kırpıştırdı. "Üç Gölün halkıyla sözlerimiz azdır," diye açıkladı. "Ama Wulfgar'ın izleri Buzyeli Vadisi tundrasından silinince onlara onu sorduk. Küçük olan haklı. Wulfgar, On-Kasaba'ya geri dönmedi."

"Yasımız bitti," diye bir ses geldi Berkthgar'ın arkasından ve barbar şefi dönüp konuşarak adetleri çiğnemiş olan adama baktı. Berkthgar başını hafifçe eğerek bu hareketi bağışladığını belirtti ve konuşanın kim olduğunu görünce Drizzt ve Regis bunun sebebini anladılar. Büyüyüp güçlü bir erkek olmuş olan Kierstaad, Beornegar oğlunun şampiyonuydu. Kiersttad için Wulfgar'ı kaybetmenin babasını kaybetmekten farkı olmadığı kesindi. Fakat ne duruşunda, ne de sesinde acı vardı. Wulfgar için tuttukları yasın bittiğini söylemişti ve gerçekten de öyleydi.

"Onun ölüp ölmediğini bilmiyorsun," diye itiraz etti Regis ama Berkthgar, Kierstaad ve birçoğu kaşlarını çattı. Drizzt omzuna hafifçe vurarak dostunu susturdu.

"Sen bir şöminenin ve kuş tüyü bir yatağın rahatlığını biliyorsun," dedi Berkthgar. "Bizse Buzyeli Vadisi'ni biliyoruz. Buzyeli Vadisi affetmez."

Regis bir kez daha itiraz etmeye yeltendi ama barbarların teslimiyetçi ve kabullenici bakış açısını anlayan Drizzt dostunu engelledi. Barbarlar ölümü, üzüntü duymadan kabulleniyorlardı çünkü ölüm her zaman onların yanı başındaydı. Burada bir sevgilinin, bir ebeveynin, bir çocuğun ya da bir dostun ölümünün acısını tatmamış ne bir erkek ne de bir kadın vardı.

Ve Drizzt, o ve Regis kısa bir süre soma Geyik Kabilesi'nin kampından ayrılıp kendilerini On-Kasaba'dan getirmiş olan aynı yoldan geri dönerlerken aynı duygusuzluğu göstermeye çalıştı. Yine de bu maskeyi fazla takamadı ve acıdan yüzünü buruşturmayı engelleyemedi. Wulfgar ölmüştü, onu tamamen kaybetmişti ve bu katlanması zor bir gerçekti. Yürürken kara kanatlı vicdan azabı omzuna tünedi; Catti-brie'yi kaybettiğini, en iyi dostu gördüğü drowla nişanlandığını öğrendiğinde Wulfgar'ın yüzünde beliren ifadeyi hatırladı. Olanlar kimsenin suçu değildi, ne Drizzt'in ne Catti-brie'nin ne de Wulfgar'ın. Wulfgar yıllarca Abyss'te, Errtu isimli

258

KORSAN KRAL

Balor'un tutsağıyken öldüğünü sanıyorlardı. Bu dönemde Drizzt'le Catti-brie birbirilerine aşık olmuş ya dâ en sonunda yıllardır var olan ama gayet bariz olan farklılıklar yüzünden görmezden gelmeye çalıştıkları aşkı kabul etmişlerdi.

Wulfgar ölümden döndüğünde Catti-brie denemiş olsa da yapabilecekleri hiçbir şey yoktu.

Sonuçta Wulfgar'ı Salon'un Yoldaşları'ndan uzaklaştıran şey koşullar olmuştu. Regis'le birlikte, nazikçe yağan karın altında tek bir kelime bile etmeden yürürlerken Drizzt kendine bunu hatırlatıp duruyordu. Kendini ikna edebilecek değildi ama bunun da pek bir önemi yoktu. Önemi olan tek şey, Wulfgar'ı sonsuza dek kaybetmiş olması, sevgili dostunun artık var olmaması ve Drizzt'in dünyasının küçülmüş olmasıydı.

Karın sesleri boğan etkisiyle, esen rüzgarın sesi yanındaki Regis'in burun çekişlerini pek de bastıramıyordu.

259

CENNET... ERTELENDİ

"Ah, ama sen bir hırsızsın!" diye suçladı adam, az önce malları cebine attığına inandığı adamın göğsünü parmağıyla dürterek.

"Sen kendine bak!" diye bağırdı dürtülen. "Burdaki tüccar beni diil seni gösteriyo."

"Ama yanılıyor çünkü sen çaldın!"

"Hadi oradan!"

İlk adam parmağını çekip elini yumruk yaptı ve ikinci adamın yüzüne sağlam bir yumruk savurdu.

Diğeri bunu bekliyormuş gibi hızla eğilip rakibinin karnına hızlı ve sert bir darbe indirdi.

Ve sadece yumruğunu kullanmadı.

Adam geriye doğru sendelerken dökülmeye başlayan iç organlarını tuttu. "Ah, beni şişledi!" diye bağırdı.

Bıçaklı adam dikelip sırıttı ve rakibini iki kez daha bıçakladı. Luskan açık pazarının her yanında çığlıklar yükselmesine ve her yönden muhafızlar gelmesine rağmen saldırgan sakince kenara çekilip bıçağını iki büklüm olmuş adamın giysisine silip temizledi.

"Adam gibi yatıp da ölsene," dedi kurbanına. "Artık Kaptan Suljack ve onun tükrükler saçan dudakları adına sokaklarda gezen bir ahmak eksildi."

"Katil!" diye haykırdı bir kadın, kurbanı ayaklarının dibine yığı-

260

KORSAN KRAL <*—;

lan bıçaklı adama.

"Pöh! Önce diğeri saldırdı!" diye bağırdı kalabalığın içinden bir adam.

"Ama sadece yumruk attı!" diye itiraz etti Suljack'in başka bir adamı ve ilk bağıran adam cevap olarak suratına bir yumruk indirdi.

Sanki bir işaret verilmiş gibi -ki gerçekten de sadece Baram ve Taerl adına çalışanların anlayabileceği bir işaretti bu- bütün pazarda şiddetli bir kaos patladı. Her arabada, her tezgahta bir kavga başladı. Kadınlar çığlık atmaya, çocuklarsa eğlenceyi daha iyi görebilecekleri yerlere koşuşturmaya başladılar.

Şehir muhafızları düzeni sağlayabilmek için her köşeden fırladılar. Bazıları emirler verdi ama bazıları da bunların tam tersi emirler verince kavgalar daha da büyüdü. Gayet öfkeli bir muhafız yüzbaşısı, liderleri, az önce bir grup kabadayıya çekip gitmeleri yönünde verdiği emri iptal etmiş olan karşıt bir grubun ortasına girdi.

"Peki sen kimin tarafındasın bakalım?" diye sordu o grubun lideri, muhafız yüzbaşısına.

"Luskan'ın tarafında salak," diye tersledi yüzbaşı.

"Pöh, Luskan diye bişi yok ki," dedi serseri. "Luskan öldü... artık sadece Beş Gemi var."

"Ne saçmalıyosun sen?" diye sordu muhafız yüzbaşısı ama serseri yumuşamadı.

"Suljack'in adamısın di mi?" diye suçladı. Gerçekten de Suljack'in Gemisi'yle bağlantısı olan muhafız yüzbaşısı şaşkınca baktı.

Serseri, yüzbaşının göğsüne bir tekme attı ve yüzbaşı karşılık veremeden serseri dayağını rahat atsın diye yandaki iki adam kollarını tuttular.

Kavgalar, büyük bir gök gürültüsü, patlayıcı büyünün çınlamaları ve yankıları herkesin dikkatini pazarın doğu ucuna çekene dek uzun bir süre devam etti. Orada, Vali Deudermont yanında, az önceki yıldırımın sorumlusu Robillard'la duruyordu. Su Perisi'nin bütün mürettebatı ve Lord Brambleberry'nin adamlarından geriye kalan herkes omuz omuza tam arkasındaydı.

"Bunun için hiç zamanımız yok!" diye bağırdı vali. "Kışa karşı

261

î-ş—< R.A. SALVATORE

omuz omuza durmazsak mahvoluruz!"

Bir taş Deudermont'un kafasına doğru uçtu ama Robillard taşı bir büyüyle yakalayarak nazikçe ve zararsızca kenara çekti.

Kavga bir kez daha başladı.

Baram'la Taerl, Taerl'in kalesindeki bir balkonda olayları büyük bir keyifle izliyorlardı.

"Yönetici olmak istiyor değil mi?" derken dayandığı parmaklıkların üzerinden tükürdü Baram ve Deudermont'a nefretle baktı. "Yakında pişman olacağı bir istek."

"Muhafızlara bak," diye ekledi Taerl. "Kavga başlar başlamaz kendi gemilerinin gruplarına katıldılar. Sadakatleri Deudermont'a ya da Luskan'a değil, yüksek kaptanlara ait."

"Burası bizim şehrimiz," diye ısrar etti Baram. "Ve Vali Deudermont'a yeterince katlandım."

Taerl başıyla onaylayıp o ve Baram'ın iyi ödenmiş, iyi beslenmiş ve iyi içirilmiş adamlarla başlattıkları, gittikçe büyüyen arbedeyi izledi. "Kaos," diye fısıldadı gülümsemesi daha da genişleyerek.

"Oh, sen miydin?" dedi Suljack, özel odasının kapısından içeri giren sert cüceye. "Rethnor'un Gemisi'nden ne haberler getirdin?"

"Pazarda büyük bir kavga çıktı," diye cevap verdi cüce.

Suljack içini çekti ve eliyle yüzünü ovuşturdu. "Aptallar," dedi. "Deudermont'a bir şans vermeyecekler... o adam Luskan için, bizim ticaretimiz için harika şeyler yapacak."

Cüce, pek de umursamıyormuş gibi omzunu silkti.

"Kendi aramızda savaşmanın zamanı değil," dedi Suljack ve hâlâ yüzünü ovuşturarak volta atmaya başladı. Durup, cüceye döndü. "Tıpkı Kensidan'ın öngördüğü gibi. Oldukça darbe aldık ama çok daha iyi bir şekilde ayağa kalkacağız."

"Bazıları kalkacak. Bazıları kalkamayacak."

Suljack, Kensidan'ın muhafızının bu yorumunu duyunca merakla baktı. "Neden buradasın?" diye sordu.

"Pazardaki kavga alelade bir kavga değildi," dedi cüce.

262

KORSAN KRAL <*—;

"Adamlarından çoğunun yaralandığını„duy çaksın... bikaç ölü de olabilir."

"Benim adamlarım mı?" "Yavaş algılıyosun di mi?" diye sordu cüce. Suljack bir kez daha aklı tamamen karışmış bir şekilde baktı ve sordu, "Neden buradasın?" "Seni canlı tutmak için."

Bu cevap yüksek kaptanı oldukça sarstı. "Ben Luskan'ın yüksek kaptanlarından biriyim!" diye itiraz etti. "Benim kendi muhafızla-

55

rım...

"Pazardaki kavganın alelade bi şey olduğunu düşünüyosan benim getirceğim yardımdan da fazlasına ihtiyacın var demektir." "Benim adamlarımın hedef alındığını mı söylüyorsun?" "İki kez söyledim zaten tabii sen duyacak kadar akıllıysan." "Ve Kensidan seni buraya beni koruman için mi gönderdi?" Cüce, abartılı bir şekilde göz kırptı. "Saçmalık!" diye bağırdı Suljack.

"Bişi diil," dedi cüce ve odanın tek kapısına dönük olan koltuğa oturup gözünü bile kırpmadan kapıya bakmaya başladı.

"Bu sabah üç ceset buldular," dedi Robillard, Deudermont'a ertesi gün. Resmi olarak Vali Konağı haline gelmiş olan Kırmızı Ejderha Hanı'nın misafir salonunda oturuyorlardı. Salonun, grifıt demirlerle desteklenmiş, güneye, Mirar Nehri'yle karşısındaki Luskan'ın ana bölümüne bakan büyük pencereleri vardı. "Bugün sadece üç tane bulduk yani sanırım bu iyi bir şey. Tabii Mirar bunun on katı cesedi koya sürüklemediyse."

"Alaycılığın sınır tanımıyor."

"Eleştirmek gayet kolay," diye cevap verdi Robillard.

"Çünkü burada yapmaya çalıştığım şey gayet zor bir iş."

"Ya da çok kötü sonuçlanacak aptalca bir şey."

Deudermont, kahvaltı masasından kalkıp odanın diğer tarafına yürüdü. "Seninle her sabah aynı şeyi tartışmayacağım!"

263

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Ve yine de her sabah böyle ya da daha beter olacak," diye cevap verdi Robillard. Pencereye gidip uzaktaki Luskan pazarına baktı "Sence tüccarlar bugün ortaya çıkacaklar mı? Yoksa önümüzdeki on günü iptal edip, eşyalarını toplayıp doğruca Derinsu'ya mı gidecekler?"

"Hâlâ satacak bir sürü malları var."

"Ya da büyük ihtimalle birkaç saat soma başlayacak olan bir diğer kavgada çalınacak."

"Bugün pazarda bir sürü muhafız olacak."

"Kimin muhafızları? Baram'ın mı? Suljack'in mi?"

"Luskan'ın!"

"Elbette... ama aptalım," dedi Robillard.

"Yüksek Kaptan Suljack'in arkamda oturmuş olduğunu inkar edemezsin," diye hatırlattı Deudermont. "Ya da pazardaki kavga bittikten soma bize destek olduklarını."

"Çünkü adamları tartaklanıyordu," diye karşılık verdi Robillard kıkırdayarak. "Ki bunun sebebi de arkanda oturmuş olması olabilir. Bunu hiç düşündün mü?"

Deudermont içini çekip alaycı büyücüye elini sallayarak onu biraz rahat bırakmasını istedi. "Su Perisi'nin mürettebatının da pazarda göz önünde olmasını sağla," dedi. "Birbirilerine yakın durmalarını söyle ama varlıkları belli olsun. Güç gösterisi yardımcı olacaktır."

"Peki Brambleberry'nin adamları?"

"Yarın sıra onlarda," diye cevap verdi Deudermont.

"Yarına gitmiş olabilirler," dedi Robillard. Kaptan şaşkınlıkla büyücüye baktı. "Oh, duymadın mı?" diye sordu Robillard. "Lord Brambleberry'nin gazi ve kültürlü savaşçıları bu kaba Yalkenler Şehri'nden bıkmışlar ve kış, tekne yollarını kapatmadan sevgili Görkemler Şehri'ne dönmeyi planlıyorlar. Ne zaman gideceklerini bilmiyorum ama ilk uygun dalganın gelmesini bekleyemeyebilirlermiş."

Deudermont içini çekip başını ellerine gömdü. "Eğer kış boyunca burada kalırlarsa onlara ekstra ödeme öner," dedi.

"Ekstra mı?"

"Hem de oldukça cömert olsun... karşılayabileceğimiz kadar tabii."

264

KORSAN KRAL

"Anlıyorum. Yanıldığını kabul etmçktense bütün altınımızı bu delilik için harcamayı tercih ediyorsun."

Deudermont aniden başını kaldırıp büyücüye baktı.

"Bizim altınımız mı?"

"Sizin, sevgili kaptanım," dedi Robillard saygıyla eğilerek.

"Yanılmıyorum," dedi Deudermont. "Zaman bizim müttefikimiz."

"Bundan daha maddi müttefiklere ihtiyacın var."

"Mirabarlılar..." dedi Deudermont.

"Kapılarını kapattılar," diye cevap verdi Robillard. "Mirabarlı tüccar dostlarımız, Sahipkule patladığında büyük kayıplar verdiler. Birçok cüce doğrudan Moradin'in Salonları'na gitti. Onları Luskan'ın şehir muhafızlarıyla birlikte duvarların üzerinde görmeyi bir süre bekleme."

Deudermont o çok zorlu anda kendini gerçekten de yaşlı hissetti. Bir kez daha içini çekip mırıldandı, "Yüksek kaptanlar..."

"Onlara ihtiyacın olacak," diye katıldı Robillard."

"Suljack zaten bizim yanımızda."

"Diğer dördü tarafından en az saygı duyulanı tabii ki."

"Bu bir başlangıç!" diye ısrar etti Deudermont.

"Ve diğerleri de zamanla bizim tarafımıza kesinlikle geçeceklerdir. Ne de olsa bazılarını gayet iyi tanıyorsun," dedi Robillard alay dolu bir heyecanla.

Deudermont bu iğneleme karşısında gülmesine engel olamadı. Evet, onları tanıyordu. O dördünün en az ikisinin gemilerini batırmıştı.

"Mürettebatım beni asla hayal kırıklığına uğratmadı," dedi Deudermont.

"Mürettebatın korsanlarla savaşır şehirlerle değil," diye bir hatırlatma geldi ve vali bu son yorumundan nasıl bir rahatlama çıkarmayı umduysa alıp götürdü.

Robillard adamın çaresizliğini görüp biraz sempati gösterdi. "Sahipkule'den geriye kalanlar..."

Deudermont merakla dostuna baktı.

"Arabeth ve diğerleri," diye açıkladı Robillard. "Onları, Sahipkule nişanlarıyla pazar alanında mürettebatın arasına ve etra-

265

î-ş—< R.A. SALVATORE

fına yerleştireceğim."

"O nişanlara karşı büyük bir öfke var," diye uyardı Deudermont.

"Hesaplanmış bir risk," diye kabul etti büyücü. "Elbette Luskan'da birçok kişi Sahipkule'yle bağlantılı herkesin öldüğünü görmek istiyor ama bedeli ne olursa olsun kazandığımız zaferde Arabeth'in oynadığı rolü gören de birçok kişi var. Onu ve adamlarını elbette tek başlarına gönderemem ama mürettebatının arasında, senin onayınla desteklenmiş bir halde o ve adamları bize gayet iyi hizmet ederler."

"Ona güveniyor musun?"

"Hayır ama muhakeme yeteneğine güveniyorum ve varlığının Kaptan... Vali Deudermont'un zaferine bağlı olduğunu biliyor."

Deudermont bir süre bunu düşündükten sonra başıyla onayladı. "Onu çağır."

Arabeth Raurym, aynı günün ilerleyen saatlerinde Deudermont'un konağından ayrılırken sağanak yağmurdan korunmak için pelerinine sarıldı. Su birikintileriyle dolu yolda ilerlerken köşelerde ve ara sokaklardan adamlarını topladı ve on bir eski Sahipkule Büyücüsü, sonunda bir grup halinde ilerliyordu. Luskan halkının çoğu eski iş arkadaşlarının açtığı hâlâ taze olan yaraları sarmaya çalışırken tek başlarına olmaları hiç de iyi olmazdı. Luskan'da tek bir kişi bile Sahipkule'den sesinde bariz bir nefret olmadan bahsetmiyor gibiydi.

Yürürken emirlerini verdi ve İllusk'un hemen kuzeyinde Su Perisi'nin mürettebatıyla buluştuklarında yanlarından ayrıldı. Kendine bir büyü yapıp boyutlarını küçülttü ve küçük bir kız görüntüsüyle şehrin güneydoğusuna, doğruca On Meşe'ye gitti.

Tanınmadığı ve rahatsız edilmediği için oldukça rahatlayan Arabeth kısa bir süre soma Kensidan'ın önündeydi ve Karga'nın en yeni ve söylendiğine göre en kuvvetli muhafızının orada olmadığını farkındaydı.

"Robillard, Deudermont'un üzerinde durduğu tüneğin sağlam

266

KORSAN KRAL

olmadığının farkında," diye bildirdi. "Habersiz yakalanmayacaklar."

"Şehrin yarısı kargaşa içinde ve yanıyorken nasıl farkında olmasın."

"Taerl'le Baram'ın suçu," diye hatırlattı Arabeth.

"Onların suçu mu yoksa başarısı mı?"

"Deudermont'un, Luskan'a güvenirlilik ve iyi bir ün sağlaması için sözde başta olmasını istemiştin," dedi üstbüyücü.

"Baram'la Taerl, Deudermont'a açıkça karşı gelmek istiyorlarsa sonunda parçaları toplayacak kadar akıllı olanlar için çok daha iyi," diye cevap verdi Kensidan. "Hangi taraf kazanırsa kazansın."

"Pek de şüphen yokmuş gibi konuşuyorsun."

"Su Perisi'nin kaptanına karşı bahse girmezdim. Tabii savaş alanı oldukça dramatik bir şekilde değişti."

"Ben de, Kurth'un ve Rethnor'un Gemileri hangi tarafa katılırsa ona karşı bahse girmezdim."

"Katılmak mı?" diye sordu Rethnor'un Gemisi'nin oğlu.

Arabeth başıyla onaylayıp sanki Kensidan'ın henüz çözemediği bir şeyi biliyormuş gibi gülümsedi.

"Bu çekişmede tarafsız kalıp fırsatları değerlendirmek istiyorsun," diye açıkladı Arabeth. "Ama bir taraf -ki ben bunun Deudermont olduğunu öngörüyorum- bu çekişmede zayıflamayacak. Hayır, elini güçlendirecek hem de tehlikeli bir şekilde."

"Bu olasılığı ben de düşündüm."

"Ve eğer buna izin verirsen, Deudermont'un hakimiyeti Arklem Greeth'inkinden farklı olacak mı?"

"O bir liç değil. Bu bir başlangıç"

Arabeth bu alaycı yorum karşısında kollarını göğsünde kavuşturdu.

"Olayların nasıl gelişeceğini göreceğiz," dedi Kensidan. "Onların, üçünün de, benim işlerimle kesişmediği sürece istedikleri gibi oynamalarına izin vereceğiz."

"Kalkan muhafızın Suljack'in yanında mı?"

"Zekana hayranım."

"İyi," dedi Arabeth. "Taerl'le Baram, Suljack'e karşı hiç de iyi hisler beslemiyorlar, özellikle de Deudermont'un arkasında oturdu-

267

î-ş—< R.A. SALVATORE

ğundan beri."

"Beslemelerini beklemiyordum zaten, bu yüzden..."

"Onu oraya mı gönderdin? Baram'ın, Deudermont'un vali olması düşüncesiyle öfkeden delire..." Arabeth duraksadı ve parçaları birleştirirken yüzündeki gülümseme daha da yayıldı. "Kurth seni tehdit edebilirdi ama sen bunun pek olası olduğunu düşünmüyorsun; en azından şehrin geri kalanı yeni hiyerarşiye uygun bir şekilde dağıtılmadan. Bundan emin olduğun için kazancına olabilecek tek tehdit Deudermont ki o da bir tür düzen ve Rethnor'un Gemisi'ni pek de sevmeyen Baram ve Taerl gibi düşük seviyeli yüksek kaptanlarla bir ittifak kurmaya çalışmakla oldukça meşgul."

"Eminim Kurth da Baram ve Taerl'in zavallı Suljack'e böyle bir öfke göstermesinden en az benim kadar memnundur."

"Kaostan kâr elde etmeyi amaçladığını söylüyordun," dedi Arabeth bariz bir hayranlıkla. "Bu kaosu kontrol etme niyetin olduğunu bilmiyordum."

"Eğer kontrol ediyor olsaydım gerçekten de bir kaos olmazdı değil mi?"

"Yönlendiriyor diyelim o zaman."

"Durumun benim Gemi'm lehine gelişmesini garantiye almaya çalışmasaydım berbat bir yüksek kaptan olurdum."

Arabeth, bir elini hafifçe öne çıkmış kalçasına dayayarak huysuzca olduğu kadar baştan çıkarıcı da olan bir poz takındı. "Ama seni bir yüksek kaptan değilsin," dedi.

"Evet," diye cevap verdi Kensidan, uzak ve etkilenmemiş görünüyordu. "Herkesin bu sözün anlamını anladığından emin olalım. Ben sadece Rethnor'un Gemisi'nin oğluyum."

Arabeth bir adım atıp bacaklarını açarak Kensidan'ın kucağına oturdu. Ellerini adamın omuzlarına koyup ileri yüklenerek ağırlığıyla adamın gerilemesine sebep oldu.

"Bunu yapmadığnı iddia ederken bile Luskan'ı yönetiyorsun," diye fısıldadı ve her ne kadar yüzünden itiraz ettiğine dair bir ifade olmasa da Kensidan bir cevap vermedi. "Korsan Kral Kensidan."

"Bunu çekici mi buluyorsun?" demeye çalıştı Kensidan ama Arabeth adamın dudaklarına tutkuyla yapıştı.

268

23

X

BİR OLMAK

Karın ortasında duruyordu.

Bunlar, bir önceki yağıştaki gibi nazikçe yağan kar taneleri değil, batıcı buzlar ve acı bir soğukla dolu, rüzgarın daimi kırbaçla-rıyla esen bir tipiydi.

Tipiyle savaşmadı. Onu kabul etti. Tipiyi varlığının içine aldı, sanki vahşi çevreyle bir oluyordu. Kasları gerilip sıkılaştı ve beyazlamış uzuvlarındaki kan akışını arttırdı. Gözlerini kısmasına rağmen tamamen kapatmayı reddediyordu. Buzyeli Vadisi ve onun, tundrayla, donmuş kuzey rüzgarıyla bir olmayı başaramayan zayıf güneyliler, bu topraklardan olmayanlar ve yabancılar için ölümcül olan elementlerine karşı duyularını kapatmayı reddediyordu.

Baharı, bir adamın en ufak bir iz bırakmadan bir bataklıkta kay-bolabileceği çamurlu erimeyi yenmişti.

En nazik mevsim olan ama aynı zamanda insan etinin çoğuna gayet lezzetli geldiği Buzyeli Vadisi canavarlarının, yavruları için yiyecek aramak için vahşi bir şekilde ortaya çıktıkları yazı yenmişti.

İlk soğuk rüzgarlar ve ilk ölümcül tipilerin başladığı bugünlerde güze karşı zaferini ilan etmek üzereydi. Mağaralarına yerleşmeden önce karınlarını şişirmeye çalışan boz ayıları yenmişti. Son geyik avının azıcık eti için ona meydan okuyan goblinleri, orkları ve orog-ları da yenmişti.

269

î-ş—< R.A. SALVATORE

Tipiyi de yenecekti; bu öyle bir tipiydi ki bir adamın uzuvların-daki kanı dondurabilirdi.

Ama bu adamınkini değil. Soyu buna izin vermezdi. Gücü ve kararlılığı buna izin vermezdi. Babasının babasının babasının babası gibi o da Buzyeli Vadisi'yle birdi.

Kuzeybatı rüzgarıyla savaşmadı. Buzu ve karı inkar etmedi. Onları kendinin bir parçası olarak kabul etti çünkü o bir adamdan fazlasıydı. O, tundranın oğluydu.

Saatler boyunca, yüksek bir kayanın üzerinde, kasları rüzgara karşı hazır, kar önce ayakların dibinde, soma bileklerin soma da uzun bacakları boyunca birikirken hareketsizce durdu. Gözlerini buz kaplarken bütün dünya düşsel bir sisle kaplandı. Saçı ve sakalında sarkıtlar birikti ve nefesi hemen önündeki havayı, kar ve buz tanecikleriyle anında parçalanan bir buharla doldurdu.

Sonunda hareket ettiğinde rüzgarın uluması bile çıkan çatırtı ve kırılma seslerini bastıramadı. Aldığı derin bir nefes doğal, donmuş kar giysisinin üzerinden dökülmesine yol açtı ve kollarını iki yana açıp sanki etrafındaki fırtınayı yakalayıp eziyormuş gibi ellerini sıkıp sıkıp açtı.

Başını geriye atıp bulutlardan oluşan gri tavana baktı ve karnının derinliklerinden gelen, Buzyeli Vadisi'ne avını ele geçiremedi-ğini ilan eden uzun, pes bir kükreme saldı.

Hayattaydı. Fırtınayı yenmişti. Üç mevsimi yenmişti ve dördüncü ve en zorlu mevsim için hazır olduğunu biliyordu.

Kalçasına kadar gömülmüş olsa da kuvvetli kasları onu ileri taşırken karlar onu pek de yavaşlatamıyordu. Kayalık tepenin patikasından aşağı inerken; karsız fakat buz tutmuş bölgelerden kendinden emin adımlar atıp neredeyse iki metre on santimlik boyundan da yüksek kar yığınlarının içinden, bir kılıcın eski, kuru bir parşömenin içinden geçişi gibi geçti.

Uzun zaman önce bir kere girmiş olduğu bir mağaranın girişinin tepesindeki çıkıntıya vardı. Mağaranın dolu olduğunu biliyordu, goblinler ve şef dedikleri daha büyük canavarı görmüştü.

Yine de mağara onun bu kış için evi olacaktı.

Mağaranın girişini kısmen kapatması için yerleştirilmiş kayanın

270

KORSAN KRAL <*—;

üzerine hafifçe indi. Kayayı, kaldıraçları olan bir düzine yaratık buraya getirmişti ama o, rüzgar ve soğuk tarafından sertleştirilmiş kaslarından başka hiçbir şey kullanmayarak kendini hazırladı ve kayayı kenara itti.

Bir çift goblin bağırıp çağırmaya başladı ve alarm çığlıkları buzlu dev mağaranın girişine adım atıp da zaten zayıf olan gün ışığını kesince dehşet çığlıklarına döndü.

Kabuslardan fırlamış bir canavar gibi içeri girip, goblinlerin önemsiz mızraklarını bir kenara itti. Goblinlerden birini yüzünden yakalayıp kolaylıkla havaya kaldırdı. Goblini sertçe sarsmaya başladı ve bir yandan da diğerinin acınası darbelerini savuşturuyordu. Elindeki goblin karşı koymayı bırakınca onu sertçe kayalık duvara çarptı.

Diğer yaratık ciyaklayıp kaçmaya yeltendi ama o elindeki goblini fırlatıp diğerini de yer serdi.

Yanlarında geçerken ikinci goblinin sıska ensesine basıp canını aldı.

Diğer odada dişiler de dahil birçok goblin vardı. Bazıları bir kenara sinmişlerdi ama bu devden hiçbir merhamet görmeyeceklerdi. Üzerine üç küçük mızrak atıldı ve sadece bir tanesi hedefini bulup tam da göğsünden, giydiği garip, gri kürkten vurdu onu. Mızrak kemiğe saplandı... giydiği kürkün sahibi olan hayvanın, buz ve kar tabakasının altında görünmeyen kafatasına. Ne mızrağın ne de onu atan elin yeterli gücü olmadığından mızrak hiçbir şeyi delemeden orada öylece asılı kaldı ve gittikçe öfkelenen devi birazcık olsun yavaşlatmadı.

Koca eliyle bir goblini yakalayıp rahatça kaldırdı ve odanın karşı tarafına fırlattı. Goblin kaya duvara çarptı ve yere yığıldı.

Diğerleri kaçmaya çalışırken başka bir tanesini yakalayıp fırlattı. Soma da bir diğerini. Sırtları duvara dayanmış olan bir çift goblin cesaretlerini toplayıp döndüler ve mızraklarıyla devi uzak tutmaya çalıştılar.

Dev, üzerindeki kürke takılı duran mızrağı aldı, kaldırıp ortasından ısırdı ve ikiye böldü. Mızrakları, o boyuttaki ve kuvvetteki biri için hiç de beklenmeyecek bir hız ve çeviklikle elindeki sopaları

271

î-ş—< R.A. SALVATORE

kullanarak vahşice savuşturdu.

Mızrakları tekrar tekrar yana iterek yaklaştı ve aniden mızrakları iki yana iyice açarak elindeki sopaları çevirdi ve hızla karşısındaki goblinlerin göğüslerine sapladı. Viyaklayan yaratıkları sopaların ucundan tutup havaya kaldırdı ve bir tanesi inleyerek yere düşene kadar tekrar tekrar birbirilerine vurdu.

Mızrağı sivri ucuna takılmış olan diğeri acıyla asılı dururken dev, yaratığı yere indirip aniden mızrağa yüklenip goblinin sırtından çıkmasını sağladı. Ölen yaratığı kenara atıp yere düşmüş olan goblinin üzerine bastı.

Şefi, şampiyonu arayarak ilerlemeye başladı.

Şef, ondan da büyüktü, bir verbeegti, yani gerçek bir dev. Ağır, çivili bir sopa taşıyordu ve onun elindeyse hiçbir şey yoktu.

Ama bir an bile duraksamadı. Omzunu eğip hızla ileri atılırken hızının, darbenin gücünü azaltacağından emin bir şekilde sopanın vuruşunu kabul etti.

Güçlü bacakları Buzyeli Vadisi'nin gücü, fırtınanın hiddetiyle çalışıyordu. Verbeegi birkaç adım geri sürdü ve daha da ilerlemesini duvar engelledi.

Çivili sopa yana düştü ve verbeeg güçlü yumruklarıyla vurmaya başladı. Bir darbe ciğerlerindeki bütün havayı boşalttı ama o acıyı, tıpkı soğuk rüzgarın ısırığını umursamadığı gibi umursamadı.

Geriye doğru sıçrayıp dikleşti, yumrukları yukarıya doğru patlayıp verbeege sağlam darbeler indirdi ve devin tutuşunu bozdu.

Dev ve adam bir an bile beklemediler ve bir dişinin ilgisini çekmeye çalışan iki ren geyiği gibi birbirilerinin üzerine atıldılar. Kemiğin kemiğe çarpma sesleri bütün mağarada yankılandı ve izlemek için çevrede kalmış goblinler bu devasa çarpışma yüzünden şok oldular. İçlerinden herhangi biri, bu çarpışan iki dev arasında kalsa ezilip öleceğini anladılar.

Çeneleri diğerlerinin omzunda ikisi de diğerinin sırtına sarılıp bütün gücüyle sıktı. Artık hiçbir yumruk ya da tekmenin önemi yoktu. Çeviklik değil saf güç yarışıydı. Ve bu yüzden goblinlerin yürekleri cesaretle doldu çünkü liderleri olan verbeegin yenilemeyeceğine inanıyorlardı.

272

KORSAN KRAL

Altmış santim daha uzun, onlarca kilo daha ağır olan dev gerçekten de avantaj kazanmaya başlıyor giBiydi. Adam baskı altında bükülüyor, bacakları titriyordu.

Dev bastırmaya devam etti, adam büküldükçe devin hırıltısının tonu kararlıklıktan zafere dönmeye başladı.

Ama o tundranın, Buzyeli Vadisi'nin bir parçasıydı. Doğumundan beri ve soyundan dolayı o Buzyeli Vadisi'ydi... boyun eğmez, yılmaz, ebedi ve bükülmez. Bacakları, genç meşeler sağlam bir şekilde kilitlendi ve verbeeg daha fazla baskı yapamadı.

"Ben... Buz...yeli... Vadisi'nin..." diye başladı ve devi eşit bir konuma itip bir hırıltıdan sonra kendisine daha da fazla avantaj sağlayacak yeni bir itişe başlarken sözlerini bitirdi, "... oğluyum!"

Kükredi ve daha da sıktı. "Ben Buzyeli Vadisi'nin oğluyum!" diye haykırdı ve kükreyerek kollarını daha aşağı kaydırıp inatçı ver-beegi daha dik, daha dezavantajlı bir konuma zorlayarak.

"Ben Buzyeli Vadisi'nin oğluyum!" diye bir kez daha haykırdı ve goblinler inleyip kaçışırken verbeeg inledi.

Hırladı ve daha da büyük bir hiddet ve kuvvetle bastırdı. Verbeegi garip bir açıya soktu ve dev kendini kurtarmaya çalışırken daha da acımasızca bastırdı. Kemikler kırılmaya başladı.

"Ben Buzyeli Vadisi'nin oğluyum!" diye haykırdı ve devi eğip bükerken bacakları sarsıldı. Devi dizlerinin üzerine çöktürüp daha da geriye bükmeye devam etti. Ani ve vahşi bir baskıyla bütün direnişi sona erdirip verbeegin omurgasını kırdı.

Yine de bastırmaya devam etti. "Ben Buzyeli Vadisi'nin oğluyum!" diye haykırdı bir kez daha.

Bir adım gerileyip, inleyen ve ölmek üzere olan devi boğazıyla kasıklarından yakalayıp sanki goblin adamlarından daha ağır değilmiş gibi başının üzerine kaldırdı.

"Ben Beornegar'ın oğluyum!" diye haykırdı ve verbeegi duvara fırlattı.

273

23

x

ARTIK DANIŞMAN DEĞİL

"Suljack'i hayatta mı tutuyorsun?" diye sordu yaşlı Rethnor, Rethnor'un Gemisi'nin Sarayı'nın süslü salonlarında beraberce yürürlerken Kensidan'a.

"Ona cüceyi yolladım," diye cevap verdi Kensidan. "Küçük canavar canımı sıkmaya başlamıştı zaten. Kafiyeli konuşmaya başlamıştı ki eski efendisi beni bu konuda uyarmıştı."

"Eski efendisi mi?" dedi ihtiyar çarpık bir gülümsemeyle.

"Evet, baba sana katılıyorum," diye cevap verdi Karga kendini azarlar bir kıkırdamayla. "Onlara güvenmemin tek sebebi amaçlarımızın bizi aynı noktaya götürdüğünü bilmem."

Rethnor başıyla onayladı.

"Ama Baram'la Taerl'in Suljack'i öldürmesine izin vermem ki Suljack'i Deudermont'un arkasında gördüklerinden beri amaçlarının bu olduğuna inanıyorum."

"Deudermont'un arkasında oturması onları bu kadar mı kızdırdı?"

"Hayır ama bu, ikisine kaçırmamaları gereken bir fırsat sundu," diye açıkladı Kensidan. "Kurth bütün güçlerini Yakınmuhafız Adası'na topladı ve fırtınanın dinmesini bekliyor. Anakaradaki çatışmaların çoğunu onun kışkırttığından şüphem yok ama aç bir akbaba gibi çullanmadan önce Luskan'ın cesedinin biraz daha ölmesini bekliyor. Baram'la Taerl, hem Deudermont'un tarafını tut-

274

KORSAN KRAL --

mamız konusunda ısrar ettiğim hem de senden bana resmi bir güç geçişi olmadığı için benim de şu anda yaralı olduğumu düşünüyorlar. Onlara göre, Sahipkule'nin yıkılışı şehri o kadar harap etti ki benim takipçilerim bile sarsılmış ve tedirgin olduklarından savaşta benim emirlerimi dinlemezler."

"Baram'la Taerl, Rethnor'un Gemisi'nin sadık piyadeleri konusunda neden böyle düşünüyorlar?" diye sordu yüksek kaptan.

"Neden acaba?" diye cevap verdi Kensidan mahcup bir şekilde ve Rethnor genişçe gülümseyerek başıyla onayladı. Gülümsemesi oğlunun kozlarını mükemmel bir şekilde oynadığını düşündüğünü gösteriyordu.

"Demek senle Kurth kapandınız," dedi Rethnor. "Sen, Deudermont'un töreninde bile görünmedin. Diğer üç aşağı seviyeli yüksek kaptan sokaklardan nasıl bir kazanç elde edeceklerse hemen şimdi, siz ikiniz ya da Deudermont ortaya çıkıp da diğerlerini ezmeden önce ele geçirilmeli. Yangına biraz da körükle gitmek için kalkıp Suljack'i Deudermont'la sahneye çıkardın. Tam de Baram'la Taerl'in ihtiyacı olan bahaneyi sağladın yani."

"Bunun gibi bir şey, evet."

"Ama onu ele geçirmelerine izin verme," diye uyardı Rethnor. "Bütün bu karmaşa sona ermeden önce Suljack'e yine ihtiyacın olacak. Bir aptal olabilir ama gayet işe yarayan bir aptal."

"Cüce onu güvende tutacaktır. Şimdilik."

Odalarına giden koridorların ayrıldığı noktaya geldiler ve yollarını ayırdılar ama Rethnor gitmeden önce Kensidan'ı alnından öptü; bu büyük bir saygı işaretiydi.

İhtiyar adam koridor boyunca ilerleyip yatak odasının kapısına geldi. "Oğlum," diye fısıldadı büyük bir memnuniyetle.

O anda hiçbir şüphe duymadan, Rethnor'un Gemisi'ni diğer oğlu olan ve son dönemde nadiren şehirde bulunan Boronwin yerine Kensidan'a bırakma kararının doğru olduğunu anladı. Boronwin, Rethnor için büyük bir hayal kırıklığı olmuştu; çünkü ne hazine ne kadın olsun anlık ihtiyaçlarının ötesini görebilen biriydi ne de birçok arzusunu doyurmak konusunda sabır gösterme kapasitesine sahipti. Fakat herkesin Karga diye adlandırdığı Kensidan,

275

î-ş—< R.A. SALVATORE

Boronwin'in yarattığı hayal kırıklığını gidermekten ötesini yapmıştı. Kensidan en az babası kadar, hatta ondan da kurnazdı.

Rethnor aklında bu düşünceyle uzandı; ki bu, iyi bir son düşünceydi.

Çünkü bir daha uyanmadı.

Kadını, yağmurla yıkanan karanlık sokaklarda çekiştirerek ilerliyor, koca pelerinle onu iyice örtmek için büyük bir çaba harcıyordu. Sıklıkla etrafına, sağına, soluna ve arkasına bakıyordu ve birden birçok kez elini kemerindeki hançere götürmüştü.

Bir yıldırım gökyüzünü yarınca, sağanak yağmurda ara sokaklarda, tentelerin altına ya da zavallı bir şekilde sanki bir eve yakın olarak bir miktar huzur bulmak istermiş gibi bir kapı girişinin saçağının altına sığınmış insanları açığa çıkardı.

İkili sonunda evleri arkalarında bırakıp limana vardılar ama Morik buranın çok daha tehlikeli bir yer olduğunu biliyordu. Çünkü ilerleyişlerini izleyen potansiyel saldırganların sayısı oldukça azalsa da potansiyel tanıklar da azalmıştı.

"Biraz açıldı, aslında bütün gemiler rıhtıma çarpıp zarar görmemek için açılmıştır," dedi Bellany, sesi ıslak pelerin tarafından boğularak. "Aptal plan."

"Yapmadı, yapmaz da," diye cevap verdi Morik. "Ben ona para verdim o da bana söz verdi."

"Bir korsanın sözü."

"Onurlu bir adamın sözü," diye düzeltti Morik ve Bellany'yle oldukça büyük bir deponun köşesini dönüp de hâlâ limanda bekleyen bir gemi gördüklerinde söylediğinin doğru çıkmasının mutluluğunu hissetti. Fırtınalar arka arkaya patlıyordu ve bu, rüzgarların yakında Dünyanın Omurgası'nı aşıp bütün hiddetlerini Yelkenler Şehri'nin üzerine kusacaklarının habercisiydi.

İkili aceleyle rıhtıma çıkıp gemiye çıkan tahtaya koşma dürtülerini bastırdılar. Morik ikisinin de Üç Kez Şanslı'mn kamaralarına en yakın noktaya gelene kadar gölgelerden çıkmadığından emin oldu.

276

KORSAN KRAL

İç rıhtım depolarından birinin karanlık gölgeleri arasında yeni bir yıldırım çakana kadar beklediler ve yıldırım ortalığı aydınlatınca hemen etrafı süzdüler. Kimseyi göremeyen Morik, Bellany'nin kolunu yakalayıp doğruca gemiye koşmaya başladı. O ve sevgilisi iskele boyunca açıkta koşarken kendini çok savunmasız hissediyordu.

Gemiye çıkan iskeleye ulaştıklarında Kaptan Maimun'un bizzat kendisinin elinde bir fenerle beklediğini gördüler.

"Acele edin yahu," dedi Maimun. "Ya şimdi yola çıkarız ya da başımız büyük dertte demektir."

Morik, Bellany'nin önden çıkmasını söyleyip onunla birlikte Maimun'un kişisel bölümündeki kamaraya gitti.

"İçki?" diye sordu kaptan ama Morik elini kaldırıp reddetti.

"Zamanım yok."

"Bizimle gelmiyor musun?"

"Kensidan buna izin vermez," diye açıkladı Morik. "Neler olduğunu bilmiyorum ama bu gece hepimizi On Meşe'ye çağırdı."

"Bu güzel hanımı benim gibi bir serseriye mi emanet ediyorsun?" diye sordu Maimun.

"Gücenmeli miyim?" Kadından bahsederken o ve Maimun Bellany'ye döndüler ve kadın o anda bu tanıma tam olarak uyuyordu. Birçok mumun ışığıyla yıkanan siyah saçları ıslak, teni yağmur damlalarıyla parıldayan ve üzerindeki kalın, yün pelerini çıkaran kadını betimlemek için başka bir şey söylenemezdi.

Bellany yüzündeki ıslak saçları geri attı ve bu hareket iki adamı da resmen büyüledi. Onlara baktığında onların da kendisine baktığını görünce oldukça şaşırdı.

"Bir sorun mu var?" diye sordu ve Maimun'la Morik gülmeye başladılar. Bu, kadının kafasını daha da karıştırdı.

Maimun kadına şişeyi gösterince Bellany hevesle onayladı.

"Eğer bir fırtına sırasında bir gemide oturmaya gönüllüysen dışarısı çok kötü durumda olmalı," dedi Bellany'ye bir kadeh viski verirken.

Bellany içkiyi bir dikişte içti ve kadehi tekrar doldurması için Maimun'a verdi.

"Ben Deudermont'un yanında değilim ve olmayacağım da,"

277

î-ş—< R.A. SALVATORE

diye açıkladı Bellany, Maimun kadehi doldururken. "Arabeth Raurym, Valindra'yla olan savaşını kazandı ama Arabeth benim efendim değil."

"Ve Sahipkule'nin eski sakinlerinden biri Deudermont'un tarafında değilse ölmüş demektir," diye ekledi Morik. "Bazıları, Yakınmuhafız Adası'na, Kurth'un yanına sığındı.

"Çoğu yıllardır onunla yakın ilişkiler içinde olanlar ve ben onu doğru düzgün tanımıyorum bile," dedi Bellany.

"Deudermont'un Arklem Greeth'in yanında savaşanları affettiğini sanıyordum," dedi Maimun.

"Evet, her ne işe yarayacaksa bunu yaptı," dedi Morik.

"Sahipkule'nin yıkıntıları arasından çıkmış hizmetkarlarla büyüyle ilgilenmeyenler için gayet işe yaradı," dedi Bellany. "Ama bizim gibi Arklem Greeth'in emriyle büyüler ören, sadece Sahipkule'nin değil aynı zamanda Gizem Kardeşliği'nin de üyeleri olarak görülenler için af yok... en azından Luskanlılar'ın gözünde."

Maimun dolu kadehi Bellany'ye verdi ve kadın bu sefer sadece bir yudum aldı. "Şehrin bütün düzeni yok oldu," dedi genç kaptan. "Deudermont'la Bramblemberry'nin amaçları belli olunca birçok kişi de bundan korkuyordu. Arklem Greeth bir canavardı ve yüksek kaptanlarla, onların adamlarını da hizada tutan tam olarak bu canavarlıktı. O gün şehir Deudermont'un kontrolüne geçtiğinde ben bile belki, sadece belki soylu kaptanın bu işi başaracak kadar karakterli ve ünlü olduğunu ummuştum."

"Zamanı doluyor," dedi Miamun. "Her ara sokakta öldürülmüş birilerini bulabilirsin."

"Peki ya Rethnor?" diye sordu Maimun. "Sen onun için çalışıyorsun."

"İsteyerek değil," dedi Bellany ve Morik'in kadına kaş çatışı dikkatli, genç korsan kaptan için çok şey anlatıyordu.

"Rethnor'un amacını bilmiyorum," diye kabul etti Morik. "Ben, bana söyleneni yapıyorum ve burnumu ait olmadığı yerlere sokmuyorum."

"Bu benim tanıdığım ve sevdiğim Morik olamaz," dedi Maimun.

278

KORSAN KRAL

"Doğruya doğru," diye katıldı Bellany.

Fakat Morik başını iki yana salladı. "Rethnor'un arkasında n^ olduğunu biliyorum ve bu yüzden sadece bana söyleneni yapacak kadar akıllıyım."

Güverteden gelen bir çağrı son halatların çözülmek üzere olduğunu haber verdi.

"Ve bu gece Rethnor'un Gemisi'ne dönmen söylendi," diye hatırlattı Maimun, Morik'i kapıya götürürken. Morik, Bellany'ye sarılıp onu öpecek kadar durdu.

"Maimun seni güvende tutacak," diye söz verdi ve başıyla onay. layıp karşılık olarak kadehini kaldıran dostuna baktı.

"Peki ya sen?" diye cevap verdi Bellany. "Sen neden burada ka|_ mıyorsun?"

"Çünkü o zaman Maimun hiçbirimizi güvende tutamaz," diye cevap verdi Morik. "Ben iyi olacağım. Bütün bu kaos içinde doğn,. luğundan emin olduğum tek bir şey varsa o da Kaptan Deudermont'un nasıl bir kaderi olacak olursa olsun Rethnor'un Gemisi'nin sağlam kalacağıdır."

Kadını bir kez daha öpüp gittikçe şiddetlenen fırtınaya kar^ pelerinine sarındı ve Üç Kez Şanslı'yı hızla terk etti. Mürettebatın gemiyi, rıhtımdan demir atabilecekleri bir mesafeye ustalıkla götürmelerini görecek kadar bekledi. Rethnor'un Gemisi'ne vardığın<|a yüksek kaptanın sessizce öldüğünü ve Karga Kensidan'ın aı% dümeni tam anlamıyla devraldığını öğrendi.

Aralıksız yağan yağmurdan içeri ciddiyetle tek sıra halinde girdiler; Rethnor'un Sarayı'nın giriş kapılarından geçip yüksek kaptanın yattığı geniş balo salonuna geçtiler.

Diğer dört yüksek kaptan da buradaydı. Suljack ilk gelen olmiş. ken Kurth en son gelmişti. Baram ve Taerl beraberce gelmişlerdi

Kensidan dördünü de kişisel kabul salonuna aldığında, Lusk;ın valisinin saygılarını sunmaya geldiği haberi gelmişti. "İçeri alın," dedi Kensidan, hizmetkarına.

2>9

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Yalnız değil," diye karşılık verdi kadın.

"Robillard mı?"

"Ve Su Perisi mürettebatının bir kısmı," diye açıkladı hizmetkar.

Kensidan bir önemi yokmuş gibi elini salladı. "Deudermont aramıza katılmadan önce siz dördünüze Rethnor'un Gemisi'nin artık benim olduğunu söylemek istiyorum. Babam vefat etmeden önce kutsamasıyla birlikte bana devretti."

"Adını değiştircen mi? Karga Gemisi mi olcak?" diye takıldı Baram ama Kensidan ona o kadar sert baktı ki adam endişeyle öksürdü.

"Aranızdan Rethnor'un Gemisi'nin şu anda zayıf olduğunu düşünen varsa bu fikrini hemen değiştirmeli," dedi Kensidan ve kapılar açılıp da hemen arkasında her daim tetikte ve tehlikeli Robillard'la Vali Deudermont içeri girince son kelimeleri yutar gibi söyledi. Su Perisi 'nin mürettebatından olanlar içeri girmediler ama oldukça yakında bekliyorlardı.

"Luskan'ın yeni yüksek kaptanıyla tanıştınız mı?" diye sordu Kruth, Kensidanı göstererek.

"Bunun miras olarak alınabilen bir konum olduğunu bilmiyordum," dedi Deudermont.

"Öyle," diye cevap verdi Kesnidan kısaca.

"O zaman sevgili Kaptan Deudermont vefat ederse Luskan bana mı kalıyor?" diye sordu Robillard ve Deudermont ona hiç de onaylamaz bir bakış atınca omzunu silkti.

"Hiç sanmıyom," dedi Baram.

"Eğer Luskan'ın beş yüksek kaptanı sizler olacaksanız öyla olsun," dedi Deudermont. "Kendi unvanlarınızı nasıl dağıttığınızla ilgilenmiyorum. Önemsediğim tek şey Luskan ve halkı ve hepinizden de aynı şeyi bekliyorum."

Bu şekilde ve bu ses tonuyla hitap edilmeye alışkın olmayan beş adam dikkat kesildiler ve Baram'la Taerl'in tüylerini kabarttığı rahatlıkla fark edilebiliyordu.

"Tek istediğim huzur ve barışın saplanabilmesi ki böylece şehir içinde bulunduğu zor durumdan çıkabilsin," dedi Deudermont.

"Bizi bu duruma sen soktun ki senden kimse böyle bişey isteme-

280

KORSAN KRAL

di," diye cevap verdi Baram.

"İnsanlar istedi," diye sertçe karşılık verdi Deudermont. "Aralarında sizin adamlarınız da vardı. Sizin kendi adamlarınız Lord Barmbleberry'yle benim yanımda Sahipkule'nin kapılarına saldırdı."

Baram'ın verecek bir cevabı yoktu.

Fakat Suljack hevesle araya girdi. "Evet ve Kaptan Deudermont bize, Luskan'ı bütün Kılıç Sahili boyunca kıskanılacak bir yer yapma fırsatı sunuyor," dedi, enerjisi Deudermont'u bile şaşırtmıştı. Fakat adamın tam olarak da bunu yapmasını isteyen Kensidan'ı ve aptal Suljack söylevine devam ederken Kensidan'a kurnaz bir gülümseme gönderen Kurth'u hiç şaşırtmamıştı.

"Adamlarım yorgun ve yaralı," dedi. "Bu savaş onları çok zorladı, hepimizi çok zorladı ve artık daha iyi şeyleri umma ve bunun için çalışma zamanı geldi. Vali, Sayın Suljack'in Gemisi'nin sizin tarafınızda olduğunu ve kendi hayatlarını kurtarmak hariç hiçbir sebeple savaşmayacaklarını bilin."

"Bunu takdir ediyorum," diye cevap verdi Deudermont eğilerek ama ifadesinde minnettarlığın yanında şüphe de vardı ve bu, dikkatli Kensidan'ın gözünden kaçmamıştı.

"İzninizle sayın Vali ama bugün politika konuşmak için değil, babamı gömmek için buradayım," dedi Kensidan ve kapıyı gösterdi.

Deudermont'la Robillard eğilip ayırıldılar ve kapının hemen dışında bekleyen adamlarına katıldılar. Daha soma Suljack ayrıldı ve onun arkasından da Baram'la Taerl homurdanarak, tıpkı geldikleri gibi birlikte gittiler.

"Bu devir hiçbir şeyi dğiştirmiyor," demek için durdu Kurth gitmeye hazırlanırken. "Değerli bir danışmanı kaybettiğin gerçeği dışında." Bilmişçe güldü ve odadan ayrıldı.

"Ondan hiç hoşlanmıyom," dedi cüce bir süre soma Kensidan'ın koltuğunun arkasından.

Kensidan omzunu silkti. "Hemen Suljack'in yanına git," diye emretti. "Deudermont'a bu kadar açıktan destek verdiği için Baram'la Taerl ona daha da öfkelenmişlerdir."

"Peki ya Kurth?"

281

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Bana karşı hamle yapmayacak. Bu olayların nereye gittiğüini görüyor ve tam da orada bekliyor."

"Emin misin?"

"Suljack'in yanına gitmeni bir kez daha söyleyecek kadar eminim."

Cüce, abartılı bir şekilde içini çekti ve ayaklarını yere vura vura koltuğun yanında geçti. "Sürekli ne yapacağımın söylenmesi beni yormaya başladı," diye mırıldandı ve Kensidan sırıttı.

Bir süre soma Kensidan'ın tek başına oturduğu odanın yarısı karardı.

"Her şeyi duydun mu?" diye sordu.

"Dostunu büyük bir tehlikeye atmaya devam ettiğini bilecek kadarını."

"Bu sizin canınızı mı sıkıyor?"

"Bu bizi cesaretlendiriyor," dedi görünmeyen, asla görünmemiş olan konuşmacı. "Bu tek bir ittifaktan daha büyük doğal olarak."

"Cüce onu koruyacaktır," diye cevap verdi Kensidan, sırf bunun belki de Suljack'le olan ittifakından büyük olmadığını göstermek için.

"Hiç şüphen olmasın," diye güvence verdi ses. "Luskan garnizonunun yarısı onu geçmeye çalışırken ölür."

"Peki ya daha fazlası gelir de Suljack ölürse?" diye sordu Kensidan.

"O zaman ölmüş olur. Bu bir soru bile değil. Asıl soru, Kensidan müttefığini kaybederse ne yapar?"

"Suljack'in takipçileri arasında oldukça nüfuzum var," diye cevap verdi Rethnor'un Gemisi'nin başı. "Hiçbiri Baram veya Taerl'e bağlanmayacaktır ve ben de Suljack'i öldürdükleri için o ikisini bağışlamayacaklarından emin olurum."

"Savaş devam edecek o zaman, öyle mi? Dikkatli ol, Kurth oynadığın oyunun derinliğini görebiliyor."

Cüce tam o sırada odaya girdi ve karanlığı, gerçek efendilerinin beklenmedik ziyaretini görünce gözleri büyüdü.

Kensidan, cüceyi tepkisini ölçecek kadar izledi ve sonra cevap verdi, "Deudermont'un en büyük düşmanı kaos. Benim şehir muha-

282

KORSAN KRAL

fızlarım görev yerlerine gitmiyorlar, tıpkı başka birçoğu gibi. Deudermont büyük konuşmalar yapıp büyük vaatlerde bulunabilir ama sokakları o yönetmiyor. Köylüleri güvende tutamaz. Ama ben, benimkileri güvende tutabilirim, Kurth da kendininkileri vesaire vesaire."

Cüce hemen arkasında gülmeye başladı ama Kensidan dönüp ona bakınca sustu. "Gayet doğru," diye kabul etti Rethnor'un Gemisi'nin başı. "İnsanlığın rekabetçi doğasının tuzağı bu. Başkalarının mutlu olmak için daha fazla şeyi varken çok az kişi mutlu olabilir."

"Bunun daha ne kadar sürmesine izin vereceksin?" diye sordu karanlıktaki ses.

Kensidan omzunu silkti. "Bu Deudermont'a bağlı."

"O çok inatçıdır."

"Ne güzel," dedi Kensidan omzunu silkerek.

Cüce unuttuğu pelerinini koltuğun arkasından alırken bir kez daha güldü.

"Umarım ününün hakkını verebilirsin," dedi Kensidan yanında bir kez daha geçen cüceye.

"Uzun süredir vurcak bi şeyler arıyodum," diye cevap verdi cüce. "Hatta ilk savaşım için bikaç mısra bile hazırladım."

Karanlıktan bir inleme sesi geldi ve cüce daha da yüksek sesle gülerek odadan çıktı.

283

GEÇMİŞTEN GÖRÜNTÜLER

"Yakında On-Kasaba'ya dönmek zorundayız," dedi Drizzt, Regis'e bir sabah. Geyik Kabilesi'yle Berkthgar'ın yanından ayrılmaları üzerinden on gün geçmişti ve o zamandan beri tundradaydılar. Kış bu kadar yakınken kasabalardan birine dönmeleri gerektiğini biliyorlardı. Buzyeli Vadisi kışları gerçekten de ölümcül olduğu için tedbirlilik bunu gerektiriyordu.

Ama kalmış ve güneydeki Yüzen Buz Denizi'nden ve Dünyanın Omurgası'nın eteklerinden buraya gelmişlerdi. İki kabileyle daha karşılaşmışlardı ve ikisi tarafından da sıcak bir şekilde olmasa da samimi bir şekilde karşılanmışlardı. İki kabile de Wulfgar'dan herhangi bir haber almamıştı ve onu ölü kabul ediyorlardı.

"Dışarıda değil," dedi Regis bir süre sonra, "güneye, vadiden dışarı gitmiş olmalı."

Drizzt başıyla onayladı ya da en azından denedi ama buna hiç ikna olmadığından hareketi daha çok bir inkar sallayışı gibi olmuştu.

"Wulfgar kabilenin söylediklerine çok kızmış hatta utanmıştır ve bu yüzden On-Kasaba'ya uğramadan geçip gitmiştir," diye devam etti Regis inatla. "Geçmişini kaybettiğinde evini de kaybetti ve bu yüzden burada kalmaya katlanamadı."

"Ve Luskan'ın ötesine gitti öyle mi?"

"Wulfgar'ın Luskan'ı es geçtiğinden emin değiliz. Şehre girmiş

284

KORSAN KRAL

olabilir... hatta belki de bir gemiye katılıp Kılıç Denizi'nin güneyine, Memnon'un ötesine belki de Calimport'a yelken açmıştır. Bir kar fırtınasında birbirimize sarılmış bir halde onu aradığımızı görse amma gülerdi."

Drizzt omzunu silkti. "Mümkün," diye kabul etti ama yine ne ses tonu ne de duruşunda kararlılık yoktu.

"Her ne olduysa yalnız ya da birileriyle beraber dışarıda olduğuna dair bir iz bulamadık," dedi Regis. "Buzyeli Vadisi'ni terk etti. Geçen baharda doğruca On-Kasabayı geçip vadi boyunca güneye gitmiştir... ya da o küçük yere geri dönmüştür. Neydi adı? Hah Auckney. Colson'un yanına! Evet kesin..."

Drizzt elini kaldırıp Regis'i durdurdu. İkisinin de ne Wulfgar'a ne de Colson'a ne olduğu konusunda hiçbir fikri yoktu. Çocuk yıllar önce Gümüş Sınırlar'dan Wulfgar'la beraber ayrılmıştı ama Wulfgar, On-Kasaba'dan geçtiğinde yanında değildi. Belki de Regis haklıydı ama Buzyeli Vadisi'ni anlayan ve Wulfgar'ın içindeki karmaşayı bilen Berkhthgar'ın doğru çıkarımı yapmış olma olasılığı daha yüksekti.

Tundraya tek başına giden o kadar çok kişi ortadan kaybolmuştu ki... kendilerini bir bataklığın içinde, karların altında ya da bir canavarın midesinde bulmuşlardı... Wulfgar ne ilk olurdu ne de sonuncu.

"Bugün On-Kasaba'ya doğru yola çıkıyoruz," dedi Drizzt, buçukluğa.

Kara elf gri gökyüzüne baktı ve karın bir kez daha yaklaştığını gördü. Bu seferki çok daha soğuk ve rüzgara binmiş olacaktı... bu seferki onları öldürebilirdi.

Regis itiraz etmeye kalktı ama sonra başıyla onaylayıp içini çekti. Wulfgar onlar için artık kayıptı.

İkili üzgünce yola koyuldular. Regis düz, beyaz boşlukta Drizzt'in izinden ve onun oldukça yakınından ilerliyordu. Buzyeli Vadisi'ni gayet iyi tanıyan Drizzt bile nerede olduklarını anlamak için birçok kez durmak zorunda kaldı.

Günortasında kar yağmaya başladı. Önceleri hafif yağıyordu ama kısa sürede kuzeybatı rüzgarının ulumasıyla şiddetlendi. İkili

285

î-ş—< R.A. SALVATORE

pelerinlerine daha da sıkı sarılıp öne eğilerek ilerlemeye çalıştılar.

"Bir mağara bulmalıyız," diye seslendi Regis, sesi rüzgarın uğultusunda zorlukla duyuluyordu.

Drizzt geriye dönüp başıyla onayladı ama tekrar diğer tarafa dönmeden önce Regis aniden bir çığlık attı.

Drizzt göz açıp kapayana kadar palaları elinde arkasını döndü ve fırtınanın arasında iri bir mızrağın yukarıdan gelip bir iki metre ötesine saplandığını gördü. Geriye doğru sıçrayıp mızrağı kimin attığını görmeye çalıştı ama bakışlarının önünde yere saplı, titreyen mızrağa kaydığını fark etti.

Mızrağa bir verbeeg başı bağlıydı ve mızrağın arka tarfındaki deri bir sicimin ucunda sallanıyordu.

Drizzt, mızrağa yaklaşıp etrafına ve her an benzer mızraklardan bir salvo beklediği için yukarı baktı.

Dev kafası rüzgarın etkisiyle mızrağın tepesinde sallanıyor, Drizzt'e boş, ölü gözlerle bakıyordu. Alnında garip bir yara verdi. Drizzt, daha iyi görebilmek için Parıltı'yı kullanarak devin başının saçlarını kenara çekti.

"Wulfgar," diye mırıldandı Regis ve Drizzt dönüp ona baktı. Buçukluk, verbeegin yaralı alnına bakıyordu.

"Wulfgar mı?" dedi Drizzt. "Bu bir verb..."

"Desen," dedi Regis yarayı işaret ederek.

Drizzt yarayı daha yakından inceleyince beklentiyle nefesi kesildi. Aslında bir damga olan bu yara biraz bozuk ve kusurluydu ama Drizzt iç içe geçmiş üç cüce tanrısı sembolünü tanıyabilmişti. Bu sembol, Bruenor'un Aegis-fang'in başına kazıdığı semboldü! Wulfgar ya da Aegis-fang'i elinde tutan başka biri savaşçekicinin kafasını bu verbeegi damgalamak için kullanmıştı.

Drizzt dimdik durup etraf bakındı. Mızrağı fırlatan kişi bu fırtınada fazla uzakta olmamalıydı hele Drizzt ya da Regis'i şişlemediğinden emin olmak istediyse.

"Wulfgar!" diye bağırdı ve sesi, yakınlardaki kayalardan yankılanıp, uluyan rüzgarla yağan karın etkisiyle hemen yoık oldu.

"Oydu!" diye bağırdı Regis ve o da kayıp dostlarının adını seslenmeye başladı.

286

KORSAN KRAL

Fakat kendi seslerinin yankıları dışında bir ses gelmedi.

Regis bir süre daha seslenmeye devam etti ama Drizzt bilmiş bir gülümsemeyle onu durdurdu.

"Ne?" diye sordu buçukluk.

"Burayı biliyorum... daha önce düşünmeliydim."

"Neyi düşünmeliydin?"

"Bir mağara, buraya pek uzak değil," diye açıkladı Drizzt. "Wulfgar'la benim ilk kez omuz omuza savaştığımız yer."

"Verbeeglere karşı," dedi Regis, mızrağa bakarken dostunun nereden bahsettiğini anlamıştı.

"Verbeeglere karşı," diye onayladı Drizzt.

"Görünüşe göre hepsini öldürememişsiniz."

"Haydi gidelim," dedi Drizzt.

Drow tam olarak nerede olduğunu anladıktan sonra Guenhwyvar'ı çağırıp mağarayı araması için önden gönderdi. Panterin kükremeleri gittikçe şiddetlenen fırtınada onlara yol gösterdi ve her ne kadar mesafe sadece birkaç yüz metre de olsa ikilinin derin, karanlık mağaranın girişine ulaşmaları zaman aldı. Drizzt hemen içeri girdi ve gözleri karanlığa alışırken uzunca bir süre durup bekledi. Uzun zaman önceki o savaşı düşünüp Biggrin'in İni'nin tünellerinin dönüşlerini, kesişmelerini hatırlamaya çalıştı.

Buçukluk ışıksız mağarada drow kadar iyi göremediği için Regis'in elini tutup ilerlemeye başladı. İlk kesişim noktasında sola döndüler ve mağaranın her yerinin karanlık olmadığını gördüler.

Drizzt, Guenhwyvar'a önden gitmesini işaret etti ve Regise orada kalmasını söyleyip palalarını çekti. Dikattle ve sessizce, her seferinde kısa, yavaş bir adım atarak ilerledi. İlerideki Guenhwyvar mağaranın aydınlık kısmına ulaştı. İçerideki ateş panterin hatlarının o kadar iyi görülmesini sağlıyordu ki Drizzt, Guen'in kulaklarının dikleştiğini, kaslarının gevşediğini ve görüş alanından çıkarken rahatça yürüdüğünü gördü.

Adımlarını hızlandırıp palalarını kınlarına soktu. Bölümün girişinde ateşin ışığı yüzünden gözlerini kısmak zorunda kaldı.

Ateşin uzak ucunda oturan adamı zorlukla tanıyabildi. Aslında üzerindeki kat kat kürkler yüzünden bir insandan çok bir deve ben-

287

î-ş—< R.A. SALVATORE

ziyordu.

Tabii bu, Beornegar oğlu Wulfgar için sıklıkla söylenmiş bir şeydi.

Drizzt içeri adım attı ama Regis koşarak yanından geçerken neşeyle "Wulfgar!" diye bağırdı.

Adam, coşkun buçukluğa gür, sarı sakallarının arasından bir gülümsemeyle karşılık vermeyi başardı.

"Öldüğünü sandık," dedi Regis duygu dolu bir sesle.

"Ölmüştüm," diye cevap verdi Wulfgar. "Belki hâlâ ölüyüm ama hayata dönmek üzereyim." Daha dik oturmaya başladı ama Drizzt'le Regis yaklaşırken ayağa kalmadı. Barbar, ikiliye onlar için hazırladığı kürklerin üzerine oturmalarını işaret etti.

Regis bir cevap bulabilme umuduyla merakla Drizzt'e baktı ve barbar adetleri konusunda daha fazla bilgili olan Drizzt otururken Regis'e de oturmasını işaret etti.

"Mevsimlerin üçünü yendim," diye açuıkladı Wulfgar. "Ama en zorlusu bana meydan okumak için önümde bekliyor."

Regis bu garip sözleri sorgulamaya yeltendi ama Drizzt elini kaldırıp onu durdurdu ve Wulfgar'ın öyküsünü anlatmasını bekledi.

"Colson, annesiyle beraber Auckney'de," diye söze başladı Wulfgar. "Olması gerektiği gibi."

"Peki babası olan o aptal lord?" diye sordu Drizzt.

"Görünüşe göre aptallığı güzel bir kadının yoldaşlığıyla oldukça azalmış," diye yanıtladı Wulfgar.

"Bu sana acı vermiş olmalı," dedi Regis ve Wulfgar başıyla onayladı.

"Auckney'den ana kuzey-güney yolunda ilerlerken hangi yöne döneceğimi bilmiyordum. Bruenor'u yüz üstü bıraktığımdan endişeleniyordum ve bu da hafife alınacak bir şey değil."

"O gayet iyi," diye güvence verdi Drizzt dostuna. "Seni çok özlüyor ama krallığında barış var."

"Kuzey kapısının önünde orklar varken barış mı var?" dedi Wulfgar ve başıyla onaylama sırası bu sefer Drizzt'teydi.

"Barış kalıcı olmayacak ve Bruenor bir kez daha savaşla karşılaşacak," diye öngördü Wulfgar.

288

KORSAN KRAL -^rfr__

"Mümkün," diye cevap verdi Drizzt. 'Ama sabır ve anlayış gösterdiği için bir savaş çıkması durumunda orklar karşılarında Mithril Salonu ve güçlü müttefiklerini bulacaklar. Bruenor, Obould'a karşı savaşını sürdürseydi tek başına sürdürecekti ve sonunda..."

"Tanrılar onu ve hepinizi korusun," dedi Wulfgar. "Peki sizi buraya getiren nedir?"

"Bruenor'un eliçileri olarak Mirabar'a gittik," diye açıkladı drow.

"Yolumuz senin yakınlarına düştüğü için de..." dedi Regis ama bu oldukça komik bir iddiaydı; Mirabar, Buzyeli Vadisi'ne yakın falan değildi.

"Hepimiz senin nasıl olduğunu öğrenmek istedik," dedi Drizzt.

"Hepiniz?"

"İkimiz, Bruenor ve Catti-brie." Drow, Wulfgar'ın ifadesini görmek için durakladı ve barbarın yüzünde acı görmeyince rahatladı. "O iyi," diye ekledi ve Wulfgar gülümsedi.

"Aksini asla düşünmedim."

"Baban yakında buraya seni ziyarete gelecek," dedi Regis. "Bu mağarayı mı arasın?"

Wulfgar bu söz karşısında gülümsedi. "Geyik flamasını arasın," diye karşılık verdi.

"Onlar, senin öldüğünü sanıyorlar," dedi buçukluk.

"Ölmüştüm de. Ama Tempus nazik davranıp bu yerde, evinde bana bir kez daha doğma şansı verdi."

Duraksadı ve Buzyeli Vadisi'nin güz göğünü çok bezeyen kristal mavisi gözleri parladı. Regis bir şey söylemeye yeltendi ama Drizzt onu durdurdu.

"Dönüşümde hatalar yaptım... hem de çok fazla," dedi barbar düşünceli bir şekilde. "Buzyeli Vadisi affetmez ve bir hatayı düzeltmek için nadiren şans tanır. Kim olduğumu, halkımın kim olduğunu ve hepsinden de öte evimi unutmuştum."

Durdu ve uzun süre alevlere baktı. "Buzyeli Vadisi bana meydan okudu," dedi hafifçe sanki dostlarından çok kendi kendine konuşuyor gibiydi. "Tempus beni, kim olduğumu hatırlamam için yüreklendirdi ve başarısızlığın bedeli ölüm olacaktı... hâlâ da olabilir."

289

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Fakat şimdiye kadar galip geldim," dedi, ikiliye bakarak. "Baharın ayılarından ve avcılarından, yazın dipsiz bataklıklarından ve güzün son beslenme çılgınlığından sağ çıktım. Burayı evim yaptım ve duvarlarını burada yaşamış olan goblinlerle devlerin kanlarıyla süsledim."

"Gördük," dedi Regis ama gülümsemesi bulaşıcı değildi, en azından Wulfgar için.

"Kışı da yeneceğim ve görevimi tamamlamış olarak Geyik Kabilesi'nin yanına döneceğim. Artık hatırlıyorum; bir kez daha Buzyeli Vadisi'nin oğluyum, Beornegar'ın oğluyum."

"Seni geri kabul edecekler," diye belirtti Drizzt.

Wulfgar uzun bir süre durakladı ve sonunda yavaşça da olsa başıyla onayladı. "Halkım beni affedecek."

"Bir kez daha liderlik için meydan okuyacak mısın?" diye sordu Regis.

Wulfgar başını iki yana salladı. "Evleneceğim ve yapabileceğimiz kadar çocuk yapacağız. Ren geyiği avlayıp goblin öldüreceğim. Babamın ve ondan önce de onun babasınm yaşadığı gibi yaşayacağım; tıpkı benim çocuklarımın ve onların çocuklarının da yaşayacağı gibi. Bu hayat barış dolu Drizzt ve huzur, mutluluk ve sonsuzluk."

"Kabilende birçok güzel kadın var," dedi Drizzt. "Beornegar oğlu Wulfgar'ın eşi olmaktan kim gurur duymaz ki?"

Bu garip yorumu duyan Regis, Drizzt'e bakarken alnı kırıştı ama tekrar Wulfgar'a bajktığında dostunun sözlerinin aslında çok uygun olduğunu anladı.

"Bir yıldan uzun süre önce evlenmiş olabilirdim," dedi Wulfgar. "Biri var..." sesi kısılırken güldü. "Ona layık değildim."

"Belki de hâlâ müsaittir," dedi Drizzt ve Wulfgar bir kez daha gülümseyip başıyla onayladı.

"Ama senin ölmüş olduğunu sanıyorlar," diye araya girdi Regis ve Drizzt ona kaşlarını çatarak baktı.

"Ölmüştüm," dedi Wulfgar. "Ayrıldığım gün aslında asla gerçekten geri dönmemiştim. Berkthgar bunu biliyordu. Hepsi bunu biliyordu. Buzyeli Vadisi affetmez."

"O hayata geri dönmeyi hak etmelisin," dedi Drizzt.

290

KORSAN KRAL

"Yeniden Beornegar oğlu Wulfgar'ım."

"Geyik Kabilesi'nden... kıştan sonfâ," dedi Drizzt ve başını içten bir şekilde eğerek anlayışlı bir şekilde gülümsedi.

"Dostlarını unutmayacaksın değil mi?" diye sordu Regis ve Drizzt'le Wulfgar arasındaki sessiz iletişimi bozdu. İkisi de dönüp ona baktılar. "Hmm?" dedi inatçı bir şekilde. "Beornegar oğlunun hayatında bir zamanlar onu tanımış ve sevmiş olanlara yer yok mu? Dostlarını unutacak mısın?"

Buçukluğun sıcaklığı Wulfgar'ın yüzündeki buzu eritti ve barbar genişçe gülümsedi. "Nasıl unutabilirim?" diye sordu. "Drizzt Do'Urden'i ve yıllarca babam olmuş olan Mithril Salonu'nun cüce kralını kim unutabilir? Bana nasıl sevileceğini öğreten ve bana böylesine dürüstlük ve içtenlik sergileyen kadını nasıl unutabilirim?"

Drizzt bu cümleler yüzünden biraz irkildi çünkü Wulfgar'ı onlardan uzaklaştıran onun Catti-brie'yle ilişkisi olmuştu. Fakat Wulfgar'ın gözlerinde ne bir pişmanlık ne bir kırgınlık vardı. Sadece sakin bir nostalji ve huzur... Drizzt'in, adamın gözlerinde uzun yıllardır görmediği bir huzur.

"Ve Yalnızormanlı Regis'i kim unutabilir?" diye sordu Wulfgar.

Buçukluk onaylar bir şekilde başmı eğdi. "Keşke eve gelebil-sen," diye fısıldadı.

"Ben evimdeyim, sonunda," dedi Wulfgar.

Regis başını iki yana salladı ve itiraz etmek istedi ama boğazın-daki yumruk herhangi bir şey söylemesini engelledi.

"Bir gün kabilenin liderliği için meydan okuyacaksın," dedi Drizzt. "Buzyeli Vadisi'nin yolu budur."

"Ben artık aralarında yaşlı kalıyorum," diye cevap verdi Wulfgar. "Genç ve güçlü birçok adam var."

"Beornegar oğlundan da mı güçlüler?" dedi Drizzt. "Hiç sanmıyorum."

Wulfgar sessiz bir onaylamayla başını eğdi.

"Bir gün meydan okuyacaksın ve Elk Kabilesi'ni bir kez daha yöneteceksin," diye öngördü Drizzt. "Berkthgar sana sadakada hizmet edecek tıpkı o gün gelene ve sen vadide ve halkın arasında kendini rahat hissedene dek senin ona hizmet edeceğin gibi. O bunu biliyor."

291

î-ş—< R.A. SALVATORE

Wulfgar omzunu silkti. "Önce kışı yenmeliyim," dedi. "Ama baharda onların yanına döneceğim, ışıkla karanlığın ilk çekişmesinde. Ve onlar da beni kabul edecekler, tıpkı ilk dönüşümde kabul etmeye çalıştıkları gibi. Ondan sonrasını bilemiyorum ama şundan eminim ki sizler her zaman halkım tarafımdan memnuniyetle karşılanacaksınız ve ziyaretiniz bize mutluluk getirecek."

"Sen orada yokken de bizi mutlulukla karşıladılar," diye güvence verdi Drizzt.

Wulfgar bir kez daha uzun bir süre derin düşüncelere dalarak ateşe baktı. Soma ayağa kalkıp arka tarafa ilerledi ve büyük bir et parçasıyla döndü. "Bu gece sizinle yemeğimi paylaşacağım," dedi. "Ve size kulağımı vereceğim. Buzyeli Vadisi, geride bıraktıklarımı dinlememe kızmayacaktır."

"Bir öyküye bir yemek," dedi Regis.

"Şafağın ilk ışıklarıyla gideceğiz," dedi Drizzt, Wulfgar'a ve Regis şaşkınlıkla baktı. Fakat Wulfgar minnettarlıkla başını eğdi.

"O zaman bana Mithril Salonu'nu anlatın," dedi. "Bruenor'u ve Catti-brie'yi. Obould'u... şimdiye kadar ölmüş olduğunu umuyorum."

"Alakası bile yok," dedi Regis.

Wulfgar gülerek eti şişe geçirdi ve yavaşça pişirmeye başladı.

Saatler boyu son dört yılda olanları anlattılar. Çoğunlukla Drizzt ve Regis konuşuyordu. Wulfgar'a Bruenor'un, Gerumn Geçidi anlaşmasını bütün bölgenin iyiliği için istemeyerek de olsa kabul etmesini ve Obould'un deneyimsiz, kararsız krallığını anlattılar. Catti-brie'nin Leydi Alustriel'in yanında Sanat üzerine çabalarını anlattılar ve şaşırtıcı olarak Wulfgar bu habere oldukça sevinmiş göründü. Ama bir yorum yapmayı da ihmal etmedi, "Senin çocuklarını doğurmalı."

Yoğun ısrarlar sonucu Wulfgar sonunda kendi maceralarını, Colson'u Auckney'e götürüşünü, çocuğu annesinin yetiştirmesi yönündeki kararını ve Auckney'nin aptal lordunun bu kararı kabul etmesi yönündeki ısrarcılığıyla adamın bunu memnuniyetle kabul etmesi karşısında duyduğu rahatlamayı anlattı.

"Böyle çok daha iyi," dedi. "Onda, Buzyeli Vadisi'nin kanı dolaşmıyor ve burada mutlu olmazdı."

292

KORSAN KRAL

Regis ve Drizzt, Wulfgar'ın kalbindeki hâlâ kabuk bağlamamış olan yarayı fark edip birbirilerine baktılar.

Regis, Wulfgar'ın ilk duraklamasında hemen konuyu değiştirip Deudermont'un Luskan'daki savaşını, Sahipkule'nin yıkılışını ve Yelkenler Şehri'nin her tarafına yayılan yıkımı anlattı.

"Korkarım fazla hızlı ve fazla cesurca hareket etti," diye yorum yaptı Drizzt.

"Ama çok sevilen biri," diye karşı çıktı Regis ve dostlarının yaptığının doğru olup olmadığına dair kısa bir tartışma başladı. Tartışma kısa sürdü çünkü ikisi de Wulfgar'ın, Luskan'ın kaderini pek önemsemediğini çabucak fark ettiler. Barbar, yüzünde dalgın bir ifadeyle oturmuş, elini yanında yatan Guenhwyvar'ın parlak kürkünde gezdiriyordu.

Drizzt sohbeti eski zamanlara, o ve Wulfgar'ın verbeeg inine ilk gelişleriyle, Kelvin Anıtı'ndaki Bruenor Yokuşu'nu tırmanışlarına getirdi. Macerlarmı, yürüdükleri ve yelken açtıkları o uzun ve zorlu yolları, birçok savaşı, birçok mutluluğu bir kez daha yaşadılar. Regis oracıkta, yerdeki kürkün üzerinde uyuya kaldığında, ateş zayıfladıkça sohbet yavaşlasa da hâlâ konuşuyorlardı.

Uyandığında Drizzt'le Wulfgar'ın çoktan kalkmış, beraberce kahvaltı ettiklerini gördü.

"Hızlı ye," dedi Drizzt. "Fırtına yavaşladı ve yola çıkmalıyız."

Regis sessizce bunu yaptı ve kısa bir süre soma Wulfgar'ın geçici evinin kenarında birbirilerine veda ettiler.

Wulfgar'la Drizzt, bakışları karşılıklı saygıyla birbirine kilitlenmiş halde güçlü bir şekilde el sıkıştılar. Birbirilerine sıkıca sarıldılar; sonsuza dek var olacak bir bağdı bu. Soma ayrıldılar ve Drizzt dışarıdaki aydınlığa çıktı. Wulfgar gitmekte olan Guenhwyvar'ın kalçasına vurdu.

"Al," dedi Regis ve bir süredir üzerinde çalıştığı oymayı Wulfgar'a uzattı.

Wulfgar oymayı dikkatle alarak gözlerinin önüne kaldırdı ve gülümsemesi genişledi; bu, Salon'un Yoldaşları'nın bir oymasıydı: Wulfgar ve Drizzt, Catti-brie ve Bruenor, Regis ve Guenhvvyvar, yan yana, omuz omuza. Minicik elindeki Aegis-fang'in gerçeğine

293

î-ş—< R.A. SALVATORE

benzerliğini, Bruenor'un baltasının işçiliğini ve oymayı incelerken fark ettiği Drizzt'in omzunda olan Catti-brie'nin yayını görünce güldü.

"Bunu, kalan günlerimde kalbimin yanında ve üstünde taşıyacağım," diye söz verdi barbar.

Regis utanarak omuz silkti. "Bunu kaybedersen," dedi, "şey, kalbindeyse asla kaybedemezsin zaten."

"Asla," dedi Wulfgar ve Regis'i kaldırıp ona sıkıca sarıldı.

"Buzyeli Vadisi'nde yolunu yeniden bulacaksın," dedi buçukluğun kulağına. "Sana Maer Dualdon'un kıyısında sürpriz yapacağım. Belki de oltana yem takmak için biraz mola verebilirim bile."

Güneş -o sabah ne kadar zayıf olursa olsun- yeni yağmış karın muhteşem beyazlığı üzerinden nemli gözlerine yansıyan Regis ve Drizzt'e çok daha parlak göründü.

294

BÖLÜM

PRENSİPLER VE PRAGMATİZM

î-ş—< R.A. SALVATORE

Onlar canı gönülden sevdiğim ve çok saygı duyduğum iki adam ve bir adım geri çekilip de Wulfgar'la Deudermont'un izledikleri yolların birbirine ne kadar zıt olduğunu gördüğümde çok şaşırıyorum. Evet, ikisi de gerçek savaşçılar olsa da savaşmak için farklı düşmanlar seçtiler.

Deudermont 'un yolu hayal kırıklığından oluşmuş. Yirmi yıldan uzun süre Kılıç Sahili 'nde yelken açıp korsanların peşine düştü ve yaşlı elflerin hafızalarında dahi bu kadar tehlikeli bir işte bu kadar başarılı olan başka biri yoktur. Başta çok önemli Derinsu şehri olmak üzere, Su Perisi hangi büyük şehre girse kendisine bütün onurlar bahşedildi. Kaptan Deudermont, lordlarla yemekler yedi ve isteseydi devamlı ve etkin hizmetleri sebebiyle Derinsu asilzadeleri kendisine hemen böyle bir unvan verebilirdi.

Fakat bütün bunlara rağmen, korsanların yeni taktiklerinin ardındaki gerçeği, Büyü 'nün Sahipkulesi 'nin onları büyü ve parayla desteklediğini öğrendiğinde Kaptan Deudermont ömrü boyunca sürdürmüş olduğu görevin boşa bir uğraş olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kaldı. Korsanlar ondan uzun yaşayacaklardı ya da en azından kısa vadede haleflerinin sonu gelmeyecekti.

Bu yüzden Deudermont umutsuz bir durum ve gerçekten de büyük bir meydan okumayla karşı karşıyaydı. Bu durum onu ne korkuttu ne de bunun onu durdurmasına izin verdi; gemisini doğruca bu büyük düşmanın üzerine yönlendirdi.

Çok daha büyük ve korkunç dünyaya tepkisi kontrol edilemeyecek olanı kontrol etmeye çalışmak için savaşmak oldu. Ve böylesi bir cesaretle müttefikleri varken, Sahipkule'nin hayaleti Arklem Greeth artık var olmadığı ve Luskan halkı Deudermont'un soylu amacına katıldığı için belki başarılı bile olabilir.

Wulfgar 'ın yolu ne kadar da farklıydı. Deudermont daha büyük müttefikler ve daha büyük zaferler için dışa dönerken Wulfgar da içe dönüp, düşüncelerini her şeyin çok daha basit ve çok daha düz olduğu bir zamana yönlendirdi; daha az sert ya da tehlikesiz olmayan ama çok daha açık tanımlamaları olan ve zaferin, bir ork ordusuyla yenişememe ya da bir amaç uğruna politik tavizler anlamına gelmediği bir yer ve zamana. Wulfgar'ın dünyasında, Buzyeli

296

KORSAN KRAL '—fc*» —^

Vadisi 'nde uçlaşma yok. Çabanın, bedenin ve ruhun mükemmelliği ya da ölüm var. Mükemmelliğe ulaşılsa dahi küçücük bir hata Buzyeli Vadisi 'nin birini, herhangi birini kapıvermesine sebep olabilir. Orada yaşamanın, birini alçakgönüllü yaptığını kendi deneyimlerimden biliyorum.

Yine de Wulfgar 'ın Buzyeli Vadisi 'nin kışını yeneceğinden şüphe duymuyorum. Bahar ekinoksunda kabilesine döndüğünde bir dost, aileden biri olarak karşılanacağına ve ona güvenileceğinden şüphem yok. Wufgar 'ın bir gün tekrar kabilesinin şefi olacağından ve olur da bir gün vadide korkunç bir düşman ortaya çıkarsa ondan ilham alan bütün kabilelerin memnuniyetle onun arkasında yer alıp, Beornegar 'ın oğluna tezahürat yapacaklarından da şüphem yok.

Bir efsane olduğu kesin ama bu efsane henüz tamamlanmaktan çok uzak.

Dostlarımdan biri bir liç, bir korsan ordusu ve büyücülerle savaşırken diğeri de kendi içindeki şeytanlarla savaşıp eşsiz ve dağılmış bir varoluşun anlamını arıyor. Bence yolları arasındaki en derin farklılık burada yatıyor. Deudermont bulunduğu yer ve zamanda güvende ve büyük çabaların sağlam temelleri üzerinde duruyor. Bunların hepsinden öte kendine güveniyor. Keyif aldığı şeyleri ve hayatındaki rahatlıkları farkında olduğu gibi yakınındaki ve uzağın-daki düşmanların da farkında. Çünkü sınırlarının farkında ve onların ötesine ulaşmak için kendine müttefikler bulabiliyor. Ruhen, JVulfgar 'ın olacağı şey çünkü kişi, ancak kendini anlayıp kabul ettiği zaman dışarıdakileri gerçekten etkilemeye başlayabilir.

Wulfgar'ın gözlerine baktım, Beorngar'ın oğlunun gözlerine baktım, Buzyeli Vadisi'nin gözlerine baktım.

Artık onun için korkmuyorum... ne bedeni ne de ruhu için.

Yine de fVulfgar, Deudermont'un bulunduğu noktaya ulaşmayı amaçlasa da ben Deudermont için korkuyorum. Kendinden emin ve cesur adımlar atıyor ama Menzoberranzan'da bir deyiş vardır, "Noet z 'hin lil 'avinsin. "

"Sonu gelmiş olanlar cesurca yürürler. "

- Drizzt Do 'Urden

297

LUSKAN'IN UZUN KIŞ GECESİ

Adam, ara sokakta sağını solunu süzerek ilerledi. Dikkatli olmakta haklı olduğunu biliyordu çünkü kısa bir süre soma taşıyacağı şey, Luskan'ın sert kışında en değerli şeylerden biriydi.

Duvardaki sıradan görünen bir noktaya yaklaştı ve üç kısa vuruş, duraklama, iki kısa vuruş, duraklama ve son olarak da güçlü bir vuruşu içeren belirli bir ritimle vurdu.

Evin ahşap ızgaraları aralandı ve zekice gizlenmiş bir pencereyi açığa çıkardı.

"Evet?" diye sordu içerideki suratsız ihtiyar. "Kimin için geldin?"

"Yedi," diye cevap verdi adam ve limandaki kumar oyunlarında sıklıkla altın yerine kullanılan markalardan yedi tanesinin etrafına sarılmış olan ve Rethnor'un Gemisi'nin işaretiyle mühürlenmiş bir kağıt uzattı.

"Yedi diyosun," dedi içerideki ihtiyar. "Ama ben seni tanıyom Feercus Oduuna ve senin ne karın var ne çocuun var, anca bi kız kardeşin var. Eğer bunamadıysam bu iki kişi yapıyo."

"Yedi marka," diye itiraz etti Feercus.

"Beşi satm almışın ya da yürütmüşün ya da bi cesetten çalmışın."

"Satın almış olsam n'olur?" diye bir kez daha itiraz etti Fercus.

298

KORSAN KRAL

"Rethnor'un Gemisi'ndeki kardeşlerimden çalmıyom, onları bunun için öldürüyo da dilim."

"Yani onları satın aldığını kabul ediyon öyle mi?"

Feercus başını iki yana salladı.

"Kensidan karaborsacılığı hiç de hoş karşılamıyo, kendi iyiliğin için söylüyom."

"Beş kişinin erzağını getirmem istendi," diye açıkladı Feercus. "Kızkardeşim, ben ve Darvus'un ailesi, onların gelip bunları alacak adamı ya da yeterince büyük çocukları yok."

"Ah, peki bu yardımların karşılığında Bayan Darvus'tan sen ne alıyon?" diye sordu yaşlı puma.

Feercus arsızca sırıttı.

"Eğer Feercus'u birazcık tanıyosam ki tanıyom, bundan fazlasını almışındır," dedi ihtiyar. "Bunun karşılığında tatlı yiceğinden şüphem yok da cebini de doldurduğuna eminim. Ne kadar aldın?"

"Kensidan bunu da mı yasakladı?"

"Yoo."

"O zaman..."

"Ne kadar?" diye ısrar etti ihtiyar. "Darvus'un duluna da soru-cam ve onu gayet iyi tanıyorum, bu yüzden doğruyu söyle."

Feercus etrafına bir kez daha bakındıktan soma içini çekip kabul etti. "Dört gümüş."

"İkisi benim," dedi ihtiyar elini uzatıp. Feercus parayı hemen vermeyince parmaklarını sabırsızlıkla oynattı. "İkisi, yoksa aç kalırsın."

Bir küfür mırıldanan Feercus parayı verdi. İhtiyar depoya geri girdi ve Feercus adamın yedi küçük paketi küçük bir çuvala koyu-şunu izledi. İhtiyar dönüp çuvalı pencereden uzattı.

Feercus bir kez daha etrafına bakındı.

"Seni takip eden mi oldu?"

Feercus omzunu silkti. "Bissürü göz. Sanırım Baram ya da Taerl'in adamları, karınları pek doymuyo ya."

"Kensidan'ın muhafızları geminin her yanında," diye güvence verdi ihtiyar. "Baram'la Taerl ona karşı bir hamle yapmaya cüret edemezler ve Kurth'a da yiyecek olarak iyi bi ödeme yapılıyo. Gördüğün gözler büyük ihtimalle muhafızlardır ve emin ol

299

î-ş—< R.A. SALVATORE

Kensidan'ın korumasmdakileri öldürüyo ya da onlardan çalıyosan bu muhafızları dost olarak göremezsin."

Feercus çuvalı kaldırdı. "Darvus'un dulu için," dedi ve çuvalı omzuna atıp yürümeye başladı. Daha bir adım atmıştı ki pencerenin kepengi gürültüyle kapanıp geride yine sıradan bir duvar bıraktı.

Feercus düşüncelerini yavaş yavaş her sokakta, her pencerede hatta çatıların çoğunda onu izleyen gözlerden uzaklaştırmayı başardı. Yükünü düşündü; ağırlığı hoşuna gitmişti. Darvus'un dulu, Kensidan'ın, koruması altındakilere dağıttığı garip etin acılığını alacak baharatları olduğunu söylemişti. Bu uzun ve zorlu kış boyunca Rethnor'un Gemisi'ne sadakat yemini edip Kensidan'ın korumasına giren birçok kişi olmuştu. Baharatlar ve garip, tombul mantarları düşünen Feercus Oduuna bu akşam harika bir yemek yiyeceğinden emindi.

Kendi kendine açgözlülük yapıp da hepsini yemeyeceğine ve kocasıyla iki çocuğu Sahipkule'nin patlamasında ölmüş olan kız kardeşinin yedide bir hakkından fazlasını alacağına söz verdi.

Ara sokaktan çıkarken bir kez daha arkasına baktı ve Yüksek Kaptan Kensidan'ın cömertliğine içten bir teşekkür fısıldadı.

Luskan'ın başka bir bölümünde, Feercus'un geçtiği yolun çok da uzağında olmayan bir yerde bir sokağın köşesine toplanmış birkaç adam yanan bir ateşin başında birbirilerine sokulmuş ısınmaya çalışıyorlardı. Birinin karnı açlıktan guruldayınca başka biri omzuna bir yumruk attı.

"Ah kes şunu," dedi.

"Nasıl keseyim?" diye cevap verdi karnı guruldayan adam. "Dün gece yediğim sıçan dişimin kovuğunu doldurmadı ve o zamandan beri yediğimden fazlasını kustum."

"Hepimizin karnı gurulduyo," dedi üçüncü biri.

"Baram bu gece yemek göndercekmiş," dedi bir dördüncüsü umutla.

"Hiçbir halta yetmez o," dedi ilki diğerinin omzuna bir yumruk

300

KORSAN KRAL

daha atarak. "Asla yetmedi. Hayatımda hiç bu kadar aç kalmamıştım, denizde günlerce rüzgarsız çakılı kaldığımızda bile."

"İnsan eti yemememiz ne kötü," dedi üçüncüsü zavallı bir kıkırdamayla. "Pala Adası'nda bissürü şişko ceset var di mi?"

"Rethnor için çalışmıyo olmamız ne kötü demek istedin," dedi ilki ve hepsi şaşkınlıkla ona döndüler. Bu tarz sözler bir adamın kısa sürede ölmesine yol açabilirdi.

"Rethnor bile değil... Rethnor ölmüş diyolar," dedi bir başkası.

"Evet şimdi başta oğlu var, şu Karga denen sinsi oğlan," dedi ilki. "O yemek buluyo. Nasıl olduğunu bilmiyom ama bir yerden bulup adamlarını bu kış gayet iyi besliyo. Bence Baram ona zıt gitmeyi bırakıp bize o yemeğin birazını alma yollarını arasa iyi olur."

"Bence de sen böyle konuşmaya devam edersen bi ara sokakta cesetlerimizi bulcaklar," dedi diğerlerinden biri tartışmaya yer bırakmayacak bir tonda. Bir tehdit olduğu kadar bir uyarı da olan bu yorum, sohbeti bir bıçak gibi kesti ve grup ısıtmak için ellerini ovuşturmaya geri döndü. Mideleri sürekli şikayet ederek az önceki yorumları hatırlamalarını sağlıyordu.

Pala'daki ruh hali o gece gayet iyiydi. Az sayıda adam vardı ama hepsi de Rethnor'un oğlunun cömertliği sayesinde hem kendi karınlarını hem de ailelerini iyi doyurmuş kişilerdi.

Barın arkasındaki Arumn Gardpeck'in ilgisini birkaç gecedir gördüğü bir çift yüz çekti. Dostu ve en güvenilir müşterisi Josi Puddles'ı dürtüp çenesiyle bir köşede oturan yeni çifti işaret etti.

"Hiç hoşuma gitmedi," dedi Josi o yöne baktıktan soma. "Burası bizim tavernamız."

"Daha fazla müşteri daha fazla para demektir," diye cevap verdi Arumn.

"Daha fazla bela demek istedin," dedi Josi ve sanki bu bir işaret-mişçesine içeri Kensidan'ın cücesi girip doğrudan Arumn'a doğru yürüdü.

Cüce, ikilinin bakışlarını takip etti ve sonra Arumn'a, "Batan

301

î-ş—< R.A. SALVATORE

Güneş adındaki bulvardanlar," dedi.

"Taerl'in adamları o zaman," dedi Josi.

"Artık Kensidan'ın ha?" dedi Arumn, cüceye her zamanki içkisinden verirken.

Cüce başıyla onayladı ama maşrapayı dudaklarına götürüp içindekileri siyah, boncuklarla süslü sakalına dökerek bir yudumda içerken gözlerini bir an olsun iki adamın üzerinden ayırmadı. Orada uzun süre durup Josi'yle Arumn'un sohbetini pek de dinlemeden iki adamı süzdü. Arada sırada yeni bir içki istiyor ve Kensidan'ın cömertliği sayesinde oldukça iyi doyan Arumn, memnuniyetle bu isteği karşılıyordu.

Sonunda iki adam tavernayı terk ettiler ve cüce de son içkisini kafasına dikip peşlerinden çıktı. Dışarı çıktığında ikilinin çok da gerisinde değildi çünkü adamlar dışarı çıkarken silahlarını almak için durmuşlardı. Kensidan'ın emriyle, Arumn'un işletmesinden içeri silah sokulması yasaktı. Bu kural tabii ki Kensidan'ın şahsi muhafızı için geçerli değildi ve cüce bu yüzden dışarı çıkarken hiç oyalanmamıştı.

İkiliyi takip ettiğini gizlemek için hiçbir çaba göstermedi hatta öndekilerden biri aptal gibi birkaç kez dönüp arkasına baktı. Cüce onunla burada, birçok tanığın olduğu sokakta yüzleşeceklerini düşündü ama ikili karanlık ve dar bir ara sokağa girince hem şaşırdı hem de sevindi.

Sırıtarak hevesle peşlerinden gitti.

"Yeterince ilerledin," dedi bir ses ilerideki karanlıkların arasından. Sesi izleyen cüce bir çöp yığınının yanında duran bir siluet gördü. "Bize bakmandan hiç hoşlanmadım kara sakal ve bizi takip etmeniyse hiç sevmedim."

"Sanırım Kaptan Taerl'in muhafızlarını çağırcan o zaman," dedi cüce ve adamın kendi çöplüğünde olmadığının hatırlatılması karşısında tedirginleştiğini fark etti.

"B-biz burada... Rethnor'un davetiyle bulunuyoz," diye kekeledi adam.

"Yemek yemek için yani."

"Evet, davet edildiği gibi."

302

KORSAN KRAL <*—;

"Yoo, dostum," dedi cüce. "Rethnor sadece Gemi'ye mürettebat olcak olanları davet ediyo, gelip yemek yiyip, soma da evine dönüp diğer yüksek kaptanlara anlatçak olanları diil. Sen Taerl'in adamısın ve bu sana yetiyo."

"Gemi değiştircem," dedi adam.

"Ahahahaha," diye dalga geçercesine güldü cüce. "Senle şu saklanan arkadaşın beş keredir buraya geliyonuz. Ve beşinci seferdir evinize geri dönüyonuz. Sizin adamlardan başkaları da bunu yapı-yo. Sizi beslemek için burada olduğumuz sanıyonuz di mi?"

"B-ben gayet iyi para ödüyom," diye kekeledi adam.

"Satılık olmayan bişey için," dedi cüce.

"Eğer satıyolarsa satılık demektir," dedi adam ama cüce iri kollarını göğsünde kavuşturup başını iki yana salladı.

Adamın arkadaşı sanki kendini insandan bir mızrağa çevirmiş gibi cücenin solundaki çatıdan, ileri uzattığı elinde bir hançerle dalışa geçti. Görünüşe göre cüceyi hazırlıksız yakaladığını, kolayca işini bitirebileceğini düşünüyordu.

Çöp yığınının yanındaki arkadaşı da aynı şeyi düşünmüş olmalı ki bir sevinç çığlığı attı ama cüce aniden kollarını kaldırıp geriye doğru bir takla atınca sevinci kursağında kaldı. Cüce taklası sırasında ikiz seheryıldızlarını çekip topuklarının üzerine indi ve öne doğru eğilip ivmesini tersine çevirerek ileri atıldı.

Yukarıdan inen adam şaşırtıcı bir çeviklikle cüceyi ıskalayan hamlesini toplamayı başardı ve oldukça çevik bir takla atıp tekrar ayaklarının üzerine kalktı. Cüceyi uzak tutmak için hançerini savurarak döndü.

Seheryıldızlarından birinin çivili başı uzanmış olan ele çarptı ve darbe adamın elindeki kemikleri kırmaya yetmemiş gibi bir de silahın ucundaki kaplama büyülü bir patlamaya yol açtı. Bükülüp, yararsız bir şekle bürünen hançer yanında üç parmakla beraber uçup gitti.

Adam acıyla uluyup yaralı elini kendine çekti ve diğeriyle saldırdı.

Fakat cüce bir kez daha ondan bir adım öndeydi. Sağ elindeki ilk seheryıldızım bıçağı halletmek için savururken sol elini başının üzerinden çevirip ikinci silahını da ilki gibi savurmuştu. İlk silahı

303

î-ş—< R.A. SALVATORE

bıçağı durdurduğu sırada cüce bir adım öne atıp eğildi. Yumruk başının üzerinden geçerken ikinci seheryıldızı dönüp adamın dizlerinde patladı.

Kemiğin kırılma sesiyle adamın acı çığlığı birleşti ve adam yere yığıldı.

Cücenin üzerine doğru koşan arkadaşı yere yığılan adama takılsa da bir şekilde dengesini korudu ve eğilmiş cüceye kılıcı ve han-çeriyle saldırdı. Kılıcını çılgınca savurup hançerini saplamaya, cüceyi saf vahşilikle alt etmeye çalıştı.

Ve neredeyse cücenin savunma hamlelerini geçebiliyordu da, fakat bunun tek sebebi cücenin tam bir savunma yapamayacak kadar kahkahalara boğulmasıydı.

Yerdeki arkadaşının acı çığlıklarını duymazdan gelmeye çalışan ve deliye dönmüş olan adam ileri atılıp silahlarını bir kez daha savurdu.

Cüce mükemmel bir dengeyle yana kaydığı için hiçbir şeye vuramadı.

"Sabrımı zorlamaya başlıyosun," diye uyardı cüce. "Basit bi dayakla gitmene izin verebilirim."

Az önce canının bağışlanmasının teklif edildiğini anlayamayacak kadar korkmuş olan adam dönüp cücenin üzerine atıldı.

İkinci seheryıldızı kaburgalarına çarpıp onları toza çevirdiğinde hatasını anladı. İkinci seheryıldızı bir kez daha savrulup kafasına çarptığındaysa bir daha hiçbir şey anlayamayacak hale geldi.

Yere yığılıp da bütün beyni sokağa saçılınca arkadaşı daha da yüksek sesle uludu.

Cüce, adamı giysisinden yakalayıp korkunç bir güçle kaldırp duvara çarptığında hâlâ uluyordu.

"Beni dinlemiyosun evlat," dedi cüce adam sonunda susana dek birkaç kez.

"Şimdi, Batan Güneş'e geri gidip Taerl'in adamlarına, buranın sizin olmadığını söylücen," dedi cüce. "Taerl'in tarafındaysan Rethnor'un tarafında diilsindir ve Rethnor'un tarafında diilsen o zaman gidip yemek için kendine bikaç sıçan yakala."

Adam nefes almaya çalıştı.

304

KORSAN KRAL

"Duydun mu beni?" diye sordu cüce, adamı sertçe sarsarak ve sadece tek elini kullansa da adam güçlü bir atın çekişine daha fazla karşı koyabilirdi herhalde.

Aptalca başını salladı ve cüce, adamı yere fırlattı. "Kaç git evlat. Ve geri gelmeyi aklından geçirirsen de Rethnor'un Gemisi'ne bağlanmayı aklına koymadan yapma."

Cüce, ikiz seheryıldızlarını sırtındaki çapraz asılı yerlerine yerleştirir ve sanki hiçbir şey olmamış gibi sokaktan çıkarken adam, "Evet, evet, evet, evet..." diye sayıklıyordu.

"Bundan bu kadar keyif almana gerek yoktu," dedi Kensidan, cüceye kısa bir süre sonra.

"O zaman bana daha fazla öde."

Kensidan hafifçe güldü. "Sana kimseyi öldürmemeni söylemiştim.

"Ben de sana onlar çelik çıkarırsa ben de kan çıkarırım demiştim," diye cevap verdi cüce.

Kensidan kıkırdayarak pes ettiğini belirtircesine elini salladı.

"Çarezileşiyolar," dedi cüce. "Baram'la Taerl'in bölgelerinin çoğunda yeterli yiyecek yok."

"İyi. Acaba Kaptan Deudermont'a şimdi nasıl bir sevgiyle bakıyorlar?"

"Vali demek istedin,"

Kensidan gözlerini devirdi.

"Dostun Suljack, o ikisinden fazla alıyo," dedi cüce. "Eğer Deudermont'tan aldığının yanında biraz da bizimkinden gönerdiyo-san zirvede Kurth'la senin hemen arkana çıkmış demektir."

"Çok zekisin," diye tebrik etti Kensidan.

"Babanın babası ilk nefesini almadan önce ben bu politika oyunlarını oynuyodum," diye cevap verdi cüce.

"O zaman, Suljack'i yükselmesi için desteklemek gibi bir amacım olmadığını anlayacak kadar da zekisindir."

Cüce bir süre merakla Kensidan'a baktıktan soma başıyla onay-

305

î-ş—< R.A. SALVATORE

ladı. "Onu Deudermont'un yardakçısı konumuna düşürüyon."

Kensidan başıyla onayladı.

"Ama buna gerçekten inanıyo olması lazım," diye uyardı cüce.

"Babam yıllarca onu korudu, hatta kendisinden bile," dedi Kensidan. "Suljack'in artık çabalarımıza değdiğini ispatlama vakti geldi. Eğer Deudermont'un yanındaki gerçek rolünü anlayamıyorsa benim yardımımım ötesinde demektir."

"Ona söyleyebilirsin."

"Baram ve Taerl'e de söyleyebilirim. Ama bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum."

"Onlara ne kadar büyük bir baskı yapmayı planlıyon?" diye sordu cüce. "Deudermotn hâlâ güçlü ve onları üstüne salarsan..."

"Baram, Deudermont'tan tüm beliğiyle nefret ediyor," dedi Kensidan. "Sokaklardaki hoşnutsuzluk seviyesini ölçmeyi sana bırakıyorum. Adamlarının bazılarını çalmak istiyoruz ama sadece oklar havalandığında konumlarını anladıklarından emin olacak kadarını. Onları bir anarşinin kucağına atmak ya da can korkusuyla Deudermont'un yanına koşmalarını istemiyorum."

Cüce başıyla onayladı.

"Ve daha fazla öldürmek yok," dedi Kensidan. "İzinsiz gelenleri kaçır, onlara daha fazla ve iyi yemek için yol göster ya da birkaç burun kır ama artık öldürmek yok."

Cüce, ellerini kalçasına dayadı, bu emir hiç hoşuna gitmemişti.

"Deudermont hamlesini yaptığında istediğin bütün kavgayı elde edeceksin," diye söz verdi Kensidan.

"Artık benim istediğim gibi kavgalar yok."

"Bahar başında," diye tekrarladı Kensidan. "Luskan'ı kış boyunca hayatta tutacağız ama ancak hayatta kalacağı kadarını vereceğiz. Bahar başında gemiler ve kervanlar gelmeyince şehir sevgili kapt... valiye patlayacak. Vaatleri tebaasının karınları kadar boş gelecek. Bir kurtarıcı olarak değil; bir sahtekar, soğuk bir kış gecesindeki ısı vermeyen bir alev olarak görülecek."

Ve Luskan'ın soğuk kış geceleri böyle sürdü. Rethnor'un Gemisi'nden, Yakınmuhafız Adası'ndaki Kurth'a, Suljack'e, hatta nehrin kuzeyindeki eski Kırmızı Ejderha Hanı'ndan dönüştürülmüş

306

KORSAN KRAL

Deudermont'un yeni konağına erzak gitti. Deudermont, ne kadar erzak ayırabilirse o kadarını büyük bir ihtiyaç içinde olan ama gönderilenin asla yetmediği iki yüksek kaptana ve elbette Kalkan'ın içine doluşmuş Mirabarlılar'a gönderdi. Ve kış şiddetlendikçe Kensidan tarafından dürtülen Suljack gittikçe daha çok zamanını Deudermont'un yanında geçirmeye başladı.

Kışı limanda geçiren çok sayıdaki gemiye erzağı Kurth sağladı çünkü Kensidan rıhtımın kontrolünü ona bırakmıştı.

En soğuk aylar geçti ve zaten zor durumdaki Luskan'a hiç de nazik davranmadı. İnsanlar bitkin gözler ve guruldayan midelerle günlerin uzamasını bekliyorlardı ve bir şeylerin düzelmesini umut edemeyecek kadar aç, fazlasıyla tükenmiştiler.

"Yapmayacağım," dedi Miamun ve Kurth'un gözleri şaşkınlıkla açıldı.

"İyi yüklenmiş ve iyi korunan bir düzine gemi," dedi yüksek kaptan. "Bir korsan bundan fazlasını isteyebilir mi?"

"Onlara Luskan'ın ihtiyacı var," dedi Maimun. "Senin adamların kışı gayet iyi geçirdi ama anakaradakiler..."

"Senin mürettebatın da gayet iyi doydu.

Maimun içini çekti çünkü Kurth gerçekten de Üç Kez Şanslı'mn kadın ve erkeklerine cömert davranmıştı.

"Deudermont'u indirmek istiyorsun," dedi dikkatli genç korsan kaptan. "Luskan, yiyecek ve tarlalara ekecek tohumlar için denize ve güneye bakıyor. Geride Luskan'ın anca yarısı kalmış olsa bile şehirde insanların onda birine bile yetmeyecek kadar hayvan anca var."

"Luskan bir tarım toplumu değil."

"O zaman ne?" diye sordu Maimun ama cevabı zaten biliyordu.

Kurth'la Kensidan serbest bir liman, hiçbir sorunun sorulmayacağı, korsanların gelip sadece diğer korsanlara hesap vereceği, haydutların çalıntı mücevherleri satabileceği ve fidye gelene kadar rehinelerini saklayabilecekleri bir ticaret merkezi istiyorlardı. Maimun, kış boyunca bir şeylerin, belirsiz bir kaymanın olduğunun

307

î-ş—< R.A. SALVATORE

farkındaydı. Kuzey rüzgarları gelmeden önce iki yüksek kaptan planlarında çok daha dikkatliydiler. Görünüşteki planlarına göre Deudermont, Luskan'ı yönetecekti ve onlar da işlerini valiye sezdirmeden yapacaklardı.

Şimdiyse şehri toptan ele geçirmek istiyor gibiydiler.

"Yapmayacağım," dedi genç korsan kaptan bir kez daha. "Beklenen sonuç ne olursa olsun Luskan'a böyle bir ceza vermem."

Kurth ona sertçe bakınca Maimun bir an kuleden çıkabilmek için savaşması gerekeceğini düşündü.

"Çok fazla tahmin ve varsayımda bulunuyorsun," dedi Kurth. "Luskan, Deudermont'un ve onun başta olması da bizim işimize geliyor."

Maimun bir yalanı gayet iyi tanırdı ama tabii ki bunu çaktırmadı.

"Derinsu filosu yiyecek getirecek ama bu erzak Deudermont'un konağından değil Yakınmuhafız'dan geçecek," diye açıkladı Kurth. "Karadan gelen kervanlar da Deudermont'a değil Kensidan'a ait olacak. Luskan halkı minnettar olacak. Deudermont da eğer zekiy-se minnettar olacaktır. Ben senin daha zeki biri olduğunu sanıyordum."

Maimun'un, yüksek kaptanın senaryosuna verecek bir cevabı yoktu. Deudermont'u da şu anda Su Perisi'nin tayfasından olmayan herkes kadar iyi tanıyordu ve kaptanın, Kurth'la Kensidan'ın Luskan'ın kurtarıcıları olduğunu düşünecek kadar aptal olmadığını biliyordu. Sonuçta, ödülü çalmak en eski ve temel korsan numaralarından biriydi.

"Üç Kez Şanslı'ya amiral gemisi rolünü bir takdir belirtisi olarak önerdim," dedi Kurth. "Bu bir teklif, bir emir değil."

"O zaman kibarca reddediyorum."

Kurth başıyla yavaşça onayladı ve Maimun'un eli, kesinlikle öldürüleceği beklentisiyle kemerindeki kılıca kaydı.

Fakat darbe gelmedi ve genç kaptan kısa bir süre sonra Yakınmuhafız Adası'ndan ayrılıp aceleyle gemisine döndü.

Kurth'un odasına, uzak bir köşede bir karanlık küresi belirdi ve Kurth'u yalnız olmadığından haberdar etti.

"Büyük bir yardım sağlayabilirdi," diye açıkladı Kurth. "Üç Kez

308

KORSAN KRAL <*—;

Şanslı, Derinsu filosunun atış şeridinin içine girebilecek kadar hızlı."

"Derinsu filosunun yenilgisi kaçınılmaz," diye güvence verdi karanlığın içindeki ses. "Uygun ücret karşılığında elbette."

Kurth içini çekip yüzünü ovuşturdu ve olası kazancın bedelini bir süre düşündü. O anda Kensidan'ın, karanlıktaki yabancıların sağladığı yiyecekler sayesinde çok daha cesur ve güçlü adımlarla ilerlediğini, karadaki kervanları gayet rahat halledebileceğini düşündü.

"Gerekeni yapın," dedi.

309

X

MEDENİYETİN ERİYİŞİ

"On beş gün," diye şikayet etti Regis, o ve Drizzt, Bryn Shander'in güneyindeki yolda ilerlerken.

"Bu fırtınalar önümüzdeki iki ay içinde herhangi bir anda gelebilirler," diye cevap verdi Drizzt. "İkimiz de On-Kasaba'da iki ay daha geçirmek istemiyoruz." Sözlerini bitirirken Ragis'in yüzündeki beklediği hasret dolu ifadeyi görmek için buçukluğa yan bir bakış attı. On-Kasaba'da kötü bir kış geçilmemişlerdi. Her ne kadar aylar boyunca yoğun bir kar yağışı ve kesintisiz rüzgar olsa da ortak salonların ateşleri güçlü yanmıştı ve dostça sohbetler kış rüzgarlarını bastırmıştı.

Fakat kış biterken Drizzt sabırsızlanmaya başlamıştı. Burada işi bitmişti; sevgili dostu Wulfgar'ı daha iyi zamanlarda tekrar görebilecek olmaktan dolayı mutluydu.

Eve dönmek istiyordu. Yüreği Catti-brie'nin hasretiyle doluydu ve durum her ne kadar iyi görünse de yirmi bin orkun gölgesinde yaşayan dostu Bruenor için endişeleniyordu.

Son günlerde defalarca eriyip donmuş çamur yüzünden güvenilmez olan yolda seri adımlarla ilerliyordu. Kar yığınları her kayanın arkasını ve her çatlağı doldurmuş, inatla yere yapışık duruyorlardı. Dünyanın Omurgası'm geçecek bir yolculuk için gerçekten de erkendi ama Drizzt, beklemenin daha derin ve inatçı çamurların ara-

310

KORSAN KRAL

sında ilerlemek anlamına geleceğini biliyordu.

Buzyeli Vadisi, geçen aylarda bir kez daha hislerini doldurmuş, eski anıları ve deneyimleri tutuşturup, burada geçirdikleri yılların onlara öğretmiş olduğu dersleri hatırlamalarını sağlamıştı. Bu tanıdık topraklarda yollarını kaybetmeyeceklerdi. Tundra yetileri ya da bir goblin grubu tarafından hazırlıksız da yakalanmayacakları.

Ertesi sabah uyandıklarında hava, tıpkı Regis'in korktuğu gibi karla doluydu ama Drizzt yollarını bir mağaraya çevirmedi.

"Kuvvetli bir fırtına olmayacak," diye güvence verdi ilerlerken buçukluğa defalarca ve ya içgüdüleri kuvvetli olduğu için ya da sadece şanslı oldukları için öngörüsü doğru çıktı.

Birkaç gün içinde Dünyanın Omurgası'na ulaştılar ve geçide girdikten kısa bir süre soma rüzgar yumuşadı. İki taraflarındaki yüksek dağlar bile baharın hızla yaklaşmasının işaretlerini gizleye-miyordu.

"Sence Luskanlılar'ın kervanıyla karşılaşır mıyız?" diye sordu Regis birden çok kez; çünkü kemerindeki keseler oymalarla doluydu ve Luskan mallarından ilk seçen olabilmek istiyordu.

"Henüz çok erken," diye cevap verdi Drizzt her seferinde; ama dağ sırası boyunca ilerledikçe, her adımları onları baharın sıcak esintilerine biraz daha yaklaştırırken sesi gittikçe daha umutlu çıkıyordu. Sonuçta böyle bir kervan, hoş bir şekilde yeni seslerle büyük bir rahatlık sunacak olmasının yanı sıra Lsukan'ın, Buzyeli Vadisi'nde erkenden görünmesi Drizzt'in, Deudermont'un galibiyetinin derinliği ve dayanıklılığı konusundaki endişelerini de oldukça dindirirdi.

Dağ geçidinin güney ucuna yaklaşırlarken yol genişleyip birkaç kola ayrıldı.

"Doğruca, doğuya yapacağımız yolculuk için biraz satış yapıp yiyecek bulacağımız Luskan'a," dedi Regis. "Hey belki de eski bir Sahipkule büyücüsünü... ya da Robillard'ı, evet Robillard'ı bizi eve büyülü bir şekilde göndermeye ikna ederiz."

Drizzt karşılık olarak kıkırdadı ve bunun mümkün olabilmesini diledi. "Mithril Salonu'na daha kısa sürede varabiliriz," dedi, "tabii bu kısa bacaklarla daha uzun adımlar atabilirsen."

311

î-ş—< R.A. SALVATORE

Yollarına devam ettiler ve gökyüzünün pırıl pırıl olduğu bir sabah kamplarını topladıktan kısa bir süre soma Yelkenler Şehri'nin görebilecekleri kayalık bir yükseltiye geldiler.

Hiç de iç açıcı bir görüntü değildi.

Luskan'ın üzerinde alçak ve yoğun bir duman bulutu vardı ve bu mesafeden bile şehrin büyük bölümünün hâlâ kararmış bir yığın halinde olduğunu görebiliyorlardı. Deudermont'un şehri hiç de kolay bir kış geçirmemişti, tabii hâlâ Deudermont'un şehriyse.

Drizzt adımlarını hızlandırınca Regis hiç şikayet etmeden ona ayak uydurdu. Şehrin kuzeyindeki birçok çiftliğin yakınında geçtiler ama Dünyanın Omurgası'nın güneyinde karlar bahar ekiminin hazırlıklarının başlamasına yetecek kadar erimiş olsa da çok az etkinlik gördüler. O gün şehre ulaşamayacakları belli olduğunda Drizzt yoldan uzaklaşıp Regis'i çiftliklerden birinin kapısına götürdü. Kapıyı gürültüyle çaldı ve kapıyı açan kadın onun kara tenini görünce şaşkınlıkla irkilip minik bir çığlık attı.

"Drizzt Do'Urden emrinize amadedir," dedi Drizzt kibarca eğilerek. "Sevgili dostum Kaptan Deudermont'u ziyaret etmek için Buzyeli Vadisi'ndeki On-Kasaba'dan geliyoruz."

Kadın oldukça rahatlamış göründü, Luskan'ın bu kadar yakınında olan birinin Drizzt Do'Urden'in adını, Deudermont'un, Arklem Greeth'i devirişindeki yardımlarından da önce duymuş olması kaçınılmazdı.

"Eğer geceyi geçirecek bir yer arıyorsanız ahırı kullanabilirsiniz," dedi.

"Ahır harika olur," dedi Drizzt, "ama iyi bir sohbet ve Luskan'dan haberler bu yorgun yolcular için çok daha mutluluk verici olacaktır."

"Peki neyin haberleri? Arkadaşın olan o valinin mi?"

Deudermont'un hâlâ vali olduğunu duyan Drizzt gülümsemesini bastıramadı. Başıyla onayladı.

"Söylicek ne var ki?" diye sordu kadın. "Alkışları aldı di mi? Ve evet dilini çok iyi kullanıyo. Domuzları da iyi besliyo tabii."

"Ama...?" diye yüreklendirdi Drizzt kadının sesindeki alaycılığı sezerek.

312

KORSAN KRAL

"Ama milleti beslicek pek bişey yok demekki domuzları besliyo di mi?" dedi. "Ayrıca tarlalar için lazım olan tohumları da daha vermediler."

Drizzt güneye, Luskan'a doğru baktı.

"Eminim kaptan en kısa sürede bu konuyla ilgilenecektir," dedi Regis.

"Hangisi?" diye sordu kadın ve Regis, Deudermont'un eski unvanının Luskan'ın yüksek kaptanlarını çağrıştırdığını fark etti. Bu yanlış anlaşılma yüzünden kadının sesinde bir umut belirince Regis'le Drizzt, Deudermont'un o beşinin üzerinde henüz bir kontrol kuramadığını anladılar.

"Peki kalcaanız mı?" diye sordu kadın uzun bir sessizlikten soma.

"Evet, ahırda," diye cevap verdi Drizzt tekrar kadına dönüp yüzüne oldukça memnun ve mutlu bir ifade yerleştirerek.

îkili ertesi gün, daha horoz ötmeden yola çıktılar ve Luskan'ın Kuzey Kapısı'na gittiler. Kapıda hiç muhafız olmadığını fark ettiklerinde neredeyse küçük dillerini yutuyorlardı. Sağlam kapı ne kilitliydi ne de kapıyı itip açarak şehre girdiklerinde iki yandaki kulelerden bir itiraz geldi.

"Pala'ya mı yoksa Kırmızı Ejderha'ya mı?" diye sordu Regis, Deudermont'un geçici konağının yer aldığı, şehrin kuzey bölümüne açılan Nehirbaşı Ayağı köprüsünün geniş, taş merdivenlerinde. Fakat Drizzt başını iki yana sallayıp doğruca köprüye çıkıp peşinde Regis'le Mirar'ı geçti.

"Pazara," dedi. "Oradaki etkinlik, Deudermont'la buluşmadan önce bize şehrin kışı nasıl geçirdiği hakkında oldukça bilgi verecektir."

"Bence şimdiden yeterince gördük," diye mırıldandı Regis.

Sağa sola bakan Drizzt'in buna itiraz etmesi zordu. Çoğu binası yıkılmış, daha da fazlası yanmış, paçavralara sarınmış halkı sokaklarda amaçsızca dolaşan şehir harap bir durumdaydı. Karanlık yüz-lerindeki açlığı, aylardır süren sefaletlerinin sonucu olan umutsuzluğu görmemek mümkün değildi.

"Kervanı gördünüz mü?" diye tanıdık bir soru geldi, ikili Nehirbaşı Ayağı'ndan şehre adım attıktan kısa bir süre soma.

313

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Luskan'ın On-Kasaba'ya gönderdiği kervanı mı?" diye sordu Regis.

Adam ona o kadar büyük bir şaşkınlıkla baktı ki Regis'in yüreği burkuldu.

"Derinsu'nun," diye düzeltti adam. "Bir kervan geliyo bilmiyo-nuz mu? Ve yiyecekle kalın giysiler ve tarlalar için tohumlar, ahırlar için domuzlar taşıyan büyük bi gemi filosu da geliyo! Onları gördünüz mü ufaklık?"

"Ufaklık mı?" dedi Regis ama adam sayıklamasına o kadar dalmıştı ki ne fark etti ne de nefes almak için durakladı.

"Kervanı gördünüz mü? Oh, kocamanmış diyolar! Karınlarımızı bütün yaz ve önümüzdeki kış doyurcak kadar yiyecekle doluymuş. Ve hepsini de Lord Brambleberry'nin halkı gönderiyomuş diyolar."

Şehirde henüz üç blok ilerlemişken ve pazara daha oldukça uzak bir noktadayken Drizzt yeterince gördüğüne karar verdi. Regis'i döndürüp Mirar üzerindeki sağlam köprülerden limana ve Kırmızı Ejderha'ya en yakın olanına götürdü.

Deudermont'un 'konağına' sonunda vardıklarında sıcak ve içten gülümsemelerle karşılaştılar. Muhafızlar onları doğrudan Deudermont'la Robillard'ın, Drizzt'in Sahipkule savaşındaki Mirabar birliklerinden hatırladığı aksi, kızıl sakallı bir cüceyle konuştuğu iç daireye götürüldüler.

"Eğer işinize engel oluyorsak..." diye özür dilemeye çalıştı Drizzt ama Deudermont koltuğundan fırlayıp, "Saçamalama! Drizzt ve Regis'in dönüşü Luskan'da harika bir güne işaret eder," diyerek onun sözünü kesti.

"Ve Luskan'ın da iyi günlere ihtiyacı var," dedi cüce.

"Ve bazı görüşmelerin de yarıda kesilmeye," diye mırıldandı Robillard.

Cüce, büyücüye ters bir bakış attı ama alaycı Robillard sadece gülümseyip omzunu silkti.

"Evet," dedi cüce, "ve bazı görüşmeler de gereken her şeyin söylenmesine rağmen hâlâ devam ediyolar."

"Karmaşık da olsa güzel bir şekilde ifade ettin," dedi Robillard.

"Ah, ama sebebi bi büyücünün sersem beyninin yavaşlığı olabi-

314

KORSAN KRAL

lir," dedi cüce. "Şöyle güzel bi sarsıntı. v"

"Alevler içindeki bir cüce..." diye ekledi Robillard.

Cüce homurdandı ve Deudermont ikilinin arasına girdi. "Adamlarınıza kış boyunca yaptıkları yardımlara minnettar olduğumuzu söyleyin," dedi cüceye. "Ve Gümüş Sınırlar'dan ilk kervan geldiğinde umuyoruz ki çabalarınızın karşılığını alacaksınız."

"Bizim midelerimiz de guruldamadığı sürece sorun yok," diye kabul etti cüce ve Robillard'a son bir bakış atıp geniş kenarlı şapkasıyla Drizzt ve Regis'e bir selam verdikten sonra ayrıldı.

"Dönmenize sevindim," dedi Deudermont iki dostunun elini sıkmak için yanlarına gelirken. "Buzyeli Vadisi'nin kışının burada katlandığımızdan daha sert olmadığını umarım."

"Şehir harap halde," dedi Drizzt.

"Ve aç," diye ekledi Regis.

"Luskan'daki her rahip tanrılarına dualar edip yiyecek ve içecek yaratıyor," dedi Deudermont. "Ama çabaları yeterli olmaktan çok uzak. Kalkan'daki Mirabarlılar erzaklarını pay edip kemerlerini iyice sıktılar çünkü Luskan'da sadece onların depoları kışa uygun bir şekilde hazırlanmıştı."

"Sadece onların değil," diye düzeltti Robillard ve ses tonundaki iğnelemeyi fark etmemek mümkün değildi.

Deudermont başıyla onayladı. "Yüksek kaptanların bazılarının yiyecek bulma yolları varmış. Suljack, bu konak vasıtasıyla halka, hatta kendi Gemi'sinden olmayanlara bile yiyecek dağıttı.

"O bir aptal," dedi Robillard.

"O diğer dördü için iyi bir örnek," diye hemen karşı çıktı Deudermont. "Luskan'ı Gemi'sinden öne koyuyor ve görünüşe göre içlerinde Luskan'ın kaderinin onların küçük imparatorluklarının kaderini belirleyeceğini anlayacak kadar akıllı olan sadece o."

"Hemen harekete geçmelisin," dedi Drizzt. "Yoksa Luskan kurtulamayacak."

Deudermont başıyla onaylayarak buna katıldığını belirtti. "Bir filo Derinsu'dan yola çıktı ve güneyden hem yiyecek hem de tohum yüklü büyük bir kervan geliyor. Ayrıca askerler de şehirde düzeni sağlıyor. Derinsu lordları, merhum Lord Brambleberry'nin çabaları

315

î-ş—< R.A. SALVATORE

boşa gitmesin diye başladığı işi bitirmek için seferber oldular."

"İçlerinden birinin hakkında dolaşan fısıltılar gibi bir aptal olarak görülmesini istemiyorlar," dedi Robillard ve Drizzt bile kıkırdamasını engelleyemedi. "Kervanla filodan beklentilerin büyük olursa sonuçlarına katlanırsın," diye uyardı büyücü, Deudermont'u. "Yiyecekle dolu olduklarına şüphe yok ama teklif ettiklerinden bir iki düzine daha fazla kiralık kılıç da olduğuna bahse girerim. Bu lordla-rın, gerçekte olduklarından çok daha cömert görünme yolları var."

Deudermont buna itiraz etmeye bile kalkmadı. "Hem filo hem de kervan, gözcülerimize göre önümüzdeki bir ay içinde gelecekler. Cüce dostumuz Mirabarlı Argithas'tan fazladan yiyecek sözü aldım. Mirabarlılar, depolan neredeyse boşalmış olsa da şehre bağışladıkları yiyeceği arttırma sözü verdiler; tabii karşılığında gelecek olan erzaktan bir pay bekliyorlar. Mirabar kış boyunca yanımda yer aldı, Gümüş Sınırlar'a döndüğünüz zaman Marki Elastul'a minnettarlığımızı iletin."

Drizzt başıyla onayladı.

"Başka ne şansları vardı ki?" dedi Robillard. "Luskan'da kalmış olan tek aklı başında yer burası!"

"Kervanlar..." diye söze başladı Deudermont.

"Geçici bir çözüm."

Deudermont başını iki yana salladı. "Diğer dördünü de kendi tarafımıza çekmek için Suljack'i örnek göstereceğiz," dedi. "Aptal savaşlarını bırakıp şehri destekleyecekler ya da halk onlara karşı tıpkı Erklem Greeth'e karşı olduğu gibi isyan edecek."

"Sokaklardaki insanlar çaresiz görünüyorlar," dedi Regis ve Deudermont başıyla onayladı.

"Zor zamanlar," diye karşılık verdi. "Yazla birlikte gelecek olan rahatlama, kendi mutsuzluklarının ötesine bakmalarını ve şehrin içinde bulunduğu durum için uzun vadeli çözümlere yönelmelerini sağlayacaktır. Bu çözümler de Yüksek Kaptanlar'da değil bende; tabii o yaşlı deniz köpekleri kendi dar sokaklarından ötesini görebilecek kadar akıllılarsa başka."

"Değiller," dedi Robillard. "Ve biz de Su Perisi'ne çıkıp derin-su'ya yelken açsak iyi olur."

316

KORSAN KRAL

"Robillard'dan cesaretlendirici bir söz duysam yiyecek ve su olmadan bir kış daha dayanabilirim," dedi Deudermont içini çekerek.

Büyücü gülümseyip, kolunu sandalyesinin arkasına attı ve döndü.

"Bu kadar sefillik muhabbeti yeter," dedi Deudermont. "Bana Buzyeli Vadisi'yle Wulfgar'dan bahsedin. Onu buldunuz mu?"

Drizzt'in gülümsemesi daha yolculuklarının öyküsünü anlatmaya başlamadan gerekli cevabı vermişti zaten.

317

BASKI

Kaba koydukları az miktarda su kaynayıp buhar oldu ve kokusu birçok kişinin beklentiyle dudaklarını yalamasını sağladı. Yağları cızırdayan, on kiloluk muhteşem kara etin yüzeyi, haydutlardan biri bile bu beklenmedik ziyafetin uygun bir şekilde hazırlanması için saatlerce bekleyemeyeceğinden hızlı piştiği için parıldıyordu.

Aşçı yemeğin piştiğini söyler söylemez grup hızla saldırıp koca parçalar kopardı ve aç ağızlarına tıktı. Öyle vahşice yiyorlardı ki yanakları, kış için yiyecek depolayan kemirgenlerin yanakları gibi şişmişti. Arada sırada içlerinden biri, kendilerine gayet iyi bakmış olan Rethnor'un Gemisi şerefine kadeh kaldırıyordu. Ve yeni vefat etmiş yüksek kaptanın cömert oğlunun tek istediği bir kervanı soymalarıydı ki kervanın taşıdıkları da onlara kalacaktı.

"Bize yiyecek ele geçirmemiz için yiyecek veriyorlar," dedi haydutlardan biri kıkırdayarak.

"Ve yardım da sağlıyorlar," dedi bir diğeri, oldukça etkili bir zehirle dolu olan küçük fıçıyı kast ederek.

Neşeyle yemeklerini yediler, güldüler ve Rethnor'un Gemisi'nin oğluna biraz daha tezahürat yaptılar.

Ertesi sabah iki düzineden fazla araçtan oluşan bekledikleri kervanın güneyden gelişini seyrek ağaçlı tepelerden izlediler. Kervana gururlu Derinsu savaşçılarından oluşan bir muhafız birliğiyle birçok

318

KORSAN KRAL

büyücü eşlik ediyordu.

"Unutmayın, önümüzde koca bir on gün var," dedi Luskanlı haydutların lideri olan Sotinthal Magree adamlarına. "Vur kaç, vur kaç... onları her geçen gün daha da zayıflatacağız."

Diğerleri hep birden başlarıyla onayladı. Bütün muhafızları öldürmelerine gerek yoktu. Bütün araçları durdurmaları da gerekmiyordu. Araçların ve erzakların yarısından azı Luskan'a ulaşsa Rethnor'un Gemisi gayet memnun kalacaktı ve haydutlar da ganimeti paylaşacaklardı.

O sabah bir kurmalı yay okları salvosu en arkadaki iki araca, atlara ve muhafızlara doğru havalandı. Güvenli bir mesafeden ve hafif kurmalı yaylarla yapılan böyle bir saldırı deneyimli yolcularm normalde canını bile sıkmazdı fakat zehirli okların açtığı en ufak çizik dahi yük atlarının en irilerini bile yere yıktı.

Saldıran gruba doğru atılan Muhafız grubu, daha yoğun bir salvoyla sayılarının anında yarıya indiğini gördü. Minik yaralar bile yıkıcıydı. Kuvvetli adamlar yerde, derin ve uyandırılamadıkları bir uykuya daldılar.

Saldırganlar yakın bir dövüş başlayamadan ormanın içinde eridiler ve yolun diğer tarafındaki haydutlar bir açıklık bulup kervanın en zayıf bölümüne, yanan uçucu yağlardan oluşan salvolarını gönderip aynı hızla geri çekildiler.

Onların peşinden giden muhafızlar kendilerini hepsi de aynı zehire bulanmış tuzaklar, savrulan kütükler ve zekice gizlenmiş çivilerin arasında buldular.

Çatışmanın sonunda iki araç ve yükleri alevler tarafından yutul-muştu ve başka iki tanesi o kadar çok hasar görmüştü ki Derinsulular birini kurtarabilmek için diğerini parçalamışlardı. Kervan alevler ya da uyku zehri yüzünden birçok atını kaybetmişti. Üç muhafız ağaçların arasında öldürülmüştü.

"Bizim gibilere karşı bir planları yok," dedi Sotinthal o gece adamlarına. "Tıpkı cücenin söylediği gibi. Derinsu'nun kuzeyindeki herkesin onları ve getirdikleri yiyeceklerle tohumları mutlulukla karşılayacaklarını sanıyorlardı. Doğrudan üzerlerine saldıracak canavarlar? Evet. Aç bir haydut sürüsü? Evet. Ama bizim gibi gayet

319

î-ş—< R.A. SALVATORE

iyi beslenmiş, onların erzağına ihtiyacı olmayan, ücreti ödenmiş ve onlara doğrudan saldırmayacak tiplere karşı hazırlıklı değiller."

Sözlerini, kamp ateşi etrafındakilere de bulaşan bir kahkahayla bitirdi ve ertesi gün kervana ne gibi numaralar yapabileceklerini düşünmeye başladı.

Ertesi gece Sotinthal, adamlarının tepeden aşağı yuvarlayıp da iki tekerleğini parçalayarak indirdikleri bir araç ve yerlere saçılan çuvallar dolusu tohum için kendini tebrik etti.

En büyük tezahürat üç gece soma geldi. O gün, iyi nişan alınmış alevli bir ok hızla akan bir nehrin üzerindeki küçük bir köprünün yağlanmış temellerini tutuşturmuş, iki aracın alevlerin içinde kalmasına ve beş aracın suyun bir yanında çaresizce bakan on altı ada-mınsa diğer yanda kalmasına sebep olmuştu.

Ondan somaki iki gün boyunca Sotinthal'ın adamları, nehri geçebilecekleri bir yer arayan ya da araçlarının kalanını nehrin karşısına geçirmek için bir şekilde köprüyü tamir etmeye çalışan Derinsulular'ı taciz etmişti.

Haydutların lideri, Derinsulular'ın harap olduğunu, kırılma noktalarına yaklaştıklarını biliyordu ve erzakları doğrudan nehir üzerinden güneye, Derinsu'ya geri götürmeye başladıklarında hiç şaşır-mamış, oldukça da sevinmişti.

Kensidan gerçekten de iyi bir ödeme yapacaktı.

"Onun zihninin içinde," dedi gölgelerin içindeki ses, Arklem Greeth'e. "Onu sakinleştiriyor, ona hayatının sürdüğünü ve sonsuzluğun, arzu ettiklerini elde etmesini sağlayacağını hatırlatıyor."

Liç, sadece tahminlerini doğrulamak için bile olsa karanlığı yok edip konuşmacıyı görme arzusunu bastırdı. Bilincini ölü bedeninin içinde dirilttiğinden beri ilk kez huzurlu görünen Valindra Gölgeörtüsü'ne baktı. Arkelm Greeth ölümün ve bir yaşayan ölü olmanın şokunu gayet iyi biliyordu. Kendi dönüşümünden soma Valindra'yı rahatsız eden aynı endişeler ve kayıpların çoğuyla o da savaşmıştı ve o şok edici ana hazırlanmak için yıllar geçirmişti.

320

Valindra'nın yaşadığı deneyim çok daha şok ediciydi. Sadece soyu bile daha yaşayacak yüzlerce yılı olduğu anlamına geliyordu. Elfler için ölümsüzlük arzusu kısa ömürlü insanlar için olduğu kadar büyük bir arzu asla olmamıştı. Bu yüzden Valindra'nın dönüşümü zavallı ruhu neredeyse tamamen parçalamıştı ve gölgelerdeki sesle ortağının beklenmedik müdahalesi olmasa Valindra'yı muhtemelen sonsuz bir nefret kaynağına çevirecekti.

"Onu sakinleştirmek için çok çaba harcadığını söylüyor," dedi ses.

"Eminim bedeli de öyle olacaktır," dedi Arklem Greeth.

Karanlıktan hafif bir gülüş yükseldi. "Niyetin nedir Başbüyücü?"

"Hangi konuda?"

"Luskan."

"Luskan'dan arta kalanlar demek istedin," diye cevap verdi Arklem Greeth pek de umurunda olmadığını belirten bir tonda.

"Şehir sınırları içindesin," dedi ses. "Kalbin hâlâ burada."

"Kârlı bir yerdi, Gizem Kardeşliği için çok uygundu," diye kabul etti liç.

"Bir kez daha olabilir."

Elini açık etmek istememesine rağmen Arklem Greeth öne doğru hafifçe eğilmesine engel olamadı.

"Elbette eskisi kadar değil ama belki başka açılardan," dedi ses.

"Bütün yapmamız gereken Deudermont'u öldürmek. Benden istediğin bu mu?"

"Senden hiçbir şey istemiyorum, sadece planlarından beni haberdar etmeni."

"Buna hiçbir şey diyemezsin," dedi Arklem Greeth. "Bir çok yerde bu, aşırı bir istek olarak görülür."

"Bazı yerlerde, Valindra Gölgeörtüsü aklını kaybederdi."

Arklem Greeth'in buna verebilecek bir cevabı yoktu. Bir kez daha aşkına baktı.

"Deudermont çok iyi korunuyor," dedi ses. "Luskan'dayken zarar görebilecek bir konumda değil. Senin de tahmin edebileceğin gibi, şehir büyük bir baskı altında ve Deudermont'un bir vali olarak geleceği halkını besleyip onlara bakabilme becerisine bağlı. Bu yüz-

321

î-ş—< R.A. SALVATORE

den Derinsulu dostlarına döndü, hem deniz hem de karayoluyla."

"Benden haydutluk yapmamı mı istiyorsun?"

"Senden, planlarından haberdar olmak dışında bir şey istemediğimi söylemiştim," dedi ses. "Senin gibi nefes alma ihtiyacı olmayan ya da denizin soğuğunu hissetmeyen birinin, nefret ettiği düşmanı Deudermont'un Derinsu'dan gelmekte olan bir filoyu beklediğini bilmek isteyeceğini düşünüyorum. Filo şu anda sahil boyunca ilerliyor ve erzak gemilerinden oluşan yumuşak karnı herhangi bir korsanın saldırmayı düşünemeyeceği kadar iyi korunuyor."

Arklem Greeth hiç hareket etmeden oturup bu bilgiyi sindirdi. Bir kez daha Valindra'ya baktı.

"Dostum artık onun zihninde değil," dedi ses ve Arklem Greeth yaşayan ölü kadına odaklandı ve kadın ümitsizliğe gömülmüş bir görüntü sergilemeyince oldukça cesaretlendi.

"Ona olasılıklar gösterdi," dedi ses. "Mesajı güçlendirmek ve bu zor zamanda yardımcı olmak için ona geri dönecek."

Arklem Greeth büyülü karanlığa döndü. "Minnettarım," dedi ve bunu gayet içten söylemişti.

"Bize borcunu ödemek için önünde uzun yıllar var," dedi ses ve karanlık dağılırken yok oldu.

Arkelm Greeth, sevgili Valindra'sının yanına gitti ve kadın ona tepki vermeyince oturup ona sarıldı.

Fakat düşünceleri denize açıldı.

"İyi bir kış değildi," diye itiraf etti Deudermont, Drizzt'le Regis'e o gün. "Çok fazla ölüm, dağılan çok fazla aile vardı."

"Ve bütün bunlar olurken aptallar birbirileriyle savaştılar," diye araya girdi Robillard. "Balık tutuyor, avlanıyor, hasat edilmiş tahılları hazırlıyor ve böylece erzak miktarını arttırıyor olmalıydılar. Bunu yaptılar mı?" Elini alayla pencerenin ötesindeki şehre doğru salladı. "Birbirileriyle savaştılar... yüksek kaptanlar poz kesiyor, loncasız haydutlar cinayet işliyordu..."

Drizzt hepsini dinledi ama gözlerini Deudermont'tan ayırmadı.

322

KORSAN KRAL <*—;

Vali, pencereden dışarı bakıyor, Robillard'ın her yorumuyla irkili-yordu. Hiç itiraz etmiyordu; Luskan'ın her köşesinden dumanlar yükselir, sokaklar gerçekten de cesetlerle doluyken nasıl edebilirdi ki? Deudermont'un duruşunda, kışın ne kadar vahşi geçtiğini kelimelerden çok daha iyi anlatan bir şey vardı. Sorumluluğun yükü kaptanın omuzlarının çökmesine yol açmıştı ve Drizzt fark etti ki daha da beteri kalbini de kırıyordu.

"Kış geçti," dedi drow. "Bahar yeni umutlar ve yeni fırsatlar getirir."

Deudermont sonunda biraz olsun neşelenmiş bir şekilde döndü. "Umut veren işaretler var," dedi ama Robillard bir kez daha alaycı bir ifade takındı. "Öyle! Vali olarak görevlendirildiğim gün yüksek Kaptan Suljack benim arkamda oturdu ve o zamandan beri yanımda yer alıyor. Baram'la Taerl de bir ateşkesin ipuçlarını veriyorlar."

"Bunun tek sebebi Rethnor'un Gemisi'yle aralarında bir husumet olması ve onların yeni lideri, Karga dedikleri o Kensidan denilen yaratıktan korkuyor olmaları," dedi Robillard. "Ayrıca Rethnor'un Gemisi kış boyunca gayet iyi beslendi ama Baram'la Taerl'in bulabildiği tek yiyecek sıçanlarla bizden aldıklarıydı."

"Sebebi ne olursa olsun," diye cevap verdi Deudermont. "Mirabarlılar, Sahipkule'nin patlamasında büyük kayıplar verdiler ve Kalkan Mahallesi'yle Yeni Luskan arasındaki kapıları açmadılar ama baharın gelişiyle belki geride kalan sorunlar yerine ilerideki fırsatlara bakmaya başlayabilirler. Ayrıca bu ticaret sezonunda onlara ihtiyacımız olacak. Marki Elastul'un veresiye de olsa cömertçe yiyecek göndereceğinden eminim."

Drizzt ve Regis bu sözler yüzünden endişeyle birbirilerine baktılar, ikisi de Elastul'un yüce gönüllüğünden pek etkilenmemişti. Onunla geçmişte birçok kez uğraşmışlardı ve çoğunda da masadan başlarını ümitsizlikle sallayarak kalkmışlardı.

"Elastul'un kızı Arabeth savaştan sağ çıktı ve bize bu konuda yardımcı olabilir," dedi Deudermont, kaş çatışlarını fark etmişti.

"Her şeyin çözümü yiyecekte," dedi Robillard. "Kimde var ve kiminle paylaşacak ve bedeli ne olacak. Baram ve Taerl'den bahsediyorsun ama onların bizle dostluğunun tek sebebi elimizde kara

323

î-ş—< R.A. SALVATORE

etle mantar olması."

"Elinize garip bir şekilde ulaşmış üstelik," dedi Drizzt.

"Suljack vasıtasıyla," diye açıkladı Robillard; ki o da Rethnor'un Gemisi'ndeki dostundan alıyor. Suljack çok cömertti ama Rethnor'un genç yüksek kaptanı biz sanki yokmuşuz gibi davranıyor."

"Belki de Mirabarlılar gibi kararsızdır," dedi Regis.

"Ya da konumuna fazlaca güveniyordur," dedi Robillard ve bunu öyle bir tonda söyledi ki Kensidan duysa bunu kesinlikle bir uyarı olarak kabul ederdi.

"Bahar bizim dostumuz olacak," dedi Deudermont ve bu sırada kapı açılıp hizmetkarı akşam yemeğinin hazır olduğunu haber verdi. "Derinsu'nun minnettar lordlarının yüklediği mallarla dolu kervanlar karadan ve denizden gelecekler. Elimde bu koz olunca şehri arkama alıp ya yüksek kaptanları ikna edeceğim ya da şehirde isyan çıkarıp onlardan kurtulacağım."

"Umarım ikincisi olur," dedi Robillard ve Drizzt'le Regis buna hiç şaşılmadılar.

Yandaki odaya geçip özenle hazırlanmış masaya oturdular ve hizmetkarlar kışın beklenmedik yiyeceğiyle dolu tepsiler getirdiler.

"Afiyet olsun ve Luskan bir daha asla aç kalmasın!" diye kadeh kaldırdı Deudermont ve diğerleri de bu dileğe neşeyle katıldılar.

Drizzt çatalıyla bıçağını alıp tabağındaki büyük et parçasını kesti ama daha ilk lokmayı ağzına götürürken bir şeyler çok tanıdık geldi. Etin kıvamı, kokusu, tadı...

Etinin etrafına dizili olan yan yemeğe, üzerlerinde bir sürü mor noktacık bulunan açık kahverengi mantarlara baktı.

Onları tanıyordu. Eti tanıyordu... rothe etiydi bu.

Drow sandlayesinde geri yaslandı, ağzı bir karış açık gözleri fal taşı gibiydi. "Bu eti nereden aldınız?"

"Suljack," diye cevap verdi Deudermont.

"O nereden almış?"

"Büyük ihtimalle Kensidan'dan," dedi Robillard ve Deudermont'la Regis Drizzt'e merakla baktılar.

"Peki ya o?"

324

KORSAN KRAL

Robillard omzunu silkti ve Deudermont itiraf etti, "Bilmiyorum."

Fakat Drizzt maalesef biliyordu.

Valindra Geceörtüsü'nün cesedi, canlandırılmışsa dahi yabancıların, Arklem Greeth'in suyun altındaki sarayına ziyaretinden saatler soma bile bunu belli etmiyordu. Kımıldamıyor, inlemiyor, ölü gözlerini kırpıştırmıyordu ve kadına ulaşmak için gösterilen hiçbir çabaya kesinlikle tepki vermiyordu.

"Bu da geçecek," dedi Arklem Greeth, İllusk'la Yakınmuhafız Adası'nın altından geçen kanalizasyonda ilerleyip müttefikler toplarken kendine defalarca.

Bütün bu süre boyunca denizin altındaki sarayına girmiş olanları düşündü. Yerleştirmiş olduğu birçok koruma ve glifi nasıl bu kadar kolayca geçmişlerdi? Boyutlararası odasının oraya, kanalizasyona demirlediğini nereden biliyorlardı? Ne tür bir büyüye sahiplerdi? Valindra'nın bilincine girip onu sakinleştirenlerin aralarında psionikler olduğunu biliyordu ama bu garip sanatta onun büyülü korumalarını aşacak kadar güçlüler miydi? Greeth'in omurgasına bir ürperti yayıldı. Bir liç olduğu onlarca yıl içinde ilk kez karşılaştığı bir şeydi bu. Arklem Greeth bu davetsiz misafirlerden korkmuştu ve o nadiren bir şeylerden korkardı.

Bu korku, liçin harekete geçmesinde en az Kaptan Deudermont'a duyduğu nefreti kadar etkili olmuştu.

Peşinde, nefes almayan, yaşayan ölü canavarlardan bir orduyla önce limana, oradan da denize, güneye doğru ilerledi. Derin sularda daha da fazla nefes almayan savaşçı buldu. Bu lacedon güllerini rahatlıkla kontrolüne almıştı. Yaşayan ölüler emrine amadeydi. İskeletler, zombiler, güller, hayaletler ve ruhlar onun iradesine karşı koyamazlardı.

Arklem Greeth, Derinsu gemilerinin ne yapacağını bildiğinden kıyıya paralel olarak güneye ilerlerken yoluna çıkan bütün yaşayan ölüleri kontrolüne aldı. Ordusunun, günle gecenin birbirinden pek

* Lacedon: Güllerin su altına özgü türleri.

325

î-ş—< R.A. SALVATORE

de bir farkı olmayan derinliklerde dinlenmeye kesinlikle ihtiyacı yoktu. Perdeli ve pençeli elleri olan lacedonlar hızla ilerliyor, denizin dibinde yunusların zarafeti ve köpekbalıklarının vahşiliğiyle yüzüyorlardı. Dipten ilerliyor, yosunların yakınından, güçlü ve vahşi yılanbalıklarının bile yaşayan ölülerden korkularıyla deliklerine sindiği su altı kanyonlarınınsa hemen üzerinden geçiyorlardı. Arklem Greeth bu sucul yaşayan ölülere ayak uydurmayı ancak oldukça büyü enerjisi harcayarak sağlayabileceğinden iki tanesine onu çekme emri vermişti. Ara sıra boyut kapısı açıp saldırmadan önce gemileri görebilmek için kendisini ve onu çeken lacedonları yaşayan ölülerden oluşan ordusunun oldukça ilerisine naklediyordu.

Okyanus konusunda oldukça deneyimli olan Greeth gemilerin oldukça yakında olduğunu, böyle bir filonun kaçınılmaz eşlikçilerini gördüğünde anladı. Bu eşlikçiler tembelce yüzen, bir çember halinde dönüp duran, Kılıç Sahili'nde akbabalar kadar sıklıkla karşılaşılan bir çekiçbaş köpekbalığı sürüsüydü.

Greeth, lacedon ordusunu bu sürünün etrafından dolaştırabilirdi ama bu uzun yolculuktan sıkılmıştı. Eşlikçilerini doğruca sürünün üzerine gönderip eğlenceyi başlatmak için en yakındaki köpekbalıklarının üzerine bir yıldırım topu gönderdi. Köpekbalıkları sarsılıp kasıldılar ve bir çifti suda hareketsiz kalınca diğerleri hızla kaçıp çamurlu suda gözden kayboldu.

Lacedonlar açlıkları kabarınca Greeth'in yanından hızla geçtiler. En yakındaki köpekbalıklarına daldılar ve felç olmuş balıkları parçaladılar. Bir gül kolu kopup oldukça eğlenen Greeth'in yanından geçti. Bir çekiçbaşın dişleri arasındaki bir lacedonun parçalara ayrılmasını izledi.

Fakat yaşayan ölülerin korkması gibi bir şey söz konusu değildi ve lacedonlar köpek balığının üzerine çullanıp pençeleriyle tenini yırtıp karanlık suları kanla doldurdular.

Köpekbalığı sürüsü ısırıp parçalayarak saldırdı, gözleri öyle dönmüştü ki jilet keskinliğindeki dişler köpekbalığı gül ayrımı yapmıyordu.

Greeth kenarda, güvenli bir mesafede durmuş bu sahneyi, bu ilkel alemi, yaşamın ve ölümün haz ve acılarını keyifle izliyordu.

326

KORSAN KRAL

Kayıplarını hesapladı; güller ortadan ikiye ayrılmış, uzuvları kopmuştu. Sonunda izlemekten aldığı keyifle pratik düşünmenin denge noktasına geldiğinde çatışmanın etrafına bir zehir bulutu yerleştirerek müdahale etti.

Lacedonlar elbette zehre karşı bağışıklıydı. Köpekbalıkları ise kaçtılar ya da vahşi ve acı dolu bir şekilde öldüler.

Gözünü kan bürümüş güllerin köpekbalıklarının peşinden gitmesini engelleyip tekrar sıraya girerek yollarına devam etmelerini sağlamak için oldukça yoğunlaşması gerekti; ama kısa bir süre soma yaşayan ölü ordusu sanki hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam ediyordu.

Fakat Greeth, lacedonların daha da hevesli olduklarını biliyordu çünkü açlıkları onları neredeyse ele geçirmişti.

Bu yüzden sonunda gemiler Arklem Greeth'in ordusunun üzerinden geçtiğinde Greeth gayet iyi hazırlanmıştı ve canavar ordusu da saldırmak için sabırsızlanıyordu.

Gecenin karanlığında, gemiler, yelkenlerinin yarısı açık bir şekilde sakin sularla esintisiz havada çok yavaş ilerlerken Arklem Greeth ordusunu saldı. Altmış lacedon bir ok salvosu gibi gemilerden birine doğru atıldı. Birer birer sudan çıktılar ve başbüyücü, alçak, oldukça yüklü geminin kenarından tırmanmalarını, yarı uykulu gözcülerin sıkıntıyla esnedikleri güvertede ilerlediklerini gözünde canlandırdı.

Liç, gözcülerin ölüm çığlıklarını duyamayacak olmasına üzüldü.

Yukarıdaki gemi kısa bir süre soma amaçsız ve garip bir şekilde dönünce güllerinin, mürettebatı ve gemiyi parçalara ayrıdığını anladı.

İkinci bir gemi tam da Arklem Greeth'in beklediği gibi hızla geldi. Büyük limanlardaki gemilerin neredeyse hepsi büyülü saldırılara karşı gayet iyi korunmuş olurlardı ve güverteleriyle, gövdesi korumalarla dolu olurdu.

Fakat bu savunmalar neredeyse her zaman su çizgisinde ya da hemen altında biterdi.

Liç geminin altına bir dizi büyülü ok gönderdi. Atışlarını yoğunlaştırdı ve kısa bir süre sonra okları gövdenin ahşabına asit pompalarken hedefinin etrafındaki su cızırdayıp tıslamaya başladı. Arklem

327

?Haf-* R-A. SALVATORE

Greeth geminin altına vardığında rahatlıkla ahşabı bir yumrukta delebildi.

Elinin içinden minik bir alev küresi fırlayıp geminin içinde korkunç bir ateştopu olarak patladı.

Liç yukarıdaki katliamı, çığlıkları ve karmaşayı yine ancak hayal edebiliyordu.

Kısa bir süre soma mürettebat suya atlamaya başladı ve ilk gemide işlerini bitirmiş olan lacedonlar da onların peşinden gitti. Bu yaratıkların basit ve etkili tekniklerinde büyük bir güzellik vardı; suya atlayan denizcilerin altında zarifçe yüzüyor, onları bileklerinden yakalayıp sudaki ölümlerine çekiyorlardı.

Ateştopu yemiş olan gemi yoluna devam eti ve hedefine ulaştığında hızı biraz olsun azalmamıştı. Arklem Greeth kendini durdura-mayıp yüzeye yüzdü ve başını sudan çıkardı. Alevler birbirine girmiş gemileri sardığında neredeyse neşeyle kıkırdıyordu.

Her yönden daha fazla gemi yaklaştı. Daha fazla çaresiz denizci suya atladı ve lacedonlar onları dibe çekti.

Karanlıkta dehşet çığlıkları yankılandı. Arklem Greeth ikinci bir hedef seçip onu da büyük, alevler içindeki bir enkaza çevirdi. Sakin ve soğukkanlı olunması için yapılan çağrılar gecenin dehşetiyle boy ölçüşemezdi. Bazı gemiler yelkenlerini indirip bir araya toplanmışken diğerleri de tüm yelkenlerini açıp kaçmaya çalışıyor, dost gemilerden uzaklaşmak gibi ölümcül bir hata yapıyorlardı.

Çünkü lacedonları atlatmaları mümkün değildi

Güller o gece çok iyi beslendi.

328

YANLIŞ SEÇİM

"Çok azdı," diye şikayet etti Suljack, Kensidan'a en son yiyecek naklinden sonra, "son gönderdiğinin ancak yarısı kadardı."

"Üçte ikisi," diye düzeltti Kensidan.

"Ah, elimizde fazla kalmadı yani?"

"Yoo."

Bu dümdüz cevap bir süre aralarında kaldı. Suljack genç dostunu süzdü ama Kensidan ne gözlerini kırptı ne de gülümsedi; yüzünde en ufak bir ifade bile belirmedi.

"Sıkıntı çekmiyor muyuz yani?" diye sordu.

Kensidan ne gözünü kırptı ne de bir cevap verdi.

"O zaman neden üçte ikisi kadar yolladın tabii o kadar bile yol-ladıysan?"

"O kadarı sana yeter," diye cevap verdi Kensidan. "Kırmızı Ejderha Hanı'na verdiklerini düşünürsek ihtiyacın olandan bile fazla aslında. Umarım Deudermont sana iyi bir ödeme yapmıştır."

Suljack tedirgince dudaklarını yaladı. "İyiliğimiz için."

"Kimin iyiliği? Benim mi? Senin mi?"

"Luskan'ın," dedi Suljack.

"Bunun anlamı ne ki?" diye sordu Kensidan. "Luskan'ın mı? Luskan'ın iyiliği için mi? Luskan nedir? Taerl'in Luskan'ı mı yoksa Baram'ın Luskan'ı mı? Kurth'un mu yoksa Rethnor'un mu?"

329

î-ş—< R.A. SALVATORE

"Böyle şeyleri düşünmenin zamanı değil," diye ısrar etti Suljack. "Artık hepimiz biriz, hepimizin iyiliği için."

"Deudermont'un arkasında biriz."

"Evet ve beni, vali olduğu gün onun arkasına yerleştiren sendin ki senin de orada olmam lazımdı. O zaman anlardın. İnsanlar kimin yüksek kaptan olduğuna ya da hangi sokağın kime ait olduğuna aldırmıyorlar. Onların yiyeceğe ihtiyacı var ve Deudermont da yardım ediyor."

"Çünkü benim erzaklarımı ona veriyorsun"

"Onları Luskan'a veriyorum. Birlik olmalıyız."

"Deudermont'u, Sahipkule'ye saldırması için kışkırtırken kışın zorlu olacağını biliyorduk," dedi Kensidan. "Bunu yaptığımızı hatırlıyorsun değil mi? Bütün bunların amacını anlıyorsun değil mi?"

"Evet, hepsinin farkındayım ama şartlar değişti. Şehir çaresiz."

"Çaresiz olacağını biliyorduk."

"Ama bu şekilde değil!" diye ısrar etti Suljack. "Küçük çocuklar annelerinin kucağında açlıktan ölüyorlar... bir gemiyi batırıp mürettebatının boğuluşunu izleyebilirim ve umurumda bile olmaz biliyorsun... ama bunu izleyemiyorum!"

Kensidan koltuğunda oturuşunu değiştirip çenesini avcuna dayadı. "Yani Deudermont, Luskan'ın kurtarıcısı mı? Planın bu mu?"

"O, vali ve insanlar da onun yanında."

"Onlara yiyecek dağıtırsa onun tarafını daha da fazla tutacaklardır," dedi Kensidan. "Peki Baram'la Taerl bana karşı birleştiğinde Rethnor'un Gemisi'nin dostu olacak mı? Gün geçtikçe Deudermont'a sadakatleri artanlar beni desteklemek için ona sırt çevirecekler mi?"

"Onları besliyor."

"Ben de besliyorum!" diye bağırdı Kensidan ve odaki bütün muhafızlar irkildi. "Çünkü benim, bizim işimize geliyor."

"Ona erzak vermeyi kesmemi mi istiyorsun?"

"Mükemmel bir çıkarım. Eğer tekrar inşa edecek olursak Sahipkule'ye başvurmalısın. Senden en çok istediğim şey kim olduğunu, bizim kim olduğumuzu ve bütün bu dertlerle planların amacını hatırlamaya çalışman."

330

KORSAN KRAL

Suljack başını yavaşça iki yana salladı. "Çok kişi öldü," dedi hafifçe; Kensidan'dan çok kendi kendine konuşuyor gibiydi. "Bedel çok büyüktü. Luskan bir olacak ya da yıkılacak."

Başını kaldırdı ve hiç de etkilenmediği belli olan Karga'nın gözlerine baktı.

"Eğer bunu hazmedemeyeceksen," diye söze başladı Kensidan ama Suljack elini kaldırdı ve cümlenin tamamlanmasına izin vermedi.

"Ona daha az vereceğim," dedi.

Kensidan sert bir cevap vermeye yeltendi ama sözlerini yuttu. Bunun yerine hizmetkarlarından birine döndü ve "Suljack'in erza-ğından kalanın üçte birinin bir araca yükleyin," dedi.

"Harikasın!" dedi Suljack. "Luskan birlik olup bu zor zamanları atlatacak."

"Ben erzağı sana veriyorum," dedi Kensidan sertçe. "Sana. Onlarla istediğini yap ama bütün bu olaylar içindeki amacımızı unutma. Deudermont'u neden Brambleberry'ye yönlendirdiğimizi, sevgili kaptanın, Sahipkule'nin korsanlarla ilişkisini öğrenmesini neden sağladığımızı ve Gümüş Smırlar'a neden Gizem Kardeşliği'nin ilerleyişi hakkında haber gönderdiğimizi unutma. Bütün bu olaylar bir amaç uğruna planlandı, yüksek kaptanların arasında bunları bir tek sen biliyorsun. Sana erzağı tam olarak veriyorum ve bunları en uygun gördüğün şekilde kullan."

Suljack bir cevap vermeye yeltendi ama sözlerini yutup Kensidan'ı uzun süre süzdü. Fakat Karga bir kez da çözümlenemez bir duruş ve ifadesiz bir yüz takınmıştı. Başını hafifçe eğip minnettarca gülümseyen Suljack odadan çıktı.

Cüce yavaşça peşinden giderken yüksek kaptanın duyuş alanından çıkmasını bekledi ve Kensidan'a fısıldadı, "Deudermont'u seçecek."

"Yanlış seçim," diye karşılık verdi Kensidan.

Cüce başıyla onaylayıp Suljack'in peşinden gitti.

Etrafa koşuşan adamların gürültüsünü ve çığlıklarını duyan

331

î-ş—< R.A. SALVATORE

Suljack, peşinde cüceyle pencereye koştu.

"Baram mı Taerl mi?" diye sordu yüksek kaptan, en güvenilir muhafızlarından biri olan ve elinde bir yayla pencerenin yanına diz çökmüş olan Phillus'a.

"İkisi de olabilir," diye cevap verdi adam.

"Çok kalabalıklar," dedi odadaki başka bir muhafız.

"İkisi birden o zaman," dedi bir diğeri.

Suljack yüzünü ovuşturup bütün bunlardan bir anlam çıkarmaya çalıştı. Rethnor'un Gemisi'nden ikinci grup erzak o gün gelmiş; ama erzakla birlikte Yüksek Kaptanlar Baram ve Taerl'in bu düzenlemelere gittikçe daha fazla sinirlendiğinin de haberi gelmişti.

Suljack fazla yiyeceği Deudermont'a göndermeye zaten karar vermişti.

Hemen altındaki caddedeki çatışma yatışmıştı çünkü saldırganlar ara sokaklara kaçışmıştı ve Suljack'in adamları da peşlerinden gitmişti. Soyup soğana çevrilmiş araçlar paramparça olmuşlardı.

"Bunu neden yapıyorlar?" diye sordu yüksek kaptan.

"Belki de senin Deudermont'un gözünde onlardan yukarıda olmana kızmışlardır," dedi cüce. "Ya da ikisi de Deudermont'tan hâlâ, senin seçimlerine pek de katılmayacak kadar nefret ediyorlardır."

Suljack eliyle cücenin susmasını işaret etti. Bunların hepsini zaten biliyordu ama böylesine çaresiz bir dönemde hem de onları rahatlatacak olan erzaklar yoldayken bu kadar açık bir saldırı yapmaları onu şok etmişti.

Altındaki sokağın karşı tarafından tekrar çatışma sesleri gelince daldığı düşüncelerden sıyrıldı. Ara sokaktan sağına soluna bakman bir adam çıkınca Phillus yayını gerdi ve ölümcül bir keskinlikle nişan aldı.

"Baram mı Taerl mi?" diye sordu Suljack, Phillus okunu gönderirken.

Ok hedefini on ikiden vurdu. Adam acıyla uludu ve sendeleyerek bir yere saklanırken ara sokaktan her yerinden kanlar akan bir adam, hem de Suljack'in adamlarından biri çığlıklar atarak fırladı.

"Bu M'Nack!" diye bağırdı Phillus, Gemi'nin sevilen genç askerlerinden birini kast ediyordu.

332

KORSAN KRAL

"Gidin! Gidin!" diye bağırdı Suljack muhafızlarına ve cüceyle Phillus hariç hepsi hızla odayı terk ettiler. "Peşinden gelen olursa öldür," dedi Suljack ölümcül okçusuna ve Phillus da başıyla onaylayıp yayını gerdi.

Odadaki herkes çıkınca Suljack pencereye biraz daha yaklaştı ve camı açıp dikkatle dışarı baktı. "Baram mı Taerl mi ikisi de mi?" diye sordu hafifçe. Bakışları caddede dolaşıp bir ipucu arıyordu.

Caddenin karşısında Phillus'un vurmuş olduğu adam sendeleyerek dışarı çıktı ve kaçmaya başladı. İkinci bir ok fırladı ama adamı ıskaladı. Fakat adamın dönüp de okun kaynağına bakmasına sebep olacak kadar yakına gelmişti.

Suljack, önemsiz sokak serserisini tanıyınca ağzı bir karış açıldı. "Reth...?" diyordu ki yan tarafından bir çarpma sesi geldi.

Döndüğünde Phyllus'un yerde, kafası yarılmış, yanında tanıdık bir seheryıldızıyla yattığını gördü.

Biraz daha döndüğünde Phillus'un yayını germiş cüceyi gördü.

"Ne...?" diye sormaya başlamıştı ki cücenin gönderdiği ok karnına girip nefesini kesti. Sendeleyip ayakta durmaya çalışırken cüce yaya ikinci bir ok yerleştirip bir onu bir kez daha vurdu.

Yere yığılıp haykıran Suljack sürünerek uzaklaşmaya başladı. Zorlukla da olsa "Neden?" demeyi başardı.

"Kim olduğunu unuttun," dedi cüce ve üçüncü bir oku kürek kemiğinin ortasına sapladı.

Suljack soluk almaya çalışıp bir yandan da çığlıklar atarak sürünmeye devam etti.

Dördüncü bir ok omurgasını delip böbreğine saplandı.

"Sadece canının daha çok yanmasına sebep oluyorsun," diye sakince açıkladı cüce; sesi uzaklardan, çok uzaklardan geliyordu.

Suljack ne bir sonraki oku hissetti ne de ondan somakini ama bir şekilde artık hareket etmediğini biliyordu. Çaresizce çığlık atmaya çalıştı ama cücenin "Katil!" diye bağırdığını duyunca anlamsız bir umut hissetti.

Başını, cücenin Phillus'u havaya kaldırdığını ve üç kısa adımdan soma zaten ölü olan muhafızı pencereden dışarı attığını görebilecek kadar çevirmeyi başardı. Cücenin ortadan ikiye kırdığı

333

î-ş—< R.A. SALVATORE

Phillus'un yayı da muhafızın peşinden gitti.

Karanlık üzerine çökmeden önce Suljack'in gördüğü son şey cücenin yanma geldiğiydi. Duyduğu son şey de cücenin haykırışı; "Katil! Patronunu öldürdü! Köpek Phillus, patronunu öldürdü! Katil!"

334

DEUDERMONT'UN HAMLESİ

Büyük bir öfke ve kuvvetle fırlatılmış üç mızrak neredeyse aynı anda ara sokaktan fırladılar. Çaresiz savunmacılar mızrakları savuşturmak ya da en azından darbenin şiddetini azaltmak için küçük kalkanlarını kaldırdılar. Fakat mızraklar hedeflerine ulaşamadılar çünkü açık bir pencereden fırlayan kıvrak figür bir takla atarak sokağa inerken bir çift eğimli kılıç mızrakları küçük parçalara bölüp zararsızca yere düşmelerini sağladı.

Savunmacılar yeni ve kudretli bir müttefikin geldiğini düşünüp sevinçle haykırdılar ve mızrağı atanlar ölümcül kara elfın gözlerindeki ateşi ve dönüp duran kılıçlarını görünce küfrettiler.

"Aklınızı mı kaçırdınız?" diye sordu Drizzt, sürekli dönüp iki tarafı da suçlayıcı bakışlarıyla süzerek.

"Onlara sor!" diye bağırdı mızraklı adamlardan biri. "Suljack'i öldürdüler!"

"Onlara sor!" diye bağırdı savunmacıların lideri. "Bize saldıran onlardı."

"Katiller!" diye bağırdı mızraklı adam.

"Yalancılar!" diye geldi cevabı.

"Bütün şehir can çekişiyor!" diye bağırdı Drizzt. "Anlaşmazlıklarınız çözülebilir ama önce..." sözünü burada kesti çünkü "Katiller!" diye başka bir haykırış geldi ve mızraklı adamlar

335

î-ş—< R.A. SALVATORE

sokağa doluşup saldırıya geçtiler. Diğer taraftansa "Yalancı hırsızlar!" diye bir karşılık geldi ve savunmadakiler de saldırıya geçti.

Drizzt'se iki tarafın arasında kaldı.

Suljack mi Taerl mi? Acilen bir seçim yapması gerekirken bu soru Drizzt'in aklında dönüp duruyordu. Hangi Gemi'nin tarafını tutmalıydı? Hangisinin iddiası daha geçerliydi? Bu kadar az bilgiyle bir yargıç görevini nasıl üstlenebilirdi? Bütün bu sorular ve can sıkıcı sorunlar iki rakip güç arasında ezilmeden önceki kısacık sürede aklında döndüler ve bulabildiği tek cevap bir taraf seçemeyeceği oldu.

Palalarını kınlarına yerleştirip dar sokağın kenarına koştu ve duvarın üzerine sıçrayıp kendini çatışmanın ortasından çıkardı. Bir pencere çıkıntısına oturup başını iki yana sallayarak çaresizce izledi.

Suljack'in mürettebatının gözü dönmüştü. En öndeki etten duvarın içinde olamayanlar düşmanlarını cezalandırabilmek için ne bulurlarsa fırlatıyorlardı; mızraklar, hançerler hatta yandaki binalardan söktükleri tahtalar ve taşlar.

Taerl'in savunmacıları daha kontrollü olsalar da daha az azimli değillerdi. İlk darbeyi savuşturmak için kalkanlarından düzgün bir duvar ördüler ve rakiplerinin hiddetine karşılık sabırlarını ortaya koydular.

Drizzt, iki tarafın uyguladığı taktikleri eleştirecek ya da alkışlayacak kadar kendini olaydan soyutlayamazdı ve hangi tarafın kazanacağını öngöremeye cüret edemiyordu da. Çünkü bu çatışmanın sonucunu gayet iyi biliyordu; bütün Luskan kaybedecekti.

Taerl'in adamlarına atış yapacak bir boşluk bulamayan Suljack'in adamlarından biri kurmalı yayını Drizzt'e çevirip oku bırakınca drowu kurtaran şey içgüdüleriyle refleksleri oldu. Son anda eğildi ama mithril tuniği oku bertaraf edemeden omzunun arkası hafifçe sıyrıldı. Bu hareketi neredeyse bulunduğu yerden düşmesine sebep oluyordu.

Eli palasına gitti ve gözleri duvardan aşağı, okçunun yanına gidebileceği bir yolu izledi.

Fakat acıma duygusu öfkesini bastırdı ve soyundan gelen yeteneğini kullanıp aptal okçunun etrafına bir karanlık küresi yerleştire-

336

KORSAN KRAL <*—;

rek tepki verdi. Drizzt, bu çatışmada hiçbir rolü olmadığını ve mantıklarını tümden yitirmiş kişilerin arasında hiçbir olumlu sonuç elde edemeyeceğini anladı. Binanın çatısına tırmanıp sokaktan uzaklaşır, öfke ve acı çığlıklarını geride bırakırken bu bilginin ağırlığı omuzlarına binmişti.

Baram'la Taerl'in Gemileri'ni ayıran caddenin bulunduğu iki sokak aşağıda da iki öfkeli kalabalık birbirine girmişti. Çatışmanın üzerindeki çatılarda ilerlerken savaşçıların kimin tarafında olduğunu anlamaya çalıştı; fakat Baram'ın Gemisi Taerl'in Gemisi'ne mi karşıydı; Suljack, Baram'a mı karşıydı; Suljack'le Taerl'in savaşının başka bir uzantısı mıydı yoksa bambaşka bir çatışma mıydı anlayamıyordu.

Uzaklarda, şehrin öte yanında, doğu duvarının dibinde alevler gece göğünü aydınlattılar.

"Anakara köprüsündeki muhafızları üç katına çıkarın," dedi Yüksek Kaptan Kurth, çavuşlarından birine. "Ve sahili enine boyuna devriye gezecek birlikler yerleştirin."

"Hemen efendim!" diye cevap verdi savaşçı; belli ki çatışmalar duman kokusuyla birlikte Yakınmuhafız Adası'na yaklaşırken acili-yetin farkındaydı. Odadan yanında iki askerle koşarak çıktı.

"Aldığım haberlere göre çoğunlukla Suljack'le Taerl'in adamla-rıymış," diye bilgi verdi Kurth'un başka bir çavuşu.

"Baram'da bu işe boğazına kadar bulaşmıştır," diye ekledi bir diğeri.

"Büyük ihtimalle Rethnor'un o veledinin işidir," dedi bir başkası ve birçok yangının aydınlattığı şehre bakmak için gelip Kurth'un yanında durdu.

Bu yorum savaşçıların buna katılmadıklarını belirten mırıltılar çıkarmasına sebep oldu. Her ne kadar Kensidan'ın bu olaylarda parmağı olduğu yönünde dedikodular olsa da Taerl'le Baram'ın bir dış etki olmaksızın Suljack'e savaş açmış olması akla oldukça yatkındı, özellikle de Suljack'in, Deudermont'un tarafına geçtiği herkes

337

î-ş—< R.A. SALVATORE

sokağa doluşup saldırıya geçtiler. Diğer taraftansa "Yalancı hırsızlar!" diye bir karşılık geldi ve savunmadakiler de saldırıya geçti.

Drizzt'se iki tarafın arasında kaldı.

Suljack mi Taerl mi? Acilen bir seçim yapması gerekirken bu soru Drizzt'in aklında dönüp duruyordu. Hangi Gemi'nin tarafını tutmalıydı? Hangisinin iddiası daha geçerliydi? Bu kadar az bilgiyle bir yargıç görevini nasıl üstlenebilirdi? Bütün bu sorular ve can sıkıcı sorunlar iki rakip güç arasında ezilmeden önceki kısacık sürede aklında döndüler ve bulabildiği tek cevap bir taraf seçemeyeceği oldu.

Palalarını kınlarına yerleştirip dar sokağın kenarına koştu ve duvarın üzerine sıçrayıp kendini çatışmanın ortasından çıkardı. Bir pencere çıkıntısına oturup başını iki yana sallayarak çaresizce izledi.

Suljack'in mürettebatının gözü dönmüştü. En öndeki etten duvarın içinde olamayanlar düşmanlarını cezalandırabilmek için ne bulurlarsa fırlatıyorlardı; mızraklar, hançerler hatta yandaki binalardan söktükleri tahtalar ve taşlar.

Taerl'in savunmacıları daha kontrollü olsalar da daha az azimli değillerdi. İlk darbeyi savuşturmak için kalkanlarından düzgün bir duvar ördüler ve rakiplerinin hiddetine karşılık sabırlarını ortaya koydular.

Drizzt, iki tarafın uyguladığı taktikleri eleştirecek ya da alkışlayacak kadar kendini olaydan soyutlayamazdı ve hangi tarafın kazanacağını öngöremeye cüret edemiyordu da. Çünkü bu çatışmanın sonucunu gayet iyi biliyordu; bütün Luskan kaybedecekti.

Taerl'in adamlarına atış yapacak bir boşluk bulamayan Suljack'in adamlarından biri kurmalı yayını Drizzt'e çevirip oku bırakınca drowu kurtaran şey içgüdüleriyle refleksleri oldu. Son anda eğildi ama mithril tuniği oku bertaraf edemeden omzunun arkası hafifçe sıyrıldı. Bu hareketi neredeyse bulunduğu yerden düşmesine sebep oluyordu.

Eli palasına gitti ve gözleri duvardan aşağı, okçunun yanma gidebileceği bir yolu izledi.

Fakat acıma duygusu öfkesini bastırdı ve soyundan gelen yeteneğini kullanıp aptal okçunun etrafına bir karanlık küresi yerleştire-

336

KORSAN KRAL

rek tepki verdi. Drizzt, bu çatışmada hiçbir rolü olmadığını ve mantıklarını tümden yitirmiş kişilerin arasında hiçbir olumlu sonuç elde edemeyeceğini anladı. Binanın çatısına tırmanıp sokaktan uzaklaşır, öfke ve acı çığlıklarını geride bırakırken bu bilginin ağırlığı omuzlarına binmişti.

Baram'la Taerl'in Gemileri'ni ayıran caddenin bulunduğu iki sokak aşağıda da iki öfkeli kalabalık birbirine girmişti. Çatışmanın üzerindeki çatılarda ilerlerken savaşçıların kimin tarafında olduğunu anlamaya çalıştı; fakat Baram'ın Gemisi Taerl'in Gemisi'ne mi karşıydı; Suljack, Baram'a mı karşıydı; Suljack'le Taerl'in savaşının başka bir uzantısı mıydı yoksa bambaşka bir çatışma mıydı anlayamıyordu.

Uzaklarda, şehrin öte yanında, doğu duvarının dibinde alevler gece göğünü aydınlattılar.

"Anakara köprüsündeki muhafızları üç katına çıkarın," dedi Yüksek Kaptan Kurth, çavuşlarından birine. "Ve sahili enine boyuna devriye gezecek birlikler yerleştirin."

"Hemen efendim!" diye cevap verdi savaşçı; belli ki çatışmalar duman kokusuyla birlikte Yakınmuhafız Adası'na yaklaşırken acili-yetin farkındaydı. Odadan yanında iki askerle koşarak çıktı.

"Aldığım haberlere göre çoğunlukla Suljack'le Taerl'in adamla-rıymış," diye bilgi verdi Kurth'un başka bir çavuşu.

"Baram'da bu işe boğazına kadar bulaşmıştır," diye ekledi bir diğeri.

"Büyük ihtimalle Rethnor'un o veledinin işidir," dedi bir başkası ve birçok yangının aydınlattığı şehre bakmak için gelip Kurth'un yanında durdu.

Bu yorum savaşçıların buna katılmadıklarını belirten mırıltılar çıkarmasına sebep oldu. Her ne kadar Kensidan'ın bu olaylarda parmağı olduğu yönünde dedikodular olsa da Taerl'le Baram'ın bir dış etki olmaksızın Suljack'e savaş açmış olması akla oldukça yatkındı, özellikle de Suljack'in, Deudermont'un tarafına geçtiği herkes

337

?Hî—· R.A. SALVATORE

tarafından bilinirken.

Kurth bu yorumlan duymazdan geldi. Luskan'da neler olduğunu, ipleri kimin çekip isyanları kimin başlattığını gayet iyi biliyordu. "O aptal Karga işini bitirdiğinde Luskan'da geriye bir şey kalmış olacak mı?" diye mırıldandı kendi kendine.

"Yakınmuhafız," diye cevap verdi hemen yanındaki çavuş ve Kurth bir an düşündükten sonra adamı takdir ederek başıyla onayladı.

Odanın dışında gelen bir çığlık, bir feryat mırıltıları kesip Kurth'un derin düşüncelerinden sıyrılmasını sağladı. Dönüp de içeri giren davetsiz misafiri gördüğünde onun ve odadaki bütün kadınlarla erkeklerin gözleri şaşkınlıkla açıldı.

"Hayattasın!" diye bağırdı adamlardan biri ve Kurth bu sözler-deki ironi yüzünden hafifçe gülümsedi.

Arklem Greeth onlarca yıldır 'hayatta' değildi.

"Rahat olun," dedi liç hepsine, ellerini tehditkar olmayan bir şekilde havaya kaldırarak. "Bir dost olarak geldim."

"Sahipkule havaya uçtu!" diye haykırdı Kurth'un yanındaki adam.

"Ne harika bir görüntüydü değil mi?" diye karşılık verdi liç sarı dişleriyle gülümseyerek. Neredeyse hemen tekrar ciddileşti ve doğruca Yüksek Kaptan Kurth'a döndü. "Konuşmamız gerek."

Bir düzine kılıç kınlarından çıkıp liçe döndü.

"İsyan sırasında köprüleri açmaktan başka bir seçeneğin olmadığını anlıyor ve kabul ediyorum," dedi Arklem Greeth ama tek bir kılıç bile biraz olsun alçalmadı.

"Nasıl oluyor da hayattasın ve neden buradasın?" diye sordu Kurth ama sesinin titremesini bastırmak için çok çaba harcaması gerekti.

"Tabii ki bir düşman olarak değil," diye cevap verdi liç. Etrafındaki inatçı savaşçılara bakıp derin ama nefessiz bir şekilde içini çekti. "Eğer zarar vermek için gelmiş olsaydım bu kulenin en alt katını alevlere boğar ve sana öyle bir büyülü saldırı yapardım ki ne olduğunu anlayana kadar Gemi'nin yarısını katletmiş olurdum," dedi ."Lütfen eski dostum. Beni, senden kurtulmak için yalnız kal-

338

KORSAN KRAL

manuza iı .

U ltlyav

muhafızl,^ ) 'Seni ^ina \ ı 'yri).,

_ sKim „', '>|a,U,'ıp ® . ve güldü. "Hayır. Rethnor'un oğlunun ı f| r^, ımu bildiğini ya da bunu hoş

bir haber ^ . . Sl

k kadar iyi tanıyorsun."

"Bizi yalnız bırakın," dedi , ıldansalar da emre uydular. ! ^ordu Kurth, liçle yalnız kal-

amıyorum.

Oİ . v ^ v )j ı

kurth,13"1 fdUA I gisinin çekildiğini ve aklının

ceketti bu.

Hn'da ' ^ ^?kalan ^ Var" ^ Arkkm

Greeth." an da-

''Gizi

»n Kaı. S

'li

ıa

ürüttü Kurth.

v'Hayı'' ı ' °laJ" ed'r», dışımda demek istiyorum ve

Şehir de,, .

/Si.

'V /

ilgileneceğini sanmıyorum.

dos\

um, ı

.1, dukça ilgimi çekiyor. Hayır

'gimi/ Sil. *len bahsediyorum. Beni sana

»en

kurtl.C oln>

onıvi Vı|, 11 ben' ? *

w ung^S

yönlendi.

'en onı,'

i

vc j li l^IâH

'"Pek"™ * (O* K Jr yase,,

, , iyi J' CNr^

dah*va'<

· ArkL

hecesi,'n.Grt Sozu ö,

'M Brar,

de<ii ı>u r

Deudermont için hiç de hoş

si için oldukça iyi olacak." i Arklem Greeth. urth.

ta. oldu bile ama bir hedefim th.

Joğanıt

dah,a Lç miŞîıtim. k emi^n 0| ,og ,

dim-! ve meçken

diye " Ken açmaaan once Kaouuen-

V 'fe? . /diyordum, kabul etmiştim ve

Y <J ^ r^hl.h.rrv'vi vPn.hilirHim

J\, ' ----

/e w ve'jl ılı bir kahkaha attı. "Burada erdi," diye kabul etti. "Bunu, ken açmadan önce kabullen-

W

\ /rambleberry'yi yenebilirdim

s inin gazabını üzerime çeker-şurada yaşadığı minik gerile-açardı."

^daçM. -ir,. V'k dah; 'ief

bu u7'a yeJ

VMtı^

M

y«ıa'

339

?Hî—· R.A. SALVATORE

tarafından bilinirken.

Kurth bu yorumları duymazdan geldi. Luskan'da neler olduğunu, ipleri kimin çekip isyanları kimin başlattığını gayet iyi biliyordu. "O aptal Karga işini bitirdiğinde Luskan'da geriye bir şey kalmış olacak mı?" diye mırıldandı kendi kendine.

"Yakınmuhafız," diye cevap verdi hemen yanındaki çavuş ve Kurth bir an düşündükten sonra adamı takdir ederek başıyla onayladı.

Odanın dışında gelen bir çığlık, bir feryat mırıltıları kesip Kurth'un derin düşüncelerinden sıyrılmasını sağladı. Dönüp de içeri giren davetsiz misafiri gördüğünde onun ve odadaki bütün kadınlarla erkeklerin gözleri şaşkınlıkla açıldı.

"Hayattasın!" diye bağırdı adamlardan biri ve Kurth bu sözler-deki ironi yüzünden hafifçe gülümsedi.

Arklem Greeth onlarca yıldır 'hayatta' değildi.

"Rahat olun," dedi liç hepsine, ellerini tehditkar olmayan bir şekilde havaya kaldırarak. "Bir dost olarak geldim."

"Sahipkule havaya uçtu!" diye haykırdı Kurth'un yanındaki adam.

"Ne harika bir görüntüydü değil mi?" diye karşılık verdi liç sarı dişleriyle gülümseyerek. Neredeyse hemen tekrar ciddileşti ve doğruca Yüksek Kaptan Kurth'a döndü. "Konuşmamız gerek."

Bir düzine kılıç kınlarından çıkıp liçe döndü.

"İsyan sırasında köprüleri açmaktan başka bir seçeneğin olmadığını anlıyor ve kabul ediyorum," dedi Arklem Greeth ama tek bir kılıç bile biraz olsun alçalmadı.

"Nasıl oluyor da hayattasın ve neden buradasın?" diye sordu Kurth ama sesinin titremesini bastırmak için çok çaba harcaması gerekti.

"Tabii ki bir düşman olarak değil," diye cevap verdi liç. Etrafındaki inatçı savaşçılara bakıp derin ama nefessiz bir şekilde içini çekti. "Eğer zarar vermek için gelmiş olsaydım bu kulenin en alt katını alevlere boğar ve sana öyle bir büyülü saldırı yapardım ki ne olduğunu anlayana kadar Gemi'nin yarısını katletmiş olurdum," dedi ."Lütfen eski dostum. Beni, senden kurtulmak için yalnız kal-

338

KORSAN KRAL ?—^H'

mamıza ihtiyaç duymayacağımı bilecek kadar iyi tanıyorsun."

Kurth uzun süre durup liçi süzdü. "Bizi yalnız bırakın," dedi muhafızlarına ve onlar da söylenip mırıldansalar da emre uydular.

"Seni Kensidan mı yolladı?" diye sordu Kurth, liçle yalnız kaldıklarında.

"Kim?" diye sordu Arklem Greeth ve güldü. "Hayır. Rethnor'un oğlunun benim o yıkımdan kurtulduğumu bildiğini ya da bunu hoş bir haber olarak karşılayacağını hiç sanmıyorum."

Kurth başını hafifçe yana yatırdı, ilgisinin çekildiğini ve aklının biraz olsun karıştığını belli eden bir hareketti bu.

"Luskan'da olan olayları izleyen başkaları da var," dedi Arklem Greeth."

"Gizem Kardeşliği," diye mantık yürüttü Kurth.

"Hayır, henüz değil. Tabii benim dışımda demek istiyorum ve Kardeşliğin daha uzun yıllar burayla ilgileneceğini sanmıyorum. Şehir dediğimiz bu haydut yuvası oldukça ilgimi çekiyor. Hayır dostum, ben gölgelerin içindeki seslerden bahsediyorum. Beni sana yönlendiren onlardı."

Kurth'un gözleri parladı.

"Korkarım bunların sonu Kaptan Deudermont için hiç de hoş olmayacak," dedi Arklem Greeth.

"Ve Kensidan'la Rethnor'un Gemisi için oldukça iyi olacak."

"Ve senin için," diye güvence verdi Arklem Greeth.

"Peki ya senin için?" diye sordu Kurth.

"Gayet iyi olacak," dedi liç. "Hatta oldu bile ama bir hedefim daha var."

"Luskan tahtı mı?" diye sordu Kurth.

Arklem Greeth bir kez daha hırıltılı bir kahkaha attı. "Burada herkesin gözü önündeki günlerim sona erdi," diye kabul etti. "Bunu, daha Lord Brambleberry, Mirar'a yelken açmadan önce kabullenmiştim. Doğanın kanunu bu tabii. Bekliyordum, kabul etmiştim ve emin ol hazırlıklarımı yapmıştım. Brambleberry'yi yenebilirdim ama bunu yapsaydım Derinsu lordlarının gazabını üzerime çekerdim ve bu da Gizem Kardeşliği için burada yaşadığı minik gerilemeden çok daha büyük sorunlara yol açardı."

339

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Minik gerileme mi?" dedi Kurth kızgın bir şekilde. "Luskan'ı kaybettin!"

Greeth omzunu silkti ve Kurth'un çenesi öfkeyle kasıldı. "Luskan," dedi bir kez daha, bu isme büyük bir ağırlık yükleyerek.

"Pek de önemli olmayan bir şehir," dedi Greeth.

"Hiç de öyle değil," diye cevap verdi Kurth oldukça bariz olan blöfü görerek. "Büyük bir çarkın merkezi, kuzey, güney ve doğudan gelen zenginliklerin ve su yolları sayesinde bu zenginliklerin yayılmasının merkezi."

"Sakin ol dostum," dedi Greeth elini kaldırıp. "Sevgili Luskan'ının değerini küçük görmeye çalışmıyorum."

Kurth'un ifadesi bu yoruma hiç de katılmadığını belli ediyordu.

"Çünkü buradaki kaybımızın geçici olduğunu biliyorum," diye açıkladı Greeth. "Ve şehrin yetenekli ve mantıklı ellerde kalacağını öngörebiliyorum," diye ekledi Kurth'a saygıyla eğilerek.

"Gitmeyi mi planlıyorsun?" diye sordu Kurth olayları tam olarak çözememişti. Arklem Greeth'in, korkutucu ve son derece ölümcül gizem başbüyücüsünün şehri kendi isteğiyle bırakıyor olmasına pek de inanamıyordu.

Liç omzunu silktiğinde ciğerlerindeki mukusla deniz suyu çıtır-dadı. "Belki de. Ama gitmeden önce özellikle bir hain büyücüye borcumu ödemek istiyorum. Aslında iki tanesine."

"Arabeth Raurym," diye çıkarımda bulundu Kurth. "İkili oynuyor, Deudermont'la Rethnor'un Gemisi arasında gidip geliyor."

"Bunu ancak ölene kadar sürdürebilir," dedi liç. "Ki benim amacım da bunu gerçekleştirmek."

"Peki ya diğeri?"

"Su Perisinden Robillard," dedi liç nefes almayan bedeninin becerebildiği kadar alaycı bir tonla. "O aptalın erdem dolu hiddetine yeterince katlandım."

"İki ölümde beni zerre üzmez," diye kabul etti Kurth.

"Bunları ayarlamanı istiyorum," dedi Arklem Greeth ve Kurth bir kaşını kaldırdı. "Şehir çözülüyor. Deudermont'un düşleri çok yakında hiçbir anlam ifade etmeyecek."

"Tabii yiyecek bulamazsa ve..."

340

KORSAN KRAL

"Destek gelmeyecek," diye ısrar etti liç. "En azından yeterince çabuk gelmeyecek."

"Aylardır Luskan'da görünmeyen biri için oldukça fazla şey biliyorsun. Ve kendinden de oldukça emin görünüyorsun."

"Gölgelerdeki sesler..." diye cevap verdi Arklem Greeth kurnaz bir gülümsemeyle. "Sana gözlemci ve görünmez müttefiklerimizden bahsedeyim."

Kurth başıyla onaylayınca liç açıkça konuşmaya başladı ama tek başarabildiği Düzenbaz Morik'in, Kensidan'ın emriyle anlattıklarını pekiştirmekten başka bir şey değildi. Yüksek kaptan, Luskan adındaki halat çekme oyunundaki yeni ve güçlü bir oyuncunun, hem de çok vahşi ve öngörülemez olmasıyla ünlü bir oyuncunun hiç de hoş olmayan kanıtlarının önüne serilmesi sırasında şaşkınlığını gayet iyi gizledi. Yüksek Kaptan Kurth, Luskan'ın yıkımının plan-lanmasındaki Kensidan'ın muhakeme yeteneğini bir kez daha sorguladı.

Arklem Greeth, lacedon gülleri ve katledilen denizcilerle ilgili öyküsünü anlatırken bu sorgulamayı son kez yapmadığını da düşün-

"Şimdi harekete geçmezsek Luskan'ı kaybedeceğiz," dedi Vali Deudermont, Robillard, Drizzt, Regis ve kumandanlarının bazılarına. Drizzt sokaklardaki çatışmaların haberini daha yeni getirmişti. "Onları, kervanlar gelene dek oyalamalıyız."

"Sözler onları ikna edemez," dedi Drizzt.

"Ahmaklar," diye mırıldandı Robillard.

"Öfkelerine ve acılarına bir sorumlu arıyorlar," dedi Deudermont. "Açlar, korkuyorlar ve yastalar. Her aile büyük kayıplar verdi."

"Anlık hareketlerine hak ettiğinden fazla değer biçiyorsun," diye uyardı Robillard. "Güdülüyorlar... ve onlara silah tedarik ediliyor."

"Yüksek kaptanlar," dedi Deudermont ve büyücü omzunu silkti.

dü.

341

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Kesinlikle," diye devam etti vali. "O dört salak şehrin içinde kendi imparatorluklarını kuruyorlar ve kılıçlarla gösteriş yapıyorlar."

Drizzt, hâlâ masada duran öğle yemeğinden kalma tabaklara ve rothe etinin artıklarına bakıp burada yüksek kaptanların birbirileriy-le savaşmalarından daha karmaşık bir şeylerin dönüp dönmediğini merak etti. Bir önceki gece yemekte yaptığı gibi yine korkularını kendine sakladı. Rothe etiyle Karanlıkaltı mantarlarını elde etmek için gerekli ticaret kanallarını kimin açtığını ya da gittikçe güçlenen yüksek kaptanın kiminle ticaret yaptığını bilmiyordu ama Luskan'a kaos hakimdi ve Drizzt'in yaşam tecrübesi bu durumu tek bir ırkla bağdaştırıyordu.

"Bir an önce harekete geçmeliyiz," diye açıkladı Deudermont. Robillard'a döndü. "Mirabarlılar'a gidip onlardan Kırmızı Ejderha Hanı'nı güçlendirip sağlam tutmalarını iste."

"Gidiyor muyuz?" diye sordu Regis.

"Umarım Su Perisi'nedir," dedi Robillard.

"Köprüyü geçmeliyiz," diye cevap verdi Deudermont. "Bizim yerimiz şu anda Luskan. Mirabarlılar kuzey kıyısını kontrol edebilir. Bizim görevimiz çatışmanın arasına girip savaşan yüksek kaptanları kendi bölgelerine geri göndermek."

"Gemi'lerden birinin kaptanı yok," diye hatırlattı Drizzt.

"Ve biz de oraya gideceğiz," diye karar verdi Deudermont. "Suljack'in Sarayı'na ve orayı geçici olarak Vali Konağı ilan edeceğim. Onun adamlarına bu zor zamanlarında yardım edeceğiz."

"Akbabalar, Suljack'in Gemisi'nden arta kalanları parçalara ayırmadan önce mi?" diye sordu Regis.

"Kesinlikle."

"Su Perisi çok daha iyi bir seçim olur," dedi büyücü.

"Yeter Robillard! Beni bezdiriyorsun."

"Luskan çoktan öldü Kaptan," diye ekledi büyücü. "Senin bunu görecek cesaretin yok sadece."

"Mirabarlılar?" diye sordu Deudermon sertçe ve Robillard eğilip başka bir şey söylemeden hemen odayı ve kısa bir süre sonra da Kalkan Mahallesi'ndeki insan ve cücelerle görüşmek için Kırmızı Ejderha'yı terk etti.

342

KORSAN KRAL

"Varlığımızı kesin bir şekilde belli edeceğiz," diye açıkladı Deudermont, büyücü gittiğinde. "Ve bize ifitiyacı olan herkesi korumak için savaşacağız. Kararlılığımız ve kılıçlarımızın gücüyle Luskan'ı erzaklar gelene dek bir arada tutacağız ve Gemi'lere değil şehre sadakat isteyeceğiz."

Planlarını o anda oluşturduğu barizdi. "Yargıçları ve şehir muhafızlarının hepsini çağırın," dedi diğerleri kadar kendine de söylüyordu. "Onlara nelerin tehlikede olduğunu göstereceğiz. Şu an, güçlü ve kararlı olmamız gereken bir an, şehri arkamızda toplayıp yüksek kaptanları şehrin iyiliği için çalışmaya zorlama zamanı." Durup Drizzt'e baktı ve omuzları bir kez daha çökmeden önce drowa gücünü gösterdi.

"Yoksa statülerini kaybedecekler," dedi. "Vali makamma sadakat sözü vermeyen herkesin gemisini dağıtacağız."

"Sana demek istiyorsun," dedi Regis.

"Hayır, makama ve şehre. Bunlar, bu makamda bulunan herhangi birinden çok daha büyüktürler."

"Cesur bir karar," dedi Drizzt. "Statülerini kaybedecekler ha?"

"Uzun kış boyunca Luskan'a değerlerini gösterme şansları vardı," diye hemen cevapladı Deudermont. "Suljack hariç hepsi başarısız oldu."

Toplantı bu sert yorumla son buldu.

"O bizim tarafta di mi?" diye sordu eskiden Suljack'in Gemisi'ne bağlı olup da daha yeni Deudermont'a bağlanmış olan askerlerden biri arkadaşına. Konaktan, çatışmaya katılmak için çıkarken Drizzt DoUrden'in, Baram'm serserilerinden bir çiftinin üzerinde nasıl çalıştığını görmüştü.

"Evet ve ben de bu yüzden Deudermont'a tamam dedim," dedi diğeri.

İlki, drowu iş başında izlerlerken başıyla onayladı. Baram'ın adamlarından biri garip bir hamle yaptı, görünüşe göre drowun bacaklarını kesmeye niyetlenmişti ama Drizzt çevik bir şekilde sıç-

343

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Kesinlikle," diye devam etti vali. "O dört salak şehrin içinde kendi imparatorluklarını kuruyorlar ve kılıçlarla gösteriş yapıyorlar."

Drizzt, hâlâ masada duran öğle yemeğinden kalma tabaklara ve rothe etinin artıklarına bakıp burada yüksek kaptanların birbirileriy-le savaşmalarından daha karmaşık bir şeylerin dönüp dönmediğini merak etti. Bir önceki gece yemekte yaptığı gibi yine korkularını kendine sakladı. Rothe etiyle Karanlıkaltı mantarlarını elde etmek için gerekli ticaret kanallarını kimin açtığım ya da gittikçe güçlenen yüksek kaptanın kiminle ticaret yaptığını bilmiyordu ama Luskan'a kaos hakimdi ve Drizzt'in yaşam tecrübesi bu durumu tek bir ırkla bağdaştırıyordu.

"Bir an önce harekete geçmeliyiz," diye açıkladı Deudermont. Robillard'a döndü. "Mirabarlılar'a gidip onlardan Kırmızı Ejderha Hanı'nı güçlendirip sağlam tutmalarını iste."

"Gidiyor muyuz?" diye sordu Regis.

"Umarım Su Perisi'nedir," dedi Robillard.

"Köprüyü geçmeliyiz," diye cevap verdi Deudermont. "Bizim yerimiz şu anda Luskan. Mirabarlılar kuzey kıyısını kontrol edebilir. Bizim görevimiz çatışmanın arasına girip savaşan yüksek kaptanları kendi bölgelerine geri göndermek."

"Gemi'lerden birinin kaptanı yok," diye hatırlattı Drizzt.

"Ve biz de oraya gideceğiz," diye karar verdi Deudermont. "Suljack'in Sarayı'na ve orayı geçici olarak Vali Konağı ilan edeceğim. Onun adamlarına bu zor zamanlarında yardım edeceğiz."

"Akbabalar, Suljack'in Gemisi'nden arta kalanları parçalara ayırmadan önce mi?" diye sordu Regis.

"Kesinlikle."

"Su Perisi çok daha iyi bir seçim olur," dedi büyücü.

"Yeter Robillard! Beni bezdiriyorsun."

"Luskan çoktan öldü Kaptan," diye ekledi büyücü. "Senin bunu görecek cesaretin yok sadece."

"Mirabarlılar?" diye sordu Deudermon sertçe ve Robillard eğilip başka bir şey söylemeden hemen odayı ve kısa bir süre sonra da Kalkan Mahallesi'ndeki insan ve cücelerle görüşmek için Kırmızı Ejderha'yı terk etti.

342

KORSAN KRAL

"Varlığımızı kesin bir şekilde belli edeceğiz," diye açıkladı Deudermont, büyücü gittiğinde. "Ve bize ihtiyacı olan herkesi korumak için savaşacağız. Kararlılığımız ve kılıçlarımızın gücüyle Luskan'ı erzaklar gelene dek bir arada tutacağız ve Gemi'lere değil şehre sadakat isteyeceğiz."

Planlarını o anda oluşturduğu barizdi. "Yargıçları ve şehir muhafızlarının hepsini çağırın," dedi diğerleri kadar kendine de söylüyordu. "Onlara nelerin tehlikede olduğunu göstereceğiz. Şu an, güçlü ve kararlı olmamız gereken bir an, şehri arkamızda toplayıp yüksek kaptanları şehrin iyiliği için çalışmaya zorlama zamanı." Durup Drizzt'e baktı ve omuzları bir kez daha çökmeden önce drowa gücünü gösterdi.

"Yoksa statülerini kaybedecekler," dedi. "Vali makamma sadakat sözü vermeyen herkesin gemisini dağıtacağız."

"Sana demek istiyorsun," dedi Regis.

"Hayır, makama ve şehre. Bunlar, bu makamda bulunan herhangi birinden çok daha büyüktürler."

"Cesur bir karar," dedi Drizzt. "Statülerini kaybedecekler ha?"

"Uzun kış boyunca Luskan'a değerlerini gösterme şansları vardı," diye hemen cevapladı Deudermont. "Suljack hariç hepsi başarısız oldu."

Toplantı bu sert yorumla son buldu.

"O bizim tarafta di mi?" diye sordu eskiden Suljack'in Gemisi'ne bağlı olup da daha yeni Deudermont'a bağlanmış olan askerlerden biri arkadaşına. Konaktan, çatışmaya katılmak için çıkarken Drizzt DoUrden'in, Baram'ın serserilerinden bir çiftinin üzerinde nasıl çalıştığını görmüştü.

"Evet ve ben de bu yüzden Deudermont'a tamam dedim," dedi diğeri.

İlki, drowu iş başında izlerlerken başıyla onayladı. Baram'ın adamlarından biri garip bir hamle yaptı, görünüşe göre drowun bacaklarını kesmeye niyetlenmişti ama Drizzt çevik bir şekilde sıç-

343

?Hî—· R.A. SALVATORE

rayıp adamın yüzüne sert bir tekme attı.

İkinci serseri yandan direk bir hamleyle saldırdı ama drowun palaları ondan çok daha hızlıydı. Kılıçlardan biri serserinin kılıcını rahatlıkla yana doğru açarken diğeri doğruca adamın gırtlağının sağından geçti. Drizzt, bu hamlenin hemen ardından ilk kılıcını hızla geri çekip diğer serserinin üzerinden çevirdi ve üzerine gelen kılıcı blokladı. Bileğini hafifçe çeviren drow kılıcın fırlamasına ve silahsız kalan serserinin boğazında bir palanın ucuyla hareketsiz duran arkadaşı gibi yakalanmasına sebep oldu.

"Çatışma, sizin için bitti," dedi Drizzt kesinlikle itiraz edemeyecek olan ikiliye.

İki adam sokak boyunca koşup drowa katıldılar ama Drizzt onlara bir bakış atınca durdular.

"Biz Deudermont'un tarafındayız!" diye bağırdı ikisi de bir ağızdan.

"Daha yeni katıldık," dedi biri.

"Bu ikisi adil bir şekilde yakalandılar," diye açıkladı Drizzt ve mahkumlarına döndü. "Artık savaşmayacağınız konusunda bana şeref sözü vereceksiniz yoksa hemen burada kanınızı akıtırım."

Baram'ın adamları birbirilerine çaresizce bakıp Drizzt onları palalarıyla dürterken yemin üstüne yemin ettiler.

"Bunları birinci katın doğu kanadına götürün," dedi Drizzt, Deudermont'un yeni adamlarına. "Onlara hiçbir zarar gelmeyecek."

"Ama onlar Baram'ın adamları!" diye itiraz etti biri.

"Onlar Suljack'i öldürdü!" dedi diğeri.

Drizzt ikiliyi sert bir bakışla susturdu. "Yakalandılar. Savaşları sona erdi. Ve bütün bu aptallık sona erdiğinde bir kez daha Luskan'ın, çok fazla ölüm görmüş bu şehrin bir parçası olacaklar."

"Oh evet, evet Bay Regis efendim," dedi bir ses ve Drizzt de dahil olmak üzere beşi de Regis'in ortaya çıktığı sokağın ucuna baktılar. Taerl'in adamları olan bir çift serseri, bakışları Regis'in bir zincirin ucunda çevirip durduğu göz alıcı yakuta kilitlenmiş, aptal gibi, buçukluğu takip ediyorlardı.

"Ben artık hiç savaşmıcam," dedi hipnotize olmuş aptallardan biri.

344

KORSAN KRAL

"Luskan'ın kalbini ve ruhunu koruyarak kazanacağız," diye açıkladı Drizzt, kafaları tamamen karışmış yeni adamlara. "Bizim tarafımızda olmayan herkesi öldürerek değil." Drizzt silahı hâlâ üzerinde olan serseriye silahını atmasını işaret etti ve serseri bunu hemen yapmayınca bir kez daha boğazını dürttü. Serserinin kılıcı yere düştü. Drizzt serserileri palalarıyla yeni adamlara yönlendirdi. "Onları doğu kanadına götürün."

"Mahkumlar," dedi adamlardan biri başıyla onaylayarak.

"Evet," dedi diğeri ve serserileri önlerine katıp Regis ve iki tutsağının peşinden gittiler.

Deudermont'un yeni konağının etrafındaki sokaklar, Baram'la Taerl açık açık valiye karşı saldırırken çatışmalarla doluydu. Drizzt çevresindeki felaketin boyutuna rağmen, özellikle de Regis ve etkili taktikleri yüzünden kıkırdamasına engel olamadı.

Drizzt, kısa bir süre sonra sokağın uzak ucuna vardığında Robillard'ın, bir binayı, devasa bir ateştopuyla tamamen alevlere boğduğunu görünce gülümsemesi kayboldu. Yanan binanın içinden çığlıklar yükseldi ve ikinci kat pencerelerinin birinden dışarı giysileri alev almış bir adam fırladı.

Onun ve Deudermont'un savaşı mümkün olduğunca kansız yürütme yönündeki umutlarına rağmen Drizzt, bu savaş bitmeden birçok Luskanlı'nın hayatını kaybedeceğini anladı.

Drow yorgun gözlerini ovuşturup pes edercesine içini çekti. Zamanı geri alıp, o ve Regis'in şehre ilk geldiği, Deudermont'la Lord Brambleberry'nin yolculuklarına yeni başladığı güne dönebil-meyi ne ilk ne de son kez diledi.

345

BARDAĞI TAŞIRAN SON DAMLA

Deudermont, Robillard, Drizzt, Regis ve diğerleri, valinin savaş odasına toplanmış, odaya giren Waillan Micanty'nin yüzündeki ifadeden dehlet verici bir şeyler olduğunu anlamışlardı.

"Derinsu filosu geldi," dedi adam.

"Ve..." diye devam etmeye teşvik etti Deudermont.

"Bir gemi," diye cevap verdi Micanty.

"Bir mi?" diye kükredi Robillard.

"Harap olmuş ve mürettebatının yarısı ölmüş," diye bildirdi Micanty. "Filodan geri kalan bu. Bazıları geri dönmüş, çoğuysa bomboş süzülüyorlar ya da denizin dibini boylamışlar."

Duraksadı ama odadaki kimsede ne soru soracak ne bir yorum yapacak ne de gömüşe göre nefes alacak güç vardı.

"Lacedonlarmış diyorlar," diye devam etti Micanty. "Deniz gülleri. Hem de bir sürü. Ve daha büyük ve güçlü bir şey de varmış, denizin dibinden gelip gemileri yakmış."

"O gemiler korunuyor olmalıydı!" diye patladı Robillard.

"Evet, korunuyorlardı," diye cevap verdi Waillan Micanty, "ama aşağıdan gelecek tehlikelere karşı değil. Yüzlerce adam öldü ve erzağın çoğu denizin dibini boyladı."

Deudermont koltuğuna oturdu ve Drizzt'e öyle geldi ki oturmasa oracığa yığılıverecekti.

346

KORSAN KRAL

"Luskan halkı bundan hiç hoşlanmayacak," dedi Regis.

"Erzaklar bizim kozumuzdu," diye katıldı Deudermont.

"Belki deniz güllerini yeni ve ortak bir düşman olarak kullanabiliriz," diye önerdi Regis. "Yüksek kaptanlara deniz yollarını geri almak için birleşmemiz gerektiğini söyleriz."

Robillard alay dolu bir kahkaha attı.

"Bu da bir şeydir!" diye itiraz etti Regis.

"Belki de her şeydir," diye katıldı Deudermont ve buna en çok şaşıran Regis oldu.

"Bu savaşı durdurmalıyız," dedi vali herkesten çok Robillard'a. "Ateşkes ilan edip yan yana bu canavarlara karşı yelken açarız. Derinsu'ya kadar gidip oradan gemileri doldu..."

"Aklını kaçırmışsın," diye araya girdi Robillard. "Dört yüksek kaptanın sadece senin gücüne güç katacak bir yolculuğa çıkacaklarını mı sanıyorsun?"

"Bunu kendi iyilikleri için de yapacaklar," diye itiraz etti vali. "Luskan'ı kurtarmak için."

"Luskan çoktan öldü," dedi Robillard.

Drizzt, büyücüye itiraz etmek istedi ama aklına söyleyebilecek bir şey gelmedi.

"Yüksek kaptanlara onlarla görüşmek istediğimi bildirin," diye emretti Deudermont. "Aklın yolunu göreceklerdir."

"Görmeyecekler!" diye ısrar etti Robillard.

"Denemek zorundayız!" diye haykırdı Deudermont ve büyücü bir kez daha alayla burun büküp dönüp gitti.

Regis endişeyle Drizzt'e baktı ama drowun onu rahatlatması mümkün değildi. İkisi de bir önceki günü Suljack'in Sarayı'nın etrafındaki sokaklarda savaşarak geçirmişlerdi ve ikisi de Luskan'ın yıkımın eşiğinde olduğunu biliyordu tabii hâlâ o noktayı geçmediy-se. Yatıştırıcı tek etken Derinsu'dan gelmekte olan erzaklar gibi görünüyordu ve onların da çoğu ulaşamazsa...

"Denemek zorundayız," dedi Deudermont bir kez daha ve sesi bu kez daha sakin hatta kontrollüydü.

Fakat bu sesteki korku ve depresyonu fark etmemek mümkün değildi.

347

?Hî—· R.A. SALVATORE

Baram'la Taerl şahsen gelmemişlerdi ama mesajlarını iletmek için tek bir elçi göndermişlerdi. Kurth'la Kensidan'sa cevap vermeye bile tenezzül etmemişlerdi.

Deudermont bu reddedilmeyi ağırbaşlılıkla kabullenmeye çalışmıştı ama Drizzt'le ya da Robillard bakmadığı her an içini çekiyordu.

"Yirmi yedi?" diye sordu Robillard alaycı bir tonda. "Bütün bir gün savaştık ve bizim tarafımızdan neredeyse bir düzine adam öldü ve bütün elde ettiğimiz, hiçbiri de bizim tarafımıza geçmek istemeyen yirmi yedi mahkum mu yani?"

"Fakat hepsi de savaşın dışında kaldıklarını kabul ediyorlar, yani eğer kazanırsak..." diye cevap vermeye yeltendi Drizzt.

Robillard gülümseyerek Drizzt'in sözünü kesti. "Eğer mi?"

Drizzt boğazını temizleyip Deudermont'a bir bakış attı ve devam etti, "Kazandığımız zaman bu adamlar da bize katılacaklar. Luskan'ın yerle bir olmasına gerek yok. En azından bu kadarından eminim."

"Bu yeterli değil Drizzt," dedi Robillard ve Drizzt'in tek yapabildiği omuz silkmekti. Büyücüyü haksız çıkarabilecek elinde pek bir şey yoktu. Suljack'in Sarayı'nı ilk gün ellerinde tutabilmişlerdi ama düşman her taraflarını sarmış gibiydi ve yan sokakların birçoğu Baram'la Taerl'in kontrolündeydi. Gerçekten de en az on iki savaşçı kaybetmişlerdi ve saraya yakın sokaklarda kim bilir daha kaç tanesi ölmüştü?

Deudermont yıpratıcı bir savaşı kazanamazdı. Arklem Greeth'e karşı olduğu zamanki gibi arkasında binlerce kişi yoktu. Erzaklar ona olan inancı tazeleyebilirdi ama ana kaynağı denizde yok edilmişti ve başka hiçbir şey de gelmemişti.

Regis, savaş odasına girip Baram'la Taerl'in elçisinin geldiğini ilan etti. Deudermont koltuğundan fırlayıp ikilinin yanından hızla geçti ve Regis'le birlikte aceleyle kabul salonuna gitti.

Pis görünümlü, saçları neredeyse ensesine kadar dökülüp kelleş-miş bir deniz kurdu onları bekliyordu ve Deudermont içeri girdiğin-

348

KORSAN KRAL ?—^H'

de burnunu karıştırıyordu.

"Vaktimi boşa harcamayın," dedi yere bir şey atarak ve Deudermont'a bir köpeğin köşeye sıkışmış bir kemirgene baktığı gibi baktı. Böyle bir sintine sıçanı normalde Su Perisi'nin Kaptanı Deudermont'a kolay kolay bu şekilde bakamazdı.

"O zaman Baram'la Taerl kendileri gelip seni bu derde sokma-malıydılar," dedi Deudermont adamın karşısındaki yerine oturarak. "Onlara bir zarar gelmeyeceği yönünde bir söz vermiştim."

Adam yılışıkça sırıttı. "Kesin Suljack'e de aynı sözü vermişsindir."

"Suljack'in ölümüyle bir ilgim olduğunu mu düşünüyorsun?" diye sordu Deudermont.

Adam, bunun pek bir önemi yokmuş gibi omzunu silkti. "Baram'la Taerl, Suljack gibi aptal diller," dedi. "Kaptan Deudermont gibilerine inanmak için sözlerinden fazlasına ihtiyaç duyarlar."

"Görünüşe göre beni de kendileri kadar onurlu sanıyorlar. Ben sözümün eri biriyim." Durdu ve adama kendini doğru düzgün tanıtmasını işaret etti.

"Benim adım önemli diil ve senin gibilere sölicek diilim."

Deudermont'un arkasında duran Robillard gülmeye başladı. "İsterseniz kolayca öğrenebilirim Kap... Vali."

"Pöh, sanki sana sölerim de!" dedi elçi hırlayarak.

"Oh, söyleyeceğinden şüphen olmasın," diye cevap verdi büyücü. "Hatta mezar taşına bile yazabilirim tabii sana bir mezar taşı yaptırma zahme..."

"Sözün buraya kadarmış ha Kaptan?" dedi deniz kurdu, kırık dişli bir sırıtışla ki Deudermont tam da o sırada Robillard'ı susturmak için elini kaldırmıştı.

"Baram'la Taerl, seni teklifimi duyman için gönderdiler," dedi Deudermont. "Onlara de ki..."

Pejmürde elçi gülmeye ve başını iki yana sallamaya başladı. "Hiçbi şey duymak falan istemiyolar," diye araya girdi. "Beni buraya onların teklifini iletiim diye gönderdiler." Deudermont'a daha büyük bir ciddiyetle bakmaya başladı. "Kaptan, Su Perisi'ne binip çek git. Sana bu hakkı veriyoz ve bu da senin gibi bi aptalın hak etti-

349

?Hî—· R.A. SALVATORE

ğinden fazlası zaten. Ama bil ki bu hakkı, sadece bi daha Luskan bayrağı taşıyan hiç bi gemiyi batımıcaan sözünle veriyoz."

Deudermont'un gözleri önce büyüdü, sonra da tehlikeli bir şekilde kısıldı.

"Teklifimiz bu," dedi deniz kurdu.

"Bu şehri yakıp kül edeceğim," diye homurdandı Robillard ama sonra başını iki yana sallayıp ekledi, "Teklifi kabul et Kaptan. Lsukan'ın Dokuz Cehennem'e kadar yolu var."

Robillard'ın yanında duran Drizzt'le Regis birbirilerine endişeli bakışlar attılar. İkisi de aynı şeyi, Deudermont'un, Yelkenler Şehri'nde amacını gerçekleştirmeyi başaramayacağını kabul etmesinin zamanının belki de geldiğini düşünüyorlardı. Sonuçta bir önceki gün dışarıda, sokaktaydılar ve karşılarındaki gücü görmüşlerdi.

Salon uzun bir süre sessiz kaldı. Deudermont çenesini eline dayayıp derin düşüncelere dalmış göründü. Ne arkasmdaki üç dostuna baktı ne de ayağını sabırsızca yere vuran elçiyi umursar göründü.

Sonunda, Luskan'ın Valisi oturduğu yerde dikleşti. "Baram'la Taerl yanılıyorlar," dedi.

"Bu son teklifimiz," dedi korsan.

"Git ve patronlarına Luskan'ın Dokuz Cehennem'e gitmeyeceğini ama onların yolunun oradan geçtiğini söyle," dedi Deudermont. "Luskan halkı bana, onları daha iyi bir noktaya taşıma görevini verdi ve ben de bunu yapacağım."

"Peki bu halk nerede?" diye sordu korsan büyük bir alaycılıkla. "Şu anda senin adamlarının üstüne oklar yağdırıyo olmasınlar?"

"Efendilerinin yanına defol git," dedi Deudermont. "Ve bil ki, eğer o çirkin yüzünü bir daha görürsem seni kendi ellerimle öldürürüm."

Bu kadar sakin bir tonda yapılan tehdit adamı sarsmış görünüyordu. Adam bir iki adım geriledi ve soma aceleyle odadan çıktı.

"Buradan rıhtıma kadar yolu güvene alın," dedi Deudermont dostlarına. "Geri çekilmek zorunda kalırsak Su Perisi 'ne çekileceğiz."

"Buradan oraya açık açık yürüyebiliriz de," dedi Robillard ve elçinin az önce çıkmış olduğu kapıyı işaret etti.

"Gitmek zorunda kalsak bile bu geçici bir geri çekilme olacak," dedi Deudermont. "Ve Lsukan'ın bayrağını dalgalandıran gemilerin

350

KORSAN KRAL

elimden çekeceği var. Ve Derinsu lordlarını yanımıza alıp döndüğümüzde yüksek kaptanların da elimizden çekeceği olacak."

"Sokaklardan gelen raporlar çok belirsiz," dedi Kensidan. "Beklediğim buydu. Hiç bir duraklama olmayacak. Deudermont bugün ya kazanacak ya da kaybedecek."

"Kaybedecek," dedi gölgelerdeki ses. "Derinsu'dan yardım gelmiyor."

"Onu ya da güçlü dostlarını küçümsemeyeceğim," dedi Karga.

"Güçlü düşmanlarını da küçümseme," diye cevap verdi ses. "Kurth, filoyu yenmeyi başardı, hem de filoya Luskan'dan hiçbir gemi yaklaşmadan."

Bu sözler Kensidan'ın pencereden dönüp karanlık küresine bakmasını sağladı.

"Kurth'un bir müttefiki var," diye açıkladı ses. "Deudermont'un yok edildiğine inandığı biri. Güçlü büyülerini seslendirmek istediği zamanlar hariç nefes almayan biri."

Karga bu karmaşık ipuçlarını bir süre düşündükten sonra gözleri birden büyüdü ve ömründe kimsenin onu görmediği kadar paniğe yaklaştı. "Greeth," diye mırıldandı.

"Arklem Greeth'in ta kendisi," dedi ses. "Deudermont'ta intikam almak istiyor."

Karga odada volta atmaya başladı.

"Arklem Greeth sana meydan okumayacak," diye söz verdi karanlıktaki ses. "Luskan'ı yönettiği günler geride kaldı. Bunu, daha Deudermont, Sahipkule'ye saldırmadan önce kabullenmişti zaten."

"Fakat Kruth'la ittifak kuruyor. Başbüyücü için ne güvence verirseniz verin aynılarını Kurth için veremezsiniz."

"Liç, yüksek Kaptan Kurth ondan ne isterse istesin bize karış gelemez," dedi görünmeyen konuşmacı kendinden oldukça emin bir şekilde.

"Bunu bilemezsin!"

351

?Hî—· R.A. SALVATORE

Karanlıktan hafif bir kıkırtı geldi. Öyle bir kıkırdamaydı ki bu konudaki tartışmayı sonlandırmanın yanı sıra Kensidan'a kiminle iş yaptığını ve tüm bu olaylar boyunca kime güvendiğini -güvendiğini !-hatırlatarak bütün omurgasına bir ürperti yayılmasını sağladı.

"Adımlarını kararlı bir şekilde at," dedi ses. "Bugünün Luskan'ın kaderini belirleyeceği konusundaki öngöründe haklısın. Arkanda bir duvarın köşesinden başka bir şey yok."

352

ÖLDÜRMEK İSTEDİĞİM KİŞİ

"Kıyıda, kaptanın yanında olmamız lazımdı!" diye bağırdı bir kadın.

"Evet, o çetelerle tek başına savaşmasına izin veremeyiz!" dedi Su Perisi 'nin gittikçe daha kızgın ve sabırsız hale gelen mürettebatından bir diğeri. "Şehrin yarısı ona saldırıyor."

"Su Perisi'ni korumamız emredildi," diye bağırdı Waillan Micanty onlara. "Kaptan Deudermont'un emirleri açıktı! Su Perisi'nde kalıp onu koruyun, dedi ve biz de, hepimiz bunu yapacağız"

"O orada ölürken mi?"

"Onun yanında Robillard'la Drizzt Do'Urden var," diye cevap verdi Waillan ve bu iki ismin geçmesi mürettebat üzerinde sakinleştirici bir etki bıraktı. "Eğer bize ihtiyacı olursa haber verecektir; ayrıca tek kaçma şansı olan gemiyi kaybedersek kendimize nasıl denizci deriz?"

"Şimdi hepiniz yerlerinize dönün," diye emretti. "Gözlerinizi denize ve limanın hemen dışına üşüşmüş korsanlara çevirin."

"Onların hepsi bizim yanımızda savaştılar," dedi bir tayfa.

"Arlem Greeth'e karşı evet," dedi Waillan. "Şu anda Kaptan Deudermont'a saldıranların çoğu da Sahipkule'ye onunla birlikte yürümüştü. Oyun değişti, bu yüzden gözlerinizi dört açın."

353

?Hî—· R.A. SALVATORE

Homurdanmalar oldu ama Su Perisi'nin deneyimli mürettebatı görev yerlerine geri döndü ve çoğu, bakışlarını şehirde süren çatışmalardan alıp kendi bulundukları noktaya olası tehditlere karşı odaklamayı başardı.

Waillan Micanty daha sözlerini yeni bitirmişti ki çanaklıktaki adam aşağı seslendi. "Sancak tarafında!" Ardından Micanty ve diğerleri o tarafa koşunca bir kez daha seslendi, "Suya bakın!"

Şansa bakın ki Su Perisi'ne tırmanan ilk lacedon tam da Micanty'nin önünde küpeşteye tutundu ve adam da güle kılıcının güçlü bir darbesiyle karşılık verdi.

"Güller!" diye bağırdı. "Su Perisi'nde güller var."

Arklem Greeth'in korkunç piyonları, korsan avcısı geminin etrafında sudan fırlayarak saldırdılar. Mürettebat bir oraya bir buraya koşup ellerinde silahlarıyla, canavarlar güverteye ayak basamadan onları kesip biçmeye çalışıyordu. Biliyorlardı ki lacedonlar güverteye çıkmayı başarırsa safları hızla azalacaktı. Waillan Micanty gül üstüne gül keserek başı çekiyordu ve sancak tarafından iskele tarafına, o yönden saldıran lacedonları karşılamak için tam zamanında geçti.

"Çok fazlalar!" diye bir bağırış geldi kıç tarafından, mancınığın yanından. Waillan o yöne döndüğünde güvertede duran güller ve felç olmuş yerde yatan mancınık ekibini gördü. Bakışları doğruca daha derin sulara ve oraya demir atmış bir sürü gemiye kaydı. Mancınık inmişti. Su Perisi savunmasızdı.

Gemiye ayak basan güllere saldırırken mürettebata ona katılmasını emretti. Tehlikenin farkında olan Waillan yardımına gelen bir kadını durdurup "Robillard'la iletişim kur," dedi. "Ona durumumuzu anlat."

"Kazanabiliriz," dedi Robillard'm çırağı olan kadın.

Fakat Waillan onu dinlemedi bile. "Söyle ona! Şimdi!"

Büyücü, bakışları hâlâ kıçtaki çatışmaya kilitlenmiş halde gönülsüzce de olsa başıyla onayladı. Hızla aşağı kamaralara indi.

Su Perisi 'nde görünmez bir şekilde oturan Arklem Greeth, kadının kristal küreye gidişini büyük bir beklenti ve keyifle izledi.

354

KORSAN KRAL

-Hh-1

"Derinsu filosunu yok edenle aynı güç," dedi Deudermont, Robillard, Su Perisi"nin içinde olduğu durumu anlatınca. "Belki de kurtulan gemiyi takip edip gelmişlerdir."

Büyücü bir süre bu olasılığı düşünüp başını hafifçe eğdi ama lacedon saldırısının doğası ve koordinasyonu ile daha önce böyle bir saldırının asla gerçekleşmemiş olduğu, Luskan Limanı'nda gerçekleşiyor olduğunu düşününce çok daha şeytani olasılıklar söz konusuydu.

"Gidip Su Perisi'ni temizle," dedi Deudermont, dostuna.

"Bizim de burada kendi sorunlarımız var Kaptan," diye hatırlattı Robillard ama ses tonundan Deudermont'un emriyle aslında aynı fikirde olduğu belliydi.

"Acele et o zaman," dedi kaptan. "Her şeyden önce geminin güvende kalması lazım."

Robillard merdivenlere ve sarayın ön kapısına giden kapıya baktı. "Gidiyorum ve umarım bir an önce döneceğim," dedi büyücü. "Ama Drizzt Do'urden'i bulup onun yanında kalacağına söz verirsen."

Deudermont gülümsemesini bastıramadı. "Yıllarca onsuz hayatta kaldım ve sensiz," dedi.

"Doğru ama yaşlı kolların kılıcını eskisi kadar hızla savuramı-yor," diye cevap verdi büyücü bir an bile duraksamadan. Kaptana bir göz kırpıp eşyalarını aldı ve kendisini Su Perisi'ne nakledecek bir büyü yapmaya başladı.

Yüksek Kaptan Baram çılgına dönmüş gözcüyü kenara itip Deudermont'un içinde olduğu Suljack'in Sarayı'nın üç blok ötesindeki meydana akan kalabalığa dikkatle baktı.

Taerl hızla yanına geldi. O da nefesini tutmuştu; çünkü ikisi de sahneye dahil olan yeni ve büyük gücün kime ait olduğunu hemen

355

?Hî—· R.A. SALVATORE

anlamışlardı. Rethnor'un Gemisi bütün gücüyle savaşa dahil olmuştu.

"Bizim tarafımızda mı yoksa Deudermont'unkinde mi?" diye sordu Taerl. Daha sözlerini yeni bitirmişti ki Baram'ın adamlarından küçük bir grup gelenlerin düşman olduğunu düşünüp Rethnor'un askerlerine taarruza geçti. Baram'ın gözleri büyüdü ve Taerl'in ağzından bir inilti çıktı.

Fakat Rethnor'un güçlerinin lideri olan cüce üzerlerine gelenlere seheryıldızları değil sözlerle karşılık verdi ve birlikler ayrılırken Rethnor'un Gemisi destek kuvvetleri kenara çekilince iki yüksek kaptan umdukları cevabı almış oldular.

Rethnor'un Gemisi bütün gücüyle Deudermont'a saldırmak için buradaydı.

"Oh oh," dedi Regis, Drizzt'in, Taerl'in üç serserisini az önce kovaladığı ara sokağa bakan alçak bir çatıda durduğu yerden.

Drizzt, buçukluğa ne olduğunu sormaya yeltendi ama Regis'in yüzündeki ifadeyi görünce doğruca koşup, duvara basıp dönerek sıçradı ve çatının kenarını ters bir şekilde iki eliyle yakalayıp bedenini büktü ve bacaklarını yukarı savurdu. Çatıya çıkar çıkmaz buçukluğun ne demek istediğini anladı.

Rethnor'un Gemisi'nin askerleri, bir karınca sürüsü gibi sokaklara doluşup Deudermont'un adamlarını rahatça geri sürdüler.

"Ve şurası," dedi Regis kuzeybatıda bir yeri işaret ederek.

Drizzt, Regis'in gösterdiği yere bakınca kalbine bir ağırlık çöktü. Yakınmuhafız Adası'nın kapıları bir kez daha açılmıştı ve Yüksek Kaptan Kurth'un askerleri dışarı akmış, köprüyü geçiyorlardı. Kensidan'ın savaşçılarına bir kez daha bakınca Kurth'un hangi tarafta olduğunu anlamak zor değildi.

"Bitti," dedi Drizzt.

"Luskan öldü," diye katıldı Regis. "Ve biz de gidip Deudermont'u buradan çıkarmalıyız."

Drizzt tiz bir ıslık çaldı ve kısa bir süre sonra Guenhwyvar çatı-

356

KORSAN KRAL

dan çatıya atlayarak yanına geldi.

"Limana git Guen," dedi drow, pantere. "Bana temiz bir yol

Guenhwyvar hafifçe hırlayıp hızla uzaklaştı.

"Umalım da Robillard'ın elinde hazırda bir nakil büyüsü olsun," dedi Drizzt, Regis'e. "Büyü yoksa Guen bize rehberlik edecektir." Çatıdan sokağa atladı ve Regis'in inmesine yardım etti. Geldikleri yöne, saraya giden en hızlı yola yani mutfağın arka kapısına yöneldiler.

Daha birkaç adım atmışlardı ki yollarının çok garip görünümlü bir cüce tarafından kesilmiş olduğunu gördüler.

"Bi keresinde drow Drizzit'le karşılaştım," dedi cüce şakıyarak. "Onunla çok sağlam kapıştım. Palalarıyla ısırıp sapladı, ah o kılıçları nası da şakıdı ama ben seheryıldızımla kafasını patlattım!"

Drizzt'le Regis birbirilerine ağızları açık baktılar.

"Bwahahahahaha!" diye böğürürcesine güldü cüce.

"Ne garip bir yaratık," dedi Regis.

Robillard, Su Perisi'nin güvertesine indiğinde elinde, sanki güneşin bir parçasıymışçasına yoğun ve güçlü bir ışık saçan bir mücevher vardı, etrafındaki bütün lacedonlar çığlıklar atarak sindiler, yeşil-gri tenleri mücevherin ışığıyla buruşuyordu.

"Hazır sinmişlerken hepsini öldürün!" diye bağırdı mürettebatın çoğunun kahraman büyücünün ani ve etkileyici gelişiyle kalakaldığını gören Waillan Micanty.

"Onları suya atın!" diye bağırdı başka bir adam ve elindeki zıpkın kancasını, mücevherin gücüyle yanan gözlerini korumaya çalışan bir güle saplayarak.

Deneyimli denizciler bütün güvertede savaşın gidişatını bir anda değiştirdiler. Birçok lacedon bu korkunç parlaklıktan kaçmak için suya atladı ve çok daha fazlası da kılıçların, sopaların ve zıpkın kancalarının ölümcül darbeleriyle yere yıkıldılar.

Robillard, Micanty'yi bulup parlak mücevheri ona verdi.

bul."

357

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Gemiyi temizle," dedi güvenilir denizciye. "Ve limandan çıkıp denize açılmaya hazırlanın. Deudermont'u almaya gidiyorum."

Kendisini saraya taşıyacak bir nakil büyüsü yapmaya başladı ama Su Perisi korkunç bir patlamayla sarsılınca neredeyse yere yığılıyordu. Güvertenin ahşap döşemeleri arasından bir an alevler yükselince Robillard patlamanın büyülü olduğunu ve Su Perisi'nin içinden geldiğini anladı.

Micanty'ye tek bir kelime bile etmeden aşağıya açılan kapıyı sökercesine açtı. Merdivenlerden aşağı atlayınca çırağını, üzerinde kristal kürenin durduğu, yanmakta olan masanın yanında yerde, yanmış ve ölü halde gördü. Robillard'ın bakışları odayı taradı ve tohum çuvallarından bir yığının zerinde rahatça oturmuş olan Arklem Greeth'i görünce buz kesti.

"Oh, lütfen beni beklediğini söyle," dedi liç. "Kuleyle beraber kendimi yok etmediğimi anlayacak kadar akıllısındır."

Ağzı birden kupkuru olan Robillard bir cevap vermeye yeltendi ama soma vazgeçip başını iki yana salladı.

Kaptan Deudermont büyük bir isteksizlikle kabul salonundan, Drizzt'in orada olduğunu bildiği mutfağa ve arka kapıya doğru ilerledi. Uzun zamandır ilk kez düşünceleri denize, Su Perisi'yle üzerindeki mürettebatına gitti. Yaşayan ölü canavarların saldırısında neler olduğunu tahmin bile edemiyordu ama sokaklardaki çatışmalarla bir tesadüf olamayacak kadar koordine bir saldırıydı.

Solundaki koridordan gelen bir çığlık Deudermont'un durup bulunduğu ana geri dönmesini sağladı.

"Saraya girdiler!" diye bir haykırış geldi.

Deudermont kılıcını çekip koridorda ilerlemeye başladı ama sadece birkaç adım attı. Robillard'a söz vermişti ve bunu kendi can güvenliği için yapmamıştı. Kazanma umudu olmayan sokak çatışmalarına girmeyecekti, girmemek zorundaydı.

Arkasındaki birçok odanın birinin camı kırıldı ve soma bir başkasının daha kırıldı.

358

KORSAN KRAL

Düşmanlar Suljack'in Sarayı'na giriyorlardı ve Deudermont'un onları geriletecek sayıda adamları yoktu. Hızla dönüp küfrederek aceleyle mutfağa doğru ilerledi.

Figür yan taraftan, bir gölgenin içinden fırladı ve kaptan hareketi ancak gözünün ucuyla yakalayabildi. Bir kediyi andıran bir zarafetle döndü ve kılıcını aşağıdan yukarı bir yay çizerek savurup üstüne gelen mızrağı durdurdu. Ani bir gerilemeyle kılcını, saldırganın göğsüne doğru savurdu ve derin bir yara açıp adamın acıyla haykı-rarak gölgelerin içine geri yıkılmasına sebep odu.

Deudermont koşmaya başladı. Bir an önce Drizzt'le Regis'i bulup birlikte ona sadık olanlar için bir kaçış rotası yaratmalıydılar.

Mutfaktan sesler geldiğini duyunca kılıcı elinde hazır bir şekilde kapıyı tekmeleyerek açtı.

Deudermont çok geç kaldığını anladı. Aşçı bir kılıcın ucundan, göğsündeki ölümcül yarayı tutarak yere kaydı. Deudermont bu ölümcül izi kılıcın sahibine doğru takip edip adamın üzerindeki cırtlak renkli giysileri görünce şaşkınlığını gizleyemedi. Adam, kalın kırmızı beyaz çizgileri olan, kabarık bir tunik ve parlak mavi renkli bir pantolon giyiyordu. Şapkası büyük ve tüylüydü. Deudermont bu şapkanın altındaki kuş yuvasını andıran saçları anca hayal edebilirdi çünkü adamın, yüzünün iki katı genişliğinde, her yöne doğru çıkmış siyah bir sakalı vardı.

"Senin her hamleni gayet iyi biliyoz di mi Kaptan Deudermont?" diye sordu korsan, sarı dişlerini hevesle yalayarak.

"Argus Retch," dedi Deudermont. "Demek zevksizliğin konusunda söylenenler hiç de abartılmamış."

Korsan bir kahkaha attı. "Bunlara iyi para ödedim," dedi ve kanlı kılıcını pantolonuna sildi. Kılıç temizlense de belli ki büyülü olan pantolonunda bir damla bile kan izi yoktu.

Deudermont, böyle bir giysinin değeri ve lanet olası şeyi kirletmenin modaya ne büyük bir iyilik olacağı konusunda iğneleyici bir cevap verme dürtüsünü bastırdı. Bu korsanla pazarlık etmek mümkün değildi ve kendisine sadık olan masum biri, Retch'in ayaklarının dibinde ölü yatarken Deudermont'un hiç de böyle bir niyeti yoktu zaten.

359

?Hî—· R.A. SALVATORE

Deudermont cevap olarak kılıcını kaldırdı.

"Burada emirlerini dinliycek bi mürettebat yok Kaptan," diye cevap verdi Argus Retch kendi kılıcını kaldırıp diğer eline de uzun bir kama alarak. "Oh, gemileri kumanda etme konusunda bi numarasın di mi? Bakalım bi kılıcı nasıl kumanda ediyon?" Bu sözle birlikte ileri atılıp kılıcıyla bir hamle yaptı ve bu hamlesi savuşturulunca aynı ivmeyle dönüp kamasını çılgınca savurdu.

Deudermont bu savurmanın menzili dışına çekilip hızla kılıcıyla bir saplama hareketi yaptı. Bu hamlesi korsana yaklaşamamış dahi olsa da Retch'in saldırgan inisiyatifini durdurup adamı gerilemeye zorladı. Korsan, bacaklarını ayırıp hafifçe eğildi ve kılıçlarını öne ve aynı zamanda birbirinden uzağa doğru çekti.

Ölçülü adımlarla kaptanın etrafında dönmeye başladı.

Deudermont da onunla birlikte dönüyor, adamın bir kez daha saldırıya geçeceği an için bir işaret arıyor, bir yandan da savaş olanı olan odayı inceliyordu. Üstü tencereler ve kaselerle dolu olan odanın ortasındaki tezgahla duvara yan yana dizilmiş dolapları gördü.

Retch'in çenesi kasıldı ve Deudermont bunu fark ettiği için korsan ileriye atıldığında hiç de şaşırmadı.

Rahatça tezgahın yanına doğru kayarken Retch'in savurduğu kama onu bir metre farkla ıskaladı.

"Olduğun yerde dur da benimle dövüş köpek!" diye uludu Retch tezgahın etrafından dolaşırken.

Deudermont alayla gülümseyip adamı kışkırttı. Kaptan gerilemesine tezgahın gerisine kadar devam edip tezgahın diğer yanına geçti. Artık dolaplarla tezgahın arasındaydı.

Retch hırlayıp kılıcını savurarak peşinden geliyordu.

Deudermont durup adamın yaklaşmasına izin verdi ve adam yeterince yaklaşınca boştaki sol eliyle en yakın dolabı tutup korsanın hemen önüne devirdi. Retch dolabın üzerinden sıçradı ama aynı şekilde devrilen ikinci dolaba çarptı. Hemen ardından da dördüncü dolap devrilirken ona çarptı, Deudermont üçüncü dolabı çekmeden gerilemişti.

"Senin bi korkak olduğunu biliyodum!" diye bağırdı Retch tük-rükler saçarak ve Deudermont, korsanın düşen dolaptan kurtulmak

360

KORSAN KRAL

için gerilemesini tezgahın üzerinden kilcj.ni savurmak için kullandı. Hamlesiyle tezgahın üzerindeki kaseleri, sıvıları ve unu Argus Retch'in üzerine fırlatmış oldu. Korsan kollarını sallayarak nafile bir çabayla üzerine gelenleri engellemeye çalıştı ama sonuçta yüzü bembeyaz oldu. Sakalı da un fırtınası yüzünden siyah rengini kaybetmişti.

Tükürükler saçarak ileri atıldı ve Deudermont devirmek için başka bir dolaba uzanınca kendini korumak için omzunu öne aldı.

Fakat Deudermont dolabı devirmedi. Bunun yerine Retch'in savunma hamlesinden faydalanıp öne doğru bir adım attı. Hızla kama ve kılıca bir çift savuşturma hamlesi yaptı ve Retch'e yaklaşıp korsanın suratına okkalı bir yumruk indirdi.

Retch'in bumu çatırdadı ve bıyıklarındaki unların üstüne kan boşaldı.

Deudermont geriledi ya da daha doğrusu geriler gözüktü çünkü aslında tek yaptığı omuzlarını döndürüp kendi kılıcını ustaca istediği noktaya getirmekti.

Retch gözü dönmüş bir şekilde ileri atıldı, kaptanı kamasıyla şişleyeceğini sanıyordu ve bir yandan da "Lanet olası hilekar köpek!" diye haykırdı.

Daha doğrusu haykırmayı planlıyordu ama kamasının kaptanın yanından geçtiğini gördüğü sırada Deudermont'un kılıcı, çenesinin altından girip beynine ulaştı ve yoluna öyle bir güçle devam etti ki korsanın şapkası havalandı.

Deudermont bu cesur hareketinin sonucunda gerçekten de kama tarafından yaralanmıştı ama korsan öldüğü için kama darbesinin ardında en ufak bir güç yoktu.

Yine de Retch, yana çekilen kaptanın yanından yere yüzüstü kapaklanmadan önce yüzündeki şaşkın ve öfkeli, gözleri fal taşı gibi açılmış bakışı bir süre korudu.

"Keşke çatışmamızı uzatacak vaktim olsaydı Argus Retch," dedi Deudermont cesede, "ama senin gibilerin adil dövüş hissini tatmin etmekten çok daha önemli işlerim var."

361

?Hî—· R.A. SALVATORE

—H—

"Ne iyi ettin de yavaşladın! Bu tarafa gidemiceeni anladın, di mi?" dedi cüce ve "Bwahahahaha!" diye ulurken çok eğlendiği açıktı.

"OfF, şunu öldürsene," dedi Regis, Drizzt'e.

"Savaş bitti sevgili cüce," dedi Drizzt.

"Hiç sanmıyorum," diye cevap verdi cüce.

"Gidip kaptanımı bulacağım ve onu buradan götüreceğim," diye açıkladı Drizzt. "Luskan, Luskanlılar'ın kendileri tarafından karar verildiği üzere Deudermont'un değil. Bu yüzden de gidiyoruz. Bu çılgınlığı sürdürmek için bir sebep yok."

"Hayır," dedi cüce. "Senin adını duyduğumdan beri seheryıldız-larımı senin gibilere karşı denemek istiyodum elf. Ve senin adını çok sık duyuyom." Omzundaki seheryıldızlarım çekti.

Drizzt'in palaları sanki her zaman oradaymışlar gibi ellerinde beliriverdi.

"Bwahahahaha!" diye kükreyerek güldü cüce. "Söyledikleri kadar hızlısın ha?"

"Daha da hızlıyım," dedi Drizzt. "Sana bir kez daha gitmen için şans tanıyorum. Seninle bir savaşım yok."

"Ah ben bu bahse seve seve girerim," dedi cüce ve bir manyak gibi gülerek ileri atıldı.

362

LUSKAN'DA GUNBATIMI

Karga'mn, On Meşe'deki kabul salonuna çağırdığı Arabeth Raurym'e yaklaşırkenki pozunu yanlış anlamak mümkün değildi.

"Sadakatin kime ait?" diye sordu Kensidan.

Arabeth katı ve sert görünmeye çalıştı ama göz korkutucu genç adam ona yaklaşırken bunu hiç beceremedi. "Beni, Büyü'nin Sahipkulesi'nin bir Üstbüyücüsü'nü tehdit mi ediyorsun?"

"Neyin nesini?"

"Başarılarım hâlâ saygıyı hak ediyor!" dedi Arabeth ama Karga'mn uzun ve garip bir hançer çektiğini görünce sesi titredi. "Uzak dur, seni uyarıyorum..."

Hızla birkaç adım geri çekilip ellerini sallamaya ve mırıldanmaya başladı. Kensidan yavaşça yaklaşmaya devam etti, Arabeth'in büyüsünü bozmak gibi bir amacı yokmuş gibi görünüyordu. Arabeth, Kensidan'a, ne kadar sıkı bağlanmış olursa olsun onu botlarının içinden fırlatacak ve odanın uzak ucundaki duvara çarpacak, göğsünün ortasına bir delik açıp saçlarını dans ettirecek, kalbinin tamamen durmadan önce çılgınca dans etmesine yol açacak bir yıldırım gönderdi.

Ve hiçbir şey olmadı.

Yıldırım Arabeth'in parmaklarından fırladı ve soma... durdu.

363

?Hî—· R.A. SALVATORE

—tH—

Arabeth'in yüzü buruştu ve hafif bir çığlık atıp sağ tarafına, kapıya doğru geriledi.

Kensidan o sırada karanlıktaki seslere güvenmekte ne kadar haklı olduğunu düşünürken bütün bedeni karıncalandı. Kensidan, hızla kaçmaya çalışan kadının omzuna dokunabilecek kadar ileri atıldı ve bu dokunuş sırasında kadının yıldırımının yakalnıp saklanmış olan bütün enerjisini boşalttı.

Arabeth havaya fırladı ama buraya gelmeden önce birçok koruma büyüsü yapmış olduğundan yıldırımın gücünün çoğu soğurulduğu için pek de uzağa uçmadı. Kapıda belirip yolunu tıkayan bir karanlık küresi belirdiğinde durumu çok daha ciddiye aldı.

Karanlık küresinden dışarı üç figür çıktı.

Kensidan, bütün bu süre boyunca Arabeth'i izledi. Kadının gözleri büyür, çığlık atmaya çalışır, bir kez daha tökezler ve yerde geri geri kaçmaya çalışırken sırıtıyordu.

Kara elflerin ikincisi ellerini kadına doğru uzattı ve zihinsel enerji Arabeth'in üzerine çöküp düşünceleri ve hislerini birbirine katarken çığlıkları anlaşılmaz gurultulara dönüştü. Yerde yatıp sayıklamaya başladı ve korkmuş bir çocuk gibi tortop oldu.

"Planın nedir?" diye sordu drowların lideri olan tüylü şapkalı ve züppe giyimli kara elf. "Yoksa bütün diğer savaşlarını da senin yerine başkalarının yapmasını mı istiyorsun?"

Kensidan başını eğdi, durumun gerçekten de böyle göründüğünü inkar edemezdi. "Niyetlendiğimiz daha büyük amaçlar için bir iz bırakmalıyım."

"Pekala," dedi drow.

"Deudermont benim," diye söz verdi yüksek kaptan.

"Zorlu bir rakip," dedi drow. "Belki de kaçmasına izin versek daha iyi olur."

Kensidan, psioniğin efendisine attığı meraklı hatta neredeyse duyduğu şeye inanamamış bakışı kaçırmadı. Serbest kalan Deudermont savaşmayı kesmez ve çok daha güçlü müttefiklerle

364

KORSAN KRAL

dönerdi.

"Göreceğiz," Karga bundan fazlasına söz veremezdi. Arabeth'e baktı. "Onu öldürmeyin. Yeterince sadık... ve keyif verici olacak-

Büyük şapkalı drow şapkasıyla selam verdi ve Kensidan da başını eğerek minnettarlığını belirtti. Sonra pelerinini yanlardan yukarıya doğru fırlattı ve pelerin yere doğru inerken Kensidan, pelerinin alçalan siyah kanatları arasında eriyormuş gibi göründü. İri bir karga olmuştu. Açık pencereden dışarı, gayet iyi bildiği, Suljack'in Sarayı'na doğru uçtu.

"İyi bir müttefik olacak," dedi Kimmuriel, Bergan D'aerthe'nin liderliğini geri almış olan Jarlaxle'a. "ona asla güvenmediğimiz sürece."

Jarlaxle cevap verirken özlem ve nostalji dolu bir şekilde içini çekti, "Tıpkı evimiz gibi."

Regis'in aklında dostuna yarım etmek gibi bir düşünce geçtiyse bile Drizzt'le garip cücenin savaşı başladığı anda silindi. Savaş öyle bir şiddetle başlamıştı ki buçukluk önünde aniden patlamış olan çatışmaya bakarsak zavallı küçük gürzünü çekmeden bitebilirdi.

Seheryıldızı ve pala, vahşi darbelerden oluşan göz kamaştırıcı bir seri halinde birbirine çarpıyordu. İki savaşçı da rakibine vurmaktan çok karşısındakinin tarzını anlamaya çalışıyor gibiydi. Regis'i en fazla şaşırtan şey cücenin, Drizzt'e ayak uydurabilmesiy-di. Kara elfı savaşırken birçok kez izlemişti ama kısa boylu, toplu ve kalın kollu olan, hantal seheryıldızları savuran yaratığın Drizzt'in her darbesine aynı hızda karşılık verebilmesi buçukluğun ağzının şaşkınlıktan bir karış açılmasına sebep olmuştu.

Ama tam karşısında gerçekleşiyordu. Cücenin silahı vızıldayarak savruldu ve Drizzt palasını ucu ucuna ıskalayacak bir açıya getirdi. İnce palasını o dikenli toplarla buluşturmak istemiyordu.

Seheryıldızının başı uçup geçti ve cüce, seheryıldızını geri çekmek yerine savrulmaya devam edip solundaki duvara çarpmasını

tır."

365

?Hî—· R.A. SALVATORE

sağladı. Silah duvara çarpar çarpmaz oluşan patlama silahtaki büyünün hiç de az olmadığını gösterdi. Duvardan büyük bir parça fırlayıp yerinde bir delik bıraktı.

Kendi hamlesini kısa tutan ve adımları büyülü halhallarıyla hızlandırılmış olan Drizzt açıklığı görüp ileri atıldı ve seheryıldızı ahşap duvara çarptığında oluşan patlama onu sadece birazcık irkiltti.

Fakat bu azıcık irkilme bile bu savaşta ciddi bir vakit kaybıydı. Regis ne olacağını gördü ve nefesi kesildi. Dikenli top duvardan ayrılırken cüce çoktan eğilip dönmeye başlamıştı ve sol elini uzatmış, ikinci seheryıldızını ıslıklar çıkararak savuruyordu.

Eğer rakibi bir cüce değil de daha uzun boylu bir insan olsaydı Drizzt bacağını kaybedebilirdi ama seheryıldızının başı biraz daha alçaktan geldiğinden drow şaşkın bir gözün kırpılma süresinde, ileri atılışını kesip geriye doğru bir takla attı.

Karşısındaki daha zayıf bir rakip olsaydı iyi bir fırsat elde etmiş olacaktı. Dönerek yaptığı savurma hareketi cücenin dengesini bozmuş ve onu neredeyse savunmasız bir konuma getirmişti. Ama cüce o kadar güçlüydü ki homurdanarak dengesini sağladı. Doğrudan Drizzt'ten uzağa doğru bir iki adım koşup bir takla atarak ve bu sırada kendi etrafında dönerek ayağa kalktığında anında Drizzt'le yeniden karşı karşıya olmayı başardı.

Daha da etkileyici olanı, ayağa kalktığında kolları seheryıldızla-rını hazırlamış bir kez daha harika bir ritim tutturmuştu. Seheryıldızlarının başlan zincirlerinin uçlarında dönüyor, saldırmaya ya da savunmaya hazır bekliyorlardı.

"Ona nasıl zarar vereceksin?" diye sordu Regis şaşkınlıkla; Drizzt'in bu soruyu duymasını planlamamıştı.

Fakat omzunu silktiğine göre drow duymuştu ve tam o sırada cüce yeniden saldırıya geçti. Birbirilerinin etrafında dönmeye başladılar, Drizzt sırtını cücenin az önce parçaladığı duvara dayamıştı ve cüce de tam karış duvarın önündeydi.

Bu çemberin diğer ucuna ulaşan Drizzt'in yüzündeki ifade ve karşısındaki rakibine bakmayı bırakıp gözleri açılarak Regis'e bakması, buçukluğun başının belada olduğunu anlamasını sağladı.

Tamamen içgüdüsel olarak gürzünü çekti ve savurarak döndü.

366

KORSAN KRAL

Sırtına saplanmak üzere olan kılıcı gürzüyle durdurmayı başardı. Regis şaşkınlıkla bir çığlık attı. Dönerken sol kolu yine de kesilmişti. Geriye doğru düşerken sırtını duvara çarptı, çaresiz bakışları Drizzt'e döndü ve kendini "Yo!" diye bağırmaya çalışırken buldu. Sanki dünya tepetaklak olmuştu.

Drizzt, Regis'e doğru koşmaya başlamıştı ve o kadar hızlıydı ki başka bir rakibi olsa kolaylıkla kurtulabilirdi.

Ama cüce, herhangi bir rakip değildi ve cücenin, binaya bir delik açmış olan silahı yanından geçen drowa doğru savrulurken Regis'in tek yapabildiği dehşet içinde izlemekti.

Drizzt bu hamleyi sezdi ya da zaten bekliyordu ki ileriye doğru dalışa geçip bir takla attı.

Seheryıldızını savuşturamamıştı ve taklası darbenin ivmesiyle daha da hızlandı.

Fakat darbe ölümcül olmamıştı ve drow, başına geleceği anlayıp da kaçmaya çalışan Regis'e saldıran adamın üzerine atladı.

Drizzt, adamı yakalayıp da palaları gözün göremeyeceği bir hızda savrulduğunda adam değil dönmek, daha geriye attığı adımı tamamlamamıştı. Kılıcı havaya fırlayan adam göğsünde üç farklı yarayla geriye doğru yıkıldı.

Ölmeden önce Drizzt'le Regis'e ancak bir an bakabildi.

Drizzt, cücenin hemen arkasında olmasını beklercesine hızla geri döndü ama cüce hâlâ sokağın ucunda bekliyor, seheryıldızları-nı çeviriyordu.

"Deudermont'un yanına git," diye fısıldadı Drizzt, Regis'e ve palalarından birini diğer kolunun altına kıstırıp diğer elini uzattı. Regis eline basar basmaz Drizzt onu kaldırıp alçak çatının kenarını yakalamasını sağladı.

Drizzt, Regis görüş alanından çıkar çıkmaz palalarını yeniden ellerine aldı ama cüce hâlâ yaklaşmamıştı.

"Seni öldürebilirdim kara derili," dedi cüce. "Sana vuran topumun büyüsünü çalıştırabilirdim ve sen hâlâ yuvarlanıyo olurdun! Taa limana kadar yuvarlanırdın yahu! Bwahahahaha!"

Regis, Drizzt'e baktı ve dostunun itiraz etmediğini görünce şok oldu.

367

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Ya da senin peşinden gelebilirdim," diye devam eerti cüce. "O aptaldan ne kadar hızlı kurtulursan kurtul tam arkadan g^slen yıkıma karşı gelecek kadar hızlı olamazdın!"

Drow bir kez daha itiraz etmedi. "Ama yapmadın," dedi Drizzt yavaşça rakibine doğru yürüyerek. "Seheryıldızınm büyllâsünü çalıştırmadın ve beni kovalamadın. Senin de söylediği gibi itci kez kazanabilirdin ama iki seferinde de yapmadın."

"Pöh, adil olmazdı!" dedi cüce. "O zaman ne eğlencesi kalırdı ki?"

"O zaman onurlu birisin," dedi Drizzt.

"Başka da bir şeyim yok zaten elf."

"O zaman neden kendini harcıyorsun?" diye bağıudı Drizzt. "Kesinlikle çok iyi bir savaşçısın. Bana ve Deuderm «ont'a katıl. Becerilerini..."

"Ne yapayım?" diye araya girdi cüce. "İyiliğe mi adayayım? İyilik diye bişey yoktur aptal elf. Savaşta yoktur. Sadec^e güç isteyenlerle bi tarafın ya da diğer tarafın ki ikisi de aynı tajaf aslında, tepeye çıkmasına yardım eden senin benim gibi katiller vardır."

"Hayır," dedi Drizzt. "Daha fazlası var."

"Bvvahahahahaha!" diye kükredi cüce. "Hâlâ çok gen çsin yahu!"

"Sana hemen, burada af sağlayabilirim," de di Drizzt. "Geçmişteki bütün suçların bağışlanır ya da en azından . .. bir daha sözü edilmez."

"Bvvahahahaha!" diye kükredi cüce bir kez daha. "S adece yarısını bile bilsen Athrogate'i yanına çekmek için bu kadar uğraşmazdın!" Ve bu sözle birlikte iler atılıp bağırdı, "Koru kendimi!"

Drizzt sadece Regis'e bir bakış atıp, "Git!" diyecek kjadar durakladı.

Regis ikilinin tekrar birbirine girdiğini duyduğunda dik çatıda henüz sürünürcesine iki adım dermişti.

"Daha fazla bağır," diye emretti Karga ve hançerinin gittikçe daha yüksek sesle çığlık atan kadının karnında çevirdi.

Kendi zekasına kıkırdayan Kensidan kısa bir süre sonra odanın

368

KORSAN KRAL

kapısı çarparak açılıp da çığlıklar yüzüpden mutfağa giden yolundan dönmüş olan Kaptan Deudermont içeri girince kadını bir kenara attı.

"Aptallık derecesinde soylusun," dedi Kensidan. "Hem de kaçma yolun önünde uzanırken. Sanırım seni selamlamalıyım ama maalesef canım hiç istemiyor."

Deudermont'un bakışları yaralı kadından, rahatça pencereye yaslanmış olan Kensidan'a kaydı.

"Manzaraya hiç baktın mı Kaptan?" diye sordu Kensidan. "Yelkenler Şehri'nin çöküşü... Muhteşem bir şey değil mi?"

"Bunu neden yapıyorsun?" diye sordu Deudermont tedbirli ve ölçülü adımlarla yakalaşarak.

"Ben mi?" dedi Kensidan. "Sahipkule'ye saldıran Rethnor'un Gemisi değildi."

"O savaş bitti, kazanıldı"

"Bu savaş, o savaş seni salak," dedi Kensidan. "Luskan'ın başını kestiğinde güç savaşını başlatmış oldun."

"Güçlerimizi birleştirip adil bir şekilde yönetebilirdik."

"Zavallılara adalet... ah, evet, senin sözlerinin o güzelliği," dedi Kensidan alaycı bir tonda ve hançerinin yanma bir de kılıç çekti ."Peki zavallı Luskan'ın hepsinin adaleti hak etmiyor olabileceği korsan avcısı kaptanın aklına hiç gelmedi mi? Ya da böylesine muhteşem bir düzen içerisinde şehirdeki birçok kişinin işlerinin rast git-meyebileceği?"

"Bu yüzden yüksek kaptanlara ihtiyacım vardı geri zekalı," diye cevap verdi Deudermont her kelimeyi tükürür gibi söyleyerek.

"Gerçekten de bizim gibilerin, gücü sana böylece vereceğimizi düşünecek kadar saf mısın Deudermont?"

"Ortak iyiliğin getirebileceği olanakları göremeyecek kadar küçümseyici misin Rethnor'un oğlu Kensidan?"

"Korsanlar arasında yaşıyorum ve bu yüzden onlarla bir korsan gibi savaşıyorum," diye cevap verdi Kensidan.

"Bir seçeneğin vardı. Her şeyi değiştirebilirdin."

"Senin de seçeneğin vardı. Kendi işine bakabilirdin. Luskan'ı tek başına bırakabilir hatta son dönemlerde evine dönebilirdin.

369

?Hî—· R.A. SALVATORE

Beni, seni izlemediğim için kibir ve açgözlülükle suçluyorsun; ama aslında kendi ideallerine göre düzenlemek istediğin bu yerin gerçeklerini kibrin yüzünden görmedin ve seni burada tutan kendi açgözlülüğündü. Gerçekten de büyük bir trajedi çünkü burada öleceksin ve Luskan senin umut ve düşlerinden çok daha da uzaklara gidecek."

Yerde yatan kadın inledi.

"Bırak onu buradan çıkarayım," dedi Deudermont.

"Elbette," dedi Kensidan. "Tek yapman gereken beni öldürmek. O zaman onu alabilirsin."

Kaptan Deudermont bir an bile duraklamadan kılıcı önünde Rethnor'un oğlunun üzerine atıldı.

Kensidan hançeriyle kılıcı savuşturup kılcıyla kaptanın işini hemen bitirmek istedi ama Deudermont böyle bir saldırıya karşı fazla hızlı ve antrenmanlıydı. Kensidan'ın tek başarabildiği kendi kılıcım savurmadan önce üzerine gelen kılıca hançeriyle hafifçe vurmak oldu.

Kaptan hızla çekilip bir kez daha saldırdı, hamlesini başka bir çılgın savuşturma hamlesi başlamadan kısa tutup tekrar saldırdı.

"Oh, oldukça iyisin!" dedi Kensidan.

Deudermont bu iltifatın dikkatini dağıtmasına izin vermedi ve yeni bir saplama hamlesinden soma kılıcını yukarı kaldırıp aşağı doğru bir kesme yaptı.

Kensidan hamleyi durdurmak için kılıcını son anda yatay olarak kaldırabildi ve bunu yaparken dönmek zorunda kaldığı için sırtı duvara yaslandı. Darbenin şiddeti onu neredeyse yere yıkıyordu.

Deudermont, Rethnor'un oğlunun kılıç konusundaki becerisinden hiç etkilenmemiş bir şekilde düzenli halde saldırmayı sürdürdü. Zihninin gerisinde bu genç aptalın nasıl olup da onun karşısına çıkmaya cüret edebildiğini merak ediyordu. Kendini bir kılıç ustası sanacak kadar kibirli miydi? Yoksa Deudermont'un gardım düşürmesi için beceriksiz rolü mü yapıyordu?

Bu uyarı çanları zihninde yankılanırken Deudermont hızla saldırdı ama her hamlesini, hemen savunma konumuna geçebileceği şekilde ölçülü yapıyordu.

370

KORSAN KRAL ?—^H'

Fakat hiçbir karşı saldırı gelmedi, hâttâ Deudermont birkaç kez özellikle açık vermesine rağmen.

Kaptan gülümsemesini belli etmedi ama sonuç kaçınılmazdı. Kensidan'ın onun karşısında hiç şansı yoktu.

Kadın bir kez daha inledi ve Deudermont'un iyice öfkelenmesine sebep oldu. Kaptan, kendi kendine bu zaferinin, Yelkenler Şehri'ne geri döneceği zaman alacağı intikam adına harika bir darbe olacağını hatırlattı.

Bu yüzden öldürmek için hamle yapmaya başladı, Kensidan'ın kılıcını yana doğru açıp, hançerin savuşturmasını engellemek için kılıcını döndürerek sapladı.

Kensidan doğruca havaya sıçradı ama Deudermont, adamı yere inerken şişleyeceğini biliyordu.

Fakat Kensidan aşağı inmedi.

Deudermont yukarıdan gelen kanat seslerini duyduğunda ve siyah tüylü uzantılardan biri başına çarpıp onu geriye doğru itince aklı kelimelerle anlatılamayacak kadar karıştı. Dönüp adamdan gelebilecek herhangi bir hamleyi savuşturmaya çalıştı ama Karga Kensidan peşinde değildi.

Üç pençeli ayakları olan, devasa, insan boyunda bir kargaya dönüşmüştü. Kuş gözleri Deudermont'a çeşitli açılardan bakıyor, başı odayı süzerken bir sağa bir sola dönüyordu.

"Hak edilmiş bir takma isim," demeyi başardı Deudermont, kelimeleri düzgün telaffuz edebilmek, adamın bu korkunç yaratığa dönüşmesinin kendisini ne kadar afallattığını belli etmemek için yoğun bir çaba harcayarak.

Karga üzerine doğru gelince kılıcını kendini savunmaya hazır şekilde kaldırdı. Karga kanatlarını açıp havaya zıpladı, pençeli ayakları öndeydi ve kara kanatlarıyla Deudermont'a iki yönden de saldırıyordu. Deudermont kanatlardan birine saldırıp geriye çekildiğinde tek başardığı birkaç tüyü yolmak olmuştu.

Karga büyük bir hiddetle saldırdı, göğsünü ve ayaklarını öne alıp kanatlarını geri çekti. Deudermont yaratığın saldırısını savuştu-rabilmek için kılcını önüne almaya çalıştı. Hepsinin de ucunda ölümcül pençeler olan altı parmak geniş bir açıyla üzerine geldi.

371

?Hî—· R.A. SALVATORE

Ayaklardan birine bir çentik açmayı başardı ama Karga ayağını hızla geri çekip diğeriyle Deudermont'un savunmasını aştı ve kaptanın omzunu yakaladı.

Kanatlarını çılgınca çırpan Karga, ayağıyla aşağı doğru bir yarma hamlesi yaparken açısını değiştirdi ve Deudermont'un sol omzundan kalçasına kadar uzanan bir yara açtı.

Deudermont kılıcını hızla savursa da yaratık fazla hızlı ve çevik olduğundan pençeli ayak güvenli bir mesafeye çekilmişti bile. Kuş ileri atılıp kaptanın omzunu gagaladı ve Deudermont'un kılıç kolundaki bütün güç ve hissi yok ederek kaptanı geriye doğru fırlattı.

Karga, bir kanat çırpışı ve sıçrayışla yerdeki adamın üzerine indi. Deudermont hızla kalkmaya çalıştı ama Karga kafasını gagalayıp onu yere yapıştırdı.

Bilinci gelip giden kaptanın görüşü kaşının üzerinden sol gözüne ve yanağına akan kanlar yüzünden bulandı.

Regis başını aşağıda tutuyordu ve tamamen görevine odaklanmıştı. Elini koyduğu yerleri dikkatli fakat etkin bir şekilde seçip emekleyerek dik çatıda ilerliyordu.

"Deudermont'a ulaşmalıyım," dedi kendine ve kendine güveni artarken tırmanışı da hızlanıyordu. İyice hızlandı ve tam yukarı bakacakken bir şeye sertçe çarptı. Bütün görüş alanını siyah botlar kaplıyordu.

Regis donup bakışlarını yukarı kaldırdığında sırasıyla iyi bir terzinin elinden çıkmış bir pantolonun kaliteli kumaşını, harika bir kemer tokasını, kaliteli, gri bir yelekle beyaz bir tuniği ve görmeyi hiç beklemediği bir yüzü gördü.

"Sen!" diye bağırdı korku ve dehşetle. Küçük bir kurmalı yay ona doğrultulurken kollarını ümitsizce yüzünü korumak için kaldırdı.

Bu ani hamle buçukluğun dengesini bozdu ama beklenmedik düşüşü bile okun boynuna saplanmasını engelleyemedi. Regis çatıdan aşağı yuvarlanırken karanlık üzerine çöktü ve uzuvlarındaki gücü, gözlerindeki ışığı, hatta çığlıklar atmaya çalışan sesini bile

372

KORSAN KRAL

çaldı.

Cüce, Drizzt'le bir kez daha kapışmaya başladığında hamleleri hiç de yavaşlamamıştı. Ye Drizzt cücenin nefes nefese kalmadığını kısa sürede fark etti. Adımlarını hızlandırmak için halhallarını kullanan Drizzt önce hızla sola doğru, ardından sağa doğru hatta ileri ve geri o kadar ani koşular yapıyordu ki öfkeli cücenin sürekli dönüp durması gerekiyordu.

Drow gözün göremeyeceği hızda ölçülü hamleler yapıyor ve kısa bacaklı cüceyi sürekli olarak koşmaya mecbur edecek uzun adımlar atıyordu.

Bu böylece sürüp gitti, palalar birbiri ardına yuvarlanıyor, seher-yıldızları ayak uydurabilmek için sürekli dönüyorlardı ve hatta bazen korkunç bir karşı atak bile yapıyorlardı. Drizzt sağa sola koşuyor, hatta cücenin etrafında dönüyor, cüceyi, ağır silahlarının ivmesini sürekli değiştirmeye zorluyordu.

Fakat Athrogate bunu o kadar rahat yapıyordu ki solukları hız-lanmamıştı bile ve ne zaman silahlar temas etse Drizzt, cücenin olağan dışı gücünün farkına varıyordu.

Athrogate gerçekten de hepsine birden sahipti; hız, dayanıklılık, güç ve teknik. Drizzt'in şimdiye dek savaştığı, kelimenin gerçek anlamıyla savaşçı olan nadir kişilerdendi ve silahları da Drizzt'inkilere denkti. İlk seheryıldızı sürekli patlayıcı bir sıvıyla kaplıydı ve ikincisi de kahverengi bir sıvı salgılayıp duruyordu. Bu silah Buzölüm'le bir savunma hamlesinde ilk kez buluştuğunda Drizzt, palasının korkusunu hissetmişti. Kılıcı yeni bir saldırı için kullanmadan hemen önce hızla incelemek için geri çekmişti ve parlak metalin üzerindeki kahverengi noktaları görmüştü. Bu noktaların pas olduğunu ve silahın elinde çürüyüp gitmesini Buzölüm'ün güçlü büyüsünün engellediğini de anlamıştı.

Ve Athrogate sürekli "Bwahahaha!" diye uluyup duruyor ve savunmasını umursamadan saldırıyordu.

Umursamıyor görünüyordu ama bir kez olsun defansif tekniğini

373

?Hî—· R.A. SALVATORE

bırakmamıştı.

İyiydi... Hem de çok iyiydi.

Ama Drizzt Do'Urden de öyleydi.

Kara elf saldırısını yavaşlatıp Athrogate'in ivme kazanmasına ve saldrıan tarafın o olmasına izin verdi.

"Bwahahaha!" diye kükredi Athrogate ve iki seheryıldızını da agresif bir şekilde döndürmeye, yukarıdan ve aşağıdan, sürekli kaçınan ve darbeleri savuşturan drowu bile nerdeyse yakalayacak kadar baş döndürücü bir hızla birini aşağıdan birini yukarıdan yolluyordu.

Drizzt her hareketi ölçüyordu ve sürekli üç adım sonrasını izliyordu. Soldan bir hamle yapıp cüceyi bu hamleyi savuşturmaya zorladı ve bu bloğun palasını geriye doğru açmasına izin verip yay çizen bir ivmeyle kısa boylu düşmanının omzuna savurdu.

Athrogate tıpkı Drizzt'in beklediği gibi bu saldırıyı savuşturmak için sol elindeki seheryıldızını kaldırdı.

Fakat bu aslında bir saldırı değildi ve Buzölüm, Athrogate'in yan tarafına saplanmak için gizlice sokuldu. Cüce haykırıp sıçrayarak üç uzun adım geriledi. Bir kez daha güldü, soma yüzünü buruşturup elini kaburgalarına götürdü. Elini tekrar yukarı kaldırdığında hem o hem de Drizzt, dramın ilk kanı döktüğünü anladılar.

"Afferin!" dedi ya da daha doğrusu diyecekti ama Drizzt çılgınca çalışan palalarıyla üzerine atladı.

Drizzt palalarını bir seheryıldızının ikisini birden engelleyemeyeceği mükemmel bir zamanlamayla yukarıdan aşağı ve dümdüz ileri hamleler yapmaya başladı. Palalarını öyle bir açıda tutuyordu ki Athrogate kendi silahlarını yüzünün önünde, zor ve yorucu bir açıda tutmak zorunda kalıyordu.

Cücenin yüzünü buruşturması Drizzt'in, kaburgalara açtığı yaranın Athrogate'in belli etmek istediğinden daha etkili olduğunu gösterdi. Kollarını bu açıda tutmak zorunda olması cüce için hiç de iyi değildi.

Drizzt palalarını döndürmeyi ve baskıyı sürdürerek Athrogate'i geri sürmeye başladı. İki savaşçı da Drizzt'in ufak bir hatasının ikisini eşit duruma getireceğini ama Athrogate'in bir hatasınınsa sava-

374

KORSAN KRAL

şın bitmesine yol açacağını biliyordu.

Cüce artık gülmüyordu.

Drizzt daha da fazla bastırmaya, her dönen hamlesiyle hırlamaya, Athrogate'i sokakta Drizzt'in gelmiş olduğu yöne, saraydan uzağa geriletmekteydi.

Drizzt, hareketi, küçük bir figürün çatıdan yuvarlandığını gözünün kenarıyla gördü. Regis inlemeden, bağırmadan yere düştü ve hareketsiz yattı.

Athrogate rakibinin dikkatinin dağılmasını kullanıp hızla geriye ve sağa açılıp seheryıldızını drow'un palasına büyük bir güç ve büyülü patlamanın da desteğiyle çarpınca Drizzt silahını düşürmemek için yandaki duvara kadar sürüklenmek zorunda kaldı.

Drizzt ara sokağın ortasında garip bir açıyla yatan Regis'e bir baktı. Ne bir ses, ne bir kıvranma, ne bir acı iniltisi...

Acının ötesinde bir yerdeydi, sanki ruhu, harap olmuş bedenini çoktan terk etmişti.

Ve Drizzt onun yanına gidemiyordu. Luskan'a dönmeyi, Deudermont'un yanında yer almayı seçmiş olan Drizzt, sevgili dostuna uzaktan bakmaktan başka bir şey yapamıyordu.

Denizde, bir tehlikenin boyutları sıçanların sağa sola kaçışmala-rıyla ölçülür derler ve bu söz doğruysa Robillard'la Arklem Greeth arasındaki Su Perisi'nin kargo bölümünde geçen savaş, bir tekneyi kara sanıp da bir ejderha kaplumbağasının sırtına çıkmakla aynı seviyedeydi.

Savaşan büyücülerin arasında her tür hasar büyüsü uçuşuyordu; buz ve ateş, farklı renkler ve yaratıcı biçimlerdeki büyülü enerji. Robillard büyülerini daha dar bir alana odaklayıp sadece Arklem Greeth'e nişan alırken liç, Su Perisi'nin kendisinden de en az Sahipkule'deki eski meslektaşından ettiği kadar nefret ediyordu. Robillard saf büyüden mermiler ve asit okları gönderdi. Greeth buna çatallı yıldırımlar ve ateştoplarıyla karşılık verip ambar bölümünü alevlere boğdu.

375

?Hî—· R.A. SALVATORE

Robillard'ın gövdeye uygulamış olduğu büyülü korumalar ve her tür simya karışımı herhangi bir gemideki herhangi bir büyücünün, hatta büyücü takımının yaptıkları kadar tam ve zekiceydi ama biliyordu ki Arklem Greeth'in her patlaması bu korumaları sınırlarına hatta sınırlarının ötesine kadar zorluyordu.

Her ateştopuyla bir yerlerde biraz daha uzun süren alevler oluşuyordu. Her yıldırım kaplamaları biraz daha deliyor ve içeri daha çok deniz suyunun dolmasına sebep oluyordu.

Büyücüler, kısa bir süre soma bir yıkım fırtınasının ortasında, bileklerine kadar suyun içinde duruyorlardı ve Su Perisi de her patlamayla şiddetle sarsılıyordu.

Robillard, Arklem Greeth'i gemisinden çıkarması gerektiğini biliyordu. Bedeli ne olursa olsun büyü düellosunu başka bir yere taşımalıydı. Güçlü bir büyü yapmaya başladı ve büyüyü bitirdiğinde hem kendisinin hem de rakibinin Astral Düzlem'e gideceklerini düşünerek kendini Greeth'in üzerine attı.

Hiçbir şey olmadı çünkü gizem başbüyücüsü, ambar bölümüne düzlemsel bir kilit takmıştı.

Robillard beklediği gibi başka bir varoluş düzlemine gitmediklerini anlayınca tökezledi. Kendini savunmak için kollarını kaldırdı çünkü Arklem Greeth'in yarattığı devasa, bedensiz bir yumruk ona bir titanın gücüyle vurdu.

Darbe, Robillard'ın taştan büyüsünü geçemedi ama onu ambar bölümünün diğer ucuna fırlattı. Robillard duvara sertçe çarpmasına rağmen hiçbir şey hissetmedi ve rahatça ayaklarının üzerine inip hemen bir yıldırım oluşturmaya başladı.

Arklem Greeth de yeni bir büyü yapmaya başlamıştı ve onun büyüsü Robillard'ınkinden hemen önce bitip ikisinin ortasına taştan bir duvar oluşturdu.

Robillard'ın yıldırımı duvara öyle büyük bir güçle çarptı ki duvardan koca koca taş parçaları fırladı ama yıldırım duvarda büyücüye geri sekip onu bir kez daha arkasındaki duvara çarptı.

Ve Robillard'ın korumaları tükendi. Hem çarpmayı hem de kendi yıldırımının cızırtısını hissetti. Kalbi bir an tekledi ve saçları dikildi. Su Perisi'nin, Arklem Greeth'in duvarının yarattığı korkunç

376

KORSAN KRAL ?—^H'

ağırlık yüzünden yana yatmakta olduğunu fark etti. Yukarıdan gelen çığlıklar mürettebattan birden fazlasının'denize düştüğünü belli ediyordu.

Karşıda, duvarın arkasında, Arklem Greeth neşeyle kıkırdadı ve duvara bakan Robillard, en kötüsünün henüz gerçekleşmemiş olduğunu anladı. Greeth, duvarı yere oturtmuş, geminin boyuna göre ayarlamıştı ama enine göre ayarlamamış ve yere sabitlememişti.

Su Perisi yana yattıkça duvar da yatıyordu ve devrilmeye başlamıştı.

Robillard duvarı durduramayacağını anladığında bir anda derin bir konsantrasyona girip tamamen nefret etiği düşmanına odaklandı. Duvar iki büyücünün arasını boşaltarak yıkıldı ve Robillard korkunç bir yıldırım daha gönderdi.

Duvarının, Su Perisi'nin plakaları üzerine yıkılmasına dalmış olan Arklem Greeth üzerine gelen yıldırımı göremedi. Darbenin gücüyle geri uçup gövde delinip de Luskan Limanı'nın suları içeri dolarken sertçe duvara çarptı.

Robillard üzerine akan suları yarıp Arklem Greeth'in üzerine atladı. Ellerinde enerji çatırdadı ve liçin üzerine akım üzerine akım boşalttı.

Arklem Greeth fiziksel olarak karşı koymaya, yaşayan ölü elleriyle Robillard'ı pençelemeye başladı.

Sular, Su Perisi'ni yan yatırıp limanın dibine çekerken ikisi de tutuşlarını bırakmadılar. Robillard'ın parmaklarından liçe büyü üzerine büyü akıp büyülü savunmaları parçaladı ve son savunma da tıpkı Greeth'in yaşam enerjisi gibi yıkılınca liç sadece tutunmaya başladı.

Liçin nefes almaya ihtiyacı yoktu ama Robillard'ın vardı.

Batan geminin sallantısı ikiliyi gövdedeki delikten dışarı gönderip Luskan Limanı'ndaki enkaz parçaları, kayalar ve yosunlar arasında dönüp durmalarına sebep oldu.

Robillard'ın kulakları basınç yüzünden neredeyse patlayacaktı ve ciğerleri de fazla dayanmazdı. Fakat bırakmadı, bu boğuşmayı bedeli ne olursa olsun sonlandırmaya kararlıydı. Su Perisi'nin görüntüsü, sevgili Su Perisi'nin enkazı onu daha da hırslandırdı ve

377

?Hî—· R.A. SALVATORE

Arklem Greeth'i bırakıp yüzeye çıkma dürtüsüne karşı koyup liçe, iletken suyun içinde kendini de çarpsa da elektrik yağdırmaya devam etti.

Sanki düzinelerce büyü yapmış gibiydi. Ciğerleri kesinlikle patlayacak gibiydi. Arklem Greeth onunla dalga geçiyor gibiydi.

Fakat liç birden bırakıverdi ve şaşkın Robillard'ın karşısındaki yüz artık bir yaşayan ölüye değil, bir ölüye aitti.

Robillard, o iğrenç Arklem Greeth'in kollarında ölmemeye kararlı bir şekilde zemini kullanıp kendini yukarı itti. İçgüdüsel olarak yüzeye çıkmak için suyu pençeledi ve su gittikçe daha da par-laklaştı.

Fakat başaramayacağını biliyordu.

"Su Perisi!" Üç Kez Şanslı'nm denizcileri ve o alanda demir atmış diğer gemilerdeki başka denizciler şaşkınlıkla bağırdılar. Bu erkek ve kadınlar için, Deudermont'un düşmanları ve dostları için önlerindeki görüntü imkansız gibi bir şeydi.

Dalgalar Su Perisi'ni alıp bir dizi kayaya çarptı ve ünlü gövdesinden geriye bir küpeşteyle Luskan Limanı'nın kara sularından çıkan üç ayrı direk kaldı.

Mümkün değildi; bu gemiyi dost ya da düşman olarak tanıyanların zihninde Su Perisi'nin kaybı, Büyü'nün Sahipkulesi'nin yıkılışı kadar sarsıcı, hayatlarını şekillendiren bu coğrafyada ani ve hayal dahi edilemez bir değişimdi.

"Su PerisiF' diye bağırdılar hep bir ağızdan, işaret edip zıplayarak.

Düzenbaz Moirk'le Bellany, bu korkunç görüntüyü görmek için Üç Kez Şanslı 'nin küpeştesine koştular.

"Ne yapacağız?" diye sordu Morik, hâlâ gördüklerine inanamı-yordu. "Maimun nerede?" Fakat cevabı tıpkı bu soruyu soran diğerleri gibi biliyordu; çünkü kaptanları bir saat kadar önce kıyıya çıkmıştı.

Mürettebatın bazıları cankurtaran halatlarını istedi, demir alıp sudaki tayfaya yardım etmeye gitmeleri gerektiğini düşünüyorlardı.

378

KORSAN KRAL ?—^H'

Bellany de aynı fikirdeydi ve bir filikaya doğru koşmaya başladı ama Morik onu tuttu ve kendine çevirdi...

"Beni uçur!" dedi ve kadın bir şey anlamayarak baktı.

"Bana uçma gücü ver!" diye bağırdı Morik. "Daha önce yapmıştın!"

"Uçmak mı?"

"Yap şunu!"

Bellany ellerini ovuşturup odaklanmaya, etrafındaki çılgınlık an be an artarken sözleri hatırlamaya çalıştı. Uzanıp Morik'in omzuna dokundu ve adam küpeştenin üzerinden denize atladı.

Fakat suya düşmek yerine havalandı ve kıyıya doğru uçtu. Etrafı tarayıp kendisine en fazla nerede ihtiyaç duyulabileceğini anlamaya çalıştı ama sonra durup doğruca batık geminin kendisine doğru uçmaya başladı. Mürettebattan bazıları orada kısılı kalmış olabilirdi.

Soma suyun hemen altında, hızla batan birinin üzerinden geçerken durdu. Ellerini uzatıp dalgaların arasına soktu ve bir büyücü cübbesinin kaliteli kumaşını yakaladı.

"Ah, muhteşem acı," diye dalga geçti Kensidan. Deudermont bir kez daha kalkmaya çalıştı ve Karga bir kez daha adamın alnını gagalayıp onu yere yapıştırdı.

Odanın kapısı çarparak açıldı. "Yo!" diye bağırdı iki adamın da tanıdığı bir ses. "Bırak onu!"

"Delirdin mi genç korsan?" dedi Kensidan, Maimun'a dönerken, gıdaklar gibi. Dönüp Deudermont'a bir kez daha vurdu ve adamı bir kez daha yere yapıştırdı.

Maimun, parıldayan kılıcı önünde ani ve vahşi bir saldırıyla karşılık verdi. Kensidan kanatlarını çırpıp kaçmaya çalıştı ama Maimun'un hiddeti çok büyüktü ve avantajlı olan oydu. Kanatlar çırpındı ama Maimun'un kılıcı çok daha doğrudan bir yol izledi.

Maimun birkaç kalp atımı süresinde Kensidan'ı kılıcının ucuna almıştı ve Kensidan gagasıyla kılıca hamle yaptığında kılıcı Karga'mn ağzının içine soktu.

379

?Hî—· R.A. SALVATORE

Bu garip ve yıkıcı konum yüzünden Kensidan artık en ufak bir direnç gösteremiyordu.

Nefes nefese olan ve gözü dönmüş olduğu açıkça fark edilen Maimun duruşunu bir süre korudu. "Canını bağışlıyorum," dedi sonunda ve kılcını birazcık gevşetti. "Şehir senindir. En ufak bir karşı çıkma olmayacak. Ben gidiyorum ve Kaptan Deudermont'u da yanımda götürüyorum."

Kensidan harap olmuş ve kanlar içindeki Deudermont'a baktı ve gülmeye başladı ama Maimun çok doğru bir noktada olan kılıcıyla hafifçe dürterek onu durdurdu.

"Gemilerimize gitmemize ve gemilerimizle buradan, Luskan Limanı'ndan çıkmamıza izin vereceksin."

"O zaten öldü salak; ya da yakında ölecek!" dedi Karga, ağzında bir kılıç olduğu için söylediği biraz zor anlaşılıyordu.

Bu sözler neredeyse Maimun'un dizlerinin bağının çözülmesine sebep oluyordu. Düşünceleri kaptanla ilk karşılaştığı zamana gitti. Su PerisVne, onu yok etmeye kararlı bir iblisten kurtulmak için kaçak binmişti. Deudermont gemide kalmasına izin vermişti. Aşırı derecede cömert olan mürettebat gerçekleri öğrenince, hatta Maimun'un gemide olması onları güçlü bir iblisle birçok ölümcül müttefikinin hedefi haline getirdiğinde bile onu terk etmemişlerdi.

Kaptan Deudermont genç Maimun'u kurtarmış, kanatları altına almış ve ona denizi öğretmişti.

Ve Maimun ona ihanet etmişti. Sonunun bu kadar trajik olmasını asla beklememiş olsa da geııç kaptan gerçeği inkar edemezdi. Kensidan tarafından tutulmuş olan Maimun, Arabeth'i Quelch'in Aptallığı 'na götürmüştü. Miamun, Luskan'ın üzerine çöken yıkımda bir rol oynamıştı, tıpkı hemen önünde yatan Kaptan Deudermont'un üzerine çöken yıkımda oynadığı gibi.

Maimun, Kensidan'a dönüp kılıcını biraz daha bastırdı. "Bana söz vereceksin Karga. Yanımda Deudermont ve Su Perisfyle özgürce gideceğim."

Kensidan kara, karga gözleriyle nefretle Maimun'a baktı. "Benim artık kim olduğumu anlıyor musun genç korsan?" diye sordu kılıcın izin verdiği kadar yavaş ve anlaşılır bir şekilde.

380

korsan *

"Luskan benir^ 0en Korsan Kral'ım." ,

"Ve eğer söz vermezsen ölü Kor-an ,1 olacaksın!" dedi

Maimun.

Fakat dahi) ylaimun sözlerini bitiremt, , Kensidan ortadan

kaybolup neredeyse bir anda küçük bir hrg,,*tline Seldi- Dengesi bozulan MaimUn' un altından hızla geçip odJ , karşısındaki pencerenin pervazına kondu.

"Söz veriy0rurn," dedi Kensidan, Maim ,(l şaşırtarak. "Pazarlık yapa.cak hiçbir şeyim yok,- de 1 Jaimun. Karga omzUnLI silkti ve bu bir kuş için g. '1 |">ir hareketti ama ne demek istediği gayet aşikardı. "Üç ^ Şanslı'nm kaptanı Maimun'a en azadan bu kadarını b(,rçı^ ,ı" dedi Kensidan. "Böylece bu küçü^ olayı unutabiliriz ha?" u' Maimun'un te<c yapabildiği kuşa bakma,. "Ve yelkenlerimi limanımda bir kez daht '.'/ 'Tiek için ^^sızlanıyorum," dedj Kensidan ve pencereden uç?ö,itti.

Maimun bjr jiüre şaşkın bir şekilce 1 $u ve sonra koşup Deudermont'un yanına çöktü. Ijr'

m dlWünü gördükten sonra ,)k , ,^lan ölçülü, savun-lanıvo 3^ ^^ dostu y^'^rken zorlukla odak-

R i CUuC Sava;ŞÇlya kar5' direnecek küc a' lukla buluyordu.

düsünH-T se çiğinden belki de b numara olduğunu

du un ugundcn A throgate o İJk unu b>> kendfsal.

K-ın rtl -'ı- öldürmektense stratj1 avantaj elde etmek

için oiçuiu tuttu ır

Bu bir hataya,

içine™" DU/n fdaha Önce de yaPmıŞ old 0ibi bu ?ok ve acıyı Sk' T Wg^Ş3yi odak"anm.ş bir hi> patlamasına çevirdi.

va ha,|lnı T'Ün^en ÖnCC §ibi W* te berinde çalışma-

luyordu Ckl 1 yana kayarak CÜCCyi' or^/ak ^^maya zor-

Fakat cüceona< ayak uyduruyor. Dri,zt- )fr, sonra sapla, soma

381

?Hî—· R.A. SALVATORE

Bu garip ve yıkıcı konum yüzünden Kensidan artık en ufak bir direnç gösteremiyordu.

Nefes nefese olan ve gözü dönmüş olduğu açıkça fark edilen Maimun duruşunu bir süre korudu. "Canını bağışlıyorum," dedi sonunda ve kılcını birazcık gevşetti. "Şehir senindir. En ufak bir karşı çıkma olmayacak. Ben gidiyorum ve Kaptan Deudermont'u da yanımda götürüyorum."

Kensidan harap olmuş ve kanlar içindeki Deudermont'a baktı ve gülmeye başladı ama Maimun çok doğru bir noktada olan kılıcıyla hafifçe dürterek onu durdurdu.

"Gemilerimize gitmemize ve gemilerimizle buradan, Luskan Limanı'ndan çıkmamıza izin vereceksin."

"O zaten öldü salak; ya da yakında ölecek!" dedi Karga, ağzında bir kılıç olduğu için söylediği biraz zor anlaşılıyordu.

Bu sözler neredeyse Maimun'un dizlerinin bağının çözülmesine sebep oluyordu. Düşünceleri kaptanla ilk karşılaştığı zamana gitti. Su Perisi'ne, onu yok etmeye kararlı bir iblisten kurtulmak için kaçak binmişti. Deudermont gemide kalmasına izin vermişti. Aşırı derecede cömert olan mürettebat gerçekleri öğrenince, hatta Maimun'un gemide olması onları güçlü bir iblisle birçok ölümcül müttefikinin hedefi haline getirdiğinde bile onu terk etmemişlerdi.

Kaptan Deudermont genç Maimun'u kurtarmış, kanatları altına almış ve ona denizi öğretmişti.

Ve Maimun ona ihanet etmişti. Sonunun bu kadar trajik olmasını asla beklememiş olsa da genç kaptan gerçeği inkar edemezdi. Kensidan tarafından tutulmuş olan Maimun, Arabeth'i Quelch'in Aptallığı'na götürmüştü. Miamun, Luskan'ın üzerine çöken yıkımda bir rol oynamıştı, tıpkı hemen önünde yatan Kaptan Deudermont'un üzerine çöken yıkımda oynadığı gibi.

Maimun, Kensidan'a dönüp kılıcını biraz daha bastırdı. "Bana söz vereceksin Karga. Yanımda Deudermont ve Su Perisi'yle özgürce gideceğim."

Kensidan kara, karga gözleriyle nefretle Maimun'a baktı. "Benim artık kim olduğumu anlıyor musun genç korsan?" diye sordu kılıcın izin verdiği kadar yavaş ve anlaşılır bir şekilde.

380

KORSAN KRAL

"Luskan benim. Ben Korsan Kral'ım."

"Ve eğer söz vermezsen ölü Korsan Kral olacaksın!" dedi Maimun.

Fakat daha Maimun sözlerini bitiremeden Kensidan ortadan kaybolup neredeyse bir anda küçük bir kargra haline geldi. Dengesi bozulan Maimun'un altından hızla geçip odanın karşısındaki pencerenin pervazına kondu.

"Söz veriyorum," dedi Kensidan, Maimun'u şaşırtarak.

"Pazarlık yapacak hiçbir şeyim yok," dedi Maimun.

Karga omzunu silkti ve bu bir kuş için garip bir hareketti ama ne demek istediği gayet aşikardı. "Üç Kez Şanslı'nin kaptanı Maimun'a en azından bu kadarını borçluyum," dedi Kensidan. "Böylece bu küçük olayı unutabiliriz ha?"

Maimun'un tek yapabildiği kuşa bakmaktı.

"Ve yelkenlerini limanımda bir kez daha görmek için sabırsızlanıyorum," dedi Kensidan ve pencereden uçup gitti.

Maimun bir süre şaşkın bir şekilde durdu ve soma koşup Deudermont'un yanına çöktü.

—?Hf=—

Regis'in düşüşünü gördükten soma ilk saldırıları ölçülü, savun-masıysa yarı dikkatliydi. Drizzt, dostu yerde yatarken zorlukla odaklanıyor, cüce savaşçıya karşı direnecek gücü zorlukla buluyordu.

Belki bunu sezdiğinden belki de bunun bir numara olduğunu düşündüğünden Athrogate o ilk anlarda baskı yapmayıp kendi saldırılarını rakibini öldürmektense stratejik bir avantaj elde etmek için ölçülü tuttu.

Bu bir hataydı.

Çünkü Drizzt daha önce de yapmış olduğu gibi bu şok ve acıyı içine attı ve kargaşayı odaklanmış bir hiddet patlamasına çevirdi. Regis'in düşüşünden önce yaptığı gibi Athrogate üzerinde çalışmaya başladı. Sürekli yana kayarak cüceyi, ona ayak uydurmaya zorluyordu.

Fakat cüce ona ayak uyduruyor, Drizzt'in vur, soma sapla, soma

381

?Hî—· R.A. SALVATORE

Bu garip ve yıkıcı konum yüzünden Kensidan artık en ufak bir direnç gösteremiyordu.

Nefes nefese olan ve gözü dönmüş olduğu açıkça fark edilen Maimun duruşunu bir süre korudu. "Canını bağışlıyorum," dedi sonunda ve kılcını birazcık gevşetti. "Şehir senindir. En ufak bir karşı çıkma olmayacak. Ben gidiyorum ve Kaptan Deudermont'u da yanımda götürüyorum."

Kensidan harap olmuş ve kanlar içindeki Deudermont'a baktı ve gülmeye başladı ama Maimun çok doğru bir noktada olan kılıcıyla hafifçe dürterek onu durdurdu.

"Gemilerimize gitmemize ve gemilerimizle buradan, Luskan Limanı'ndan çıkmamıza izin vereceksin."

"O zaten öldü salak; ya da yakında ölecek!" dedi Karga, ağzında bir kılıç olduğu için söylediği biraz zor anlaşılıyordu.

Bu sözler neredeyse Maimun'un dizlerinin bağının çözülmesine sebep oluyordu. Düşünceleri kaptanla ilk karşılaştığı zamana gitti. Su Perisi'ne, onu yok etmeye kararlı bir iblisten kurtulmak için kaçak binmişti. Deudermont gemide kalmasına izin vermişti. Aşırı derecede cömert olan mürettebat gerçekleri öğrenince, hatta Maimun'un gemide olması onları güçlü bir iblisle birçok ölümcül müttefikinin hedefi haline getirdiğinde bile onu terk etmemişlerdi.

Kaptan Deudermont genç Maimun'u kurtarmış, kanatları altına almış ve ona denizi öğretmişti.

Ve Maimun ona ihanet etmişti. Sonunun bu kadar trajik olmasını asla beklememiş olsa da genç kaptan gerçeği inkar edemezdi. Kensidan tarafından tutulmuş olan Maimun, Arabeth'i Quelch 'in Aptallığı na götürmüştü. Miamun, Luskan'ın üzerine çöken yıkımda bir rol oynamıştı, tıpkı hemen önünde yatan Kaptan Deudermont'un üzerine çöken yıkımda oynadığı gibi.

Maimun, Kensidan'a dönüp kılıcım biraz daha bastırdı. "Bana söz vereceksin Karga. Yanımda Deudermont ve Su Perisi'yle özgürce gideceğim."

Kensidan kara, karga gözleriyle nefretle Maimun'a baktı. "Benim artık kim olduğumu anlıyor musun genç korsan?" diye sordu kılıcın izin verdiği kadar yavaş ve anlaşılır bir şekilde.

380

KORSAN KRAL ?—^H'

"Luskan benim. Ben Korsan Kral'ım." «-

"Ve eğer söz vermezsen ölü Korsan Kral olacaksın!" dedi Maimun.

Fakat daha Maimun sözlerini bitiremeden Kensidan ortadan kaybolup neredeyse bir anda küçük bir kargra haline geldi. Dengesi bozulan Maimun'un altından hızla geçip odanın karşısındaki pencerenin pervazına kondu.

"Söz veriyorum," dedi Kensidan, Maimun'u şaşırtarak.

"Pazarlık yapacak hiçbir şeyim yok," dedi Maimun.

Karga omzunu silkti ve bu bir kuş için garip bir hareketti ama ne demek istediği gayet aşikardı. "Üç Kez Şanslı'nin kaptanı Maimun'a en azından bu kadarını borçluyum," dedi Kensidan. "Böylece bu küçük olayı unutabiliriz ha?"

Maimun'un tek yapabildiği kuşa bakmaktı.

"Ve yelkenlerini limanımda bir kez daha görmek için sabırsızlanıyorum," dedi Kensidan ve pencereden uçup gitti.

Maimun bir süre şaşkın bir şekilde durdu ve soma koşup Deudermont'un yanına çöktü.

Regis'in düşüşünü gördükten soma ilk saldırıları ölçülü, savun-masıysa yarı dikkatliydi. Drizzt, dostu yerde yatarken zorlukla odaklanıyor, cüce savaşçıya karşı direnecek gücü zorlukla buluyordu.

Belki bunu sezdiğinden belki de bunun bir numara olduğunu düşündüğünden Athrogate o ilk anlarda baskı yapmayıp kendi saldırılarını rakibini öldürmektense stratejik bir avantaj elde etmek için ölçülü tuttu.

Bu bir hataydı.

Çünkü Drizzt daha önce de yapmış olduğu gibi bu şok ve acıyı içine attı ve kargaşayı odaklanmış bir hiddet patlamasına çevirdi. Regis'in düşüşünden önce yaptığı gibi Athrogate üzerinde çalışmaya başladı. Sürekli yana kayarak cüceyi, ona ayak uydurmaya zorluyordu.

Fakat cüce ona ayak uyduruyor, Drizzt'in vur, soma sapla, soma

381

jtr-* R.A. SALVATORE

savur ritmine eşlik ediyordu.

Ve o ne ritimdi öyle. Savaşçılar birbiri etrafında dönüyor, palalar ve seheryıldızları havayı yararken vınlıyorlardı. Athrogate bir kez daha duvara vurdu ve ahşabı kıymıklara ayırdı. Geri zıplayan drowun önündeki yere vurdu ve taşları toza çevirdi.

Ve o sırada Drizzt ikinci isabetini gerçekleştirdi. Parıltı, Athrogate'in yanağını çentip sakalındaki örgülerden birini kesti.

"Ah, bunu ödiycen elf!" diye kükredi cüce ve ileri atıldı.

Yan tarafta yatan Regis inledi.

Yaşıyordu.

Yardıma ihtiyacı vardı.

Drizzt dönüp, hemen arkasında cüceyle sokak boyunca Regis'e doğru koştu. Drow duvara doğru zıplayıp omuzlarını geriye doğru attı ve ayağını sağlamca duvara dayadı. Sanki binanın yan tarafında koşacak gibiydi.

Ya da Athrogate'in deneyimli ve öngörülü savaş hislerine göre geriye doğru bir takla atıp tam üzerinden geçecekti.

Cüce aniden durup dönerken bağırdı, "Bwaha! Bu hamleyi bili-yom!"

Fakat Drizzt onun üzerinde geçmek yerine olduğu yere tekrar indi. Duvara dayadığı ayağını kendini itmek için kullanmamış olan ve tırmanmak için ikinci ayağını da yukarı çekmemiş olan drow cevap verdi, "Bildiğini biliyorum."

Arkasını dönmüş cücenin arkalarında bir yerden, sokağın ucundan, Drizzt'in zaferini sezmiş gibi Guenhwyvar'ın kükremesi duyuldu.

Çünkü gerçekten de zafer Drizzt'indi. Tek umudu Regis'in yardım edilemeyecek bir noktaya varmamış olduğuydu. Buzölüm, Athrogate'in savunmasız başına doğru, cücenin kafasını ikiye ayırabilecek bir şekilde savruldu. Kılıcı Athrogate'in kafasına değer ve ölümcül enerjinin transferini hissederken bu zafer ona pek bir tatmin sağlamadı.

Fakat cüce bu darbeyi hissetmemiş gibiydi; ne kan akmıştı ne de Drizzt'in kılıcı geri sekmişti.

Drizzt bu garip hissi daha önce de hissetmişti, sanki hiçbir sonuç

382

KORSAN KRAL 4İ

vermeyen bir darbeyi daha önce de vurmuştu.

Yine de durumu yeterince çabuk anlayamadı ve bu durumun sebebini bulamadı.

Athrogate, seheryıldızlarını çılgınca savurarak hızla döndü. Seheryıldızlarınm biri Drizzt'in kılcına hafifçe sürtündü ama bu ufacık temasla bile büyük bir patlama oldu ve Drizzt gerideki duvara öyle büyük bir şiddetle çarptı ki kılıçları elinden fırladı.

Silahları çılgınca dönen Athrogate yaklaştı.

Drizzt'in hiçbir savunması yoktu. Gözünün kenarıyla patlayıcı sıvıyla parıldayan dikenli, metal topun yükseldiğini gördü.

Gördüğü son şey topun hızla kafasına indiğiydi.

383

jtr-* R.A. SALVATORE

savur ritmine eşlik ediyordu.

Ve o ne ritimdi öyle. Savaşçılar birbiri etrafında dönüyor, palalar ve seheryıldızları havayı yararken vınlıyorlardı. Athrogate bir kez daha duvara vurdu ve ahşabı kıymıklara ayırdı. Geri zıplayan drovvun önündeki yere vurdu ve taşları toza çevirdi.

Ve o sırada Drizzt ikinci isabetini gerçekleştirdi. Parıltı, Athrogate'in yanağını çentip sakalındaki örgülerden birini kesti.

"Ah, bunu ödiycen elf!" diye kükredi cüce ve ileri atıldı.

Yan tarafta yatan Regis inledi.

Yaşıyordu.

Yardıma ihtiyacı vardı.

Drizzt dönüp, hemen arkasında cüceyle sokak boyunca Regis'e doğru koştu. Drow duvara doğru zıplayıp omuzlarını geriye doğru attı ve ayağını sağlamca duvara dayadı. Sanki binanın yan tarafında koşacak gibiydi.

Ya da Athrogate'in deneyimli ve öngörülü savaş hislerine göre geriye doğru bir takla atıp tam üzerinden geçecekti.

Cüce aniden durup dönerken bağırdı, "Bwaha! Bu hamleyi bili-yom!"

Fakat Drizzt onun üzerinde geçmek yerine olduğu yere tekrar indi. Duvara dayadığı ayağını kendini itmek için kullanmamış olan ve tırmanmak için ikinci ayağını da yukarı çekmemiş olan drow cevap verdi, "Bildiğini biliyorum."

Arkasını dönmüş cücenin arkalarında bir yerden, sokağın ucundan, Drizzt'in zaferini sezmiş gibi Guenhwyvar'ın kükremesi duyuldu.

Çünkü gerçekten de zafer Drizzt'indi. Tek umudu Regis'in yardım edilemeyecek bir noktaya varmamış olduğuydu. Buzölüm, Athrogate'in savunmasız başına doğru, cücenin kafasını ikiye ayırabilecek bir şekilde savruldu. Kılıcı Athrogate'in kafasına değer ve ölümcül enerjinin transferini hissederken bu zafer ona pek bir tatmin sağlamadı.

Fakat cüce bu darbeyi hissetmemiş gibiydi; ne kan akmıştı ne de Drizzt'in kılıcı geri sekmişti.

Drizzt bu garip hissi daha önce de hissetmişti, sanki hiçbir sonuç

382

KORSAN KRAL

vermeyen bir darbeyi daha önce de vurmuştu.

Yine de durumu yeterince çabuk anlayamadı ve bu durumun sebebini bulamadı.

Athrogate, seheryıldızlarım çılgınca savurarak hızla döndü. Seheryıldızlarının biri Drizzt'in kılcına hafifçe sürtündü ama bu ufacık temasla bile büyük bir patlama oldu ve Drizzt gerideki duvara öyle büyük bir şiddetle çarptı ki kılıçları elinden fırladı.

Silahları çılgınca dönen Athrogate yaklaştı.

Drizzt'in hiçbir savunması yoktu. Gözünün kenarıyla patlayıcı sıvıyla parıldayan dikenli, metal topun yükseldiğini gördü.

Gördüğü son şey topun hızla kafasına indiğiydi.

383

SONSOZ

"Sakın ölme! Öleyim deme sakın!" diye haykırdı Maimun, Deudermont'un başını kollarında sallayarak. "Lanet olsun! Öle-mezsin!"

Deudermont gözlerini açtı... yani en azından birisini; çünkü diğeri kurumuş kanla kapanmıştı.

"Başaramadım," dedi.

Maimun adama sıkıca sarılıp başını iki yana salladı, kendini boğuluyormuş gibi hissediyordu.

"Tam bir... aptalmışım," dedi Deudermont, hiç gücü kalmamıştı.

"Yo!" diye ısrar etti Maimun. "Yooo... denedin. İnsanların iyiliği için denedin."

Ve o anda Maimun'un üzerine garip bir şey çöktü, sanki bir vahiy gibiydi. O sırada Deudermont için konuşuyor, nihai yenilgi anında biraz olsun rahatlaması için çaba gösteriyordu ama bu sözler Maimun'un içinde yankılandı.

Çünkü Deudermont gerçekten de denemişti. Yıllardır, hatta bazıları bütün ömürleri boyunca Arklem Greeth'le beş yüksek kaptanın terörü altında yaşamış olanlar için kendini ateşe atmıştı. Arkasında bir sürü ceset bırakmış olan Mahkum Karnavalı'ndan, korsanlardan ve kanunsuzluktan kurtulmaya çalışmıştı.

Maimun'un Deudermont'a yönelttiği suçlamalar, Deudermont'un otoriter kişiliğinin hizmet ettiğini iddia ettiği insanlar için yenmeye çalıştığı düşmanlarının yöntemlerinden daha iyi olmadığı yönündeki sözleri acıyla dolu genç korsanın beyninde o anda yankılandı. Sanki, bütün yetişkin hayatını üzerine kurduğu düsturlar inandığı kadar sağlam ve ahlaki açıdan saf değilmiş, Deudermont'un düzen kurma

384

KORSAN KRAL ?—^H'

çabası o kadar da kötü değilmiş gibiydi.

"Denedin Kaptan," dedi. "Hangimiz buTndan fazlasını yapabilir ki?"

Sözlerini haykırarak tamamladı çünkü kaptanın onu duymadığını fark etmişti; geçmiş yıllarda babası gibi olan Kaptan Deudermont ölmüştü.

Maimun ağlayarak kaptanın kanlı yüzünü okşadı. Bir kez daha ilk karşılaşmalarını, Su Perisi''nde geçirdikleri o güzel yılları düşündü.

Meydan okur bir haykırışla Deudermont'u omuzlarıyla dizlerinden kollarına alıp ayağa kalktı.

Suljack'in Sarayı'ndan, kaptanın vefatının haberinin yayılmasıyla çatışmaların garip bir şekilde dindiği Luskan sokaklarına çıktı.

Başı dik, gözleri ileri sabitlenmiş Maimun, rıhtıma gidip Deudermont'u bir an bile kucağından indirmeyerek Üç Kez Şanslı' dan bir filikanın onları almaya gelmesini bekledi.

"Oh amma sağlam bi datbe yedin kafana, senin kafanın içi de benziyosa benim kafama, o zaman hayatında karşılaşmamışsındır böle bi ağrıya! Bvvahahaha!"

Her ne kadar onlardan kaçınmaya çalışsa da cücenin kafiyeli sözleri Drizzt'in karanlıktan çıkmasına sebep oldular. Sersem gibiydi ve gözlerini açtığında kendini rahat mobilyalarla döşeli bir odada, Deudermont'la birçok kez oturup yemek yedikleri ve sohbet ettikleri Kırmızı Ejderha'dakı odada oturur buldu.

Ve rakibi cüce, Athrogate karşısında rahat bir şekilde, silahları sırtındaki kınlarında oturuyordu.

Drizzt neler olduğunu anlayamıyordu ama birden Regis'i hatırladı. Hızla ayağa fırlayıp çevreye bakındı ve elleri beline gitti.

Kılıçları yerinde yoktu. Ne düşüneceğini bilemiyordu.

Kafasının karışıklığı Jarlaxle Baenre ile Kimmuriel Oblodra odaya girince daha da arttı.

Drizzt'in Athrogate'e karş;ı başarısız olan, psiyonik olarak blok-lanan darbesi düşünüldüğünde gayet mantıklı geliyordu. Enerjisinin soğurulması anlamına gelen o garip hissi daha önce nerede hissetti-

385

SONSOZ

"Sakın ölme! Öleyim deme sakın!" diye haykırdı Maimun, Deudermont'un başını kollarında sallayarak. "Lanet olsun! Öle-mezsin!"

Deudermont gözlerini açtı... yani en azından birisini; çünkü diğeri kurumuş kanla kapanmıştı.

"Başaramadım," dedi.

Maimun adama sıkıca sarılıp başını iki yana salladı, kendini boğuluyormuş gibi hissediyordu.

"Tam bir... aptalmışım," dedi Deudermont, hiç gücü kalmamıştı.

"Yo!" diye ısrar etti Maimun. "Yooo... denedin. İnsanların iyiliği için denedin."

Ve o anda Maimun'un üzerine garip bir şey çöktü, sanki bir vahiy gibiydi. O sırada Deudermont için konuşuyor, nihai yenilgi anında biraz olsun rahatlaması için çaba gösteriyordu ama bu sözler Maimun'un içinde yankılandı.

Çünkü Deudermont gerçekten de denemişti. Yıllardır, hatta bazıları bütün ömürleri boyunca Arklem Greeth'le beş yüksek kaptanın terörü altında yaşamış olanlar için kendini ateşe atmıştı. Arkasında bir sürü ceset bırakmış olan Mahkum Karnavalı'ndan, korsanlardan ve kanunsuzluktan kurtulmaya çalışmıştı.

Maimun'un Deudermont'a yönelttiği suçlamalar, Deudermont'un otoriter kişiliğinin hizmet ettiğini iddia ettiği insanlar için yenmeye çalıştığı düşmanlarının yöntemlerinden daha iyi olmadığı yönündeki sözleri acıyla dolu genç korsanm beyninde o anda yankılandı. Sanki, bütün yetişkin hayatını üzerine kurduğu düsturlar inandığı kadar sağlam ve ahlaki açıdan saf değilmiş, Deudermont'un düzen kurma

384

KORSAN KRAL

çabası o kadar da kötü değilmiş gibiydi.

"Denedin Kaptan," dedi. "Hangimiz bundan fazlasını yapabilir ki?"

Sözlerini haykırarak tamamladı çünkü kaptanın onu duymadığını fark etmişti; geçmiş yıllarda babası gibi olan Kaptan Deudermont ölmüştü.

Maimun ağlayarak kaptanın kanlı yüzünü okşadı. Bir kez daha ilk karşılaşmalarını, Su Perisi'nde geçirdikleri o güzel yılları düşündü.

Meydan okur bir haykırışla Deudermont'u omuzlarıyla dizlerinden kollarına alıp ayağa kalktı.

Suljack'in Sarayı'ndan, kaptanın vefatının haberinin yayılmasıyla çatışmaların garip bir şekilde dindiği Luskan sokaklarına çıktı.

Başı dik, gözleri ileri sabitlenmiş Maimun, rıhtıma gidip Deudermont'u bir an bile kucağından indirmeyerek Üç Kez Şanslı' dan bir filikanın onları almaya gelmesini bekledi.

"Oh amma sağlam bi darbe yedin kafana, senin kafanın içi de benziyosa benim kafama, o zaman hayatında karşılaşmamışındır böle bi ağrıya! Bwahahaha!"

Her ne kadar onlardan kaçınmaya çalışsa da cücenin kafiyeli sözleri Drizzt'in karanlıktan çıkmasına sebep oldular. Sersem gibiydi ve gözlerini açtığında kendini rahat mobilyalarla döşeli bir odada, Deudermont'la birçok kez oturup yemek yedikleri ve sohbet ettikleri Kırmızı Ejderha'daki odada oturur buldu.

Ve rakibi cüce, Athrogate karşısında rahat bir şekilde, silahları sırtındaki kınlarında oturuyordu.

Drizzt neler olduğunu anlayamıyordu ama birden Regis'i hatırladı. Hızla ayağa fırlayıp çevreye bakındı ve elleri beline gitti.

Kılıçları yerinde yoktu. Ne düşüneceğini bilemiyordu.

Kafasının karışıklığı Jarlaxle Baenre ile Kimmuriel Oblodra odaya girince daha da arttı.

Drizzt'in Athrogate'e karşı başarısız olan, psiyonik olarak blok-lanan darbesi düşünüldüğünde gayet mantıklı geliyordu. Enerjisinin soğurulması anlamına gelen o garip hissi daha önce nerede hissetti-

385

^---H^H1 r a- SALVATORE

ğini hatırladı; Artemis Entreri'yle yaptığı, yine bu ikili tarafından izlenen bir dövüşte olmuştu.

Drizzt yüzünde acı bir ifadeyle geri oturdu. "Senin izlerini fark etmeliydim," diye homurdandı.

"Luskan'ın çöküşünde mi?" diye sordu Jarlaxle. "Ama bana hak etmediğim bir onur bahşediyorsun... ya da bir suç yüklüyorsun mu demeliydim dostum? Etrafında gördüklerin benim eserim değil."

Drizzt, paralı askeri şüpheyle süzdü.

"Oh, şüphelerin kalbimi yaralıyor," diye ekledi Jarlaxle içini çekerek. Bir sandalye alıp Drizzt'in yanına gitti. Sandalyeyi çevirip ters bir şekilde oturdu ve dirseklerini sandalyenin yüksek arkalığına dayayıp Drizzt'in gözlerinin içine baktı.

"Bunu biz yapmadık," diye ısrar etti Jarlaxle.

"Cüceyle savaşım?"

"Ona elbette karıştık," diye kabul etti paralı asker drow. "Onun gibi değerli bir adamımı yok etmene izin veremezdim."

"Ve evet kesinlikle yok edecektin," diye mırıldandı Kimmuriel drow dilinde.

"Ben bütün olayları kast ediyorum," diye devam etti Jarlaxle hiç duraksamadan. "Bizim eserimiz değil, hırslı adamların eseriydi."

"Yüksek kaptanlar," diye bir sonuç çıkardı Drizzt ama hâlâ ina-namıyordu.

"Ve Deudermont," diye ekledi Jarlaxle. "Aptalca hırsına yenik düşmeseydi..."

"O nerede?" diye sordu Drizzt bir kez daha dikleşerek.

Jarlaxle'ın yüzü ifadesi sertleşti ve Drizzt'in nefesi kesildi.

"Maalesef öldü," dedi Jarlaxle. "Ve Su Perisi de limanın kayalarında parçalandı ama mürettebatının çoğu başka bir gemide şehirden kaçtılar."

Drizzt geri çökmemeye çalıştı ama Deudermont'un ölüm haberi, üzerine büyük bir yük gibi oturmuştu. Kaptanı uzun yıllardır tanıyor ve onu yakın bir dost, iyi bir adam ve büyük bir lider olarak görüyordu.

"Benim parmağım yok," dedi Jarlaxle, Drizzt'i gözlerine bakmaya zorlayarak. "Ya da çetemden herhangi birinin. Yemin ede-

386

korsan KRAL «-H

rım.

"Kenarlarında dolanmışsındır," diye suçladı Drizzt ve Jarlaxle sakinleştirici bir şekilde omzunu silkti.

"Kaostan elde edebildiğimizi elde etmek niyetindeydik... yani niyetindeyiz," dedi Jarlaxle. "Kazanç elde etme çabamı inkar etmiyorum, tıpkı Deudermont kazansaydı yapacağım gibi."

"Seni reddederdi," diye patladı Drizzt ve Jarlaxle bir kez daha omzunu silkti.

"Büyük ihtimalle," diye kabul etti. "O zaman onun kazanamamış olması benim için çok iyi. Bu sonu ben hazırlamadım ama kesinlikle ondan faydalanacağım."

Drizzt drowa öfkeyle baktı.

"Ama hiç iyi tarafım yok değil," diye hatırlattı Jarlaxle. "Sonuçta hayattasın."

"Müdahale etmeseydin o dövüşü kazanacaktım zaten," diye hatırlattı Drizzt.

"O dövüşü evet, peki ya ondan sonraki yüz dövüş?"

Drizzt acımazsıca öfkeyle bakmaya devam etti ta ki kapı açılıp da harap olmuş ama; gayet hayatta ve başından geçmiş olanlar düşünülürse, oldukça iyi durumda olan Regis içeri girene dek.

Robillard, Üç Kez Şanslı 'nin küpeştesinde durmuş, Luskan'ın uzaklardaki siluetine bakıyordu.

"Seni sudan çıkaran Düzenbaz Morik'ti," dedi yanına gelen Maimun.

"O zaman ona, onu öldürmeyeceğimi söyle," dedi Robillard. "Bugün."

Maimun büyücünün sonu gelmez alaycılığına kıkırdasa da bu gülüşün altındaki derin üzüntü fark edilebiliyordu. "Sence Su Perisi kurtarılabilir mi?" diye sordu.

"Umurumda mı?"

Maimun her ne kadar acı ve öfkeden kaynaklandığını düşünse de bu dobra söze verecek bir cevap bulamadı.

387

?Hî—· R.A. SALVATORE

ğini hatırladı; Artemis Entreri'yle yaptığı, yine bu ikili tarafından izlenen bir dövüşte olmuştu.

Drizzt yüzünde acı bir ifadeyle geri oturdu. "Senin izlerini fark etmeliydim," diye homurdandı.

"Luskan'ın çöküşünde mi?" diye sordu Jarlaxle. "Ama bana hak etmediğim bir onur bahşediyorsun... ya da bir suç yüklüyorsun mu demeliydim dostum? Etrafında gördüklerin benim eserim değil."

Drizzt, paralı askeri şüpheyle süzdü.

"Oh, şüphelerin kalbimi yaralıyor," diye ekledi Jarlaxle içini çekerek. Bir sandalye alıp Drizzt'in yanına gitti. Sandalyeyi çevirip ters bir şekilde oturdu ve dirseklerini sandalyenin yüksek arkalığına dayayıp Drizzt'in gözlerinin içine baktı.

"Bunu biz yapmadık," diye ısrar etti Jarlaxle.

"Cüceyle savaşım?"

"Ona elbette karıştık," diye kabul etti paralı asker drow. "Onun gibi değerli bir adamımı yok etmene izin veremezdim."

"Ve evet kesinlikle yok edecektin," diye mırıldandı Kimmuriel drow dilinde.

"Ben bütün olayları kast ediyorum," diye devam etti Jarlaxle hiç duraksamadan. "Bizim eserimiz değil, hırslı adamların eseriydi."

"Yüksek kaptanlar," diye bir sonuç çıkardı Drizzt ama hâlâ ina-namıyordu.

"Ve Deudermont," diye ekledi Jarlaxle. "Aptalca hırsına yenik düşmeseydi..."

"O nerede?" diye sordu Drizzt bir kez daha dikleşerek.

Jarlaxle'ın yüzü ifadesi sertleşti ve Drizzt'in nefesi kesildi.

"Maalesef öldü," dedi Jarlaxle. "Ve Su Perisi de limanın kayalarında parçalandı ama mürettebatının çoğu başka bir gemide şehirden kaçtılar."

Drizzt geri çökmemeye çalıştı ama Deudermont'un ölüm haberi, üzerine büyük bir yük gibi oturmuştu. Kaptanı uzun yıllardır tanıyor ve onu yakın bir dost, iyi bir adam ve büyük bir lider olarak görüyordu.

"Benim parmağım yok," dedi Jarlaxle, Drizzt'i gözlerine bakmaya zorlayarak. "Ya da çetemden herhangi birinin. Yemin ede-

386

KORSAN KRAL

rım.

"Kenarlarında dolanmışsındır," diye suçladı Drizzt ve Jarlaxle sakinleştirici bir şekilde omzunu silkti.

"Kaostan elde edebildiğimizi elde etmek niyetindeydik... yani niyetindeyiz," dedi Jarlaxle. "Kazanç elde etme çabamı inkar etmiyorum, tıpkı Deudermont kazansaydı yapacağım gibi."

"Seni reddederdi," diye patladı Drizzt ve Jarlaxle bir kez daha omzunu silkti.

"Büyük ihtimalle," diye kabul etti. "O zaman onun kazanamamış olması benim için çok iyi. Bu sonu ben hazırlamadım ama kesinlikle ondan faydalanacağım."

Drizzt drowa öfkeyle baktı.

"Ama hiç iyi tarafım yok değil," diye hatırlattı Jarlaxle. "Sonuçta hayattasın."

"Müdahale etmeseydin o dövüşü kazanacaktım zaten," diye hatırlattı Drizzt.

"O dövüşü evet, peki ya ondan somaki yüz dövüş?"

Drizzt acımazsıca öfkeyle bakmaya devam etti ta ki kapı açılıp da harap olmuş ama; gayet hayatta ve başından geçmiş olanlar düşünülürse, oldukça iyi durumda olan Regis içeri girene dek.

Robillard, Üç Kez Şanslı'nin küpeştesinde durmuş, Luskan'ın uzaklardaki siluetine bakıyordu.

"Seni sudan çıkaran Düzenbaz Morik'ti," dedi yanına gelen Maimun.

"O zaman ona, onu öldürmeyeceğimi söyle," dedi Robillard. "Bugün."

Maimun büyücünün sonu gelmez alaycılığına kıkırdasa da bu gülüşün altındaki derin üzüntü fark edilebiliyordu. "Sence Su Perisi kurtarılabilir mi?" diye sordu.

"Umurumda mı?"

Maimun her ne kadar acı ve öfkeden kaynaklandığını düşünse de bu dobra söze verecek bir cevap bulamadı.

387

?Hî—· R.A. SALVATORE

"Şey, eğer böyle bir şeyi başarırsanız umarım Luskan'dan intikam almayla benim gibileri kovalayamayacak kadar meşgul olursunuz," dedi genç korsan.

Robillard sonunda Maimun'a bakıp gülümsedi. "İkisi de bence bir çuval kokmuş balık kadar bile değerli değil," dedi ve birbirileri-ne bakıp acı dolu gerçekliği paylaştılar.

"Ben de onu özlüyorum," dedi Maimun.

"Özlediğini biliyorum evlat," dedi Robillard.

Maimun, elini Robillard'ın omzuna koydu ve soma uzaklaşıp büyücüyü acısıyla baş başa bıraktı. Robillard, Üç Kez Şanslı'nin Derinsu'dan özgürce geçebileceğini söylemişti ve o da büyücünün sözüne güveniyordu.

Genç korsanın o anda güvenmediği tek şey kendi içgüdüleriydi. Deudermont'un ölümü onu derinden yaralamış, düşünmesine sebep olmuştu. Belki de yıllardır inandığının aksine dünya onun idealist algısının görebildiğinden çok daha karmaşıktı.

"Daha iyi bir sonucu hayal bile edemezdik," dedi Kensidan, On Meşe'de yapılan toplantıda. Baram'la Taerl, birbirilerine şüpheyle baktılar ama Kurth başıyla onayladı.

Deudermont'la Lord Brambleberry şehre ayak bastığından beri ilk kez sokaklar sakindi. Yüksek kaptanlar kendi köşelerine çekilmişti ve Suljack'in bölgesi karmaşa içindeydi.

"Şehir bizim," dedi Kensidan.

"Evet, yarısı ölmüş ve kalanların çoğu da kaçmış halde," dedi Baram.

"İstenmeyen ve gereksiz tipler," dedi Kensidan. "Biz, burada kalanlar kontrol edeceğiz. Bizimle ticaret yapmayan, bizim için savaşmayan ya da bir şekilde bizim için çalışmayan kimseye burada yer yok. Burası ailelerin ya da sıradan olayların şehri değil. Hayır dostlarım, Lsukan artık bir serbest liman. Gerçek bir serbest liman. Bütün dünyadaki tek gerçek serbest liman."

"Gerçek bir şehrin kurumları olmadan varlığımızı sürdürebilir

388

KORSAN KRAL ?—^H'

miyiz?" diye sordu Kurth. "Hangi düşmanların bize saldıracağını merak ediyorum."

"Derinsu? Mirabar?" diye sordu Taerl.

Kensidan sırıttı. "Saldırmayacaklar. Kalkan Mahallesi'ndeki insanlar ve cücelerle konuştum bile. Onlara, egzotik malların Luskan'a sınırlama ve sorular olmadan girip çıkacağı yeni düzenlemelerin avantajlarını açıkladım. Marki Elastul'un, tıpkı kızı Arabeth gibi kabul edip ilişkileri sürdüreceğine inandıklarını söylediler. Gümüş Sınırlar'ın diğer krallıkları bizimle dalaşmak için Mirabar'ı çiğnemeyeceklerdir." Kurnazca Kruth'a baktı ve ekledi, "Elde edecekleri kârı sahte bir öfkeyle kabul edecekler tabii bir öfke gösterisine zahmet bile etmeyebilirler."

Kurth karşılık olarak onaylar bir şekilde gülümsedi.

"Ve Derinsu da bize saldırmak için hiçbir çaba harcamayacak," diye güvence verdi Kensidan. "Niye saldırsınlar ki? Ne elde edebi-

"Brambleberry ve Deudermont'un intikamını," dedi Baram.

"Bizimle ticaret yaptıkça daha da zenginleşecek olan zengin lordlar bu sebepten bir savaş çıkarmazlar," diye cevap verdi Kensidan. "Her şey bitti. Arklem Greeth ve Gizem Kardeşliği kaybetti. Lord Brambleberry ve Deudermont kaybetti. Bazıları Luskan'ın kendisinin bile kaybettiğini söyleyecektir ve Yelkenler Şehri'nin eski tanımlamasına göre buna itiraz etmiyorum."

"Fakat yeni Luskan bize ait dostlarım," diye devam etti; inanılmaz derecede sakin tavrı ve soğukkanlılığı iddialarını güçlendiriyordu. "Dışarıdakiler bize kanunsuz diyecekler ama biz yönetimin önemsiz konularıyla ilgilenmiyoruz. Bizi tanıyanlar ise bize akıllı diyecekler çünkü biz dördümüz hayallerimizin ötesinde kazançlar elde edeceğiz."

Kurth ayağa kalkıp Kensidan'a sertçe baktı. Ama yüzü geniş bir gülümsemeyle yumuşamadan önce sadece bir an ve rom kadehini kaldırıp, "Yelkenler Şehri'ne" dedi.

Diğer üçü de kadehlerini kaldırdılar.

lirler?'

389

?Hî—· R.A. SALVATORE

Yelkenler Şehrinin derinliklerinde Valindra Gölgeörtüsü gözlerini kırpmadan ama sürekli düşünerek oturuyordu. Ona herhangi bir hançer kadar derinden saplanan olayı, Arklem Greeth'in ölümünü hissetmişti. Üstat liçin soluk alamayan çocuğuyla arasındaki bağ çok güçlüydü ve bu yüzden Greeth'in ölümü Valindra'ya kuvvetli bir darbe indirmişti.

Sonunda başını yana çevirdiğinde günlerdir ilk kez hareket ediyordu. Rafta, boş bir kafatasının derinliklerinde bir şeyler parıldadı ve bu, odanın köşelerine yerleştirilmiş büyülü ışığın bir yansıması değildi.

Hayır, ışık mücevherden, fılakteriden gelmişti, o parıltı yaşam parıltısı, Arklem Greeth'in özüydü.

O kadar gündür gerçekleştirdiği ilk hareket yüzünden teni ve kemikleri çatırdayarak ayağa kalktı ve zorlukla kafatasına doğru yürüdü. Kafatasını yan çevirip fılakteriyi aldı. Gözlerinin önüne kaldırıp sanki liçin minik bir formunu görmeye çalışıyormuş gibi dikkatle baktı.

Fakat sadece içten gelen bir parıltıya sahip basit bir mücevher gibi görünüyordu.

Valindra gerçeği biliyordu. Arklem Greeth'in yaşam enerjisini, ruhunu elinde tuttuğunu biliyordu.

Bir kez daha bir yaşayan ölü olarak dirilmesi için mi yoksa sonsuza dek yok olması için mi?

Valindra Gölgeörtüsü gülümsedi ve bir anlığına başına gelmiş olan felaketi unutup olasılıkları düşündü.

Greeth ona ölümsüzlük ve daha da önemlisi güç vaat etmişti.

Belki de Valindra'nın elinde kalan tek şey buydu.

Filakteriye, aciz efendisinin mücevher hapishanesine bakıp onun gücünü hissedip tadını çıkardı.

"Hepsi orada," diye ısrar etti Jarlaxle, Drizzt'e Luskan'ın dışına akşam çökerken.

* Phylactery: Bir liçin ruhunun saklı olduğu, çoğunlukla bir mücevher şeklinde olan tılsım. Liçin bedenini yok etmek onu yok etmez. Ruh, fılakterinin içinde yeni bir bedenin yaratılmasını ve o bedene akmayı bekler.

390

KORSAN KRAL

Drizzt çantayı sırtına atmadan önce Jarlaxle'ı bir süre süzdü.

"Herhangi bir şeyi alacak olsaydım bu kesinlikle kedi olurdu," dedi Jarlaxle, rahat bir şekilde uzanmış pençelerini yalayan Guenhvvyvar'ı işaret ederek. "Belki bir gün senin düşmanın olmadığımı anlarsın."

Çatıdan düşüşü yüzünden bütün suratı şiş ve sargılı olan Regis bu yoruma alayla güldü.

"Seni çatıdan düşürmek gibi bir niyetim yoktu!" diye cevap verdi Jarlaxle. "Ama seni, senin iyiliğin için uyutmalıydım."

"Bana bütün eşyalarımı geri vermedin," diye hırladı Regis.

Jarlaxle içini çekip omzunu silkti. "Nerdeyse hepsini verdim," diye cevap verdi. "Aldığım tek şeyi bağışlayabilirsin herhalde ki açık pazarda satsan elde edeceğinden kat kat değerli mücevherler verdim."

Regis'in verebileceği bir cevap yoktu.

"Evinize gidin," dedi Jarlaxle ikisine de. "Kral Bruenor'a ve sevgili dostlarınıza dönün. Burada yapabileceğiniz bir şey kalmadı."

"Luskan öldü," dedi Drizzt.

"Sizin için kesinlikle," diye katıldı Jarlaxle. "Dirilmesi mümkün değil."

Drizzt, Yelkenler Şehri'ne bir süre daha baktı ve olanları sindirmeye çalıştı. Sonra dönüp bir kolunu buçukluk dostunun omzuna atıp arkasına bile bakmadan Regis'le birlikte uzaklaştı.

"Belki Uzunsemer'i hâlâ kurtarabiliriz," dedi Regis ve Drizzt gülerek Regis'in saçlarını karıştırdı.

Jarlaxle ikiliyi gözden kaybolana kadar izledi. Soma kemerinde-ki bir keseye uzanıp Regis'ten aldığı tek şeyi çıkardı. Bu, Regis'in yaptığı Drizzt ve Guenhvvyvar'ın oymasıydı.

Jarlaxle sıcak bir şekilde gülümseyip geniş şapkasıyla doğuya, Drizzt Do'urden'e selam gönderdi.

391

FRPNGT

www.FRPNGT.net

u topraklarda; cesur savaşçılar, yetenekli büyücüler, inatçı cüceler, kibirli elfler, pek de hoş kokmayan orklar, kadim ejderhalar, onurlu şövalyeler, gecenin avcıları ölümsüz vampirler ve dünyanın kaderini belirlemek için çekişen Tanrılar hüküm sürmektedir.

u sitede, yeni başlayanlar için yol gösterici bilgileri, Fantastik dünya ile ilgili haberleri, makaleleri, röportajları, öyküleri; Rol Yapma Oyunları ve diyarlar hakkında kapsamlı kaynakları, fantastik kurgu ve bilimkurgu kitaplarını ve hatta sizlerle heyecanlı maceralara atılabilecek yol arkadaşlarını Hffbilirsiniz.

ğer fantastik kurgu seviyorsanız, bu si bayılacaksınız! f

Türkiye'

ntastik kurgu

FRPNET e davetlisiniz!

Kaptan Deudermont, görev için korsan Luskan'a yelken

·açar. Görevi, Gizem'in.Sahipkulesi'ndeki ^^rniiş bir liç ve onun büyücüleri tarafından yozlaştırılmış şehrj j^ftarmaktır. Tabii ki Sahipkulesi buna seyirci kalmayacaktır.

Drizzt ve büçukluk dostu Regis;

yıkımıyla, bütün

acımasızlığıyla süren savaşın ve Yüksek j^^ptanlar'ın, Matron Analar'ı aratmayan entrikaları arasında bu|urJ^r- · ·

LÛCMCDI

9789758904662

·açar. Görevi, Gizem'inkSahipkulesi'ndeki çürümüş bir üç ve onun büyücüleri tarafından yozlaştırılmış şehri kurtarmaktır. Tabii ki Sahipkulesi buna seyirci kalmayacaktır...

Dri^zt ve büçukluk dostu Regis; bütün yıkımıyla, bütün acımasızlığıyla süren savaşın ve Yüksek Kaptanlar'ın, Matron Analar'ı aratmayan entrikaları arasında bulurlar...

9789758904662

R. A. Salvatore _ Değişimler Serisi Cilt2 Korsan Kral

Kitaplar, uygarlığa yol gösteren ışıklardır.

UYARI:

www.kitapsevenler.com

Kitap sevenlerin yeni buluşma noktasından herkese merhabalar...

Cehaletin yenildiği, sevginin, iyiliğin ve bilginin paylaşıldığı yer olarak gördüğümüz sitemizdeki tüm e-kitaplar, 5846 Sayılı Kanun'un ilgili maddesine

istinaden, engellilerin faydalanabilmeleri amacıyla

ekran okuyucu, ses sentezleyici program, konuşan "Braille Not Speak", kabartma ekran

vebenzeri yardımcı araçlara, uyumluolacak şekilde, "TXT","DOC" ve "HTML" gibi formatlarda, tarayıcı ve OCR (optik